Original subtitles

De Oberon. Cokes naar Port Pirie, dan naar Tacoma voor tarwe.

Ik maak me alleen zorgen over Baines.

Hij zit op de Charlotte Rhodes met bestemming New Orleans, van Venezuela.

Daar was het noodweer, hoorde ik. - Ik weet het.

De Oleander is helemaal gerepareerd. Waar gaat die naartoe?

Teer naar Swansea, en dan over op de ertshandel.

De Oleander, de Osborne, de Oberon...

...je hebt nu de vloot waarvan je altijd hebt gedroomd.

De Scotch Lass, met kapitein Fogarty.

Scotch Lass. De naam is al een belediging.

Als we aan wal zijn, moet ik een paar schoenen ophalen...

...en naar de fourniturenzaak. - Wat moet jij daar?

Om mezelf te laten opkalefateren. Ik riek te veel naar de zee.

Is Caroline thuis? - Ze is naar haar kleermaakster.

Verwacht ze jou? - Jawel.

Waar ben je heen geweest? - Nergens heen.

Je hebt een hoed gekocht. En je haar, heb je daar pommade in?

Een man heeft m'n haar gedaan. - En die stok.

Hij zei dat't in de mode was.

Is deze lakenstof niet te opzichtig?

O nee. Maar jij besteedt anders nooit zoveel aandacht aan je uiterlijk.

Ik heb een besluit genomen aangaande Caroline, ik bedoel Mrs Maudslay.

Ik zie haar al een poos vrij regelmatig, en...

...jij moet het als eerste horen.

Ik heb nu zes schepen, een hele vloot, en eindelijk kapitaal achter de hand.

Wat moet ik horen? - M'n beslissing.

Wat voor beslissing? - Dat ik met haar ga trouwen.

Met haar trouwen? - Inderdaad.

Was het een impulsief besluit? Voelde je je ertoe verplicht?

Je bent vermetel van aard en bent verplichtingen aangegaan.

Niet alles is te berekenen. - Ik kan je niet volgen.

Je hebt je nagels laten manicuren. - Acht wat.

Ik wil graag dat je het voor je houdt. - Ik hou m'n mond stijf dicht.

Heb je het Caroline al verteld? - Nee, hoor.

Heeft zij er iets over gezegd? - Waarover?

Jullie wonen in hetzelfde huis.

Jullie hebben vast gesprekjes met elkaar.

Dat denk ik tenminste. Niet dan?

Je bedoelt zoals jij en Baines. - Precies, zoals Baines en ik.

Hij zit nog steeds in Venezuela en laat niets horen.

Ik dacht al dat er iets was.

Heb je Caroline al verteld wat je voor haar voelt?

Nee, ik wilde't jou eerst vertellen. - Ik ben geroerd.

Fijn dat je er bent. Ik sprak net Alfred, de neef van Lord Canning.

De post naar Australi� wordt aanbesteed. Nu nog een snel stoomschip.

Dank je wel. Er is ook nog iets anders.

Ik moet nu weg. - Waarom?

Alfred Canning heeft me uitgenodigd. Z'n moeder gaat trouwen.

Ja, en ik ben uitgenodigd. Leuk h�, ze is 73.

Blijf je lang weg? - Zo lang ik kan. Buxton is geweldig.

Ik denk dat ik er ook ga kuren.

73. Tijd genoeg dus.

Kun jij niet met haar praten? Laat doorschemeren wat ik van plan ben.

Als ze dat nu nog niet weet, kan je zuster dat niet voor je doen.

Die arme Leonora.

Wat heeft dat met Leonora te maken?

Maak je wel de juiste keus? Leonora weet niet eens wat je van plan bent.

Doe me dat plezier. Je kunt gunstig over me spreken tegen Caroline.

Ik ben vereerd. Je vraagt me niet vaak om 'n gunst.

Toe, ik meen het. - Dat zal best.

Je hebt niemand anders.

Als Baines hier was, zou je hem op haar af kunnen sturen.

Maar Baines is al bezig je een andere dienst te bewijzen:

Je schoonvader tevreden houden.

Nog een weekje, kapitein.

Laat me dan de reder telegraferen. - Dat kan nu helaas niet.

Laat me dan m'n lading ophalen. - De lading is er nog niet.

's Nachts maken opstandelingen de weg naar Caracas onveilig.

Ik heb geen last van ze, dus ik hoef geen soldaten op m'n dek.

Dat is voor uw eigen bestwil.

Kolonel Flores, begrijpt hij het nou? Ik zei al: U moet het simpel houden.

Ik hoop het maar. U krijgt uw lading zo snel mogelijk.

Het is de gewoonte om op te staan voor officieren.

Ik snap niet waarom we hier moeten blijven.

Het is revolutie hier, opstand. Nooit gehoord van coupes?

Om de paar jaar komen ze in opstand tegen de geestelijken. Gevaarlijk.

Zeg toch eens wat.

Mr Onedin heeft zes complete schepen op de wereldzee�n.

Waarom moest hij jou bij mij onderbrengen?

Omdat hij weet dat dat ooit van pas zal komen, kapitein Baines.

Mitchell dood? - Darmontsteking.

Morgen staat het in alle kranten.

Hij had de aandelen van Wirral Steam.

Wirral Steam is eigenaar van de Scotch Lass.

We moeten die aandelen terugkopen voor het nieuws bekend wordt.

Zo is dat, Sarah. - Waarom zou z'n vrouw het schip houden?

Vertel't James maar. - Hij hoeft niet alles te weten.

Zoals je wilt. Je weet wie het is, h�?

Ada Mitchell, Felton van haar meisjesnaam.

Je moet haar hebben gekend. - Natuurlijk.

Neamiah Feltons dochter. Vertel mij wat.

Waarom die toon? - Ze kwam vaak in de winkel.

Leuke meid. Zwierig. - Vaak in de winkel?

Als ik er stond. Zo vaak dat het g�nant werd.

Er gingen zelfs praatjes. Maar vader leefde toen nog.

Had je gevoelens voor haar? - Nee.

Maar ze deed erg haar best.

Ik ga haar condoleren. - Niet voor de begrafenis.

Anders krijg ik de Lass niet terug. Morgen is iedereen er.

In m'n nette kleren maar.

Wat bedoel je met 'zwierig'? - Gewoon, bij wijze van spreken.

Ik weet dat woorden tekortschieten, maar het leek me toch gepast.

Ada, hoe gaat het met je? - Goed, naar omstandigheden.

Toen ik het hoorde, dacht ik: Dat is een waarschuwing voor ieder.

Gaat u toch zitten.

Wilt u misschien iets drinken? - Nee, zo een ben ik er niet.

Die bidden om iemands dood.

Dus u bent gekomen voor zaken.

Ik verwachtte eigenlijk uw broer. Hij wil z'n stoomschip vast terug.

Ik wilde je in een later stadium aanbieden, als het je uitkwam...

...om zelf de Scotch Lass over te nemen.

Ik heb aan je gedacht Ada. Al die keren in de winkel.

Toen je me altijd kwam opzoeken. Toen vader nog leefde.

Toen ik het hoorde, dacht ik: Wat kan ik voor haar doen?

En toen bedacht ik: Dat is iets wat ik kan doen.

Ik wilde er vandaag niets over zeggen, maar nu jij erover begint...

...ik neem dat schip wel van je over. Je wilt natuurlijk contanten.

Ik dacht dat James... - Nee, die wil't schip niet meer.

Wilt u dat ik het aan u verkoop? - Als jou dat goed uitkomt.

Heeft u het er met James over gehad? - Nee, hij is niet in z'n beste doen.

Over jouw verlies.

U weet nog dat ik altijd langskwam. - Nou en of.

En of ik dat nog weet. Maar ik kon niets doen.

Je weet hoe vader was. - Hoe bedoelt u 'niets doen'?

Ik kon niets laten merken.

Nu zijn we allemaal mannen en vrouwen van de wereld...

...maar jouw gevoelens voor mij toen...

Ik koesterde ze, hoewel ik niets kon laten merken.

Je kwam zo vaak langs.

Je kocht zo veel pakjes Reckitts Blue dat we soms zonder zaten.

Maar ik kwam niet voor u. - Niet voor mij?

Vertel het hem maar. - Wie?

En als hij langskomt, kunnen we misschien iets regelen.

Dus ik was niet degene op wie je...

Maar ik blij met uw bezoek. Het heeft m'n verdriet verlicht.

Zodra ik het hoorde, ging ik erheen om de weg voor jou te effenen.

En dankzij mij is het voor jou nu geboden bij haar langs te gaan.

Wat wil ze, aandelen of contanten? - Dat weet ik niet.

Ik heb al het mogelijke voor je gedaan.

Ga dan met me mee. - Nee, niet nog een keer.

Waarom niet?

Wat heeft Sarah ermee te maken? - Ada Mitchell was Ada Felton.

Neamiah Feltons andere dochter. Die moeder was me er ook een.

Ze zaten naast de winkel. - Die paardenslager?

Nee, de hoefsmederij.

Ada was... Je weet wel.

Nee, dat weet ik niet.

Ze was bepaald geen geheelonthoudster. Ze kwam altijd in de winkel.

Ik herinner me haar niet. - Nou, zij jou wel.

En verwacht ze mij?

Dan moet ze wachten. Ik heb andere problemen.

Weet je waar de Lass kolen inneemt? - Bij Hudson's.

Daar ligt hij niet, ik heb gekeken. Waar is hij?

Bij Biddulph soms?

Ik weet het niet. Ik wil de Lass in de gaten houden.

Ga naar Fogarty en bied hem korting aan op z'n proviand.

Die ga ik niet achterna lopen. Ik heb trouwens genoeg voor je gedaan.

Wat ben je eigenlijk, zakenman of kruidenier?

Ik ben volksvertegenwoordiger. En je mag wel wat meer respect tonen.

Het is niet anders. Het schip is toe aan reparatie.

De condensor begeeft het. Je ziet alleen water als hij slingert.

Hij redt het wel. - Waarom toch die haast?

Als een reder doodgaat, moet je oppassen.

Vandaar die tijdcharter naar Toulon - Daar zit wat in.

Zo snel mogelijk. Liefst zou ik uit Liverpool wegblijven.

Vanwaar die angst? - James Onedin vlast erop.

En ik heb al eens voor hem gewerkt. - Ik snap het.

Ik zou nog liever voor de duivel werken.

Als je te veel van het schip vergt, krijgt de koper een wrak.

Dat is van later zorg.

Als een van de Onedins aan boord komt, wachten we bevelen af.

Maar we gaan naar Frankrijk. - Voor de Onedins wachten we bevelen af.

Fogarty mag zelf kolen innemen en gaat z'n gang.

Dat is logisch, maar waar gaat hij heen?

Dat moet je Fogarty vragen. - Of Mrs Mitchell.

En waarom haalt Fogarty z'n kolen ineens bij jullie?

Waarom niet? - Hij ging altijd naar Hudson's.

Daar is een simpele reden voor die je vast begrijpt.

Wij zijn goedkoper.

En we mogen toch zaken doen met wie we willen?

We zitten niet in zaken om uitsluitend James Onedin te behagen.

Kapitein Fogarty, goedendag.

Ga je uitvaren? - Nog niet.

Eerst betalen.

En dan? - Weer handel drijven.

Welke haven? - Waar m'n reder me heen stuurt.

Je reder is dood.

Ja, maar net als bij John Brown leeft z'n geest voort.

Weet jij waar hij heen gaat? - Dat is zijn zaak.

Moet ik uitleggen wat discretie is? - Nee, maar je kunt me helpen.

Ik wil graag weten wat hij van plan is. - Hij is niet achterlijk.

Waarom zeg je dat? - Hij heeft tegen mij niets losgelaten.

Alle wegen leiden naar de rouwende weduwe. Helaas.

Nog nieuws van kapitein Baines?

Maak je je geen zorgen? - Over z'n verstand zit, ja.

Kolonel Flores wacht op antwoord.

Moet je dat glas zien.

Het weer zit'm niet dwars. - Mij wel, en z'n voorstel ook.

Kostbaarheden moeten toch bewaakt worden bij een opstand?

Bovendien heeft hij extra lading beloofd.

Zeg maar dat ik zo bij hem kom.

Is er een probleem? - Ik denk dat hij wel bijdraait.

Goed, ik vervoer u en uw kostbaarheden naar Maracaibo...

...en daar krijg ik een dekvracht huiden.

Maracaibo is maar 500 kilometer westelijk van hier.

Over die kostbaarheden: komen die uit de kathedraal?

Een paar beelden en kunstvoorwerpen. Ze zitten in ��n grote kist.

Verzegeld? - Uiteraard, hier in deze ruimte.

Ze zijn bang voor plunderingen. Wat wil je nog meer weten, man?

Wanneer wilt u laden, kolonel? - Zo snel en heimelijk mogelijk.

Heimelijk? - We worden belegerd.

En ze mogen niet denken dat we niet op onze kracht vertrouwen.

Dus niemand mag het weten.

Kapitein, ik heb hier de vereiste volmachten.

In rustiger tijden kunnen we buitenlandse schippers bevoordelen.

Wat zou de reder zeggen? - James Onedin is nergens vies van.

Goed, kolonel.

Maar we moeten oppassen. Er is slecht weer op til...

...dus ik wil weg bij de kust. - Uiteraard. Zoals u wilt, kapitein.

Kostbaarheden moeten ook worden vastgesjord.

Dat staat in alle handboeken.

Als de man de waarheid spreekt, ja.

Volgens mij gaat't om wapens en kruit.

Wat ga je eraan doen? - In dit weer niets. We gaan varen.

Wapens.

Zodra het weer verbetert, kijken we in die kist.

Je mag geen lading openen.

Er staan zware straffen op het vervoer van wapens. Maar nu stormt het.

Het ergste is achter de rug.

Menig soldaat zou nu zeeziek zijn.

Ik sta graag onder alle omstandigheden m'n mannetje.

Een schietijzer.

Puur voor de sier, maar de zilte lucht is schadelijk.

Je gaat haar toch niet per brief vragen? Ze blijft drie weken weg.

Dat gaat je niets aan. - Ik waardeerde je vertrouwen zo.

Ik had er anders snel spijt van. - Je was zo driftig.

Voor je vorige huwelijk was je onbezorgd.

Dat was toen. Ik heb nu meer zorgen. Niets gehoord van Baines.

Allemaal verliezen in Zuid-Amerika.

Deze moest ik van Robert geven, hij was naar de winkel gestuurd.

Van die vrouw van Mitchell.

Ada Felton was dat toch? Sjonge. - Wat bedoel je nou?

Wat wil ze eigenlijk? - Ze wil me spreken.

Robert herinnert zich haar, jij ook, maar ik helemaal niet.

Het enige wat telt, is dat zij de Lass bezit.

Ik zou maar vriendelijk tegen haar zijn. - Ik regel het op mijn manier.

Ik zou de Ladies Home Companion maar raadplegen voor je schrijft.

Daar staan adviezen in voor verliefden.

Ga toch weg, jij.

Ik had geen leven. Ik moest doen alsof, maar in m'n hart was ik opgelucht.

Het spijt me voor u. - Dat is niet nodig.

Ik kom voor de Lass. - Dat weet ik.

En u zegt het eerlijk, anders dan Robert.

Hij kwam maar niet ter zake. Hij wil'm voor zichzelf.

Heeft hij een bod gedaan? - In feite wel.

Namens mij natuurlijk. - Niks hoor.

Hij wilde dat hij en ik het samen eens werden.

U moet hem verkeerd hebben begrepen. - Waarom? Is het zo'n onmogelijkheid?

Het is een verademing voor me dat ik tegen u niet hoef te doen alsof.

U zegt zich mij te herinneren, maar het omgekeerde is niet zo.

Ik ben net als u in Cotton Hay geboren. - Bij Salthouse Dock?

Gezondheid, James.

Als ik naar de huizen keek in Salthouse Street en Croxteth Road...

...dacht ik: misschien woon ik daar later ook wel op stand.

Ik betuig natuurlijk m'n deelneming, maar ik ben ge��nteresseerd in de Lass.

Herinnert u zich mij echt niet? - Nee, helaas niet.

Of misschien toch... - Feltons andere dochter.

Er gaat me nu wel een lichtje op.

Over de Wirral Steam Navigation Company...

Je bent niks veranderd.

Je overrompelt me een beetje. - Dan ben ik een van de zeer weinigen.

Ik zal open kaart spelen.

Ik wil controle over het bedrijf en het bezit van de Lass. Wat is de prijs?

Ik zie ertegenop.

Waar tegenop? - Het vooruitzicht niets te doen.

Mr Mitchell heeft je vast goed verzorgd achtergelaten. En mijn bod...

Niet om het geld. Je vrouw is onder tragische omstandigheden overleden.

Hoe heb je je gered?

Ik had m'n werk. - Het is anders voor een vrouw.

Daarin kan ik je niet helpen.

De mensen zeggen... Het gerucht ging over je vrouw...

...dat haar bruidsschat een schip was en de kleren die ze aanhad.

Dat is jaren geleden en een priv�-aangelegenheid.

Ik denk erover om te gaan hertrouwen. - Met wie?

Dat is ook priv�. Maar over de Scotch Lass...

Die is niet te koop. - Wat zeg je?

Ik snap niet dat je mij uitgerekend nu van streek komt maken. Robert ook al.

Ik wil er verder niet over praten. De Scotch Lass is niet te koop.

Waarom zo'n haast? - Ik wil nu uit Liverpool weg.

Waarom? - Dat weet je.

Maar waarom onbevracht naar Toulon? - We gaan voor anker.

Het schip moet allang gerepareerd worden.

Je bent net 'n appelverkoopster. Alles is misgegaan door lui als jij.

Van Onedin heb je geen last. Heb je't niet gelezen?

De Charlotte Rhodes is zoek bij Zuid-Amerika. 12 weken al.

Onedin is eerder mensen en schepen kwijtgeraakt. Hij krijgt de Lass niet.

Vooruit maar.

Uw handlanger kan beter weggaan.

Waar verdacht u me van, kapitein?

Alles lekker droog. Wapens en kruit. Logisch, in zo'n kist.

En wat heeft u aangetroffen? - Geen kostbaarheden.

Haardijzers zo te zien.

Mag ik uw mes kapitein?

Wat is dat? - Een baar.

Goud. Ter waarde van meer dan drie miljoen pesos.

Maar u had gezegd 'kostbaarheden'. - Eerst was dat ook de bedoeling.

Maar toen bedachten m'n superieuren dat ze het goud ook moesten redden.

Ik hou het op kostbaarheden voor Maracaibo en huiden voor New Orleans.

Is dat voor u het belangrijkst? - Die dekvracht, ja.

Interesseren die goudstaven u niet? - Die zijn immers niet van mij.

Zou u er een deel van willen hebben? Ik leg het u voor.

Wilt u dat ik meehelp het te stelen? - Ik leg u alleen maar iets voor.

U heeft het over stelen. - Het is een miljoen Engelse ponden.

Zoveel geld ziet een mens bijna nooit bij elkaar.

Als u naar Port of Spain zou moeten, zou u dat iets uitmaken?

U heeft de lading opengemaakt. De verzegeling is verbroken.

Hoe zouden m'n meerderen dat vinden? Maar dat wordt ingewikkeld.

En daar houdt u toch niet van? - Nee, maar ik weet wat stelen is.

Maar daarbij is van belang wie de eigenaar van iets is.

En als de regering ten val gebracht wordt, van wie is dat goud dan?

Ik kan u niet volgen.

Stel dat ik het schip wil kopen.

Wat zou de reder vinden van laten we zeggen 50.000 pond?

Nee, ik doe niet mee aan stelen. En ik wil die dekvracht.

Het spijt me, maar er zijn geen huiden in Maracaibo. Lading noch geld.

Er is grote beroering in het land, het volk is angstig.

En als m'n superieuren een schip nodig hebben, kelen ze u er zo voor.

Dus denkt u na over m'n voorstel en zet koers naar Port of Spain.

Denk erover na.

We blijven hier liggen. Je hebt alle tijd.

Ik ga nooit meer mee met een kapitein van de zeilvaart.

Nogmaals: een condensor moet op een werf nagekeken worden.

Je hebt niet eens genoeg stoom om het anker te lichten.

Hier zijn we veilig voor James Onedin. - Je bent niet goed wijs.

Bij de eerste de beste grondzee gaan we krabben.

Ik kan altijd vieren en zwenken. - Je bent knetter.

Pas op je woorden. - Die zijn het probleem niet.

Hier liggen we nu. Hoe lang geleden ben je hier voor anker gegaan?

We zitten pal boven de telegraafkabel van Wallasey.

Onzin. Ik heb eerder kabels ontweken. - Zonder stoom?

We kunnen de ankerketting losgooien.

Door het gewicht breekt de kabel en we kunnen dan op de rotsen lopen.

Ik hoopte je vader hier te treffen.

Is er nieuws over kapitein Fogarty? - Hij doet die charter naar Frankrijk.

Ik heb Ada Mitchell opgezocht.

Ik wilde haar overhalen de Lass aan je te verkopen.

Tevergeefs. - Maar ik ben blij dat ik gegaan ben.

Ze vertelde dat je overweegt te hertrouwen.

Ja, ik moet om m'n dochter denken.

En dat is niet m'n enige zorg. Robert mijdt me om de bekende redenen.

Een lunch? - Een verrassing.

Het is me wat, James doordeweeks aan de lunchtafel.

Een koud buffet, op het dressoir.

Is James te schraperig om met me naar een restaurant te gaan?

Als je er goed over nadenkt, ja.

Ik begrijp niet dat je je zoveel moeite getroost en zelf niet blijft.

Ik heb als kind ooit 'n feestje gegeven waar James me mee heeft geholpen.

Is James hier niet? - Hij is weer weggegaan.

Zei hij waarheen? - Hij zei dat u hem meed.

Ik mijd hem niet, ik probeer hem juist te vinden.

Kan je vader toevallig aan een stoomsleper komen?

Ik zal m'n best doen. - Ik moet op zoek naar James.

Broer Robert.

Ik wist niet dat ze terug was. - Net, hoor.

Haar eerste reactie was: Een lunch als verrassing.

Waarom heeft ze niets gezegd?

Je snapt niets van vrouwen.

Ze is verlegen, bedoel je?

James is niet hier geweest, h�? Op kantoor niet, bij Biddulph niet.

Moet je horen: Mensen renden rond, schreeuwend om hulp.

Sommigen gilden van angst, anderen riepen om hun dierbaren.

Waar heb je het over? - Die rampzalige nacht...

...is ook de square-rigger Eliza Rodger vergaan.

Wat heeft dat met ons te maken?

Ik denk aan kapitein Baines. Jij denkt niet eens aan hem.

Baines heeft geen schipbreuk geleden. - Het kan jou ook niks schelen.

Ik zal het er met James over hebben, als ik hem vind.

Wat maakt het u uit, Maracaibo of Port of Spain?

Wat zit u dwars? Uw geweten?

Moet u horen. In Zuid-Amerika geeft God ons alleen vliegen.

Vergeet uw geweten dus. 50.000 pond.

Bedenk wat de reder zou zeggen. En u heeft familie, een zuster, zei u.

Haar kinderen.

De wapens hebben het overleefd en het kruit ook.

Kun je de wacht van me overnemen, Webster?

Dat kan ik zeker. Een hele dag heb je in die hut gezeten.

Wat heb je, geldkoorts?

Ik heb nagedacht over uw voorstel. - En?

Ik heb erover nagedacht, ook aan de reder, over alles.

Ik kan het niet doen.

Waarom niet? - Ik moet doen wat ik juist acht.

U kunt alles krijgen wat u wilt. - Niets, bedoelt u.

En ik kan dit niet voor me houden. We zetten koers naar New Orleans.

Die kist wordt overgedragen aan de autoriteiten.

Dat kunt u niet doen. - Toch wel.

En haal u maar niks in uw hoofd want dat schietijzer is weg.

Het ligt veilig in mijn hut.

Maar ik moet zeggen dat u het me niet makkelijk maakt.

Wat nu? - We gaan naar New Orleans.

De autoriteiten daar mogen't zeggen. - Dekvracht ook van de baan?

Dat wordt mooi een baantje aan wal.

Denk je? - Ik zal m'n best voor je doen.

Alle hens aan de brassen. Klaar om overstag te gaan.

Doe jullie best, we hebben een marineofficier aan boord.

Slepers. Die blijven bij ons weg.

Benauwd voor de telegraafkabel.

Een koud buffet.

Koud? - Prachtig toch? Met soep.

Koud? - Natuurlijk.

En kip, krab en een toetje. - Heel fijn.

Je lijkt het niet te waarderen. We kunnen gewoon zelf opscheppen.

Ik wil iets zeggen. - We hebben de hele middag.

Wil je alsjeblieft even gaan zitten?

Ik loop er al een tijdje mee rond, maar eerst even dit:

Je meed me en ik weet ook waarom.

Maar dit heeft daar niets mee te maken.

Met ons, zou je kunnen zeggen. Onderbreek me niet.

Allereerst m'n excuses dat ik misbruik van je gemaakt heb.

Wanneer heb je dat gedaan? - Je begrijpt me wel.

En wat gebeurd is, is gebeurd. We zijn allebei getrouwd geweest.

Wat ik wil zeggen is dit: dat ik afgezien van het gebeurde...

...veel heb nagedacht en ik niets impulsiefs ga zeggen.

Wat wil je dan gaan zeggen?

Godzijdank, hier ben je. De Scotch Lass. Neem me niet kwalijk.

De Scotch Lass ligt vlakbij voor anker met een kapotte condensor.

Kennelijk is reparatie op zee niet mogelijk.

Fogarty ligt bij de telegraafkabel en de slepers doen niks.

Waarom niet? - Die kabel kan eraan gaan.

Ze zijn teruggekomen voor overleg met hun bazen.

Jij kan er nu heen. - Zonder sleepboot zeker.

Ik heb er een geregeld bij Miss Biddulph. Hij ligt onder stoom.

Als je slim bent, ga je de Lass nu zelf bergen.

Je kunt hem zelfs krijgen als de rekening hoog genoeg is.

Je moet me excuseren.

Wat wilde je gaan zeggen? - Dat komt wel.

Zaken gaan voor. Kom mee, broer Robert.

Zaken.

Je moet een deal sluiten voor de slepers terug zijn.

Komen ze terug, dan weten ze wat die kabel kost.

Als jij die beschadigt... - Dat risico moet ik maar nemen.

Ik wil de Scotch Lass terug hebben. Met alles erop en eraan.

Wat wil je, Onedin? - Ik ben van het Rode Kruis.

Je hoeft niet aan boord te komen. - Jij hoeft hier niet te blijven.

De slepers komen terug met hun prijs. - Ze halen je het vel over de neus.

Laat mij mijn prijs noemen.

Ik heb jou niet nodig, we lopen geen gevaar.

Je zit hier zo aan lager wal.

Los van je anker sla je op die rotsen te pletter. Ik ben bereid...

Me bij die kabel weg te slepen, ja. Maar beschadig je de kabel niet?

Natuurlijk niet, en dus bied ik je vrijwaring van schade.

Dus jij neemt het risico? - Tegen mijn prijs.

Jij bent getuige van de vrijwaring.

Goed, wat is je prijs? - Vijfduizend pond.

Dat is een derde van de waarde. - Gaan die slepers minder vragen?

Als ze nog komen.

Al is dit natuurlijk een mooie plek om je dagen te slijten.

Goed, Onedin. Voor vijfduizend pond.

Akkoord. Ik ga dit voorzichtig doen, alsof het je eerste kindje is.

Ik had nooit gedacht dat James het zou doen.

Hopelijk beschadigen we die kabel niet.

Laat je ankerketting nu vieren.

Ik neem het risico. Laat de ketting dus vieren.

Laat vieren.

Je bent 'n geluksvogel. We zijn vrij van de kabel. Gooi de sleepkabel maar los.

Nee, kapitein.

Doe die ankerketting maar weg. Kap hem en gooi hem overboord.

Dat zit er dus achter. Je wilt ons naar Liverpool terugslepen.

Een ankerketting kost bijna niks.

Dus ik raak een ankerketting kwijt, en jij krijgt er een schip bij.

Nee, ik neem gewoon mee wat altijd al van mij is geweest.

Het was een buitenkans. Die kabel is pas gelegd.

Hij was beschadigd en dat was prijzig, dus iedereen kneep'm.

Behalve jij. - Die ketting kappen was riskant.

Misschien is die kabel wel beschadigd, maar bewijzen kunnen ze niks.

Hoe dan ook, ik heb de Lass terug. - Gefeliciteerd.

Het was me het dagje wel.

Kapitein Baines is door Venezuela onderscheiden voor een heldendaad.

De details volgen nog.

Ik wilde je gisteren niet grieven, maar ik heb een hekel aan koud eten.

Is dat zo? Elizabeth had het verzorgd. - Bedankt Elizabeth, dan.

Het spijt me dat ik gisteren onverwacht weg moest.

Maar nu hou ik het kort.

Ik heb besloten met je te trouwen.

Ik had het nooit gedacht en toch is het zo.

Meen je het? - Natuurlijk.

Waarom heb ik me anders zo uitgedost?

Was het duur? - Maakt niet uit.

Hoe eerder je hier weggaat hoe beter. Ik vind het niks, jij met Elizabeth.

Dus eerst zorg je dat je de Lass hebt.

Dan kijk je of't met Baines goed gaat. - Ja, en met Webster.

En Elizabeth, waar is zij nu? - Ik heb haar naar Robert gestuurd.

Dus eerst de Lass, dan Baines, dan Elizabeth en dan pas ik.

Dat is jouw volgorde. - Dat zou ik niet willen zeggen.

Maar ik wel.

Wat voor bruiloft je maar wilt. Nodig heel Buxton uit.

Tien burgemeesters. We nemen een maand vrij.

We maken de Grand Tour. Deels dan.

Zonder op de kosten te letten? - Dat beloof ik. Wanneer dus?

Zeg dan wat. - Net of je voorleest uit een agenda.

Als je een agenda wilt, krijg je die. Een verlicht naambord zelfs.

Ik kan het niet. - Wat niet?

Nee, het zou niet goed zijn. Ik doe het niet.

Wat doe je niet?

Met je trouwen.

Je wekte de indruk...

Elizabeth heeft op je ingepraat. - Het heeft niets met haar te maken.

Ik trouw niet met je.

Waarom wekte je dan de indruk...

Je weet wel. Ik nam natuurlijk aan...

Natuurlijk ja, een vrouw als jij geeft zich niet zomaar aan een man.

Of hou je me voor de gek? - Helemaal niet. Ik meen wat ik zeg.

Dat kan niet. Je hebt geen reden om me af te wijzen.

Ik drink niet. Ik ben sober, werk hard en ben besluitvaardig.

Ik ben een goede kostwinner. En ik bereik wat in het leven.

Het spijt me.

Bedankt dat je me gevraagd hebt. Dat is een groot compliment.

Ik ben hier niet om complimenten te geven.

Ik geloof niet in complimenten.

Je houdt me voor de gek.