Original subtitles

DE VIER BOEREN

Tot straks.

Celia.

Tijd om op te staan, Celia.

Kom, opstaan.

De geschiedenis wacht op ons.

U bent er snel. Ik heb zoiets nog nooit gezien. In haar hoofd geschoten.

Dat zien wij ook niet elke dag.

Heeft u de ambulance gebeld, Mr Redman? Wat is haar achternaam?

Dawe. D-a-w-e. Ze studeert archeologie. Ik ook.

Lane, er is een zaaltje als crisiskamer, aan het eind van de weg.

Daar praten we verder, Mr Redman.

Met Wycliffe. - Met Lane.

Ze wordt naar Plymouth gebracht. - Hoe gaat het?

Hier is alles onder controle.

Doug doet buurtonderzoek, ik ga naar de opgraving.

Wie heeft hier de leiding? - Wie bent u?

David Cleeve. Ik ben de eigenaar van het huisje waar het meisje is gevonden.

Kom maar mee.

Goed, tot straks dan.

David Cleeve voor u. - Inspecteur Lane.

Wat kan ik voor u doen?

Ik wou hetzelfde vragen. Ik weet niet of ik iets kan bijdragen.

Maar bij een moord wil de politie altijd alle achtergrondinformatie, dus vandaar.

Fijn, maar waarom denkt u aan moord? - Er was toch een meisje neergeschoten?

Ze is niet dood. Ze wordt geopereerd.

Gelukkig maar.

Kende u haar? Celia Dawe?

Niet persoonlijk. Ik ken die studenten maar oppervlakkig.

Hoe bent u bij de opgraving gekomen? - Via luchtfotografie.

Ze vonden de omtrek van een nederzetting op mijn grond.

Professor Faber wilde dat onderzoeken, en toen volgde een invasie.

Mijn vrouw en ik zijn erg op onszelf, dus we schrokken van dat kampement.

U heeft ze onderdak aangeboden? - Ja, die tenten leek me niets.

Ik heb vakantiehuisjes, en het is laagseizoen.

Weet u hoe Celia alleen in dat huisje terechtkwam?

Daar hebben ze vast om geloot.

Commissaris Wycliffe. - Ze zal u niet veel kunnen vertellen.

Overleeft ze het? - Het zou een wonder zijn als ze bijkomt.

Haar hersenen zijn ernstig beschadigd.

Wat is ze voor iemand? - Heel erg aardig.

Serieus, weet u wel. Ze vond archeologie geweldig.

Ze ging blokken als wij naar de pub gingen.

Had ze een vriendje?

Vertel.

Ik had gedacht dat wij samen iets zouden krijgen.

En Celia? - Die hield afstand.

Maar jij ging haar elke ochtend wekken.

Ze kon moeilijk uit bed komen.

Weet jij waarom iemand haar wilde doden?

Het slaat nergens op.

Interessante opgraving. Typisch voor de ijzertijd. De vraag is: hoe oud?

Was Celia Dawe een goede student?

Professor?

Ja, uitstekend zelfs. Het arme kind.

Kon ze het met de anderen vinden? - Jawel.

Het is een kleine groep, iedereen is van slag.

Onze weldoener. - Ik heb hem ontmoet.

Is hij geïnteresseerd in het werk? - Als het hem uitkomt.

Geen onverdeeld genoegen, die Mr Cleeve, of Stride.

Peter Stride, schrijver van Medicus, Xanadu...

- Magistra.

Pretentieuze onzin, vind ik. - Ik had hem anders voorgesteld.

Dat heb je met schrijvers. Niemand mag weten wie hij is.

Hij mijdt de publiciteit.

En? - Niet echt.

Het was een studente.

Celia Dawe. Ze is niet dood en ze weten niet wie het heeft gedaan.

Weet jij het?

Wat heb ik ermee te maken? - Hoe moet ik dat nou weten?

Carl belde over de drukproeven. En je moet deze tekenen.

Is alles goed?

Alles moet altijd gisteren klaar zijn. Eerste en tweede versie, drukproeven.

Arme David. Neem eens vakantie.

W.M.G. Wapen, motieven en gelegenheid.

Het wapen was een vuurwapen. Waarschijnlijk een handwapen.

Waarschijnlijk met een demper, omdat de buren niets hebben gehoord.

Dat zal het lab wel uit kunnen zoeken.

Het motief is moeilijker.

Uit sporen blijkt dat ze seks had, maar we weten niet hoe lang dat geleden is.

Toch een mooi einde, hè Lucy?

Wie het ook was, hij is onze hoofdverdachte of kroongetuige.

U denkt dus aan een crime passionnel?

We moeten niets uitsluiten. Wat heb je over haar ontdekt?

Niet veel. Ze was blijkbaar nogal stil, aardig, en een hardwerkende studente.

Overdag dan.

Als ze een dubbelleven leidde, dan ontdekken we dat als we verder zoeken.

Gelegenheid dan.

Er is een lichte auto, type Metro, gezien die rond drie uur 's nachts wegreed.

De schutter? - Kan zijn, hoeft niet.

Ervaring leert ons dat de dader waarschijnlijk uit de buurt komt.

We gaan eerst die auto zoeken.

De Cleeves hebben er een.

Een Metro.

Wat ik niet snap, is dat Celia op haar rug lag, onder de dekens.

Haar voorzijde lag dus naar de deur.

Waarom is ze dan in haar achterhoofd geschoten? Dat lag naar de muur.

Ze lag vast zo en is daarna verplaatst. - Door wiens toedoen?

Wiens? - Da's grammatica, kijk niet zo bezorgd.

Er zijn twee mogelijkheden. Ze is verplaatst door wie er bij haar was...

...of door de dader. Als die niet dezelfde zijn.

Ik zou wel eens met haar vriend willen babbelen.

Dat gesprek met Cleeve, er was iets dat niet helemaal...

Toen hij binnenkwam, stelde hij helemaal geen vragen.

Niet wat er gebeurd was, wie het slachtoffer was en zo.

Hij bood gelijk zijn hulp aan. - Misschien wist hij het al.

Ik spreek hem morgen wel. Ik ben doodop. Tot morgen.

Ik ga ook pitten.

Laat hem wel zijn tanden poetsen.

Zaterdag? Nee, dat lukt niet, dit onderzoek verloopt langzaam.

Heb ik wat? Nee, ik was haar verjaardag niet vergeten.

Dan gaan we toch een andere keer uit eten.

Zeg Emma dat het me spijt.

Alles goed met jou?

Ik ook.

Ik zie je over een paar dagen.

Commissaris Wycliffe. Ik kom voor Mr Cleeve.

Commissaris Wycliffe?

Mijn vrouw, Patricia.

Vanwaar uw bezoek? Ik heb alles al verteld aan inspecteur Lane.

U weet wel, politiemensen snappen het pas als ze het zes keer horen.

Net als de agent in uw boek. - U heeft mijn geheim ontdekt.

U kent mijn boeken? - Sommige.

U bezit toch een lichte Metro? - Ja, die is van mij.

Zo'n auto is gezien rond het tijdstip van de schietpartij.

Dat kan de onze niet zijn, die krijgt een grote beurt in Falmouth.

Dan schrap ik u van de lijst van verdachten.

Nog een ding. Zou ik uw werkkamer mogen zien?

Natuurlijk. - Mijn vrouw wil graag alles van u weten.

Sorry voor de overlast, Mrs Cleeve.

Komt u binnen.

Wilt u iets drinken?

Peter Stride staat bekend als kluizenaar. Ja toch?

Zonder anonimiteit geen vrijheid.

Staat er daarom geen foto op uw boeken?

Waarom laat u die studenten dan op uw grond toe?

Ze kennen me alleen als David Cleeve. En ik vind het verleden fascinerend.

Sliep u met Celia Dawe?

Ze was die avond met iemand samen. Ze logeerde in uw huisje.

Heeft u een sleutel? - Ja, maar zo is het echt niet.

Dan mogen we uw kleren van die avond zeker wel hebben?

En een bloedmonster voor een DNA-test. Voor het geval dat.

Denkt u dat ik haar heb neergeschoten? - Ik probeer de lijst in te korten.

Goedemorgen, Franks. - Roger Kitson, staat op zijn creditcards.

Een schot in het achterhoofd, zeer waarschijnlijk een geweer.

Wanneer? - Na de vloed, hij liet zijn hond uit.

Na de autopsie weet ik meer. - Hij liet zijn hond uit?

De hond leidde die man naar het lichaam. Hij is een strandjutter.

Als hij hier vandaan komt, dan kunnen we gemakkelijk aan informatie komen.

Rond een uur of vier, hoop ik.

Toeval, twee moorden in twee dagen? - Ik hou niet van toeval.

Het lijkt op twee verschillende wapens.

Celia is neergeschoten met een 9 mm handwapen. Het zijn twee aparte zaken.

Ik ga naar het hoofdbureau. Neem jij het over?

Ik zet iemand anders op Celia Dawe, maar dat kan wel even duren.

Kan ik dan Potter hier krijgen, en een mobiel bureau?

Als Celia niet bijkomt, heb ik hem liever bij het team.

Ik zet er wel een agent neer dan. Hou me op de hoogte.

Ik ben hopelijk vanavond terug. Je weet hoe het gaat.

Eigenlijk niet. - Ooit wel. Als je pech hebt.

Zoals sommige mensen leven.

Ik zou hier nog geen hond in zetten. - Deed hij wel.

Buskaartjes, creditcards, rijbewijzen.

Bedrijfspassen. Paspoorten.

Arthur Mitchell, Ronald Clark, Francis Collins, Edward Zennon.

Roger Kitson, Roger Kitson. - Wie was hij nou echt?

Een kaartspeler?

Bedankt voor de moeite. - Geen probleem.

Is er soms een Metro-conventie? - Er is een radio-oproep geweest.

Heeft u gewonnen? - Nee. Ik raak zes mensen kwijt.

Ze lijken wel gek. - Zoiets zei ik ook.

Hoe gaat het hier? - Kitson is om 10.00 uur gedood.

Met een luchtbuks. - Interessant.

En er wacht een bezoeker op u in de verhoorkamer.

Celia was niet de knapste, maar ze had wel iets.

Ik vond haar leuk en gaf haar daarom dat eenpersoonshuisje.

Hoe had u dat geregeld? - Ze gebruikten mijn land voor niets.

Ga verder.

Daarna hoefde ik alleen maar een keer langs te gaan als de beroemde schrijver.

Dat werkte altijd.

Ik kan het niet helpen.

Sommige mannen, zoals ik, moeten nu eenmaal met alle vrouwen naar bed.

Om iets te bewijzen, denk ik. Uit onzekerheid, doodsangst.

Zo zit het. Begrijpt u wat ik bedoel?

Weet uw vrouw ervan?

Ze ziet het als de prijs voor mijn genialiteit.

Zij geeft me veiligheid, vastigheid. De rest krijg ik van de anderen.

Wist uw vrouw ook van Celia? - Ze wil geen details weten.

Dus u was eergisteren bij Celia? Wat gebeurde er?

Het was heel bizar. Ze was, is heel energiek.

We lagen in bed. Ineens rolde ze bovenop me.

Ze schokte ineens en werd slap.

Ik dacht: ik wist niet dat ik zo goed was.

Ik lag daar gewoon en hield haar vast. Maar toen ze niet bewoog, rook ik onraad.

En het kussen voelde nat.

Ik deed het licht aan, en er was overal bloed.

Ik begreep er niets van.

U had niets gehoord, ook geen schot?

Ze was heel gepassioneerd en opgewonden.

Hoe laat was dat? - Net na drieën.

Waarom belde u geen ambulance?

U vindt me een schoft, dat vind ik zelf ook.

Ik reageer nu eenmaal zo als er een crisis is.

Wie denkt u dat het gedaan heeft? - Geen idee.

Tenzij ik het eigenlijke doelwit was.

Met hoeveel vrouwen heeft u het bed gedeeld sinds u hier woont?

Ik woon hier ruim 20 jaar.

Driehonderd?

We willen graag een lijst. - Wees redelijk.

Als er 'n boze echtgenoot rondloopt met een wapen, dan moeten we hem vinden.

Ik zal mijn best doen. Maar ik weet ze niet allemaal nog.

Dat begrijp ik.

En hoe zit het met bescherming?

We komen al mensen tekort. - Ik ben gewoon een schietschijf.

Ik ben niet overtuigd dat u gevaar loopt. - Stank voor dank dus.

Ik laat uw verklaring opnemen. Nog een ding.

Kent u Roger Kitson? Van uw leeftijd, lang, ziet eruit als ex-soldaat.

Waar gaat dit over? - Niet belangrijk.

Ronald Clark.

A.H. Watkins. - Geen voornaam?

We zitten echt op het verkeerde spoor.

Doug, jij bent Cleeve. - Ik heb net gegeten.

Ik moet zeker Celia spelen? - Aan de slag.

Het schot kwam hier vandaan, en Celia werd achter haar linkeroor geraakt.

Volgens Cleeve zat ze boven hem.

Hij draaide haar op haar rug en bedekte haar.

Doug, wat doe jij? - Ik kleed me aan en peer 'm.

En dus? - Heb ik zeker bloed op mijn kleren.

Maar als jij de dader was... - Zou ik me eerst aankleden.

Dan heb ik geen bloedvlekken.

Het forensisch rapport wordt interessant.

Het forensisch rapport.

'Veel bloedsporen van slachtoffer'. - Dus Cleeve was het niet.

Dat hoeft niet.

Tenzij hij haar naakt neerschoot, zich aankleedde, in haar bloed rond rolde...

Ik snap het al. - Haar vriendje dan?

Redman? Die is te impulsief. Deze moord was uitgedacht, gepland.

Hij is het eerder dan Cleeve. - Ik wil alles over Cleeve weten.

Zijn geboorteplaats, zijn basisschool, de kleur van zijn eerste fiets.

En of die Metro echt een beurt krijgt. - Het bewijs staaft zijn verhaal.

Verhaal, precies. Onthoud dat. Pearce?

Wat kan ik voor u doen? - Ik heb een paar vragen, Mrs Cleeve.

Is uw man nog weggegaan toen ik gisteren hier wegging?

Weet u waar naartoe?

Ik kan u wel vertellen dat hij de avond daarvoor behoorlijk dronken was.

Dat gebeurt wel vaker. Ik denk dat hij een frisse neus wilde halen.

En u? Het spijt me dat ik dit moet vragen.

Waar was u maandagnacht? - Ten tijde van de moord?

Ik kan u verzekeren, als ik jaloers was, was ik nu een massamoordenares.

Ik was hier, in bed. Ik sliep en niemand kan dat bevestigen.

Toch bedankt. - Discretie is onmisbaar in zo'n relatie.

En een oogje dichtknijpen.

David vindt dat hij om zijn beroemdheid zich niet aan regels hoeft te houden.

Waarom blijft u? - Ik hou van hem.

Milli, zijn secretaresse, werkt al twee jaar van negen tot zes.

Maandag ook. - Verzamel zoveel mogelijk informatie.

Voor mij ben je niet zijn lijfwacht, maar zijn cipier, snap je?

De lijst waarom u vroeg. Met data.

Staat Milli er ook op?

Vergeten. - Logisch.

Ik las vanochtend in de krant over die dode man op het strand, Roger Kitson.

Hoezo? - U vroeg naar hem.

U zei dat hij van mijn leeftijd was. Hoe zag hij er precies uit?

U hoort nog van me.

Alle bridgeclubs binnen 50 km, oké? - Ik heb iets.

Een vogelaar heeft een lichte Metro gezien op het strand, vlak voor de moord.

Heeft hij het kenteken? - Ja. Hij is van ene Mrs Barbara Prout.

We hebben de bestuurder al verhoord. Gerald Prout.

Is dat zo?

Toeval?

De baas gelooft niet in toeval.

Commissaris Wycliffe. Dit is mijn collega inspecteur Lane.

We zoeken een auto, een gele Metro, die op dit adres geregistreerd staat.

Waar is uw man? - Die is op zakenreis.

Wat voor zaken? - Hij is vertegenwoordiger.

Heeft hij u gebeld? - Gisteren. Hoezo?

Wij moeten uw man dringend spreken.

Zijn auto is gezien op een plaats delict. - Hij is nooit het foute pad op geweest.

We willen hem spreken om hem van de lijst te kunnen schrappen.

Dat heb ik al vaker gehoord.

U gaat de juiste man pakken, hè? - Dat hopen we wel ja.

Zei hij waar hij was toen hij belde? - Hij logeerde op een boerderij.

Hij noemde geen adres. - Heeft u een telefoonnummer?

Hij belde vanuit een telefooncel.

De auto staat op uw naam. - Ja en?

Heeft u er zelf nog in gereden? - Ik mag niet rijden.

Ik ben mijn rijbewijs kwijt. Ik ben ziek.

Als uw man weer belt, wilt u dan meteen contact met mij opnemen?

Dan ben ik er niet.

Ik ga weg. Ze willen me afschepen, maar ik trap er niet in. Ik ga naar Londen.

Ik snap het niet. - Vanochtend kreeg ik weer een brief.

Kijk maar.

'Het spijt de minister dat hij u nu niet kan ontvangen'.

Ik kampeer desnoods in zijn tuin, ziek of niet.

Ik heb de radio en de tv gebeld, die komen ook. Ik zal hem spreken.

Jonathan Welsh? Was dat uw broer?

Welsh kreeg in 1960 de doodstraf voor de dood van een agent.

Hij is vermoord door de overheid, op 15 april 1961.

Er waren twee paar vingerafdrukken op het wapen. Hij had een pistool.

Maar hij heeft niet geschoten. Dat kon hij niet. Zo was hij niet.

Larkin heeft het gedaan. John Larkin.

De andere twee logen uit zelfbehoud.

Waarom vertel ik het ook. Het interesseert u niet, niemand niet.

U wilt alleen het rechtssysteem beschermen.

Cross. Hartenboer. - Roger John Cross.

Hij liet mijn broer ervoor opdraaien, en kreeg zelf maar een paar jaar.

Dat is toch geen gerechtigheid? - Roger Cross is dood.

Hij is twee dagen geleden vermoord.

Bel het hoofdbureau, laat ze per helikopter het gebied uitkammen...

...op een gele Metro bij een boerderij. - Verder niets?

De vier boeren. Welsh is vermoord, Cross is dood.

En die andere twee dan? - Die moeten wij eerder vinden dan Prout.

Gaat u weg, Mr Cleeve?

Ik ga wandelen, als dat mag. - Ik pak mijn jas.

Ik wil geen gezelschap. - Orders van de commissaris.

U mag het huis niet alleen verlaten. Uw veiligheid is in gevaar.

Laat ook maar.

Ze heten allemaal Jack of John.

Roger John Cross, John Larkin.

Jack Shirley, Jonathan Welsh.

Jack Shirley is ook dood.

Hartaanval in de gevangenis, acht jaar geleden.

Toen was er nog maar een. - Larkin.

Hij is gezien, bij Borlase Mine. - Dat is toch in de buurt?

Zo'n 16 km. - Kom mee, Lucy.

Geef het door aan vuurwapens, we wachten daar op ze.

Doug, jij wacht hier op info over Cleeve, als hij echt zo heet.

Ik zal het hem zeggen.

De Metro staat er nog, maar binnen is alles stil.

Zou hij er nog zijn? - Dat mag vuurwapens uitzoeken.

Slecht nieuws, die zijn op een andere klus.

Dus we hangen zelf de held uit, of wachten.

We wachten.

Ontspan je nou eens.

Dat is me mijn hele leven nog niet gelukt.

Je moet nodig op vakantie.

Het kan toch? Drie weken, of een maand, zodra je boek uit is.

Dan gaan we naar de Bahama's.

Wat is de situatie?

Dat mag hoop ik wel?

Ik word gek van dat binnen zitten. Hoe lang duurt dat nog?

Zo lang als nodig is.

Tot we iemand hebben voor de moord op Celia Dawe, moet u zich stil houden.

Goed nieuws, er is een verdachte. Hij zit bij de Borlase kleiputten.

Wie? - Ene Prout.

Hij wordt nu omsingeld. Alles komt goed, maar houdt u zich gedeisd.

Ik laat het weten als het voorbij is. - Agent, wilt u de volgende keer kloppen?

Blijf hier.

Niemand thuis.

Hij kan overal zitten, maar hij is niet gaan jagen. 9 mm.

Kom mee. Allemaal, meekomen.

Pak jij 'm even, Andy.

Informatie over Cleeve zo te zien.

Kijk nou. David Cleeve, geboren op 5 september 1931.

Gestorven 12 oktober 1944 na een verkeersongeluk op die dag.

Doug. Hij zegt dat Cleeve... - John Larkin is. Weet ik.

9 mm. Dat is waarmee Celia Dawe is vermoord.

Ik weet het al.

Bali. - Waarom ook niet?

We kunnen overal naartoe.

Ik ga een atlas pakken.

Met Pearce, over. - Met Lane.

Ik hoor u, over. - Ga bij Cleeve kijken.

Kunt u dat herhalen?

Pearce, kun je me horen? - Geef eens hier.

Met Wycliffe. Laat Cleeve onder geen beding het huis verlaten. Begrepen?

Begrepen.

Momentje.

Waar is hij? - In zijn werkkamer.

Hallo, Larkin. - Prout.

Achterom.

Blijf waar je bent. Hou je wapen omlaag. Wat je ook doet, breng het niet omhoog.

Goed zo. Het is voorbij, Gerald. Je wilt geen politieman neerschieten.

Goed zo. Laat maar vallen. Laat het maar los.

Ik kreeg geen gelegenheid... - Bewaar dat maar voor het onderzoek.

Het viel niet mee hem te vinden. Hij had zich goed verstopt.

Cleeve, Stride. Wist ik veel.

Waarom nu? - Larkin had toen moeten hangen.

Dus je wilde gerechtigheid?

Bent u getrouwd?

Ze hadden niet alleen die politieman gedood en Johnny, maar ons ook.

Ons huwelijk, ons leven samen.

En Barbara ook. - Uw vrouw?

Ze is stervende. Kanker.

Ze heeft nog maar een paar maanden. Dat bericht was de druppel.

En Celia Dawe? Waar is haar gerechtigheid?

Dat spijt me erg.

Ze bewogen.

Dat was niet mijn bedoeling.

De onschuldigen zijn altijd het slachtoffer, nietwaar?