Original subtitles

Ik kan deze schuld niet aflossen. Ik moet verkopen.

Ik heb een mooi bod van Mirko Kostelić.

Het menu wordt verkleind.

Ik kan niks meer doen. -Je vliegt eruit, denk ik.

Je verkwist ons familie-erfgoed, nadat je mama hebt bedrogen.

Jij hebt helemaal niets te zeggen over bedriegen.

Verdomme.

Gaat ze naar de politie? -Waarheen anders?

Waar is John?

Daar wilde ik het met je over hebben. De behandeling.

Ik wil er niet mee doorgaan.

Iedereen op de boerderij is aangehouden. -Ze is in Söder Mälarstrand.

Moa-Li.

Ik ben klaar met politiek op basisniveau.

Premier Olof Palme wil u spreken.

Ik wil een restaurant openen. Ik heb een partner nodig. Dat ben jij.

We komen hier samen doorheen. Ik kan niet zonder jou.

Ik wil Nina's graag kopen, zoals je weet.

Waarom kopen we het niet samen?

Wil je nog wat sap? -Nee.

Echt niet?

Vind je het beertje leuk?

Misschien kunnen jij en beertje eens naar oma's werk komen.

Misschien willen jullie dat allebei. -Dat zou leuk zijn.

Maar vandaag gaan we spelen. En lunchen met Uno.

Doe hem de groeten. -Zal ik doen.

Tot ziens, lieverd.

Dag, schat.

Wil je niet nog wat van je boterham? -Nee.

Zullen we dan tanden poetsen? -Ja.

Zou oma iets vergeten zijn?

Ik ben zo terug.

Iets vergeten?

Ik wil gewoon praten. Ik wilde je gewoon zien. Ik zweer het.

Jou en Moa-Li. Ik wil je geen kwaad doen.

Hallo, meid. -Ga weg of ik bel de politie.

Hallo, kleine meid. Kom eens bij papa.

Blijf van haar af.

Ik wil je geen kwaad doen.

VREDE

THE RESTAURANT

AFLEVERING 28 DE TOEKOMST

Is dit het? -Ja.

Is het net zo erg als ik denk?

Ja.

Maar Nina zal zich snel weer herpakken, dus het komt wel goed.

Doen we dit weer? -Het lijkt er wel op.

Ik wilde het zeker weten.

Dit kan toch niet serieus zijn? -Wat?

De bank heeft de schuld overgedaan aan een incassobedrijf.

Mogen ze dit doen? Ik heb net om meer tijd gevraagd.

En je hebt ze uitgekafferd. -Dat is waar, maar...

Na het incassobureau komt de deurwaarder.

Kun je Peter niet om een lening vragen? -Nu ben jij niet serieus.

Vertel de waarheid. Je was weer gaan drinken, maar het is over.

Hij is je broer, hij begrijpt het wel. -Nee.

Weet je wat je probleem is? -Welk bedoel je?

Je bent zo trots. En zo eigenwijs.

Als het nodig is, mag je om hulp vragen. -Niet aan Peter.

Wat misging op de boerderij, was dat we niet de juiste prioriteiten stelden.

Toen je weg was, besefte ik...

dat jij en Moa-Li het belangrijkste zijn in mijn leven.

Leg dat wapen dan weg. -Het is ter bescherming.

We gaan naar Spanje.

Wie? -Jij, ik en Moa-Li.

Een nieuwe start. Een heel nieuw leven.

Het zal geweldig zijn.

Dan moet ik gaan inpakken.

We hebben geen spullen nodig. -Alleen wat dingen voor Moa-Li.

Vooruit. Maar doe het snel.

Ik let wel op haar. -Hoeft niet.

Ga maar inpakken. -Ze kan helpen.

Het gaat sneller als jij het doet. Wij redden ons wel, toch?

Snel.

Wat vindt Nina ervan dat jij hier bent?

Zij weet het niet. Als ze het wist, zou ze me doodslaan.

Er is iets wat jij niet weet.

Over haar.

Ze begon weer te drinken. Stiekem.

Daardoor verloor ze de controle over de financiën.

Tja...

Wat moet ik daarvan zeggen?

Ze verdrong haar zorgen over Christina.

Ik wil het niet goedpraten... -Jawel.

Mensen praten het altijd goed voor Nina.

Ze heeft niets gedronken sinds Christina terug is.

Mooi.

Als je haar geld leent, kan ze erbovenop komen.

Dat denk je? -Dat weet ik.

Je kent Nina, je weet wat ze kan. -Dat weet ik zeker.

Het drankmisbruik was haar keuze. Dus zijn de gevolgen ook voor haar.

Dus je gaat haar geen geld lenen.

Ik ga haar geen geld lenen.

Negeer het. Niet opnemen.

Verdomme, wat doe je?

Hallo?

Wilde je me aangeven? -Nee.

Je liegt. Ik zie het in je ogen.

Begrijp je hoeveel ik op het spel heb gezet om hier terug te komen?

Omdat ik van je hou. Maar jij geeft geen moer om mij.

Nee, dat is niet waar. -Niet liegen.

Kom maar, schatje.

Je bent klaar met pakken.

Geef ons nu uw kracht.

Geef ons nu moed. Geef mij hoop om dit aan te kunnen. Amen.

Astrid?

Astrid.

Astrid, hoor je me?

Astrid, wakker worden.

Je moet wakker worden, Astrid.

Astrid, hoor je me?

Alsjeblieft, Astrid. -Gustaf...

Dat is de morfine.

Ze moet slapen.

Het spijt me.

Blijf staan waar je bent.

John, rustig aan. Ik ben ongewapend.

Niks doms doen nu, John. -Jij bepaalt niet wat ik doe.

Verdomme, laat los.

Laat ze los.

John, laat ze gaan.

Het spijt me.

Bel om versterking.

Weet je wat ik denk?

Dat ik het had moeten zijn.

Jij hebt meer voor mij gedaan dan ik ooit voor jou heb gedaan.

Zo moet je niet denken.

Misschien had ik je moeten verlaten.

Maar ik ben tevreden met hoe het geworden is.

En ik ben trots.

Op de kinderen.

En op wat jij en ik samen hebben opgebouwd in Tanzania.

Ik ben gelukkig geweest.

Ik wilde dat ik dat kon geloven. -Jij maakt het geluk ingewikkeld.

Dat heb ik nooit gedaan.

Ik heb het gewoon gezien.

Ik wil dat de kinderen hierheen komen.

Alle drie. Nu ik nog de puf heb.

Mårten zal het het zwaarst hebben.

Ik zal voor hem zorgen.

Dat weet ik.

Je bent altijd een goede vader geweest.

Nee, niet altijd.

Je doet het beter met de kinderen dan met jezelf.

God houdt van je, Gustaf.

Veel meer dan je denkt.

Hij oordeelt over niemand.

Zijn wil is liefde.

In welke vorm dan ook.

Wat bedoel je?

Hij zou het begrijpen.

Net als ik.

Ik ga je missen.

Maggan. Wat leuk.

Sorry, ik liep gewoon naar binnen. Ik zat in de eetzaal, en...

Ik had tijd over, dus ik ging hierheen.

Kom, we gaan zitten.

Ga maar zitten.

Ik ga lunchen met Olof Palme. -Echt?

Waar gaan jullie over praten?

Ik hoop op een opdracht, maar waarom zou hij mij willen?

'Waarom zou hij mij willen?' Margareta Nilsson...

nu moet je ophouden.

Dat zijn gewoon je zenuwen. En je bescheidenheid. Nergens voor nodig.

Als je eens wist hoe trots ik ben als ik over je lees in de krant.

Ik heb thuis een plakboek. -Ethel...

Met pagina's die gevuld moeten worden.

De premier wacht op je. Ga.

Margareta. -Meneer de premier.

Neem plaats.

De tijd heeft hier niet stilgestaan sinds onze vorige ontmoeting.

Nee. Dat u zich dat herinnert. -We hoeven geen u te zeggen, hoop ik.

Ik zal meteen ter zake komen. Ik ga dingen veranderen in het kabinet.

Ik wil iemand die opkomt voor vrouwen. -Dat werd tijd.

Ik zag je rapport over de kinderopvang.

En ik ben onder de indruk. -Bedankt.

Ik weet niet waarmee je je nu bezighoudt, maar...

heb je interesse in een nieuwe baan?

Jazeker.

Ik zou als staatssecretaris... -Minister. Dat was mijn idee.

Wat?

Of je minister van Sociale Zaken zou willen worden.

Susie? Wie heeft deze saus gemaakt?

Carmen.

Wat nu weer? -Deze saus is veel te sterk.

Jullie Scandinaviërs kunnen wel wat kruiden gebruiken.

We hebben een recept om te volgen. -Dus jij bent nu chef?

Nee, jij soms?

Ik zou eerder geschikt zijn. Ik was hier eerst.

Hoe weet jij iets over... -Ik ben in ieder geval...

Ethel.

Roep de chef. -Chef.

Ethel. -Chef.

Ethel, hoe is het? -Druk op mijn borst.

Ze moet naar de dokter. -Ambulance bellen?

Ik rij wel, dat is sneller. Kun je lopen?

Jawel. -Kom maar.

Ik denk het. -Een, twee, drie. Zo, ja.

Hou mij vast.

Wees voorzichtig, Ethel. -Sterkte.

We zijn er bijna. Goed zo.

Nog een klein stukje.

Ethel...

Zo.

Hoe gaat het? -Beter.

Zeker weten? -Ik hoef niet naar de dokter.

Je moet je even laten nakijken... -Ik ben kerngezond, kijk maar.

Wat denk je? Toneelschool, hier kom ik?

Ik hoop dat dit schouwspel Carmen en Nisse wat geleerd heeft.

Ze moeten rekening leren houden met anderen.

Je moet een langere lunch nemen, zodat ze denken dat we bij de dokter zijn.

Ik heb de perfecte plek gevonden. We kunnen 's zomers buiten serveren.

En de keuken? -Wat slijtage.

Maar hij is goed. En je kunt hem opknappen hoe je wil.

Zeg ja.

Voor jezelf. En voor mij.

Ik heb je nodig.

Ik probeer te bedenken hoeveel jaar ik al bij DK werk.

Ik weet het niet. Te veel. -Ja.

Je moet je dromen waarmaken voor je vijftigste, anders komt het er nooit van.

Zijn we bijna vijftig dan? Ik begrijp het niet.

Jij wel, ik niet. Ik ben een jonge man.

Je moet het doen. -Ik wil het doen.

Mijn God, minister van Sociale Zaken. Politiek bedrijven op dat niveau.

Maar het gaat niet.

Waarom niet?

Hallo?

Stop met dat sportieve gedoe.

Een lesbische minister van Sociale Zaken?

Dat is een openbare positie. Dat werkt nooit.

Ik zou het weer allemaal stiekem moeten gaan doen.

En me zorgen maken dat de pers het te horen krijgt.

De pers weet het toch al. -Niet dat ik lesbisch ben.

Alleen dat ik naar clandestiene clubs ga.

Ik zou Palme dan moeten vertellen hoe ik leef.

Doe dat dan.

Ethel.

Hoe is het? -Het vrouwtje leeft nog altijd.

Wat zei de dokter? -Ik snapte er niet veel van.

Maar ik moet stress vermijden. Dat zei hij duidelijk.

Vanzelfsprekend. -Absoluut, dat is belangrijk.

En hoe gaat het hier?

Prima. -Van een leien dakje.

Fijn.

Dan ga ik me omkleden.

Kunnen we praten? -Waarover? Ik heb er genoeg van.

Luister nu even. Ik wil je helpen.

Net als Kostelić wil helpen? -Hij heeft er niets mee te maken.

Ik wil je helpen. -Hoe dan?

Ik koop DK. De schuld is weg en jij hebt geen verantwoordelijkheid meer.

Dus jij gaat Nina's in je eentje runnen, en dat noem je helpen?

Ik red je van een faillissement. -Ik zal het nooit aan jou verkopen.

En ik zal je nooit vergeven wat je deed toen mama doodging.

Redeneren met een alcoholist is zinloos.

Pardon?

Ik zei dat het zinloos is om met een alcoholist te praten.

En wat bedoel je daarmee?

Nina...

Calle heeft het me verteld.

Pas op.

Wat is er gebeurd?

Peter mag de boel overnemen. Zelfs ik weet wanneer je moet opgeven.

Hoe is het? -Nee, niet doen.

Je hebt het aan Peter verteld.

Je hebt mijn vertrouwen beschaamd.

Ja, misschien wel.

Ik dacht dat hij het zou begrijpen. -Het maakt niet meer uit.

We kunnen niet samen verder. -Niet?

Het was naïef om te denken dat we konden maken...

wat jij lang geleden hebt stukgemaakt.

Zo denk je er dus over. -Ja.

Hoe verdomd ondankbaar kun je zijn?

Verwend en ondankbaar. Ik kwam om haar te helpen.

Door haar restaurant over te nemen. -Het familierestaurant.

Dat ze zelf heeft opgebouwd en gerund.

Dat restaurant zou niets zijn zonder mij. -Hoor je niet hoe je klinkt?

Natuurlijk is Nina boos en gekwetst. Dat zou ik ook zijn.

Kies je haar kant?

Jij kent de omstandigheden niet. -Nee.

Maar ik ken jou, en ik snap niet hoe je zo gevoelloos kan zijn tegenover een ander.

Geen wonder dat je alleen bent.

'Er waren eens twee meisjes die met hun moeder in het bos woonden.'

'Ze waren flink en vrolijk. De rode en witte rozen...'

'Ze heette Snoezepoes. De ander had donker haar en heette Rozenknop.'

'Ze waren goed bevriend met alle dieren in het bos.'

Astrid...

Rustig maar.

Bedankt.

Ik kom hem halen zodra ik... -We zullen voor Mårten zorgen.

Maak je geen zorgen.

Ik heb Ethel jullie laten roepen omdat ik iets wil zeggen.

Zoals jullie weten...

heeft het restaurant wat financiële problemen gehad de laatste tijd.

Ik heb alles geprobeerd wat ik kon om ze op te lossen.

Helaas is wilskracht niet altijd genoeg. Ik heb ingezien...

dat het restaurant alleen gered kan worden als iemand anders het overneemt.

Wie? -Daar kan ik nog niets over zeggen.

En ik kan niet beloven dat er niemand ontslagen zal worden.

Bedankt.

O, Nina...

Wees niet verdrietig.

Bedankt, Ethel. Bedankt voor alles.

Gustaf.

Waar ga je heen? -Weg.

Waar ga je heen? -Laat me. Stop. Laat me gaan.

Geef hier.

Geef ze hier.

Waar ga je heen? -Ik ga weg.

Ik ga weg hier, ik...

Mag ik ze?

Het is genoeg zo.

Het is genoeg.

Sinds wanneer is hij aan het drinken? -Sinds vanochtend vroeg.

Bedankt, Yusuf.

Gustaf. -Peter.

Waarom zit je hier?

Gecondoleerd.

Zij was het beste aan mij.

Dat weet jij wel.

Het slechtste heb je nog, zie ik.

Ja, maar God begrijpt het.

God begrijpt toch alles?

Dat moet je mij niet vragen.

Ik...

Ik ben niets zonder haar.

Ik ben één groot, verdomd niets.

Ik snap jou en Nina niet. Jullie...

Je weet dat dit niet helpt. -Ja, mama.

Jij hebt het gekregen.

Dat weet je toch? Wij niet.

Wat?

Mama's kracht.

Ik weet niet wat je bedoelt, en jij ook niet. We gaan naar binnen.

Nina en ik hebben papa's zwakheid. Weet je nog wat ze zeiden?

Hij heeft een zwak voor de fles.

En Nina denkt dat ze op mama lijkt, maar...

Maar dat ben jij.

Dat ben jij altijd geweest.

Mag ik die?

Laten we naar binnen gaan, dan kun je douchen en je omkleden.

Palme, ik ben je zeer dankbaar voor je aanbod.

Maar voor ik ja zeg, is er iets wat je moet weten.

Ik...

bef.

Ga je dat zeggen? -Nee, dat ga ik niet zeggen.

Concentreer je.

Palme, ik...

'Gay' kan ik ook niet zeggen. -Nee.

Zeg dat je lesbo bent. -Dat kan ook niet.

Zeg lesbisch, dan. Of homoseksueel, wat maakt het uit?

Ik kan zeggen dat ik een ongeneeslijke ziekte heb.

Hou op. Dat is niet eens grappig.

Waarom moet dit zo moeilijk zijn?

Ik ben volwassen.

'Ik bef.'

Peter.

Ik ga wel, dan kun je even rondkijken.

Blijf maar, hoor.

Ik...

heb net Oscarshof verkocht.

Aan Mirko.

Om hier de schuld te kunnen aflossen.

Om die af te lossen, verder niet.

Jij zal het hier blijven runnen.

Helemaal alleen. Ik...

hoef er niets voor terug.

Behalve...

misschien...

Misschien kun je me een keer vergeven.

Dat was het.

Ik kan dit niet alleen.

Ik wil dat we doen wat mama eigenlijk wilde.

Dat we het samen runnen, met z'n drieën.

Jij, ik en Gustaf.

Hoe zou dat gaan?

Ik weet het niet.

We hebben het nooit geprobeerd.

Nee...

Ik zal erover nadenken. -Fijn.

Bedankt. Bedankt voor alles.

Zeg...

Mag ik je een keertje bellen?

Het is van ons. Nostro.

Kom mee.

Palme heeft een nieuw kabinet gevormd, met een aantal nieuwe namen, zoals...

Margareta Nilsson op Sociale Zaken en Krister Wickman op Buitenlandse Zaken.

Hierheen, iedereen.

Neem plaats. Margareta Nilsson, de nieuwe minister van Sociale Zaken.

Krister Wickman, de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken.

Laten we beginnen.

Hoe is het? -Het komt wel goed.

Het voelt goed om terug te zijn in DK.

Niet naar bedoeld, maar het heet Nina's.

Niets houdt ons tegen om de naam weer te veranderen in Djurgårdskällaren.

Nee, of naar DK.

Maar DK is een afkorting van Djurgårdskällaren.

Mama, kun je even komen? -Natuurlijk.

We praten hier straks wel verder over.

Het beste aan jou. -Wat?

Je zei dat Astrid het beste aan jou was.

Ja, dat klopt.

Hoezo...? -Nee, niks.

Goedenavond. De naam?

Rosenlind. -Rosenlind, tafel voor drie. Kom maar mee.

Wat zijn dit? -Tournedos.

Ziet er lekker uit.

De kip komt eraan.

Goldstein. -Suzanne? Met Peter.

Een Skagen en een Rydberg, tafel 7.

We zijn nog niet open.

Ik moet even iets halen.

Wat mooi is het hier.

Bedankt.

Ja, ik wil...

Ik wil m'n excuses aanbieden.

Je had gelijk.

Over mijn trots.

En over Peter.

Je had in alles gelijk.

En...

ik wil vragen of...

Of je terug zou willen komen.

Dat wil ik niet.

Dat kan ik niet.

We gaan binnenkort open.

Dan kan ik doen wat ik echt wil doen. Misschien wel voor het eerst.

Ik bedoelde niet naar het restaurant.

Ik bedoel naar mij.

Wil jij, Nina Marika Margareta Löwander...

Carl Frank Svensson tot je wettige echtgenoot nemen...

en hem liefhebben in goede en slechte tijden?

Ja.

En wil jij, Carl Frank Svensson...

Nina Marika Margareta Löwander tot je wettige echtgenote nemen...

en haar liefhebben in goede en slechte tijden?

Ja.