Original subtitles

The Ballad of Buster Scruggs (2018) OCR 23.976 fps runtime 02:13:18

(NETFLIX ขอเสนอ)

(ลำนำของบัสเตอร์ สกรั๊กส์ และรวมเรื่องเล่าจากพรมแดนอเมริกา)

("เห็นแล้วต้องเล่น" ตาเฒ่าเย้ย)

(ไม่มีผ้ใดได้สดับ หากแต่บทเพลงของ นักขี่ม้าผู้โดดเดี่ยว ดังก้องมากับสายลมรับอรุณ)

ตลอดทั้งวัน มองเห็นแต่ดินแดนรกร้าง

มิเคยได้ลิ้มรสน้ำ

น้ำเย็นชื่นใจ

ลำคอของแดนเฒ่ากับฉัน แห้งเป็นผง

แลดวงจิตของเราร่ำร้อง

เรียกหาน้ำ

น้ำใสไหลเย็นชื่นใจ

แดน นายเห็นต้นไม้เขียวใหญ่นั่นไหม

ที่สายธารรินไหล ทุกทิศทาง

เฝ้ารอนายกับฉัน อยู่นั่นไง

ค่ำคืนเย็นสบาย แลฉันโง่งมเจียนตาย

ดาราทุกดวง เป็นเหมือนตาน้ำ

น้ำเย็นชื่นใจ

แต่เมื่อรุ่งอรุณมาถึง ฉันจะหาวนอนตื่นขึ้น

และมุ่งหน้าไปหาน้ำ

น้ำใสไหลเย็นชื่นใจ

น้ำ น้ำ น้ำ

ควบไปเลยแดน

อย่าไปฟังแดน มันเป็นปีศาจ หาใช่มนุษย์

แลมันทำให้น้ำขุ่นคลั่ก ด้วยทรายร้อนๆ

น้ำ

แดน นายเห็นต้นไม้เขียวใหญ่นั่นไหม

มีสายธารไหลริน จากทุกทิศทาง

เฝ้ารอนายกับฉัน อยู่ที่นั่น

โว้ว!

บทเพลงทำให้จิตใจของผม สงบสุขได้เสมอ ในแดนตะวันตกแห่งนี้

สถานที่ๆ กว้างไกล สุดลูกหูลูกตา และทิวทัศน์ก็เหมือนกันไปหมด

อีกอย่าง น้ำเสียงนุ่มลึกของผม ดูจะทำให้เจ้าม้าเฒ่าแดนคึกคัก

และเป็นสุขดี ตลอดระยะการขี่ม้าในแต่ละวัน

ใช่ไหมเล่าแดน

พวกคุณบางคน อาจเคยได้ยินชื่อผม

บัสเตอร์ สกรั๊กส์ หรือที่บางคนรู้จักในชื่อ เสียงแจ้วจากซานซาบา

ผมยังมีชื่อเรียก ชื่อเล่น ฉายา และสมยานามอื่นอีก

แต่ชื่อนี้ต่างหาก ที่ผมคิดว่า ไม่เหมาะกับผมเลยสักนิด

ต่อต้านสังคมงั้นรึ ผมไม่ได้รังเกียจ เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

แม้แต่ตอนที่พวกเขาน่าเบื่อ หยาบคาย และพยายามโกงไพ่โป๊กเกอร์

ผมทราบดี ว่ามันเป็นคุณลักษณะของมนุษย์

และผู้ที่เก็บเรื่องแบบนั้น มาเป็นอารมณ์ หรือรู้สึกผิดหวัง

ก็เป็นเพียงคนเขลา ที่คาดหวังสิ่งที่ดีกว่า

ว่าไหมเล่า แดน

ทุกคนครับ ถ้าความจำของผม ไม่ผิดเพี้ยนจนน่าเศร้า

ที่อีกด้านของผาหินโน่น มีโรงเหล้าอยู่

และถ้าผมโชคดี ที่นั่นจะมีลูกค้า

ที่ยินดีจะเข้ามา ล้อมวงเล่นไพ่กัน

ผมอยากได้เหล้า มาล้างฝุ่นดิน ออกจากคอสักแก้ว

จะได้มีเสียงเจื้อยแจ้ว ร้องเพลงได้ต่อ

เหล้ามันผิดกฎหมาย

เขตนี้ห้ามขายเครื่องดื่มมึนเมา

แล้วพวกเขาดื่มอะไรอยู่

เหล้า

พวกเขาเป็นพวกนอกกฎหมาย

อย่าให้ชุดขาว และอากัปกิริยาน่ามอง ของผมหลอกเอาได้

ชาวบ้านเขารู้กันทั่ว ว่าผมเองก็เป็นพวกแหกกฎ

แถมยังไม่เคารพพระเจ้าอีกด้วย

นายไม่ใช่พวกนอกกฎหมาย

และเราไม่ดื่ม กับพวกอวดรวยขี้โม้

คุณครับ สภาพคุณไม่น่าจะตัดสินคนอื่นได้

แถมยังแทบมองไม่ออก ว่าเป็นคนด้วยกัน

จะแนะนำอะไรให้หน่อยนะ

ผมว่าคุณ น่าจะโกนหนวดเครา และปรับทัศนคติ ให้สดใสขึ้นหน่อย

และสุดท้าย หวังว่าคุณจะไม่ว่าอะไร ถ้าผมจะทึกทักเอาว่าเพื่อนๆ คุณ

เป็นเพื่อนดื่มที่มีระดับกว่า

ปืนแกยิงออกไหม

ดูเหมือนจะยิงออก ใช่

ดูเหมือนจะมีคนโชคดีเป็นบ้า ที่ยังไม่โดนกระสุนเจาะตาย

ผมยิงไม่ดีเองแหละ

เอาเลย ผมเปิดประตูให้นะ คู่หู

การุณยฆาตน่ะ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ ของหมาป่า กับกีล่ามอนสเตอร์แล้วกัน

ลาก่อนนะ สหาย

เฟรนช์แมนส์กัลช์

ผมไม่เคยมาเยือนเมืองนี้มาก่อน

ช้าก่อน ไอ้หนู

ร้านเรามีกฎ

(ฝากปืนไว้หน้าประตู)

นี่ปืนพก 6 นัด

อยากได้ปืนพก คุณผู้หญิงด้วยไหม

เอามาให้หมด เป็นกฎของที่ร้าน

รู้สึกโล่งๆ บอกไม่ถูก

ผมเดาว่าพอไม่มีใคร ได้เปรียบเสียเปรียบกัน

โอกาสเกิดเรื่อง ก็คงจะน้อยกระมัง

- ฉันเลิกเล่น - แหม มาได้จังหวะ

พวกคุณจะว่าอะไรไหม ถ้าผมขอเสียบแทน

ถ้านายเล่นขาเขานะ

- ผมไม่เล่นดีกว่า - สายไปแล้ว

คุณเห็นไพ่แล้ว

เห็นแล้วก็ต้องเล่น

ผมไม่ยอมโดนกิน ตั้งแต่ต้นหรอก

เห็นแล้วก็ต้องเล่น

แล้วถ้าไม่เล่นเล่า

เล่นไพ่ซะ คุณชายแดน

ไม่มีใครเขาบังคับคนอื่น ให้เล่นไพ่ผ่อนคลายอารมณ์กันหรอก

เห็นจะมีแต่คนอารมณ์บูด อย่างคุณนี่แหละ

ส่วนเรื่องชื่อนะ ม้าของผมชื่อแดน

- ผมชื่อบัสเตอร์ สกรั๊กส์ - บัสเตอร์ สกรั๊กส์เรอะ

ไอ้หนูจากในเมืองน่ะนะ

แถมยังไม่มีปืนอีก

ผมเป็นเด็กในเมืองก็จริง

เมืองที่ว่า อยู่ในเขตซานซาบา ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้

"เสียงแจ้วจากซานซาบา" เป็นฉายาที่ผมชอบ

แต่ตอนนี้ ผมจะขอบใจมาก

ถ้าคุณเอาอาวุธ ไปฝากที่หน้าประตู

การที่คุณซ่อนอาวุธ ไว้กับตัวตั้งแต่แรก

เป็นการละเมิดกฎของร้านนี้

และเป็นการดูหมิ่น ธรรมเนียมปฏิบัติในท้องถิ่น

แล้วถ้าฉันไม่ทำล่ะ

ผมไม่ได้เป็นคนสันดานเลวทราม

แต่เวลาที่เราไม่มีอาวุธ เราจะต้อง พึ่งกลยุทธ์ ตามหลักการของอาร์คิมิดีส

โจ เจ้านักพนันหน้าบูด

จะไม่ได้พนันขันต่อ อีกต่อไป

คืนวันแห่งเกมโป๊กเกอร์ ได้ผันผ่านเขาไป

นี่เป็นเรื่องเล่า เมื่อราวเมษาที่แล้ว

เขาเดินเข้าไป ในร้านเหล้าแห่งหนึ่ง

แต่เขาไม่ชอบหน้าใครเท่าไหร่

- โจหน้าบูด - โจหน้าบูด

ตอนนี้เขาไปทำระยำที่ไหนแล้ว ฉันไม่รู้

- เราไม่รู้ - เขามันร้าย แต่ฉันร้ายกว่า

เขาชักปืนไว แต่ฉันไวกว่า

โต๊ะตัวนั้น หยุดชีวิตโจหน้าบูดเอาไว้

ยี้ฮ่า โจหน้าบูด

- โจหน้าบูด - โจหน้าบูด

จะไม่มีใครคิดถึงเขาหรอก โจหน้าบูด

โจหน้าบูด

เหล่ามนุษย์ที่เขาหน้าบึ้งใส่ แต่ตอนนี้ทำไม่ได้ เพราะโดนยิงหน้าแหก

หมดเวลาของการทำ หน้าบูดบึ้งแล้วกระมัง โอ้ โจหน้าบูด

- ยี้ฮ่า! - โจหน้าบูด

- โจหน้าบูด - โจหน้าบูด

- ผมหยิกเป็นลอนสลวย โจหยักศก - โจอี้!

โจหน้าบูด

ตอนยังอยู่เขาทำตัวร้ายกาจ ตอนนี้คนเขาต้องมาเช็ดพื้นให้...

โจ โจ หยุดนะ

โอ้ โจหน้าบูด ยี้ฮ่า!

- โจหน้าบูด - โจหน้าบูด

เขาตายแล้ว

ใบหน้าที่หายไป อยู่ที่ไหนเราไม่รู้

- เราไม่รู้ - เขาไม่เคยเป็นคนสำราญ

ตอนนี้ใบหน้าจ๋า เลยลาก่อน

ริมฝีปากโดนเป่าไปโลกหน้า โอ้ โจหน้าบูด

ยี้ฮ่า!

แกฆ่าพี่ชายฉัน ไอ้คนขี้ขลาดตาขาว

ยิงเขาตอนที่เขาไม่ทันมอง

ฉันจะไม่ถือสา เพราะเห็นว่า นายกำลังเศร้า แต่ความจริงก็คือ

บัสเตอร์ สกรั๊กส์ไม่ยิงคนจากข้างหลัง

และเจ้าคนดวงซวยคนนั้น ก็ฆ่าตัวตายซะมากกว่า

แกคือบัสเตอร์ สกรั๊กส์เหรอ

ไอ้โง่จาก เท็กซัสตะวันตกนะเรอะ

คุณน่าจะหมายถึง นกน้อยจากเท็กซัสตะวันตกมากกว่า

มีที่มา จากเสียงเจื้อยแจ้วไพเราะ ของนกชนิดที่ว่าน่ะ

อยากจะเรียกตัวเองว่าอะไร ก็ตามใจแก

ออกไปเจอกับฉัน ข้างนอกหน่อย

เอาปืนมาด้วยล่ะ

แถบตะวันตกนี้ เรื่องราวมักจะบานปลาย

เรื่องหนึ่งนำไปสู่อีกเรื่อง แต่...

ผมน่าจะจบเรื่อง กับไอ้เลวคนน้อง ได้ในเวลาไม่นาน

สกรั๊กส์!

ฉันขอท้าแก

ใจเย็นๆ พรรคพวก ฉันต้องใส่อุปกรณ์ให้เข้าที่

- พร้อมรึยัง - พร้อมแล้ว

- เข้าที่แล้วนะ - เข้าที่!

- ต้องให้นับไหม - ไม่ต้องโว้ย

จะใช้นิ้วอื่นเหนี่ยวไกก็ยากหน่อย แต่...

ต้องปลอดภัยไว้ก่อน

โว้ว ดูเหมือนตอนที่พระเจ้า สร้างไอ้หนุ่มคนนี้

คงลืมใส่การถอดใจมาด้วย

5 นิ้วเท่ากับกระสุน 5 นัด

ผมเหลือกระสุนเพียงนัดเดียว

หวังว่าผม จะยิงไม่พลาด

ไหน ขอดูหน่อยสิ

หัวใจของเขาจะอยู่ด้านซ้าย แต่ในกระจกนี้ จะอยู่ด้านขวา

แน่นอน เราทั้งคู่หันหน้าไปทางเดียวกัน และปืนก็กลับหัว

อย่าทำเป็นเล่นเลยเถิดจะดีกว่า

ผลของภาพสะท้อน

ทำให้ผมนึกถึงเพลงหนึ่งขึ้นมา

บัสเตอร์ สกรั๊กส์

เช่นกัน นายบรรเลงได้ไพเราะมาก คู่หู

นับว่าเป็นเกียรติ ที่เสียงแจ้วจากซานซาบาเอ่ยชม

เฮอรัลด์แห่งความตาย

ผมตามล่าตัวคุณมานาน เพราะว่ากันว่า คุณเป็นมือหนึ่ง

ทั้งเรื่องการร้องเพลง และยิงปืน

หนุ่มน้อยอีกคน ที่อยากจะพิสูจน์ตัวเอง

ผมคงต้องเอาตัวเอง ไปอยู่ในธุรกิจรับจัดงานศพ

เลิกใช้ทักษะที่มี

เพื่อให้คนอื่นได้ประโยชน์บ้าง

แต่ก็อีกละ ผมอยากสวมชุดดำไหมนะ

- ต้องให้นับไหม - ไม่ต้อง

แบบนี้ท่าจะไม่ดี

ผมน่าจะรู้ตัว

ไม่มีทางเป็นที่หนึ่ง ไปได้ตลอด

จะบอกอะไรให้นะ คู่หู

มีเสือปืนไวยิ่งกว่า

มุ่งหน้ามาจากผาหินชัน

เมื่อวันพรุ่งนี้มาถึง

จะบอกอะไรให้นะ คู่หู

อีกไม่นานหรอก

นายจะรู้ตัวว่า กำลังร้องเพลงคาวบอย เพลงสุดท้าย

ยิปปี้ไคไยเย เมื่อเวียนจบครบรอบ

ยิปปี้ไคไยเย และกองไฟมอดลง

ยิปปี้ไคไยเย วิญญาณของเขา ควรได้รับการช่วยเหลือ

เมื่อคาวบอยแลกเดือยสวมส้นเท้า กับปีกคู่หนึ่ง

เมื่อพวกเขาห่อร่างฉัน ด้วยผ้าลินิน

แลฉวยขวดเหล้าจิบ ดึงรองเท้าไปจากเท้าฉัน

ปลดอานจากม้าฉัน

มันจะอยากร่อนเร่ไปเรื่อย

ฉันจะไปไกลเกือบถึงสวรรค์

ด้วยแรงม้าในตัวฉัน

ยิปปี้ไคไยเย เมื่อเวียนจบครบรอบ

ยิปปี้ไคไยเย และกองไฟมอดลง

ยิปปี้ไคไยเย วิญญาณของเขา ควรได้รับการช่วยเหลือ

เมื่อคาวบอยแลกเดือยสวมส้นเท้า กับปีกคู่หนึ่ง

ยิปปี้ไคไยเย

ฉันมีภาระอันทรงเกียรติ

ไร้เสียงกรุ๊งกริ๊งอีกต่อไป

ฉันวางปืนลง

เบื้องหน้าจะต้องมีสถานที่ ที่มนุษย์ไม่เลวทรามต่ำช้า

และเล่นไพ่โป๊กเกอร์กัน อย่างยุติธรรม

หากไม่มี บทเพลงเหล่านี้จะเกิดมาเพื่ออะไร

เอาไว้เจอกันที่นั่น

เราจะได้ร้องเพลงด้วยกัน

และส่ายหน้าให้กับ อดีตอันไร้ความหมาย

(ตอนนี้ ณ ที่แห่งหนึ่ง มีเด็กอีกคน)

(ที่เพิ่งหัดร้องเพลง และยิงปืน เขาหวังจะสร้างตำนาน)

(ไม่แน่สักวัน เขาอาจได้พบเด็กคนนี้ และนั่นจะเป็นอีกเรื่องราว)

(ที่ต่างไป แต่เหมือนๆ กัน)

("โดนกระทะ" ตาเฒ่าร้อง)

(ใกล้ๆ อัลโกโตเนส คาวบอยมองไปที่ธนาคาร)

จากสายตา เขาไม่รู้เลยว่า มีการค้านการก่อสร้าง

ในบริเวณแห่งนี้ และชื่อสถานที่ ก่อให้เกิดความกังวล

(เฟิสต์เฟเดอรัลทรัสต์ โค. แห่งทูคัมคาริ และโนตารี)

ที่นี่สวยดีนะ

เพื่อความสะดวกสบาย ของผู้ฝากเงิน

ใครบ้างล่ะ

อ้อ เรามีลกค้าจากวัลแวร์เด คลอไรด์ จากทูคัมคาริเองก็มี

ก็ทั่วทั้ง 3 เขตนั่นละ

เราเคยมีกระทั่งธนาคารคู่แข่ง จบไม่สวยเลย

ต้องโดดขึ้นไป อยู่บนเคาน์เตอร์นี่ พร้อมปืนลูกซอง

กล่อมให้พวกนั้นยอมทำตาม ก็...

การธนาคารก็แบบนี้

ธุรกิจบ้าระห่ำ

เคยถูกปล้นไหม

เคยสิ มีคนพยายามปล้น 2 หน

คนหนึ่งถูกยิงตาย บิงโก!

อีกคนผมจับรอส่งทางการ ขาทั้ง 2 ข้าง แหลกเละเลย

ต้องเอาไปขังไว้ ในห้องนิรภัยตรงนั้น

ทางการจะมาที ก็เดือนละครั้ง

แถมเขาเพิ่งมา เมื่อสัปดาห์ก่อนนี่เอง

ต้องให้ที่พักกับคนเลวแบบนั้นไป เพื่ออะไรกัน

ต้องเอาใบไม้กับฉี่ มาทำยาพอกให้ ตั้ง 3 สัปดาห์

ตอนนี้เขาอยู่ในยูมา ระเบิดหินอยู่ เห็นว่ายังเป็นไอ้เป๋อยู่เลย

เจ้าหมอนั่นชื่อซิวิลลี... เชวิลลี

ถ้าผมจำไม่ผิด เห็นเขาบอกว่าพ่อ..

มาจากฝรั่งเศส

เอาเงินสดมาให้หมด

โอเค ผมยอมแล้ว ผมยอมแพ้ราบคาบเลย

เงินจำนวนมากๆ แบบนั้น ผมต้อง...

ก้มลงไปเอา

เฮ้ย มานี่สิ

ทิมมี่ มานี่เร็ว

เฮ้ย!

ไม่โดนโว้ย

ไม่โดนโว้ย

ไม่โดนโว้ย

มีอะไรจะพูดไหม

แกมีอะไรจะพูด ก่อนจะดำเนินการ ตามคำตัดสินไหม

คำตัดสิน

คำดัดสินอะไร

ไอ้หนู เราแค่มาทำตามกระบวนการ เรื่องการพยายามบุกปล้น

ใจแกยังผวาอยู่ เพราะตระหนก กับเรื่องที่เกิดขึ้น

แต่การดำเนินคดี เป็นไปด้วยความยุติธรรม อย่างที่เราทำกัน ในนิวเม็กซิโก

คนพวกนี้ตัดสินว่า แกทำผิดจริง

ฉันตัดสินประหารแก แล้วเราก็มาเจอต้นไม้ต้นนี้

และตอนนี้เป็นโอกาสที่แก จะได้พูดความในใจ

ก่อนที่จะดำเนินการ ตามคำตัดสิน

ไอ้เวรเกราะกระทะที่ธนาคาร

ไม่ได้สู้อย่างยุติธรรมเลย ถ้าถามฉัน

โอเค

แค่นี้ใช่ไหม

ก็คงอย่างนั้น

- ฉันขอม้าแกได้ไหม - ไม่ ฉันจะเอา

นายอยากให้ม้า กับหนุ่มๆ พวกนี้ไหม

พวกเขาจะได้ไม่แย่งกัน ตอนที่แกตายไปแล้ว

ฉันไม่อยากให้ม้า กับใครทั้งนั้น

ไอ้คนเห็นแก่ตัว

ใจเย็นๆ

ให้ตายสิ ใจเย็นไว้

อย่าขยับ

เย็นไว้

เฮ้ย!

ทางนี้

พวกโคแมนชีเหรอ

- ใช่ - อ้อ

อยู่นิ่งๆ

ขอบใจมาก ที่นายมาช่วยฉันต้อนวัวพวกนี้

สหาย 2 คนที่ฉันจ้าง ให้ช่วยต้อนพวกมัน ไปถึงอะบิเลน

เริ่มบ่นเรื่องค่าจ้าง ตอนที่แดดเริ่มร้อน

ในที่สุดพวกมันก็ไป ตอนนี้ฉัน เลยต้องทำคนเดียว

แบบนี้แหละที่เขาเรียกว่า เพื่อนกินหาง่าย ขอบอก

ใช่ หนุ่มๆ พวกนั้นไม่เข้าใจ เรื่องการเป็นผู้ช่วยสักนิด

นี่ นายจะมาเป็นผู้ช่วยฉัน ถาวรเลยก็ได้นะ

เราดูจะไปด้วยกันได้

ใช่ นายดูเป็นคนไว้ใจได้ ฉันถึงได้ยื่นข้อเสนอให้

เพราะผู้ช่วยควรจะเป็น คนที่เราเชื่อใจได้

ตามธรรมดา ของการเป็นผู้ช่วย

เหมือนโคบาลคนนึง ที่ฉันรู้จัก... คิดว่ารู้จัก

เวรแล้ว ไป!

ต้องถอดหมวก ต่อหน้าผู้พิพากษาฮ็อบบี้

- ไอ้เวรนี่ทำอะไรมา - ท่านครับ...

หุบปาก ไอ้เวรนี่เป็นโจรขโมยวัว

- ถูกกล่าวหา - ครับใต้เท้า

- ท่านครับ ผมไม่... - เงียบ!

เราจับเขาได้ ขณะที่ต้อนวัวอยู่

แค่นั้นก็พอแล้ว แขวนคอ

ครั้งแรกเหรอ

มีสาวสวยซะด้วย

(คณะบริหารเขตไม่สนใจ)

(จะนำศพคนเลว ไปฝังในสุสานให้แปดเปื้อน)

("ความเมตตานั้น จะบังคับเอามามิได้)

(หากต้องร่วงหล่นลงมา ดุจหยาดฝนจากสวรรค์")

(ตั๋วอาหาร รถม้าเคลื่อนผ่านขุนเขา)

(ซึ่งเหมันต์ปกคลุมหนาแน่น)

(แอสเพนและสน ยืนต้นตามรายทาง)

(ราวกับเป็นผู้สังเกตการณ์ ในสายตาคนที่ผ่าน)

(เก๋งของธาเลีย - เวทเมนตร์ งานรื่นเริง เรื่องลึกลับ จัดแสดงทุกคืน)

(คืนเดียวเท่านั้น! ศาสตราจารย์แฮร์ริสัน "นกเดินดงไร้ปีก")

(นักแสดง นักพูดที่ได้รับการกล่าวขวัญ และผู้ให้ความบันเทิงชื่อดัง)

ข้าได้พบนักเดินทาง

ในดินแดนโบราณ

ผู้กล่าวว่า "ต้นขามโหฬาร ไร้ลำตัวสองข้าง

ตั้งตระหง่านกลางทะเลทราย

บนผืนทรายใกล้กันนั้น มีใบหน้าแตกกระจาย จมอยู่เพียงครึ่ง

ใบหน้าซึ่งบูดบึ้ง และเรียวปากเหี่ยวย่น

และเสียงร้องสั่งเย็นชา เย้ยหยัน

กล่าวว่าช่างแกะสลักของมัน อ่านสีหน้าได้ช่ำชอง

สามารถสลักเสลา สิ่งของไร้ชีวิตให้อยู่ยืนยง

มือนั้นลอกเลียนได้แม่นยำ

บรรยายออกมาได้ดั่งใจคิด

และบนแท่นนั้น ข้อความปรากฏ

'นามของข้า...

คือโอซีมันเดียส

ราชาแห่งราชันย์

จงมองดูผลงานของข้าผู้ยิ่งใหญ่ และยอมศิโรราบ'

นอกจากนั้น ไม่มีสิ่งใดเหลืออยู่อีก

สิ่งที่อยู่รายล้อม ซากปรักมหึมานั้น

เปลือยเปล่า ไร้ที่สิ้นสุด

มีเพียงริ้วทราย ทอดยาวระนาบไป

สุดลูกหูลูกตา"

และพระเจ้าตรัสกับคาอิน "อาเบลน้องชายเจ้าอยู่ไหนเล่า"

เมื่ออยู่ในห้วงความคิด อันเงียบงัน

ข้าระลึกถึงสิ่งต่างๆ ในอดีต

ข้าเศร้าโศกที่ต้องอยู่โดดเดี่ยว เพียงผู้เดียว

และรบกวนสวรรค์ ผู้มิเคยสดับรับฟัง

ด้วยเสียงร่ำไห้ของข้า...

87 ปีก่อน...

และเป็นรัฐบาลของประชาขน โดยประชาซน...

เพื่อประชาชน

จะไม่มีทางล่มสลาย

ไปจากโลกนี้

ความบันเทิงของเรา ได้จบลงแล้ว

อย่างที่ข้า ได้กล่าวไปแล้ว นักแสดงของเราทั้งหลาย

คือตัวละครที่จะถูกกลืนไปในอากาศ เลือนหายไปในสายลม

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

และเฉกเช่นเดียวกับ จินตนาการเพ้อฝัน...

เจอเขาบนถนนในลอนดอน ประเทศอังกฤษ

- ไม่มีแขนขา ไม่รอดแน่ๆ - พระราชวังอันงดงาม

- วิหารศักดิสิทธิ - ไม่มีพ่อแม่ ไม่มีเงิน

โลกที่ยิ่งใหญ่ใบนี้

- ใช่ทุกอย่างที่ได้รับสืบทอดมา จะดับสิ้นไป - ขอพระเจ้าอวยพร

- เช่นดาวเคราะห์ดวงนี้ ที่จะสลายไป - ขอบคุณครับ ขอเศษเงินให้ศิลปินหนุ่มด้วย

ลาจากไป ไม่เหลืออะไรไว้อีก

ไปกันได้แล้ว ไปเร็ว

ไป อย่างนั้นแหละ

(คืนเดียวเท่านั้น! ศาสตราจารย์แฮร์ริสัน "นกเดินดงไร้ปีก")

และกาลนั้นก็มาถึง เมื่อพวกเขาอยู่ในทุ่งหญ้า

คาอินจู่โจมอาเบลผู้น้อง และสังหารเขา

พระเจ้าจึงตรัสแกคาอินว่า "อาเบล น้องชายของเจ้าไปไหนเสีย"

เขาตอบกลับว่า "ข้ามิทราบ

ทรงเห็นข้า เป็นผู้ดูแลน้องงั้นหรือ" พระเจ้าจึงตรัสว่า "เจ้าทำการอันใดลงไป"

เมื่ออยู่ในห้วงความคิดอันเงียบงัน

ข้าระลึกถึงสิ่งต่างๆ ในอดีต

ข้าโหยหาหลายสิ่ง ที่ข้าไม่มี

ความโศกเศร้าอาดูร ที่ทำให้ข้า เสียเวลาอันมีค่า

เมื่อนั้น ดวงตาที่มักแห้งเหือดของข้าร่ำไห้

แก่มิตรสหาย ที่จากไปในค่ำคืน

และคร่ำครวญให้แก่รัก ที่จบไปเนิ่นนาน

ร้องไห้ให้สิ่งที่เคยมี แต่กลับเสียไป

ว่าอิสรภาพ จะงอกงามขึ้นใหม่ ในชาติที่อยู่ใต้บัญชา แห่งพระเจ้าแห่งนี้

และรัฐบาลของประซาชน โดยประชาชน

เพื่อประชาชน

จะไม่ล่มสลาย ไปจากโลกนี้

ความบันเทิงของเรา ได้จบลงแล้ว

และนักแสดงเหล่านี้...

ข้าได้พบนักเดินทาง ในดินแดนโบราณ...

อวยพรแก่ผู้ให้ และผู้รับ...

ข้าโหยหา หลายสิ่งที่ไม่เคยมี

ข้าได้พบนักเดินทาง ในดินแดนโบราณ...

บทลงโทษของข้า หนักหนาเกินรับไหว

สลักบนสิ่งไร้ชีวิตเหล่านี้

87 ปีก่อน เหล่าบิดาของเรา...

ข้าพบนักเดินทาง ในดินแดนโบราณ

และคร่ำครวญถึงสิ่งต่างๆ

ผู้หลบหนี.. ใบหน้าที่แตกกระจาย...

แลเจ้าจักต้องเป็นคนเร่ร่อน

ความรักแสนหวานของเจ้า ทำให้ข้ากลายเป็นคนมีค่า

เมื่อนั้น ข้าได้แปรเปลี่ยน...

เป็นราชา

พวกเขาผูกเชือกรอบคอเธอ

วีลา วีลา วัลยา

พวกเขาผูกเชือกรอบคอเธอ

ตรงริมแม่น้ำไซล์

พวกเขาดึงเชือกพลัน เธอสิ้นลมไป

วีลา วีลา วัลยา

พวกเขาดึงเชือกพลัน เธอสิ้นลมไป

ตรงริมแม่น้ำไซล์

มันเก่า ทว่างดงาม

สีสันสดสวย

มีคนสวมไปที่แตร์รี อักริม เอนนิสกิลเลน และบอยน์

พ่อฉันเคยสวมมันสมัยหนุ่มๆ

ในวันคืนอันรุ่งโรจน์ของเจ้า

และในวันที่ 12

ฉันชอบสวมสายสะพาย ที่พ่อเคยสวม

ใช่ สายสะพายที่พ่อเคยสวม

เราจะเข้าเมืองกัน

ข้ามไป...

เอาละ

นั่นแหละ

อยากซื้อความรัก ให้เพื่อนคุณไหม

ไม่เอา

เขาเคยมีอะไรกับใครไหม

ก็ครั้งหนึ่ง

เมื่อเสื่อมเสีย

ลาภยศและคนสรรเสริญ

ข้าเศร้าโศก ที่ต้องอยู่โดดเดี่ยว เพียงผู้เดียว

และรบกวนสวรรค์ ผู้มิเคยสดับรับฟัง ด้วยเสียงร่ำไห้ของข้า

ได้แต่มองดูตัวเอง

และสาปแช่งโชคชะตา

หวังอยากให้ตัวเอง เป็นคนมั่งมี

หน้าตาเหมือนเขา เป็นเหมือนเขา

มีมิตรสหายรายล้อม

ปรารถนางานศิลป์ ของชายผู้นี้ และมุมมอง ของชายผู้นั้น

เพราะอย่างน้อย สิ่งเหล่านั้น เป็นสิ่งที่ข้าชื่นชอบ

กระนั้นเอง ข้าก็ยังคิดหยามตน

ข้าคิดถึงเจ้าอย่างสุขใจ แลเมื่อคิดถึงสถานะของตน

เหมือนความสดใสของวัน ที่ผุดขึ้นจากโลกถมึงทึง

ขับขานอยู่ตรงประตูสวรรค์...

และเป็นรัฐบาลของประชาชน

โดยประชาชน

เพื่อประชาชน

จะไม่มีทางล่มสลาย ไปจากโลกนี้

ความบันเทิงของเรา ได้จบลงแล้ว

และอย่างที่ข้าได้กล่าวไป นักแสดงเหล่านี้ คือตัวละคร

ที่จะถูกกลืนไปกับสายลม มลายไปกับอากาศ

เฉกเช่นเดียวกับ จินตนาการเพ้อฝันนี้

หอคอยในหมู่เมฆ พระราชวังงดงาม...

ทีละคนครับ ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ

ใช่ 21 หาร 3

ได้แล้ว ได้คำตอบแล้ว

นั่นไงคำตอบ เขาตอบถูกไหม เขาฉลาดรึเปล่า

เขาเรียนรู้ด้วยตัวเองครับ ทุกท่าน

เขาไม่เคยได้รับการศึกษาจริงจัง

ทีละคนครับทุกท่าน

มาทดสอบสมองไก่กัน

เจ้ากัลลัส แมธเมดิคัส ตัวจริงเสียงจริง

7 บวก 3

- 11 คูณ 2 - ใช่ ตรงนั้นเลย

โจทย์คือ์ 11 คูณ 2

เจ้าไก่กำลังคำนวณอยู่ครับ ทุกท่าน

ดูมันซะก่อน

ตอบว่า 22!

- เจ้าไก่อัจฉริยะ - 18 ลบ 7

18 ลบ 7

11

11 ครับทุกท่าน

เจ้าไก่นักคำนวณ!

จอมจิกสมองกล

โว้ว

(และพวกเขาก็เดินทางกันต่อ ถักทอเรื่องราว)

(เรื่องเล่าที่ทำให้ผู้คนหลับไหล ได้จบไป)

(ถูกแทนที่ด้วย การคาดเดาลางๆ ของไก่)

(และในผืนดินกว้างใหญ่ไพศาลนั้น เขาไม่เห็นผู้ใด)

(และไม่เห็นผลงานใดของมนุษย์)

(หุบเขาที่เต็มไปด้วยทองคำ ก่อนนี้คือหัวใจมรกตของหุบเขา)

(ที่ซึ่งกำแพงพลิกผัน ไปจากการออกแบบที่แข็งแกร่ง...)

ถึงประกายเงินที่ส่องสว่าง จากเรือนผมเธอ

และคิ้วที่มีร่องลึก เหี่ยวย่นจากความใส่ใจ

ฉันจูบนิ้วอันเป็นที่รัก

ที่ตรากตรำงานหนักเพื่อฉัน

โอ้ ขอพระเจ้าอวยพร

และปกปักรักษาพระแม่แมคครี

มาเร็วลักกี้

และคิ้วที่มีร่องลึก เหี่ยวย่นจากความใส่ใจ

ฉันจะจูบนิ้วมือที่รัก

ที่ตรากตรำงานหนักเพื่อฉัน

โอ้ ขอพระเจ้าอวยพร

และปกปักรักษาเธอ...

อาจจะมี

2

ไม่มีเลย

ไปอีกทางดีกว่า

4

7

12

5 ลดลงแล้ว

3.. 2..

กลับมาไม่มีอีกแล้ว

โอเค

มีขุมทรัพย์อยู่ตรงนั้น แผ่ไปไกลแค่ไหนไม่รู้

ต้องอยู่ตรงนั้นแน่ๆ

โอเค คุณขุมทรัพย์

ได้เลย

ฉันไปจัดการแน่

ฉันไปแน่

ตั้งตารอได้เลย

เพราะฉันไปแน่

อยู่ไหนกัน คุณขุมทรัพย์

ทอดยาวไปทางซ้ายหรือทางขวา หรือตรงกลางเลย

เราแค่ต้องไปค้นหาดู จริงไหมล่ะ

แค่ต้องไปค้นหาดู

ราตรีสวัสดิ์ คุณขุมทรัพย่

รอก่อนเถอะ คุณขุมทรัพย์

บ้าจริง

ฟองเดียวคงไม่เป็นไร

นกจะนับเลขเก่งแค่ไหนเชียว

เกือบจะพอเก็บได้แล้ว

ต้องอยู่ตรงนั้นแน่ๆ

แต่จะลึกสักแค่ไหน

ในที่สุดแล้ว

ฉันจะได้เจอแน่

ฉันต้องเจอแน่

อาจไม่ใช่วันนี้ แต่ฉันต้องเจอแน่

หนีฉันไม่พ้นหรอก คุณขุมทรัพย์

ไว้พรุ่งนี้ มาเจอกันใหม่

ฉันแก่แล้ว

แต่คุณแก่กว่า

ฉันแก่แล้ว

แต่คุณแก่กว่า

ใช่เลย

ก้อนเล็ก ก้อนน้อย

ได้ก้อนเล็ก ก้อนน้อยแล้ว

ไง

โคตรทองอยู่ไหนล่ะ

ก้อนใหญ่ ก้อนโต

พระแม่แมคครี

สวัสดี คุณขุมทรัพย์

สวัสดี คุณขุมทรัพย์!

ไอ้นรกส่งมาเกิด

มาซุ่มดูฉัน

ปล่อยให้ฉันขุดจนเสร็จ

แล้วย่องมายิงฉันข้างหลัง

ไอ้นรกส่งมาเกิด

แกยิงฉันจากข้างหลัง

กระสุนทะลุโว้ย

มันยิงไม่โดนจุดสำคัญ

มันยิงไม่โดนจุดสำคัญ

ไม่โดนจุดสำคัญ

แกยิงโดนแค่ไส้ฉัน

ไม่ต้องห่วง คุณขุมทรัพย์

เดี๋ยวฉันกลับมา

ฉันจะไม่หนีไปไหน

นั่นส่วนแบ่งของแก ไอ้นรกส่งมาเกิด

มาเถอะ ลักกี้

โอ้ ฉันประกายเงิน

ที่ส่องสว่างจากเรือนผมเธอ

และคิ้วที่มีร่องลึก

เหี่ยวย่นจากความใส่ใจ

ฉันจะจูบนิ้วที่รัก

ที่ตรากตรำงานหนักเพื่อฉัน

โอ้

ขอพระเจ้าอวยพร และปกปักรักษา

พระแม่แมคครี

ทุกคราที่เสียใจหรือเยียวยา

ในวันคืนล้ำค่าที่ผันผ่าน

สดใสทั่วไปด้วยแสงสว่าง...

(เหลือเพียงรอยเกือกม้าบนทุ่งหญ้า)

(และไหล่เขาอันย่อยยับ จากร่องรอย ความโกลาหลแห่งชีวิต)

(ซึ่งบุกเข้ามาทำลายความสงบสุข ณ สถานที่นั้น และจากไป)

(คุณอาเธอร์ไม่รู้ว่าจะบอก บิลลี่ แนปป์อย่างไร)

(เด็กสาวผู้ตกใจ)

(มื้อค่ำบ้านคุณนายฮัลลิเดย์นั้น ดูชื่นมื่น)

ผมได้ยินเสียงลอดผนังมา

เขาส่งเสียง เสียงพิลึกพิลั่น

ที่เขาบอกว่าเป็นเสียงไอ

น่ากลัวนะ ผมไม่เคยได้ยินเสียงไอแบบนั้นเลย

แล้วอาการไอของเขา ก็ไม่กระเตื้อง ต่อยาน้ำหรือยาอายุวัฒนะเลย

และมันช่างเป็นการไอ ที่ดังสนั่นเหลือใจ

ไม่เลย ผมไม่เสียใจเลย ที่คุณคินเคดจากไป

มันไม่ใช่อาการไอ ที่ติดกันได้

ไม่มีใครที่นี่ล้มป่วย

มันเป็นแค่อาการไอเพราะเครียด

ฉันไม่ให้คนที่ไอ แล้วติดคนอื่นได้ มาเช่าหรอก

ผมไม่เคยได้ยิน เรื่องไอเพราะเครียดเลย

ผมเข้าใจว่าคุณ กำลังจะไปจากที่นี่

ระบบประสาทขยายกิ่งก้าน ไปทั่วร่างกายของเรา

ฉันเคยเห็นรูปมันในหนังสือ

ระบบประสาทไม่มีกิ่งก้านหรอกครับ

ฉันจะไม่แสร้งว่าตัวเองเป็นหมอ หรือนักพฤกษศาสตร์หรอกนะ

แต่ฉันรู้ว่า ระบบประสาท กระจายอยู่ทั่วร่างเรา

และฉันเดาว่า นั่นคือสาเหตุที่มันรู้จัก

สภาพร่างกายต่างๆ ที่มันเลียนแบบ

คุณนายแฟลนเนอรีพูดถูก ผมเคยเห็นรูปที่ว่า

ฉันแค่จะบอกว่าคุณคินเคด ไม่มีอาการไอที่ติดคนอื่นได้

- ฉันไม่ให้คนแบบนั้นเช่า - มีไก่กับเกี๊ยวเหลือไหม

ฉันได้ชามแบ่งเป็นคนสุดท้าย

มีสิคะ โต๊ะนี้ตักอาหารให้ทุกคนเท่ากัน

คุณยายเทอร์เนอร์ น่าจะกินอิ่มแล้ว

อิ่มรึยังคะ คุณยายเทอร์เนอร์

คุณยายเทอร์เนอร์กินเสร็จแล้ว

จะไปพรุ่งนี้แล้วสิ ปลายทางเป็นจุดหมาย ที่ไม่เคยไปมาก่อนใช่ไหม

ใช่ค่ะ พี่ชายกับฉัน จะออกเดินทางไปโอเรกอน พรุ่งนี้เช้า

โอเรกอนเหรอ มีคนรู้จักที่นั่นหรือว่าคุณ...

ตักมาจากจานของเธอเลยค่ะ คุณนายฮัลลิเดย์ คุณนายเทอร์เนอร์อิ่มแล้วละค่ะ

ก็ไม่เชิงค่ะ

แต่ว่าพี่ชายฉันมี

บอกเขาไปเลยสิ อลิซ ไม่ต้องอายหรอก

เธอมีข่าวน่าตื่นเต้นครับ

ฉัน...

ฉันจะเข้าพิธีแต่งงาน หรืออาจจะได้แต่ง

กับเพื่อนร่วมงานของกิลเบิร์ต

เขามั่งมีพอตัวเลยที่นั่น

คุณไม่แน่ใจว่า จะได้แต่งงานไหมงั้นหรือ

ผู้ชายคนนั้น ยังไม่ได้ขอรึไง

เขา คือเขา...

เขาจะขอ เมื่อพวกเขาพบกันแล้ว ผมแน่ใจว่าอลิซ จะเป็นที่พึงพอใจ

นี่เป็นการจับคู่ที่เหมาะมาก

ผมจะไปร่วมทำธุรกิจกับเขา

และเขาได้ประกาศตัว ว่าจะแต่งงาน เมื่อพบคู่ครองที่เหมาะสม

อลิชเป็นเด็กสาว ที่เข้าสังคมเก่ง และมีเสน่ห์ได้ ถ้าเธอตั้งใจจะทำ

แต่เธอไม่มีแก่ใจ ทำแบบนั้นตลอด

ฉันคิดว่าเธอ เป็นคนมีเสน่ห์มากจ้ะ

และเราคงคิดถึงคุณมากๆ เลย คุณลองกาโบ

ทั้งคุณ และคุณลองกาโบพี่ชาย

และแน่นอน หมาของคุณลองกาโบ

ประธานาธิบดีเพียร์ซน้อย พระเจ้าอวยพร

ว่าแต่ มันอยู่ไหนล่ะ

กิลเบิร์ต

ว่าไงน้องสาว

มีคน 2 คน เข้ามาถามฉัน เรื่องประธานาธิบดีเพียร์ซ

ถามเหรอ

มาบ่นน่ะ

เรื่องอะไร

เรื่องที่มันเห่า

ทำไมไปบ่นกับเธอล่ะ

พวกเขาคงคิดว่า มันเป็นหมาของฉัน

ฉันไม่รู้จะพูดยังไงนะ ประธานาธิบดีเพียร์ซ เป็นหมาขี้กังวล

และมันตื่นเพราะเจอ สัตว์ที่ตัวใหญ่กว่าตัวเอง

สัตว์แทบจะทุกชนิด ตัวใหญ่กว่าประธานาธิบดิเพียร์ซนะ

แล้วพวกนั้นบ่นว่าไง

พวกเขา...

อยากรู้ว่า มันจะเห่าไปตลอดทาง จนถึงวิลลาเมตต์ วัลเลย์เลยไหม

ถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะ

กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินไง หมาตัวนี้ เป็นทรัพย์สินของฉัน

ทรัพย์สินของฉันเห่าได้ นี่ไงคำอธิบาย

เธอบอกพวกนั้นไปว่ายังไง

ก็...

ไม่ใช่อย่างนั้น

ฉันคิดไม่ออกเลย ว่าเธอบอกไปว่าไง

อลิซ บางทีเธอก็ต้อง บอกคนอื่น ว่าอะไรเป็นอะไร

คุณผู้หญิงครับ

คุณ

เสียใจด้วยจริงๆ

เสียใจด้วย

คุณจะกลับไป

คุณจะกลับเลยหรือ

เขาตายแล้ว

ผมเสียใจด้วยจริงๆ

- ผมจะไปหยิบพลั่ว - เช้าวานนี้...

เขายังดีๆ อยู่เลย

- โรคห่ามันลุกลามเร็วน่ะ - เธอจะกลับไปที่เก่าไหม

คุณจะกลับไหมครับ คุณผู้หญิง

หรือว่าจะไปต่อ

กลับไป หรืออยู่กับขบวนต่อ

กลับไป...

ที่ไหนล่ะ

ฉันไม่มีใครที่ไหน

งั้น...

ผมจะไปเอาพลั่วนะ

คุณอยากทำป้ายหน้าหลุมไหม

ถ้างั้นก็ ปล่อยทิ้งไว้แล้วกัน

อย่าให้พวกอินเดียนรู้จะดีกว่า

พวกมันไม่มายุ่งกับเราหรอก

การโจมตีขบวนรถม้า มันเสี่ยงเกินไป

แต่พวกมัน จะมาหาของจากศพ

คุณมีเด็กรับจ้างมาด้วยใช่ไหม คุณลองกาโบ

ค่ะ แมตต์

เขาจะดูแลกลุ่มคุณ

เขาก็ทำมาตลอด

กิลเบิร์ตไม่ได้ทำอะไรมาก

คุณเรียกผม หรือคุณอาเธอร์ได้ ถ้า...

- คุณครับ - ไม่ต้องยืนค่ะ

ฉันขอปรึกษาอะไรได้ไหม คุณแนปป์

ได้สิครับ คุณผู้หญิง

คุณอยากกินมื้อค่ำ หรือดื่มกาแฟกับเราไหม

ไม่ค่ะ ขอบคุณ

เด็กรับจ้างของฉัน แมตต์

เขาบอกว่า พี่ชายฉันสัญญาว่า จะจ่ายค่าจ้างเขาครึ่งหนึ่ง

เมื่อเราไปถึงฟอร์ดลารามี

- เขาบอกไหมว่าเท่าไหร่ - 200 ดอลลาร์

200 ดอลลาร์ นี่ครึ่งเดียวเหรอ

ใช่

อีกครึ่งจะจ่าย เมื่อเราไปถึงวิลลาเมตต์ วัลเลย์

- ราคาสูงนะ - เป็นราคาที่สูงลิ่วมาก

จริงเหรอคะ

- แพงลิบเลย - คุณว่าเด็กนั่น โกหกคุณรึเปล่า

เพราะตอนนี้ พี่ชายคุณก็ไม่อยู่...

ไม่รู้สิคะ

กิลเบิร์ตไม่ใช่นักธุรกิจ ที่เก่งเท่าไหร่

เขาเคยมีบริษัทในไอโอวาซิตี้ แต่ก็ล้มไป

แล้วก่อนนั้น ก็มีอีกที่หนึ่ง...

เขาล้มเหลวสินะ

นั่นน่ะแพงสุดๆ เลย

ยังมีอีกปัญหาหนึ่ง

ฉันหาเงินในรถไม่เจอเลย

ฉันเชื่อว่ากิลเบิร์ต เก็บเงินไว้ในเสื้อกั๊ก

ถ้างั้น เขาก็ยังเก็บไว้อยู่

- ต้องขี่ม้าครึ่งวัน - ไปทางไหนล่ะ

เราจะหาเขาเจอได้ยังไง

คงจะไม่ได้หรอก

ผมแนะนำว่า อย่าเพ่งทะเลาะกับเด็กรับจ้าง จนกว่าจะไปถึงฟอร์ดลารามี

แล้วจากนั้นล่ะคะ

ก็...

บางทีผมอาจคุย กับเด็กนั่นได้

ดูว่าจะทำให้เขา คายเรื่องจริงออกมาได้ไหม

400 ดอลลาร์ ไม่รู้สินะ

เรื่องนี้ผมต้องขอคิดดูก่อน

คุณครับ ผมขอคุยด้วยได้ไหม

ได้ค่ะคุณแนปป์ กินมื้อค่ำด้วยกันไหมคะ

ขอบคุณมากครับ ผมกินมาแล้ว

นี่ออกจะน่าอึดอัดอยู่บ้าง แต่ว่า...

มีคนร้องเรียนมา ถึงคุณอาเธอร์กับผม เรื่องเจ้า...

ประธานาธิบดีเพียร์ซ

- ผมรู้ว่ามันเป็นหมาของคุณ - มันไม่ใช่หมาของฉัน

- อะไรนะครับ - มันเป็น...

หมาของคุณผู้ชายลองกาโบ

ฉันรู้ว่ามันแย่มาก เรื่องเสียงรบกวน ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงค่ะ

ผมคิดว่ามัน เป็นหมาคุณเสียอีก

เรื่องนี้ อาจเป็นเรื่องง่ายก็เป็นได้

จะให้ผม ฆ่ามันให้ไหมครับ

ก็ได้ค่ะ แต่เราแค่ไล่มันไปไม่ได้เหรอคะ

ไม่ได้ครับ

เราเป็นแหล่งอาหารของมัน มันจะตามเราไปเท่าที่มันทำได้

จากนั้น มันอาจโดนหมาป่าเล่นงาน

ก่อนที่จะกินมัน

ทำให้จบยิ่งเร็วยิ่งดี

ค่ะ ฉันเข้าใจ

ผมจะลงมือเลยแล้วกัน

ผมเสียใจ ที่ต้องบอกคุณ

ผมไปคุยกับแมตต์ เด็กของคุณแล้ว

ผมทำให้เขาเปลี่ยนใจไม่ได้

ขอบคุณค่ะ คุณแนปป์ คุณช่าง...

กรุณามาก ที่สละเวลาให้ฉัน

ไปกันเถอะเจ้าหมาน้อย

ผมวางประธานาธิบดีเพียร์ซลง และ...

มันขยับ ตอนที่ผมลั่นไก

มันวิ่งหนีไปครับ

ผมว่าผมยิงไม่โดนมันเลย

คุณพระช่วย

ผมน่าจะให้คุณอาเธอร์ไปทำแทน

เขายิงแม่นอย่างกับจับวาง

- และคาดว่าเขา... - คุณกรุณามากค่ะ

ผมคิดว่าคุณ จะไม่ได้เห็น ประธานาธบดีเพียร์ซอีกครับ

ขอโทษ ที่มารบกวนอีกครั้งนะคะ

ไม่เป็นการรบกวนเลยครับ คุณลองกาโบ

ขอโทษด้วยค่ะ คุณแนปป์

ที่มาขัดจังหวะมื้อค่ำ

เชิญเลยครับ อย่าคิดมากเลย

ผมีหน้าที่นำขบวน และแก้ปัญหาเฉพาะหน้าอยู่แล้ว

- เรื่องมันเลยเถิดไป จนเอาไม่อยู่แล้วค่ะ - หรือครับ

เด็กรับจ้างของฉัน แมตต์ ขอให้ฉันยืนยัน เรื่องข้อตกลง ระหว่างเขากับพี่ชายฉัน

เขาขอให้ฉันประกาศว่า เขาจะได้รับค่าจ้าง 2 ก้อน ในฟอร์ตลารามี

และในโอเรกอน

เขาบอกว่า ถ้าฉันไม่ยืนยันเรื่องนี้ เขาจะกลับ

เขาจะไปรวมกับกลุ่มคน ที่เดินทางกลับ ทันทีที่พบ

แล้วทิ้งคุณไว้

ทิ้งคุณไว้ให้ลำบาก อยู่กับรถม้า ไม่มีข้าวไม่มีน้ำ

ค่ะ

เฮ้อ

- ค่ะ... - เชิญนั่งก่อนครับ

- เราต้องคุยกันเรื่องนี้ - ฉันไม่ชอบเลยค่ะ

แต่ฉันไม่รู้ว่าเขา ทำผิดไหมที่ขอ

เขาทำงานเพื่อค่าจ้าง

คุณใจกว้างมาก ที่เข้าใจหัวอกของเขา

แต่ฉันจะทำยังไงดีคะ คุณแนปป์

จะให้ฉันสารภาพกับเขา ว่าไม่มีเงินเหรอ ส่งที่ถูกคืออะไรคะ

สิ่งที่ถูกหรือ

คุณลองกาโบ

ผมเสนอตัวเข้าควบคุมกลุ่มของคุณ หรือรถม้าคุณ แทนเด็กนั่นไม่ได้

- คุณอาเธอร์ - ฉันไม่ได้ขอให้คุณทำแบบนั้นคะ

ใช่ครับ นี่เป็นความคิดผมเอง คุณไม่เกี่ยว

คณอาเธอร์กับผม ต้องขี่ม้าที่หัวและท้ายขบวน

เราสลับกันนำทางและต้อนขบวน แต่...

คุณจะเชื่อใจผม สัก 1 วันได้ไหมครับ

แน่นอนค่ะ แต่จะทำยังไงคะ

บอกเด็กของคุณว่า คุณยืนยันข้อตกลงนั้น

ผมอยากขอเวลาคิด 1 วัน

ผมมีความรู้สึกว่า คุณคงคิดว่า นี่เป็นเรื่องบ้าๆ แต่...

- ผมเชื่อว่ามันไม่ใช่อย่างนั้น - ฉันไม่คิดว่ามัน เป็นเรื่องบ้าคะ

เราจะได้เห็นกัน

ขอเวลาผม 1 วัน

ผมต้องคุยกับคุณอาเธอร์

แล้วเราค่อยคุยกันพรุ่งนี้

ถ้าคุณคิดว่ามัน เป็นความคิดที่แย่

เราก็แค่จ้างเด็กคนนั้น เพิ่มอีก 1 วัน

สวัสดี คู่หู

อะไรแย่กว่ากัน คู่หู

ฝุ่นหรือโคลน

ทั้งคู่กระมัง

คือว่านะ

ฉันคิดว่า จะขอคุณลองกาโบแต่งงาน

อ้อ

ใช่ และ...

ถ้าเธอตอบตกลง ฉันก็...

ฉันจะลงหลักปักฐาน ในโอเรกอน

นี่อาจเป็นขบวนรถ เที่ยวสุดท้ายของฉัน

ฉันจะทำไร่

เดี๋ยวคงได้รู้กัน ว่าเธอจะว่ายังไง

ฉันว่าฉันกลับไปก่อนดีกว่า

เว้นแต่ว่า นายจะอยากเปลี่ยนกัน

ไม่ละ

ลาก่อนนะ

- คุณผู้หญิง - สวัสดีค่ะ คุณแนปป์

ขอคุยด้วยสักครู่ได้ไหม

แผนบ้าๆ ของคุณ เป็นยังไงบ้างคะ

ครับ

ก่อนที่ผมจะบอก ผมขอถามอะไรก่อนได้ไหม

- ได้สิคะ - อะไร...

คุณหวังว่าจะได้รับโอกาสอะไร ในโอเรกอนหรือ

ฉันเองก็ไม่รู้มากนักค่ะ

กิลเบิร์ตรู้... เคยรู้จักคนที่นั่น

คุณเวรีน ที่เป็นเจ้าของสวนผลไม้

อาจจะมีมากกว่า 1 สวน กับบริษัทรถบรรทุกสินค้า

เขาไม่ได้พูดอะไรชัดเจนว่า รู้จักคุณเวรีน มากน้อยแค่ไหน

ว่าคาดหวังอะไรเอาไว้

ฉันไม่อยากดูหมิ่น ความทรงจำของพี่ชาย แต่เขาเป็นคน...

มองโอกาสเกินความเป็นจริง

ส่วนคุณเวรีนเอง สนใจในตัวฉันค่ะ

ฉันเกรงว่าเรื่องนั้นเอง ก็เป็นเพียงการคาดคะเน

เข้าใจแล้วครับ

ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มี การวางแผนงานแต่งงานที่แน่นอน

ไม่มีสัญญา

ไม่มีค่ะ

งั้น...

ถ้างั้นไอเดียก็คือ

ผมขอพูดด้วยความเคารพนะครับ คุณลองกาโบ

ผมขอเข้ารับช่วงต่อ หนี้ของพี่ชายคุณ ที่ติดค้างเด็กรับจ้าง และขอ...

ขอให้คุณแต่งงานกับผม

โอ้

ผมพูดด้วยความเคารพนะครับ

โอ้

ผมดันพูด โดยไม่ให้คุณได้ตั้งตัว

- ผมขอโทษจริงๆ - เปล่านะคะ

ผมน่าจะบอกก่อนว่า อะไรทำให้ผมต้องพูด ถึงสิ่งเหล่านี้

มิเช่นนั้นผมคงดูเหมือน คนคิดคดอย่างยิ่ง

ผมกำลังครุ่นคิด เรื่องราวบางอย่าง

ผมดูแลขบวนรถมา 15 ปีแล้ว

12 ปีที่ผ่านมา ทำร่วมกับคุณอาเธอร์ คุณอาเธอร์เป็นมือหนึ่ง

มือหนึ่ง แต่เขากำลังแก่ตัวลง

ตอนเช้าๆ ก็ไม่ค่อยกระปรี้กระเปร่า

- การต้องนอนบนพื้น คุณ... - ค่ะ

การที่ไม่มีครอบครัว และต้องนอนแบกับดิน...

- ค่ะ ต้องไม่ง่ายแน่ๆ - เห็นเขาแล้ว...

ผมเองก็เข้าสู่วัย ที่ควรจะลงหลักปักฐาน

มีลูกเต้า ให้มาคอยดูแลตอนแก่

ไม่อย่างนั้น ก็จะไม่มีเลย

เวลานั้นจะล่วงเลยไป

ค่ะ

ตัวผมจึงคิดว่า "เอาละ...

ถ้าผมเจอสาวน้อย หรือแม่ม่ายผู้ทรงเกียรติ...

ผมอาจจะ...

- ค่ะ - เสนอตัว...

ค่ะ ฉันเข้าใจ

ค่ะ

เคยได้ยินเรื่องแกรนต์ 1872 ไหมครับ

ไม่เคยค่ะ

ผู้ที่ตั้งรกราก ในโอเรกอน จะได้ที่ดิน 320 เอเคอร์

คู่แต่งงาน จะได้กรรมสิทธิ์ 640 เอเคอร์

มี...

ในฟอร์ตลารามี มีคุณโบจัว ที่สามารถ ทำพิธีแต่งงานให้เราได้

คุณนับถือบูชาพระเจ้าหรือไม่คะ

ครับ

ผมนับถือนิกายเมโธดิสต์

คุณล่ะครับ

ฉันนับถือเอปิสโคปาเลียนค่ะ

ชื่อตามไบเบิลของคุณคืออะไรคะ คุณแนปป์

วิลเลียมครับ

ผมชื่อบิลลี่ แนปป์

ฉันชื่ออลิซ ลองกาโบค่ะ

ทีนี้คงถึงตาฉัน คิดบ้างแล้วสินะคะ

แน่นอนครับ

เราจะ...

งั้นเราจะให้เด็กรับจ้าง ทำงานต่อไป

ตามค่าจ้าง ที่เขาคาดว่าจะได้รับ

- ทำอะไรน่ะ อิสราเอล - เดินถอยหลัง

จะเดินถอยหลังไป จนถึงโอเรกอนเลย

- เลิกทำแบบนั้นนะ - ทำไมล่ะ

แม่บอกว่าอย่าทำ

อย่าทำแบบนั้น

พักเที่ยงตรงนี้

ขอบคุณ

อย่าออกไปไกลจากขบวน จะดีกว่านะครับ

แถวนี้กว้าง อย่างกับมหาสมุทร

จะพลัดหลงกันได้ง่ายครับ คุณผู้หญิง

อีกอย่าง ที่อยากจะเสริม

อลิช ผมไม่อยากทำตัวดื้อดึง

ถ้าคุณอยากปฏิเสธ คำขอของผม

ก็ยังมีทางออกอื่นๆ อยู่นะ

เราอาจจะหาเด็กรับจ้าง จากรถม้าคันอื่น มาดูแลกลุ่มคุณได้

ใช้ฝูงวัว เป็นเครื่องแลกเปลี่ยน

เราจะพาคุณไปส่ง ที่โอเรกอนอย่างปลอดภัย

ผมไม่อยากให้ข้อเสนอของผม เป็นทางเลือกเดียว ที่จะทำลายทุกอย่าง

แต่ฉันอยากจะรับข้อเสนอของคุณ

ก็ดี

และฉันไม่คิดว่า คุณเป็นคนดื้อดึง

- ครับ - พี่ชายที่รักของฉันสิ เป็นคนดื้อดึง

แต่กลับไม่ประสบความสำเร็จนัก

มันน่าหงุดหงิดมากสำหรับเขา

- ผมเสียใจด้วยจริงๆ ที่คุณเสียเขาไป - ค่ะ

แต่เขาไปอยู่กับพระเจ้าแล้ว

ตอนนี้หนทางของเขาง่ายแล้ว

ค่ะ ก่อนนี้หนทางของเขายากลำบาก

บอกได้เลยว่า การอยู่กับเขามันยากมาก

ฉันเครียดมาก ที่ต้องอยู่กับเขา

ไม่ได้กลัวเขานะคะ เขาไม่ใช่คนรุนแรง

ฉันก็แค่...

ไม่เป็นสุข

เช่นว่า ความกังวลกัดกินฉัน เมื่อคิดว่า ต้องเข้าไปคุยกับคุณเวรีน

แต่กับคุณ...

คุยกับคุณสบายใจมากเลย

เราอาจได้อยู่ด้วยกัน อย่างสุขสบายใจ

ผมเองก็หวังไว้เช่นนั้น

ค่ะ วิลเลียม

มาเร็วหนุ่มๆ ดันแรงขึ้นอีก

คือว่า...

ดูเหมือนคุณลองกาโบเธอ...

อยากจะตอบตกลง คำขอของฉัน

แน่นอนว่านาย ทำคนเดียวได้สบายมาก

ไม่ต้องสงสัยเลย

คนเก่งๆ อย่างนาย ต้องมีงานเข้ามาไม่ขาดสาย

ที่ผูกม้าอยู่ไหนวะ

ช่างเถอะ เจอแล้ว

เขาเป็นคนมหัศจรรย์มาก

เขาอ่านทุ่งหญ้าออก อย่างกับอ่านหนังสือ

การได้เห็นเขาแกะรอย

คุณคงคิดว่าพระเจ้าสร้างเรามา พร้อมสัมผัส 5 อย่าง

แต่กับคุณอาเธอร์ พระองค์ให้สัมผัสที่ 6 มา

แต่เขาก็แก่ตัวแล้ว

ผมไม่รู้ว่าเขา จะทำยังไงต่อไป

ผมอดรู้สึกผิดไม่ได้

ความรับผิดชอบหลักของคุณ คือเรื่องครอบครัว

- ใช่ แต่... - ขอโทษค่ะ

ฉันไม่ควรเมินเรื่องนั้น ด้วยการพูดลอยๆ

- ครับ - กิลเบิร์ตโต้ตอบได้กับทุกเรื่อง

มีคำพูดฉลาดๆ ไว้ต่อปากต่อคำเสมอ

เขามั่นใจในตัวเองมาก

เขาเป็นพวกเหยาะแหยะเหรอ

นี่คุณ... อ้อ

เขาชื่นชอบประธานาธิบดีเพียร์ซค่ะ ใช่

เขามีความเชื่อทางการเมือง ที่ยึดติดมาก

เขายึดมั่นกับความเชื่อ ทุกอย่างนั่นละ

เขาจะดุด่าฉัน ที่ไม่มั่นใจในเรื่องอะไรเลย

ฉันไม่เคยมั่นใจได้อย่างเขา

คงเป็นข้อบกพร่องกระมัง

ผมไม่คิดว่า มันเป็นข้อบกพร่องเลย

ไม่เลย

ความไม่แน่นอน

เป็นความคิดที่เหมาะกับเรื่องต่างๆ ในโลกนี้แล้ว

มีเพียงก้าวต่อไปเท่านั้น ที่เราสามารถมั่นใจได้

ค่ะ

ผมเชื่อว่าความมั่นใจ ในเรื่องที่เราได้เห็นและสัมผัส...

มีน้อยครั้งนัก ที่มันจะถูกต้อง ถ้ามีนะ

ย้อนกลับไปในอดีตกาลของเรา

มีเรื่องไหนบ้าง ที่แน่นอนมาจนถึงทุกวันนี้

แต่แล้วเรากลับเร่งรุด ไปหาสิ่งฉาบฉวยใหม่ๆ

อยากได้ความสะดวกสบายจากมัน

ความแน่นอน

เป็นหนทางที่ง่ายดาย

อย่างที่คุณเพิ่งพูด

"มีเพียงหนทางเบื้องหน้า...

แลเส้นทางคับแคบให้ก้าวเดิน"

ถูกต้องแล้ว

ถูกต้อง

รอยอะไรเหรอ คุณอาเธอร์

พวกม้าน่ะ

นายไปต่อเลย

ต้องคุยกับคุณแนปป์

นี่

ผู้หญิงไปไหน

ห๊ะ

คุณลองกาโบ เธออยู่ไหน

- ไปทางนั้น - ทางนั้นรึ ไปทำอะไร

ไม่รู้สิ ได้ยินเสียงหมาเห่านะ ประธานาธิบดีเพียร์ซน่ะ

ไป!

- พวกมันเป็นตัวอะไรคะ คุณอาเธอร์ - แพร์รีด็อกครับ คุณผู้หญิง

- พวกมันน่ารักจังค่ะ ฉันว่า... - คุณผู้หญิง เราน่าจะ...

ประธานาธิบดีเพียร์ซ พยายามทำความเข้าใจ ว่าพวกมันเป็นตัวอะไร

ใช่กระรอกหรือเปล่า และมันควรลองไล่จับตูดีไหม

- หรือพวกมัน เป็นหมาพันธุ์อื่น - หมอบลง

- คุณอาเธอร์ - หมอบลงเดี๋ยวนี้ครับ

- หมอบลง - คุณอาเธุอร์

หมอบลงให้ต่ำกว่าเนินตรงนั้น

แต่ว่าเรา...

ทำตามที่ผมบอก

- เราจะไม่กลับไปหรือคะ - ไม่ไปตรงๆ

เราต้องสู้กันแล้ว

เขาไม่ตอบรับ สัญญาณสันติภาพของผม

และเราหนีไม่ได้ ในถิ่นที่มีแต่แพร์รีด็อก

มีคนป่าแค่คนเดียวเองนะ

มองดูให้ดีๆ เถอะ

นี่เป็นกลุ่มนักรบอินเดียนแดง และเราดูเหมือนเป้า ที่จะจัดการได้ง่ายๆ

สิ่งที่พวกมันจะทำ ก็คือบุกเข้ามาหาเรา

เพราะโพรงของแพร์รีด็อก ไม่เป็นผลดีกับพวกมันพอๆ กับเรา

และพวกมันไม่รู้วิธีต่อสู้

ถ้าพวกมันล้อมเข้ามา ทั้งหน้าและหลัง ผมเอาพวกมันไม่อยู่แน่

แต่พวกมันบุกเข้ามาเป็นกลุ่ม เหมือนพวกโง่เง่า

ขอโทษนะครับ คุณผู้หญิง ช่วยหมอบอยู่อย่างนั้น

รับนี่ไป

- ไม่ - รับไป รับไปสิ

ในนี้มีกระสุน 2 นัด ไม่ได้เอาไว้ยิงพวกอินเดียนแดง

ถ้าผมเห็นว่าเราแพ้แน่

ผมจะยิงคุณ และยิงตัวตายตาม ไม่ต้องห่วง

แต่ถ้าคุณเห็นว่าผมร่อแร่แล้ว คุณจะต้องยิงตัวเองซะ

คุณต้องยิงตรงนี้ จะได้ไม่พลาด

- ไม่เอา! - นี่เรื่องจริงจังนะ คุณลองกาโบ

ถ้าพวกมันจับคุณได้ คงไม่ดีแน่

หลังจากที่มัน ถอดเสื้อผ้าคุณจนล่อนจ้อน และข่มขืนคุณแล้ว

พวกมันจะขึงคุณไว้ ด้วยหนังสัตว์

จากนั้นพวกมัน จะตอกไม้ ทะลุกลางลำตัวคุณลงดิน

แล้วก็ทำเรื่องอื่นๆ ซึ่งเราจะยอมให้เกิดขึ้นไม่ได้

ตอนนี้เรายังไม่แพ้

แต่ถ้าเราแพ้...

คุณรู้ว่าต้องทำยังไง

นั่นควรจะทำให้เรากลัว

แต่เราไม่กลัวสักนิด ใช่ไหมครับคุณ

ไม่กลัวค่ะ คุณอาเธอร์

ไอ้อินเดียนแดงที่อยู่ตรงกลาง เป็นคนสำคัญ

ถ้าผมยิงโดนเขา เท่ากับเป็นสัญญาณร้าย ของพวกอินเดียนแดง

และผมคิดว่าพวกมันจะเสียขวัญ และยุติการต่อสู้

ยังไงก็ช่าง เราจะสู้ให้สมศักดิ์ศรี

โพรงแพร์รีด็อก

โพรงแพร์รีด็อก

ตอนนี้พวกมันเข้าใจพื้นที่แล้ว

ไป!

ครั้งนี้พวกมัน จะตั้งใจบุกเข้ามาละ

คุณไม่เป็นไรนะ

ค่ะ คุณอาเธอร์

พวกมันไม่ทำแบบนี้ ไปทั้งวันหรอก

คราวนี้ได้รู้ดำรู้แดงกันละ

มาสิวะ

- คุณอาเธอร์ - รอก่อนครับ

ให้ตายสิ

เด็กสาวน่าสงสาร

ไม่น่าด่วนลงมือเลย

บ้าจริง

(นักขี่ม้าคนหนึ่งปลดสายรั้ง และเข้ามาใกล้)

(ท่าทีสบายๆ ของเขา ไม่แสดงอาการตกใจ)

(คุณอาเธอร์ไม่รู้ว่าจะบอกบิลลี่ แนปป์อย่างไร)

(ไม่ว่าเขาจะได้ยินหรือไม่ คนขับรถม้าก็มิได้ชะลอ)

(ซากศพ)

(พรานดักสัตว์รู้สึกว่า กำลังร่วงหล่น และมันปลุกให้เขาตื่น)

มอลลี่ขอคนรักของเธอ ด้วยรอยยิ้มใสซื่อ อย่างสาวบ้านนา

ว่าพวกเขาจะไปเที่ยวพักผ่อน กันได้หรือไม่

พวกเขาล่องเรือ จากเกาะโมนา

ถึงฝั่งอย่างปลอดภัย ในเมืองลอนดอน

ไม่ช้ามอลลี่ก็พลัดหลงไป ท่ามกลางฝูงชนน่าประทับใจ

และเธอหายตัวไป จนกระทั่งวันนี้

มีใครเห็นมอลลี่บ้างไหม

ม อ ล ล อี่

มีใครเห็นมอลลี่บ้างไหม

ช่วยหาเธอให้ที

เธอไม่ได้ผอมกะหร่องหรอกหนา

เรือนร่างของเธอ เป็นที่กล่าวขวัญไปทั่ว

มีใครเห็นมอลลี่บ้างไหม

มอลลี่จากไอล์ออฟแมน

อ้าว ขอประทานโทษครับ

ไม่ได้ตั้งใจจะปลุกคุณ

นายไม่ได้ปลุกฉันหรอก

เพราะฉันไม่ได้หลับ

อ้อ ไม่ได้หลับ เข้าใจละ

ขอโทษด้วย ถ้าผมรบกวนใครเข้า

- นายว่าเรา ยังต้องไปอีกไกลไหม - ไม่ไกลเลยครับ ไม่ไกลเลย

เราทำเวลาได้ดี

คุณคงไม่เคยไปฟอร์ตมอร์แกน มาก่อนสินะ

ฉันเรอะ ไม่เคย

- นายล่ะ - ครับ หลายครั้งแล้ว

ลำเลียงสินค้าน่ะ

เขาเป็นคนของคุณหรือ

พอๆ กับที่เป็นของทุกคนแหละครับ

- ใช่ไหมเล่า คลาเรนซ์ - พอๆ กับของทุกคนแหละ

- คนรักล่ะ - ก็คงมีสักคนแหละครับ

คุณไม่รู้จักเขาหรือ

เราได้รู้จักเขา แค่ช่วงสุดท้าย

ไม่ ฉันไม่เคยไปฟอร์ตมอร์แกน

ฉันรู้จักเมืองต่างๆ ไม่มาก

ฉันเป็นพรานดักสัตว์ ช่วงหลังมานี้ อยู่คนเดียวซะเป็นส่วนใหญ่

แต่ฉันมักจะเข้าเมืองมา พร้อมหนังสัตว์อยู่บ่อยๆ

มาขายของแล้วก็คุย ฝึกการพูดคุย

ของมันต้องฝึกนะ การพูดคุยน่ะ

- แม้ว่าเราจะอยู่ในป่าก็ตาม - ถูกต้องเลย ฝึกไว้

ในเมือง ฉันจะคุยกับคนที่สนใจ

ส่วนใหญ่ก็ในโรงเหล้า จนกว่าพวกเขา จะไล่ฉันไปที่อื่นนั่นละ

แล้วมันก็ไม่มีเหตุผลเลยนะ เพราะโรงเหล้ามีอยู่โรงเดียว

คนชงเหล้าหาว่าฉันน่าเบื่อ

น่าเบื่อ! ฉันเนี่ยนะ

ถ้าข่าวคราวจากโลกกว้างใหญ่ มันน่าเบื่อ

ฉันก็คงลงมาจากเขา

ไม่คุยกับใครเป็นเดือนๆ ทั้งที่มีเรื่องให้คุยเยอะ

มีเรื่องให้คุย มากมายก่ายกองเลย

แต่ฉันก็ไม่ได้อยู่คนเดียวในป่า อยู่หลายปี

ฉันเคยมีเมีย

ผู้หญิงอินเดียนแดงตัวล่ำสัน เราอยู่กันฉันเพื่อน

แต่หล่อนก็มี ความเป็นผู้หญิงให้เห็นอยู่

เราใช้ชีวิตร่วมกัน อยู่หลายฤดู

และดำเนินไปตาม การตามรอยสัตว์

ต่อมาเธอก็เริ่มหมดความสนใจ

เธอมีหน้าที่ดูแล ความเรียบร้อยในบ้าน ฉันจะตามรอยสัตว์ และวางกับดัก

เธอจะห่อหุ้มกาย อยู่ข้างเตาผิง

เราไม่ได้คุยกันหรอก

เธอพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ ส่วนฉันก็ไม่รู้ ภาษาอินเดียนแดง

แต่ที่บอกว่าไม่ได้คุยกัน

บางครั้งเราก็คุยนะ บ่อยครั้งที่คุยกันยาว

พูดกันคนละภาษา โดยที่ไม่เข้าใจกันเลย

แต่เสียงมนุษย์ด้วยกัน มันทำให้อุ่นใจน่ะ

เวลาที่เรา ไปปลูกบ้านอยู่ในป่า

เสียงที่ได้ยิน ก็มีแต่เสียงลม

เสียงหิมะหล่นจากกิ่งไม้ ที่รับน้ำหนักไม่ไหว

ที่ฉันบอกว่า "ไม่เข้าใจกันเลย"

แต่มันก็ไม่ทั้งหมดนะ

บ่อยครั้งที่ฉันเข้าใจได้ จากจังหวะการพูดของเธอ

และสีหน้าบางอย่าง

อารมณ์ที่ปรากฏ ในสิ่งที่เธอกำลังพูด

แล้วเธอก็มักจะโมโหให้ฉัน

ฉันก็ไม่ค่อยจะรู้ว่าทำไม

แต่แล้วเธอก็จากไป

คุณรักเธอไหม

ไม่รู้สิ

ฉันไม่เคยรู้ชื่อเธอด้วยซ้ำ แต่ฉันจะบอกอย่างนี้นะ

ธรรมชาติของความสูงต่ำของเสียง และสีหน้าท่าทางของเธอ

ทำให้ฉันเข้าใจได้ว่า

คนเราก็เหมือนตัวเฟอร์เรต หรือบีเวอร์

จะตัวไหนก็เหมือนๆ กันหมด

ใช่ ตัวหนึ่งเหมือนอีกตัว

ฉันแน่ใจว่าเหมือนกันหมด ต่อให้ดั้นด้นไปถึงสยาม

คนเราไม่เหมือนกันสักหน่อย

คนมีอยู่ 2 กลุ่ม ต่างกันลิบลับ

มีกลุ่มใดบ้างเล่า คุณผู้หญิง

- มีโชคกับอับโชคกระมัง - ไม่ใช่ แข็งแกร่งและอ่อนแอ

ซัดเท่าไรก็ไม่ล้ม กับพวกข้ออ่อน

ไม่ใช่ 2 อย่างนั้นเสียหน่อย คุณเองก็รู้จัก คน 2 กลุ่มที่ว่าดี

มีกลุ่มเดียว ไม่ใช่ 2 กลุ่ม

เว้นแต่ว่าคุณหมายถึง พรานดักสัตว์กับคนเมือง

คนซื่อตรงกับคนบาป

อย่าโง่ไปหน่อยเลย

โง่รึ ใช่สิ

ฉันรู้จัก "ไอ้โง่น่าเบื่อ"

เธอไม่ใช่คนแรก ที่ด่าฉันอย่างนั้นหรอก

ว่าแต่คุณมีสิทธิ์อะไรงั้นรึ คุณผู้หญิง

ถึงกล้ามาตีคุณค่ามนุษย์เรา คนก็เหมือนตัวเฟอร์เรตนั่นล่ะ

คนไม่เหมือนเฟอร์เรต

และฉันไม่ได้อวดอ้างสิทธิ์ของตัว ฉันกล่าวตามที่ว่าไว้ ในคัมภีร์ไบเบิลต่างหาก

จึงถือได้ว่า ฉันอ้างสิทธิ์เบื้องสูง

ที่ดร.เบตเจแมน สามีของฉัน เป็นผู้เชี่ยวชาญ

นักบรรยายเรื่องอนามัย ด้านศีลธรรม และจิตวิญญาณที่ชอทอกัว

- ตอนนี้เกษียณแล้ว - อนามัยศีลธรรม...

ฉันได้เรียนรู้ จากความเข้าใจลึกซึ้งของเขา

การบรรยายของเขา มีผู้เข้าฟังมากมาย

เขาเคย และยังได้รับการยกย่องว่าเป็น ผู้เชี่ยวชาญ ด้านการยกระดับจิตวิญญาณ

บันไดของเจค็อบไง

การยกระดับ

แต่ฉันเกรงว่าคุณ คงไม่ได้ฝึกปรือ

การยกระดับวิญญาณ ของคุณเท่าไรนัก

ฉันไม่รังเกียจ เรื่องการยกระดับหรอกนะ

แต่ผมมัวแต่ยุ่งกับ กับดักของผม

สามีคุณ ไม่มาด้วยหรือครับ

เราแยกกันอยู่ สักพักแล้วค่ะ

เขาไปอยู่ทางตะวันออก

รักษาอาการป่วยน่ะ แต่ตอนนี้เราจะได้กลับมา อยู่ด้วยกันแล้ว

- จะต้องมีความสุขมากแน่ - เขารอคุณอยู่ที่ฟอร์ตมอร์แกนหรือ

ค่ะ 3 ปีที่ผ่านมา ฉันอาศัยอยู่กับ ลูกสาวและลูกเขย

พ่อแม่ไม่ควรเป็นภาระ ให้ลูกหลานต้องดูแล คุณทำไม่ถูกนะ คุณผู้หญิง

ฉันไม่ได้เป็นภาระ

- ลูกสาวต้อนรับขับสู้ฉันดีออก - เธอก็ต้องพูดอย่างนั้นแน่ละ

แต่คุณน่าจะอ่าน สีหน้าของเธอออกนะ

อย่างที่คุณคนน่าเบื่อพูดเอาไว้ ว่าคุณไม่เป็นที่ต้องการที่นั่น

เราแต่ละคนมีชีวิตของตัว

ชีวิตเดียวที่เป็นของตัวเอง

คุณไม่รู้อะไรเรื่องฉัน หรือเรื่องภายในบ้านของฉัน

ผมรู้ว่าแต่ละคน ต้องดำเนินชีวิต ในแบบของตัวเอง ด้วยความสามารถของตัวเอง

ครั้งหนึ่ง ผมเล่นไพ่กับผู้ชายชื่อซิโปสกี

- ก็หลายปีมาแล้วนะ - เขาเป็นคนโปแลนด์หรือ

- ใช่ เป็นคนโปแลนด์ และเรา... - ฉันเคยรู้จักคนโปแลนด์

เราเล่นไพ่กัน ผมได้ไพ่ไม่ดีก็เลยถอนตัว

แต่ซิโปสกีกับอีก 4 คนเล่นต่อ

ซิโปสกีบอกผมว่า "เรเน่ ผมกำลังแย่

คุณต้องเล่นแทนผมนะ ผมต้องไปทำธุระหน่อย"

ไปสะสางเรื่องอื่นน่ะ

ผมตอบว่า "เพื่อน ไม่ได้หรอก ผมจะไม่พนันแทนคุณ"

เขาว่า "ต้องได้สิ เราสนิทกันดี

คุณพนันก็เหมือนผมพนัน"

ผมบอกว่า มันจะเป็นไปได้ยังไงเล่า

วิถีการพนันของคน มันเป็นไปตามสันดาน

กับทุกเรื่องที่เขารู้ เกี่ยวกับไพ่โป๊กเกอร์ จนถึงวินาทีที่เขาต้องวางเดิมพัน

ผมพนันแทนคุณไม่ได้ ทำไมน่ะเรอะ

ผมไม่รู้จักคุณดี ไม่ถึงขั้นนั้น

แต่ละคนต้องเล่นเกมของเรา ด้วยตัวเอง

"ไม่ได้ ซิโปสกี" ผมว่า "ไม่...

เราอาจจะเป็นเพื่อนกัน แต่เราไม่รู้จักกัน ลึกซึ้งขนาดนั้น"

รู้จักได้สิ คนก็เหมือนเฟอร์เรต

- คนไม่เหมือนเฟอร์เรต - คุณเข้าใจผิดแล้วเพื่อน

เรารู้จักกันได้ ในระดับหนึ่งเท่านั้น แต่ไม่มีทางรู้ทุกเรื่อง เป็นไปไม่ได้

ไพ่โป๊กเกอร์เป็นการพนัน

คุณใช้ชีวิตอย่างเลวทราม และสุรุ่ยสุร่าย

และไม่ต้องสงสัยเลยว่า คุณเก่งเรื่องแบบนี้

แต่สิ่งที่ได้จากชีวิตแบบนี้

ไม่คู่ควรกับการใช้ชีวิต อย่างซื่อตรงหรอก

ชีวิตก็คือชีวิต

ไพ่จะสอนคุณ ในสิ่งที่คุณต้องรู้

ว่าแต่คุณเถอะ คุณผู้หญิง สามีคุณที่รออยู่น่ะ

คุณแล่นไปหาเขา อย่างมั่นใจว่า เขายังรักคุณอยู่ เหมือนเมื่อ 3 ปีก่อน

3 ปีเลยนะ

ไฟรักในอดีต อาจมอดไปแล้วก็ได้

สำหรับคนดีๆ ความสัมพันธ์เป็นสิ่งที่ยั่งยืน

คนดีๆ จะซื่อตรงต่อคนอื่น ต่อตัวเอง

- ชีวิตคือการเปลี่ยนแปลง - คนอวดดี

คุณบอกว่า ลูกสาวไม่รักฉัน

- บอกว่าสามีฉัน ก็ไม่รักฉันแล้ว... - ถ้าเขาเคยรักนะ

อย่าถือสากันนะ คุณผู้หญิง

ประเด็นของผมคือ คุณไม่มีทางรู้ ไม่รู้ลึกถึงที่สุด

และคำว่า "รัก" ก็มีหลายความหมาย ถูกไหม

- ใจเย็นก่อนคุณ - ฉันรู้ว่ารัก หมายความว่าอย่างไร

สามีคุณเป็นนักบรรยาย เขาเป็นนักการศึกษา

คุณจะบอกว่า เขาเป็นชายเจ้าเสน่ห์รึ

เขาเคยเป็น และยังเป็นอยู่

แหม ความรักมีความหมายต่างออกไป สำหรับคนประเภทนั้น

ที่ต้องการความรัก จากคนหมู่มาก

มากกว่าคนที่ร้องขอความรัก ด้วยการปรนนิบัติพัดวี

ฉันไม่ได้ร้องขอความรัก จาก ดร.เบตเจแมน

ฉันไม่ใช่พวกชอบยกยอปอปั้น

สามีฉันมอบความรักมาให้ ด้วยความเต็มใจ และยั่งยืน

ความรักของเขาต่างจากคุณ ผมจะบอกแค่นั่นแหละ

คนที่มีคนนับหน้าถือตา จะยอมรับความรัก ในฐานะเครื่องบรรณาการ

และเขาจะถือว่า รักของตนคือเกียรติ

เมื่อมอบให้ใครแล้ว จะถือว่ารักนั้นมีค่ามาก

แต่คุณ คุณผ้หญิง คุณไม่ได้รับรักนั้นมา ด้วยความสง่า

ดุจคนที่ไม่จำเป็น ต้องมีรักนั้น คุณกลับไขว่คว้ารักนั้นไว้ เยี่ยงขอทาน

- ไม่เห็นต้องพูดแรงอย่างนั้น - กล้าดียังไง

แน่นอนว่าชายผู้ยิ่งใหญ่ ผู้เป็นที่ชื่นชม

อาจจะรับรักจากคนอื่นๆ อีก เหมือนรับสิ่งของที่ควรได้

จากบางคนที่ชื่นชมเขา

ก็ทำไมจะไม่รับเล่า ถ้าผู้ให้สวยงามน่ารัก

แน่นอนว่ามันเป็นรัก คนละรูปแบบ กับที่ได้จากในบ้าน

- แต่ในฝรั่งเศส เราว่า... - แก...

- ไอ้คนสารเลว - ใจเย็นก่อน คุณผู้หญิง

- ไอ้คนเสื่อม - ไม่เอาน่า ก็แค่พวกฝรั่งเศส

แกก็ไม่น่าไปยั่วโมโหหล่อน ไอ้ฝรั่งเศส

- เราต้องหยุดรถม้า - คนขับไม่หยุดหรอก

เขาต้องหยุด เราเป็นผู้โดยสารนะ

- คนขับไม่หยุดหรอก - เราต้องหยุด คนขับ!

คนขับ!

คนขับ ฉันขอสั่ง!

เราต้องหยุด

คนขับ ไอ้บ้าเอ๊ย

เขาไม่หยุดหรอก

เขาไม่เคยหยุด เป็นนโยบายน่ะ

ไม่เป็นไรนะ คุณผู้หญิง

ได้โปรด หยุดทำแบบนั้น

ในขณะที่ฉันก้าวเดิน

ตรงริมชายทะเล

ในขณะที่ฉันก้าวเดินไป ช่วงสายของวันหนึ่ง

ฉันจะสอดรู้ใครได้ นอกจากสหายที่รัก

ผู้ถูกห่อไว้ ในผ้าสักหลาด

ชะตาของเขาช่างโหดร้าย

ฉันก้าวไปหาอย่างกล้าหาญ

และถามเขาอย่างห่วงใย

ทำไมเจ้าถึงถูกห่อไว้ ในผ้าสักหลาดขาว

ร่างของฉันบาดเจ็บ

และผิดรูปอย่างน่าเศร้า

ด้วยน้ำมือหญิงสาวคนหนึ่ง

ยอดดวงใจของฉันเอง

โอ้ เธอบอกกับฉัน

ยามที่ทำร้ายร่างฉัน จนผิดรูป

เธอบอกกับฉันในยามนั้น

ว่าฉันอาจกินดีเกลือ หรือสารปรอทเข้าไป

แต่ตอนนี้ ร่างของฉันถูกผ่าสิ้น

ในวัยฉกรรจ์

ต้องให้สาวบริสุทธิ์ 6 นาง

หามโลงฉันไป

สาวบริสุทธิ์ 6 นาง

ถือผ้าคลุมหีบศพฉันไว้

และแต่ละนางได้รับ

ช่อกุหลาบ

เพื่อที่พวกนาง จะไม่ต้องดมกลิ่นฉัน

ขณะที่ก้าวเดินไป

ขอโทษที ขออภัยจริงๆ

เขาร้องเพลงนี้ทุกเที่ยว แล้วผมก็ร้องไห้ทุกที

คุณคิดว่าอาชีพอย่างเรา

มันคงจะไม่...

คุณทำอาชีพอะไร

คือ...

ผมอยากบอกว่าเราเป็น

- ยมทูต - ผู้เก็บเกี่ยวจิตวิญญาณ

เราช่วยคนที่ถูกตัดสิน ว่าสุกงอมแล้ว

- พวกนักล่าค่าหัว - ตีความตรงตัวจริงๆ

คนโหดร้าย ใช่ ก็ได้ นักล่าค่าหัว

เป็นชื่อที่น่าเกลียด อย่างกับเราทำงาน เพื่อเงินเท่านั้น

ช่างทำรองเท้า ไม่ต้องซื้อรองเท้าใส่รึไง

- มันเป็นการเรียกแบบตรงๆ - แล้ว..

คนที่อยู่บนหลังคา เป็นที่ต้องการตัวเหรอ

โอ้ คุณธอร์ปเป็นที่ต้องการตัวมากเชียวล่ะ

ดูจากจำนวนเงิน ที่คนยอมจ่ายเพื่อเขานะ

- เขาไปทำอะไรไว้ - ผมไม่รู้

สำคัญด้วยเหรอ ถ้าจะตัดสินอย่างที่คุณว่า คุณผู้หญิง

มีคนอยู่ 2 กลุ่ม

ในธุรกิจของเรา มีคนเป็นกับคนตาย

แล้วคุณจะจับเขาไปเป็นๆ หรือ

ผมไม่ได้พูดแบบนั้น

ฉันก็ไม่จับพวกมันเป็นๆ หรอก

เพราะมันคนละธุรกิจกัน ฉันทำงานคนเดียวด้วย

ใช่ เราเป็นคู่หูกัน ไปไหนไปกัน เป็นทีม

คนเราน่ะตายง่าย เวลาที่ถูกเบี่ยงเบนความสนใจ

ผมจึงเป็นคนเบี่ยงเบนความสนใจ ด้วยเรื่องเล่าสั้นๆ

บทสนทนา เพลง เรื่องตื่นตาตื่นใจ

และคลาเรนซ์จะจัดการพวกเขา เวลาที่พวกเขา มัวแต่สนใจผม

เขาเก่งมากนะ คนนี้น่ะ

- คุณน่าจะได้เห็น - ไม่ เขาสิเก่ง

ผมก็พอจะจัดการได้

คุณธอร์ปบนนั้น ก็เป็นกรณีทั่วๆ ไป

ผมเล่าเรื่องผู้ร้องเรียก ยามเที่ยงคืนให้ฟัง

"มีคนอยู่ข้างนอก เคาะเรียกอยู่"

"ไม่ อย่าเปิดนะ คุณแม่

ใครกันจะออกไปอยู่ ท่ามกลางพายุแบบนี้"

คุณก็รู้จักเรื่องนี้

แต่เราฟังเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ เหมือนเด็กเล็กๆ นั่นละ

เพราะพวกเขาเชื่อมเรื่องราว เข้ากับตัวเอง ผมว่านะ

และเราชอบได้ยิน เรื่องราวของตัวเอง

ตราบเท่าที่คนในเรื่องนั้น เหมือนกับเรา แต่ไม่ใช่เรา

โดยเฉพาะเมื่อสุดท้ายแล้ว ไม่ใช่เรา

ผู้ร้องเรียกยามเที่ยงคืน เรียกความสนใจจากเขาได้

แต่ไม่ใช่ผม

ผมจะคงอยู่ไปตลอดกาล

ผมต้องบอกว่า..

มันน่าสนใจเสมอ ที่ได้มองพวกเขา หลังจากที่คลาเรนซ์ บรรเลงฝีไม้ลายมือแล้ว

เฝ้าดูพวกเขาต่อรอง

เส้นทาง

เส้นทางรึ

จากโลกนี้ไปโลกหน้า

เฝ้ามองพวกเขา ไปยังอีกด้านหนึ่ง..

พยายามทำความเข้าใจเรื่องทั้งหมด ขณะที่กำลังจะตาย

ผมชอบมองตาพวกเขา ขณะที่พวกเขา ทำความเข้าใจ

ผมชอบจริงๆ

- พยายามทำความเข้าใจเรื่องอะไร - ทุกเรื่องเลย

แล้วพวกเขาเคย..

ทำสำเร็จไหม

ผมจะไปรู้ได้ยังไง

ผมแค่ดูอย่างเดียว

โว้ว!

ถึงฟอร์ตมอร์แกนแล้ว

คืนนี้เราทุกคน คงต้องนอนที่โรงแรมกระมัง

รวมทั้งคุณธอร์ปด้วย ดึกเกินจะเอาไปให้ นายอำเภอแล้ว

ดูเหมือนว่าคุณธอร์ป จะต้องอยู่ห้องคุณนะ คลาเรนซ์

- ผมไม่อยากให้เขา มาอยู่ห้องผมเท่าไหร่ - แล้วแต่คุณเลยหัวหน้า

หรือว่าจะจับเขานั่งในห้องโถงดี

ให้แขกตกใจกันเล่นตอนเช้า

เอาหนังสือพิมพ์ กับไวน์แดงสักแก้วให้เขา

เจ้าคนซุ่มซ่าม

ขอโทษครับ

อย่ามาขอโทษผม ต้องขอโทษคุณธอร์ปสิ

ขอโทษนะคุณธอร์ป

พูดจริงๆ นะ

เอาไว้ห้องคุณแหละ คลาเรนซ์

ได้หมดแหละครับ ถ้าคุณต้องการ

ไม่ต้องห่วง ว่าเขาจะกรน

- ผมไม่กังวลหรอกครับ - คุณไม่เคยกังวลเลย หนึ่งในข้อดีของคุณนะ

ขอบคุณครับ

เข้าไปเลย

- เชิญก่อนเลย - คุณก่อนเถอะ

สุภาพสตรีไปก่อน

ต้องมีคนช่วยพาฉันลง

จะมีใครเปิดประตู ให้สุภาพสตรีไหม

ดร.เบตเจแมนรออยู่นะ

ไป!

ไป!

คำบรรยายโดย พุทธซาด กุทอง

[THAI]