Original subtitles

movie info: XVID 864x496 23.976fps 1.3 GB /SubEdit b.4072 (http://subedit.com.pl)/

Zareklamuj swój produkt lub firmę. Skontaktuj się z www.OpenSubtitles.org

www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.

Tłumaczenie z angielskiego: wankat

Prawda jest taka, że to już cztery lata kiedy o niej słyszałam.

Sprzedała dom mojej matki chrzestnej, niech spoczywa w pokoju.

A potem przyszłam tu mieszkać z mężem i naszymi dziećmi.

Przyszliśmy tu żyć.

Jedyne co wiem, to...

że była z mężczyzną z Chaco,

przyjechała razem z nim, a następnie zniknęła z miasta...

Wróciła później sprzedać dom i...

wyjechali razem.

Ale nie zostawiła numer telefonu, adresu, nic...

- Przyjechałeś ją odwiedzić? - Tak.

To szkoda. Kochanie, ona nie zostawiła numer..., nic.

HAWAJE

- Dzień dobry. - Dzień dobry, jak się masz?

Szukam pracy, na krótko... na lato.

Czyszczenie basenu, koszenie trawnika...

Rzecz w tym, że to nie jest mój dom, doglądam go dla swojego wujostwa

i myślę, że oni dbają o te rzeczy.

Dla mnie tylko kilka pesos dziennie będzie w porządku, to będzie tylko na lato,

ponieważ...

mam obiecaną pracę w Buenos Aires... ale... malowanie...

Przyjdź jutro, pozwól mi przedyskutować to z moim wujostwem,

może jest coś do zrobienia, dobrze?

- Tak, świetnie. Dzięki. - Nie, nie ma o czym mówić.

- Jesteś Eugenio, prawda? - Tak.

Ponieważ... Kiedyś pływałem w tym basenie, kiedy byłem mały...

Jestem "Rosjanin", syn Esther...

Tej, która miała sklep spożywczy obok pustego pola

obok porzuconego autobusu...

Martin?

Jak się masz? Twoja twarz wyglądała znajomo...

- Wrócę jutro. - Chcesz wejść?

Nie, nie... Jest dobrze. Więc wrócę jutro?

Dobrze, wróć jutro.

- Dobrze. Bardzo dziękuję. - Proszę.

Do zobaczenia jutro.

Martin, chodź tu, kupiłem coś do jedzenia.

Gdzie się zatrzymałeś?

W mieszkaniu ciotki.

Ona mieszka obok szpitala.

A co z twoją matką?

Nie... moja mama zmarła, kiedy miałem 13 lat.

To było, kiedy...

Pojechałem zamieszkać z moją ciotką w Urugwaju.

W Montevideo?

W Cardoza. Byłeś tam?

Jeździłem do Montevideo, nie Cadozo. Co to jest? Miasto?

Tak. Miasto dokładnie pośrodku Urugwaju.

I nigdy nie wróciłeś?

Nie. No tak. Wróciłem do Buenos Aires kilka razy z moją

babcią.

A tu, tylko raz, gdy miałem 18 lat, także z moją babcią.

Więc, masz kuzynów?

Nie...

Tak, ale wszyscy żyją w Buenos Aires i...

A gdzie będziesz mieszkać w Buenos Aires?

Nie, nie... Jeszcze nie wiem.

Przepraszam, mogę wziąć prysznic w składziku?

Nie, tam nie ma ciepłej wody, ale możesz się kąpać w łazience w domu.

- Nie, jest w porządku, nie ma problemu. - Chodź, dam ci ręcznik.

- Nie, jest w porządku. - Chodź.

Martin, mam tu jakieś ubrania, nie wiem, czy chciałbyś na nie spojrzeć.

Należały do mojego taty, może coś ci będzie pasować.

Wystarczy powiedzieć, więc nie musisz pracować w swoich ubraniach... Nie wiem...

Przymierz je...

Dzięki.

Proszę. Zatrzymaj co będziesz chciał.

- Eugenio... - Tak?

Dziękuję.

Tak, żaden problem.

- Dobrze, będę już szedł. - Wyglądasz jak inna osoba.

Hej... przyjdź i usiądź na chwilę.

Ok.

Zjedz kilka ciasteczek, pracowałeś cały dzień.

Dzięki.

Rozmawiałem ze swoim wujkiem, i przekonałem go, by zrobić w domu

kilka napraw, które są potrzebne.

Więc to będzie praca na całe lato.

Zostajesz do ostatniego tygodnia lutego, prawda?

Tak.

A kiedy dokładnie zaczynasz w marcu?

W pierwszym tygodniu.

Gdzie?

W... konserwacji przy... szkole... religijnej szkole.

Słuchaj, kiedy chcesz się wykąpać, czuj się jak u siebie. Nawet mnie nie pytaj,

Zgoda?

Jadę teraz obok szpitala, podwieźć cię?

Nie, mam zamiar... iść na basen publiczny, tuż obok jest dom mojego kuzyna.

- Zabiorę cię. - Nie, to tylko siedem bloków i to jest inny kierunek.

Chodź, podwiozę cię.

Jest tak gorąco.

Nawet bardziej teraz, gdy słońce jest tak intensywne.

Co?

Zmoczysz siedzenie.

Nie, nie ma problemu.

- Dziękuję. - Żaden problem. Do zobaczenia.

- Cześć. Do zobaczenia jutro. - Do zobaczenia jutro.

Martin...

Nie chcesz skorzystać z basenu? Byłeś cały dzień na słońcu...

Nie, jest w porządku. Dzięki.

No dalej, wejdź.

Tylko na chwilę, przyniosę ci kąpielówki.

Chodź, proszę, nie każ mi błagać. W porządku?

- Nie... - Zostaw to tutaj... Chodź ze mną.

Pożyczę ci kąpielówki i popływasz trochę.

- Dobrze... - Dobrze...

Mamy ten sam rozmiar, nie sądzisz?

- Tak. - Zobaczmy.

Przymierz te, myślę, że powinny dobrze pasować...

Dzięki.

- Przymierz je tutaj. - Tutaj?

Tak, w porządku.

Przepraszam...

Jak pasują?

Dobrze...

Całkiem nieźle...

Masz takie zielone? Wezmę je.

Chodź, idziemy... Zostaw to...

Posprzątamy rzeczy później.

-...dwa ananasy... - Co?

Dwa ananasy...

Tu to jest... spójrz.

Widzisz? Tutaj.

Super.

Hej, dlaczego odszedłeś z domu swojej ciotki?

Ponieważ... moja babka umarła i....

- Ta, która cię wychowywała? - Zgadza się...

Mieszkałem z nią... i kiedy umarła, mój wujek...

powiedział mi, że muszę opuścić pokój. Nie wychodziłem...

bo chcieli naprawić i sprzedać dom.

Przeprowadzić sądowe nabycie spadku, a potem sprzedać go.

I zostawił cię na ulicy z dnia na dzień?

Pozwolił mi zostać na trzy miesiące. Zostałem do grudnia.

Przypuszczam, że odziedziczyłeś część domu?

Chodzi o to, że dom naprawdę należał do mężczyzny, który był...

z babcią przez dwadzieścia lat, ale on nie jest moim dziadkiem. Nigdy nie poznałem swojego dziadka.

I cóż, mój wujek, nazywam go "wujek", ale on jest naprawdę nie jest...

- Racja. - Niech moja babcia tam zostanie, ale...

ponieważ umarła... Nie mam już nic wspólnego z domem.

- I przyjechałeś tu przed wyjazdem do Buenos Aires? - Tak.

Co się stało? Co się stało, Martin?

To nic takiego... Zaplątałem się...

- Wszystko w porządku? - Tak, tak, zaplątałem się.

Zaplątałem się w drut.

- Ale się skaleczyłeś, chłopie. - Nie, to nic takiego.

- Zobaczmy... - Skaleczyłem się tutaj.

- Nie... pozwól mi coś na to położyć... - Nie, to nic takiego.

- Może wdać się infekcja. - Nie, nie, w porządku.

Nie, źle to wygląda, nie, no dalej, chodź...

Naprawdę źle, chodź. Natychmiast.

- Powinieneś dostać zastrzyk przeciwtężcowy. - Nie, nie, jest w porządku.

Tak, tak, teraz zabiorę cię do szpitala, a potem podwiozę cię do twojej ciotki.

Nie... Nie zatrzymałem się u swojej ciotki.

A gdzie się zatrzymałeś?

- I to jest wszystko, co masz? - Mam dwa, trzy pudła z rzeczami,

w garażu kuzyna w Luján.

- Nie mogłeś do niego zadzwonić? - Nie...

On ma troje dzieci. Ledwo ma miejsce dla nich.

Nie chciałem go niepokoić.

W porządku... Jest w porządku.

- Naprawdę masz pracę w marcu, prawda? - Tak... dali mi swoje słowo, ale tak.

Dlaczego mówiliby tak, jeśli nie?

Jutro zabiorę cię do szpitala, więc sprawdzą, czy potrzebujesz

zastrzyku przeciwtężcowego czy coś, ok?

- Martin... - Tak.

Przyniosłem ci kilka książek, na wypadek, gdybyś chciał poczytać w wolnym czasie.

Świetnie, dzięki.

Pamiętam, pamiętam...

Jutro rano jadę do Buenos Aires, a pojutrze będę z powrotem.

Masz jakieś resztki w lodówce; mięso i ziemniaki z któregoś dnia...

Poza tym możesz coś ugotować... co tylko chcesz.

W porządku.

Będziesz zajmować się domem?

Wezmę kolejną colę...

Przepraszam, Martin.

Będę prać parę ciuchów, wezmę to.

Jasne.

- Możesz przyjść do mojego pokoju, kiedy skończysz? - Tak.

- Eugenio? - Tutaj, wejdź.

Prosiłeś mnie bym przyszedł?

Tak.

Przyniosłem ci kilka ubrań, sprawdź, czy jakieś ci pasują...

z tej sterty. Mam tak dużo ubrań.

I nigdy ich nie noszę... Przymierz to.

I to też przymierz. Sprawdź, czy pasuje, bo wciąż mogę to wymienić.

Dobrze.

To jest puste.

Mój znajomy ma sklep i dał mi je za darmo... Powiem mu, kiedy go zobaczę.

- Mam to przymierzyć? - Tak, przymierz tutaj!

To... To żaden problem, nie bądź mięczakiem...

A co piszesz?

Książkę...

Zasadniczo piszę do gazet, artykuły... Ale teraz piszę książkę.

Jak opowieść?

Tak... powieść.

I co to za historia?

To jest...

O ojcu, który mieszka ze swoimi dziećmi tak jakby na dużym kawałku ziemi i on jest właścicielem.

I pewnego dnia najmłodsza córka, sześć lat, zaczyna zadawać pytania.

Ta rodzina to rodzaj historycznej rodziny, gdzie nikt nie mówi przy stole,

chyba że ojciec pozwala, prawda?

A dziewczyna zaczyna zadawać pytania, które naprawdę zaskakują jej ojca...

Pewnego dnia, na przykład, pyta...

dlaczego on posiada całą tę ziemię?

Ojciec odpowiada całkiem naturalnie, że to odziedziczył.

Ale dziewczyna zaczyna interesować się, jak to może być,

że pewnego dnia ludzie decydują, że następnego coś należy do nich.

To jest...

gra między władzą ojca i tym punktem widzenia...

między niewinną i komunistyczną, że tak powiem, dziewczyną.

A ojciec nie wie, skąd to się bierze.

To coś w rodzaju opowieści o sprawiedliwości i niesprawiedliwości...

ale z punktu widzenia niewinności, próbującej... zrozumieć.

Te pytania sprawiają, że ojciec zobaczy dziewczynę jako zalążek...

czegoś, co może go zniszczyć.

Powieść jest zatytułowana "Zalążek".

To jest...

To dobre.

- Chcesz się napić? - Dzięki.

Ukamienowaliśmy tu kota...

To prawda.

Nie pamiętałem, że byłem z tobą... Przypomniałem sobie przed chwilą.

Prawda jest taka, że pamiętałem, że zrobiłem to z jakimś dzieckiem, obok rzeki,

pod mostem...

Ile razy widzę zdechłego kota, przypominam sobie kota leżącego pod mostem...

całego pobitego.

Pamiętasz, że kiedyś poszliśmy na polowanie z moim tatą?

Zupełnie zapomniałem.

Twój tata powiedział mojej mamie, że idziemy na ryby...

- Tak. -...i żeby się nie martwiła.

Nawet sobie nie wyobrażała, że dwie godziny później będziemy chodzić z bronią w swoich rękach.

Cóż, to nie była prawdziwa broń, to była wiatrówka.

- Naprawdę? - Tak, nadal tu jest. Gdybyś ją zobaczył,

śmiałbyś się. Jest taka mała.

Oczywiście, miałeś osiem lat i pamiętasz to jako strzelbę...

ale naprawdę tak nie było.

Nie, mój tata nie był taki szalony...

Mimo to, możesz sobie śrutem strzelić w oko.

Pójdziemy popływać?

- Idziemy tam, obok mostu? - Nie wziąłem kąpielówek.

- Pływaj nago, nie patrzę. - Nie, nie o to chodzi.

Daj spokój, chodźmy!

Chcesz coś zjeść?

Zaraz wychodzę.

Co?

- Mogę? - Poczekaj.

Jest bardzo stara... Stara i... celownik jest skrzywiony.

Dlatego... Spróbuj.

- Bądź ostrożny. - Tak.

Celownik był skrzywiony, prawda? Celowałeś na prawo czy lewo od puszki?

Nie, celowałem w puszkę.

Zobaczymy.

Proszę bardzo.

Załaduję ją dla ciebie, bo...

Założymy się, kto więcej razy trafi?

- Dobra. - Tak?

- O co zakład? - O nic, po prostu dowiemy się, kto jest lepszy.

Dobrze.

Tak, tak...

Tak... tak, tak...

- Co? - Nic, nic.

- Co!? - Nic.

No dalej, co?

Jak dużo starszy ode mnie jesteś?

Nie wiem, dwa albo trzy lata.

Pamiętam, że kiedy byliśmy dziećmi...

Raz twój tata... dał mojej mamie kilka twoich ubrań.

I spędziłem całą zimę ubrany w czerwony sweter z czarnym napisem "Eugenio" tutaj.

Nie! Zapomniałem o tym swetrze!

Moja babcia zrobiła go na drutach. Zrobiła też po jednym dla mojego brata i siostry...

Mój był jedyny, który miał pełne imię. Inne miały "Santi" i "Flor".

Racja...

Nie pamiętam zbyt dobrze twojego rodzeństwa...

To ma sens. Jestem kilka lat starszy od ciebie, a moje rodzeństwo jest jeszcze starsze.

Flor jest pięć lat starsza a Santi siedem.

Racja.

Niesamowite, że nawet nie pamiętam...

jak niesamowity był mój tata, zawsze chętny pomagać ludziom...

Naprawdę mi go brakuje.

Odszedł niedawno?

Zmarł dwa lata temu.

Wtedy właśnie odziedziczyłem ten dom. Moi wujkowie kupili go od nas, by mi pomóc.

Moje rodzeństwo chciało pieniędzy, a ja nie chciałem stracić domu.

Mój wujek nigdy mi tego nie powiedział, ale wiem, że tak było.

Kiedy usłyszał, że musimy sprzedać dom, postanowił sam go kupić.

- Spokojnie, spokojnie. Połóż ręce do tyłu. - Tu?

Przegrywający musi dać coś zwycięzcy.

Musisz mi dać swój krzyżyk.

Nie... nie mogę. To prezent od dziewczyny, którą naprawdę lubię.

- Narzeczona? - Nie.

- Dobra, a co ty mi dasz? - Cokolwiek chcesz.

- W porządku, twoje okulary. - Sukinsyn! Jesteś gotów?

- Jasne... Gdzie jest linia mety? - Na końcu.

- Liczymy do trzech? - Dobrze.

Raz...

dwa...

Nie, to się nie liczy.

To się nie liczy, bo poczułem jak moje serce mocno przyspieszyło.

Zatrzymałem się, bo myślałem, że się zatrzyma...

jak tachykardia lub arytmia. Dotknij.

Zobacz jak mocno bije...

Jak nieregularnie... Czujesz to?

Wydaje mi się normalne...

Może być, może to tylko ja...

Mój Boże...

Hej, Martin...

Znalazłem jeszcze jedną.

Martin, hej... hej...

Martin...

Hej, Martin...

Martin, znalazłem jeszcze jedną.

Martin, znalazłem jeszcze jedną.

Zostanę tu na trochę...

Na chwilę, tutaj...

- Przepraszam, Eugenio... - Tak.

- Mogę zabrać śmieci teraz, czy... - Nie mogę teraz, Martin.

Dlaczego nie przyjechałeś z chłopcami?

Nicolas ma przyjęcie urodzinowe, a Andres powiedział, że chciałby przyjechać...

"Wujek Eugenio to i wujek Eugenio tamto"...

Więc dlaczego go nie zabrałeś?

Nie, chciałem się wyrwać z Buenos Aires sam. Firma działa non stop

i głowa mi od tego eksploduje.

Lubisz go.

Co?

Dałeś mu pracę, bo go lubisz. Myślisz, że jestem głupi?

Co zrobisz? Zamierzasz go pieprzyć, a potem powiesz mu...

"Hej, przepraszam, dałem ci pracę, bo mnie pociągałeś."

Nie mogłem mu nie pomóc. Zrobiłbyś to samo.

Chcesz być jego chłopakiem?

Nie naciskaj... nie naciskaj. Wystarczy.

- Coś się już wydarzyło? - Nie!

- Czy on wie? - Co mam mu powiedzieć?

"Dam ci pracę, ale hej, jestem gejem, więc chcesz pracować, czy nie?"

A jeśli będziesz go pieprzył i lato się skończy, co masz zamiar zrobić?

Zabierzesz go do Buenos Aires, do sklepu z dżinsami.

Kupisz mu kilka ciuchów... Czy zabierzesz go do Palermo i będziesz utrzymywać?

Albo wyślesz go do pracy na budowie

i będziesz czekał na niego o szóstej z gorącą herbatą.

Przestań. Wystarczy!

Wezmę trochę lodu.

I napijmy się czegoś. Muszę wyjechać przed siódmą.

W porządku.

Tutaj...

- Gotowe? - Tak.

Czy mam... dalej?

Przepraszam...

Hej, uważaj z tymi rzeczami.

Co?

- Musimy kupić chlor. - Tak, dam ci później jakieś pieniądze.

- Martin. - Tak.

Trutka, którą kupiłeś któregoś dnia...

Ta, którą używałeś w pokoju obok grilla...

Czy coś zostało... czy zużyłeś wszystko?

Nie, dużo zostało, bo trzeba zmieszać ją z wodą...

Zużyłem tylko jedną trzecią.

Czy masz coś przeciwko, bym wyprał... moje ubrania... tutaj?

- Nie, nie, nie. - Na pewno?

- Tak, tak, tak... na pewno. - Więc to nie problem?

- Nie ma sprawy, jeśli to problem. - Nie.

To jest... trutka jest obok małego pokoju, gdzie są dachówki.

Poszukam jej tam...

Widzisz? Tak...

- Widzisz jak spadają? - Tak.

Musisz to naprawić, zanim nie będzie za późno...

- Ponieważ blokują światło... - W porządku.

Musisz to zrobić z jednej strony na drugą, a następnie je zamieść.

Jest ich pełno. Tu zawsze jest pełno liści.

Rzecz w tym, że one nigdy nie spadają, więc kiedy zaczęły...

Przestań, stój.

- Czekaj, czekaj, czekaj. - Coś się stało?

- Nic, mam... - Wszystko w porządku?

Tak, tak, ale mam...

- Nie mogę otworzyć oka. - Pozwól mi zobaczyć. Stój spokojnie.

Otwórz je powoli... powoli. Powoli.

- Dmuchnij. - Nie, nie, nie... jest.

- Mam, widzisz? - Zobacz jakie to małe...

- Jesteś cały w liściach. - Tak, to straszne ile ich jest.

Wiele.

Masz również trochę...

Nie, nie, nie, nie...

Nie, nie.

Co? To z powodu rysunków?

Ananas...

Tłumaczenie z angielskiego: wankat

www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.

Wspomóż nas i zostań członkiem VIP, by pozbyć się reklam z www.OpenSubtitles.org