Original subtitles

Με λένε Χέντρικ Βαν Τάαλ...

κι όλα αυτά έγιναν πριν πολύ καιρό, το 1902.

Πολεμούσα με τους Μπόερς κατά των Βρετανών επί 3 χρόνια.

Ο πόλεμος έφτανε στο τέλος, αλλά εμείς δεν το ξέραμε.

Μας αποδεκάτιζαν επί μήνες, ώσπου μείναμε μόνο δύο.

Ο Πίτερ Μπραντ κι εγώ.

Ήμασταν κυνηγημένοι και το άλογό μου κούτσαινε.

-Πώς είναι; -Κουτσαίνει ακόμη.

-Το ζόρισα σκληρά. -Έχουμε πολύ δρόμο ακόμη.

Αν μπορούσα να το ξεκουράσω για μερικές μέρες...

Μην είσαι ανόητος!

Ξόφλησε. Κι αν μείνεις εδώ, θα ξοφλήσεις κι εσύ.

Τι θα κάνεις; Δε θα το σκοτώσεις.

Πρέπει να συνεχίσουμε. Δεν μπορούμε να το θεραπεύσουμε.

Φύγε απ ‘τη μέση.

Για μια στιγμή, τον μίσησα. Ήταν υπερβολικά σκληρός.

Είχε δίκιο. Έπρεπε να συνε- χίσουμε για να ζήσουμε...

για να φτάσουμε σπίτια μας.

Ούτε εγώ ήθελα να το σκοτώσω. Έπρεπε να το κάνω. Σύνελθε.

Βάλε τα πράγματά σου στη σέλλα μου, να φύγουμε.

Ιππεύαμε και πηγαίναμε με τα πόδια, με τη σειρά.

Διασχίσαμε το βελτ και φτάσαμε στα βουνά...

ώσπου νιώθαμε πως ήμασταν οι μόνοι άνθρωποι στον κόσμο.

Ο Πίτερ έβαζε τον ρυθμό και ήξερα τι του έδινε δύναμη.

Γύριζε πίσω για κάποια, που περίμενε πολύ καιρό.

Μα ο ρυθμός ήταν πολύ γρήγορος για μένα.

Το ποτάμι!

Χέντρικ, βρήκαμε το ποτάμι!

-Τι έπαθε το πόδι σου; -Τίποτα. Μια φουσκάλα.

-Για να δω. -Είναι καλά.

-Δεν πονάει αν κουτσαίνω. -'Άκουσες τι είπα.

Στο εξής θα πηγαίνεις με το άλογο.

Διασχίσαμε τα βουνά με τον Πίτερ πεζό για μέρες...

αλλά ούτε κι αυτός δεν μπορούσε ν’ αντέξει.

Μόνο η θέληση του τον κρατούσε στα πόδια του...

κι αποφάσισα τι θα γινόταν μετά. Έμεναν 200 μίλια...

κι έπρεπε να το ρισκάρω για να έχει την ευκαιρία του.

Δε θα γυρίσεις ποτέ πίσω μ’ εμένα σε τέτοια κατάσταση.

Κοιμήσου.

-Θα πεθάνουμε κι οι δύο. -Θα σε πάω πίσω.

Δεν μπορείς να περπατάς για δέκα μέρες στα βουνά.

Θα συνεχίσεις με το άλογο. Εγώ θα πάω στο ποτάμι...

και θα κατέβω σε πιο εύκολο έδαφος.

Προτιμώ να με πιάσουν οι Βρε- τανοί παρά να πεθάνω έτσι.

Αντίο, Πίτερ.

Καλή τύχη.

Χέντρικ!

Διαμάντια!

Είναι κανείς εδώ;

-Είναι εδώ ο Δρ. Μπάρλοου; -Πέθανε.

-Πού είναι η Ανν Μπάρλοου; -Έφυγε.

Τώρα μένει εδώ ο Δρ. Ουίλσον. Έχει πάει στο Μπάνερτον.

Βάλε μου μπράντι, είπα! Πεθαίνω απ ‘τη δίψα.

Δε με νοιάζει τι σου είπε ο Ντόμινικ. Γράψτα.

Μην είσαι βλάκας. Σου είπα ότι πεθαίνω απ ‘τη δίψα.

-Γιατί φωνάζεις; -Θέλω άλλο ένα ποτό.

-Έχεις τα λεφτά; -Σκέφτηκα να κεράσεις.

-Αν δεν έχεις λεφτά, φύγε. -Βάλτα στο λογαριασμό.

Κάνεις πολλή φασαρία.

Ο Πίτερ Μπραντ. Εκπληκτικό! Είσαι πράγματι εσύ!

Όλοι έλεγαν ότι πέθανες πριν δυο χρόνια.

-Βάλε μου ένα μπράντι. -Κάντα δύο.

-Θα πληρώσεις εσύ; -Ναι, εντάξει.

-Πες μου πού ήσουν; -Με το στρατό.

Όλοι μου οι γνωστοί έφυγαν.

Νόμιζα ότι κι εσύ θα είχες γυρίσει στην Αγγλία.

Ξέχασα, δε σε δέχονται.

Είσαι ο ιδιοκτήτης; Θα ήθελα ένα δωμάτιο για μια βδομάδα.

Θα σε βολέψω. Πού είναι οι αποσκευές σου;

-Στο κατάστημα απέναντι. -Θα πω να τις φέρουν.

-Πόσο καιρό είναι εδώ; -Ο Ντόμινικ; Ένα χρόνο.

-Πανούργος τύπος. -Ταιριάζει μια χαρά εδώ.

Ποτέ δε συμπάθησες αυτή τη χωρά.

Θα ήρθες σε δύσκολη θέση στη διάρκεια του πολέμου.

Πέρασε από δω κανένας τέως συνάδελφός σου αξιωματικός;

-Ένας-δυο. -Σε είδαν;

-Δε μου μίλησαν. -Δε θα το ήθελαν.

Μπορείς να μου πεις κάτι. Πού είναι η Ανν Μπάρλοου;

Γύρισα για να τη βρω κι έχει φύγει.

-Γύρισες για να τη βρεις; -Είναι ακόμη εδώ;

Ναι. Μάλιστα, θα σε πάω να τη δεις.

-Δεν χρειάζεται, πες μου. -Είναι καλύτερα να σε πάω.

Περίμενα τρία χρόνια γι’ αυτή τη στιγμή.

Είναι πολύς καιρός.

Είπαν ότι ήσουν νεκρός.

Θα τον διώξω.

Είμαι η γυναίκα του, Πίτερ.

Τον παντρεύτηκα πριν ένα χρόνο.

Συνήλθες; Μεθούσες κάθε βράδυ σαν γουρούνι.

Κοίτα ν’ αλλάξεις, αλλιώς θα σε πετάξω έξω.

Επί 3 μέρες ήσουν σαν τρελός, δεν είναι αρκετές;

Ήρθα επειδή σε θέλει ο αστυνομικός.

Θα κατέβεις ή να τον στείλω επάνω;

Κανένα απ ‘τα δύο. Φύγε.

Το δωμάτιό μου έγινε σαν χοιροστάσιο!

Είμαι ο Ο'Κόνελ. Σήκω όρθιος.

Με θυμάσαι;

Η Ανν τον παντρεύτηκε επειδή της είπαν ότι ήσουν νεκρός.

Έτσι είπε εκείνη.

Συνέχισε τη ζωή της, να κάνεις το ίδιο.

Αν άξιζες, θα τη βοηθούσες, δε θα φερόσουν σαν βλάκας.

Γιατί ήρθες;

-Θέλει να σε δει. -Εκείνη σε έστειλε;

-Ή ο γαμπρός; -Δική μου ιδέα ήταν.

Ήσουν σπουδαίος άντρας.

Ήλπιζα ότι θα ήσουν ακόμη.

Το ξεπέρασα τώρα. Θα πάω να τη δω.

Έλεγα στους βλάχους πώς να βγάλουν λεφτά.

Κι άλλο σχέδιο για χρυσάφι;

Η χώρα είναι γεμάτη. Κοίτα το Γιοχάνεσμπουργκ.

Θα μπορούσαμε να κάνουμε το ίδιο εδώ, αλλά δε θέλουν.

-Μου φαίνεται παράλογο. Τι έχει νόημα για σένα;

Εσύ. Φυσικά, εσύ.

Θα’ θελες να το λέω κάθε μέρα; Υποθέτω πως θα ήθελες.

Αντί να με χλευάζεις; Ναι.

Ίσως επειδή ξέρω ότι θα’μουν ένα τίποτα χωρίς εσένα.

Γιατί με παντρεύτηκες, Κλάιβ;

Ήμουν ερωτευμένος μαζί σου. Ακόμη είμαι. Το πιστεύεις;

-Όταν λες τόσα ψέματα; -Δεν είπα ποτέ γι ‘αυτό.

Είναι ο Πίτερ Μπραντ.

Ο Ο'Κόνελ μού είπε ότι θα ερχόταν να σε δει.

-Και δε σε πείραξε; -Γιατί;

Αν δεν το μετάνιωσες. Ελπίζω να μην το μετάνιωσες.

Δεν το μετάνιωσα, Κλάιβ.

Πέρασε, Μπραντ.

Σου χρωστάω μια συγγνώμη για τις προάλλες, είχα μεθύσει.

-Γεια σου, Ανν. -Να σου προσφέρω ένα ποτό;

-Όχι για μένα. -Για μένα, τότε.

Ένα χαμόγελο για τον αποτυχημένο.

-Εσύ είσαι ο αποτυχημένος; -Έχασα πολύ χρόνο.

Τρία χρόνια.

Τις προάλλες, ήταν σαν να είδα φάντασμα.

Δεν είπα αυτά που ήθελα να πω.

Δεν μπορείς να τα πεις τώρα;

Αυτά που έχω να πω τώρα είναι διαφορετικά.

Έφτιαξα τη ζωή μου, δεν μπορώ να την αλλάξω.

Τον αγαπάς;

Είναι ο άντρας μου.

Θα πρέπει να’ μαι ευγνώμων που μ’ άφησε να σε δω μόνη.

Είμαι καλά.

Είπα στον Πίτερ να έρθει στο πάρτι γενεθλίων σου.

Είναι η μόνη βραδιά που μπορώ να μεθύσω...

χωρίς να λένε όλοι πόσο αχρείο είναι.

Τι θα κάνεις;

Θα γίνεις πάλι χρυσοθήρας, ή θα προχωρήσεις;

Είμαι απένταρος.

Είμαι δυσαρεστημένος με τη χώρα μου τώρα.

Ξέχνα τον πόλεμο. Η χώρα είναι σε κρίσιμη καμπή τώρα.

-Για ποιον; -Για όποιον είναι ικανός.

Είναι πλούσια σε χρυσό και δύναμη.

Όχι εδώ. Υπάρχουν μόνο γρατσουνιές στο έδαφος.

Εκεί που είναι γρατσουνιές, θ’ αναπτυχθεί μια πόλη.

Κατάγεσαι απ ‘τους Ιρλανδούς, μια φυλή ποιητών.

Γεννήθηκα εδώ. Είναι η πατρίδα μου.

Μη γυρίζεις την πλάτη.

Τότε βοήθησέ με να βρω δου- λειά. Ξέρεις τα πάντα εδώ.

-Αν μάθω κάτι, θα σου πω. -Έχω ανάγκη από χρήματα.

-Είδες την Ανν Χάντερ; -Ναι, όχι πως είναι λογικό.

-Θα την ξαναδώ το Σάββατο. -Στο πάρτι;

-Θα πάω κι εγώ. Ξέρω. Σ’ έχει σε εκτίμηση.

Αναρωτιόμουν πού ήσουν.

Σαν εορτάζων, βλέπω το παρελθόν με μελαγχολία...

και το μέλλον με κάποια ανησυχία.

-Έχεις καθόλου χρήματα; -Μόνο όσα βγάζω.

Από συναλλαγές που κάνω. Παράνομες συναλλαγές, κυρίως.

Πρέπει να βγάλω κάποια λεφτά.

Άκου αυτή τη μελωδία. Με πηγαίνει πίσω...

εκεί που δε θα πάω ξανά.

Αν βρεις κάποιον να πληρώσει για ένα ταξίδι στα βουνά...

θα μας κάνω πλούσιους.

Πώς;

Έκρυψα κάποια διαμάντια εκεί. Πολλά διαμάντια.

Προσπάθησα να μαζέψω λεφτά, αλλά δεν ξέρω κανέναν.

Αν με βοηθήσεις, θα σου δώσω μερίδιο.

-Από πού τα βρήκες; -Από έναν νεκρό.

-Ένα λαθρέμπορο διαμαντιών. Γιατί τα άφησες εκεί;

Δεν ήξερα ότι τελείωσε ο πόλεμος.

Δε θα ρισκάριζα να με πιάσουν μ’ αυτά.

-Πόσο κοστίζει να πας πίσω; -Περίπου 200 λίρες.

Ξέρω έναν τρόπο να τα βρούμε. Ίσως να μη σου αρέσει.

Είναι ένα επικίνδυνο παιχνίδι που περίμενα καιρό να παίξω.

Θα μπω μέσα.

Εδώ είναι. Σφραγισμένο.

Ανήκει στον Ο'Κόνελ και το παράτησε.

-Είναι άχρηστο, λέει. -Κι εσύ λες διαφορετικά;

Ήρθα πριν δυο χρόνια, μ’ έναν μηχανικό ορυχείων.

Είπε ότι υπήρχε χρυσάφι, αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτα.

-Άρα μπορείς να το βρεις. -Κι αν το βρω;

Θα το μισθώσω απ’ τον Ο'Κόνελ. Μετά θα βρω πελάτη...

και θα πάρω τα μετρητά πριν πληρώσω τον Ο'Κόνελ.

Θα πουλήσεις κάτι που δεν είναι δικό σου;

-Είναι άδικο για τον Ο'Κόνελ. -Είναι ανόητος.

Όλο τριγυρνάει την Ανν σαν σκυλάκι.

Άλλωστε, δε θες εκείνα τα διαμάντια;

Δεν μπορείς να πάρεις τίποτα απ’ αυτή τη χώρα.

Πολέμησες 3 χρόνια. Τι κέρδι- σες; Μόνο 3 χαμένα χρόνια.

-Κι εσύ τι κέρδισες; -Τίποτα.

Αλλά θα πάρω το ορυχείο του Ο'Κόνελ.

Πόσο ακόμη θα μείνουμε σ’ αυτό το απαίσιο μέρος;

-Βρήκες τίποτα; -Πολύ.

Είναι καλό ορυχείο, αν είχες το κεφάλαιο να το δουλέψεις.

Γι’ αυτό το παράτησε ο Ο'Κόνελ. Πώς το κατάλαβες;

Βλέπεις αυτό που μοιάζει με πουτίγκα δαμάσκηνου;

Είναι η άκρη της φλέβας. Κροκαλοπαγές πέτρωμα λέγεται.

Το μαύρο είναι άνθρακας. Υπάρχει πολύ χρυσάφι.

Η φλέβα έχει σχήμα σαν τεράστια λεκάνη.

Bpήκαν την άκρη της φλέβας εδώ και την έχασαν.

-Ίσως εσύ την ξαναβρείς. -Αν έχω χρόνο και χρήμα.

Έχουμε άφθονο χρόνο.

Άν βγάλεις ένα τόνο απ’ αυτό, πόσο χρυσάφι θα μείνει;

Σ' ένα τόνο;

Όσο αυτό το κουμπί. Θες να γίνεις μεταλλωρύχος;

Θέλω οι μεταλλωρύχοι να δουλεύουν για μένα.

Θα πάω τα δείγματα στο Γιοχά- νεσμπουργκ και ξεκινάμε.

Τα δείγματα ήταν από δω. Αυτή είναι η φλέβα.

Αρχικά την έχασαν εδώ. Αλλά απ ‘την πρώτη ανάλυση...

της νέας φλέβας, βρήκαμε μεγάλο κοίτασμα άνθρακα.

-Είναι καλά δείγματα. -3 ουγκιές στον τόνο, είπαν.

-Πώς είσαι, Μπραντ; -Καλά.

Πήρα το σημείωμά σου. Για τι πρόκειται;

Πήγες ταξίδι με τον Κλάιβ Χάντερ, έτσι;

-Πήγατε προς στο Μπάνερτον; -Όχι, απ΄την άλλη.

Έχω ένα ορυχείο κοντά στο Μπάνερτον. Το Ντριφτ.

Ο Χάντερ έψαχνε εκεί πριν δυο χρόνια.

Δεν βρήκε τίποτα, και τώρα ξαφνικά θέλει να το μισθώσει.

Τι σχέση έχει μ’ εμένα;

Σου προσφέρω δουλειά.

Κάνε εκτίμηση του ορυχείου, όσο αυτός λείπει.

Ώστε εκεί είναι. Παρακολου- θείς τις κινήσεις όλων, έτσι;

Θα σας φέρω το συμβόλαιο πώλησης σε 30 μέρες, κύριοι.

Στο μεταξύ, θ’ αξιολογήσουμε οι ίδιοι το ορυχείο.

Το λογαριασμό, παρακαλώ.

Ορίστε, κύριε.

Μένετε στο ξενοδοχείο;

Για άλλη μία εβδομάδα. Βάλτο στο λογαριασμό.

-Συγγνώμη, πώς σας λένε; -Τζόνσον.

Κλίση 1 προς 1Θ Αδύναμα στηρίγματα οροφής

Είναι όλο δικό σου.

Κάνεις σκληρά παζάρια. Αλλά θα δούμε.

-Πότε θα έρθει το συνεργείο; -Την άλλη εβδομάδα.

-Θα πάει μαζί κι ο γιος μου. -Μαθαίνει τη δουλειά;

Αυτός είναι ο γεωμέτρης μου.

Ο κ. Βαν Τάαλ, ο νέος ιδιοκτήτης. Ο Πίτερ Μπραντ.

Ταξίδεψα για 3 μέρες και μετά παραδόθηκα στους Βρετανούς...

μόνο για ν’ ανακαλύψω ότι ο πόλεμος είχε τελειώσει.

Τη μέρα που έφυγες...

Ο πατέρας σου έχει πολλά λεφτά, έτσι;

-Τι άνθρωπος είναι; -Πεισματάρης, επιφυλακτικός.

-Έχω μια πρόταση γι’ αυτόν. -Φεύγει σε μια ώρα.

Τότε να τον δούμε αμέσως. Θέλω να έρθεις κι εσύ.

Σε γύρευα.

Ξέρεις ότι αναγκάστηκα να κάνω τη δουλειά στο ορυχείο.

Σου είπα ότι θα σου δώσω μερίδιο, και θα το κάνω.

-Έλα μαζί μου και θα μάθεις.

Σημείωσα το μέρος όπου έκρυψα τα διαμάντια.

Γιατί δεν πήγες να τα πάρεις πριν;

Επειδή δεν είχα λεφτά. Και για να τα βρω...

ο χρηματοδότης θα έπρεπε να ‘ναι σίγουρος για μένα.

Εγγυώμαι εγώ γι ‘αυτόν.

Ρισκάρεις με ορυχεία, γιατί δεν ρισκάρεις με ανθρώπους;

Δώσε μου ένα.

Θέλω 200 λίρες και θα σου τα επιστρέφω δεκαπλά.

Πώς ξέρω ότι δε θα εξαφα- νιστείς με τα χρήματα;

Θα πάω εγώ μαζί του.

Έτσι κι οι τρεις θα προσέ- χουμε ο ένας τον άλλον.

-Θα πας κι εσύ; -Αφού τα ξέρω όλα.

Αυτή είναι η διαδρομή.

Θα πάμε με άμαξα ως το ποτάμι και μετά στα βουνά.

-Είναι αχαρτογράφητη περιοχή. Ξέρω πού πηγαίνω.

Θα βάλω τα χρήματα και θα το ρισκάρω.

Αλλά να ξέρεις, δε μου αρέσει να χάνω.

Τι θα’ γίνει με τα γραμμάτια;

Δεν παίζω για να κερδίσω κομμάτια χαρτί.

-Θα πάρεις τα λεφτά σου. -Πότε;

-Σύντομα. -Περιμένεις να βγάλεις λεφτά.

-Πώς; -Αυτό αφορά εμένα.

Τι δουλειά έχεις με τον Πίτερ Μπραντ;

Και τον κ. Βαν Τάαλ;

-Σ’ ενδιαφέρει το χρυσάφι; -Ποιος σου το είπε;

Ένας ντετέκτιβ απ’ το Γιοχάνεσμπουργκ.

Ρωτούσε για σένα εδώ σήμερα. Ρώτησε εμένα.

Ένας ντετέκτιβ; Τι δραματικό!

Σε αποκάλεσε Τζόνσον. Αλλά αναγνώρισα την τεχνική σου.

Πες μου τι σχεδιάζεις, αλλιώς θα δω τον ντετέκτιβ...

και θυμάμαι το όνομά σου.

Μείνε ξύπνιος. Πληρώνεσαι για να τα φυλάς.

Αυτοί οι ανόητοι θα τα χάσουν όλα!

-Τι συμβαίνει; -Οι τιμές ανεβαίνουν!

Δε φτάνουν τα λεφτά. Εκτός αν ο πατέρας σου βάλει κι άλλα.

Είναι στο χρυσωρυχείο. Απέχει μια εβδομάδα.

Πού είναι ο Χάντερ; Αυτός θα ξέρει κάποιον να τα δώσει.

Έλεγξε τη λίστα και θα τον βρω εγώ.

-Είναι εδώ ο Κλάιβ; -Όχι, κάπου έχει πάει.

-Πρέπει να τον βρω. -Στο μπαρ τού Ντόμινικ.

Έκλαιγες.

Για εκείνον;

Πρέπει να φύγεις τώρα. Ξέρεις ότι είναι μάταιο.

Προσπάθησα να σταματήσω να σ’ αγαπάω.

-Σου είπα, είναι αργά τώρα. -Είσαι πάντα δυστυχισμένη;

Αν δεν είχες γυρίσει πίσω, δε θα ήμουν έτσι.

Δεν ήσουν ερωτευμένη μαζί του, δεν είσαι τώρα.

Σε κάποια πράγματα είναι ανήμπορος και με χρειάζεται.

Έπρεπε να είχα μείνει μακριά, αλλά δεν μπορούσα.

Δε θα πάρεις τα βόδια μου χωρίς να πληρώσεις.

Θα γυρίσω σε 3 εβδομάδες και θα σε πληρώσω τότε.

Όχι με τα ζώα μου. Χωρίς λεφτά, δεν έχει βόδια.

-Έχω 4 ζώα και χρειάζομαι 8.

Κολλήσαμε.

Γεια σου, κ. Μπραντ.

Σου λείπουν λεφτά; Άκουσα τι είπες.

Κρίμα να χάσεις τα διαμάντια για 4 βόδια και 70 λίρες.

Αναγκάστηκα να του το πω. Θ ‘αγοράσει μερίδιο, λέει.

-Κράτα το στόμα σου κλειστό! -Είπες ότι δεν είχες λεφτά.

Αφού σε πιστεύει ο κ. Τάαλ, σε πιστεύω κι εγώ.

-Τι πληρώνεις; -10 προς 1.

Θα μου δώσεις 1.000 λίρες για εκατό;

-Δε θα σου πω πού πηγαίνω. -Δε μ’ εμπιστεύεσαι;

Ο πατέρας σου στέλνει εσένα. Εγώ θα στείλω τον εαυτό μου.

Θα πληρώσω, αλλά θα έρθω κι εγώ.

Μου αρέσει ο τζόγος, ξέρεις.

Φέρε τα λεφτά σου. Θα σε πάρω μαζί.

Έτσι ξεκινήσαμε, οι τέσσερις μας.

Ο Ντόμινικ και ο Χάντερ για τα λεφτά, εγώ για τον Πίτερ.

Δεν εμπιστευόμουν τους άλλους δύο.

Av βρίσκαμε τα διαμάντια, ο Πίτερ θ’ αγόραζε...

μερίδιο απ’ το ορυχείο και θα το δουλεύαμε μαζί.

Όπως σχεδιάζαμε στα όνειρα που κάνουν οι στρατιώτες.

Θα κατασκηνώσουμε εδώ.

-Έχεις δουλειά; -Ναι. Εσύ;

Δε θες να λερώσεις τα χέρια σου.

-Πού βρήκες τον καπνό; -Μην το κάνεις αυτό!

Το έκλεψες απ’ το παλτό μου! Το έκλεψες! Δώσ’ το πίσω!

-Δεν έπρεπε να τους πάρεις. -Δεν γινόταν αλλιώς.

Μόλις που προλάβαμε τις βροχές.

-Θα έχουμε φασαρίες. -Όπου κι αν πας, θα έχεις.

Έχασες ήδη 50 λίρες. Σταματάς;

-Τον εκνευρίζει να σφυρίζεις. -Και να χάνει.

Άφησε τον ήσυχο.

Αν δε βγει τίποτα απ’ το ταξί- δι, θα έχω τα λεφτά του έστω.

Ίσως δεν είμαι τόσο σίγουρος όσο εσύ για τον Μπραντ.

Δεν πολέμησες μαζί του για 3 χρόνια.

Ήταν ο καλύτερος. Ποτέ δεν κουραζόταν ούτε φοβόταν.

Τα διαμάντια θα του δώσουν την ευκαιρία που δεν είχε.

Το ελπίζω, για το δικό μου καλό.

Τι θα κάνεις αν πάρουμε τα λεφτά;

Θα τα παίξω σε χρυσωρυχεία. Μόνο το κεφάλαιο χρειάζεσαι.

Θα γυρίσω στην Αγγλία. Μετά από 6 χρόνια, δεν κρατιέμαι.

Δε σου αρέσει εδώ;

Να ζω ανάμεσα σ’ αυτούς τους χωρικούς;

Γιατί δεν γύρισες στην Αγγλία νωρίτερα;

Θα γυρίσω θριαμβευτής, αλλιώς καθόλου.

Θα είναι λίγο δύσκολο.

Επειδή μ’ έδιωξε ο Στρατός; Τι σημασία θα έχει;

Εξαρτάται τι έκανες.

Μ’ έπιασαν με κατεβασμένες τις αρχές μου.

Άκου αυτό το σφύριγμα.

Άλλες έξι μέρες έτσι;

Σταμάτα να σφυρίζεις! Σταμάτα!

-Τι έγινε πάλι; -Πρέπει να πάμε στο ποτάμι.

Σε 5 μέρες, διασχίσαμε εκα- τοντάδες μίλια προς τα βουνά.

Κι ένιωθα πως ήμασταν στα πρόθυρα έκρηξης οργής...

εξαιτίας του Χάντερ.

Μισούσε τον Ντόμινικ κι ο Ντόμινικ μισούσε αυτόν.

Θ’ αφήσουμε τους άντρες και την άμαξα σ’ αυτή την πλευρά.

Θα περάσουμε απέναντι και θα συνεχίσουμε με τα πόδια.

Το ποτάμι θα’ ναι χείμαρρος σε δύο εβδομάδες...

και θα πρέπει να πάμε 100 μίλια πιο κάτω.

-Πόσο θα έχουμε μετά; -2-3 μέρες, με λίγη τύχη.

-Τότε θα βρούμε τα διαμάντια; -Θα δεις.

Χέντρικ, πάρε το όπλο σου. Θα κυνηγήσουμε για να φάμε.

Δεν έχασες ήδη αρκετά;

-Μοίρασε. -Χρωστάς 98 λίρες.

Τι νόημα έχει που παίζετε 5 μέρες σαν τρελοί;

Η ατυχία δε θα κρατήσει για πάντα.

Τελευταία παρτίδα.

Χωρίς τη μουσική.

Μπαίνω με μια λίρα.

Ένα χαρτί.

Και ένα.

-Βάζω 5 λίρες. -Είναι παιδιάστικο παιχνίδι.

-Βάζω άλλες δέκα. -Μέσα.

Είστε τρελοί!

Παίζω πολύ καιρό χαρτιά μαζί του. Ξέρω πως παίζει.

-Πόσα είναι μέσα; -53 λίρες.

Τις κάνω εκατό.

Κάνει κακό στα νεύρα αυτό. Και εκατό.

-Πού είναι τα λεφτά σου; -Πού είναι τα δικά σου;

Έχω ένα ξενοδοχείο και το μπαρ.

Εσένα τι σου έμεινε να παίξεις;

Το σπίτι μου για την παμπ σου.

-Είναι της γυναίκας σου. Τότε είναι και δικό μου.

-Σταματήστε! -Μην ανακατεύεσαι.

Το σπίτι μου για την παμπ σου. Τρομακτικό, έτσι;

Είστε τρελοί, και οι δύο.

-Εντάξει. -Τα βλέπω.

Τέσσερις ντάμες.

Φλος με βαλέ. Φαίνεται πώς έγινα ξενοδόχος.

Λάθος αυτή τη φορά.

Με πληγώσατε. Καλά θα κάνετε να φύγετε.

Ο Ντόμινικ ήταν σίγουρος πως τον είχαν εξαπατήσει.

Δεν κοιτούσε καν τον Χάντερ. Ήταν γεμάτος μίσος.

Κάναμε αγώνα δρόμου με τον χρόνο και τον καιρό...

έτσι ο Πίτερ δοκίμασε ένα μονοπάτι στο βουνό.

Εκεί πήγαν όλα στραβά.

Φωτιά. Δε θα χάσουμε χρόνο για να κάνουμε το γύρο.

Σταθείτε! Από δω.

Εκείνο το κτήνος μας ακολουθεί όλο το πρωί.

Αν ο Μπραντ δεν βρει τα διαμάντια, τι θα κάνεις;

-Θα τα βρει. -Αν δεν μπορέσει, όμως;

Θα’ ναι ακριβό ταξίδι για σένα, σωστά;

Θα μπορούσα να σε κάνω μπάρμαν στο ξενοδοχείο μου.

Ή να μου μάθεις να κλέβω στα χαρτιά.

Ξέρεις όλα τα κόλπα. Έτσι κερδίζεις, έτσι ζεις.

Δεν κέρδισε έτσι εκείνη την παρτίδα.

Ποτέ δεν δούλεψες για ν’ αποκτήσεις κάτι...

για να το χάσεις από έναν αχρείο!

Αγόρασες την παμπ κλέβοντας πολλούς μεθύστακες.

Εμένα δε με κυνηγάει η αστυνομία, κ Τζόνσον.

Επειδή δεν πλαστογραφώ επιταγές!

Εσύ δεν ταξιδεύεις, είσαι κυνηγημένος!

Δε. θα κερδίσεις πίσω την παμπ με τις προσβολές!

Κάποια μέρα, θα φυτέψω μια σφαίρα στο κεφάλι του.

Στην πλάτη, όχι στο κεφάλι! Έτσι κάνεις εσύ.

Θα πάρω εγώ το όπλο.

Το αγόρι είναι ξοφλημένο.

-Γι’ αυτό τον άφησες πίσω; -Κουβαλάω το όπλο του!

Ωραίο δρόμο διάλεξες.

Γλυτώνουμε μισή μέρα περνώντας τη ράχη.

-Τίποτα. Ξεκουράζομαι μόνο.

-Τι έπαθε το χέρι σου; -Μια γρατσουνιά είναι.

Δεν είναι τόπος εδώ για τους αρρώστους.

Σταμάτα αυτό το σφύριγμα!

Το μπάνιο είναι ελεύθερο, πήγαινε να το καθαρίσεις.

Μην υψώνεις τη φωνή σου, δεν είμαι κουφός.

Είναι η σειρά σου να κυνη- γήσεις. Πάρε το όπλο σου.

Είναι η σειρά μου να κυνηγήσω σήμερα!

-Είμαι έτοιμος. -Εγώ θα πάω.

Ντόμινικ, μείνε εδώ.

Σου λέω.. -Εγώ σου λέω! Για το αγόρι.

Δε θα το ρισκάρω μαζί του.

Εσύ μπορείς να του δέσεις το χέρι, ο Χάντερ δεν ξέρει.

Εσύ θα μείνεις. Θα πάει αυτός.

-Πηγαίνω κι εγώ. -Γιατί;

Για να βρω τα διαμάντια.

-Γιατί δεν πηγαίνουμε όλοι; -Προχωράω πιο γρήγορα μόνος.

Εσείς περιμένετε εδώ.

Η πληγή μολύνθηκε. Πρήστηκε όλο το μπράτσο.

-Κι αν δεν γυρίσει ο Μπραντ; -Κανέναν δεν εμπιστεύεσαι;

-Με εξαπάτησαν μια φορά. -Μην αρχίζεις τα ίδια.

Ό,τι είχα στον κόσμο. Κι αυτός το βρίσκει αστείο.

Θα πάρεις τα λεφτά σου απ ‘τα διαμάντια.

Ίσως.

Αν δε θες να μείνεις εδώ, πήγαινε να κυνηγήσεις.

Εντάξει, δε θ’ αργήσω.

Όταν έπεσε η ομίχλη, οι άλλοι δεν είχαν γυρίσει.

Δεν ήμουν μόνος, κάπου ήταν μια λεοπάρδαλη.

Την άκουγα σε κάθε κλαρί που σάλευε...

και την έβλεπα σε κάθε σκιά.

Εσύ είσαι. Έλειψες ώρες.

-Χάθηκα στην ομίχλη. -Είδες τον Χάντερ;

-Όχι -Ο Πίτερ δεν γύρισε ακόμη.

Το χέρι μου είναι χειρότερα, το νιώθω βαρύ.

Δεν βλέπω τίποτα.

-Γιατί δεν γυρίζουν πίσω; -Ίσως δεν το έχουν σκοπό.

-Δε θα μας εγκατέλειπαν. -Αλήθεια;

Αν η ομίχλη διαλυθεί το πρωί, θα γυρίσουμε στο ποτάμι.

Θα στείλω τους άντρες να σε πάρουν.

-Και οι άλλοι; -Θ’ αφήσω ένα σημείωμα.

θέλω να φύγω απ’ αυτόν τον τόπο.

Πηγαίνετε να τον βρείτε. Μία ώρα κατά μήκος της όχθης.

Είναι ένας άρρωστος. Φέρτε τον εδώ.

-Πόσο απέχει η άμαξα; -Μια ώρα.

Αυτό ήταν καρφωμένο στην άμαξα όταν γύρισα.

ΧΑΘΗΚΑ. ΓΥΡΙΣΑ ΕΔΩ. ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΤΗΝ ΑΜΑΞΑ.

ΓΥΡΙΣΑ ΠΙΣΩ, ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΣΑΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΩ. ΧΑΝΤΕΡ

Πρέπει να σε πάμε σε γιατρό, δεν γίνεται να μείνουμε εδώ.

Φέρτε τα ζώα, πρέπει να ταξιδέψουμε γρήγορα.

-Τι συμβαίνει; -Έρχεται κάποιος.

Ποιος είναι εκεί;

Ώστε γύρισες πίσω;

Βρήκες τα διαμάντια;

-Γιατί έφυγες; -Για να κατεβάσω το αγόρι.

Όσο περπατούσε ακόμη. Να τον πάω σε γιατρό.

-Πού είναι; -Εδώ.

Δηλητηριάστηκε το χέρι του. Ρώτησα, βρήκες τα διαμάντια;

Φέρε μου το φαρμακείο.

Μας έφτασες. Ο Χάντερ είναι μαζί σου;

-Όχι. δεν είναι εδώ; -Άφησε σημείωμα στην άμαξα.

Το βρήκε ο Ντόμινικ.

Πρέπει ν’ ανοίξω το χέρι σου, για να βγει το δηλητήριο.

Θα πονέσει, αλλά πρέπει να το κάνω.

Πρέπει να με βοηθήσεις. Κράτησε τον.

Κράτησε τον.

Κουράγιο.

Τώρα.

Ήρεμα.

-Θα γίνει καλά τώρα; -Θα ξέρουμε το πρωί.

Τώρα θα μιλήσουμε. Έχεις εξηγήσεις να δώσεις.

Σε ρώτησα δυο φορές. Τι έγινε με τα διαμάντια;

-Τα έφερες; -Ναι.

Εγώ τα έφερα.

Σχετικά με τον Χάντερ. Να δω το σημείωμα που άφησε.

Δεν το έχω.

-Το πέταξες; -Μάλλον, δεν ξέρω.

Αλλά ξέρω ότι ο Χάντερ δε θα γυρίσει πίσω.

Τον καταζητεί η αστυνομία, δεν μπορεί να γυρίσει.

Όχι για να πάρει τα διαμάντια...

ή τα χρήματα που κέρδισε από σένα στα χαρτιά;

Ποιος ήταν ο αληθινός λόγος που βιαζόσουν;

Σου είπα... Σκεφτόμουν το αγόρι.

Τώρα θα σκεφτούμε για τον Χάντερ.

Τι θα κάνεις;

Αύριο, θα πάρεις το όπλο σου και θ’ ανεβείς αυτή τη ράχη.

Εγώ την άλλη. Θα πυροβολούμε κάθε 15' μέχρι το μεσημέρι.

-Κι αν δεν γυρίσει; -Θα πάμε στο Μπέργκντορπ.

Πρέπει να πάμε το αγόρι σε γιατρό.

Εδώ είναι το Μπέργκντορπ. Θα σε πάμε σε γιατρό.

Κι ο Χάντερ; Θα γυρίσεις να τον βρεις;

Να γυρίσω πίσω; Μπορεί να’ ναι οπουδήποτε στα βουνά.

-Θα πρέπει να περιμένουμε. -Δε νομίζω πως θα έρθει.

-Τελείωσε ο γιατρός; -Για σήμερα. Πού ήσουν εσύ;

Ανέφερα στην αστυνομία για τον Χάντερ.

Ο Ντόμινικ ξέρει ότι πήγες εκεί;

-Τι συμβαίνει; -Να πας στην αστυνομία.

Για να δώσεις κατάθεση για τον Χάντερ.

Εγώ τους είπα ό,τι ξέρω.

-Τι μένει να πω εγώ; -Είμαι περίεργος.

Σου είπα, ο Χάντερ δε σκόπευε να γυρίσει μαζί μας.

Τότε πήγαινε να τους το πεις.

Αλλά εσύ δεν το πιστεύεις.

Θα στείλουν απόσπασμα ως το ποτάμι και θα πάω μαζί.

Όταν γυρίσουμε, με ή χωρίς τον Χάντερ, θα πάμε πίσω.

Και θα είμαστε πλούσιοι.

Ναι, εσύ, ο πατέρας σου κι ο Ντόμινικ.

Εγώ θα έχω μόνο λεφτά.

Μας πήρε μία εβδομάδα να γυρίσουμε...

αφού σταμάτησαν την έρευνα.

Κανένα ίχνος του Χάντερ, όχι πως ο Ντόμινικ χολόσκαγε.

Θα κάνεις τη μοιρασιά τώρα;

Όχι, θα τα πουλήσω στο Γιοχάνεσμπουργκ.

-Καμία αντίρρηση;

Θα πιάσουμε καλύτερη τιμή στο Γιοχάνεσμπουργκ.

Είναι πολύ μακριά.

Εννοείς, ίσως να μη γυρίσω πίσω;

Αν δε μ’ εμπιστεύεσαι εσύ, γιατί να σ’ εμπιστευτώ εγώ;

-Και το μερίδιο τού Χάντερ. -Θα το πάρει η γυναίκα του.

-Ποιος το λέει; -Εγώ.

Για να πάει να τον βρει με τα λεφτά. Γιατί όχι;

Χρωστάνε σ ‘όλους στην πόλη.

Δεν βλέπεις τα γεγονότα. Θέλω τα λεφτά μου τώρα.

-Έχω δικά μου σχέδια. -Εντάξει.

Θα πουλήσω μερικά εδώ και θα σε πληρώσω αύριο.

Τζακ, γύρισαν απ’ το ταξίδι.

-Κι ο Κλάιβ δεν είναι μαζί. -Το ξέρω.

-Γιατί το λες έτσι; -Δεν περίμενα να είναι.

Ανν, μου είναι δύσκολο να σου το πω.

Αφ’ ότου έφυγε, πήρα διαταγή να τον συναντήσω.

Λυπάμαι. Το ανέβαλα να σου το πω.

λες πρώτη φορά να το ακούω; Γιατί τον καταζητούν;

Πλαστές επιταγές εδώ και στο Γιοχάνεσμπουργκ.

Και νομίζεις ότι το έσκασε;

-Είναι στον χαρακτήρα του. -Δεν είμαι σίγουρη.

Γιατί πήγαν σ’ αυτό το ταξίδι και πού;

Ο Κλάιβ δε μου είπε ποτέ, αλλά δεν ξέρεις;

Ο Μπραντ κι ο Ντόμινικ πήγαν στην αστυνομία...

αλλά ο νεαρός Βαν Τάαλ δεν είπε λέξη.

Θ’ αρχίσω μ’ αυτόν, λοιπόν.

Ήρθες να δεις; Τα πηγαίνουμε πολύ καλά.

Ήρθα να δω εσένα, για τον Κλάιβ Χάντερ.

Οι άλλοι έδωσαν κατάθεση, εσύ γιατί όχι; Πρόσεχε!

Ήμουν άρρωστος, δεν ήξερα τι γινόταν.

Ο Χάντερ είχε χρήματα όταν έφυγε;

Αν είχε, ήταν του Ντόμινικ. Έπαιζαν χαρτιά όλη την ώρα.

-Πού πήγατε; -Ο Μπραντ μάς οδήγησε.

-Τον ρώτησες; -Δεν είναι εδώ.

Είναι στο Γιοχάνεσμπουργκ. Στείλε του τηλεγράφημα.

Και δεν έχεις τίποτα άλλο να μου πεις;

Ναι. Νομίζω ότι ο Χάντερ είναι νεκρός.

Ρώτησε τον Ντόμινικ τι νομίζει αυτός.

Γιατί πουλάει την παμπ τόσο βιαστικά, ενώ δεν του ανήκει;

Θα ρωτήσω τον Ντόμινικ.

Είδα τα γράμματα στο ξύλο, και τα είχα δει ξανά.

Είχα κρατήσει το σημείωμα, ήταν κάπου στο δωμάτιό μου.

Ευχόμουν να έκανα λάθος, να διέφεραν τα γράμματα.

Αλλά ήταν τα ίδια.

Γεια σου, κύριος.

λένε ότι πουλάς και φεύγεις απ΄την πόλη.

Είναι αλήθεια ή όχι;

Κοιτάζω τη δουλειά μου. Μπορώ να το πουλήσω αν θέλω.

-Για ποιο άλλο λόγο ήρθες; -Για την κατάθεσή σου.

Πού πήγατε, αλήθεια;

Ούτε αυτό είμαι υποχρεωμένος να το πω.

Δε συμπαθούσες τον Χάντερ.

Όχι. Ούτε κι εσύ.

Υποψιαζόσουν πριν φύγετε ότι μπορεί να το έσκαγε;

Ήξερα ότι είχε μπλεξίματα, ότι χρωστούσε λεφτά.

Το ταξίδι σας ήταν για να βγάλετε λεφτά.

Αλλά ο Χάντερ δε θέλει να πληρώνει τα χρέη του.

Θέλει λεφτά για να γυρίσει στην πατρίδα του.

-Και το έσκασε χωρίς αυτά; -Έχει μια σύζυγο.

Οι γυναίκες είναι ανόητες με τέτοιους άντρες.

Όσο χειρότερος ο άντρας, τόσο πιο πολύ τους αρέσει.

Αν την ακολουθήσεις, ίσως να τον βρεις.

Πώς θα σου φαινόταν αν τον έβρισκα και τον έφερνα πίσω;

-Δε θα είμαι εδώ. -Θα είσαι.

Δε θα φύγεις απ' την πόλη αν δε σου πω εγώ.

Η ζωή του Κλάιβ δεν ήταν πολύ ωραία.

Ήταν όλο ανατροπές, κι είναι ένα σοκ που φτάνει στο τέλος.

Και δεν έχω ξεπεράσει ακόμη το σοκ.

Είναι νεκρός. Νιώθω πως είναι νεκρός.

Ξέρω ότι ποτέ δε θα το έσκαγε.

Δεν είμαι σίγουρος.

Το ξενοδοχείο είναι κλειδω- μένο, θέλω το δωμάτιό μου.

Δεν υπάρχουν δωμάτια. Το πούλησα, φεύγω.

Τα πράγματα είναι στο γραφείο, εκτός απ’ το όπλο σου. Πάρ’ τα.

Το όπλο μου;

Ο Βαν Τάαλ είπε ότι του το δάνεισες. Ήρθε πριν μια ώρα.

-Είναι ακόμη στην πόλη; -Γύρισε στο ορυχείο.

Γύρισα στο ορυχείο. Ήταν Σάββατο και δεν ήταν κανείς.

είχα το σημείωμα κι έπρεπε να βρω τον πάσσαλο.

Ο άντρας που τα είχε γράψει...

είχε υπογράψει τη θανατική του καταδίκη.

Κι ακόμη δεν ήξερα τι θα έκανα.

Εγώ είμαι.

Τι κρατάς εκεί;

Αυτό είναι το σημείωμα που άφησε ο Χάντερ.

Κι αυτά είναι επίσης τα δικά σου γράμματα.

Τα σχεδίασες όλα απ΄την αρχή.

Τι θα κάνεις, Χέντρικ;

Έχω το όπλο σου. Αν βρουν τον Χάντερ...

κι αν βρουν τη σφαίρα, θα καταλάβουν ότι ήσουν εσύ.

λες να είπα στον Ο'Κόνελ πού πήγα αληθινά;

Το έκανα για την Ανν. ο Χάντερ ήταν άχρηστος.

Έκανε τη ζωή του. Τι θα γίνει η ζωή τής Aνν;

Δεν μπορείς να την κοροϊδέψεις.

-Δε θα το μάθει ποτέ. -Πρέπει να το μάθει.

Δε θα την αφήσω να πάρει ένα δολοφόνο.

-Ώστε θα το πεις; -Πρέπει.

Τώρα έχω εγώ το όπλο.

Κι αν πάρω αυτό το χαρτί, σε ποιον θα το πεις;

'Άκουσε...

Εγώ σε βοήθησα, εσύ δεν μπορείς να με βοηθήσεις;

Θα κουβαλάω τον φόνο σ’ όλη μου τη ζωή.

Πού είσαι;

Δε θέλω να σου κάνω κακό.

Υποσχέσου μόνο ότι δε θα της το πεις.

Δώσε μου το σημείωμα, Χέντρικ!

Δεν πρέπει να τη χάσω τώρα. Δεν έχω τίποτα άλλο.

Πού είσαι;

Πού είσαι;

-Πίτερ, περίμενε! -Δώσε μου το χαρτί!

-Αυτή είναι όλη η ιστορία; -Ναι.

-Τι θα κάνεις; -Τι μπορώ να κάνω;

Πρέπει να μάθουν όλοι ότι ο Μπραντ ήταν ο δολοφόνος;

Κανένας δεν μπορεί να το αποδείξει τώρα.

Αν δε σε είχε ακολουθήσει σήμερα, τι θα είχες κάνει;

Αυτό είναι κάτι που θ’ αναρωτιέμαι πάντα.

Απόδοση Διαλόγων ΝΑΤΑΣΑ ΣΥΡΕΓΓΕΛΑ