Original subtitles

(dramatische muziek)

Gedownload van YTS.MX

Officiële YIFY-filmsite: YTS.MX

(dramatische muziek)

(intense muziek)

(statisch gerommel)

(statisch gerommel)

- AF825, handhaaf vluchtniveau 3-0-0.

AF825, Praagse toren,

Ik kies een onbewerkt doelwit om 11 uur,

geen transponder schilderen.

Mag zich op een lage hoogte bevinden sector, kopieer je?

(dramatische muziek)

AF825, Prague Tower, ik herhaal, Ik pak een rauw doelwit op

om 11 uur niet een transponder schilderen.

Het kan op een lage hoogte zijn sector, kopieer je?

(donder gerommel) (toeteren)

(baby huilt)

- AF825, ik zou graag willen om de Praagse Toren te adviseren

dat doel kan niet op een lage hoogte zijn.

Het doel bevindt zich boven me, afdalend door mijn 3-5-0, toren.

- Zeg nog een keer, AF825.

(statisch gekraak)

AF825, Roger, je hebt verkeer

om 11 uur en aflopend.

(baby huilt)

(hartslag) (gerommel)

(statisch gekraak) (piept)

- Een verlichte observeren object verhuizen naar onze--

(statisch gekraak) (mompelt)

Naderen van onze negen uur positie

met een hoge snelheid.

- AF825, kopieer dat.

We controleren of iedereen weet wie dit is.

Wacht even.

(statisch gekraak) AF825,

kun je het vliegtuigtype zien?

- Het komt op ons af.

Cursus één drie zeven. (piept)

Dit ding beweegt een ballistische raket Praagse Toren.

(pieper overstemt piloot)

Gericht op de rivier. - Optrekken!

- Felle lichten, veranderen van wit naar rood-- (mannen schreeuwen)

(dramatische muziek)

(baby huilt)

(booming)

- Haal haar uit het water! (spatten)

(donder gerommel) (statisch gekraak)

- AF825, herhaal, we hebben het doel verloren.

Heb je nog steeds visueel?

- Negatief, Praagse toren.

- AF825, ik was aan het schilderen

een onbekend doel komt eraan naar je vanaf acht mijl,

11 uur positie en nu vertel je het me

11 uur positie en nu vertel je het me dat het gewoon weg is?

dat het gewoon weg is?

- Bevestigend, Praagse toren.

Het was er en toen was het er niet.

(dramatische muziek)

- Weet je nog die keer dat we renden

door het bos? - Ja.

- En dat hadden we kleine hond, hoe heette hij?

Maxie?

We noemden hem ... - Maxie?

- Ja, Maxie.

En hij klemde zich vast aan de achterkant van je broek

en je bleef rennen? - Nee nee.

- En hij trok ze naar beneden.

En we konden je kleine billen zien.

- Het is niet waar.

- Het was waar, kom op,

je herinnert je Maxie. - Nee nee.

Ja, ik herinner het me! - Je herinnert je Maxie.

- Ik herinner het me niet de rit is zo mooi.

- Ja, je hebt altijd van deze rit gehouden.

- Hoe lang duurt het nog voordat we daar zijn?

- Je klinkt net als je moeder.

- Dat is de eerste keer je hebt het me gezegd sinds ...

- Ik ben blij dat je van gedachten bent veranderd, Teri.

Het is veel te lang geleden.

- Ik hou van je papa.

Ik kan niet wachten om het huisje te zien.

(lacht)

(motor draait)

- We zijn er bijna.

Het is een tijdje geleden, hè?

Oke.

Het is een nieuwe dag.

Kom op, je vakantie begint nu.

Oke.

Kom op, waar wacht je op, aap?

Een uitnodiging?

(Martin zucht)

Oh, liefje, hé, hé, hé.

Ik mis haar ook, Teri.

Ik mis mama meer dan je weet.

Hé, nee, nee, dat is niet waar.

Ik spreek drie talen, oké?

Ik spreek, uh, Engels, Australisch en Amerikaans.

Alle plaatsen waar ik heb gewoond.

- Je woont hier al twintig jaar en je spreekt nog steeds geen Tsjechisch.

- Ja, maar ik begrijp het elke afzonderlijke wereld.

- Dat vergeeft je niet.

Weet je, misschien is het hier de plek,

maar ik denk zoveel duidelijker als we samen zijn.

Hé, ik heb gemerkt dat het mooi is.

- Dank u.

Het was een cadeau.

- En ik vind het geweldig

je gaat terug naar school hier in Europa.

Misschien uiteindelijk bij het bedrijf werken.

Dus wat veranderde van gedachten?

- Ik heb een man ontmoet.

- Wat?

- Wat?

- Ik bedoel, dat is geweldig.

Werkelijk.

Dus dat is wat van gedachten veranderde

over het naar het huisje komen.

- Pap.

Het was moeilijk.

Voor ons allebei, toen mama verdween.

En ik ben nu gewoon heel blij.

En ik hoopte dat jij zou blij voor me zijn.

- Wat is zijn naam?

Robert.

(zachte muziek)

- Ik kan niet wachten om Robert te ontmoeten.

Hij heeft veel geluk.

Maar je zult altijd mijn aap blijven.

- Ik hou van je, pap. - Hou van jou.

Welterusten. - Welterusten.

(zucht)

(zucht)

(knetterende elektriciteit)

Pa!

Wat is er mis met de lichten?

(gespannen muziek)

Pap, de stroom neemt weer toe.

- Moet die oude generator zijn.

Ik dacht dat ik dat had opgelost.

- Ik dacht dat je dat opgelost had.

Ik ben moe, pap, ik ga naar bed.

Welterusten.

- Ok, ik haal het morgen uit elkaar.

Welterusten.

Of misschien kan Robert het oplossen.

- We kiezen ervoor om te vergeten. (statisch gekraak)

(statisch gekraak) (hijgend)

(auto-alarm piept)

(elektronisch neuriën)

(glas verbrijzelt)

- Teri?

(dramatische muziek)

Teri.

(gerommel)

Teri!

(hapt) (glas verbrijzelt)

Teri!

Teri?

(bruisend) (Martin kreunt)

(deur dichtslaat)

Teri!

Oh nee.

(kletterend glas)

(auto-alarm piept)

Teri!

(statisch gerommel)

(geweervuur)

Stop, Teri!

Teri, wacht!

Teri!

Hey wacht!

Teri!

Teri!

(elektronisch neuriën)

Teri!

(dramatische muziek) Teri!

(booming) (schreeuwend)

Teri!

Teri, Teri!

(spatten)

(Martin schreeuwt)

(bonzen)

(hartmonitor piept)

(gromt)

(machine piept)

- Mr. Fell?

Je bent wakker.

- Hallo.

Teri?

Waar is?

Waar is Teri?

Waar is ze?

Nee, nee, waar is ze ... - Shh, shh, shh.

- Waar is Teri? - Shh.

(mensen babbelen)

- Je hebt volgehouden een ernstige hersenschudding.

Verwacht hoofdpijn en wat ernstig gekneusde ribben.

Ook milde onderkoeling door blootstelling.

Als de politie dat niet had gedaan je gevonden toen ze dat deden,

het had veel, veel erger kunnen zijn.

- Ze was een geschenk van boven.

Waar is ze?

Uh, doc, waarom niet? vertel me waar ze is?

- Mijn excuses.

Ik mag het niet zeggen.

(Martin lacht)

Zie je, zie je dit?

Dit is, dit is, ik ben oké.

Oke?

Er is niets mis met mij.

Alstublieft.

Waar is mijn dochter?

- Ik kan het niet.

- Sorry.

Excuseer me mijnheer?

Kunt u mij wat vertellen? is er met mijn dochter gebeurd?

(gespannen muziek)

- Agent Ray Bowie.

(deur sluit)

Ben je een agent, Ray Bowie?

Want als je geen agent bent,

Ik zou graag willen eindigen met de medische dingen.

- Vind ik prima.

Maar hij gaat het niet vertellen u wat u wilt weten.

Er is een vreselijke geweest ongeluk, zoals je weet.

Een aardbeving, grote.

6.8, hoorde ik.

Ongebruikelijk voor deze onderdelen, zeker.

- Nee, ik wist het niet.

- Uw huisje is weg, meneer Fell.

Kwam naar beneden toen de fout wegviel.

Ook een brand, iets over een defecte generator.

- Ja, ik weet het nog, dat waren we generatorproblemen hebben.

- Dat moet de reden zijn waarom jij en je dochter rende het bos in,

een vuur?

- Nee, ik, ik herinner me geen vuur.

- Dat is tenminste waar we hebben je gevonden, de moerassen.

Een halve klik vanaf uw huisje.

- Waar is Teri?

- Ik haat het om degene te zijn breek dit aan u, Mr. Fell,

maar we zijn niet geweest in staat om haar lichaam te lokaliseren.

We baggeren nu de moerassen terwijl we praten,

dus tenzij je me kunt geven

een plaats die productiever is om te kijken.

(machine piept) - Ze is alles wat ik ...

- Ik geef hem een ​​kalmerend middel.

Hij moet kalmeren en wat rusten.

- Als meneer Fell is gesorteerd, laat het me weten.

We begonnen net kennis te maken.

Ik wacht buiten.

- Rustig maar, meneer Fell.

Dit zal je in slaap brengen.

Ik ben buiten als je me nodig hebt.

(dramatische muziek)

(Martin kreunt)

- Laat me de scène zien.

Geef me een omtrek van vijf mijl

en laat me weten wanneer de foto's van plaats delict zijn op.

- Meneer?

Heb je iets gekregen? - Nog niet.

Zorg daarvoor, Robert.

- Hé, hé, hé, jij kan daar nu niet naar binnen.

Hallo.

(gespannen muziek)

- Hij rent, laten we gaan.

Oké, laten we die kant op gaan.

Oké, laten we gaan, laten we rondgaan.

Achterkant van de auto.

(dramatische muziek)

- Hé, Martin, gaat het?

(telefoon gaat over)

(machine zoemt)

- Wat de?

(motor draait)

(radio gerommel)

(zoemende helikopter)

(kreunt)

- Je bent in een beperkt gebied.

Draai uw auto onmiddellijk om.

U bevindt zich in een beperkt gebied.

Draai uw auto onmiddellijk om.

Ik herhaal: je bent in een beperkt gebied.

Draai uw auto onmiddellijk om.

(machines piepen)

(zoemende helikopter)

(kreunt)

(dramatische muziek)

Nee, niet nog een keer.

(machines piepen)

- Op wie zou je schieten?

achter het stuur van je dure auto hier?

- Ik herinner me.

Ik herinner me wat er gebeurde.

Teri, wacht! (emotionele muziek)

Er waren er ongeveer, ongeveer 20.

Ze brachten haar daarheen,

daar, naar die oogstmachine.

- Je weet zeker dat ze dat niet was probeert u uw auto te nemen?

- Pardon?

- Weet je zeker dat Teri, je dochter, was je bijvoorbeeld niet boos op je?

- Waarom zou ze boos op me zijn?

- Misschien omdat jullie dat hadden een gevecht om je vrouw,

haar moeder, ze is verdwenen in dit huisje,

wat, bijna twee jaar geleden?

- Je weet niets van mijn vrouw.

- Zo te zien iemand achterna zitten.

Maakte daarmee een schot.

Gelukkig heeft ze het voor elkaar gekregen achter de deur voordat je dat deed.

Bang!

We hebben het gecheckt.

Geweerschotresidu.

- Wat is dat?

(gespannen muziek)

Wat is dat, verdomme?

Laat het me zien!

Nee, dat is Teri's!

Dat zijn Teri's, laat me dat zien!

Wat deed?

Ja, ik heb het pistool afgevuurd.

Maar dat is niet wat er is gebeurd.

Dat is niet gebeurd!

- Ik dacht dat je het niet kon weet je nog wat er is gebeurd, Mr. Fell.

(elektriciteit bruist)

(knorrend)

(dramatische muziek)

(spreekt vreemde taal) (geweren schieten)

- Hou op. Houd vuur, houd vuur.

(zoemende helikopter)

(geweren schieten)

(man spreekt in vreemde taal)

- Mr. Fell!

Ik moet met je praten over je dochter!

(knorrend)

(schreeuwen)

Laat hem hier achter.

Laat het opruimen.

(dramatische muziek)

(knetterende elektriciteit) (piloot schreeuwt)

(voetstappen vallen)

(zwaar ademen)

(sombere muziek)

(dramatische muziek)

(motor rommelt) (telefoon kiezen)

- David, het is Martin.

Martin?

Waar ben je in hemelsnaam?

Wat gebeurd er?

De politie heeft gebeld.

- Ik weet niet wat dat zijn ze, maar het zijn geen politieagenten.

- Natuurlijk zijn het agenten, wat zouden ze anders zijn?

- Ze is niet dood, David.

- Wat? - Teri.

Ze is niet dood, David.

Ik kan ze niet allebei verliezen, David.

Hoor je me?

Niet zoals dit. (vogels kraaien)

Ik heb een paar dagen nodig om dit allemaal uit te zoeken.

(dramatische muziek)

(toeterende hoorn)

(statisch gekraak)

(gespannen muziek)

(vrouw schreeuwt)

- Ze ging naar binnen met de baby.

(vogels fluiten)

(dramatische muziek)

(vogels fluiten)

(booming)

(statisch gekraak) (dramatische muziek)

(kreunend)

(dramatische muziek)

(telefoon kiezen)

- Hallo?

- JoannaCZ?

- Wie is dit?

- Mijn naam is Martin Fell.

Ik heb je nummer van internet gekregen.

Nee, wacht, uit de chat tussen jou en ...

- De piloot.

De AF825 is een piloot.

Hij zag het symbool en de UFO.

- Pardon, pardon.

Wie ben jij?

Je kunt hier niet binnenkomen, draai je alsjeblieft om.

Draai je nu om.

Jij, hé, hoor je me?

Je moet nu een back-up maken.

- Je zag het symbool, nietwaar?

- Welk symbool?

- Een spiraal met de klok mee met een middenmarkering.

Je begrijpt duidelijk wat ik bedoel.

Laat me raden, je ziet het overal waar je kijkt.

- Ja.

- Sindsdien-- - De ontvoering.

- We kiezen ervoor om te vergeten.

Ben je een gelovige, Martin Fell?

- Ik weet niet wat ik moet geloven.

Ik kan het gewoon niet onthoud alles.

- Geheugen is iets vreemds.

We denken dat het zich afspeelt steen, maar in werkelijkheid,

het is meer als water.

Iedereen die iemand heeft verloren kent het gevoel.

Het is vloeiend.

Water.

- En ik verdrink.

- Ik ook.

- Ze hebben mijn dochter Teri meegenomen.

- Wacht?

Waar ben jij?

- Ik weet het niet.

Een internet cafe.

Waarom?

- Rennen.

- Shit.

(telefoon gaat over)

Kom op, Martin, kom.

Hallo, je hebt Martin Fell bereikt.

Laat alsjeblieft een bericht achter.

Martin, bel me alsjeblieft terug.

Zeg me waar je bent en ik kom je ontmoeten.

Geef me je telefoon.

(telefoon gaat over)

(dramatische muziek)

(schreeuwen)

(bonzen) (knorrend)

- Jij liegende klootzak.

Er was geen brand.

Geen aardbeving.

Waar is ze?

Waar is ze?!

- Misschien moet je antwoorden jezelf die vraag.

- Ja?

Misschien heeft dit enkele antwoorden, hè?

Jij leugenaar!

Donder op.

- Laat hem gaan.

(telefoon kiezen)

- Hallo?

- Hoe deed je weten ze dat ze zouden komen?

- Ik dacht niet Ik hoor weer van je.

- Agent Bowie was erbij.

Ik nam zijn tablet.

Er is hier zoveel informatie.

Ik heb een bestand gevonden.

Meer een verzameling van dossiers erop.

- Ga verder.

Bowie weet alles over Anna's verdwijning

twee jaar geleden vanuit het huisje.

Alles.

(dichtslaan)

Sindsdien volgt hij Teri en ik.

- Wie is Anna?

- Mijn vrouw.

Er zijn hier honderden gevallen.

Allemaal onderzocht door Agent Bowie, toch.

Rood, wit, knipperend, onbekend object.

Iemand heeft ontvoerd of ontbreekt na het evenement.

Een symbool, het symbool.

Over de hele plaats delict vertrokken.

- Ben je er nog?

- Ik heb een ping.

Bevestigend dat het zijn IMSI is.

- Ja, ik ben er nog.

Hij heeft aantekeningen over deze zaken

en hij heeft de stempel gestempeld hetzelfde op elk.

Ongekozen.

Wat bedekt Bowie?

- Bevestigd.

Nu het spoor plaatsen.

- Waar?

- Parizska-straat.

Laten we gaan, zijn appartement.

- Ze volgen je telefoon.

We moeten elkaar ontmoeten.

Hang op, stap in de bus,

stap uit bij de rivier, de halte bij Brehova.

Bel me als je het water bereikt.

- Hij zit in een bus.

En het houdt K listopadu en Brehova tegen.

Wat betekent dat hij naar de rivier gaat.

- Waar ben jij?

- Ik ben er bijna.

Waar nu heen?

- Daar!

(schreeuwen)

- Bowie, hij is het niet!

Wat is er mis met je?

- Wat is jouw probleem, man? - Shit!

- Hallo.

(gespannen muziek)

- Ja.

Ok, waar ga ik heen?

- Met mij.

Ik ken jou.

- Ja, ik begrijp het dat veel tegenwoordig.

Martin Fell.

- Goed om je te zien.

- Ja.

- Kom op.

Dat is Jacek, ik ben Jo, afkorting voor Joanna, stap in.

En gooi je telefoon in de rivier.

(dramatische muziek)

- Ik kom terug.

Ze hebben waarschijnlijk ons ​​in de gaten.

Geef je twee een voorsprong.

Ik zie je op de energiecentrale, morgen.

- Oke.

(motor draait)

- Waar gaan we naartoe?

- Om Lance te zien.

- Het was net een kampvuur, alleen gecontroleerd.

Het wordt rood, wit, rood, wit,

zo helder dat ik er nauwelijks naar kon kijken.

En als ik het te lang deed,

de schittering zag eruit als een combinatie

van rood en blauw en groen.

En het heeft dit ongelooflijk gecreëerd pijn achter mijn ogen.

Rennen naar het licht.

Het schip.

Wetende dat Teri binnen was,

staarde er gewoon naar totdat het wit werd.

Het brandde dat symbool in mijn hoofd.

Ik weet het niet, alsof ik het plotseling heb afgestemd.

- Misschien was het er al?

Denk je dat ik het eerder heb gezien?

- Niet alleen jij.

We hebben allemaal.

We hebben het allemaal gezien.

- Wij allemaal?

- All the Unchosen.

- Wacht, niet gekozen?

- Degenen die dat niet waren genomen, zoals jij, zoals ik.

Lance heeft ons gevonden en ons samenbrengen.

- Zijn er meer zoals wij?

Is er ook iemand van je afgenomen?

- Iemand is weggehaald mij, maar ik weet niet wie.

Ik weet wie ze heeft meegenomen en hoe, ik weet zoveel

en daarom Bowie's zit me sindsdien achterna.

- Hij lijkt een te kennen heel veel over ons allemaal,

ervan uitgaande dat ik ook een van de Unchosens ben.

- Nou, volgens Lance,

je bent het prijsjuweel van de Unchosen.

- Ik?

Waarom ik?

- Ik laat Lance het je vertellen.

Hoe gaat het trouwens met je hoofd?

Klopt het nog steeds?

- Zal niet stoppen.

- Het symbool.

- Ja, vertel me waarom ik blijf kijken

dit gekke, wervelende symbool in mijn hoofd overal waar ik kijk.

- Het is een signaal.

- Ik volg niet.

- Een baken?

Zo vertellen ze ons waar we ze kunnen ontmoeten.

- En je ziet dit symbool ook overal?

- Niet meer.

Nu zie ik het alleen wanneer Ik kruising paden met jou.

(dramatische muziek)

(piept) - AF825 exemplaar.

We controleren of iedereen weet wie dit is.

Wacht even.

AF825, kunt u het vliegtuigtype zien?

(piept) (statisch gekraak)

(hapt)

- Weer een nachtmerrie.

(sinistere muziek)

(elektriciteit zoemt)

(dramatische muziek)

Martin?

- Teri!

(geweervuur)

(schreeuwend)

Hé, hé, hé, hé, hé, hé, het is oké.

Het is oké, hé.

Het is een nieuwe dag.

Uw vakantie begint nu.

Ik ben net een weg terug gegaan naar kijk of we gevolgd werden.

Ik denk dat we veilig zijn.

(zucht)

- We zijn niet veilig.

We moeten hier weg.

- Het was maar een droom.

- We hadden nooit moeten stoppen.

- Waar gaan we naartoe?

Joanna?

Ok, wacht even.

♪ In de donkere wereld ♪

♪ Je hebt licht nodig om je thuis te brengen ♪

♪ Het is een koude wereld ♪

♪ Ik laat je nooit alleen zijn ♪

(blaffende hond) - Heb je ze gezien?

- Kort.

- Ja, hoe zien ze eruit?

- Nou, als je het echt wilt weten,

er is in de eerste plaats

ongeveer honderd verschillende soorten aliens.

- Daar heeft George Lucas het goed gedaan.

- Heel grappig.

- Sorry, Star Wars-fan.

- Ik kan er alleen maar over praten de drie die ik heb gezien.

Daar zijn de grijzen, die hebben grote hoofden, lange ledematen,

ongeveer drie tot vijf voet lang.

Dan zijn er de meesters van grijzen,

meestal aan boord van een schip.

Het zijn ongeveer langere ledematen zeven tot acht voet lang.

- Dus wat is het laatste type?

- Technisch gezien geen buitenaards wezen.

- Nou, niet technisch gezien een alien, wat dan?

Het is een?

- Een hybride.

- Je bedoelt een buitenaards wezen gekruist met--

- Een mens?

Jo, hoe is dat mogelijk?

- Ik laat dat over aan Lance.

Hij had de leiding over Catch Vuur en destijds

het ging over communiceren met de aliens.

- Hij zegt dat hij communiceert aliens en jij gelooft hem?

Martin, wacht.

- Ik communiceer niet met de bezoekers, Martin.

Je doet.

- Lance Ivanov,

Martin Fell.

- Lance Ivanov.

Ik ken die naam.

Ken ik jou?

- Nog niet.

Maar je deed.

De laatste van ons die de basis betrad, allemaal veilig. Vooruit.

(dramatische muziek)

- Van de aliens?

- Zou je me geloven als ik ja zei?

- Hij heeft de vogels gevonden.

- Dus wat is deze plek?

- Het safehouse.

Helemaal off grid.

Zelfvoorzienend in elk opzicht.

We halen kracht uit de panelen hierboven

en we zijn gehackt in een paar veroudering,

ontmantelde militaire satellieten.

- Een safehouse betekent dat je ondergedoken zit.

Waarvoor verstopt u zich, agent Bowie?

Omdat je communiceert met buitenaardse wezens?

- Bezoekers.

- Maar je weet niet hoe je met ze moet praten

of hun taal begrijpen.

- Ik hoopte dat je het me zou vertellen.

(piept) Humor me.

(vogels fluiten) (zucht)

(sinistere muziek)

(booming)

(Martin kreunt)

Alstublieft-- - Nee, doe het gewoon niet.

- Shh, shh, shh, alsjeblieft.

Ga alstublieft zitten.

En probeer het nog een keer.

We laten je met rust.

- Martin Fell.

Positief.

Ja, dezelfde van twee jaar geleden.

Nee, hij heeft de lijst.

Ik denk niet dat hij beseft wat het is.

Natuurlijk staat zijn naam erop.

Hij herinnert zich niets.

Net als alle andere Unchosens.

Meneer, Operatie Catch Vuur is voorlopig veilig.

Niet altijd?

- We hebben de auto gevonden.

- Welkom in het basiskamp.

Martin, dit is Andrej, mijn broer.

Hij waakt over mij.

- We hebben op je gewacht.

- Wij?

- Alle niet-uitverkorenen.

- Iedereen hier is wat we classificeerden

in Catch Fire-programma als een niet-gekozen.

- Ja, ik herken enkele gezichten.

Het staat allemaal hier.

- Uh Huh.

- Behalve mijn vrouw.

Ze heeft een bestand, alleen geen foto's.

- Al deze mensen, zoals jij,

waren met een geliefde toen ze werden ontvoerd.

- Het verbaast me dat hij niet meer herkent.

- Ja.

- Waarom zou ik deze mensen kennen?

Kijk, ik ben hier niet om mee te doen gat in de muurbende, oké?

Jo bracht me hier omdat je maatje Ray Bowie zit achter me aan.

Vanwege iets dat ik weet of iets dat ik zag,

misschien wat erin zit bestanden, het kan me echt niet schelen.

- Dus wat doe je echt geef je om Martin?

- Mijn dochter.

Jo zei dat je me kon helpen haar te vinden.

- Ja.

Oke.

Laten we wandelen.

- Dit is voor jou.

- Dank u.

- Hoe heb je Joanna gevonden?

- Online.

Ik zocht alles

dat kan me helpen maken gevoel voor wat er gebeurde.

Ik denk dat ik gewoon haar nummer ben tegengekomen.

(Lance lacht)

- Je gelooft echt dat je gewoon bent stuitte op haar nummer?

Als je het controleert, denk ik dat je het zult vinden

het is een niet-geregistreerde SAT-regel.

Joanna is geen Unchosen.

Ik weet dat ze denkt dat ze dat is, maar dat is ze niet.

Ze is iets meer.

(dramatische muziek)

Ze is ontvoerd.

- Wat?

- Toen kwam ze terug met een reden.

En toen ze dat was, werd haar geheugen gewist.

- Dus de persoon die ze denkt te hebben verloren ...

- Was degene die ze achterliet.

Oké, zodat Teri ook kan terugkeren?

Hoe?

- Via jou.

- Ik?

- Je hebt niet alleen de mogelijkheid

om met de bezoekers te communiceren.

Je hebt een speciale vaardigheid

om met één specifieke bezoeker te communiceren.

- Hoe weet je dat?

- Ik heb hem gevolgd mensen zoals jij al jaren.

Toen Bowie dat besefte er waren mensen zoals jij,

civiele tolken, die in staat zijn

stem af op een hogere frequentie.

- Hogere frequentie, hè?

Zo noem je het?

- Catch Fire is gemaakt om te documenteren

communicatie met de aliens.

En we waren er bijna.

Zodra we je ontdekten en anderen zoals jij.

- Dus wat gebeurde er? (Lance zucht)

- Bowie

en zelfs de anderen in dat project

begon te denken dat het een samenzwering was,

het creëren van hybriden om als slaapcellen te fungeren

onder onze eigen beschaving.

Ze zijn hier.

En er komen er nog meer.

Veel meer. - Wanneer?

- We weten het niet.

Spoedig.

(lacht)

- Waarom denk je dat ze komen?

Waarom denk je dat ze komen?

Waarom denk je dat ze komen ?!

- Als je Bowie vraagt ​​om binnen te vallen.

- Nou, ik heb Bowie toch niet gevraagd?

Hoorde je me Bowie vragen?

Ik heb het je ook niet gevraagd.

Ik vraag je.

- Nou, ik denk van wel de hybriden naar huis brengen.

- Huis?

- Ja.

Zo simpel is het.

Een soort thuiskomst.

- Moet je dat ooit gebruiken?

- Soms.

Vind je het erg als ik met je mee ga?

- Ja, ga zitten.

- Het is warm.

- Je zei me dat je het niet meer weet

een ding over je vrouw.

- Nee, dat doe ik niet.

(dramatische muziek)

Ik kan me niet eens haar gezicht herinneren, ik of Teri.

- Heb je foto's van haar?

- Het is alsof ze allemaal verdween toen ze dat deed.

Eerder.

Je zei dat je het symbool kunt zien

wanneer we paden kruisen.

Wat bedoel je daarmee?

- Je bent afgestemd op een hogere frequentie.

Ik weet zeker dat Lance het je heeft verteld.

- Ja, dat deed hij.

- Ik wist het zodra ik je stem hoorde.

Ik voel het soms ook.

Het is sterker als ik dichtbij ben iemand die goed op de hoogte is.

Zoals jou.

(zachte muziek)

- Meneer.

Wil je alsjeblieft uit de auto stappen?

(spot met)

- Jacek Palkowski!

Ik heb lang gewacht om met je te praten.

(gromt)

Zoek uit wat hij weet.

We verhuizen tijdens de dag.

- Adem alleen door je neus.

Niet je mond.

Sluit je ogen.

En focus op je ademhaling.

Voel de lucht helemaal naar binnen stromen,

naar de achterkant van je hoofd.

Een keer.

(inhaleert) Haal diep adem.

Tweemaal.

(ademt in) Adem in.

En adem uit, goed.

En je zult merken dat je neus beweegt

in de vorm van het symbool.

Nu ben je afgestemd.

Blijf ademen

als je neus begint te bewegen in een figuur acht patroon,

van links naar rechts, van rechts naar links.

Omhoog en omlaag.

Nu ben je verbonden naar je hogere zelf.

En blijf ademen en tot slot

u zult voelen dat uw neus begint te beschrijven

de nummer een.

Ja.

Precies.

En deze nummer één is altijd bevestiging op elke vraag.

Ga je gang, Martin.

- Teri.

Waar ben je, aap?

Ik ben het.

Waar ben jij?

Help me alsjeblieft.

Help me herinneren.

(ademt uit)

- Ja.

Ja.

Wat je zojuist hebt meegemaakt heet telepathie.

Jij hebt het.

(lichte muziek) (zoemend)

(banden krijsen)

(radio kwetterend)

- Houd je vuur vast totdat ik het signaal geef.

- Als je wilt, je kunt je ogen sluiten.

(neuriën)

(neuriën)

- Ik ben in positie.

(dramatische muziek)

(piept)

(neuriën)

- Ze komen.

(intense muziek)

- Het is tijd om te gaan.

- Nog niet.

Geef me wat tijd, Andrej.

Jullie gaan.

- Laten we gaan.

- Houd je vuur vast totdat ik het signaal geef.

(explosie explosief) (man schreeuwt)

(geweren schieten) (man schreeuwt)

- Kom op!

(geweren schieten)

(geweren schieten) (glas verbrijzelt)

(dramatische muziek)

- Ga, ga!

(fluit) - Kom op kom op.

(glas verbrijzelt)

(geweervuur)

(vrouw schreeuwt)

- En naar links, laten we gaan.

We houden ze een tijdje tegen.

- Het is Bowie.

Hoe heeft hij ons gevonden?

- Hij is hier voor mij.

Geocaching.

- Wat is ermee?

- Volg gewoon het teken dat betekent iets voor jou.

Oke?

De rest is lokvogels.

Laten we verder gaan.

- Ga Ga Ga!

- Dank u. - Ja.

Het komt aan de andere kant naar voren kant van het zonneveld.

Als je eenmaal bent gegaan, verzegel je het luik.

Het is je enige optie om te ontsnappen.

Succes.

Verzegel het luik.

(deurvergrendeling) Goed.

(geweren schieten)

- Duidelijk, duidelijk!

(bonzen)

(knorrend)

- Leuk je te zien, Lance.

(knorrend)

- Laat hem gaan.

- Doe het niet.

- Oké, ga.

Ik zeg het niet nog een keer, ga.

- Ze leeft nog.

- Wat zei je?

- Er is altijd een andere manier.

(motor rommelt)

- Wat is deze plek?

- Ik weet het niet.

Dus wat is geocaching?

- Het is een spel.

We speelden er vroeger mee Teri toen ze klein was.

Ze verbergen dingen als geld, prijzen, foto's, boeken.

En ze plaatsen de exacte locatie,

lengtegraad en breedtegraad omhoog op websites

en je gaat naar deze sites en je gebruikt de coördinaten

als een schatkaart.

Het is leuk.

- Wat zei hij dan?

Volg de aanwijzingen die betekent iets voor jou.

- Ja, hier.

Nee, nee, verdomme, kom op.

Daar gaan we.

Nee. - Nee.

- Uh, nee, nee. - Mm.

- Daar gaan we.

Het internationale teken voor geocaching.

- Lijkt op het symbool.

(dramatische muziek)

- Oh, onzin.

(explosie explosief)

- Laten we ze achterna gaan.

- Oke.

(Martin gromt)

- Het duurt ons dieper het bos in.

(Martin ademt uit)

- Het is aan de andere kant van deze muur.

- We kunnen proberen het te beklimmen.

Kom op, er moet een ingang zijn.

Kom op.

(kreunt)

(baby huilt)

- Gaat het?

- Gaan we naar het oosten

(baby huilt)

of is de ingang west.

(engelachtige zang)

Ik weet waar ik heen moet!

Kom op deze kant.

(zoemend)

(machines zoemen en piepen)

Dit zijn coördinaten naar locaties, niet?

- Ja, ongeveer honderd.

- Nou, ik heb alleen degene nodig waar ze naar toe zijn gegaan.

Ze zijn te voet en de tunnel gaat naar het noorden.

Dus ik stel voor dat we beginnen met degenen die daar het dichtst bij zijn.

Breng me naar de dichtstbijzijnde site op deze kaart.

- Oke.

(motor start) (dramatische muziek)

(kreunt)

- Daar.

Kom op.

(dramatische muziek)

- Hoe dicht zijn we bij deze coördinaten?

- Nog twee klikken de bergen in, meneer.

- Ik ken deze plaats.

- Hier woonden ze.

Waar ze werden bewaard.

- Waar werd hij vastgehouden?

- Ik begin het me te herinneren.

Lance had gelijk, ik heb hem eerder ontmoet.

Ik ben hier eerder geweest.

(stemmen fluisteren)

- Sir, wat is er aan de hand?

Blaas nu de deur open.

(dramatische muziek)

- Teri?

Teri?

Teri?

Ik zoek mijn dochter.

Ik ken jou.

Je weet waar mijn dochter is.

Haar naam is...

Teri?

Teri!

(dramatische muziek)

Ben je, ben je, ben je gewond?

- Het gaat goed, pap. - Ben je oke?

- Ik ben ok.

- Ik kan je niet meer verliezen, aap.

O mijn God.

(booming)

- Laten we gaan.

- Hij wacht op je, pap.

- Nee, nee, ik ben,

Ik laat je niet in de steek. - Gaan!

Gaan.

Ga!

- Waar ga je heen?

- We zorgen ervoor dat je tijd hebt

met Alpha I wordt niet onderbroken.

- Hé, Jo.

Het is in orde.

Ik weet wat we moeten doen, het is oké.

Kom op kom op.

(stemmen fluisteren)

- Wat is deze plek?

- Hier bewaarden de VN ze.

- Hen?

- Zie je dat?

(stemmen fluisteren)

- Ik ken haar.

Dat is Flora.

Ontvoerd in maart 2004, 13 jaar oud.

Van Grand Junction, Colorado.

(dramatische muziek)

(zoemend)

(suizend)

- Je herinnert je je niet tijd met mij hier eerder.

- Nee.

Vertel het me.

Help me alstublieft herinneren.

(dramatische muziek)

(baby huilt)

- Teri?

Je leeft.

Robert?

- In het hele universum,

(baby huilt)

de grijzen zijn geweest hier komen sinds 1947,

toen hun eerste poging om op aarde te landen

resulteerde in een crash bij Roswell.

We hebben een deal gesloten tussen mensen en grijzen.

Technologie voor de mensheid.

Jij bent Fell's dochter.

Schiet haar nu neer!

- Nee! (geweervuur)

(geweren schieten)

- Ze kondigden het technologietijdperk aan

terwijl je langzaam bracht ze terug van uitsterven

door ze hybriden te geven.

(huilen)

(geweren schieten)

(gerommel) (triomfantelijke muziek)

(geweervuur)

(schreeuwen)

(glas verbrijzelt)

(schreeuwen)

Een leven voor de chip.

Wat leidt tot glasvezel, computers, internet.

Maar de raad van tien vertrouwde niet op de deal,

wat uiteindelijk leidde tot bepaalde menselijke facties

het nastreven van de hybriden.

En dat is waar je binnenkwam.

- En plaatsen als deze?

- Ja. - Verborgen in het bos?

- Een plek om hybride families te herenigen.

Empathie en emotie is een noodzakelijk levensonderhoud

voor een gedeeltelijk menselijk kind, die de grijzen missen.

- Dat maakte ze gevaarlijk voor degenen die bang waren,

het creëren van een behoefte aan een mens moeder om het kind te stabiliseren

uit angst dat anders de hybriden

gemakkelijk te manipuleren zou worden.

- Ja.

We moesten ze dus verborgen houden.

Verborgen voor degenen die dat niet deden begrijp onze intenties.

- Wie wilde controleer de kracht van de hybriden

ongeacht de kosten.

- Ja.

(huilen)

Jullie beginnen je allebei te herinneren.

- We zijn allebei? (dramatische muziek)

- We kiezen ervoor om te vergeten.

- Bedoel je dat Jo Anna is?

(ademt uit)

We kozen ervoor om onze herinneringen te laten wissen.

We hebben ervoor gekozen.

We zijn allebei Anna.

Om iedereen in ons leven te beschermen.

Iedereen waar we om gaven.

(suizend)

(zucht)

O mijn God.

Ik heb je zo erg gemist, Anna.

- Ik mis je elke dag van mijn leven.

- Die nacht werd je meegenomen.

- Het is heel lang geleden.

Ik weet dat we dat hebben ontdekt afgestemd op een hogere frequentie.

- Je kunt geen kinderen krijgen.

Toch kwam je terug met een kind.

- Teri was ons geschenk.

- Het was besloten om uw gezin intact te houden

maakt niet uit wat.

Jij en de anderen, met uw vermogen om te vertalen.

- Dat hebben we niet gedaan weet dat onze eigen soort

zou ervoor komen.

- We vermoedden.

Menselijke emotie leidt vaak menselijke misrekeningen.

Bowie was steeds dichterbij

en zelfs met Lance beloofde haar te beschermen,

we wisten dat hij uiteindelijk voor Teri zou komen.

We hebben je gevraagd haar te verbergen.

- Verberg haar in het volle zicht.

- Maar we hebben ervoor gezorgd dat we altijd

hadden een weg terug naar elkaar.

- Ja.

Onthouden.

- Er is altijd een andere manier.

Ik zal je altijd kennen.

Altijd.

(huilen)

- Er is altijd een andere manier.

Altijd.

(dramatische muziek)

Er is altijd een andere manier.

- Altijd.

- Er is altijd een andere manier.

- Ik herinner het me niet rijden zo mooi.

- Ja, je hebt altijd van deze rit gehouden.

- Hoe lang duurt het nog voordat we daar zijn?

- Je klinkt net als je moeder.

- Ik hou van je papa.

Ik kan niet wachten om het huisje te zien.

(lichte muziek)

(ademt uit)

(dramatische muziek)

♪ Haal diep adem in en uit ♪

♪ Voel het moment van tijdloosheid ♪

♪ Ik sluit mijn ogen ♪

♪ Bij elke droom brengt het zijn glimlach ♪

♪ In de donkere wereld ♪

♪ Je hebt licht nodig om je thuis te brengen ♪

♪ Het is een koude wereld ♪

♪ Ik laat je nooit alleen zijn ♪

♪ Voel de lucht in mijn longen ♪

♪ En elke ademhaling die je neemt ♪

♪ Brengt me dichterbij ♪

♪ Laat me je vasthouden ♪

♪ We kunnen ervoor kiezen om te vergeten ♪

♪ Maar ik kan de waarheid niet vergeten ♪

♪ Dat ik altijd van je zal houden ♪

♪ In de zwarte wereld ♪

♪ Je hebt licht nodig om je thuis te brengen ♪

♪ Het is een koude wereld ♪

♪ Maar ik laat je nooit alleen zijn ♪

♪ We kunnen ervoor kiezen om te vergeten ♪

♪ Maar ik kan de waarheid niet vergeten ♪

♪ Dat ik altijd van je zal houden ♪

♪ Voel mijn hart ♪

♪ Voel mijn hart ♪

♪ Voel het kloppen van mijn hart ♪

♪ Het klopt voor jou ♪

♪ Het klopt voor jou ♪

♪ Omdat mijn liefde voor jou waar is ♪

♪ In de zwarte wereld ♪

♪ Je hebt licht nodig om je thuis te brengen ♪

♪ Het is een koude wereld ♪

♪ Ik laat je nooit alleen zijn ♪