Original subtitles

Vertaling: Trilker

20 Gesneuveld, 5 Vermist

EREMEDAILLE Verdiensten voor William H. Pitsenbarger

Verliezen Nemen Toe voor VS- Troepen

VS-troepen lijden zware verliezen.

Secretaris-generaal van de luchtmacht adviseert (posthuum) medaille te verlenen...

William H. Pitsenbarger Eremedaille Geweigerd

VERTROUWELIJK

103,6 WPTZ.

Al het nieuws, radio, verkeer, sport en weer samen op de 8s.

In het district staat een file op Constitution...

Hallo, Dr. Landons kantoor, alstublieft. - Dit ding is waardeloos.

Verschrikkelijk. - Hallo?

Hallo, met Tara Huffman, ik heb om 8:15 een punctie en we staan vast op Constitution.

Het spijt me heel erg. Hebt u even?

Hallo? Hoi Celia. Ik zit op de andere lijn.

Wacht. Celia? - Oké, goed..

Snel dan. - Dank je.

Hé, wat is er?

Wat? Waarom?

Ik bel je terug. We zien elkaar beneden, oké?

Peter is er gewoon mee gestopt. - Ik krijg een kwartje van je.

Wat is er gebeurd? Waarom? - Ik weet niet wat er is gebeurd.

Twee straten verderop is een metrostation . Waarom neem je die niet?

Weet je het zeker?

Ja. - Het spijt me.

Het is wel goed. - Dank je.

Oké, vriend. Zorg goed voor je moeder, oké?

Oké, succes. Ik bel je. - Het komt wel goed. Doei.

Ik belde zodra ik het hoorde.

Het is jouw taak mij te beschermen, O'Neal. Jij bent mijn kogelvrij vest.

Hoe kon ik weten dat de secretaris een persconferentie zou houden en aftreden?

Had hij een reden? - De secretaris?

Ja. Hij wil meer tijd besteden... - aan zijn gezin?

Jezus. Was Stanton er? - Hij had de donuts.

Natuurlijk. Hoe ziet mijn dag eruit?

Je elf uur is vroeg en je lunch geschrapt.

Ministerie van Defensie

Welke elf uur? - Sergeant-majoor Thomas Tulley.

Nooit van gehoord. Verzetten.

Ik heb je gemist bij de briefing.

Blij dat ik mijn oor op de rail had, Carl, anders was ik er onder gekomen.

Als je op tijd was geweest, had je het net als de rest gehoord.

Je moet iets geweten hebben. - Ik was hier, jij niet.

Eigen schuld. Ik heb een donut voor je, met hagelslag.

Mijn vrouw moest een punctie. - Juist ja, prioriteiten.

Ik weet niet hoe je het doet. Vrouw, kinderen, hamster...

Het was een marmot. Gelukkig ging die uiteindelijk dood.

Het leven wordt verfijnder als je geduld hebt.

Het was een schok, maar ik ben er eindelijk overheen.

Gaat het? Wat zit je dwars?

Ik ben een pro Deo advocaat die straks werkloos wordt.

Kom op, je bent een superster die straks eigen baas wordt

Je vindt vast wel iets.

Midden in een verkiezingsjaar?

Zelfs Tiger kon die bal niet Pits. Waarom ik wel?

Omdat je politiek Darwinisme absoluut instinctief is.

Bedankt. - Graag gedaan.

Weet je nog dat overzicht onderscheidingen, dat ik je in juli gaf?

Mogelijk een vage herinnering.

Eremedaille update? Je hebt een statusvergadering.

Wanneer? - Nu.

Met wie? - Sergeant-Majoor Thomas Tulley.

Luchtmacht Reddingsteam, met pensioen.

Vanuit Dayton komen vliegen. - Je afspraak van elf uur.

Hij is de maat van die man.

Man van wie? Welke man? - De Eremedaille-kandidaat.

Waarom is hij er niet zelf? - Omdat het postuum is.

Lees dat maar. Alsjeblieft.

Jezus... - Ik herinner je er sinds juli aan.

We hebben het over een van de bloedigste dagen van de oorlog.

Pits heeft levens gered.

En hij kreeg het Luchtmacht Kruis. Wat is daar mis mee?

Het is verlaagd naar het Kruis.

We hadden hem opgegeven voor de Eremedaille. Dat is wat anders.

Sergeant, ik ga u iets vertellen wat u waarschijnlijk al weet.

Opwaarderen van onderscheidingen gebeurt zelden.

Het herzieningscriterium is nieuwe informatie.

Ik dacht dat het nieuwe informatiedeel uw taak was.

Dit was 30 jaar geleden.

Hebt u een agenda die ik moet kennen?

Vertraagde gerechtigheid is geweigerde gerechtigheid.

Dat is mijn agenda.

Sergeant Tulley, de secretaris van de luchtmacht, is vandaag afgetreden.

Over drie maanden is iedereen hier weg, inclusief ik.

Dit gaat jaren duren.

We komen hier volgende week op terug.

Minister Peters? - Ja.

Thomas Tulley, Luchtmacht Reddingsteam, gepensioneerd.

Agentschap voor defensiecontracten zoekt een regiodirecteur.

Dan zou ik er niet op achteruit gaan

Je bent nu officieel in je eentje. - Doe niet zo.

De bellijst staat op je computer. De secretaris zoekt je. En je vrouw belde.

Wacht. Waarom?

Dat zei ze niet. - Nee, Peters.

Hij wil je over vijf minuten in zijn kantoor spreken.

Gefeliciteerd met het werk, Carl. Je bent een snelle.

Bedankt, meneer de secretaris.

Ga zitten.

Sergeant-Majoor Thomas Tulley vindt niet dat we deze Medaille-zaak eerlijk behandelen.

Het is een misverstand. - Dat zei ik ook.

Meneer?

Operatie Abilene was een van de bloedigste veldslagen van de hele oorlog.

De oorlog in Vietnam. - Bedankt.

Een complete compagnie was weggevaagd zonder de inspanningen van deze PJ.

Reddingsteam Lid.

Pitsenbarger is een legende in de reddings-gemeenschap.

Dat begrijp ik.

Carl stelt je reisschema samen.

Je verzamelt persoonlijk ooggetuigenverslagen,

en maakt een dossier voor een complete onderscheidingsbeoordeling.

Maar we gaan het budget aan de commissie presenteren.

Dat regelt Carl. - Ik heb er het hele jaar aan gewerkt.

En nu werk je hieraan.

De eremedaille is de hoogste erkenning van militaire moed die er is.

Patton zei dat hij zijn bevel voor dat lintje had ingeruild,

Eisenhower het Witte Huis.

Waarom zouden viersterren-generaals en presidenten zoiets zeggen?

Eerlijk gezegd heb ik geen idee. - Dat is een heel goed uitgangspunt.

Ik ben van het budget af omdat een soldaat Peters tot in de wc volgde.

Serieus? - Het is geen soldaat. Hij is Luchtmacht.

Je bent van het budget omdat hij voor schut stond.

- Tulley? - Nee, Peters.

Ik heb nog nooit een onderscheidingsrecensie gedaan, ik heb hier geen tijd voor.

Welke baan heb je trouwens gekregen? - Wetgevend directeur van Madison Holt,

als het jou iets aangaat.

Hoofd der Strijdkrachten? - Is er een andere?

Moet ik dit voor je tekenen?

Dit is gewoon te gek. - Neem een ​​paar dagen.

Verzamel wat oorlogsverhalen.

Laat Celia een samenvatting opstellen waarin je meer tijd vraagt.

We doen alsof het ons iets kan schelen,

dit balletje rolt naar de volgende sufferd die je baan krijgt

en jij bent weg voordat Kredieten lucht heeft van het budget.

Meer niet? - Ja, meer niet.

20 Gesneuveld, 5 Vermist

Het is maar een dag, schat.

We liggen onder vuur van alle kanten, over.

Charlie Six, kanon drie is klaar.

Zeg welke patronen... 246, maal 7246...

Iedereen liggen. - Zoek dekking.

Contact, Victor Charlie. We hebben gewonden en liggen onder vuur.

Heli komt over zo'n twee minuten binnen.

Begrepen, Charlie Six. We komen nu binnen.

Charlie Six.

Ze hebben mortieren en automatische wapens. Het is een hinderlaag.

Hé Tulley, dat ziet er niet zo goed uit.

Ze weten niet hoe ze de draagbaar moeten laden.

Holy shit. Het is hun hospik.

Iemand moet naar beneden en de boel regelen. - Echt niet. Het is daar bloedlink, Pits.

Die lui kunnen niet wachten. Ze zijn hun hospik kwijt.

Laat mij naar beneden, dan kan het sneller.

Zodra we hun gewonden hebben,

ben je terug in deze heli. - Begrepen.

Wees verrekt voorzichtig.

Ik ga naar beneden.

Klinkt als een zelfmoordmissie.

Zelfmoord is hopeloos.

Wat Pitsenbarger deed was...

Was heldenmoed.

Het was vreselijk om te zien van waar ik zat.

Waarom kreeg hij dan de medaille niet in '66?

U hebt daar vast een mening over. - Als mijn mening ertoe deed,

was dit al lang geleden gebeurd.

Doet u iets, sergeant?

Heeft u een baan of hobby, of bent u hier fulltime mee bezig?

Ik ben een palliatieve verpleger.

Ik werk met terminale patiënten en hun gezin

om doelen rond het levenseinde te verhelderen en...

symptoombehandeling, psychosociale...

...spirituele ondersteuning.

Maak je je eigen bed op?

Wat? - Eenvoudige vraag.

Dat doet mijn vrouw.

Is vast waardeloos om haar te zijn.

Slaat dit ergens op? - We hebben dit eerder meegemaakt.

Je bent gewoon "de nieuwe".

Sergeant...

dit troetelkindje van u ligt al drie decennia in coma.

Ik word er niks beter van, maar ik ben hier toch.

Dus wat wilt u?

Sorry dat ik u laat wachten.

Ik slaap langer dan vroeger. - Meneer Pitsenbarger.

Oud worden is niet moeilijk,

maar lang genoeg wakker blijven om ervan te genieten.

Dus jij bent de nieuwe. - De nieuwe?

Als je het echte verhaal over Abilene wilt, moet je met het voetvolk praten.

En dat zijn? - Je werkt toch bij Defensie?

Het zijn de jongens op de grond.

Charlie Company, 16e Infanterie, Big Red One.

Wat hen betreft, het was niet Bill's gevecht. Bill was luchtmacht.

Charlie Company had 80 procent slachtoffers.

Dat zijn 34 doden op dezelfde dag.

Bill maakte er natuurlijk deel van uit, maar hij was niet een van hen.

Dat moeten we inachtnemen. - Goed.

Billy Takoda woont in Sterling County.

Dat is ongeveer een uur rijden vanaf hier.

Door de jaren heen hebben de vrouwen de meeste jongens opgespoord.

Misschien kun je met hen beginnen.

En die Billy, zal hij met me praten? Gaat het goed met hem?

Jullie kunnen het vast goed met elkaar vinden.

Hallo.

Waarom schreeuw je zo?

Jezus.

Billy Takoda. Niet gemakkelijk te vinden.

Voorzichtig daar beneden, hoor je? Jeremy, blijf uit dat water.

Wat is jouw verhaal?

Waarom ben je hier?

Nou, ik besef wat je hebt meegemaakt. Ik ben hier om te helpen.

Als je wilde helpen, pakte je een wapen en deed je mee, vriend.

Je zou erkennen dat je een aandeel hebt in elke bom

en elke kogel in elk gevecht sinds je geboorte.

Dat je bloed aan je handen hebt, begrijp je?

Tweede kans. Waarom ben je hier?

Het is mijn werk.

Ik heb geen keuze. - Zie je wel? Dat is vooruitgang.

Kwetsbaarheid en communicatie. Eerlijkheid schept vertrouwen.

Dat is het enige echte ruilmiddel dat we in deze wereld nog hebben.

Kun je me nu vertrouwen?

Nee.

Vind je het erg als ik...

Ik ben hier, dus kan ik jouw kant van het verhaal horen.

Ik praat, jij luistert.

Vietnam was niet mijn eerste gevecht.

Ik was een hond die mijn tijd uitzat, een soldaat van nature.

Ik vond het geweldig. Door niks voelde ik me meer levend.

Maar zoiets als Abilene had ik nog nooit gezien.

Zoveel mannen verloren.

Hospik. Hospik.

Verdomme Kepper, gaat het?

Contact, Victor Charlie. Ik ben geraakt.

We hebben gewonden en liggen onder vuur.

Verdomme. Ze hebben mortieren en automatische wapens.

Het is een hinderlaag.

Pitsenbarger, hoe paste hij in dit alles? - Ik was mijn hospik kwijt.

We hadden geen landingszone, dus riepen ze de heli's van de luchtmacht op.

Pedros, Pedros, Charlie Six. Opgelet, we zitten in het nauw.

Meerdere gewonden. We hebben je snel nodig. - Contact, één uur.

Meld wanneer je ons ziet. Over.

Begrepen, Charlie Six. Pedros ziet jullie rook.

Pits kwam naar beneden, redde levens, evacueerde gewonden,

stierf, terwijl hij vocht met mannen die hij niet eens kende.

Omlaag, piloot. Bukken. - Oké.

Kalm aan. Alleen je man in de brancard.

Oké, nu jij.

Oké? Vasthouden.

Voorzichtig, nu. - Een, twee, drie.

Oké, hou vol, vriend. Je moet iets voor mij doen, oké?

Ik wil dat je erop blijft drukken, oké? Helemaal tot boven blijven drukken.

Oké, je gaat naar huis. Goed.

Oké. Ophijsen.

Oké, hou vol, maat.

Houd de linie.

Kom op. - Wat is de situatie, luitenant?

We hebben 100 meter en liggen van alle kanten onder vuur.

We hebben twee doden en minstens acht gewonden, zover ik weet.

Ik heb twee van je mannen nodig. - Jouw feestje, piloot.

Mott.

Tulley zegt dat dit hele medaille-gedoe jouw idee was. Is dat waar?

Ik heb het papierwerk opgesteld, naar de luchtmacht gestuurd., dat is alles.

Maar hij heeft de medaille nooit gekregen. - Niet die grote, nee.

Waarom niet?

Het was oorlog.

Pits was niet de enige, weet je.

Ik heb meer dan een dozijn brieven geschreven aan ouders en vriendinnen.

Daarna kun je alleen maar boete doen...

en probeer te vergeten.

Hoe doe je dat? - Zoals ik al zei, meedoen.

Ging je terug naar Vietnam?

Ik begreep de wereld niet meer en de wereld begreep mij zeker niet,

dus waar zou ik anders heen gaan?

Nou, nadat ik geheeld was,

belde een oude schoolvriend en nodigde me uit voor bier.

We zitten aan de bar en hij kletst wat over meisjes en hoe we vroeger tekeer gingen.

Hoe meer hij praatte, hoe meer ik besefte dat het nergens op sloeg, weet je?

Hij roept: 'Ik hoor dat je het Paarse Hart hebt gekregen.

Wat is er gebeurd? Ben je neergeschoten? '

Het wordt erg stil.

Al die dronken eikels staren me aan.

Ik hoorde alleen maar geschreeuw uit de jungle die dag en...

artillerie gefluit in de lucht.

En ik begon boos te worden.

Dus ik trek mijn shirt omhoog...

gewoon zodat hij zijn mond houdt.

Hij kijkt wat ongemakkelijk

en dan begint hij te grinniken en zegt:

'Wat was je aan het doen, wegrennen?'

Weet je wat? Misschien deed ik dat wel.

Misschien heb ik al die tijd gedaan.

Ik was een vluchteling in mijn eigen land,

en dat deed veel meer pijn dan die kogels.

Doet het nog steeds pijn, opa?

Alleen van binnen, jongen

Kom op, kinderen, tijd om te eten.

Liefje, ik denk dat deze soep bijna klaar is.

Ik moet hier een opname van maken. - Veel meer dan dit wordt er niet opgenomen.

Donna Burr? Hoi. - Hij staat niet op voor acht uur.

Het spijt me. Scott Huffman, Defensie.

Werkt hij 's nachts? - Jimmy heeft PTS.

Hij heeft dwangneurose.

Hij lijdt aan hallucinaties en zo'n 50 andere oorlogsgerelateerde effecten.

Hij slaapt overdag, want de nacht maakt hem doodsbang.

Kent u überhaupt Vietnam-veteranen? - Nee. Het is een nieuwe ervaring voor mij.

Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?

U bedoelt, wat zie ik in iemand met S5 zoals Jimmy?

Nee, helemaal niet, mevrouw. Ik ben gewoon...

Ik verpleegde hem in het veteranenhospitaal.

Je kunt veel over deze jongens leren als je met ze omgaat.

Wat ze deden, wat het kostte.

En elke dag vindt hij de moed geen pistool in zijn mond te steken.

Dus ik denk dat hij wat medeleven verdient,

en geloof me, ik krijg veel meer dan ik geef.

Dus als hij overdag wil slapen, dan vind ik dat best.

Ik sprak Frank Pitsenbarger,

en hij zei dat u een contactenlijst hebt gemaakt

met alle Charlie Company-jongens.

Dus dat wilt u? - Nou... nee, ik...

Ik zou ook graag met uw man praten.

Ik hoop dat u dat meent,

want Jimmy is taaier dan een steak van twee dollar

en hij ruikt een rat een kilometer bovenwinds.

Ik heb geen standpunt of mening. Ik...

Hier is de lijst. - Dank u.

Als u met Jimmy wilt praten, moet u wachten.

Ik beloof niets. - Dank u.

Slapen op je post zou je dood zijn in mijn eenheid.

Weet u wat ik bedoel, meneer?

Mensen hier in de buurt denken dat ik een vampier ben.

Misschien hebben ze nog gelijk ook, want ik slaap al 32 jaar niet in het donker.

Weet u wat ik bedoel, meneer?

Weet u wat dat is?

Ja.

Nee, dat weet ik niet. - Ja.

Big Red One. Eerste Infanteriedivisie. De stoerste soldaten ooit.

Is dat geladen?

Weet u hoe een geweer heet dat niet geladen is?

Een verdomde stok, meneer.

Weet je wat, Jimmy? Mag ik Jimmy zeggen?

Ik ben een burger, dus...

je hoeft niet meneer te zeggen. - De enige reden waarom ik praat

en niet schiet, is vanwege Tulley.

Hij zei dat het erom gaat dat Pits de medaille krijgt.

Klopt dat? - Precies. Absoluut.

Want je interesseert me geen zak. Ik geef nergens om.

Ik wil met rust gelaten worden. Begrijp je wat ik zeg?

Ik bedoel, ik ben genaaid en bedonderd.

Niemand weet wat er daar met mij is gebeurd. Dat weet niemand.

Begrijpt u wat ik zeg, meneer?

Luister, man, ik ben hier niet om beschoten te worden,

of je op te fokken. Ik ben...

Ik ben hier alleen omdat Tulley zei dat je verklaring van belang was,

net als meneer Pitsenbarger.

Ik was de oudste FNG die ze ooit hadden gezien.

Duitsland, Guam...

dat verdomde Okinawa.

Tien jaar en ik had nog nooit één schot gelost.

Begrijpt u wat ik zeg, meneer?

FNG? Wat is dat? - Fucking Nieuw Geval.

Lager dan tieten op een slang.

Door FNG's zijn mensen omgekomen.

Al die jaren wachten.

Pasen van '66 ben ik verdomme in Vietnam.

Ik bedoel, ik heb me aangemeld voor deze shit.

Drieëndertig jaar en ik was enthousiast en klaar om iets te doden.

Hé, Ray, je bent klein, toch?

Tweeëndertig dagen en ik zwem in Schlitz

tenzij ik door jou dood ben.

Wanneer heb je voor het eerst je paal gesmeerd?

Snap je wat ik zeg? - Laat me met rust.

Wat is je probleem, man? - Probeer je elkaar te vermoorden?

Man, blijf uit zijn buurt.

Je weet wel beter, Ray. Houd je ogen open, man.

Lopen, lopen. Charlie. Zoek dekking

Bukken, laag, zoek dekking

Hoeveel? - Er waren er drie. Ik had er een.

Ik had er een.

Jezus Mina.

Mooi schot.

Charlie Six, Charlie Three. - Jezus.

Charlie Six. - Luitenant, wat gebeurt er in godsnaam?

De nieuwe is "ontmaagd", meer niet. - Begrepen. Nog iets anders?

Negatief. - Begrepen. Charlie Three uit.

Kep, controleer hem op informatie.

Schuif een paar granaten onder hem.

Als iemand hem komt halen, weten we dat.

Welkom in 'Nam, Jimmy. Kom op, ik help je.

Ik had nog nooit iemand dood zien gaan.

Door dat kleine voorval was ik alle bravour kwijt.

Begrijpt u wat ik zeg, meneer?

Ik voelde me er precies 12 uur flink waardeloos door.

En toen niks me meer iets schelen.

Ik dacht dat dit onder op de stapel zou komen.

We zijn de onderkant van de stapel.

Een zekere Ray Mott belde om te bevestigen.

Hedendaagse avonturen in posttraumatisch exorcisme.

Hopelijk heeft hij geen wapen.

Ga zitten en noem de eisen voor een onderscheidingspakket voor het congres.

Nieuwe ooggetuigenverklaringen. - Oké, dat doen we.

Defensie melding van slachtoffer. - Hij is zeker dood. Dus dat zijn er twee.

En officiële commandoverklaringen. - Bingo. Waar zijn die?

Want ene Kepper schreef het verslag van de actie en stuurde het door.

Het zou moeten zijn goedgekeurd van Bien Hoa, Saigon, tot hier bij het Pentagon.

Dat was protocol geweest. - Oké, waar is het dan?

Er kan veel wegraken in 32 jaar. We hebben het wel over de regering.

Als ik de commandoverklaringen niet kan vinden, is dit geval dood.

Ik stop ermee. - Waarom vraag je het Kepper niet?

Hij woont in Nha Trang, in Vietnam, en dat is 11 tijdzones hiervandaan.

Er is een nieuwe uitvinding die de telefoon wordt genoemd.

Blijkbaar is deze man een Kurtziaanse burn-out

die ganja rookt onder de Bodhi-boom. Ik ga daar niet heen.

Is dat het voorblad van het budget? - Ja.

Oké. Ik bel je onderweg.

Ik kom hier, schiet een paar dozen leeg, bekijk mijn doelen, pak mijn kogels.

Dan blijf ik beschaafd bij de kinderen.

Hoor dat je Jimmy Burr hebt gesproken. - Ja.

Hij doodt dingen tegen de stress. - Bloembak, 75 meter.

Hij heeft nog steeds een kogel in zijn hoofd.

Het doodde hem niet, dus gooiden ze hem in het veteranenhuis.

zat zo'n 20 jaar onder de medicijnen. - Ik kan me niet voorstellen waarom.

Het is vreselijk,

dat je iemand laat sterven zodat je meloenen kunt laten knallen en

konijnen schieten bij maanlicht.

Wapen is veilig, Gene.

Wapen is veilig.

U hebt een reputatie.

Jimmy is geen fan. - Ja, Tulley ook niet.

Als jullie willen dat deze man de medaille krijgt,

moet ik verklaringen hebben, bewijs.

Het was één dag, jaren geleden.

Pitsenbarger kwam opzettelijk in die puinhoop. Hoe verklaar je dat?

Plicht, toewijding, missie. Kies maar een.

Ik bleef maar zeggen dat hij weg moest...

maar hij wilde niet.

Zelfs zijn commandant beval hem terug te komen.

Hun heli ging aan flarden.

Maar hij wuifde ze weg.

Die heeft hij waarschijnlijk ook gered.

Hij was verdomme luchtmacht. Hij had daar niet eens moeten zijn.

Niemand van ons had daar moeten zijn. - Hoezo?

We waren al twee weken op patrouille,

maar toen we in gevecht raakten met die NVA-troepen

kregen we natuurlijk de opdracht. - Opdracht?

Aas, broer.

Levend aas.

Iedereen dekking.

Ze zetten ons daar om contact te maken.

Alpha en Bravo op de flanken en wij zouden ze vernietigen,

ze kost wat kost uitschakelen.

Zoek en vernietig. Inkepingen op je pistool, schat.

Aantal doden, aantal slachtoffers. Het was totale onzin.

Westmoreland, McNamara, Johnson.

Zo bleef het geld stromen.

Trap tegen een mierenhoop. Vermoord een stel spleetogen.

De volgende dag waren de Vietnamezen weer terug.

Wat gebeurt er? - Meer spleetogen.

Waar? - Daar.

Het krioelt er van.

In de bomen. Ze zitten ​​in de bomen.

Geef me dekking.

We hadden geen enkele kans.

Je vertraagt het.

Dat je het weet, ik kan het officiële verslag niet vinden in het Pitsenbarger-dossier.

Zet dat in je rapport. - Ik mis iets.

Wat ben je aan het doen? - Wat?

Dit was al oude koek voordat je was geboren.

Ik zal je iets zeggen.

Het is een vaststaand feit in het Pentagon

dat alle echte medailles naar de officieren gaan.

Er heeft één dienstplichtige een medaille gehad in de geschiedenis van de luchtmacht.

Dus iemand laat een verslag verdwijnen, omdat de man dienstplichtig is.

Die beerput wil je niet openmaken.

Waarom niet? - Omdat de confrontatie aangaan

met de onderscheidingscommissie van de luchtmacht niet in je belang is.

Verrek.

Ik ga douchen. Die telt niet.

Hallo, uitslover.

Dacht dat je verdwenen was.

Ik doe rustig aan. Het is een heel eind naar beneden.

Wat kan ik voor jou doen?

Ooit gehoord van generaal John A. Hackmeyer?

Hij was een van de zilverruggen van het leger in Saigon tijdens de oorlog.

Hij was ook de minister

die de eremedaille van jullie divisie heeft goedgekeurd.

Denk je dat je hem kunt opsporen?

Hij is nu waarschijnlijk kunstmest.

Trouwens, jij bent degene met de toegang bij Defensie.

Misschien willen we niet dat defensie het weet.

Blijf je even hangen?

Willen we dat niet?

Verslagen zijn een essentieel element voor congresevaluatie,

en ze staan ​​niet in het dossier.

Wat vraag je mij?

Of het mogelijk is dat wat we zoeken niet echt verloren is gegaan.

Wat ben je mee bezig?

Met mijn werk. Wat bedoel je, waar ben ik mee bezig?

Dat is een zeldzame eigenschap tegenwoordig.

Heb je een geweten laten groeien?

Helemaal niet. Dat is verspilde energie.

Nou, ik zal eens rondsnuffelen.

Oké.

Papa? - Hoe gaat het, vent?

We hebben bezoek.

Hoi.

Een lange rit van Wilmington in die schoolbus.

Ik heb geen auto. Ik mag hem 's avonds meenemen.

Wie wil er een fort bouwen? - Ik.

Bedankt voor de koffie. - Graag gedaan.

Je hebt me in de war gebracht, man...

toen je me kwam opzoeken.

Begon weer te dromen.

Ik kan niet slapen.

Waarschijnlijk normaal, alles welbeschouwd.

Ga zitten.

Ik...

Toen ik uit het legerhospitaal in Saigon kwam,

wilde ik mijn gala-uniform aan voor mijn moeder

ook al droegen ze me het vliegtuig uit.

Ze huilde toen ze me zag,

mijn lintjes en mijn Purple Heart.

Ze brachten me direct naar het veteranenhuis

en ik was er maanden voordat ik thuiskwam,

Ik heb dat uniform nooit meer gezien.

Ze heeft alles uit de oorlog in mijn plunjezak gestopt,

alsof het nooit is gebeurd,

en ik denk dat het me niets kon schelen, omdat hij sindsdien op haar zolder staat.

Mijn dochter is psychiater.

Ze dacht dat het misschien goed zou zijn...

als ik hem zou uitpakken.

Alles was er nog.

De geur van de oorlog nog steeds in mijn kleren.

En...

Pits heeft me die gegeven. Hij vroeg me ervoor te zorgen.

Hij vroeg me om het haar te brengen.

De man heeft mijn leven gered

en er was één dingetje dat hij me vroeg en ik kon het niet.

Ik kon het niet.

Weet je wat dat mij maakt?

1954.

Het sneeuwde de hele nacht. Wat een prachtige kerst.

Ik kocht een slee voor Bill.

Hij staat nog in de garage.

Waren jullie hecht? - Zeker.

Maar, ik was veel onderweg in die tijd.

Ik heb erg veel gemist.

Ben jij hecht met je vader?

Ik heb hem nooit ontmoet.

Waarom hebben jullie hem laten gaan? Waarom hield je hem niet gewoon tegen?

Je kunt je kinderen geen waarden leren...

en ze dan terugtrekken, omdat je bang bent voor wat jij zou kunnen verliezen.

Maar het leek gewoon zo'n hoge prijs om te betalen.

Als het niet mijn zoon was...

van wie dan?

Van mijn buren?

Van mijn zussen?

Van jou?

Bill eerde ons allemaal door te dienen,

en dat is geen kleinigheid.

Met alle respect. - Ik snap het.

In 1965 landden de eerste grondtroepen in Da Nang.

Ik volgde het constant op tv.

Een paar weken later werd de Amerikaanse ambassade gebombardeerd.

Er gingen Amerikanen van zijn leeftijd dood. Jongens uit onze eigen stad.

Ik denk dat het hem raakte.

Hij kwam op een avond bij me, ik wist wat hij dacht.

God, er ging een schok door me heen.

Maar hij heeft het me gemakkelijk gemaakt. Hij heeft nooit toestemming gevraagd.

Ik denk dat hij wist wat het later zou betekenen...

als hem iets zou overkomen.

Tegen de tijd dat ik wakker werd, was hij al weg.

De volgende keer dat ik hem zag...

was zijn haar geknipt en had hij bevelen.

Ik was nog nooit zo bang en ik was nog nooit zo trots.

Ik kan er niets aan doen, maar ik mis nog steeds...

te zien hoe hij het gras maait,

de geur van vers gemaaid gras op zijn sneakers.

En hoe hij zijn kleren opvouwde, zelfs als ze vies waren,

omdat hij wist dat het zijn moeder dat fijn vond.

Ik mis de manier waarop hij met zijn noppen tikte voor geluk

als hij aan slag was...

en de manier waarop hij me altijd vond...

als hij over de thuisplaat kwam.

Er zijn duizend van die dingen.

Maar ik mis vooral wat ik hem niet heb zien doen.

Wat bedoelt u?

Ik heb hem nooit zien trouwen,

of verliefd worden op een eigen kind.

Want alleen dan...

kon hij begrijpen hoeveel zijn vader van hem hield.

Ik heb een zoon. - Dan weet je waar we het over hebben.

Wie is Jenny? - Jenny Raynor. Heel mooi.

Ze kwam bij ons wonen terwijl Bill in het buitenland was.

Zie je, meneer Huffman...

we verloren eigenlijk twee kinderen die dag. - Hier zijn haar brieven.

Die gaf ze ons toen ze trouwde,

maar we konden ons er nooit toe brengen ze te lezen.

Mr Pitsenbarger, ik wil gewoon duidelijk zijn.

Dit proces duurt geen maanden, het duurt jaren.

Scott, ik heb kanker.

Ik had al dood moeten zijn, als je de dokters moet geloven.

Maar hij is een vechter, mijn man.

Dat spijt me.

Sterven is niet moeilijker dan een kind verliezen, dat beloof ik je.

Doe wat je kunt, jongen. - Bedankt.

Hij slaapt zo vast.

Hij heeft geen zorgen.

Pitsenbarger had alles.

Mensen gaven echt om hem.

En hielden echt van hem.

Hoe kon hij dat allemaal opgeven?

Hij wist wat hij achterliet, en toch...

was hij zo zeker.

Van wat?

Dat...

geen kogel hem ervan zou weerhouden te zijn wie hij was.

Ik ben nog nooit ergens zo zeker geweest in mijn hele leven.

Ik wel.

We gaan ons dood houden, oké?

Wat er ook gebeurt, niet bewegen, niet ademen.

Kom op, kom bovenop. Kom op. Schiet op.

Ze zitten overal om ons heen.

VC heeft zijn hele bataljon hiervoor ingezet.

We maken deze cirkel nu kleiner. - Takoda is er nog.

Willy en Burr ook.

Niemand blijft achter buiten het gebied.

Hallo?

Wat je ook wilt...

het is wel goed.

Nog iemand in leven? - Ja.

Ik krijg geen lucht.

Ze hebben je goed te pakken gehad, luitenant. - Haal me hier weg, wil je?

Je moet me helpen met de luitenant, oké?

Ben je erbij? - Je moet Willy helpen.

We kunnen Willy niet achterlaten. - Willy is dood, vriend, oké?

Ben je erbij? Kijk me aan. Ben je erbij?

Goed. Kom op. Oké, omhoog. Kom op, pak een schouder.

Een twee...

Pak zijn riem. Vooruit.

Hierheen.

Kom op, man, vooruit. Opstaan.

Het is Takoda. In godsnaam, niet schieten.

Zet hem daar neer. Goed zo. Rustig, rustig.

Inpakken en verbinden, oké?

Niet te strak. Alleen veneuze druk.

Oké, goed zo. Zo dan.

Nog een paar minuten, oké?

Je doet het geweldig. Je doet het echt geweldig.

Goed, oké. Eén, twee, drie.

Je moet dat vasthouden. Niet bewegen, oké?

Waarom ben je hier?

Omdat jij hier bent.

Zei hij nog iets?

Hij zegt nooit iets.

Iemand ergens mag jou wel.

Hoi, Carl. - De FBI doet zorgvuldig onderzoek.

Je staat op de selectie voor adjunct-secretaris voor wetgevende zaken.

Wat heb je ze verteld?

Dat je een liegende, rokkenjager bent en vals speelt bij basketbal.

Ze verzekerden me dat dit allemaal beroepseisen waren.

Hoe zit het met de medailles? - Dat zal ik opnieuw toewijzen.

Dat had ik waarschijnlijk direct moeten doen.

Iemand moest je wel oppikken.

Ik zie dat senator Holt een verkiezingsjaarboek schrijft.

Je zou het moeten lezen. Misschien leer je iets.

Schrijf je er iets van? - Elk woord.

Dat is mooi, Carl.

Voor het eerst in vier jaar dat je de waarheid vertelt.

Wat mankeert jou?

Wil je niet de beste burgerbaan in het Pentagon?

Ik bedoel, dit maakt jou.

Vanaf hier 3 trappen omhoog, laat staan dat je terugkomt bij Kredieten.

Ik moet dit rapport afmaken.

Meen je dat nou? Kijk me aan.

Je bent een roofdier, man. Je bent een vleeseter.

Dat ene instinct heeft je in zeer korte tijd heel ver gebracht,

dus word nu niet sentimenteel.

Dus jij gaat het onderzoek afmaken? - Ja, absoluut.

Ik stuur een stagiair om alles op te halen. - Een stagiair.

Gefeliciteerd, man. - Ja.

Je zou denken dat ik het de tweede keer beter zou kunnen.

Nou, je zou de handleiding kunnen lezen. - Dan zou ik vals spelen.

Stanton was op zoek naar jou. - Nou, hij heeft me gevonden.

Ik sta bij de selectie voor adjunct-secretaris voor wetgevende zaken.

Hoe zit het met Dave Croft? - Croft is eruit.

Nou, dat is geweldig. - Het is een carrièremaker.

E-ring, uitzicht op de rivier.

Nou, als ze het uitzicht erbij doen... - Ja. Ik bedoel, wat is daar mis mee?

Hoe zit het met de medailles?

De Pitsenbargers zijn in de stad.

Frank heeft wat onderzoeken in het veteranentehuis.

Wat heeft hij?

Ewing's sarcoom.

God.

Ze komen hier voor Thanksgiving.

Misschien zien ze onze situatie en zien Luke en jou en...

Je gebruikt ons niet als excuus.

Ons leven is geen excuus, Tara, het is een feit.

Trouwens, Stanton zei dat hij iemand laat verdergaan waar ik gebleven ben.

Oké.

We waren al Michigan fans

voordat we naar Buckeye land verhuisden.

Het is meer dan een voetbalspel als de Wolverines naar Columbus komen.

Ga je nog steeds naar de wedstrijden? - God nee.

Niet sinds... - 1965.

Het spijt me.

Over Bill praten is een van de grootste geneugten van ons leven.

Hem in leven houden houdt ons sterk.

Zo compenseren we ons verdriet

en leiden we een gelukkig leven zonder hem.

Is dat een spelletje?

Dit apparaat geeft mij mijn medicijn.

Nog een paar minuten. - Ja, we zijn klaar.

Kan ik helpen? - Luke, lieverd,

laat jij Alice en Frank je kamer zien?

Leuk, Luke. - Oké.

Hoe denk je dat ik dit moet doen?

Wees eerlijk.

Ik bedoelde de kalkoen.

William H. Pitsenbarger Ere Medaille Geweigerd

- Nieuwe ooggetuigen - Defensie dossier gewonden - Commando aantekeningen

Scott, mag ik het gebed doen?

Ja natuurlijk.

Hemelse Vader...

zegen alstublieft dit eten,

opdat het dit groeiende gezin mag voeden en de vriendschap tussen ons.

En prijs deze jonge man

zoals hij ons eert met zijn inzet om ervoor te zorgen

dat de offers van de gevallenen...

niet tevergeefs waren...

en evenmin ooit zullen worden vergeten.

Amen.

Wat zeg je, meneer?

Wat doe je hier? - Tulley had je nummer.

Dus ik belde, sprak met je vrouw. Aardige vrouw.

Ze zei waar je was.

Ga zitten.

Koffie? - Nee.

Heb je me opgespoord om me dit te geven?

Je beseft nooit wat Amerikaanse artillerie kan doen...

tot je ziet dat het je eigen mensen verwoest.

Waar heb je het over?

De eerste kogels doodden er zeker drie.

Het is niet te zeggen hoeveel van de gewonden

later zouden zijn gestorven als de VC ze niet eerst had gepakt.

Als je je schutters een goede locatie geeft,

schiet de artillerie een .105 mm granaat in een potje augurken.

Ik had de afstandscorrectie verkeerd...

en we werden geraakt door onze eigen spul.

Hoe bedoel je? - Het was blauw tegen blauw, broer.

Eigen vuur. Daar kun je niet omheen.

Schade. Schade. Charlie Three heeft een vuuropdracht.

Verplaats van Queensland, richting 3-1-0, afstand 300 meter.

We stellen bij.

Shit. Inslag. Bijstellen 100 links.

Wat was dat in godsnaam?

Munitie, alsjeblieft.

Ik moet munitie hebben.

Man neer.

Charlie Three heeft een vuurmissie. 100 lager. Vuur voor effect.

Maak het gevaarlijk dichtbij.

Naar boven. Naar boven.

Hospik.

Hospik.

Dus als Tulley zegt dat het mijn fout is,

dan is dat wat hij echt bedoelt.

De waarheid is...

Ik heb mijn eigen mannen vermoord.

Als ik die getallen goed heb...

krijgt Pitsenbarger die oproep waarschijnlijk nooit,

komt nooit langs die kabel omlaag,

redt nooit mijn leven.

Misschien zit hij ergens op een rivieroever

met zijn kleinkinderen om hem heen, en dat had ik best gevonden.

In plaats daarvan is hij dood...

en ze gaven mij die verdomde Silver Star.

Waarvoor? Voor het overleven?

Ik denk al jaar in jaar uit over 20 seconden 32 jaar geleden

die ik zo graag terug wou hebben.

Overleven is geen misdaad.

Nee, dat is zo, maar het is levenslang.

Die medaille voor Pits, voor zijn familie, voor de mannen die ik verloor,

is misschien het enige fatsoenlijke dat ik uit die oorlog kan halen.

Dus waarom ga je niet weer naar Washington en zorgt dat dat gebeurt, oké?

Papa.

Hoi. - Ik heb dorst.

Oké, vent, dan gaan we wat drinken. - Papa, zijn dat de legermannen die je helpt?

Ja, dat zijn ze.

Wil je dat ik een legerman word?

Hoi. Wat gebeurt er? - Hoi.

Hij wil alleen wat drinken.

Ik snap het, dan halen we wat water, hé?

Alles oké? - Ja. Zie je zo.

Oké. Dan gaan we wat water halen.

Jim, ik werd ingezet in Vietnam op een heel interessant punt in de oorlog,

en dat heeft me aangezet om het boek te schrijven.

Ik diende aanvankelijk als de G3, of veldagent

voor de 1e Infanterie Divisie, de Big Red One.

We werden ingezet ten noordwesten van Saigon...

in een cruciaal gebied bij de hoofdstad...

toen Saigon, nu Ho Chi Minh City. - Hallo?

Wat ik bedoelde met een heel interessant punt...

Hallo.

Waar is hij? Kan ik hem zien? - Kalm aan.

Hallo, Frank. Hier is iemand voor je. Het is de nieuwe.

Mr. Huffman. - Hoe gaat het, Frank?

Beter nu ik je zie.

Fijn dat je er bent. - Natuurlijk.

Hij belde me en...

hier ben ik. - Precies.

Gaat hij dood?

We gaan allemaal dood, zoon.

Ik denk dat hij er nog is...

tot jij dit voor elkaar krijgt.

Waarom zit je midden in dit alles?

Ik bedoel, wat levert het jou op? Hij heeft jouw leven niet gered.

Oh nee?

Dus het voelt dat je iets verschuldigd bent? - Absoluut.

Je vroeg me of ik een agenda had. Het zijn die lui daarboven.

En hoe zit het bij jou?

We waren al twee weken op patrouille,

maar toen we in gevecht raakten met die NVA-troepen

kregen we natuurlijk de opdracht.

Opdracht? - Aas, broer. Levend aas.

Ze zetten ons daar om contact te maken.

Alpha en Bravo op de flanken en wij zouden ze vernietigen,

Waarom vraag je Chauncey Kepper niet gewoon? Hij schreef het eindrapport.

Hij is de wijsgeer van Zuidoost-Azië.

We hebben hem allemaal gesproken.

Als iemand weet waar de lichamen begraven zijn, is het Kepper.

Ik heb dit gevonden. 2 mei 1966. Interview met de heer Kurtz.

Ex-pat, sergeant Chauncey Kepper.

Hij schreef het eindrapport. - Blijkbaar.

Ik begrijp niet waarom niemand van defensie hem ooit heeft gesproken.

Ze zeggen dat Zuidoost-Azië mooi is.

RUBBERPLANTAGE

Die kant op. Daar. - Oké.

Hallo.

Bidt u, meneer Huffman? - Niet echt.

Ik ook niet. Die dag heb ik gebeden.

Gebeden om een wonder, en die kwam. Hij heette Pits.

We brengen je naar huis, hè? Ga je naar huis?

Man, je krijgt een prachtig litteken aan het einde van de zomer.

Ze zal hier van onder de indruk zijn.

Oké, hier komen de pijnstillers.

Oké, Zet je schrap, maat. Zet je schrap

Zo dan, vriend. Alsjeblieft.

Een, twee, drie.

Pits, kom op.

Kom op. - Oké, kerel. Daar gaan we.

Oké. Vooruit.

Kom op.

Pits, kom op.

Dat eindrapport dat je over het gevecht schreef.

Er ontbreekt veel

Alles wat ik schreef ging 32 jaar geleden de kachel van Saigon in, broer.

Ik heb veel van de jongens in Compagnie Charlie gesproken en...

niemand lijkt het te weten. Ik bedoel, wie heeft Operatie Abilene bedacht?

Compagnie Commandant, Mad Matty Holt.

Madison Holt? - Kolonel.

Hij is nu een hoge piet in Washington, denk ik.

Ja, senator Holt.

Misschien wordt hij ooit minister van Defensie.

Hij was een goede commandant. Het was een heel slechte dag.

Waarom komen die veteranen hier om je te spreken?

Waarom ze hier komen is mijn zaak niet. - Wat doe je hier?

Ik leef, ik bemin en luister.

Dus je luistert naar ze? Naar de veteranen.

Probeer hun verhaal te herschrijven, ze te helpen.

Je kunt hun verleden niet veranderen. - Maar je kunt je visie veranderen.

Je kunt nieuwe gelukkige herinneringen maken, zelfs op een trieste plek.

Het zijn keuzes.

Onze jongens die hier waren...

Mensen denken dat die mannen de oorlog zijn.

Dat is niet zo. Het is wat er met hen gebeurde.

En het is gewoon geweldig om met hen dingen te bespreken.

Ik wil je iets laten zien.

Ongelofelijk.

Ik ben hier nog nooit met iemand geweest die zich hier niet gelukkig voelde.

Je hebt dit allemaal gedaan? - Ja.

Weet je waar we zijn?

Nee.

Hier kwam hij naar beneden.

Pits.

Ik dacht dat ik een engel zag.

En daar stond hij voor me, keurig schoon en netjes.

Luchtmacht.

Dit is Abilene.

Hier? - Hier... onder je voeten.

Maar nu is het Avalon. Avalon.

Avalon.

Hoe is het mogelijk...

die twee dingen op dezelfde plek?

Blijf hier maar eens even...

en adem.

Laat het los.

De veteranen hebben iets voor ons allemaal.

Ze nemen de schaamte van oorlog, ontkenning...

woede.

Ze komen hier zodat iemand naar ze luistert.

Daarom zijn medailles zo belangrijk.

Het helpt ons samen te brengen,

verhalen te vertellen.

Ik ben maar een getuige. Jij bent ook een getuige.

Vietnamezen houden van lampions. Ze staan symbool voor loslaten.

En als je iets hebt dat je...

hier wilt achterlaten...

iets wat je bij je had...

wat je niet weer mee wilt nemen...

nou, laat dat gewoon los.

Daar komen ze.

Kom op.

Ik heb de artillerie aan de lijn. - Zeg dat ze hem bovenop ons moeten gooien.

Charlie Six, noodvuurmissie.

Roep ze nu op. - Schade. Charlie Six, noodvuurmissie.

Quebec Tango 633.

Schade, schade. Charlie Six. Noodvuurmissie. Quebec Tango 633.

Dit is Broken Arrow. We worden onder de voet gelopen.

Houd dit vast. Blijf drukken.

Daar is nog iemand. - Ik heb een tourniquet nodig, ik bloed dood.

Je moet iets voor me doen.

Iemand moet dit krijgen.

Nee. - Alsjeblieft?

Nee. - Het is een postzegel.

Ik houd hem bij me tot je terugkomt. - Oké.

Wat doe je, man? - Jij hebt genoeg gedaan, broer. Rustig maar.

Pits kwam naar beneden, redde levens, evacueerde gewonden,

vocht, stierf naast mannen die hij niet eens kende.

Bidt u, meneer Huffman?

Ik heb die dag gebeden om een wonder.

Ik had nog nooit iemand dood zien gaan.

Ik kom tevoorschijn.

Door dat kleine voorval was ik alle bravour kwijt.

Begrijpt u wat ik zeg, meneer?

Al dit hellevuur...

Voor hem was het alsof...

niets kon hem deren.

Hij was er om levens te redden en dat deed hij.

Wie weet hoeveel jongens vandaag nog leven dankzij hem,

dankzij wat hij heeft gedaan.

Toen hij niet terugkwam...

voelde dat alsof het beste deel van mij met hem was ondergegaan.

Ik denk er nog steeds over na, omdat...

als iemand het verdiende levend uit die hel te komen, was hij het wel.

Doe alsof je thuis bent.

Weet je, ik kan je laten arresteren.

Senator Madison Holt, voormalig kolonel Madison Holt.

Eerste Infanteriedivisie, de Big Red One

De militaire carrière van de senator is openbaar. Die is onomstreden.

Ik heb het boek gekocht, Carl. - Ja? Heb je het gelezen,

of heb je alleen de foto's bekeken?

Holt maakte deel uit van de leiding die Operatie Abilene bedacht.

Je suggereert toch niet echt dat Holt bevel gaf tot een Vietnam-hinderlaag?

Ik suggereer dat het je wel goed uitkwam dat geheim te houden.

Daarom heb je mij erop gezet, omdat je wist dat ik het zou dumpen.

Holt wordt ooit minister van Defensie, misschien zelfs president.

Je had die officiële verklaringen al zo lang.

Ik neem ze.

Ben je ooit onderwerp geweest van oppositieonderzoek?

Want als je hier ook maar iets over loslaat, zorg ik dat je de volle laag krijgt.

Je krijgt nooit meer een hypotheek, paspoort of Sam's Club-lidmaatschapskaart

laat staan ​​een politieke aanstelling.

Maar daar maak ik me geen zorgen over.

Waarom niet? - Het zit niet in jouw aard

iemand in het gezicht te spugen die jou net zo gemakkelijk kan maken.

Wat is mijn aard?

Klimmen, bloeien, je genen zaaien, net als de rest.

Ik zou het waarderen

als je het hier net zo achterlaat als je het hebt gevonden, en...

niet vergeten dat we woensdag squash hebben.

Jenny,

soms is het moeilijk te begrijpen waarom we hierheen zijn gestuurd,

of om uit te leggen wat er gebeurt.

Ik heb maar even, omdat we opgeroepen zijn mensen op te halen

vlakbij Xa Cam My, zo'n 30 kilometer vanaf hier.

Weet je, Jenny,

het enige waar ik bang voor ben als ik dood ga

is dat dromen van jou niet zullen komen,

dat de dood donker en stil is

en eindeloos zoals deze jungle-nachten.

Maar soms denk ik, Jen,

misschien word ik wel wakker vanuit hier, veilig en warm in jouw bed,

terwijl het ochtendlicht naar binnen stroomt .

Maar als de donder hier echt is,

en als deze brief jou bij jou komt, en niet ik,

weet dan dat ik nooit ver weg ben.

Zorg goed voor mam en vooral pa,

want hij krijgt het ergste te verduren.

Vertel ze dat het me spijt wat ik ze heb aangedaan,

maar dat ik zeker ben van mijn levensdoel

en in de woorden die we allemaal geloven,

de dingen die we doen zodat anderen mogen leven.

Bill.

U hebt een onberispelijke staat van dienst.

De minister heeft u ten zeerste aanbevolen. - Dank u, meneer.

Waarom denkt u dat u doeltreffend zou zijn in deze functie?

Ik ben betrokken, ambitieus, overtuigend...

niet bang om vijanden te maken, en ik wil deze baan meer dan wie ook.

Tenminste, dat zou ik een maand geleden hebben gezegd.

Oké.

En vandaag?

Vandaag ben ik...

gewoon niet beschikbaar.

Luchtmacht?

Ja.

Ik vind het heel erg van je vriend, man.

Ik vind het heel erg.

Terwijl ik hem waste...

zijn voeten en zijn handen...

...voelde ik niets.

Niets.

Toen wist ik dat ik daar te lang was geweest.

Ik heb hem teruggestuurd...

en ik heb mijn diensttijd afgemaakt en ben verder gegaan met mijn leven.

Heb je dat gedaan?

Wat heb ik gedaan? - Verder gegaan met je leven?

Ik sta hier.

Weet je...

toen ik vijf jaar was...

zag ik mijn vader zijn spullen inpakken in zijn auto

en bij mijn moeder en mij weggaan.

Ik was zo bang.

Het deed zoveel pijn.

Ik rende naar buiten de oprit op en ik...

stak mijn hand in de deur van de auto terwijl hij hem dichttrok.

Ik dacht dat als hij zag dat ik gewond was en veel pijn had

dat hij me dan naar het ziekenhuis zou moeten brengen

en de dokter zou zeggen dat hij moest blijven en voor me zorgen.

Maar hij reed gewoon weg.

Ik rende achter zijn auto aan, met mijn verminkte hand en...

totdat mijn moeder me oppakte.

Je was getekend.

Net zoals jij.

Wat is er met je gebeurd op 11 april 1966?

Mijn vriend ging dood. - Wat is er met jou gebeurd?

Dat heb ik je gezegd. - Het is oké.

Het is niet oké. Niets is oké. - Zeg het gewoon.

Wat is het? Wat was het? Wat gebeurde er?

Hij ging dood. Hij is vermoord. Hij werd in zijn hoofd geschoten.

En... dat is oorlog. - Juist, het was oorlog.

Dus hoelang ga je jezelf straffen?

Mijzelf straffen? - Wat heb je gedaan?

Wat heb ik gedaan? - Ja.

Zeg maar, wat heb je gedaan?

Nee, stop daarmee. - Het is oké om erover te praten.

Je kunt beter stoppen, man. - Zeg het maar.

Wat zeggen?

Hij wist dat het gevaarlijk was. Ik zei dat hij voorzichtig moest zijn.

En, wat? - Nee, nee, nee. Ik doe het niet.

Wat niet? - Dit.

Ik zei dat hij terug moest komen, terug met de kabel, terug in de heli.

Dat deed hij niet. Waarom kwam hij niet terug in de heli?

Dat kon hij niet, omdat ze hem nodig hadden.

Ja? Ja? Ja? Nou, val dood en...

Oh, God.

Het doet vast pijn boos op hem te zijn. - Ja.

Wat gebeurde er nog meer met je, Tom? - Ik bleef in de heli.

en ik... ik ging niet naar beneden.

Ik was opgelucht. Ik bleef, weet je, waar het veilig was.

God, toen ik hem vond...

was ik...

Was ik blij...

dat ik het niet was, dat ik niet dood wilde,

ik leefde en dat...

...dat voelde goed. - Je voelde iets.

Ja, ik schaamde me.

Je bent geen lafaard, Tom.

Je bent een held.

Doe er wat mee.

Laat mij maar even. Kom op.

Weet je wat ik wil?

Dat weet ik.

Ik wil wat barmhartigheid. Ik wil wat rust.

Ik wil dat mijn land mijn broer eert, waar zijn ouders bijzijn.

Ik wil mijn vriend, jouw vriend...

Ik wil dat zijn vader hier vredig sterft.

Wilt u nog iets, senator?

Nee, bedankt, schat. - Dat mag op mijn rekening.

Heren. Hoi, Carl. Kolonel.

Ken ik jou? - Ik hoop het.

Sergeant-majoor Thomas Tulley. 38e Reddings Eenheid, Operatie Abilene.

Als je de senator wilt spreken, gaat het officieel.

Het is goed, Carl. Ik zal met deze mannen praten.

Meneer, dit is een memo uit 1966 tussen u en generaal Hackmeyer

die het Eremedaille-verzoek van William H. Pitsenbarger degradeert

naar een Luchtmacht Kruis. Gedateerd 7 oktober 1966.

Mensen, geef je ons even? - Ga maar.

Ga zitten.

We hebben een mogelijkheid

om het kruis op te waarderen naar de Eremedaille.

Om terzake te komen, we hebben steun van het congres nodig.

Mr. Stanton denkt dat u liever niet publiekelijk geassocieerd wordt

met Operatie Abilene in een verkiezingsjaar.

Je hebt geen idee waar je aan begint. - Ik denk het wel, Carl.

Ben je ooit onderwerp geweest van oppositieonderzoek?

Want als je hier ook maar iets over loslaat, zorg ik dat je de volle laag krijgt.

Er is informatie verwijderd uit het originele pakket

om het oordeel te wraken van de commissie van onderscheidingen voor een nieuwe aanvraag.

We hebben die documenten sindsdien gevonden.

Senator, dit communiqué is gewoon een reactie op het medaille verzoek van de kolonel

dat in plaats daarvan het Luchtmacht Kruis is toegekend.

Het is nogal vatbaar voor interpretatie. - U bent niet verplicht hierop te reageren.

Als u het hebt verstuurd, waarom heeft hij het dan niet begrepen?

Eerlijk gezegd weet ik het niet.

Misschien is het ergens misgegaan.

Misschien wilde MACV niet teveel aandacht richten

op een van de bloedigste dagen van de oorlog.

Of misschien heb ik gewoon niet hard genoeg gevochten

dat deze man krijgt wat hij verdient.

Senator, uw politieke vijanden zullen ten volle profiteren

van enige erkenning van fouten.

Uw militaire oordeel zal in twijfel worden getrokken.

Ze zullen proberen u te houden aan de Medina-standaard.

Hij heeft gelijk, meneer. Dat zou kunnen.

Wat er gebeurde tijdens Operatie Abilene,

een van de donkerste dagen van mijn leven.

U bent gewond, luitenant.

Waarom bent u nog hier?

Ik ga niet weg voordat je al mijn gewonden hebt.

Wat is hier gebeurd?

U dirigeerde ons regelrecht in een doodlopende steeg

zonder enig idee hoe we eruit zouden komen.

Dat is hier gebeurd.

Kan iemand mij dit uitleggen?

Kan iemand mij dit uitleggen?

Zeg op.

Ik denk dat we die dag allemaal een beetje stierven.

Zeg jij het maar.

Er zijn fouten gemaakt. Dit is waarschijnlijk zo een.

We zijn bij generaal Hackmeyer geweest. Hij bevestigt uw verhaal, meneer.

Senator, alstublieft, het is mijn taak u te beschermen.

Waartegen moet je me beschermen, Carl? - Van alles.

Meestal worden we beoordeeld op wat we doen.

Maar ik merk dat wat we niet doen...

...ons achtervolgt.

Dit is het plan.

We laten het gaan. We kiezen voor de waarheid.

Hoe ongewoon of ongemakkelijk dat ook is.

Meneer de voorzitter, ik verwijs naar S2549,

Pagina 44, lid 5, Militair personeelsbeleid,

Sub E, andere zaken. - Ja?

Dit amendement geeft goedkeuring aan een postume Eremedaille

voor Luchtmacht sergeant William H. Pitsenbarger

voor buitengewone moed in Vietnam, 11 april 1966, tijdens Operatie Abilene.

Meneer de voorzitter, punt van orde.

De voorzitter geeft de heer uit North Carolina het woord.

De regels van deze commissie verbieden

dat autorisatietaal wordt opgenomen in dit wetsvoorstel.

Gaat de voorzitter akkoord?

De voorzitter verontschuldigt zich aan de heer uit Ohio,

maar deze commissie heeft veel zaken vandaag en dus moeten we verder.

Voorzitter, ik snap oprecht dat... - Voorzitter.

maar het is duidelijk dat er absoluut niets in dit amendement staat...

De oorlog in Vietnam is al lang voorbij.

Dat weet ik, Bob. Ik ben er geweest. - Misschien moet je rust nemen.

Stop met trekken aan dode paarden.

Heren, dit is een punt van orde. Sorry, we moeten verder.

De dame uit Florida heeft het woord. - Oh ja, dank u, meneer de voorzitter.

Senator, wat gebeurde daar nou?

Die meneer uit North Carolina heeft ons afgekapt.

Dat gebeurde er. - Zo maar?

Dit is wraak.

Ik heb de vorige keer een tabakssubsidie geblokkeerd.

Helaas is hij een belangrijk lid, dus ik kan er weinig aan doen.

Maar ik beloof je, ik krijg dit in de wet van volgend jaar.

Hopelijk is tegen die tijd die meneer dood. - Net als de vader van Pitsenbarger.

Wat? - Hij ligt op sterven, meneer.

Jezus. Dat wist ik niet. Het spijt me.

Het spijt me echt.

Dus dat is het?

Tenzij je een tabakssubsidie hebt

die je kunt ruilen met de senator uit North Carolina.

En die mannen dan?

Hoe zit het met Pits?

Holt zegt dat hij het volgend jaar in de wet krijgt.

En Frank?

Ik kan kanker niet genezen, Tara.

Als ik nog harder aandring, maak ik echt een eind aan mijn carrière.

Dat is interessant. - Wat?

In 12 jaar heb ik je nog nooit ergens voor zien terugdeinzen.

Ik ben bang.

Angst is goed.

Angst is een overlevingsinstinct.

Je moet bang zijn.

Gebruik dat.

Je hebt een aanzienlijke carrièremogelijkheid afgewezen om dit af te maken.

Ben je erachter waarom viersterren-generaals en presidenten

hun erfenis inruilen voor een medaille?

Omdat ze weten dat lui als Pitsenbarger niet doen wat zij voor hen doen.

Ze doen het voor elkaar.

Een leven voor een leven.

Dat is geweldig

Er zijn ergere dingen die een man kunnen overkomen dan gedood worden in een oorlog.

Zoals? - Mannen verliezen, een kind verliezen,

een vader...

die daarmee moet leven.

Denk je dat zo'n lintje dat gaat veranderen?

Ik ga het verhaal openbaar maken.

Ik ga namen noemen.

Het ministerie aan de schandpaal nagelen bij de pers van Washington

aan de vooravond van een nationale verkiezing klinkt wat gevaarlijk.

Ja.

Maar het wordt geweldige televisie.

Goed gedaan. - Dank u.

Meneer Huffman, ik ben Mary, de uitvoerende producent.

U krijgt een microfoon.

We hebben u op splitscreen, zodat de presentatoren u kunnen horen,

maar ze kunnen u niet zien.

Oké. - Goed, komt u maar mee.

Pap, ben je nerveus? - Ja hoor, maar ik ben niet bang.

In een ongebruikelijke stap, verscheen vandaag een lid van de luchtmacht,

de heer Scott Huffman voor de camera

om hooggeplaatste senatoren en hun staf te beschuldigen

van politiek voetbal met militaire moed.

...langverwachte verdediging van de Begroting liep vast in de Senaat

toen een Pentagon medewerker wetgevers beschuldigde...

het voorstel, met een aanbeveling voor een postume medaille voor William H. Pitsenbarger

gaat nu naar het Witte Huis,

en president Clinton moet die wet ondertekenen.

Een piloot genaamd Bill Pitsenbarger

ontvangt vandaag de Eremedaille voor zijn dienst in Vietnam.

Hij gaf zijn land wat Abraham Lincoln ooit, 'The Last Full Measure' noemde.

Ik ben zo terug.

Hallo.

Het is goed je te zien, man. - Het is fijn om hier te zijn.

Dus...... de...

dame in het rood, achter me...

zij is...

het adres op deze brief.

Bill heeft me dit gegeven. Hij vroeg me het aan jou te geven.

Het spijt me dat het zo lang heeft geduurd.

Dank je.

Bedankt

Luchtmacht VS OPDAT ANDEREN MOGEN LEVEN

Te midden van de duisternis en oorlog

zijn we af en toe getuige van een korte maar...

schitterende flits van persoonlijke moed

zo stralend dat je hem niet kunt negeren.

Zo is de heldenmoed van William Hart Pitsenbarger,

die werd bewogen door hogere engelen van plicht, moed en opoffering

om, ten behoeve van mannen die hij niet kende

en een natie die tot nu toe zijn verhaal niet kende,

het hoogste offer te brengen.

Frank, Alice...

namens de president van de Verenigde Staten van Amerika,

uit naam van het congres, voor buitengewone moed, dapperheid en onverschrokkenheid,

met gevaar voor eigen leven, meer dan de plicht verlangt,

verleen ik de Eremedaille aan vlieger 1e klas William Hart Pitsenbarger.

Dit staat niet in uw programma,

maar als u me nog een momentje de tijd kunt geven.

Ik wil graag een paar jongens noemen

die me gaan haten omdat ik het doe.

We hebben vandaag hier bij ons een paar veteranen van Operatie Abilene,

Charlie Company, tweede van de 16e Infanterie.

Deze mannen waren getuige van de heldenmoed van Bill Pitsenbarger

en ze hebben 32 jaar gewerkt en gewerkt...

om deze dag te zien komen.

Zou u ons willen eren, alstublieft, door te gaan staan ​​en herkend te worden?

En willen de piloten van de eenheid van Pits,

de Aerospace Rescue and Recovery Service, ook alstublieft gaan staan?

En alle andere para's uit Vietnam, wilt u opstaan?

Als er vandaag nog andere Amerikaanse veteranen zijn,

wilt u alsjeblieft gaan staan?

Als hier vrouwen of ouders zijn, wilt u gaan staan?

En kinderen of kleinkinderen, doen jullie met ons mee?

En alle andere vrienden of familie,

iedereen die op een of andere manier is geraakt of getroffen

door de daden van deze Eremedaille-ontvanger,

wilt u ook gaan staan?

Kijk eens om je heen.

Dit is de kracht van wat één persoon kan doen.

Bedankt, kerel.

Opdat je ons niet vergeet.

Dank u.

Papa. - Hé, kleine man.

Ik ben blij dat we zijn gekomen. - Ik ook.

Waar is je moeder?

Dat ziet er goed uit in dat uniform, Jimmy.

Dit is mijn zoon, Luke.

Leuk je te ontmoeten, soldaat.

Ik wilde zeggen...

Ik wilde je bedanken.

Begrijpt u wat ik zeg, meneer?

Graag gedaan, Jimmy.

Maar je hoeft echt niet meneer te zeggen.

Natuurlijk wel.

Waarom?

Dat heeft u verdiend, meneer.

Pas goed op jezelf, want het is een jungle daarbuiten.

Hoe heet jij?

Luke. - Ik ben Tommy.

In het begin zei je...

dat het jou niks opleverde.

Van de miljoenen mannen en vrouwen die als soldaat dienden

in het Amerikaanse leger kregen 3498 De Medal of Honor.

Slechts 18 daarvan zaten in de Amerikaanse Luchtmacht.

Slechts 3 waren piloten.

Een van hen was William Hart Pitsenbarger.

Op 11 april 1966, toen we vertrokken op die missie...

egde Pits een verklaring af. Hij pakte de microfoon en zei:

'Kapitein', zei hij, 'Ik voel me niet goed bij deze missie.'

Ze waren op ons voorbereid, ze wisten dat we zouden komen.

Ze zaten in gaten, in bomen en op de grond,

en, terwijl we liepen, sloten ze gewoon de terugweg.

Dus begonnen ze ons te bellen om hen te helpen de gewonden weg te halen.

Pits zei: "Laat me neer, ik kan dit veel beter organiseren. '

'Ik wil je niet verliezen, Pits.

En het is daar heter dan de hel vanwege de oorlog en de vuurgevechten.

Je kunt het horen.' En hij ging naar beneden.

Toen ik hem naar beneden zag komen uit de helikopter, dacht ik,

'Wat denkt die man in godsnaam dat hij hier komt doen?"

Ieder van ons was daar weggegaan als het had gekund.

En de enige die weg kon gaan was Pitsenbarger, en dat deed hij niet.

Marty Kroah was op de grond en zei dat ik moest komen, omdat...

"Ik wil dat iemand weet wat Pits heeft gedaan,

zodat het wordt gerapporteerd, voor het geval ik sterf."

Op dat moment was Marty vijf keer geschoten.

Toen we er de volgende ochtend achter kwamen...

dat hij was gedood, was dat gewoon...

Het was voor iedereen een trieste tijd.

Voor mij is dit een van de belangrijkste dingen

die ik heb gedaan als secretaris van de luchtmacht.

Het had vanzelfsprekend moeten gebeuren. Het was een fundamentele fout.

Het was slecht voor Bill Pitsenbarger,

het was slecht voor zijn familie, voor de piloten die hem steunden.

Als je erover nadenkt, is het buitengewoon dat mensen 30 jaar gewerkt hebben

om dit voor elkaar te krijgen.

Deze mensen hadden hun eigen leven, vrouwen, kinderen, kleinkinderen,

en dit was een passie voor hen, en ik vond dat gewoon buitengewoon.

En ik voelde gewoon dat ik het aan Pits verschuldigd was.

En niet alleen ik, er zijn anderen die hetzelfde denken,

eigenlijk onze hele bemanning. We zijn het hem verschuldigd.

Bill's bloed is voor altijd vermengd met het onze.

Hij is onze broer.

Vertaling: Trilker