Original subtitles

Pomóż nam to zrozumieć, Colinie.

Wiemy, że to zrobiłeś.

Powiedz nam, kiedy się tak wkurzyłeś, że zdecydowałeś się to zrobić

oraz jak długo i dokładnie planowałeś zabić swoją byłą żonę.

Sędzia będzie chciał wiedzieć.

Kiedy to było? Kiedy się zaręczyła?

Kiedy zaczęli rozmawiać z tobą

o przeniesieniu twojego dziecka do innego stanu?

Kiedy zrozumiała, że nie może znieść

twojej wiecznie zarozumiałej twarzy?

Rozumiem twoją frustrację.

Niektórzy ludzie nie są w stanie zrozumieć tak głębokiej miłości,

która wymaga całkowitych poświęceń.

Całkowitego oddania się jej.

Mało kto na taką miłość zasługuje, a jeszcze mniej ludzi ją dostaje.

Prawda.

Gdy oczekujesz tego od kogoś, a oni cię zawodzą,

to musisz poprawić sytuację, prawda?

Oczywiście, że musisz.

Musisz sprawić, żeby zrozumieli,

że to ty masz kontrolę.

To ty decydujesz, kogo kochasz, komu wybaczysz i kogo ukarzesz.

Ja o tym decyduję.

Nigdy nie odmówiłabym takiego prezentu.

Ale twoja była żona odrzuciła to wszystko. I to dla kogo?

Dla nauczyciela bez przyszłości.

Jak mogła być tak głupia? Ślepa?

Musiała zostać ukarana.

Wytłumaczyłem jej to, a ona zaczęła się śmiać.

Śmiała się.

Chciałem, żeby przestała i żeby mnie wysłuchała,

ale im bardziej się śmiała, tym bardziej miałem ochotę ją udusić.

Nie chciałem tego...

Bez premedytacji. Dobra robota.

Praca zespołowa.

Można było zauważyć, że gość jest stuknięty.

Devin naciskał. Potem udawałam, że nadaję na tych samych falach co Pan X,

a on otworzył się i powiedział nam o wszystkim.

Płakał przez cały proces.

Było to trochę denerwujące.

Czy to nie jest niesamowite?

Najlepsza rzecz, jaka mi się dzisiaj przydarzyła,

to puszczenie prezentacji podczas mojego wykładu,

ponieważ mój asystent się rozchorował.

To cię trzyma w gotowości, Matt.

Zawsze z dala od przesłuchań.

Mi to pasuje.

Jakie to uczucie, mieć władzę

nad życiem innych ludzi?

Nie traktuję tego w ten sposób.

Zazwyczaj spotykam ich, kiedy oni tracą kontrolę.

Chyba nie wyjdziesz bez przywitania

z McLeanami, Kristo?

Dzień dobry.

Witaj, Kristo. Dawno cię nie widzieliśmy.

Jesteś taka duża i ładna.

Wcześniej też byłaś ładna.

Tak, oczywiście. Jak w szkole?

Właściwie jestem bardzo zajęta. Muszę uciekać do Rosie.

Musimy zrobić na jutro spory projekt z laboratorium,

a nic nie idzie po naszej myśli.

Dobrze, tylko nie wracaj późno.

Nie wrócę, chyba że azotan srebra nie będzie chciał współpracować.

Miło było państwa widzieć.

Ciebie również.

Znowu jest na liście najlepszych.

Nie ma nic złego w przechwałach, prawda?

Czasami trzeba.

Napijmy się jeszcze.

Allison?

Miałaś jakieś kłopoty z Rachel?

Nie, właściwie przechodzimy obecnie

naprawdę spokojną fazę.

Krista jest strasznie cicha, prawie wycofana.

Ciężko się utrzymać na liście najlepszych.

Może to ze stresu?

Chciałabym wiedzieć.

Pewnie to przez hormony. Moje albo jej.

Nie jestem poetką!

Żadna nowość.

Ty i Jeff macie zajęcia z panią Lowens, tak?

Tak.

Poczekaj, aż będzie kazała przeczytać to przed całą klasą.

Na głos?

Dlatego ja napisałem haiku.

17 sylab i wróciłem na miejsce.

Pani Lowens zawsze powtarza,

by pisać to, co się wie.

Najkrótszy wiersz na świecie.

Bardzo zabawne.

Jak leci?

Większość z nas skończyła już pracę domową.

Ale nie wszyscy, wielkie dzięki.

Potrzebuję więcej przestrzeni.

Dobrze się bawiliście?

Pan Harris nie je cukru, więc na deser był pudding z awokado.

Chyba mi niedobrze.

Tato, możemy zmienić oświetlenie w moim pokoju?

Odkąd przenieśliśmy lampę, czuję się przygaszony.

Chwila, o jakim świetle gadamy?

Krista pozdrawia.

Poważnie?

Nie była za bardzo rozmowna.

Rozmawiałyście ostatnio?

Mijamy się na korytarzu. To wszystko.

Nie mamy za wiele wspólnego, odkąd przestałam chodzić na balet.

Więc nie wiesz, co u niej słychać?

Nie. Dlaczego pytasz? Ma kłopoty?

Nie, nie sądzę.

Jej mama trochę się o nią martwi.

Zawsze powtarzasz, że mamy już takie są.

Tak. Dodatkowo częstują też lodami.

Jeff!

Weźmy trochę dla taty.

To awokado było ohydne.

To jeden z moich ulubionych dni w semestrze.

Kto pierwszy chciałby podzielić się z nami swoim wierszem?

Jak powiedział Bard: "Zuchwałość jest moim przyjacielem".

Mariah, wiedziałam, że jesteś odważna.

Posłuchajmy.

Zawsze samotna.

Pokój jest jak klatka. Tak mały, że ledwo mogę oddychać.

Nie ma w nim okien.

Powietrze jest zakurzone i nieświeże. Nie ma nawet promyka światła.

Drzwi są barykadą, mocno zamkniętą.

Nie ma szans na ucieczkę.

Wołam, ale nikt nie przychodzi.

Zawsze samotna, siedzę nieruchomo,

zamykam oczy i staram się pamiętać, by oddychać.

Właśnie o to mi chodziło.

Bardzo realistyczny. Doskonała robota, Mariah.

Kto jeszcze chce się z nami podzielić cząstką swej duszy?

Cześć, Kristo.

Rachel.

Jak się miewasz?

Dlaczego chcesz wiedzieć?

Zdałam sobie sprawę, że dawno nie rozmawiałyśmy,

a nasi rodzice ostatnio się spotkali.

Wiem, widziałam się z nimi.

Rozmawiali o tobie.

Wszyscy?

Nie, nasze mamy.

Nasi ojcowie pewnie gadali o sporcie,

polityce albo czymś takim.

Doszłam do wniosku, że dawno nie gadałyśmy,

więc przyszłam się przywitać,

zobaczyć, jak się miewasz.

Świetnie.

Mam sporo pracy domowej,

więc muszę wracać do domu i się uczyć.

Fajnie się gadało.

Dzień dobry.

Dzień dobry.

Znajoma na ciebie czeka.

Mogę jakoś pomóc?

Diane?

Nie wiem, co robić.

Powiedz mi, co się stało.

Krista nie wróciła na noc do domu.

Zniknęła.

- Tłumaczenie: Karmy, urbvnek - - Korekta: fenoloftaleina -

Tutaj będzie nam wygodniej.

Usiądź.

Opowiedz wszystko od początku.

Wyszła obejrzeć film z przyjaciółką.

Robiło się coraz później.

Dzwoniłam do niej i nagrywałam się na pocztę głosową.

Myślałam, że padł jej telefon albo straciła poczucie czasu.

Ale kiedy zrobiło się jasno...

Krista to grzeczna dziewczyna, nigdy nie wychodziła na noc.

Co, jeśli stało się jej coś strasznego?

Nie wyciągaj pochopnych wniosków.

Czy to możliwe, żeby Krista uciekła?

Nie, sprawdziłam jej pokój i nic nie zniknęło.

Stało się coś złego, czuję to.

Musimy to potraktować jak zgłoszenie zaginięcia osoby.

Muszę zadać ci kilka pytań.

Z kim spotkała się zeszłego wieczoru?

Chyba nie wspominała o nikim konkretnym.

Najlepsza przyjaciółka?

Liz Holloway, pracowały razem nad albumem szkolnym.

Chłopak?

Jest tak skupiona na szkole,

że nie ma na niego czasu.

W porządku.

Wiem, że to trudne, ale musisz wrócić do domu

i tam zostać. Gdzie jest Charlie?

Szuka jej na własną rękę.

Będę cię o wszystkim informować.

Znajdziemy Kristę.

Mariah, usiądź na chwilę.

Chciałam sprawdzić, co u ciebie.

Twój wiersz był bardzo mocny.

Mały i ciemny pokój, idealna metafora samotności.

Dziękuję.

Obraz klatki i zaniedbania też był mocny.

Wiem, że twoja sytuacja rodzinna jest trudna,

ale nie zdawałam sobie sprawy, że było aż tak ciężko.

Dlatego to napisałam.

Pisanie pozwala wyrazić mój ból.

Cieszę się, że to zrobiłaś.

Wyrażanie uczuć jest ważne

i z tego, co wiem, nie jesteś sama.

Ludzie się o ciebie troszczą.

Doceniam to.

Nie spóźnij się.

Liz, jesteś najlepszą przyjaciółką Kristy?

Niezupełnie.

Jest słodka i w ogóle,

ale nie jesteśmy ze sobą blisko.

Była naszym głównym fotografem,

ale odeszła kilka tygodni temu.

Dlaczego odeszła? Pokłóciła się z kimś?

Nie. Tak po prostu odeszła.

Od tamtej pory już nie było tak samo.

Możemy zobaczyć jej zdjęcia?

Oczywiście.

Wspominała o jakiś problemach?

Krista jest raczej chłodna i cicha.

Czego państwo szukacie?

Wszystkiego, co odstaje od normy.

Jak to.

On!

Kto to?

Nie chodzi tutaj do szkoły.

Wierzcie mi, mam oko na uroczych chłopaków.

Wpadłam na niego i Kristę w sklepie,

ale ją odciągnął. Nie był zbyt miły.

Zapamiętałaś coś charakterystycznego?

Nosił kurtkę Lakeside High Letterman.

Świetnie.

Naprawdę nam pomogłaś. Dziękujemy.

Mogłabyś wydrukować nam te zdjęcia?

Nie ma problemu.

Wygląda na to, że jednak ma chłopaka.

Cześć.

Jak leci?

Moja redaktorka chciała, żebym zapytał,

czy nasza gazetka

może wydrukować twój wiersz?

Redaktorka? To seniorka!

Skąd dowiedziała się o moim wierszu?

Kto wie?

Nie jestem członkiem klubu kujonów.

Ale jeśli jest zbyt prywatny, to powiem jej, że...

Zgadzam się!

Naprawdę?

I powiedz jej, że mam więcej.

Kto wam powiedział, że możecie ze mną porozmawiać o Brencie?

Dlaczego po prostu z nim nie pogadacie?

Dyrektor powiedział nam, że jest na meczu.

Racja.

Uważajcie.

Przegrają,

więc będzie skory do rozmowy, gdy wróci.

Kilka osób powiedziało nam, że z nim chodziłaś.

Tak, przez 10 sekund.

Powiesz nam, co się stało?

Zadręczał się przegraną.

Powiedziałam mu, że to tylko gra, a on mnie uderzył.

Wyszłam.

Moja mama mówiła: "jeśli mężczyzna podniesie na ciebie rękę,

odejdź".

Dobrze dla ciebie.

Powiedziałaś komuś, co ci zrobił?

Nie.

Ale ludzie wiedzą, jaki jest.

Wszystko musi być zrobione po jego myśli.

Większość dziewczyn go unika.

Więc znalazł dziewczynę w innej szkole.

Naprawdę? Nic jej nie jest?

Mamy taką nadzieję.

Przepraszam.

Jestem detektyw McLean, a to detektyw Stewart.

Szukamy Brenta White'a.

Tak? Ja też.

Gdyby się pojawił, mielibyśmy jakąś szansę.

Nie grał dzisiaj?

Nie. Głupi dzieciak powiedział, że sam wygra mecz,

i więcej się nie pojawił.

Dziękujemy,

Więc Krista zniknęła, tak jak jej chłopak

nadużywający przemocy.

To mi się nie podoba.

Myślisz, że ją zmusił?

Pani White?

Policja.

Sprawdźmy z tyłu.

Cokolwiek sprzedajecie, nie chcę tego.

Jeśli jesteście glinami, jestem czysta.

Detektywi Stewart i McLean.

Dlaczego tu węszycie?

Gwen White? Matka Brenta White'a?

Co ten kretyn zrobił tym razem?

Czy pani syn wrócił na noc?

Skąd mam wiedzieć? Ja nie wróciłam.

Pani White, dziewczyna Brenta zaginęła.

Podejrzewamy, że są teraz razem.

Ma pani pomysł, gdzie mogą być?

Ja i mój syn nie wtrącamy się w swoje sprawy.

Szanujemy swoją prywatność.

Ja nie pytam, z kim spędza czas,

i on również mnie o to nie pyta.

Może jest w domu...

Nie, nie, nie!

Cholera!

Ta marna, niezdolna do niczego...

Ta mała kreatura zabrała moje oszczędności!

Trzy tysiące dolarów!

Niech się pani skupi!

Czy wie pani coś, co pomogłoby nam znaleźć pani syna?

Chciałabym wiedzieć.

Ale chcę, żebyście się stąd wynieśli, znaleźli go

i przyprowadzili do mnie,

a ja sama wyrwę mu z łapy moje ciężko zarobione pieniądze.

Cześć, Rachel. Masz chwilę?

Tak, myślę, że termodynamika może zaczekać.

Co tam?

Pani Lowens mówi, że mogę napisać kolejny wiersz na dodatkową ocenę.

Mogłabyś go przeczytać?

Chciałabym się upewnić, czy dobrze brzmi, zanim go oddam.

Jasne.

Więzień.

Siedzę w tym pokoju od dawna.

Księżniczka w swoim więzieniu.

Tylko szmaty do noszenia, resztki do jedzenia.

Wciskam się w kąt, pokryta brudem, wstrząsana dreszczami.

Ciemność jest moim jedynym okryciem.

Król i królowa są zbyt zajęci,

by zadbać o swoją zapomnianą księżniczkę,

żeby usłyszeć jej krzyki udręki.

I tkwię tak sama.

Moi jedyni kompani to szczury krążące wokół mych stóp.

Marzę, by poczuć słońce na swej twarzy,

ale boję się, że zwiędnę tutaj,

dopóki nie zostanie po mnie nic, oprócz kości.

Mariah...

Ostry, prawda?

Tak, zdecydowanie.

Wystraszysz panią Lowens.

Idealnie!

Dzięki.

GPS w samochodzie Brenta jest wyłączony,

podobnie jak lokalizacja w ich telefonach.

Powinniśmy uruchomić Amber Alert.

Nie możemy.

Nie spełnia kryteriów.

Nie ma wystarczających dowodów, że została porwana.

Nawet mimo wyroków Brenta za nadużycia i kradzież?

Allison.

Charlie, Diane. To mój partner, Devin Stewart.

Państwo Harris,

robimy wszystko, by odnaleźć państwa córkę.

Czego się dowiedzieliście?

Wygląda na to, że Krista jest w związku.

Chłopak nazywa się Brent White.

Słucham?

Brent White. On również zaginął.

Wiedziałaś o nim?

Jestem tak samo zaskoczona jak ty.

Co teraz?

Zamierzamy ogłosić alarm.

Będziemy potrzebować kilka najnowszych zdjęć Kristy.

Mogę później po nie wpaść.

Przekażemy je agentom

najszybciej, jak to możliwe.

Oczywiście.

Tworzymy właśnie kalendarium zdarzeń,

szukamy śladów elektronicznych,

transakcji finansowych i innej działalności w Internecie,

która nas do nich doprowadzi.

Jeszcze raz porozmawiamy z osobami, które ich znają.

To niewiarygodne. Co to za dzieciak?!

Gdzie są jego rodzice? Chcę z nimi porozmawiać!

Charlie, to nie ma teraz sensu.

Wiem, przez co przechodzicie, i jest mi z tego powodu przykro,

ale musicie pozwolić nam się tym zająć.

Informujcie nas. Znajdźcie ją.

Oczywiście.

Czy to nie twoja nauczycielka od angielskiego?

Oddałem wszystko w terminie.

Pan McLean?

Pani Lowens. Jak się pani miewa?

Dobrze. Cześć, Jeff.

Miałam nadzieję, że pana złapię.

Chciałabym się czymś z panem podzielić.

Nie chodzi o ciebie, Jeffie.

Radzisz sobie świetnie.

A twoje haiku było urocze.

Chodzi o Mariah.

Ma jakieś trudności?

Jej oceny są zadowalające.

Jednak jej poezja trochę mnie niepokoi.

W jaki sposób?

Jest bardzo kreatywna i nie chcę tego w niej stłumić.

Ale...

Cały obraz sprowadza się

do tematu zaniedbania i porzucenia.

Zastanawiam się, czy nie próbuje nam czegoś przekazać.

Nie miała najłatwiejszego życia, ale...

Przeczytamy je i z nią porozmawiamy.

Dziękuję za troskę.

Jeśli ja lub szkolny doradca zawodowy

będziemy mogli w czymś pomóc, po prostu zadzwoń.

Tak zrobimy, dziękuję.

W porządku.

Moje haiku było urocze.

To świetnie, Jeff.

Co powiedziała jej nauczycielka?

Zaniedbanie?

Zdecydowanie musimy o tym z nią porozmawiać...

Nie, jeszcze niczego nie wiemy.

Idę właśnie do Diane.

Podrzucisz mi obiad?

Jesteś dobrym człowiekiem. Do zobaczenia.

Allison?

Przyszłam odebrać zdjęcia Kristy.

Nie wiem, gdzie one są.

Potrzebuję ich, żeby je rozesłać.

Żeby znaleźć Kristę.

Diane!

Byłam wykończona.

Chciałam się zdrzemnąć.

Wzięłam tabletkę na sen,

a potem wstałam, żeby pójść do łazienki,

potknęłam się o dywan

i uderzyłam o krawędź kredensu.

Głupi wypadek.

To nie są obrażenia po uderzeniu o krawędź kredensu.

Co?

Diane.

Bądź ze mną szczera.

Charlie ci to zrobił?

Nie bądź śmieszna.

Jestem niezdarą. To wszytko.

Mogę ci zapewnić bezpieczeństwo.

Allison, naprawdę.

Źle to widzisz.

Gdzie teraz jest Charlie?

Martwi się o Kristę, więc wyszedł.

Na drinka?

Czy Charlie krzywdził Kristę?

Allison, znasz nas lepiej.

Twoja policyjna wyobraźnia podsuwa ci mylne obrazy.

Dziękuję, że przyszłaś.

Doceniam to,

ale chcę się trochę przespać.

Mogę zostać, a Devin zabierze zdjęcia...

Nie, idź już.

Dobrze.

Zadzwonię, gdy się czegoś dowiem, dobrze?

Diane chciała mi wmówić, że to był wypadek,

ale Charlie ją uderzył.

Sama nie chce tego przed sobą przyznać.

Ale to nasi przyjaciele, martwię się o nich.

Jak mogliśmy tego nie zauważyć?

Ponieważ założyliśmy, że są podobni do nas.

Nie zastanawialiśmy się,

czy nasi przyjaciele ukrywają jakiś mroczny sekret.

Musimy im pomóc.

Chyba przekonać ich, żeby skorzystali z pomocy.

Jeśli takie sytuacje miały często miejsce,

to może Krista poszła z Brentem z własnej woli.

Może uciekła.

Nie chcę dodawać ci zmartwień,

ale musimy porozmawiać o Mariah.

Nie pozostanie po mnie nic, oprócz kości?

Nie dziwię się, że pani Lowens jest zaniepokojona.

Ale Mariah nie zachowuje się jak osoba z depresją.

A może to też przeoczyłam?

Może wyrażać w tych wierszach coś,

czego nie jest w stanie wyrazić przed nami. Sam nie wiem.

Myślę, że powinniśmy z nią porozmawiać,

i być szczerzy w tym, co się dzieje z Timem i Jackie.

Może w tym tkwi cały problem.

Tak, masz rację.

Powinniśmy razem z nią porozmawiać.

Kto to może być?

Sprawdzę.

Allison McLean! Nie wtrącaj nosa w nie swoje sprawy!

Gdzie ona jest?

Na górze.

Zawołaj ją tu natychmiast.

Zrujnowała moją rodzinę i odpowie za to!

Jesteś pijany, Charlie.

Prześpij się i wtedy porozmawiamy.

Żona wyrzuciła mnie z domu,

bo twoja żona naopowiadała jej kłamstw o mnie.

Możesz się przespać w hotelu.

Zawołaj na dół tę wścibską glinę.

Jest mi winna przeprosiny.

Nikt nie jest ci nic winien, oprócz potraktowania cię

w sposób, w jaki ty traktujesz ludzi.

Allison postawi patrol przez twoim domem.

Zostawisz w spokoju swoją żonę, zostawisz w spokoju moją żonę

i pozbierasz się do kupy, Charlie.

To wszystko wina Allison.

Nie, to twoja wina.

Hotel. Dwa budynki dalej. Śmiało.

Przejmij kontrolę nad swoją kobietą, Matt.

Niech znajdzie moją córkę i zostawi moją żonę w spokoju.

Miłego dnia, dzieciaki.

Możesz poprosić mamę, żeby dała mi znać,

jeśli dowie się czegoś o Kriście?

Jasne.

Dzięki.

Maria, tylko pamiętaj,

ciocia i ja chcemy porozmawiać z tobą po szkole, dobrze?

Jasne, nie ma problemu.

Co przeskrobała?

Chcę, żebyś był ze mną szczery.

Czy ty i Mariah baliście się,

kiedy mieszkaliście z rodzicami?

Co masz na myśli?

Mariah napisała kilka wierszy na angielski,

które są nieco niepokojące.

Jej nauczycielka martwi się, że może są sprawy,

o których ona albo wy oboje chcielibyście porozmawiać.

Wasza ciotka i ja też się martwimy.

Rodzice opiekowali się nami najlepiej, jak potrafili.

Dbali o nas lepiej, niż o siebie samych.

Mariah po prostu chce zwrócić na siebie uwagę.

Po co miałaby to robić?

Chcemy tylko pomóc, Cam.

Jak myślisz, co się dzieje?

Dowiem się.

Nadal żadnych śladów użycia karty kredytowej Kristy.

Znalazłeś coś w wyciągach bankowych Breta?

Nic nadzwyczajnego. Brak aktywności.

Nie dziwię się, skoro ukradł oszczędności matce.

Jeszcze raz sprawdzę konto bankowe Kristy.

Od kiedy Charlie stał się agresywny, zastanawiam się,

czy znikniecie Kristy może być mniej spontaniczne,

niż myśleliśmy na początku.

Bardziej jak planowana ucieczka?

Nie wydawali pieniędzy,

bo być może oszczędzali je na później.

Zaczekaj.

Krista wypłaciła 400 dolarów

z bankomatu trzy tygodnie temu.

Ale nie z tego, z którego zazwyczaj korzysta.

Z bankomatu we wschodniej dzielnicy.

Dlaczego tak daleko?

Przepraszam, szukamy dwojga zaginionych nastolatków,

chłopaka i dziewczyny.

Byli tutaj trzy tygodnie temu i skorzystali z bankomatu.

Jest zbyt młoda, żeby kupować alkohol,

powinieneś ją zapamiętać.

Sprzedaję też inne rzeczy, jak woda czy cukierki.

Nie pojechaliby tak daleko po cukierki.

Żadnego z nich nie widziałem.

Nieletnia dziewczyna przyszła tu i wydała 400 dolarów.

Albo nam powiesz, czego chciała,

albo przyprowadzimy ekipę, która przeszuka to miejsce

i przyczepi się do każdego wykroczenia, jakie tu znajdzie.

Moje oczy nie są tak dobre, jak kiedyś.

Być może ona tu była,

a on jej towarzyszył.

I może coś kupiła?

Może.

"Może" to dużo jak na 400 dolarów.

Nie mamy zamiaru stawiać ci zarzutów.

Chcemy tylko ją znaleźć.

Pamiętacie, jak byliście młodzi

i nie mogliście się doczekać, aż będziecie pełnoletni?

Może potrzebowała w tym małej pomocy.

Sprzedałeś jej fałszywy dowód?

Może.

Więc chciała mieć skończone 21 lat...

Nie, to jest właśnie dziwne.

Chciała mieć tylko 18.

Krista skończy 18 lat za 6 tygodni.

Wygląda na to, że nie mogli czekać.

Może. Dziękujemy.

Więc co jest specjalnego w byciu 18-latkiem?

Nie można pić, a głosowanie jeszcze nikomu w głowie.

Możesz wziąć ślub.

Chcą się pobrać.

O co chodzi z tymi głupimi wierszami?

Nie są głupie.

Pani Lowens się spodobały, a jeden nawet został opublikowany.

Ten mówiący o tym, że nasi rodzice nas zaniedbywali?

O czym ty mówisz?

Pani Lowens powiedziała ciotce i wujowi,

że skrywasz jakiś mroczny sekret.

Myślą, że rodzice nas zaniedbywali,

czy coś w tym stylu.

Byłam poetycka.

Oszkalowałaś naszych rodziców, żeby zwrócić na siebie uwagę!

Odkrywałam siebie!

Mamy wystarczająco dużo problemów, żeby się wpasować.

Dlaczego jeszcze bardziej to pogarszasz?

Bardzo dziękuję.

Szukajcie dalej.

Obserwacja w Bremerton nic nie przyniosła.

Dobrze, że mają ich zdjęcia na lotniskach

i na granicach.

Tak, świetnie.

Diane?

Diane, wszystko w porządku?

Jest tutaj. Co się stało?

Diane!

Chciałem zgłosić akt przemowy domowej.

Proszę, nie rób tego.

Musi.

316 Meadow Drive.

Pozwól sobie pomóc.

On nie chciał. Jest po prostu zestresowany.

Tak bardzo martwi się o Kristę.

Diane.

Opowiedz mi wszystko.

Co go tak zdenerwowało?

Dostałam wiadomość od Kristy.

Zdjęcie jej i tego chłopca.

Brenta.

Byli na plaży.

Było podpisane: "Najszczęśliwsze miejsce, jakie znałam

stało się jeszcze bardziej szczęśliwe.

Nowożeńcy!". Nie mogłam przestać płakać.

Charlie zażądał, żebym powiedziała, co się stało,

więc powiedziałam, że Krista wyszła za mąż.

Dostał ataku wściekłości, zaczął wszystko niszczyć.

Uderzył mnie.

Nigdy nie widziałam go w takim stanie.

Co było dalej?

Zabrał mój telefon i spojrzał na zdjęcie.

Powiedział, że wie, gdzie są i wyszedł.

Rozpoznałaś to miejsce?

Nie, gdybym wiedziała, powiedziałabym tobie...

Najszczęśliwsze miejsce, jakie znam.

Masz pomysł, co to może znaczyć?

Nie.

Nie pamiętam już, kiedy była szczęśliwa.

Czy to nie jest okropne?

Możesz to zrobić, Diane. Pomyśl.

To było lato, miała 9 lat.

Mów dalej.

To były rodzinne wakacje.

Plaża Rialto.

Jest tam mały hostel na wodzie.

Oczywiście! Ciągle rozmawiałyśmy, jak idealna była ta wycieczka.

Wtedy sprawy miały się o wiele lepiej.

Oddział specjalny będzie za 3 minuty.

Musisz z nimi pójść. Ochronią cię przed Charliem.

Nie mogę go zostawić. Jest wszystkim, co mam.

Wiem, że to wydaje się niemożliwe. Ale to wymaga czasu.

Diane, musisz to zrobić.

To pewnie obsługa, pani White.

Świetnie, panie White.

Tata? Tato, nie!

Wynoś się stąd, staruchu!

Moja córka pójdzie ze mną!

Nie. Jestem jego żoną! Zostaję tu!

Kristo, odsuń się!

On cię zabije!

Policja!

Zostaw mnie!

Brent!

Zamknij się!

Myślisz, że tak po prostu możesz zabrać moją córkę?

Muszę być z moim mężem!

Nie, Kristo. Posłuchaj.

Jeszcze z tobą nie skończyłem.

Nie, tatuśku, my z tobą skończyliśmy.

Brent i ja jesteśmy teraz rodziną!

I nigdy więcej nie będziemy musieli cię słuchać, widzieć

lub się ciebie bać!

Kristo! To nie jest sposób!

Kristo, spójrz na ten pokój.

Ta cała satyna i serduszka. To tylko fantazja.

Małżeństwo to coś bardziej skomplikowanego niż to

i wymaga dużo czasu i pracy.

Małżeństwo to coś więcej niż miłość.

To też szacunek i przebaczenie.

Nie wyniosłaś tego ze swojego domu.

Kristo!

Wynocha!

Nawet się nie waż!

Wymienisz jednego mężczyznę, który nie szanuje ciebie

i twojej matki, na innego, który robi to samo.

Już cię uderzył?

Nie możesz....

Mogę i to zrobię!

Ciebie też zabieramy.

Co ja teraz zrobię?

Zaczniesz od nowa.

Już dobrze.

Już dobrze. To koniec.

Zarząd hotelu wniósł oskarżenie

przeciwko Brentowi i Charliemu za bójkę w pokoju.

Małżeństwo jest nieważne, więc to koniec.

Jak Diane sobie radzi?

Nie wiem.

Myślisz, że przyjmie Charliego z powrotem?

Nie wiem.

Tydzień temu powiedziałbym...

Nie wiem, co bym powiedział tydzień temu.

Nie uwierzyłbym.

Mam tylko nadzieję, że otrzymają odpowiednią pomoc.

Chcieliście mnie widzieć?

Chodź, usiądź.

Chcemy porozmawiać o twoich wierszach.

Tak, przepraszam.

Zrozumiałam, że ludzie mogą to źle odebrać.

Byłam po prostu kreatywna.

Rodzice mieli problemy, ale nigdy nas nie skrzywdzili.

Coś innego musi cię martwić.

Nie jestem w niczym dobra.

Od kiedy tu jesteśmy,

Cameron odkrył, że dobrze biega.

Ja nic takiego nie odkryłam.

Więc kiedy pani Lowens powiedziała, że podobają się jej moje wiersze,

poczułam się niesamowicie.

Chciałam podtrzymać to uczucie.

Myślę, że znalazłaś coś, w czym jesteś dobra

i powinniśmy cię w tym wspierać.

Ale jeśli coś cię martwi lub rani,

to możesz na nas liczyć.

W porządku. Po prostu muszę ogarnąć kilka spraw.

Cóż, obawiam się, że to zajmie

długie lata.

Musisz mieć świadomość, jak wielką moc ma to, co piszesz.

Wiedz, że jesteśmy tu dla ciebie.

Dziękuję.

Jeśli nadal chcesz odkrywać siebie,

to poezja wydaj się całkiem dobra.

Naprawdę się cieszę, że się wam podobają.

Myślisz, że Emily Cickinson odbyła kiedykolwiek

podobną rozmowę ze swoim wujem i ciotką?

Twoja kolej.

Otworzę.

Diane, Krista.

Pewnie jesteście w trakcie posiłku.

Nie, w porządku. Wejdźcie.

Nie możemy zostać. Chciałyśmy po prostu...

Przyszłyśmy podziękować.

Za to, co zrobiłaś dla nas obu.

Cieszę się, że jesteście bezpieczne.

Krista i ja odbyłyśmy długą rozmowę.

Teraz muszę zrobić coś,

z czym za długo zwlekałam.

Wnoszę oskarżenie przeciwko Charliemu.

Zostawiam go.

To duży krok dla was obu.

Gdybyś chciała się ze mną skontaktować,

to zatrzymamy się u mojej siostry w Chicago,

dopóki razem nie wymyślimy, co dalej.

Będziemy tęsknić.

Pisz do mnie. Daj znać, co myślisz o Chicago.

Dzięki, napiszę.

Dziękuję.

Jesteś dobrym człowiekiem, Matt.

Dbajcie o siebie.

Głodne?

Tak.

Czy mogłabym przeczytać wam mój nowy wiersz?

Jasne.

Chętnie posłuchamy.

Tytuł to "Rodzina".

Dom składa się z wielu pokoi,

a każdy pokój jest inny.

Jedne są małe i przytulne.

Inne są duże i jasne.

Jedne mają drzwi, które nigdy się nie zamykają,

inne zaś mocno zatrzaśnięte.

Ale przez każdy przepływa uspokajający wiatr

i dla każdego z nich świeci słońce.

To było piękne.

Dobra robota.

Sama prawda.

Całkiem niezły, ale brakuje mi szczurów.

- SKY TEAM POLAND - - fb.com/skyteampoland -