Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Een wonderbaarlijke meteoriet
uit de hemel vallen.
Een kostbare edelsteen
-met een dodelijke vloek.
En een stuk zandsteen zo heilig beschouwd
-die oorlogen zijn uitgevochten
-om het te beschermen.
Door de geschiedenis heen,
velen hebben erop aangedrongen die simpele stenen
kan alles doen van het kiezen van een koning
om de dood te veroorzaken.
Dus wat is het over rotsen en stenen
dat inspireert sommige mensen om ze te aanbidden?
Goed,
dat is wat we zullen proberen En uitvinden.
De onverklaarbare S02 - EP05 Mysterieuze stenen
Ondertiteld door Diego Moraes
Mekka.
Het is de thuisbasis van een van de wereld grootste religieuze structuren,
de Grote Moskee.
Op de binnenplaats van het centrum van dit immense bouwwerk
is 43 voet lang granieten kubus bekend als de Kaaba,
het huis van God.
Vijf keer per dag, elke dag,
bijna twee miljard moslims over de wereld
draai je om en bid naar dit opvallende zwarte monument,
de heiligste en meest heilige plaats in de hele islam.
Waarom?
Omdat ingebed in het oosten hoek van dit heiligdom
is misschien wel de meest heilige steen in de hele wereld,
de zwarte steen van Mekka.
Voor de hele wereld 1,8 miljard moslims,
deze steen is cruciaal.
Wanneer moslims geconfronteerd worden richting Mekka,
ze kijken in de richting van die steen.
Dit object,
hoe eenvoudig het ook is,
is van ongelooflijke betekenis aan het moslimgeloof,
omdat het wordt gezegd uit de hemel gevallen te zijn
op bevel van Allah
ten tijde van Adam en Eva.
En er werd gezegd dat het gemarkeerd was de positie
van de eerste tempel,
wat duidelijk wordt Mekka zelf.
Dan is het verhaal die steen verdwaalt tijdens de overstroming,
omdat moslims hebben hetzelfde overstromingsverhaal
die Joden doen uit de Hebreeuwse Bijbel.
Dan die steen voor moslims wordt herontdekt door Abraham.
Dus, Abraham, met zijn zoon Ismaël,
gebouwd in Mekka
de eerste plaats van gebed.
Daarom Mekka is belangrijk voor moslims,
omdat dit de eerste plaats is van gebed tot de ene God.
Na verloop van tijd verslijt het.
Het gebouw wordt herbouwd.
In 605, de profeet Mohammed zelf
is degene die plaatst die steen op zijn plaats.
Dat hoort erbij van wat het kracht geeft.
Elk jaar,
miljoenen moslims een bedevaart maken,
of hadj, naar de Kaaba.
Eenmaal daar,
bezoekers nemen deel aan een serie van rituelen genaamd Tawaf,
waaronder omcirkelen de Kaaba zeven keer,
in de overtuiging dat het zal brengen over ware nederigheid
door ze met God te verbinden.
De zwarte steen
is er dus één van de brandpunten
van de hadj-ceremonie
dat elke moslim probeert zeker te bereiken
tijdens hun leven.
En ze zullen dan binnenkomen de centrale rechtbank van Mekka
en, indien mogelijk, probeer de Zwarte Steen te kussen
in navolging van Mohammed,
die het zou hebben opgezet in deze positie
in het jaar 605 AD.
Dit is de meest mystieke ontmoeting
met elk materieel object dat een loyale moslim kan mogelijk hebben.
Ze zitten zo een hypnotische toestand,
zo'n transcendente staat,
en ze gebruiken de hoek van het gebouw om er zeker van te zijn
het is zeven keer,
om het volledige effect te hebben van de rituele activiteit.
Met moslims in Mekka, de Black Stone heeft
de kracht om te communiceren met mensen.
En ik bedoel letterlijk praten met mensen.
Er zijn twee miljoen mensen vandaag de dag
die die pelgrimstocht maken.
Je wordt misschien vertrapt, en helaas
er zijn mensen geweest die zijn vertrapt.
Maar dat is zo belangrijk dat het je weer verbindt
naar het historische verleden.
De Black Stone is
een belangrijke materiële focus,
het meest heilige object
in een van de wereld de meeste grote religies,
en het was ook heilig Naar andere mensen.
Dus mensen die buiten zijn de islamitische traditie
kunnen hun leven riskeren om te reizen om dit te zien.
En als ze erachter komen, ze worden misschien gedood.
Je hebt deze accounts van mensen
zoals kapitein Richard Francis Burton,
een van deze beroemde ontdekkingsreizigers
die zichzelf vermomt als moslim.
Daar zit een kracht voor hem om het ritueel te zien,
om de steen te zien, om dit ding aan te kunnen.
Richard Francis Burton gaat naar binnen, ziet dit,
kan terugkomen en schrijft hierover.
Zodat u van hem kunt zien het belang van deze plek
vanwege de verbinding aan de bijbelse profeten.
Zeker de verhalen die er omheen zijn gebouwd
echt mensen binnenhalen.
En sommige mensen suggereren dat het misschien iets is
in de steen zelf, uh, dat trekt mensen naar binnen.
De steen zelf mensen binnenhalen?
Maar hoe?
Voor de miljoenen, zo niet miljarden moslims
die hun pelgrimstocht hebben gemaakt naar de Kaaba,
het lijdt geen twijfel dat de Black Steen heeft een onverbiddelijke kracht
dat lijkt ze te trekken in zijn baan.
En volgens sommige experts,
dat komt omdat de zwarte steen is niet van deze wereld.
Moslims geloven dat dit zo was door God naar de aarde gezonden.
Als we wetenschappelijk zijn, we kunnen dat een meteoriet noemen.
Als we niet wetenschappelijk zijn, we kunnen dat wonderbaarlijk noemen.
Hier is deze steen dat komt uit de hemel.
Wanneer een meteoriet de aarde raakt en iemand zag het vallen,
en-en ze waren om naar die locatie te gaan,
er zijn verschillende dingen die ze misschien kunnen vinden.
Als de steen valt in een zandgebied bijvoorbeeld
er kan veel hitte zijn geassocieerd met de meteoriet
als het valt, en dat zou een fusie kunnen veroorzaken
van het zand te veroorzaken een soort glas te vormen.
En dus, als je naar boven loopt erop, zou je kunnen vinden
enkele interessante nieuwe functies dat je dat waarschijnlijk niet zou doen
hebben gezien in dat bijzonder deel van de wereld eerder.
Meteorieten arriveren vanuit de ruimte.
Wordt blootgesteld aan kosmische straling, ze zijn een beetje radioactief.
Aan mensen die niet zijn blootgesteld tegen elektromagnetische straling,
ze zouden zijn geweest zelfs die buzz kunnen voelen
van deze rots, van de straling,
vooral de bètadeeltjes.
Weet je, of je gelooft het werd door God gezonden
of dat je gelooft het was een willekeurige handeling,
het heeft letterlijk buitenaardse oorsprong.
En zo ontstaat dat een echte kracht daar.
Kon de zwarte steen van Mekka echt de kracht hebben
om mensen fysiek te beïnvloeden wie komt er in de buurt?
Nou, de waarheid is, we zullen het misschien nooit zeker weten,
omdat niemand ooit is geweest officieel toegestaan
om het te inspecteren of te analyseren.
Er zijn dus veel opwindend en interessante vragen
over de Black Stone.
Ik denk dat de eerste eerste is het eigenlijk een meteoriet?
Veel mensen stellen voor dat, en er is enig bewijs,
vooral van een lokale impact krater, dat het daar vandaan kwam.
En is er een soort van stralingsenergie die het uitzendt
of komt daar vandaan begrijpen we het nog niet?
Het zou dus echt geweldig zijn om de kans te krijgen
om de Black Stone te analyseren.
Er zijn duidelijk uitdagingen,
beide sociaal evenals wetenschappelijk.
Het zit in de moslimwereld, het is op een zeer heilige plaats,
het is een heel heilige steen.
Dus wetenschappers binnenhalen en het maken van zorgvuldige analyses
hebben die sociale uitdagingen en zou moeilijk zijn.
Zelfs als je niet gelooft, uh, als moslim,
dat dit, weet je, komt van God,
en heeft dit religieus betekenis,
je begrijpt de kracht van dit object,
dat gedurende minstens 1400 jaar,
Moslims cirkelen, terwijl ze hun gebeden doen.
Er zit een enorme kracht in daar willen we dat aanraken.
Miljoenen mensen,
aangetrokken tot een mysterieuze steen,
doordrenkt met vreemd fysiek bevoegdheden uit een andere wereld?
Een vergezocht idee misschien.
Maar eentje die veel mensen geloven al eeuwen in.
Niet anders dan de overtuiging in een ander heilig object,
een die de mogelijkheid heeft om mensen terug te brengen
vanaf de rand van de dood.
Tijdens het verkennen van de overblijfselen van een oude Maya-ruïne,
Engelse avonturier Frederick Albert Mitchell-Hedges
en zijn dochter Anna vinden
een menselijke schedel gesneden uit puur kwarts.
Het was middag en ze was het bovenaan de piramide.
En de manier waarop de zon binnenkwam, de de manier waarop de rotsen erop waren bewogen,
er was maar een kleine opening, en het licht van de zon
ging door en het sloeg de bovenkant van de schedel.
En ze rende naar beneden en ze is allemaal opgewonden.
Dus ze hebben een klein gaatje groot genoeg, en Anna werd gekozen,
en ze bonden een touw aan haar vast en legde haar in het gat.
En ze kwam naar boven met de bovenkant van de schedel.
Toen de inboorlingen het zagen, was het dat alsof hun god was teruggekeerd.
Ze begonnen allemaal te huilen
en kuste de aarde en alles.
Ze waren zo opgewonden.
Mitchell-Hedges die dit zien, hij overhandigde het aan de hogepriester.
En ze zetten het in een altaar, en 24 uur per dag,
ze brandden vlammen rond de kristallen schedel.
Maar nog buitengewooner dan de schedel zelf
was het feit dat er een legende bij kwam,
een zo geweldig dat Frederick Mitchell-Hedges
en zijn dochter Anna
wist niet of ze dat moesten doen verheug u in hun ontdekking
of geïntimideerd door de last ervan.
De legende van de kristallen schedels.
Dit werd gegeven aan F. A. Mitchell-Hedges
door een medicijnvrouw terug in Lubaantun.
Maya's zeggen dat er 13 schedels zijn.
En er zijn 13 schedels geplaatst
in verschillende delen van de wereld
maar mogelijk op de verschillende energiecentra.
En als ze allemaal geactiveerd zijn,
alle 13 van hen, dan zeggen ze dat het een tijd is
van vrede en harmonie in de wereld.
Wat ik denk is, al die kristallen schedels
een uniek doel hebben.
Dus ik weet het niet precies waar alle 13 schedels zijn.
Je moet het zien om echt te waarderen
de Mitchell-Hedges-schedel.
Het is, het is best verbazingwekkend stuk kristal gewoon op zichzelf,
en dan het vakmanschap dat ging erin.
Hoe het is gemaakt is echt een mysterie.
Weegt ongeveer 12 pond,
de kristallen schedel is opmerkelijk nauwkeurig
in zijn anatomische details.
Ze hebben geprobeerd te analyseren hoe het is gesneden,
maar ze weten het niet, tot op de dag van vandaag.
De technologie is zo geavanceerd,
het is bijna alsof uit een andere wereld.
Veel kristallen schedels staan eigenlijk bekend als vervalsingen,
omdat ze zijn geproduceerd in de 19de eeuw
met moderne machines,
en microscopen waren in staat om gereedschapsmarkeringen weer te geven.
Maar de schedel in kwestie waar we het over hebben
is er een die ze niet kunnen vinden gereedschapsmarkeringen erop.
Dus als een van de kristallen schedels zijn echte pre-Maya artefacten,
dan de Mitchell-Hedges-schedel is waarschijnlijk degene.
Als moderne technologie kan niet repliceren
de Mitchell-Hedges schedel, hoe is het dan gemaakt?
Om erachter te komen, teams van wetenschappers werden binnengebracht
om een aantal tests uit te voeren.
Op een gegeven moment in de jaren zestig een IBM-ingenieur
genaamd Marcel Vogel begon deze schedel te testen.
Wat hij geloofde was dat het gevuld was,
uh, als een microchip,
met de geschiedenis van de wereld in die tijd.
Dus het is een heel oud, ruwe computer, eigenlijk.
Een computer met kwartskristallen?
Geschiedenis opslaan als een harde schijf?
Het lijkt onmogelijk.
Maar in 2016 onderzoekers aan de Universiteit van Southampton
konden een stuk gebruiken van kwarts,
vergelijkbaar met die gevonden in de schedel,
om precies zo'n functie uit te voeren.
Wat ze deden is, ze gebruikten lasers om stippen te vormen
met, binnen van een kwartskristal,
op verschillende niveaus erin.
En het patroon dat ze printen zijn de gegevens,
weet je, zoals nullen en enen
die we gebruiken voor computers nu.
Je zou ongeveer kunnen opslaan 360 terabytes aan informatie.
Zelfs als de mensheid zou gaan volledig uitgestorven,
deze gegevens en deze informatie zou blijven
zolang de aarde zou blijven bestaan.
Als dat waar is de Mitchell-Hedges-schedel
zou enorme hoeveelheden kunnen opslaan van informatie,
welke geheimen zou het kunnen onthullen of, of wanneer,
iemand komt erachter hoe het te decoderen?
Als verzorger van de Mitchell-Hedges kristallen schedel,
het is mijn werk de traditie voortzetten,
om het aan mensen te laten zien en erbij zijn en het ervaren.
Sommige mensen beweren de kristallen schedel
heeft hun voorgevoelens gegeven of visies op de toekomst.
Maar er zijn veel mensen die geloven
dat de Mitchell-Hedges kristallen schedel
is eigenlijk gemaakt in oude tijden,
oorspronkelijk als genezingsmiddel.
Een genezend apparaat?
is dit mogelijk dat de Skull of Doom
kan werkelijk de macht hebben levens redden?
Volgens een vrouw, het antwoord is ja.
Een lokale zanger en kostuumontwerper
genaamd Phoenix Rising gaat haar werkdag door
wanneer, uit het niets,
ze is geslagen met een intense migrainehoofdpijn.
En hoewel ze een leven lang heeft geschiedenis van migraine,
om de een of andere reden deze voelt anders.
Ik ging naar de eerste hulp,
Ik zei tegen de verpleegster: 'Er is iets aan de hand.'
Ze heeft me gescand, en toen ze naar buiten kwam,
haar gezicht was wit als een geest.
En dat was het letterlijk drie, twee, een en ...
paramedici, iedereen, boem
IV's, het hele ding
en ik had een hersenbloeding.
Dus bracht ik de komende twee weken door op de ICU.
Ze probeerden erachter te komen hoe in de wereld ik leefde,
ademen, kunnen zien, kunnen lopen.
Na gehoord te hebben De toestand van Phoenix,
een Native American Pueblo ouderling,
die beweerde te hebben ooit een blijvertje geweest
van de Mitchell-Hedges-schedel,
aangeboden om haar te sturen een stukje kwarts
die was bewaard in de directe nabijheid
naar de kristallen schedel al enige tijd.
Hij heeft me aan de lijn. Zijn naam is John Francis,
en hij zei: 'Ik stuur je een kwartskristal
'dat is in rekening gebracht deze Mitchell-Hedges-schedel.
'Ik wil dat je het in water doet
'en' s morgens Ik wil dat je het drinkt,
'en je gaat het drinken Elke ochtend,
en ik wil dat je het ziet wat gaat er gebeuren."
Op dit punt Ik probeer te herstellen,
dus ik ben absoluut bereid iets doen.
Hoewel sceptisch, voelde Phoenix ze had niets te verliezen
door de bizarre remedie te proberen.
Twee dagen volgde ze de instructies van de medicijnman,
schijnbaar zonder resultaat.
En dan, op de derde dag,
er gebeurde iets onverwachts.
Ik heb water gedronken in de ochtend,
en waarschijnlijk ongeveer vijf, zes minuten later,
Ik hoor het letterlijk
een geluid van binnen dat ging ...
... als een trilling.
Deze kwarts genas me en mijn lichaam repareren,
mijn cellen, mijn water, mijn DNA.
En toen ik terugging naar het ziekenhuis,
de dokters waren absoluut, ja, 100% geschokt
dat ik in staat was om het bloed eruit te laten lopen
en dat ik genas.
Of het nu Phoenix is schokkend herstel
is logisch aan de dokters of niet,
het leek onmiskenbaar
dat haar toestand was verbeterd vanwege de unieke eigenschappen
van de kristallen schedel.
Voor mij weet ik het zeker dat het iets heeft ontgrendeld
in mijn brein dat me genas
van een levensbedreigend voorwaarde die mij toen toestond
om succes te boeken in mijn leven om hier te zijn.
Zou het kristal kunnen vormen de Mitchell-Hedges-schedel
echt bezitten genezende eigenschappen?
Of zijn die van de schedel mystieke krachten,
uh, alleen in de geest?
Misschien is het antwoord te vinden
door een van te onderzoeken de meest waardevolle edelstenen
in de wereld, en wat velen geloven
is vervloekt door een soort van donkere energie.
Er blijken meer dan een miljoen mensen te zijn voor de begrafenisstoet
van Elizabeth Bowes-Lyon, ook wel bekend
als de koningin-moeder van Groot-Brittannië
Koningin Elizabeth II.
Boven op haar kist
tot ceremoniële bloemen en haar wapen,
is de kroon die ze droeg
bij haar echtgenoot King George VI's kroning in 1937.
Hoewel het is versierd met naar schatting 2800 diamanten,
een trekt in het bijzonder aan meer ontzag en fascinatie
van de menigte dan de rest.
De bekende diamant als de Koh-i-Noor.
Dat, een keizerlijke kroon,
en in het midden, vooraan,
de meest bekende diamant in de wereld,
de Koh-i-Noor diamant.
De naam betekent "berg van licht."
Sinds 1895 is het dat pas geweest gedragen door een vrouw
door Queen Mary,
van de koningin-moeder schoonmoeder,
en dan door de koningin-moeder zelf.
Het meten van maar liefst 105 karaat
en naar schatting waard meer dan $ 1 miljard,
de Koh-i-Noor is er een van de grootste geslepen diamanten
in de wereld.
En volgens historici,
het is ook een van de meest gevreesde.
De Koh-i-Noor diamant,
uh, is een van de, uh, meer indrukwekkende diamanten
die ooit zijn opgegraven in de geschiedenis van de mensheid.
Het is opgegraven ergens in India,
dat was de belangrijkste plek dat diamanten werden opgegraven.
Maar deze specifieke diamant,
het heeft een heel, heel lang
en een beetje tragisch en bloedige geschiedenis.
En er zijn legendes hieraan gehecht,
waar het wordt geacht te zijn vervloekt,
en breng vooral vloeken elke man die dit aanraakt.
Uh, daarom, zelfs bij de Britse royalty,
het blijft een onderdeel van de, uhm, kroonjuwelen,
uh, alleen voor vrouwen.
Een vloek voor elke man wie raakt het aan?
Maar wat zou het kunnen geven een prachtige steen
zo'n duistere kracht?
Velen geloven het antwoord kan gevonden worden
door de Koh-i-Noor's te onderzoeken legendarische geschiedenis,
die, volgens gegevens,
dateert helemaal terug tot 14e eeuws India.
De Koh-i-Noor echt trekt uw aandacht.
Het is zo een steen van honderd karaat.
Maar wat je echt in het oog springt is de geschiedenis.
De diamant was echt eerst geïdentificeerd
nadat het Mogulrijk was binnengevallen wat is nu Noord-India.
Ze vestigden zich in Delhi na hun verovering
en begon edelstenen verzamelen.
Shah Jahan werd de heerser in 1626.
Hij ontwierp deze troon genaamd de Pauwentroon
dat was in de traditie van bijbelse troon,
zoals koning Salomo.
Het kostte zeven jaar en kostte drie tot vier keer meer
dan het kost om de Taj Mahal te bouwen.
En je kunt het begrijpen de enorme kosten
waarvoor dit nodig was.
En dan, in het middelpunt hiervan,
was de Koh-i-Noor helemaal bovenaan.
In 1739,
na 100 jaar vrede,
een meedogenloze Perzische heerser genaamd Nader Shah viel India binnen.
Tienduizenden stierven in zijn meedogenloze zoektocht naar macht.
Na zijn woeste overwinning, Nader Shah greep de Koh-i-Noor
en liet het plaatsen op zijn persoonlijke armband
als een symbool van zijn macht.
Nader Shah ging niet
om het in de stoel te houden.
Het zou zo zijn altijd bij hem.
Nu werd Nader Shah een zeer, zeer repressieve heerser.
En zelfs zijn bondgenoten begon hem te haten.
En ze vergiftigden hem.
Na de dood van Nader Shah, de diamant ging voorbij
via verschillende heersers wie-wie stierf op zeer gewelddadige manieren.
In de jaren daarna de Koh-i-Noor zou passeren
van de ene liniaal naar de andere,
bijna altijd doorweekt in het bloed van de vorige eigenaar,
alsof de diamant zelf eiste een dodelijk offer
om het te bezitten.
Door gevechten is het gevallen van de ene persoon naar de andere,
en begon op te bouwen dit, uh, legende
dat het een soort vloek had ermee geassocieerd.
Omdat het zo snel was in de handen van één liniaal,
ze zouden worden gedood of hun koninkrijk zou verloren gaan
en het zou worden doorgegeven naar een ander.
Nu, deze heersers droegen de Koh-i-Noor als armband
om een beschermer te zijn.
En dit is waarschijnlijk waar de vloeklegende binnenkwam,
omdat de diamant zeker beschermde ze niet.
En dan, in de 19e eeuw, toen de Britten in India waren,
het viel in de handen van het Britse leger,
en er werd gezegd dat vanaf dat punt,
dat geen man zou mogen draag deze diamant ooit.
Maar is het eigenlijk wel mogelijk voor een levenloos object
doordrenkt zijn met zogenaamde donkere energie?
De mens is daarin uniek we geven objecten betekenis
en dus als we brengen een duisternis van binnenuit onszelf
en het projecteren op dat object,
dan is dat het resultaat ding dat we een vloek noemen.
Is het vermogen van de Koh-i-Noor om mannen te laten doden
om het te bezitten allemaal slechts een legende?
Of is er enig wetenschappelijk bewijs
om te bewijzen dat het dodelijk is reputatie gerechtvaardigd?
Diamanten zijn dus heel goed in warmte wegnemen van een bron
en het ergens anders verzenden.
Als je nog nooit hebt vastgehouden een grote diamant in je leven,
en als je het voor het eerst tegenkwam de steen
en je zet het op je borst of aan een ketting,
het zou veel kouder aanvoelen dan alles wat je zou hebben,
omdat de hitte wordt uit je huid gezogen
en verzonden door deze diamant.
Het kan een reden zijn waarom iemand zich zou kunnen voelen
de steen heeft enkele magische eigenschappen
of waarom het misschien vervloekt is.
Zolang we geloven dat er iets ergs gaat gebeuren
als een mannelijke erfgenaam daadwerkelijk gebruikt dit of draagt het,
dan denk ik dat het nodig is serieus worden genomen.
Dus heel duidelijk geen Britten koning zal het ooit dragen.
Het is gezegd dat een diamant voor altijd is.
Als dat waar is, kan de De veronderstelde vloek van Koh-i-Noor
ook eeuwig zijn?
Hoe dan ook, het is twijfelachtig we gaan een koning zien
het dragen van de Koh-i-Noor binnenkort.
Gelukkig de Britten heb een andere methode
om hun vorsten te kronen.
Een die ook betrokken is een mysterieuze, heilige steen.
Alleen deze niet dood koningen, het creëert ze.
Hier op St. Andrew's Day,
De officiële van Schotland nationale feestdag,
een langverwachte ceremonie vindt eindelijk plaats.
De gelegenheid zal eindelijk de terugkeer zien,
na meer dan 700 jaar,
van een van Schotland belangrijkste artefacten:
ongeveer twee bij één voet zandsteen blok,
met een gewicht van 335 pond, de Stone of Scone genoemd.
Of zoals het bekend is volgens de legende, de Stone of Destiny.
De steen zelf is gewoon een steen,
uh, enigszins onopvallend ogende,
en toch de verhalen daarvan steen is zo krachtig geweest,
uh, die zoveel oorlogen weerspiegelt
en-en wedstrijden tussen naties voor honderden jaren.
En nog een fascinerend aspect hiervan is dat we weten
dat deze steen was religieus belangrijk.
The Stone of Scone heeft echt interessante religieuze wortels.
En dit gaat terug aan de bijbelse traditie.
De patriarch Jacob in het boek van Genesis heeft deze droom
op deze plaats genaamd Beit El, letterlijk het 'huis van God'.
Hij slaapt en hij gebruikt stenen om zijn hoofd op te laten rusten.
Er is een traditie die zegt Jeremia, een latere profeet,
brengt deze steen naar Ierland.
De steen vindt dan zijn weg naar Schotland.
In 840 AD, een edelman genaamd Kenneth MacAlpin
bracht de zandstenen plaat naar het middeleeuwse stadje Scone.
Volgens de Schotse legende, het was de steen zelf
die hem Kenneth I uitriep, de oorspronkelijke koning van Schotland.
Volgens de verhalen, uh, wanneer de rechtmatige heerser
hun voet op de steen, de steen zou spreken
en verkondig ze als de rechtmatige heerser van het land.
Het wordt gebruikt bij Schotse rituelen als een manier van kroning.
Het is deze steen die is echt de sleutel, en het idee hier
is dat de vorst niet is net geselecteerd door de mensen;
God heeft de vorst gekozen.
Eeuwenlang is de steen van Destiny werd overwogen
niet alleen een van de grootste schatten in heel Schotland
maar ook een legitiem middel
door wie iemand zou het land kunnen regeren.
Daarom, in 1296,
de Engelse monarch Edward I wilde het,
en de Schotse troon, voor zichzelf.
In de 13e eeuw de Engelsen komen binnen en veroveren.
We praten altijd over veroveraars waardevolle voorwerpen eruit halen,
en we denken aan goud, diamanten, juwelen.
We denken niet aan stenen.
Maar wat is een van de eerste dingen die ze nemen?
Wel, ze nemen deze steen, de Stone of Destiny.
De reden Edward Ik heb de steen gepakt
was om de Schotten te demoraliseren.
Dit was de schat van Schotland,
dit was het centrum van hun energiesysteem.
En nu controleerde hij het en had zelf gekroond op deze steen,
en dan kon verklaren dat hij niet alleen de koning was
van de Engelsen maar de koning van de Schotten ook.
Het werd geplaatst in Westminster Abbey
onder een kroningsstoel bekend als Edward's Seat.
En daarna,
het werd gebruikt in de kroningen van alle Engelse heersers.
Edward bouwt het in feite in een stoel,
bedekt het met hout,
en het wordt een troon, eigenlijk,
maar het idee is dat de kracht komt van deze steen,
de Stone of Destiny.
Lotsbestemming,
het idee dat de cursus van je hele leven
is vooraf bepaald door een kracht die ons begrip te boven gaat.
Terug in de middeleeuwen, het is misschien logisch
die mensen zouden denken die grootheid
kan aan iemand worden verleend door een goddelijke kracht.
Maar waar gaat het over onopvallende steen
dat geldt nog steeds zo belangrijk vandaag?
We hebben de neiging hieraan te denken rituelen als ergens teruggaan
voor oudere, bijgelovige mensen,
maar het feit dat de Britten in de 21ste eeuw
zal nog steeds de monarch verkondigen op de troon van deze steen,
dat wordt echt belangrijk.
Th-deze zijn niet oud, archaïsche mensen
die niets weten over de wereld.
Dit zijn moderne 21e eeuw Britten die nog steeds zeggen:
weet je, dat we nog steeds moeten kunnen laten zien
dat onze koningin of onze koning komt van dit goddelijke
dat God deze persoon heeft gekozen.
Bijna elke Britse koning of koningin sinds de 14e eeuw
is gekroond op de Stone of Destiny.
Het werd voor het laatst gebruikt in 1953, tijdens de kroningsceremonie
van de huidige vorst Koningin Elizabeth II.
Maar als een groeiend aantal van Schotse mensen
zijn begonnen te speculeren,
was de kroning van Elizabeth rechtmatig?
Omdat, zoals velen hebben ga geloven,
de Stone of Destiny is misschien niet het echte werk.
Een kerstdag sensatie bij Westminster Abbey.
The Stone of Destiny, die had daar al zo'n 600 jaar,
was gestolen van de kroningsstoel.
In 1950
een groep Schotse studenten eigenlijk binnenkwam
Westminster abdij en stal de Stone of Scone
en bracht het terug naar het altaar
van Arbroath Abbey in Schotland,
en zo het in de handen van de Church of Scotland.
De Church of Scotland gaf toen de steen terug naar Engeland.
Er is echter een sterk gerucht dat de originele steen
nooit Westminster bereikt,
een-en dat de dat is een nep.
Echter, of dit verhaal is waar of niet, we zullen het misschien nooit weten.
Een nep Stone of Destiny?
Het is een interessante bewering,
maar eentje die dat niet is zonder zijn problemen.
Omdat wanneer de Engelsen gaf de Stone of Destiny terug
aan de Schotten, ze deden dat op één voorwaarde.
In 1996, toen de steen is teruggekeerd naar Schotland,
is er een afspraak dat, 'Oké, je hebt het,
maar we zullen het de volgende keer gebruiken wij kronen een vorst. "
Het punt is dat wij geloven in de kracht ervan.
We geloven in de kracht ervan.
En ik weet het zeker dat wanneer Charles of Wills
zijn zelf gekroond koningen van Groot-Brittannië,
die ze zelf zullen gebruiken die kroningssteen,
en ze zullen volledig geloven in zijn potentie.
Kon de Stone of Scone echt een mystieke kracht bezitten?
Of is alleen de kracht ervan gebaseerd op een legende?
Een sprookje bedoeld om ontzag te wekken
in de zwakzinnigen.
Geloof het of niet, enkele oude legendes
zijn gebaseerd op feiten, net als de steen
gevestigd in een Italiaanse kapel dat sommigen geloven
bevat een kracht uit de hemel.
Vlakbij het rustieke stadje van Chiusdino
staat de angstaanjagende ruïnes van de abdij van San Galgano.
Gebouwd rond 1220 na Christus om te herdenken
de katholieke heilige Galgano Guidotti,
het ooit trotse dak van de abdij is vervallen,
het verlaten van de torenhoge kathedraal blootgesteld aan de tand des tijds.
Maar in de buurt, in een rond mausoleum,
oorspronkelijk gebouwd om te begraven St. Galgano,
is een heilig artefact zo opmerkelijk
dat het is ingepakt onder een beschermende schaal:
het zwaard in de steen.
Veel mensen weten het dus van de Arthur-legende,
weet je, het zwaard in de steen.
Maar dit is een verhaal dat komt veel eerder.
Je kunt naar deze kapel gaan in Italië
en zie dit zwaard dat vastzit in het midden van deze steen.
En je denkt hoe kwam dat zwaard daar?
Eeuwenlang, bezoekers hebben geworsteld
met dezelfde vraag:
hoe deed een middeleeuws zwaard,
waarvan bekend was dat ze broos waren en breken vaak gemakkelijk
op het slagveld,
komen om gedreven te worden bijna tot aan het handvat
in vast gesteente?
Volgens lokale legendes,
St. Galgano had wat goddelijke hulp.
Galgano zou zijn geweest een meedogenloos karakter.
Hij kreeg visioenen van de aartsengel Michael,
en deze visioenen vertelden het hem om zijn manieren te veranderen,
een meer vroom karakter worden,
en hij negeerde ze totdat hij het was langs deze lokale bezienswaardigheid
bekend als Montesiepi.
In het verhaal, Galgano zit op zijn paard,
en het paard neemt hem naar de top van deze heuvel.
En het paard weigert om verder te gaan.
Michael verschijnt aan hem en vertelt hem
dat hij de kerk moet dienen en om afstand te doen van zijn rijkdom.
Galgano zegt eigenlijk: 'Voor mij is het net zo gemakkelijk
"om afstand te doen van mijn rijkdom zoals het is voor mijn zwaard
om in deze steen te gaan. "
Op dit punt, hij haalde zijn zwaard tevoorschijn ...
en stak het in de rots.
En het drong door de rots, zei men,
als een mes door boter.
En daarna bleef het vast in de rots,
zoals Excalibur van koning Arthur.
Legenden van zowel koning Arthur en St. Galgano
zijn lang beschouwd als mythen het illustreren van de kracht
van het goddelijke, in plaats van actuele historische rekeningen.
Maar in tegenstelling tot Excalibur, dit zwaard in de steen
is er een die gezien kan worden.
In feite is het zo geweest wetenschappelijk bewezen
om authentiek te zijn middeleeuws mes.
Wat interessant is, is dat, in de 21ste eeuw,
ze hebben wat testen gedaan op het zwaard
en realiseerde me dat, nee, dit is eigenlijk een zwaard
uit de 12e eeuw,
dat het materiaal is eigenlijk 12e eeuw.
Dus of het nu is werkelijk is gebeurd of niet,
het is zeker de stukjes zijn van de tijd.
Ook al lijkt het het San Galgano zwaard
is inderdaad authentiek,
er is een vraag dat blijft onbeantwoord.
Omdat, ondanks onze geavanceerde technologie en begrip,
we weten nog steeds niet hoe dit eenvoudige metalen mes
kon worden gereden zo perfect in steen.
Het is moeilijk te geloven dat dit stuk metaal
kan in een steen worden gedreven.
Als ik mineralen verzamel, Ik neem gewoonlijk mijn rotspiek,
Ik neem een hamer en dat doe ik drijf die spijker in steen.
Als ik aan het hameren ben, beuk ik en beukende en beukende,
en het metaal vervormt
elke keer dat ik erop sta met de hamer.
Nu, om een zwaard te krijgen in de steen,
maar in één beweging zonder enige andere vervorming
van het zwaard dat plaatsvindt, zonder enige vervorming
van de rots die plaatsvindt ...
dat zou zijn absoluut wonderbaarlijk.
Om een heilige te worden, je moet hebben
wonderen die worden getest.
In het geval van Galgano,
dit is het wonder.
De rots gaat open, het accepteert dit zwaard.
En dus heb je het zwaard in deze steen.
Galgano, slechts een paar jaar na zijn dood,
is een heilige gemaakt.
Ik denk dat, voor religieuze mensen, wonderen zijn precies dat.
Ze zijn wonderbaarlijk. Hier is geen verklaring voor
dat is wetenschappelijk, dat is rationeel.
Dat kun je zeggen als je neemt dit zwaard en raakte deze rots
een miljoen keer, op een van die pogingen
je zou kunnen doorgaan.
Vanuit het standpunt van de religieuze,
dat is niet het argument.
Het argument is dat dit is wonderbaarlijk.
Dit is helemaal buiten ons begrip
van hoe de wereld normaal is.
Dit is een geloofsartikel.
En geloofsartikelen zijn iets
die ons diep raakt,
beïnvloedt ons van binnen ons menselijk bewustzijn.
Het is iets dat we ook niet doen geloof in of we niet.
En als we het geloven, het geeft het kracht,
het geeft het energie, en dat is het wat is hier belangrijk.
En rond dit vreemde monument
werd gebouwd een ronde kerk en een kapel.
En zelfs vandaag is dit de site bedevaarten.
Mensen komen uit heel Italië, weet je, om hun respect te betuigen
aan deze heilige, en natuurlijk ook aan God.
Of het zwaard nu wel of niet is van San Galgano
vond zijn weg in de steen door goddelijke tussenkomst
of iets alledaagsers,
aan miljoenen gelovigen het blijft een blijvend symbool
van de kracht van wonderen.
Maar het is één ding om te zien een symbool van wonderen ...
... het is iets heel anders wanneer je echt in staat bent
om er uit de eerste hand getuige van te zijn.
Menigten verzamelen zich als arbeiders bereid je voor op transport
een van de grootste monolithische beelden in de wereld.
23 voet lang en weegt 160 ton,
het enorme idool dateert uit de tijd meer dan duizend jaar.
En hoewel arbeiders dat zijn uiterst voorzichtig
met hun voorbereidingen terwijl ze het op de vrachtwagens laden
die het zal dragen, daar is voelbare spanning in de lucht.
Omdat dit zo is geen gewoon beeld
maar een van de machtige Azteekse god Tlaloc.
Het Azteekse religieuze systeem had een groot aantal goden.
Er waren watergoden en godinnen.
Er waren hemelgoden en godinnen.
Vuur-godheden en aardse godheden.
Een bijzonder belangrijk heilige god was Tlaloc,
een vruchtbaarheid goddelijkheid geassocieerd met weer ...
... en donder en bliksem.
Dus het wordt gevreesd, maar het wordt ook enorm vereerd
omdat het leven hieruit voortkomt.
De levengevende wateren van de regen komt uit Tlaloc.
Meer dan 25.000 mensen wacht gretig de nacht in
om Tlaloc bij hem te verwelkomen nieuw huis in Mexico City
na zijn lange reis.
Maar zoals de vrachtwagens die de het kolossale standbeeld komt eindelijk aan,
de menigte verwacht niet wat zou samen met hem aankomen.
Toen dit beeld werd opgericht ...
... plotseling de hemel geopend,
en voor meerdere dagen er was intense regen
en onweersbuien.
Dit is nu gedaan in de zomermaanden wanneer,
in theorie zou dat moeten zijn heel weinig regen.
Dit was zo onkarakteristiek voor deze tijd van het jaar.
Regen tijdens het droge seizoen?
De meeste mensen zouden het zien zo'n gebeurtenis
als niets meer dan toeval.
Maar sommigen geloven dat het regende eigenlijk een goed voorteken
verzonden door Tlaloc als reactie tot het warme welkom dat hij ontving
van het Mexicaanse volk.
Zeker veel mensen geloof dat deze gebeurtenissen
bijvoorbeeld de stortbui
na de aankomst van Tlaloc
zijn verbonden.
En misschien zijn ze verbonden vanwege de goddelijke kracht.
Of misschien is het eigenlijk het geloof van de gelovigen
en hun geloof dat helpt om deze evenementen vorm te geven.
Dus geloof is zeker krachtig.
Het feit is dat het maakt niet echt uit,
omdat het om geloof gaat.
Als mensen geloven sterk genoeg in een object,
dat kan een realiteit creëren.
Een oude regengod veroorzaakt een enorm onweer?
Toeval, toch?
Of was er iets mysterieuzer op het werk?
Nou, hoe zit het de Koh-i-Noor diamant?
Zou jij het dragen? Huh?
Of ben je een van degenen die geloof dat stenen echt kunnen
speciale krachten bezitten?
Biedt dat voor nu houd ze erg onder
het onverklaarde.
Ondertiteld door Diego Moraes www.oakisland.tk
Reparatie en synchronisatie door Easy Subtitles Synchronizer 1.0.0.0
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.