Original subtitles

Οι περιπέτειες της Αλίκης στην χώρα των θαυμάτων (1972)

Σας παρακαλώ, κύριε Ντότζον, άλλη μια βόλτα.

Ας το ξανακάνουμε.

Την επόμενη φορά.

Τώρα είναι η επόμενη φορά.

Μικρή Αλίκη, κοίτα. Εκεί Θα φάμε.

Πόσες μαργαρίτες! Υπέροχες είναι!

Θυμάμαι σαν σήμερα, εκείνο το χρυσαφένιο απόγευμα…

...που διηγήθηκα τις περιπέτειες της Αλίκης.

Ήταν μια όμορφη μέρα του μεσοκαλόκαιρου.

Μαζί με τον φίλο μου τον Ντάκγουερθ…

…πήραμε για βόλτα τις τρεις αδελφές...

...τη Λορίνα, την Αλίκη και την Ίντα.

"Η Αλίκη βαριόταν να κάθεται με την αδελφή της στην όχθη..."

"...και να μην κάνει τίποτα."

"Σκεφτόταν λοιπόν, όσο μπορούσε..."

"...γιατί είχε χαζέψει απ'τη ζέστη και νύσταζε..."

"...αν άξιζε να σηκωθεί για να μαζέψει μαργαρίτες..."

"...όταν ξαφνικά, ένα Άσπρο Κουνέλι πήγε κοντά της."

Τι περίεργο!

Αχ, Θεέ μου! Θα'μαι πολύ αργοπορημένος!

Απίθανο!

Γιατί είναι όλα τεράστια;

Πω-πω τι μεγάλη κουνελότρυπα!

Για να ρίξω μια ματιά!

Θεούλη μου, πέφτω! Τι θ'απογίνω;

Πού θα πέσω, άραγε;

Θα φτάσω στην άλλη άκρη της γης-

Τι αστείο! Θα βγω στους απέναντι...

...με το κεφάλι κάτω!

Τους λένε Αντιποδαράτους, νομίζω.

Πάντως, θα τους ρωτήσω πώς λένε τη χώρα τους.

Παρακαλώ, η Νέα Ζηλανδία είναι, ή μήπως η Αυστραλία;

Δε ρωτάω με τίποτα! Κάπου θα το γράφει.

Ενδιαφέρον αυτό. Ίσως μάθω κάτι.

Τίποτα. Μόνο σερβίτσια του τσαγιού και μαρμελάδα.

Μακάρι να'ταν μαζί μου η γάτα μου η Ντάινα!

Αγαπητή μου Ντάινα, εδώ δεν έχει ποντίκια...

Ίσως πιάσεις νυχτερίδες. Μοιάζουν με ποντίκια.

Αλλά οι γατούλες τρώνε νυχτεριδούλες;

Μη χειρότερα!

Μα τ'αυτιά και τα μουστάκια μου! Είναι πολύ αργά!

Από ποια μεριά;

Τι ωραίος κήπος! Πώς θα βγω έξω;

Ακόμα κι αν περνούσε το κεφάλι μου...

...θα'ταν άχρηστο χωρίς τους ώμους μου.

ΠΙΕΣ ΜΕ!

Από πού ξεφύτρωσε αυτό;

Πρώτα θα δω μήπως γράφει "δηλητήριο".

Τι μου συμβαίνει;

Κλείνω σαν τηλεσκόπιο!

Το κλειδί! Το ξέχασα!

Τι νόημα έχει να κλαις; Σήκω και φύγε αμέσως!

ΦΑΕ ΜΕ

Εντάξει, θα το φάω.

Αν με μεγαλώσει, θα φτάσω το κλειδί!

Αν γίνω πιο μικρή θα συρθώ κάτω απ'την πόρτα.

Δε με νοιάζει καθόλου ποιο απ'τα δύο θα γίνει.

Από ποια μεριά;

Ωχ, το κεφάλι μου!

Σα δε ντρέπεσαι!

Ολόκληρο κορίτσι κι όλη την ώρα να κλαις!

Σταμάτα αμέσως!

Η Δούκισσα θα περιμένει...

Αν αργήσω θα θυμώσει γιατί θα με προσμένει.

Σα ρουκέτα θα εκτιναχτώ…

Τώρα που τα γάντια μου φορώ.

Κύριε, παρακαλώ...

Παράτησε τα γάντια και τη βεντάλια του!

Όλα είναι παράξενα σήμερα.

Ενώ χθες, όλα ήταν όπως πάντα.

Είναι η πιο παράξενη περιπέτεια της ζωής μου!

Παραξενοτερότερη...

Γίνομαι παραξενοτερότερη...

Μα όταν αναρωτιέμαι...

και λέω γιατί...

κανείς δεν ξέρει να μου πει.

Είναι κάποιες μέρες λαμπρότερες…

Δε γίνονται πιο λαμπρότερες…

Μα σύντομα η λάμψη θα σβηστεί…

και πάλι λέω γιατί.

Παραξενοτερότερη, γίνομαι παραξενοτερότερη...

Γιατί γίνομαι παραξενοτερότερη...

Να το μάθω δεν μπορώ.

Όνειρα μύρια γυροφέρνουν το μυαλό.

Γιατί... Δεν ξέρω να σας πω.

Πώς έγινε αυτό; Ξανάγινα μικρή!

Παραλίγο!

Στον κήπο τώρα!

Πάλι ξέχασα το κλειδί!

Ποτέ δεν ήμουν τόσο μικρή! Τι κρίμα...

Πολύ άσκημα είναι τα πράγματα!

Γιατί έκλαψα τόσο πολύ;

Η τιμωρία θα'ναι να πνιγώ στα ίδια μου τα δάκρυα.

Αυτό κι αν θα'ναι παράξενο!

Όμως, όλα είναι παράξενα σήμερα.

Ποντίκι, πώς θα βγούμε απ'αυτή την πισίνα;

Κουράστηκα πολύ να κολυμπάω.

Ίσως δεν καταλαβαίνει αγγλικά.

Θα'ναι Γάλλος.

Πού είναι η γάτα μου;

Αχ, με συγχωρείς!

Ξέχασα πως δε σ'αρέσουν οι γάτες!

Εσένα θα σ'άρεσαν αν ήσουν σαν εμένα;

Μάλλον όχι.

Σ'αρέσουν... Σ'αρέσουν τα σκυλιά;

Σε παρακαλώ. Μην ξαναπείς τίποτα για γατιά και σκυλιά!

Έχεις μια κακιά συνήθεια...

Λες και κάνεις λάθος πράγματα σε λάθος ώρα.

Ας πούμε...

Έχυσες ποτάμια δάκρυα και γίνανε λίμνη!

Και τώρα νιώθω πολύ άσκημα και είμαι πολύ βρεγμένος.

Τα δάκρυα είναι πολύτιμα.

Δεν κάνει να τα σκορπάς.

Χαζοκόριτσο!

Δε θα ζήσεις μια ζωή κλαίγοντας.

Δίκιο έχεις. Μακάρι να μην έκλαιγα καθόλου.

Όλα θέλουν μέτρο.

Πάμε στην όχθη και θα σου πω γιατί.

Από πού ξεφύτρωσαν όλοι αυτοί;

Ελάτε κοντά μου.

Θα σας δείξω πώς θα στεγνώσετε.

Όσο για σένα, νεαρή μου, όπως είπα...

...έχεις κιόλας χύσει πολλά δάκρυα.

Όταν τα δάκρυα σκορπάς τον εαυτό σου δε βοηθάς.

Γιατί μαζί με τα στραβά, φεύγουν κι όλα τα καλά.

Το πολύ από κάθε τι, θα σου φέρει συφορά...

Άκου αυτή τη συμβουλή βγαλμένη μέσα απ'την καρδιά.

Πρέπει να μάθεις πού να σταματάς…

Κι όταν συμβεί ξανά…

να ξέρεις ως πού πας.

Σ'όλους αρέσουν τα γέλια και τα παιχνίδια τα χαζά…

Έξω να βγάζουμε τη γλώσσα να κοροϊδεύουμε σαχλά.

Αλλά αν στη φάτσα μένει ώρα η γκριμάτσα…

Θα ξημερώσει η μέρα κι η φάτσα θα'ναι σαν μπουγάτσα.

Τέλειωσε το μάθημα. Στεγνώσατε όλοι.

Δε θα κερδίσουμε βραβεία;

Πολύ σωστά. Όλοι πρέπει να πάρουν βραβεία.

- Ποιος θα τα δώσει; - Αυτή, βέβαια!

Μια στιγμή, κύριε Ντόντο.

Κι αυτή πρέπει να πάρει βραβείο.

Τι άλλο έχεις στην τσέπη;

Μόνο μια δαχτυλήθρα.

Σε παρακαλούμε να δεχτείς αυτή την κομψή δαχτυλήθρα.

Θα μου έλεγες γιατί μισείς τις γάτες και τους σκύλους.

Είναι θλιβερή ιστορία και μακριά σαν την ουρά.

Εντάξει για την ουρά, αλλά γιατί θλιβερή;

"Λέει η Μανία στο ποντίκι που συνάντησε στο σπίτι."

Πάμε στο δικαστήριο, σου'χω κατηγορητήριο.

Παρακαλώ, μην αρνηθείς. Τη δίκη πρέπει να δεχτείς.

Λέει το ποντίκι στον κοπρίτη...

Δε με προσέχεις. Τι σκέφτεσαι;

Με συγχωρείς, αλλά έφτασες στην πέμπτη στροφή.

Τα νεύρα κόμπο!

Ποιο κόμπο; Θα σε βοηθήσω να τον λύσεις.

Ούτε να το σκέφτεσαι! Με προσβάλλεις!

Τι κρίμα που δεν έμεινε...

Αν είχα την Ντάινα εδώ, θα τον έφερνε.

- Ποια είναι η Ντάινα; - Η γάτα μας.

Πιάνει τα ποντίκια στο πι και φι!

Πού να τη δείτε να κυνηγάει πουλιά!

Δεν έπρεπε να πω για την Ντάινα. Δεν την συμπαθούν.

Κι όμως, είναι η καλύτερη γάτα του κόσμου!

Η Δούκισσα!

Αχ, γλυκά μου ποδαράκια! Αχ, γουνίτσα και μουστάκια!

Πάει, θα μ'εκτελέσει, μα των κουναβιών τη βρόμα!

Πού τα παράτησα;

Τα γάντια και τη βεντάλια ψάχνει. Τα είδα στο διάδρομο.

Πού εξαφανίστηκαν;

Μαίρη Ανν, τι θέλεις εδώ;

Τρέχα σπίτι να φέρεις γάντια και μια βεντάλια!

Δεν είμαι η Μαίρη Ανν.

Άκου να σου πω, έχω αργήσει φοβερά…

και δε σηκώνω ανυπακοή κι όλα τα σχετικά.

Κι άσε τις αηδίες...

Ο δικός μου λόγος είναι νόμος.

Κάνε ό,τι σου λένε, Μαίρη.

Δεν είμ'η Μαίρη...

Είναι παχιά, είναι σαν ψωμάκι, έχει πανάδες, μοιάζει με γατάκι.

Δεν είμ'η Μαίρη...

Λέω πως είσ'η Μαίρη. Είσαι η Μαίρη.

Κι άσε τις αηδίες...

Ο δικός μου λόγος, είναι νόμος.

Ας τελειώσει αυτή η ιστορία...

Είσαι βάσανο, όλο φασαρία.

Πήγαινε, παιδί μου, μη μου βγάζεις την ψυχή μου.

Ο δικός μου λόγος, είναι νόμος.

Τα γάντια και τη βεντάλια, Μέιμπελ.

Δεν είμ'η Μέιμπελ.

Είναι λεπτή σαν το σκοινί, είναι στριμμένη, είναι στρυφνή.

Δεν είμ'η Μέιμπελ.

Λέω πως είσ'η Μέιμπελ. Είσαι η Μέιμπελ.

Άσε τις αηδίες. Ο λόγος μου είναι νόμος.

Τίποτα δε μαθαίνεις, τίποτα δεν καταλαβαίνεις.

Άλλη μια φορά θα το πω κι ύστερα θα παραιτηθώ.

Ο δικός μου λόγος είναι νόμος.

Πήγαινε. Αμέσως!

Με πέρασε για την καμαριέρα του!

Θα τα χάσει όταν μάθει ποια είμαι.

Τα γάντια και η βεντάλια του! Φτάνει να τα βρω.

Μήπως είναι το σπίτι του; Θα πάω να δω.

Αυτό είναι! "Γ. Κούνελος".

Τι παράξενο να ζει σε σπίτι ένα κουνέλι...

Για σκέψου... Κάνω θελήματα για ένα κουνέλι!

Εδώ είναι.

Πάντα κάτι γίνεται όταν τρώω ή πίνω κάτι.

Τι θα μου κάνει, άραγε, αυτό;

Μακάρι να με κάνει μεγάλη...

Βαρέθηκα να'μαι ένα τοσοδούλικο πραγματάκι.

Ωχ, δεν έχει χώρο αν μεγαλώσω!

Αρκετά!

Ελπίζω να μη μεγαλώσω άλλο.

Ούτε απ'την πόρτα δεν μπορώ να βγω!

Μαίρη Αν, φέρε αμέσως τα γάντια μου!

Θα βγω να τα πάρω απ'το παράθυρο.

Μην ετοιμάζεσαι!

Πατ, πού είσαι;

Σκάβω για μήλα!

Σκάβω το χώμα και γίνομαι πτώμα...

Έλα να με βγάλεις!

Έρχομαι να σας σώσω, εξοχότατε!

Για πες μου... Τι είναι αυτό στο παράθυρο;

Ένα χέρι;

Χέρι; Αυτό κλείνει όλο το παράθυρο!

Το κλείνει, εξοχότατε, αλλά χέρι είναι.

Δεν έχει δουλειά εκεί. Ανέβα να το βγάλεις.

Καθόλου δε μ'αρέσει αυτό.

Κάνε ότι σου λέω, φοβητσιάρη!

Εξοχότατε, καλέ μου! Μου κατάστρεψες τ'αγγουράκια!

Τι θα κάνουν τώρα;

Κάτι μαγειρεύουν.

Πού είναι η σκάλα;

Φέρ'την εδώ. Μπράβο, αγόρι μου!

Στήσ'την στη γωνιά.

Να τη δέσεις πρώτα!

Θ'αντέξει η στέγη;

Πρόσεχε το ξεκολλημένο κεραμίδι!

Έρχεται!

- Ποιος το'κανε αυτό; - Ο Μπιλ, εξοχότατε.

Μπιλ, κατέβα απ'την καμινάδα.

Κάν'το εσύ, σύντροφε.

Πρέπει να κατέβεις!

Ο αφέντης λέει να το κάνεις!

'Ώστε, κάποιος θα κατέβει απ'την καμινάδα.

Θα το δούμε αυτό...

Μπορώ να σπρώξω λίγο. Νάτος ο Μπιλ!

Ο Μπιλ πετάει σαν να'χει φτερά!

Το μπράντι!

Κράτα το κεφάλι του. Δώσ'του λίγο μπράντι!

Μην τον πνίξετε!

Νάτος, λοιπόν, ο Μπιλ.

Τι έγινε;

Πού να ξέρω;

Δε θέλω. Είμαι καλύτερα.

Μήπως ξέρω τι έγινε;

Βρέθηκα στα καλά καθούμενα, να'μαι σαν τα πετούμενα.

Χαίρομαι που'μαι πάλι στα γνωστά μου μέρη...

"Αλλά τι γυρεύει η ουρά στο χέρι,"

Να κάψουμε το σπίτι!

Αν το κάνεις, θα σου στείλω την Ντάινα!

Ένα καροτσάκι γεμάτο, θα'ναι ό,τι πρέπει.

Γεμάτο με τι;

Αν το φάω, κάτι θα γίνει στο μπόι μου.

Αποκλείεται να με μεγαλώσει. Θα με μικρύνει φαντάζομαι.

Ξέρω τι κάνω! Δεν έχω κανέναν σας ανάγκη!

Το σκάει!

Πού πήγε, εξοχότατε;

Ένα απομένει.

Να βρω τον υπέροχο κήπο.

Αυτό είναι το καλύτερο.

Στο μεταξύ, ας πω τη "Μελισσούλα".

Αν θυμηθώ τα λόγια.

Το μικρό κροκοδειλάκι...

κουνάει τη γυαλιστερή ουρά.

Και ρίχνει του Νείλου το νεράκι...

στα λέπια του τα χρυσαφιά.

Χαρούμενα, γεμάτο ευτυχία…

χαλαρά απλώνει τα νύχια του τα σουβλερά...

Καλωσορίζει τα μικρά ψαράκια...

μ'ευγενικά και χαμογελαστά δοντάκια;

Δεν είναι τα σωστά λόγια αυτά.

Είναι ολοφάνερο πως άλλαξα. Δεν είμαι η ίδια.

Δεν είμαι αυτή που ήμουν χθες.

Ποια είσαι, λοιπόν; Ποια είσαι;

Δεν έχω ιδέα, κύριε... για την ώρα.

Τι θες να πεις; Εξηγήσου.

Πώς να εξηγήσω, Δεν είμαι ο εαυτός μου, όπως βλέπετε.

Δε βλέπω.

Δυστυχώς, δεν μπορώ να το πω πιο απλά.

Έχω αλλάξει άπειρα μεγέθη. Όλα είναι ένα κουβάρι.

Δεν το'χετε ζήσει ακόμα...

...αλλά όταν γίνετε χρυσαλλίδα...

Θα γίνετε μια μέρα. Και μετά, πεταλούδα.

- Θα νιώσετε παράξενα. - Ούτε σταλιά!

Εγώ θα'νιωθα παράξενα.

Ποια είσαι;

Εσείς πρέπει να μου πείτε πρώτα.

Γιατί;

Γύρνα. Έχω να σου πω κάτι σοβαρό.

Να'σαι ψύχραιμη.

Αυτό είν'όλο;

Πιστεύεις ότι άλλαξες, ε;

Έτσι είναι. Δε θυμάμαι τα πράγματα όπως πριν.

Δεν μπορώ να θυμηθώ τη "Μελισσούλα".

Δεν πειράζει, όμως, είμαι αλλιώτικη.

Το'πες λάθος απ'την αρχή ως το τέλος.

Τι μέγεθος θέλεις να'σαι;

Λίγο μεγαλύτερη, αν δεν σας πειράζει.

Εφτάμισι πόντοι, είναι απαίσιο μπόι.

- Είναι ό,τι πρέπει! - Δεν το'χω συνηθίσει!

Θα το συνηθίσεις, με τον καιρό.

Η μια πλευρά θα σε κάνει ψηλότερη...

Η άλλη πιο κοντή.

Ποιου πράγματος;

Του μανιταριού.

Πολύ περίεργο! Πού πήγε;

Και τώρα... Ποια είναι ποια;

Το επόμενο βήμα, είναι να πάω στον ωραίο κήπο.

Πώς θα το καταφέρω, όμως;

"ΤΙΡΙΤΙΡΙΝΤΑΜ" "ΤΙΡΙΤΙΡΙΝΤΙ"

Τι παράξενο σήμα... Πολύ με μπερδεύει.

Θαρρώ πως το μυαλό μου αρχίζει να σαλεύει.

Φαντάζομαι πως θα μένουν δύο στο ίδιο σπίτι.

Θα ρωτήσω ευγενικά πώς να βγω απ'το δάσος.

Ο Ντι κι ο Νταμ. Το Τιρί θα το γράφει από πίσω.

Αν θαρρείς πως είμαστε κούκλες, να πληρώσεις είσοδο.

Αντιθέτως, αν είμαστε ζωντανοί, να μας μιλήσεις.

Με συγχωρείτε.

Ξέρω τι σκέφτεσαι, αλλά δεν είναι έτσι!

- Αντιθέτως, αν ήταν... - ...που δεν είναι...

- Μια που δεν είναι... - Δεν είναι!

Θα ρωτούσα πώς μπορώ να βγω απ'το δάσος.

Θα μου πείτε;

- Ο πρώτος. - Αν νομίζεις...

- Ο επόμενος. - Αντιθέτως.

Λάθος άρχισες. Στις επισκέψεις πρώτα λέμε...

Πώς είστε;

Και δίνουμε τα χέρια.

Ελπίζω να μην κουραστήκατε πολύ!

Σ'ευχαριστούμε!

Σας παρακαλώ, πώς θα βγω απ'το δάσος;

Σκοτεινιάζει πολύ.

Πιστεύετε ότι θα βρέξει;

Όχι στα μαλλιά.

Ίσως βρέξει απ'έξω.

Αν το θέλει. Δεν έχουμε αντίρρηση. Αντιθέτως.

Το είδες αυτό;

Μια ροκάνα είναι. Χαλασμένη.

Μη θυμώνεις τόσο!

Είναι καινούργια. Χθες την αγόρασα!

Πάει η καινούργια μου ροκάνα!

Θα γίνει μάχη. Μην κάνεις κοπάνα!

Πρέπει να μας βοηθήσει να ντυθούμε.

Είμαι χλωμός;

Γενικά, είμαι γενναίος, Αλλά σήμερα έχω πονοκέφαλο.

Κι εγώ έχω πονόδοντο.

Ας μη μονομαχήσετε.

- Μια μικρή μάχη. Τι ώρα είναι; - Τεσσερισήμισι.

Πολεμάμε ως τις έξι και μετά θα φάμε.

Τόσο κακό για μια ροκάνα!

Ο Τιριτιντάμ κι ο Τιριτιντί…

μονομαχούν με φούρια...

γιατί έσπασε ο Τιριτιντί τη ροκάνα την καινούργια.

Κατάμαυρο σύννεφο!

Σκοτείνιασε και θα σκοτεινιάσει κι άλλο.

Έπιασε δυνατός αέρας!

Το κοράκι!

Εδώ δε θα με πιάσεις.

Ξάφνου κοράκι φοβερό φάνηκε στον ουρανό...

κι όλα χάσαν τη λαλιά τους.

Οι ήρωες μας ένιωσαν φόβο τρομερό...

και ξέχασαν τον καυγά τους.

Μακάρι να μη χτυπούσε τόσο τα φτερά.

Σήκωσε ολόκληρη θύελλα!

Ποιος να'ναι αυτός;

Και ποιος να ζει εδώ;

Για τη Δούκισσα...

Την προσκαλεί η Βασίλισσα να παίξουνε κροκέ.

Απ'τη Βασίλισσα...

που προσκαλεί τη Δούκισσα να παίξουνε κροκέ.

Είναι ανώφελο να χτυπάς. Για δύο λόγους.

Πρώτο, εγώ είμαι απ'την ίδια μεριά μ'εσένα...

...και δεύτερο, κάνουν τέτοιο σαματά που δεν ακούνε.

Και πώς θα μπω;

Εγώ θα μείνω εδώ ως αύριο...

...ή ίσως μεθαύριο.

Πώς θα μπω μέσα;

Το θέμα είναι αν πρόκειται να μπεις.

Όλο αντιρρήσεις είστε και τρελαίνετε τον άλλο!

Εγώ θα καθίσω εδώ μέρες...

...και μέρες...

...και μέρες.

Εγώ τι θα κάνω;

Ό, τι σ'αρέσει.

Γιατί μιλάω μ'αυτόν; Είναι βλάκας με περικεφαλαία!

Βάλατε πιπέρι με τις χούφτες στη σούπα!

Γιατί χαμογελάει ο γάτος σας;

Είναι γάτος του Τσέζαρ.

Γουρούνι!

Δεν ήξερα ότι οι γάτες του Τσέζαρ χαμογελούν.

Και βέβαια χαμογελούν!

Δεν είχα ιδέα.

Εσύ είσαι άσχετη!

Τι κάνετε; Χτυπήσατε τη μυτούλα του!

Αν κοιτάζαμε τη δουλειά μας, η γη θα γύριζε πιο γρήγορα.

Και δε θα'ταν για καλό.

Τι θα γινόταν με τη μέρα και τη νύχτα;

Η γη κάνει 24 ώρες για να περιστραφεί στον άξονά της.

Πάρτης το κεφάλι!

24 ώρες. 'Η μήπως 12;

Ποτέ δεν ήμουν δυνατή στους αριθμούς.

Άγρια μίλα στο παιδί, βάρα το σαν φταρνιστεί...

Το κάνει για να σ'ενοχλεί το ξέρει πως σε πρήζει.

Άγρια μιλάω στο παιδί, το δέρνω όταν φταρνιστεί.

Γιατί χωρίς πιπέρι δεν μπορεί να ζει.

Κράτησε το. Θα ετοιμαστώ για το κροκέ με τη Βασίλισσα.

Αν δεν το πάρω από'δώ, όπου να'ναι το σκοτώνουν.

Δε φαντάζομαι να μου θυμώσουν.

Μη γρυλίζεις! Δεν είναι ευγενικό.

Η μύτη σου πάντως, παραείναι πεταχτή.

Και τα μάτια σου παραείναι μικρά.

Ούτε ένα δάκρυ, παρόλο που κλαις.

Αν σκοπεύεις να γίνεις γουρούνι...

...δε θέλω ούτε να σε ξέρω.

Τι θα το κάνω αυτό το πλάσμα, όταν γυρίσω σπίτι;

Είναι σαν μικρούλι γουρουνάκι κι όχι σαν μικρό παιδάκι.

"Άραγε πού θα κοιμηθεί"

"Στο χοιροστάσιο, ή σε κρεβατάκι,"

Δεν υπάρχει αμφιβολία. Γουρούνι είναι!

Μεγαλώνοντας θα γινόταν πανάσχημο παιδί...

...αλλά σαν γουρούνι είναι όμορφο.

Πολύ άβολο για τον Τυφλοπόντικα...

...αλλά αφού κοιμάται, δε θα τον νοιάζει.

- Δεν έχει θέση! - Έχει ένα σωρό!

Πάρε λίγο κρασί.

- Δε βλέπω κρασί. - Δεν έχουμε.

Δεν ήταν πολύ ευγενικό αυτό!

Ούτε και το δικό σου που κάθισες ακάλεστη!

Είναι στρωμένο για πολύ περισσότερους.

Θέλεις κούρεμα.

Μην κάνεις προσωπικά σχόλια!

Είναι αγένεια!

Τι σχέση έχουν ένα κοράκι κι ένα γραφείο;

Μ'αρέσουν τα αινίγματα. Θα το βρω, νομίζω.

Εννοείς ότι μπορείς να βρεις τη λύση;

- Να λες αυτό που εννοείς. - Αυτό κάνω!

Εννοώ αυτό που λέω. Το ίδιο είναι.

Δεν είναι.

"Βλέπω ό,τι τρώω" είναι ίδιο με το "Τρώω ό,τι Βλέπω";

Βλέπω ό,τι τρώω, τρώω ό,τι βλέπω...

Γιατί όλοι με μπερδεύουν;

Μ'άλλα λόγια το "Αναπνέω όταν Κοιμάμαι" είναι ίδιο...

...με το "Κοιμάμαι όταν Αν..."

Για σένα είναι!

- Τι μέρα του μήνα έχουμε; - Τέσσερις του μηνός.

Πάει δυο μέρες πίσω. Στο'λεγα ότι το βούτυρο δεν κάνει τίποτα.

Ήταν πρώτης ποιότητας!

Ο Τυφλοπόντικας αποκοιμήθηκε πάλι.

Και βέβαια! Αυτό θα'λεγα κι εγώ.

Ήταν πρώτης ποιότητας βούτυρο.

Δε βρήκες το αίνιγμα.

Παραιτούμαι. Ποια είναι η λύση;

Δεν έχω ιδέα.

Χρησιμοποιείστε καλύτερα το χρόνο, αντί να τον σκορπάτε!

Αν ήξερες το Χρόνο όπως εγώ, δε θα'λεγες για σκορπίσματα.

Αν τον ήξερες, θα γύριζε και... "Μιάμιση.'Ώρα για φαγητό!"

Μακάρι να'ταν...

Έτσι τα κανονίζετε εσείς;

Όχι εγώ. Τσακωθήκαμε πέρσι τον Μάρτη.

Λίγο πριν τρελαθεί.

Στη μεγάλη συναυλία που έδωσε η Βασίλισσα Κούπα...

...κι εγώ θα τραγουδούσα...

"Πέτα νυχτερίδα μου μικρή. Πού πας," Κανείς δε θα μου πει.

Ξέρεις το τραγούδι;

Ξέρω ένα παρόμοιο.

Παρακάτω λέει...

Πετάς πέρα, πάνω απ'τα λιμάνια...

σα δίσκος του τσαγιού μέσ'στα ουράνια.

Δεν πρόλαβα να τελειώσω την πρώτη στροφή...

...όταν η Βασίλισσα πετάχτηκε όρθια, ουρλιάζοντας:

"Δολοφονεί το Χρόνο! Κόψτε του το κεφάλι!"

Από τότε δε μου κάνει κανένα χατίρι. Είναι πάντα έξι.

Ώστε γι'αυτό έχετε τόσα σερβίτσια του τσαγιού.

Είναι πάντα ώρα για τσάι και δεν έχουμε ώρα να πλένουμε.

Τι γίνεται όταν φτάνετε πάλι στην αρχή;

Ας αλλάξουμε συζήτηση. Πιες ακόμα λίγο τσάι.

Δεν μπορώ να πάρω "ακόμα" λίγο. Δεν ήπια καθόλου."

Καλύτερα να παίρνεις περισσότερο, παρά τίποτα.

Δε ζήτησα τη γνώμη σου.

Ποιος κάνει προσωπικά σχόλια;

Θα'θελα, όμως, ένα γλυκό.

Γλυκό δεν έχω. Ίσως βρω ένα αυγό.

Τι κωμικό!

Ένα αίνιγμα ή έν'αυγό χαρίζουν κάτι κωμικό.

Το πιο κακό, το πιο καλό... μπερδεύεσαι μέσ'στο σωρό.

Μα ο θησαυρός σαν θα βρεθεί, τότε θ'ανθίσει η ψυχή.

Αυτό μπορώ να βρω σ'ένα αίνιγμα σωστό.

Έχω ένα!

Ποιος περπατάει έτσι;

Ποιος περπατάει αλλιώς;

Εγώ!

Είναι φοβερό!

Είναι τρομερό!

Ό, τι πιο μοναδικό έχω ακουστά!

Είναι τρελό, είναι παλαβό!

Όχι τόσο καλό...

...σαν αυτό που θα σας πω!

"Τι είν'αυτό το χνουδωτό,"

"Ξέρω'γω," Δε θα το βρω.

Είμ'εγώ με ουρά στον πισινό.

Τι αίνιγμα! Πόσο θαυμαστό!

Πόσο θεσπέσιο, πόσο λαμπρά χαζό!

Δεν είναι τίποτα μπροστά σ'αυτό που θα σας πω.

Τι'ναι άσπρο μα και μαύρο και στον ουρανό πετά.

Πού να ξέρω; Ούτε θα το βρω.

Ένα φαλαινό-πουλο!

Αχ Θεέ μου, έχω πάθει σοκ!

Απ'τις πολλές βλακείες μ'έπιασε αμόκ.

Κάθε λέξη ήτανε χαζή, αλλά δε συγκρίνεται μ'αυτή...

Ποιος βασιλιάς φορούσε τα πιο μεγάλα παπούτσια;

Ποιος βασιλιάς της Αγγλίας τα φορούσε;

Αυτός που είχε τα πιο μεγάλα ποδάρια!

Καπελά, είσαι μουρλός!

Είσαι πάλα-πάλα-παλαβός.

Αν συνεχίσεις έτσι...

σε ίδρυμα σε βλέπω, βασιλιά των παλαβών.

Τι είπε ο μπαμπα-Χήνος στο γιο του;

Τι είπε ο μπαμπα-Χήνος;

Μπου... Μπου, παιδί μου, μπουου.

Ξύπνα, Τυφλοπόντικα!

Άκουσα όλα όσα είπατε.

Πες μας μια ιστορία.

Γρήγορα γιατί θ'αποκοιμηθείς πριν την τελειώσεις.

Ήταν τρεις αδελφές που ζούσαν στον πάτο του πηγαδιού.

Τι έτρωγαν;

Έτρωγαν...

Μελάσα.

Σωστά. Έτρωγαν Μελάσα.

Αποκλείεται. Θ'αρρώσταιναν.

Ήταν πολύ άρρωστες!

Γιατί ζούσαν στον πάτο του πηγαδιού;

Ήταν μελασσοπήγαδο.

- Ήταν μελασσοπήγαδο! - Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα.

Αν με κόβεις όλη την ώρα, πες εσύ την ιστορία!

Δε θα το ξανακάνω!

Θέλω καθαρό φλιτζάνι. Πάμε μια θέση πιο'κεί.

Δεν μπορώ να καταλάβω την ιστορία σου.

Από πού έβγαζαν μελάσα;

Απ'το νεροπήγαδο βγάζεις νερό.

Απ'το μελασσοπήγαδο, μελάσα.

Αυτές ήταν μέσα!

Μάθαιναν να κάνουν σχέδια...

Έβγαζαν υπερπολλαπλίτιδα από σχέδια.

Ξέρεις την υπερπολλαπλίτιδα;

Τώρα που το λες, δε νομίζω...

Μη μιλάς!

Δεν ξαναπατάω εκεί! Τέτοια ηλίθια παρέα για τσάι δεν...

...ξανάδα στη ζωή μου!

Πού να οδηγεί;

Αυτή τη φορά, θα τα καταφέρω.

Λίγο μανιτάρι θα με κάνει μικρότερη.

Ο Εφτά με σκούντηξε!

Μπράβο, Πέντε! Μια ζωή τα ρίχνεις στους άλλους!

Μη μιλάς! Η βασίλισσα είπε ότι θα σου πάρει το κεφάλι.

- Γιατί; - Να μη σε νοιάζει, Δύο!

Θα του τα πω.

Πήγε στη μαγείρισσα βολβούς τουλίπας, αντί για κρεμμύδια!

Τέτοια αδικία...

Παρακαλώ, γιατί βάφετε τα τριαντάφυλλα;

Βλέπετε, αυτή έπρεπε να'ναι κόκκινη...

Φυτέψαμε κατά λάθος άσπρη κι αν το μάθει η Βασίλισσα...

Θα μας πάρει τα κεφάλια.

Γι'αυτό προσπαθούμε, πριν έρθει...

Ποια είναι αυτή;

Ηλίθιε!

Πώς σε λένε, παιδί μου;

Αλίκη, Μεγαλειοτάτη.

Ένα μάτσο τραπουλόχαρτα είναι. Δεν τους φοβάμαι.

Αυτοί ποιοι είναι;

Πού να ξέρω; Δεν είναι δική μου δουλειά.

Πάρτε της το κεφάλι! Πάρτε της το κεφάλι!

Θα'ναι καλύτερα χωρίς κεφάλι!

Σαχλαμάρες!

Αγαπητή μου, είναι παιδί.

Γυρίστε τους!

Όρθιοι!

Σταματήστε! Με ζαλίσατε!

Τι μαγειρεύατε εδώ;

Αν η Μεγαλειότητα σας ευαρεστείται...

Κατάλαβα!

Πάρτε τους τα κεφάλια!

Κόψτε τα, χωρίστε τα!

Θα'ναι καλύτερα χωρίς κεφάλια!

Μη φοβάστε. Δε θα σας αποκεφαλίσουν.

- Τους πήρατε τα κεφάλια; - Χάθηκαν, Μεγαλειοτάτη.

Ωραία!

Παίζεις, κροκέ;

Ωραία μέρα σήμερα!

Πράγματι. Πού είναι η Δούκισσα;

Έχει καταδικαστεί ν'αποκεφαλιστεί!

Για ποιο λόγο;

Έριξε μπουνιά στης Βασίλισσας τ'αφτιά!

Θα σ'ακούσει η Βασίλισσα.

Άργησε, βλέπεις, να'ρθει και...

Στις θέσεις σας!

Πάρτε του το κεφάλι!

Πάρτε του το κεφάλι!

Πάρτε του το κεφάλι!

Πολλοί αποκεφαλισμοί γίνονται!

Σε λίγο, δε θα μείνει ούτε ένας ζωντανός!

Απίστευτο παιχνίδι!

Τι κάνεις;

Εδώ είμαι.

Ο Γάτος του Τσέζαρ!

Πώς τα πας;

Τι να του πω; Ας περιμένω να σχηματιστούν τ'αφτιά του.

Σ'άρεσε το κροκέ;

Δεν παίζουν όπως το ξέρω εγώ.

Σ'άρεσε η Βασίλισσα;

Είναι τόσο απίστευτα...

...σίγουρο πως θα κερδίσει που δεν έχει νόημα το παιχνίδι.

Σε ποιον μιλάς;

Στον Γάτο του Τσέζαρ. Θα σας τον παρουσιάσω.

Δε μ'αρέσει καθόλου η φάτσα του...

...αλλά, αν θέλει, ας φιλήσει το χέρι μου.

Καλύτερα όχι.

Μην είσαι αναιδής και μη με κοιτάς έτσι!

Πρέπει ν'απομακρυνθεί.

Αγαπητή μου, φρόντισε ν'απομακρυνθεί.

Πάρτε του το κεφάλι!

Κόψτε το, ξεριζώστε το!

Θα'ναι καλύτερα χωρίς κεφάλι!

Δήμιε...

Πάρ'του το κεφάλι.

Δεν μπορώ να του κόψω το κεφάλι, αν δεν υπάρχει σώμα.

Σαχλαμάρες! Ό,τι έχει κεφάλι μπορεί ν'αποκεφαλιστεί!

Αν δε γίνει, θα κοπούν όλων τα κεφάλια!

Είναι της Δούκισσας.

Είναι στη φυλακή. Φέρτε την εδώ.

Είμαι ευτυχής που σε ξαναβλέπω, καλή μου φίλη!

Όταν γίνω Δούκισσα, δε θα βάζω πιπέρι στη σούπα μου.

Η σούπα είναι τέλεια χωρίς αυτό.

Αυτό κάνει νευρικούς τους ανθρώπους.

Κάτι σκέφτεσαι και ξεχνάς να μιλήσεις.

Δεν μου'ρχεται το ηθικό δίδαγμα, αλλά θα το θυμηθώ.

Ίσως δεν υπάρχει.

Πάντα υπάρχει, φτάνει να το βρεις.

Η γάτα εξαφανίστηκε!

Εδώ ήταν πριν λίγο!

- Του'κοψες το κεφάλι; - Εξαφανίστηκε.

Ωραία!

Τι θέλεις εσύ εδώ;

Ωραία μέρα, Μεγαλειοτάτη!

Σε προειδοποιώ...

'Η εσύ, ή το κεφάλι σου θα φύγετε. Τι προτιμάς;

Είδες τον Ψεύτικο Χελώνο;

Τι είναι;

Απ'αυτόν φτιάχνουμε ψευτοχελωνόσουπα.

Πρώτη φορά ακούω κάτι τέτοιο.

Πάμε και θα σου πει την ιστορία του.

Σήκω, τεμπέλαρε!

Πήγαινε τη δεσποινίδα να δει τον Ψεύτικο Χελώνο.

Πάω να επιβλέψω σε μερικές εκτελέσεις.

Πολύ αστείο!

Αυτή είναι αστεία. Ποτέ δεν εκτελούν κανέναν!

Όλοι μου δίνουν διαταγές εδώ πέρα!

Τι τον βασανίζει;

Τίποτα! Μόνο στο μυαλό του είναι.

Η δεσποινίς θέλει ν'ακούσει την ιστορία σου.

Θα την πω, αλλά μη μιλήσετε μέχρι να τελειώσω.

Δε θα τελειώσει ποτέ, αν δεν αρχίσει.

Κάποτε, ήμουν αληθινός χελώνος.

Μικροί, πηγαίναμε σχολείο στη θάλασσα.

Δάσκαλο είχαμε έναν γέρο που λέγαμε Ταρταρούγα.

Γιατί τον λέγατε έτσι αν δεν ήταν;

Γιατί σε κάθε λέξη, έλεγε κι ένα Ταρ!

Δεν ντρέπεσαι να ρωτάς χαζομάρες;

Λέγε παρακάτω, μη φάμε όλη τη μέρα!

Κάναμε σχολείο στο θάλασσα κι ας μην το πιστεύεις.

Δεν είπα αυτό!

Μάζεψε τη γλώσσα σου!

Είχαμε την καλύτερη εκπαίδευση...

Είχαμε σχολείο κάθε μέρα.

Κι εγώ. Γιατί καυχιέσαι;

- Κάνατε Γαλλικά; - Γαλλικά και Μουσική.

- Και μπουγάδα; - Όχι, βέβαια!

Δεν πήγαινες σε πολύ καλό σχολείο.

Τα έξτρα μαθήματα ήταν Γαλλικά Μουσική και Μπουγάδα.

Τι το'θελες το πλύσιμο, στο βυθό της θάλασσας;

Εγώ δεν είχα λεφτά.

Έκανα μόνο τα υποχρεωτικά μαθήματα.

Γραφή κι Ανάγνωση...

Και μετά, οι πράξεις της αριθμητικής.

Πρόσδεση, Εξαίρεση, Πολτοποίηση και Διαίσθηση.

Μετά, Μυστορία. Αρχαία και σύγχρονη.

Θαλασσινογραφία...

Πες μας για τα παιχνίδια.

Παιχ... Παι...

Ούτε κόκαλο να του'χε καθίσει στο λαιμό!

Σ'ακούμε.

Ίσως δεν έχεις ζήσει κάτω απ'τη θάλασσα...

Τότε δε θα ξέρεις τον αστακό.

Δοκίμασα...

Ποτέ μου!

Άρα δεν ξέρεις τις υπέροχες αστακοκαντρίλιες!

Πώς χορεύεται;

Φτιάχνεις μια γραμμή πλάι στην ακτή.

Δυο! Φώκιες, χελώνες, σολομοί...

κι όταν κάθε μέδουσα έχει αποσυρθεί...

Αυτό καθυστερεί.

Όλοι έχουμε έναν αστακό για καβαλιέρο!

Δυο βήματα μακριά...

Και πίσω ξανά.

Αλλάζεις αστακούς και στη θέση σου γυρνάς.

Μετά στη θάλασσα τους αστακούς πετάς!

Κι αρχίζεις να τους κυνηγάς!

- Πολύ ωραίος χορός! - Θέλεις να δεις κι άλλο;

Θα το κάνουμε και χωρίς αστακούς.

Πάμε!

Κάνε βήματα γοργά, η σφυρίδα στο κοχύλι λέει.

Το γουρουνόψαρο είναι κοντά. Θα μου πατήσει την ουρά!

Χελώνες κι αστακοί προχωρούν Ταίρι ψάχνουνε να βρουν.

"Ναι ή όχι, ναι ή όχι.. Θα χορέψεις, ναι ή όχι,"

Δεν έχεις ιδέα, πόσο είν'ωραία στο νερό σαν μας πετάξουν.

"Είναι μακριά, λέει το κοχύλι. Τι θα γίνει αν μας χάσουν,"

Ευχαριστώ θερμά, μα για χορό, αλλού ας ψάξουν.

"Ναι ή όχι, ναι ή όχι... Θα χορέψεις, ναι ή όχι,"

Όχι ακόμα!

Ας είναι μακριά, η φίλη του απαντάει.

Έχει άλλη ακτή απ'την πέρα τη μεριά.

Απ'την Αγγλία όσο φεύγεις, η Γαλλία έρχεται κοντά.

Μη χλομιάζεις, μην τρομάζεις αγάπη μου γλυκιά.

"Ναι ή όχι, ναι ή όχι... Θα χορέψεις, ναι ή όχι,"

Ευχαριστώ. Πολύ ενδιαφέρον!

Να κάνουμε κι άλλες φιγούρες...

...ή προτιμάς να τραγουδήσει κι άλλο ο Ψεύτικος Χελώνος;

Άλλο ένα τραγούδι, σας παρακαλώ.

Σούπα... Σούπα...

Δεν είναι ώρα για συμπόσιο!

Αντάμωσα πολλά παράξενα όντα στην περιπέτειά μου.

Τόσα πολλά, μάλιστα, δεν έχω γνωρίσει όλη μου τη ζωή!

Αρχίζει η δίκη!

Γρήγορα! Αρχίζει η δίκη!

Ποια δίκη;

Του Βαλέ Κούπα. Έκλεψε τις τάρτες της Βασίλισσας!

Ησυχία!

Κήρυκα, εκφώνησε το κατηγορητήριο!

Η Βασίλισσα έφτιαξε τάρτες μια μέρα του καλοκαιριού...

Κι ο Βαλές βούτηξε τις τάρτες και τις έκρυψε κάπου αλλού.

Την ετυμηγορία σας!

Όχι ακόμα, μεγαλειότατε. Ο πρώτος μάρτυρας!

Κάλεσε τον πρώτο μάρτυρα.

Η σειρά μου!

Ο πρώτος μάρτυρας!

Συγγνώμη για το φλιτζάνι, αλλά δεν τέλειωσα το τσάι μου.

Έπρεπε να το'χεις τελειώσει. Πότε άρχισες;

Στις 14 Μαρτίου, νομίζω.

- 15 ήταν. - Όχι, 16.

Να καταγραφεί.

Ησυχία στο δικαστήριο!

- Βγάλε το καπέλο. - Δεν είναι δικό μου.

Τα πουλάω. Είμαι Καπελάς.

Άρχισε την κατάθεσή σου. Αν ταραχτείς, θα σ'εκτελέσω!

Τι περίεργο! Μεγαλώνω πάλι.

Μη με ζουλάς έτσι!

- Μεγαλώνω. - Όχι εδώ μέσα.

Κι εσύ μεγαλώνεις.

Λογικά, όχι μ'αυτό το γελοίο τρόπο.

Ησυχία!

Θέλω τη λίστα των τραγουδιστών της συναυλίας.

Άρχισε να καταθέτεις γιατί θα σ'εκτελέσω έτσι κι αλλιώς!

Είμαι ένας φτωχός άνθρωπος. Το ψωμί άρχισε να λεπταίνει...

...και το τσάι να τρεμουλιάζει.

- Ποιο τρεμούλιασμα; - Άρχισε με τ...

Το "τρεμούλιασμα" αρχίζει με "τ". Για βλάκα με περνάς;

Είμαι ένας φτωχός άνθρωπος.

Άρχισαν όλα να τρεμουλιάζουν και ο Λαγός του Μάρτη είπε...

Το αρνούμαι.

Το αρνείται. Προχώρα.

Μετά... ο Τυφλοπόντικας είπε...

Μετά έκοψα κι άλλο ψωμί κι έβαλα βούτυρο.

Τι είπε ο Τυφλοπόντικας;

Δε θυμάμαι.

Αν δε θυμάσαι, θα εκτελεστείς!

Είμαι φτωχός άνθρωπος...

Και φτωχός ομιλητής!

Γλιτώσαμε απ'τα ινδικά χοιρίδια! Επιτέλους!

Ησυχία στο δικαστήριο!

Είναι ανυπόφορο. Πρέπει να σταματήσω να μεγαλώνω.

Παραμεγάλωσα. Τι να γίνει, έτσι θα μείνω.

Ησυχία στο δικαστήριο!

Αν δεν έχεις να πεις άλλα, μπορείς να κατέβεις.

Κάθισε, λοιπόν.

Προτιμώ να φύγω και να τελειώσω το τσάι μου.

Πήγαινε!

Και πάρτε του το κεφάλι!

Επόμενος μάρτυρας.

Τι είναι αυτό; Ηλίθιε μεθύστακα!

Η μαγείρισσα της δούκισσας!

- Δώσε κατάθεση! - Όχι.

Μεγαλειότατε, πρέπει να την εξετάσετε κατ'αντιπαράσταση!

Από τι φτιάχνονται οι τάρτες;

Από πιπέρι!

Με το άσπρο απλώς τρομάζεις με το κόκκινο τα τινάζεις...

Μελάσα!

Πιάστε τον Τυφλοπόντικα! Πάρτε του το κεφάλι!

Ο επόμενος μάρτυρας.

Εξέτασε εσύ τον επόμενο. Το κεφάλι μου πάει να σπάσει.

Δεν έχουν στοιχεία ως τώρα.

Αλίκη.

- Τι ξέρεις γι'αυτή την ιστορία; - Τίποτα.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό!

Ασήμαντο, πρέπει να εννοείτε.

Ακριβώς, ασήμαντο...

Ησυχία!

Κανονισμός 34:

Όσοι έχουν ύψος πάνω από ένα μίλι, να αποσυρθούν.

Δεν είμαι ένα μίλι.

Είσαι δυο μίλια.

Δε φεύγω. Αυτό το'βγαλες απ'το μυαλό σου!

- Είναι ο πιο παλιός! - Τότε, θα ήταν ο νούμερο ένα!

Βγάλτε την ετυμηγορία!

Υπάρχουν κι άλλα στοιχεία. Βρήκα τώρα αυτό το χαρτί.

Γράμμα είναι. Το'γραψε ο φυλακισμένος;

Προς... κάποιον.

Δε θα ήταν προς "κανέναν".

Δεν είναι γράμμα. Είναι τραγούδι!

Δεν το συνέθεσα εγώ κι ούτε αποδεικνύεται ότι το'κανα.

Δεν έχει υπογραφή.

Το'κανες από πονηριά. Οι τίμιοι βάζουν υπογραφή.

Αυτό αποδεικνύει την ενοχή του.

Δεν αποδεικνύει τίποτα. Δεν ξέρετε τι λέει το τραγούδι.

Τραγούδησε το.

Μεγαλειότατε, από πού ν'αρχίσω;

Απ'την αρχή...

...προχώρησε ως το τέλος και μετά, σταμάτα.

Λένε πως πήγες απ'αυτήν. Πως σ'αυτόν μίλησες για μένα.

Αυτή είπε πως είμαι καλός, αλλ'από κολύμπι ντιπ ζαβός.

Δεν έφυγα, τους είπαμε. (Αλήθεια είναι, είναι γνωστό)

"Αλλ'αν σπρώξει το θέμα αυτή, τι θ'απογίνεις εσύ,"

Της έδωσα μια, του δώσαν δυο Μας έδωσες γεμάτες τρεις.

Σ'εσένα ήρθανε μετά απ'αυτό Δικές μου ήταν, μην τ'αρνηθείς.

Αν αυτή, μαζί κι εγώ μπλέξουμε στην ιστορία...

Στα χέρια σου τ'αφήνει να τους δώσεις ελευθερία.

Η γνώμη μου είναι πως εσύ (πριν εκείνη πάθει υστερία)

γι'αυτήν ήσουν κακή τροπή, κακή για μας, κακή για'κείνα.

Μη μάθει πως σ'άρεσαν πολύ Θα'ναι το μυστικό μας...

Αλλού δε θα μαθευτεί Μόνο ανάμεσα στους δυο μας.

Το σπουδαιότερο στοιχείο!

Τίποτα δεν είναι.

Ν'αποφασίσουν οι ένορκοι!

Πρώτα η ποινή και μετά η ετυμηγορία!

Αυτά δε γίνονται!

- Μάζεψε τη γλώσσα σου! - Δεν θα το κάνω!

Τη μισώ!

Πάρτε της το κεφάλι!

Σαχλαμάρες! Τραπουλόχαρτα είστε!

Ξύπνα, Αλίκη.

Κοιμήθηκες βαριά!

Είδα ένα πολύ παράξενο όνειρο!

Σίγουρα ήταν παράξενο.

Πρέπει να φύγουμε τώρα.

Αυτή η αλλαγή δεν ήξερα πως θα φανεί...

σήμερα στη ζωή μου...

Αυτή η αλλαγή ήταν τόσο ξαφνική...

γέμισε την ψυχή μου.

Τ • Ε • Λ • Ο • Σ