Original subtitles

Dan! Je geweer.

Wie is die langharige?

Dat is Ellsberg.

Die werkt voor Landsdale op de ambassade.

Hij observeert.

We gaan op pad.

Bedankt. - Ik deel 'm graag.

Brava 7 Kilo 4 Tango!

Schietmisse: 3298471.

Dan?

Dan?

Dan!

De minister wil je even spreken. Kom je mee?

Je kunt tegen de president zeggen wat je wilt.

Ik heb elk rapport van Ellsberg gelezen en het is niet zo!

Dan, je kent meneer Komer.

Hij heeft met de president over de oorlog gesproken.

Hij vindt dat we vooruitgang hebben geboekt in het afgelopen jaar.

Ik vind dat het alleen maar verslechterd is.

Maar nu is er iemand die er is geweest, dus wat zeg jij?

Gaat het beter of slechter?

Nou, meneer de minister...

Wat mij vooral imponeert, is hoe er niks veranderd is.

Precies wat ik zeg!

We zetten een extra 100.000 soldaten in en het verbetert niet?

Voor mij betekent dat, dat het eigenlijk slechter gaat.

Dank je, Dan.

Goedemiddag, heren. Ik heb niks voorbereid,

maar ben graag bereid uw vragen één voor één te beantwoorden.

Minister, bent u optimistisch of pessimistisch over onze

vooruitzichten in deze oorlog en of we hem kunnen winnen?

U vraagt of ik optimistisch of pessimistisch ben.

De militaire vooruitgang in het laatste jaar overtreft onze verwachtingen.

Wat we hebben gezien in Vietnam, is zeer bemoedigend.

We boeken vooruitgang in elk opzicht.

Ik ben vooral blij dat Bob Komer mee op reis is geweest,

Zodat hij zelf die grote verbeteringen kon zien.

STRIKT GEHEIM - GEVOELIG US-VIETNAM RELATIES 1945-1967

Goedenavond, Dan. - Dag, jongens.

Gaat het, Dan?

Ja, ja... Ik dacht dat ik iets vergeten was, maar dat is niet zo.

Volgende linksaf, Monroe's op.

Rechtvaardiging van de oorlog. Openbare verklaringen. Truman, Eisenhower, Kennedy.

We hebben onszelf verplicht aan een rechtvaardige en vredige wereldorde...

...via de Verenigde Naties.

3 mei 1950

President Truman stopt 10 miljoen dollar in militaire hulp in Indochina.

De Eisenhower regering.

Het Amerikaanse leiderschap en prestige hangt af...

...van hoe we onze macht gebruiken...

...in het belang van wereldvrede.

Ik ben bezorgd over paragraaf 6,

die ons het gezag geeft om

de algemene verkiezingen in Vietnam te manipuleren.

Zoals de wereld weet, zal de VS nooit een oorlog beginnen.

11 mei 1961

President Kennedy geeft Defensie opdracht te onderzoeken

of inzet van het VS-leger in Vietnam mogelijk is.

We gaan niet Amerikaanse jongens 15.000 km van huis te sturen...

...om te doen wat Aziatische jongens zelf zouden moeten doen.

President Johnson heeft zojuist het beleid van Kennedy herbevestigd:

militaire operaties moeten gestart onder strikte politieke leiding.

STRIKT GEHEIM - GEVOELIG

Kunnen we de cijfers nog één keer doornemen?

Hoeveel aandelen verkoopt het bedrijf?

1.350.000 aandelen.

Tegen welke prijs?

Tussen $ 24,50 en $ 27 per aandeel.

Niet echt een groot verschil.

Voor hen. Maar de bank speelt altijd met de prijzen.

Maar voor ons is het ruim drie miljoen dollar.

En dat staat voor ruim vijf jaar salaris voor 25 goede verslaggevers.

Goed! Maar waarom uitgeven aan de redactie?

Je bent veel minder winstgevend dan Gannett of Knight & Ridder.

Gannett en Knight & Ridder hebben monopolie-kranten in kleinere steden.

En onze lezers zijn leiders.

Ze zijn opgeleid. Ze eisen meer. Daarom investeren wij...

...in echt goede verslaggevers.

Nou en? - Omdat kwaliteit en winstgevendheid...

...hand in hand gaan.

Zie je? Je weet dit allemaal al. - Oh, jee ...

Dat weet ik nog net zo niet...

Ik moet weg.

Ik wil niet dat Paul en Arthur dit zien. Succes!

Dank je, Fritz.

Tot straks in de stad. - Tot ziens.

Denk je dat dit echt nodig is?

Oh ja, lieverd. Je zou ze eens moeten horen praten op die vergaderingen.

Alsof ze een vreemde taal spreken.

Nee, ik bedoel: het bedrijf naar de beurs te brengen.

Het blijkt dat we onvoldoende liquide zijn.

Nauwelijks kredietwaardig.

Dat is het krantenbedrijf. - Dat is onze krantenbedrijf.

En we moeten naar de beurs om in bedrijf te blijven.

En om te blijven groeien.

Dat zegt Fritz. En hij zegt ook...

dat de familie de touwtjes in handen blijft houden als we...

Je grootvader zou vast niet gewild hebben,

dat wij ook maar één touwtje uit handen zouden geven.

Hallo.

Mevrouw Graham? - Ja. Daar spreekt u mee.

Wilt u aan de lijn blijven voor de stafchef?

Wie is het?

Haldeman.

Mevrouw Graham, Bob Haldeman. - Ja, hallo.

We hebben hier een klein probleem.

Sorry. - Goedemorgen.

Zo laat. Ik moest al die spullen bij elkaar krijgen.

En een onverwacht telefoontje...

Wat is dat met die koffer?

Ben, dat heb ik gezegd.

Dit is de dag. We spreken de bankiers vandaag. Dat weet je.

Oh, juist. Nou, ik verwed elke dollar in mijn portefeuille,

dat jij de enige in die directiekamer bent die al die onzin heeft doorgelezen.

Ik ben ook de enige die dat moet.

Wat vind jij van Neil Sheehan?

Oh jee... Zijn verslaggeving over Vietnam is echt geweldig. Hoezo?

Wil je hem bij The Times weghalen?

Ik weet niet of we hem ons kunnen veroorloven.

Hij heeft al drie maanden geen stuk geschreven.

Denk je dat hij iets op het spoor is?

Nou, ik zag Abe vorige week tijdens een diner

en hij keek erg zelfgenoegzaam.

Dat doet-ie toch altijd?

Wie was het?

Wie was wat?

Je onverwachte telefoontje.

Zou ik het belangrijkste nog vergeten...

Het Witte Huis.

Haldeman belde. - Oh ja?

Het blijkt dat de president besloten heeft dat

Judith niet welkom is op de bruiloft.

Allemachtig!

We kunnen een andere journalist sturen, zei hij.

Oh ja. Nou, dat wil ik geloven. - Ik snap het.

Maar... - Wat maar?

Eigenlijk verwijt ik het de president nu niet, Ben.

Niet?

Zou je willen dat Judith het huwelijk van jouw dochter verslaat?

Mijn dochter is pas tien...

Ze heeft het verpest toen ze de receptie van Julie binnendrong.

Dit is bedoeld als straf.

Natuurlijk is het bedoeld als straf!

Ze vergeleek Tricia Nixon met een vanille-ijsje!

Ja, dat was zo... - Ja.

Dus waarom zou haar vader willen

dat zij het huwelijk van z'n dochter verslaat?

Toe! - Ik vraag me...

Weet je zeker dat we hiermee de juiste toon aanslaan, Ben?

Gaan we 't daar weer over hebben? - Nee, het Nieuwe Stijl-katern.

Soms is de scherpe verslaggeving van feestjes een beetje gemeen.

Ik zoek een nieuwe eindredacteur. - Echt?

We hebben het hier eerder over gehad.

Je verliest vrouwelijke lezers, weet je.

Volgens mij moet je je meer focussen op wat vrouwen...

Katherine, bemoei je niet met mijn zaken.

Deze ontbijten zijn jou idee.

Ja, en jij bent de uitgever.

En je bent mijn baas.

En ik waardeer je inbreng.

Maar ik heb je de eerste keer al verstaan.

Ik denk gewoon, dat er een andere manier is.

Dat we het Witte Huis wat kunnen kalmeren.

Misschien kunnen we gewoon een ander sturen, snap je?

Nee. Nee. Ik stuur geen andere verslaggever.

Het is geen hard nieuws, Ben. Het is maar een huwelijk.

Het is niet zomaar een huwelijk, maar van de dochter van de president.

Dat kunnen we niet hebben.

Dat de regering ons dicteert hoe we iets verslaan,

alleen omdat ze het niet leuk vinden wat we over ze schrijven.

Ik vraag me af of Abe zich met zoveel passie zorgen maakt

over zie het huwelijk verslaat.

Het maakt me geen moer uit

waar Abe of iemand anders bij de New York Times bezorgd om is.

Niet waar. Ik geef er één moer om...

Eén moer die hun pers ontregelt!

Zeg ze dat het van Sheehan is. Niet wandelen...

Het is van Sheehan.

Abe.... Hier is het.

Goed. Broder doet Nixon, die werkt aan een tweede termijn.

Oslers heeft iets over soldaten die heroïne kopen in Saigon.

Maar Greider heeft een knaller

over de FBI-lijst van potentieel gezagsondermijnende personen.

Bewaar het voor de middag. Ik wil Chal en Judith spreken.

Judith!

Bestaat die lijst echt?

Ja, Cooper en Justis hebben een exemplaar.

Duizenden namen.

Geyelin hoorde dat het Witte Huis Duve Dock gaat sluiten.

Daar ben ik mee bezig. - Wij vinden het een commentaar waard.

Ik hoorde net iemand zeggen dat hij ermee bezig was.

Als het Witte Huis zo'n positie inneemt, moeten wij dan niet opstaan?

Heb je Sheehan gezien op de persconferentie van Kissinger?

Nee.

En bij die Algerijnse zaak?

Nee, de Times heeft die nieuwe jongen gestuurd.

Nieuwe jongen, hè?

Denk je dat Sheehan ergens mee bezig is.

Ja...

Nou, Neil verdwijnt wel eens meer...

Nee, hij heeft iets.

Moet ik wat gaan graven?

Nee, dat is onder je niveau.

Stagiair!

Werk je aan iets belangrijks, chef? - Nee, meneer Bradlee.

Nou, alles wat we bij The Post doen, is belangrijk.

Hier. Veertig dollar. Ga met de eerste trein naar New York.

Ga naar het Times-gebouw op de 43ste. Zeg niet voor wie je werkt.

Maar zoek een verslaggever die Sheehan heet.

Neil Sheehan?

Ja. Zoek uit waar Neil Sheehan aan werkt.

Is dat legaal?

Wat denk je dat we hier voor de kost doen, jongen?

Vraag een bonnetje voor het treinkaartje.

Goedemorgen, mevrouw Graham. - Goedemorgen.

Hallo... Goedemorgen, allemaal.

Goedemorgen, Arthur.

Iedereen is er.

Morgen. - Mijn Galahead. Dank je.

En ik was vroeger de enige die zijn huiswerk pas in de klas deed.

We zijn er allemaal. Zullen we beginnen?

Ben je niet voor een verhaal

onuitgenodigd naar de bruiloft van Nixons andere dochter gegaan?

Ik kwam terug met een verhaal, maar was niet op de bruiloft.

Nee, alleen de receptie erna. - Er is een onderscheid.

Niet voor de vader van de bruid. Die wil waar voor z'n geld.

Ik denk dat het Amerikaanse volk waar voor z'n geld wil.

Goed, dan schrijven we daarover. - Judith moet weer binnenvallen.

Ik ben niet op Julies bruiloft binnengevallen.

Hoe noem jij het dan?

Ik noem het een diepte-reportage.

Kom op, jongens. Hoe verslaan we dat Nixon-Cox huwelijk?

Wie gaat er nog meer heen?

Judith heeft de gastenlijst.

Nee, ik bedoel: van de pers?

The Times, The Sun, The Globe, alle buitenlandse kranten.

Oké...

We bellen ze allemaal en we zeggen: "Nixon heeft ons buitengesloten"...

en dan vragen we hen om hun aantekeningen.

Onmogelijk dat iemand me wat geeft.

Nee, het is een gebaar van solidariteit.

Ze komen op voor artikel 1 van de Grondwet.

We zeggen ze, dat het recht op publiceren alleen kan worden beschermd

door te publiceren.

Ik begrijp het niet. Je zei dat we de prijs zouden vaststellen op 27 dollar.

Nee, we zeiden dat er een marge was.

En het is gebleken dat een lagere prijs beter is.

Waarom dan niet 26 dollar of zelfs 25?

Paul, we vinden een prijs van 24,50 voorzichtiger.

Het zijn maar een paar dollar.

Niet maar een paar dollar.

Het zijn 1.350.000 aandelen,

dus het is...

Drie miljoen...

Ruim drie miljoen minder. Dat is veel voor een krant.

Hoeveel verslaggevers zijn dat?

Vijfentwintig. - Dat doet er niet toe.

Dat moeten er best veel zijn. - Tenminste twaalf, Fritz.

Het zijn 25 verslaggevers. - 25 verslaggevers!

25 verslaggevers. - Heren, we weten dat het niet ideaal is.

Maar enkele investeerders zijn afgehaakt vanwege de aard van het bedrijf.

Houden ze niet van kranten? - Ze houden van Gannett.

En van Knight & Ridder, maar...

...eerlijk gezegd betwijfelen ze of jullie in staat zijn om genoeg winst te maken.

Kwaliteit genereert winst

Gannett en Knight & Ridder hebben monopolie-kranten in kleinere markten.

Daarom zijn ze winstgevender.

Het punt van de beursgang is groei,

terwijl we investeren in de kwaliteit van de krant.

Kay en ik hebben hier veel over gepraat.

En wij denken dat verbetering van de kwaliteit

vanzelf zal leiden tot meer winstgevendheid.

Jammer. Meer dan jammer.

Dit gebeurt steeds.

Banken die de prijs verlagen

ten gunste van instituniole beleggers.

Fritz, hebben we dit niet besproken?

De familie moet overwegen om wat van de leiding over te dragen.

Misschien een zetel in het bestuur. - Zeker niet.

Dit is geen verrassing, Fritz. Sinds Phils ongeluk...

Arthur! - Sans rancune, Kay...

Het s jammer, maar een vrouw aan de leiding maakt kopers huiverig.

En het is geen makkelijke verkoop:...

Een plaatselijke krant met bescheiden marges en bescheiden ambities.

Ik denk dat meneer Bradlee problemen heeft met die karakterisering.

Bel mij kantoor...

Nog twaalf verslaggevers. Waarom?

Om in de buurt van The Times te komen?

Zodat we kunnen doen alsof we ook maar een greintje gelijk zijn?

Spreek een borrel af om vijf uur in The Jefferson.

Arthur, Kay had gelijk.

Lazard knijpt ons alleen uit voor een betere deal.

Waarom denk je?

Omdat het bankiers zijn. - Daarom willen ze meer zeggenschap.

Ze willen garanties dat zij het geld niet verkwist.

Kom op!

Fritz, Kay kan een geweldig feest organiseren.

Maar haar vader gaf de krant aan haar echtgenoot.

Zij heeft alleen de leiding, omdat Phil overleden is.

Begrijp me niet verkeerd. Het is een schat van een vrouw.

Maar ze heeft Al Friendly ontslagen en een piraat binnengehaald,

die niets anders doet dan onze winst laten bloeden.

Wees niet verbaasd dat de kopers bezorgd zijn,

dat zij de kracht niet heeft om een goede winst te maken.

Kay, het is jouw beslissing.

Maar naar mijn mening...

Als je dit meer wilt laten zijn dan een familiekrantje,

moet het meer zijn dan een familiebedrijfje.

Bedankt voor je openhartigheid, Arthur.

Is het geregeld? - Alles geregeld, meneer Parsons.

Ongeluk.

Het was geen ongeluk.

Phils zelfmoord. Ik weet niet waarom...

...mensen dat maar steeds een ongeluk blijven noemen.

Voelen zij zich daardoor beter?

Of denken ze, dat ze...

...zo vriendelijk zijn? Ik weet het niet.

Vind jij dat ik meer zetels in de raad van bestuur moet opgeven?

Natuurlijk niet.

We redden het wel.

Deze passage...

...in het prospectus, die ik eerder vandaag las...

Die... Oh ja...

In het onwaarschijnlijke geval van een ramp of catastrofe in de week...

...na de beursgang...

heeft Lazard BV het recht om de aandelenuitgave te annuleren.

Dat zijn standaard teksten uit een contract, Kay.

Maar de bankiers kunnen zich dus terugtrekken.

Alleen als er een echte ramp plaatsvindt.

Ben die door een vrachtwagen wordt aangereden.

De wereld komt zonder kranteninkt te zitten.

De vrachtwagen rijdt rond het blok en rijdt Ben weer aan...

Jij denkt dat dat mogelijk is... - Nee, niet.

Maar Nixons Witte Huis is wraakzuchtig.

Vanmorgen nog hebben ze ons buitengesloten van Patricia Nixons huwelijk.

Ik betwijfel of dat als "ramp" wordt aangemerkt.

Nee, waarschijnlijk niet. Hoewel...

Maar als Ben besloten heeft om te plunderen,

is het niet moeilijk voor te stellen dat iets ernstiger...

...rampzalige gebeurtenissen...

...plaatsvinden.

Maar het recht op annulering geldt maar voor één week.

Een week na de beursgang.

Zeven dagen nadat ze op dinsdag die bel luiden,

is de zaak rond.

Het komt goed, Kay.

Weet u op welke etage de redactie zit?

De vijfde.

Nee, de zesde.

Raken de zaken verhit in Oost-Pakistan?

Vijf miljoen vluchtelingen kunnen West-Bengalen destabiliseren.

Dus Lindsay maakt er morgen een eind aan.

Die bezuinigt een paar honderd miljoen.

Er zal bloed vloeien in Greasom Mansion.

Ik hoorde dat de burgemeester het aan Nixon en Philip overgedragen heeft.

Ja, Culkin zegt dat hij het goed maakt.

Bekijk dit eens.

Hebben jullie dat stuk over kapingen gezien?

Is zes pagina's genoeg, denk je?

Ik heb ook drie kolommen op de voorpagina.

Ik neem er genoegen mee.

Kan ik je van dienst zijn, maat?

Ik heb een pakketje voor meneer Meatson.

Matson. Ik zorg wel dat hij het krijgt.

Ik kende een echtpaar, wiens jacht schipbreuk leed in de Atlantische Oceaan.

Wacht. Stil, stil...

Ik kende een echtpaar, wiens jacht schipbreuk leed in de Atlantische Oceaan.

Het ziet er slecht uit, dus de man vraagt:

Redden de kinderen het op basis van het testament?

Zijn vrouw knikt. "En je moeder?"

"Ja."

"Goed. Hebben we iets gedoneerd aan Nixon?"

Z'n vrouw schudt haar hoofd.

"Hebben we beloofd om te geven?"

"Ja, dat hebben we."

"Godzijdank!", roept de man. "Nixon zal ons weten te vinden. We zijn gered!"

Over Nixon gesproken...

Ik sprak net Kissinger,

die sprak over het einde van het China-embargo.

Hij vindt het een slimme geo-politieke zet.

Ik denk dat dit ons teken is, dames.

Iemand aan deze tafel vol uitblinkers moet weten waar ze op uit zijn.

Wat zou zijn maat Joe McCarthy ervan zeggen?

In het Nieuwe Stijl-katern stond een prachtig stuk over Lawrence Durrell.

Dat werd tijd.

Stijl had ook een goeie kaas.

Ik denk aan een nieuwe inrichting.

Ik hoor dat hij een nieuwe serie romans schrijft.

Ik hoor dat hij op zoek is naar een vierde vrouw.

Hij is wel een van de weinigen die aardig voor communistisch China

kan zijn zonder angst voor groot politiek verlies.

Is Nixon zo slim? Hij lacht nooit om mijn grappen.

Oké, hoe krijg je het voor elkaar?

Hoe hou je het vol met ook nog die baan overdag?

Kay, kan ik je even spreken?

Alles goed?

Gaat 't met Marg? - Ja, ze is oké.

De behandeling is goed verlopen.

Oh, goed. Ik wilde nog... - Ik...

Ik wilde je zeggen en ik wil dat je het eerst van mij hoort,

dat er morgen een artikel over mij staat in The Times.

Het is niet vleiend.

Weglopen? Ik? Ik denk dat je beter weet.

Drie dagen en drie nachten. En geen woord.

Ik heb het erg druk gehad.

Ik dacht dat je ergens in de goot lag met een mes in je rug.

In de goot?

Luister, lieveling. Ik zal je vertellen wat er is gebeurd.

Ik was in Birmingham.

Hallo?

Hallo, Ben.

Hallo, Katherine.

Sorry, dat ik je zo laat lastigval.

Ben je nog opgeschoten met meneer Sheehan?

Nee, nee, nee.

Ik heb net een vreemd gesprek gehad met Bob McNamara.

Ik denk dat The Times morgen een groot verhaal heeft.

Verdomme.

Hij wilde me geen details vertellen,

maar hij zei me dat het voor hem nogal...

...schadelijk zou zijn.

We hebben 'm!

We hebben 'm.

Ja, heel goed.

Het gelukkige paar... - Hé, chef!

Meneer Bradlee...

Heb je Sheehan opgespoord?

Nee, maar ik heb wel een ontwerp voor de voorpagina van morgen gezien.

Er was een groot gat in, waar alleen een naam instond.

NEIL

Verdomme. - Verdomme.

Verdomme!

Vietnam archief: Pentagon rapport toont groeiende

betrokkenheid VS in die decennia.

Generaal Haig, meneer.

Hai, Al. - Ja, meneer.

Heb je al het aantal gewonden?

Nee, maar ik denk dat het laag zal zijn.

Prima.

Goed.

Niet anders in de wereld?

Dat stuk in die verdomde New York Times is erg belangrijk.

De meest geheime stukken over de oorlog.

Is dat uit het Pentagon gelekt?

Het was een studie die is gedaan voor McNamara.

Dit is een schokkende schending in de beveiliging.

...van de grootst mogelijke omvang.

Wat wordt er aan gedaan?

Wisten we dat dit zou verschijnen?

Nee, meneer.

Ik heb dr. Kissinger voor u.

Henry, dit is buitensporig. De klootzakken die dit openbaren plegen hoogverraad.

Ik tast volledig in het duister.

Maar hier wordt de veiligheid door geschaad.

Er moeten mensen naar de brandstapel voor dit.

Jeetje. McNamara wist in '65 al dat we niet konden winnen.

Dat is verdomme zes jaar terug.

Gelukkig hebben we het huwelijk wel...

Is er al iemand moe van nieuws lezen in plaats van het te verslaan?

Hebben we geen enkel spoor?

Ik ken iemand die bij Defensie werkte toen McNamara de studie initieerde.

Goed. Bel hem.

Nog iemand?

Is dat het?

Ons beste spoor komt verdomme van de eindredactie.

We hebben in onze eigen achtertuin op ons donder gekregen.

Toe Ben, het is maar één verhaal.

Nee, het zijn zevenduizend pagina's

over hoe het Witte Huis al dertig jaar over de Vietnamoorlog liegt.

Truman en Eisenhower en... Jack...

...LBJ die logen. Logen over Vietnam.

Vind jij dat één verhaal?

Laten we ons werk doen.

Vind die pagina's!

Ben!

Ik heb misschien iets, een spoor...

Laat het me weten als het wat zekerder is.

Ik ga een eigen spoor volgen.

Waarom knip je je pony niet? - Mam, ik ben halverwege...

Het is erg om dat allemaal te lezen, hè?

Erger voor jou, denk ik.

Nee. Hoezo?

Dit zijn jouw mensen. McNamara...

...Kennedy en Johnson.

Jack en Lyndon waren je vaders vrienden.

Jij vloog met Lyndon naar Texas in het weekend na de conventie.

Jouw schuld. Jij wilde zijn helikopter zien.

En zodra hij je zag, nodigde hij je op zijn ranch uit.

Hij wilde dat de krant hem steunde.

Mijn punt is, dat Steve en Bill thuis op je wachtten.

Je had gasten die op je wachtten in de boerderij.

Je had alleen vuile kleren in je koffer. - Hoe weet jij dat?

Je sprong in Air Force 1 voor een weekend...

Ik ben niet in Air Force 1 gesprongen.

Je ging varen in de speedboot met Lyndon en Ladybird.

Het is moeilijk...

...om "nee" te zeggen tegen de president van de VS.

Verwacht jij iemand?

Op dit tijdstip?

Ik hoop dat ik niet te vroeg ben...

Helemaal niet. Het moet dringend zijn.

Ik vertrouw erop dat je The New York Times gezien hebt.

De studie die in gang is gezet door Robert McNamara.

Als hij er opdracht toe gegeven heeft, heeft hij misschien ook een exemplaar.

Ik hoef jou niet te vertellen dat een bron vinden,

is als het vinden van een spel in een hooiberg.

Ik schrijf al een tijdje niet meer,

dus dat cliché was de beste vergelijking die ik kon bedenken.

Ik heb een exemplaar van dat onderzoek nodig, Kay.

Geef de bal aan haar...

Je weet, Ben, hoezeer ik ook geniet

van een goede speuropdracht...

Bob McNamara is een oude vriend, die nu veel doormaakt.

Hij heeft waarschijnlijk alles gezegd wat hij wil zeggen.

Waarom, denk je?

Waarom? - Waarom praat hij met jou?

Zoals ik zei: hij is mijn vriend... - Praat hij ook met andere vrienden?

Ik weet niet of ik waardeer wat je suggereert.

McNamara praat met jou omdat je...

de uitgever van de Washington Post bent. - Dat is niet waar. nee!

Hij wil dat jij z'n gezicht redt, omdat hij jou aan zijn kant wil.

Nee! Ben dat is mijn rol niet. Dat weet je.

Ik kan jou toch niet vertellen hoe je over hem moet schrijven?

Net zo goed als ik mezelf niet wil opdragen

om hem te zeggen dat hij een geheim rapport moet overhandigen,

wat trouwens een misdrijf zou zijn,

alleen maar om te kunnen dienen als jouw bron.

Onze bron, Katherine.

Nee. Nee, ik ga het niet doen.

Bob om het rapport vragen. - Oké.

Ik snap het. Je bent bevriend met Bob McNamara.

Maar denk je niet,

dat je ook een verplichting hebt naar de krant toe en het publiek?

Mag ik jou wat vragen?

Vond jij dat ook toen je vriendjes was met Jack Kennedy?

Waar was toen je plichtsgevoel?

Ik kan me niet herinneren dat je toen veel druk op hem uitoefende over wat dan ook.

Ik oefende druk op Jack uit als dat nodig was.

Ik heb me nooit ingehouden.

Is dat zo?

Want je dineerde één keer per week op het Witte Huis.

Al die uitstapjes naar Camp David.

En die dronken verjaardagscruise op de Sequoia, waar je me van vertelde.

Moeilijk te geloven dat je al die uitnodigingen had gekregen

als je je af en toe niet ingehouden had.

Er is vandaag in het hele land op straat geprotesteerd

na de publicatie van vier uittreksels van het geheime Defensie-rapport

in The New York Times.

De studie in opdracht van ex-minister Robert McNamara

heeft een debat losgemaakt over de voortdurende oorlog in Vietnam,

omdat het duidelijk maakt dat Kennedy, Johnson, Truman en Eisenhower

het land ernstig misleid hebben over Vietnam.

De explosieve serie verschijnt sinds twee dagen in The New York Times.

Er komt een dag, dat het werk van de machine zo weerzinwekkend wordt,

dat je je lichaam op de tandwielen en de wielen en de rubbers moet leggen

en de machine moet stoppen.

Uw diner met het echtpaar Rosenthal is om zeven uur.

Ik zie u morgen om acht uur in de lobby,

dan hebt u tijd genoeg om in het centrum te komen voor de beursgang.

Bagdikian.

Harry Rowan.

Hallo. Ik bel je terug van buiten de redactie.

Pardon...

Bent u belangrijk?

Algemeen verslaggever.

Goed.

Ik denk dat ik wat heb.

Ga je gang.

...de bron van het verhaal.

Elke keer als ik The New York Times lees boven de vouw... Nee!

...is het net alsof iemand goede pokerhand laat zien.

Ik denk dat ik wat heb.

Hoe kom je hieraan? - Iemand legde 't op m'n bureau.

...heimelijk aan McNamara geopperd, dat de opstand uitlokte...

en dat er dus reden tot escalatie was.

Ja, dat stond in het Times-verhaal. Een goed stuk.

Dat moet je lezen.

Geef het aan iemand die 90 woorden kan typen en laat het dan zetten, oké?

Ben? - Ja.

Ik denk dat we wat hebben.

Wat is het?

Allemachtig!

Verdomme. Hoort dit bij het McNamara-rapport?

Hoe kom je hieraan?

Iemand heeft het op mijn bureau gelegd.

Op je bureau?

Het was een vrouw. - Een vrouw?

Dit zijn ruim 100 pagina's van het McNamara-rapport.

Ze had zo'n rok aan... - Debby, roep Bagdikian.

Die is weg. Ergens heen. - ...zo'n wervelend, kleurig rokje...

Dit is het echte werk!

We spelen weer mee! ...het zat strak om haar kont.

Dit is de voorpagina van morgen.

Geef het aan Marder. Het is zijn geluksdag.

Mijn God. Wat een plezier!

RAND Corporatie. - Harry Rowan, alstublieft.

Met Harry. - Harry. Ben Bagdikian.

Denk je dat iemand je telefoon aftapt?

Ik denk dat iemand de jouwe aftapt.

Waarom zou iemand dat doen?

Als ik dacht dat het McNamara-rapport was gelekt vanuit RAND,

zou ik de telefoon van de directeur van RAND aftappen.

Het is de Defensie-onderzoek.

Een exemplaar is naar RAND gegaan om het op te bergen.

Twee exemplaren, als ik me niet vergis.

Lievehemel Ben, dat lek zit niet bij ons.

Weet je dat zeker?

Mijn ervaring is,

dat jongens die de moed hebben om het te openbaren,

zijn een speciaal soort.

Ze hebben een geweten en een overtuiging, maar ook een groot ego.

Er is een jongen die we beiden kennen.

Hij was er gelijk met mij. Hij vertrok net na mij.

Je weet over wie ik het heb, hè?

Was hij niet de eerste aan wie je dacht toen je het artikel in The Times zag?

Oké, luister... Ik moet ophangen.

Meneer en mevrouw Rosenthal. - Ja, dank u.

Ik verontschuldig me gewoon vooraf. - Geweldig om je te zien.

Ik ben slecht gezelschap, Abe. Ik ben zo zenuwachtig over morgen op de beurs.

Nee, nee. De beursgang is een goede zet voor je krant.

Misschien kun je zelfs aan uitbreiding denken. Een landelijke krant worden.

Ik wou dat ik aandelen mocht kopen van Abe.

Dat is tegen het bedrijfsbeleid.

Maar als je nerveus bent en afleiding nodig hebt...

Ik heb toevallig een exemplaar van The Times van vandaag bij me...

Tenzij je hem al gelezen hebt.

Verschrikkelijke man.

Wil je wat drinken?

Bundy pleit voor voortzetting van de bombardementen...

...om de kansen te laten keren. Dit is in februari 1965.

Ja, maar in april beseffen dat het niets helpt.

En dat stuurt LBJ twee bataljons.

En hoor dit: dat verandert de missie van de basis veilig houden in actieve strijd.

Een grote verandering!

Hij verbreedt de oorlog.

Maar hij staat op geheimhouding. Het Amerikaanse volk mag het niet weten.

Dit is het echte werk. Hoelang heb je nodig om het te schrijven?

Ik kan het donderdag af hebben.

En als we nu doen alsof je journalist bent en geen romancier?

Ik denk dat ik morgenavond wat kan hebben.

Goed, dan publiceren we het woensdag.

Dus als we pagina's morgen allemaal... - Te laat.

Wat? - The Times heeft het al.

Natuurlijk hebben ze 't al.

President Johnson besloot op 1 april 1965, dat...

Natuurlijk heeft The Times het. Geschreven door Neil Sheehan.

Neil Sheehan is een klootzak. Dat is-ie al jaren.

Meneer de President, de minister van Justitie heeft al een paar keer gebeld

over die verhalen in The New York Times.

Wilt u The Times vervolgen?

Ik vind dat we de godvergeten lul die het ze gegeven heeft, moeten vervolgen.

Als je erachter kunt komen wie dat is.

Kan The Times worden vervolgd? - Blijkbaar wel.

Wat The Times betreft: dat zijn onze vijanden verdomme. Dat moeten we doen.

Klerelijer!

Abe Rosenthal.

Goedenavond. Daar is zijn tafel, meneer.

Pas toen Scotty Reston dreigde het te publiceren in de Vineyard Gazette,

besloot Punch het uit te geven.

Het zou niet echt hetzelfde effect hebben gehad.

Jimmy...

We zijn gevraagd af te zien van verdere publicaties...

...door de minister van Justitie.

Daagt Nixon ons voor het gerecht?

Kay, het spijt me. Ik... - Nee.

Zal ik de rekening vragen?

Blijft zitten. Ga niet in discussie met me. Ik ben zo terug.

Meneer Rosenthal moest weg in verband met zaken.

We zullen het op zijn rekening zetten.

Nee, ik betaal de rekening, maar...

...zou ik uw telefoon mogen gebruiken? - Maar natuurlijk, mevrouw.

Er is een vent met wie ik heb gewerkt bij RAND.

Het was een shower, maar slim.

Hij werkte voor McNamara en hij had meningen over de politiek voor Vietnam.

Er wordt gezegd dat hij kopieën maakte. Nogal vaak.

Had hij toegang tot het rapport?

Ik weet vrijwel zeker dat RAND een exemplaar had.

Het is niet waar... Kun je hem vinden?

Ik zal het proberen.

Ik heb mevrouw Graham aan de lijn.

Katherine...

Luister, ik heb de kop van de opening van morgen.

Allemachtig. Alweer?

John Mitchell heeft contact opgenomen met The Times.

De president wil een gerechtelijk publicatieverbod.

Het is niet waar!

Dit betekent dat we weer meedoen aan het spel.

Want als The Times gesloten wordt...

Als zij gesloten worden, is er geen spel meer.

Katherine, iedereen zou een moord doen om zich hier tussen te wringen.

Vast. Maar niet als je daarvoor de wet moet overtreden.

Als een federale rechter The Times verbiedt om het te publiceren,

zie ik niet hoe wij het wel kunnen publiceren.

Zelfs als we een exemplaar zouden kunnen bemachtigen.

Heb je iets?

Nee.

Goed, dan hoeven we eigenlijk nergens over te praten.

Nee, er hoeft nergens over gepraat te worden, maar...

...bedankt voor de tip, mevrouw Graham.

Wat doe jij hier nog?

Hoe gaat het, Kay? - Goed je te zien.

Hallo? - Ja, ik zoek Dan Ellsberg.

Die werkt hier niet meer.

Weet u waar wel?

Nee, dat weet ik niet. Met wie spreek ik?

Dank u.

En ik heb het grote voorrecht...

...om The Washington Post Uitgeverij te mogen begroeten...

op de Amerikaanse Aandelen Beurs.

Meer dan een voorrecht, mevrouw Graham. Dit is een grote eer.

Hallo, met Cath. - Ja, ik zoek Dan Ellsberg.

U hebt een verkeerd nummer.

Heren...

Dank u allemaal voor uw hulp

om van The Washington Post een steviger bedrijf te maken.

Centrum voor internationaal onderzoek. - Ik zoek Dan Ellsberg.

Hij is er niet.

Maar hij werkt er nog wel?

Ja.

Kan ik een boodschap doorgeven?

Zeg hem dat Ben Bagdikian gebeld heeft.

Gefeliciteerd!

Kom even bij elkaar voor een foto.

Lachen, Kay!

Mag ik hem vasthouden?

Je hebt net een aandeel van The Post gekocht!

1.350.000 aandelen à 24,50 per aandeel.

Dit maakt The Post niet alleen kredietwaardig,

maar ook sterker dan ooit tevoren.

Op The Post!

Ik heb gezegd dat u vanaf een veilige telefoon zou bellen.

Kennedy vond Phil Graham de slimste man was die hij ooit had ontmoet.

Kays vader gaf haar echtgenoot het bedrijf.

Dat zegt iets over hem.

Volgens mij zegt het iets over die tijd.

Zet 'm harder. - Goedenavond.

Het is The New York Times vandaag verboden om tot tenminste zaterdag...

...meer geheime stukken te publiceren...

...over de oorzaak en het verloop van de oorlog in Vietnam.

The Times heeft gezegd zich aan de uitspraak van rechter Gurfein te houden

maar verzet zich in een rechtszitting op vrijdag tegen een permanent verbod.

Volgens de regering Nixon zal de tweedelige serie van The Times...

onherstelbare schade aanrichten in de nationale verdediging.

Waarom bestrijden we de communisten nog?

Jefferson draait zich om in zijn graf.

Heeft een rechter al 'ns eerder een publicatieverbod opgelegd?

Niet in de geschiedenis van de republiek.

Gelukkig zijn we niet betrokken bij deze ellende.

Ik zou mijn linker afstaan om erbij betrokken te zijn.

Dit is de opening van onze voorpagina morgen.

Die is voor jou, Chal.

En nu...

Het feest is voorbij. Laten we weer aan het werk gaan.

Hallo? - Hai. Met Ben.

Ja. - Dan?

Nee.

Oh, ik zoek een jongen die ik vroeger kende.

6175974580.

Blijf aan de lijn.

6458064? - Bel vanaf een andere telefoon.

6175974580.

6175974580.

Hallo.

Ja, ik zoek... - Ja.

Hé Ben, met Dan. - Dan!

Goed om je stem te horen. - Ja, het is even terug.

Ja.

Wie is daar? - Ben.

Het rapport had 47 delen.

Ik heb er steeds een paar meegesmokkeld.

Het heeft me maanden gekost om ze allemaal te kopiëren.

Wel, verdomme!

We waren allemaal ex-regeringsambtenaren.

Toegang tot alles en zo.

McNamara wilde dat academici de kans kregen

te onderzoeken wat er was gebeurd.

Hij zei tegen ons: zie maar wat er gebeurt.

Een geweldige man.

Het was meer uit schuldgevoel dan uit moed.

McNamara heeft niet zo gelogen als de rest,

maar hij zag het niet aankomen, denk ik.

Wat we zouden vinden.

Maar hij had wel snel door, dat als het publiek dit rapport zou zien,

het zich tegen de oorlog zou keren.

Geheime operaties, gegarandeerde schulden, gemanipuleerde verkiezingen.

Het staat er allemaal in. Ike, Kennedy, Johnson...

Ze hebben de Conventie van Genève geschonden

en tegen het Congres en het volk gelogen.

Ze wisten dat we niet konden winnen.

En stuurden toch jongens om er te sterven.

En Nixon?

Die gaat gewoon door als alle anderen.

Te bang om degene te zijn die de oorlog verliest.

Iemand zei dit...

...op een gegeven moment. Waarom we bleven terwijl we verloren.

Tien procent was om de Vietnamezen te helpen.

Twintig percent om de communisten te weren.

Zeventig procent was om de vernedering van een Amerikaanse nederlaag te vermijden.

Zeventig procent van die jongens...

alleen maar om te voorkomen dat we vernederd werden?

Dat bleef me bij.

Ze komen achter je aan.

En ik moet eerlijk zijn...

Het was niet moeilijk om de broodkruimels te volgen.

Ik weet het.

Ze gaan je opsluiten, Dan.

Zou jij niet bereid zijn de gevangenis in te gaan om deze oorlog te stoppen?

In theorie wel...

Je gaat deze documenten toch publiceren, hè?

Ja.

Zelfs met het verbod?

Ja.

Dan is het niet zo theoretisch, hè?

Ik ga wat werken in het atelier.

Ik had een geweldige dag. Leuk dat je 't vraagt.

Van die foto word ik verdrietig.

Ik ook.

Bradlee. - Ik ben in Boston.

Ik heb twee stoelen nodig.

Hoezo?

Ik moet twee stoelen in het eerste het vliegtuig morgen reserveren.

Waarschijnlijk eerste klas.

Het is niet waar. Je hebt ze.

Ik zorg dat je terugkomt.

Komt rechtstreeks naar mijn huis. Haal Chal en Meg en de anderen.

Ik wil niet dat de hele redactie het al weet.

Ik moet weg.

Heb je net niet een stel mensen uitgenodigd?

Ja, die komen morgen. - Hoe laat morgen?

Voor het ontbijt? Voor de lunch?

Geen idee. - Moet ik spullen inkopen?

Daar komen we wel uit. - Oké, maar waar ga je heen?

Weg. - Ga je naar de redactie?

Nee, ik hou van je, Bear.

Ik heb een taart. Is dat goed?

Ja, hoor. Zolang niemand maar de kaarsjes telt...

Sorry, dat ik weer binnenval.

Misschien moet ik je een sleutel geven.

Ik wil niet je feestje verstoren.

Wat is er? - Nou, ik wil je even spreken.

Mag ik je een hypothetische vraag stellen? - Oh, hemel. Daar hou ik niet van.

Je zult de echte ook niet leuk vinden.

Heb je de rapporten?

Nog niet.

Oh, jee... oh, jee...

Want je snapt dat je me in een positie brengt,

want er staan dingen in het prospectus...

Ja, ik weet dat de banken van gedachten kunnen veranderen...

en ik weet wat er op het spel staat.

Weet je, het enige echtpaar waar zowel Kennedy als LBJ mee om wilde gaan,

waren jullie. En jullie waren eigenaren van die verrekte krant.

Maar zo ging het.

Politici en de pers vertrouwden elkaar, dus konden ze naar dezelfde diners,

samen cocktails drinken en moppen vertellen, terwijl er een oorlog was

in Vietnam... - Ben, waar hebben we 't over?

Ik bescherm Lyndon niet.

Niet? Zijn minister van Defensie, Robert McNamara,

de man die opdracht gaf voor die studie,

is een van je twaalf gasten vanavond.

Ik bescherm ze geen van allen. Ik bescherm de krant.

Oh ja? Nou, ik stond in voor Jack Kennedy.

Op de avond van zijn moord waren Tony en ik in het marinehospitaal,

om er te zijn voor Jacky toen ze geland was.

Ze bracht zijn lichaam mee terug in het vliegtuig uit Dallas

en ze kwam die kamer binnen...

Ze droeg nog steeds dat roze pakje, dat onder Jacks bloed zat.

Ze viel in de armen van Tony en ze hielden elkaar lang vast.

En toen keek Jacky naar mij en ze zei:

"Niets hiervan, niets wat je ziet,

niets wat ik zeg, zal ooit in de krant komen, Ben."

En dat brak zo ongeveer mijn hart.

Ik had Jack nooit gezien als een bron. Ik zag hem als een vriend.

En dat was mijn fout.

En het was iets dat Jack vanaf het begin besefte.

We kunnen niet beide zijn, we moeten kiezen.

En dat is het punt.

De tijd van samen sigaren roken aan Pennsylvania Avenue is voorbij.

De studie van je vriend McNamara bewijst dat.

Hoe ze gelogen hebben.

Hoe ze gelogen hebben.

Die tijd moet voorbij zijn.

Wij moeten de controle zijn op hun macht.

Als wij ze niet ter verantwoording roepen, mijn hemel, wie zal dat dan doen?

Nou, ik heb nog nooit sigaren gerookt en ik heb er geen problemen mee om

Lyndon, Jack of Bob of wie dan ook ter verantwoording te roepen.

We kunnen ze niet ter verantwoording roepen als we geen krant hebben.

Als ik mijn handen op die studie leg, wat gaat u dan doen, mevrouw Graham?

Gefeliciteerd met je verjaardag, trouwens.

Meneer, wilt u uw stoel rechtop zetten?

Dat moet een kostbare lading zijn.

Ja. Het zijn maar overheidsgeheimen.

Doe alstublieft uw veiligheidsriem om.

Waarom zijn we hier? - Geen idee.

Hallo, Marina. - Dag.

Wilt u limonade? - Dat is mij wat te vroeg.

Nou, ik koop wel wat. Welke limonade heb je?

Die met citroenen erin.

Phil, help me even!

Pak mijn koffertje.

Is dat...? - Ja!

Het is niet het volledige rapport, maar wel 4000 pagina's ervan.

Liggen ze op volgorde? - Dat denk ik niet.

Er zijn geen paginanummers.

Daar stonden de stempels met "Strikt geheim". Mijn bron moest die eraf knippen.

Hoe kan dit voor vrjdag af zijn?

Ben, hoe moeten we 4000 pagina's doornemen...

Ze zijn totaal niet gerangschikt.

The Times had drie maanden. Dat lukt nooit.

We hebben nog geen acht uur.

Als we ruilen met "Stad" hebben we er tien.

Hé, de laatste zes jaar liggen we steeds achter en nu,

dankzij de president van de VS, die trouwens op artikel 1 schijt,

hebben we de waren.

En geen concurrentie.

Er zitten hier tientallen verhalen in.

The Times heeft maar het topje van de ijsberg onthuld.

We hebben tien uur tot de deadline, dus we gaan aan de slag.

Dit is een memo van McNamara, denk ik.

"Ik vind dat de bombardementen 3 à 4 weken gepauzeerd moeten worden."

Wacht, ik heb de rest van die memo gezien.

Heeft iemand het laatste stuk van een telegram uit Dallas van '45?

Ik heb er een uit juli gezien, denk ik.

Hier is het. "De reden daarvan is dat we een fundament moeten leggen

in de mening van het Amerikaanse volk."

Johnson wilde dus geen vrede sluiten, maar manipuleerde alleen het volk.

Zoek naar een uitstel van bombardementen van '65 tot '68.

En een memo van Eisenhowers speciale commissie voor Indochina?

Meg heeft een deel daarvan aan mij voorgelezen.

Heeft iemand een rapport van RAND zien noemen?

Ja, dit kan van die RAND-studie zijn.

"DC is er sterk van overtuig dat Zuid-Vietnam een verloren zaak is."

Ik leg het op de plank. - Een paar documenten...

We komen ergens. - Goed.

Het is half twee. Om vier uur vergadering over verhalen.

Heeft iemand belangstelling voor limonade?

Zit er wodka in?

Ik heb geen wodka...

Waarom niet? - Hoeveel is 't, schat?

Een kwartje. - Het is vijftig cent.

De prijzen stijgen!

Mijnheer Bradlee, Roger Clark. - Oh, u bent Roger Clark.

Fijn om u persoonlijk te ontmoeten.

U bent onze senior juridisch adviseur.

Ja, we hebben elkaar telefonisch gesproken. Mijn stem moet bekend klinken.

Wanneer hebt u uw rechtenstudie afgerond?

Ik ben geslaagd... - Retorische vraag!

Weet u, de man die u opvolgt is nu minister van Buitenlandse Zaken.

Dat wist ik niet.

Grapje. Misschien niet het juiste moment. Waar kan ik u precies mee hepen?

Waarom zou een CIA-directeur een memo sturen over de oorlog?

Omdat ze het nog geen oorlog willen noemen.

Ik heb kalkoen met mosterd, rosbief...

Kijk hier eens naar, Chal. Dit moet je zien.

Het is een hele analyse van McNamara's veranderende kijk op de oorlog.

Dus hij wist dat ze Diêm zouden vermoorden.

Ja, en we hebben niks gedaan om het tegen te houden.

Ik heb iets over McNamara en de bommenwerpers, denk ik.

Dit zijn toch niet de geheime stukken van het McNamara-studie?

4000 pagina's ervan. - Trek?

Mag ik even bellen?

Er staat een telefoon in de andere kamer.

Is dat het? - Dit is het! Dit is het!

Uitgebreide studie over oorlog. Opgezet door McNamara.

Hallo. Bedankt dat ik langs mocht komen.

Ligt Marg nog te slapen?

Vind je het erg als we in de salon praten, zodat ik haar kan horen?

Natuurlijk niet. Ik kan niet lang blijven.

Ik heb straks thuis een groot evenement.

Je hebt nu alles wel gelezen, denk ik.

Ja, dat heb ik. En vanmorgen heb ik het nog eens gelezen.

Alles.

En ik heb gewoon...

Vergeef me, Bob. Ik snap dat je zoveel aan je hoofd hebt.

Maar het is zo moeilijk om...

...te begrijpen waarom.

Hoe heb je dat allemaal kunnen doen?

Hoe heb je kunnen liegen? - Het is makkelijk...

...voor de kranten om ons als leugenaars af te schilderen,

maar wij wilden alleen... - Nee, jullie bleven maar doorgaan.

Mijn zoon is nu veilig thuis. Godzijdank.

Maar jij hebt hem zien vertrekken.

Je wist dat we daar niet konden winnen. Al jaren. En toch liet je mij...

Je liet zoveel van onze vrienden hun zonen erheen sturen.

Kay, we deden ons best.

Het was de domino-theorie, inkapseling...

en uiteindelijk vonden we dat alleen militaire druk

Ho Chi Minh naar de onderhandelingstafel kon dwingen.

Ons beslissingsproces was... - Gebrekkig.

Het was gebrekkig. Dat staat in je rapport.

Ja.

Ik geloof wel dat je je best probeerde te doen.

En ik weet hoe moeilijk het kan zijn...

...om keuzes te maken die... - Dat is aardig van je.

Nou, wat nu komt, is misschien niet zo aardig.

Heb je de rapporten?

Wie zal het zeggen?

Misschien moet ik een zware beslissing nemen.

Zij zullen aanvoeren, dat we de Wet op Spionage overtreden.

Dat is een misdrijf.

Alleen als de documenten die we afdrukken de VS beschadigen.

Een federale rechter in New York denkt dat ze dat doen.

Hiernaast zitten zes journalisten, die die oorlog al tien jaar verslaan.

Ik wed dat zij een beter idee hebben over wat de VS kan beschadigen...

...dan een rechter die nu voor het eerst door dit territorium waadt.

Waden... Is dat een metafoor voor Vietnam?

Ben, we weten dat je verslaggevers getalenteerd zijn.

Maar The New York Times heeft 3 maanden besteed

aan het lezen van die documenten.

Jij hebt nog zeven uur of zo voor de krant gedrukt wordt?

Kunt je oprecht zeggen dat dat voldoende tijd is

om er zeker van te zijn, dat geen enkel militair plan,

geen enkele VS-soldaat,

geen enkel Amerikaans leven...

...in gevaar komt? Dat het de VS geen schade berokkent als je het publiceert?

Ja.

Weet je dat zeker?

Nee! Daarom heb ik jullie gebeld.

Kay, ik snap waarom The Times het verhaal heeft gepubliceerd,

maar je moet begrijpen dat die studie voor de toekomst was.

Het was geschreven voor academici in de toekomst

en nu die oorlog nog woedt, kan het rapport niet objectief zijn.

Ja, het volk heeft het recht heeft om ervan te weten,

maar ik had liever...

...dat het rapport niet openbaar was tot het kon worden gelezen

met enig perspectief. Dat begrijp je toch?

We hebben veel doorgemaakt, hè?

Jij en Marg...

...waren er voor mij.

Toen ik op het dieptepunt van mijn leven zat,

hielpen jullie me.

Je bent commissaris van mijn bedrijf.

Je bent de adviseur die ik het meest vertrouw.

Lieve vriend...

Mijn gevoelens daarover en over jou

mogen geen rol spelen in mijn besluit om het wel of niet te publiceren.

Ik ben hier om je advies te vragen, Bob, niet je toestemming.

Nou, als een van de adviseurs die je het meest vertrouwt,

en iemand die weet hoeveel je van dit bedrijf houdt, maak ik me zorgen.

Ik werkt tien jaar in Washington en ken die mannen van dichtbij.

Bobby en Lyndon waren harde jongens, maar Nixon is anders.

Die heeft hele nare mensen om zich heen

en als je het publiceert, komen de ergsten ervan op je af.

De Colsons en de Ehrlichmans en hij vermorzelt je.

Ik weet hoe erg hij is, maar...

Nixon is een klerelijer en hij haat je.

Hij haat Ben. Hij wil de krant al jaren ruïneren en dit is zijn enige kans, Kay.

Richard Nixon zal alle macht van het presidentschap inzetten

en als er een manier is om je krant kapot te maken, dan zal hij hem vinden!

Informatie publiceren dat schade toebrengt...

Er staat niets in.

Als er iets is, zal de krant worden vervolgd.

Ben je daarom niet hier?

Ja, Ben. Maar als we verliezen...

Met wat we jou betalen, mag jij echt niet verliezen.

Dan moet je naar ze luisteren. - Fritz, goed je te zien.

Dat gaat over de toekomst van het bedrijf.

Dat is wat pathetisch, niet? - Pathetisch?

Het gaat om de onthulling van jarenlange overheidsgeheimen.

Ik kan me niet voorstellen dat ze dat licht opvatten.

Je kunt de beursgang in gevaar brengen en onze tv-zenders.

Een misdadiger mag geen uitzendvergunning hebben.

Die tv-zenders kunnen me geen moer schelen.

Dat zou wel moeten. Ze maken meer winst dan jij.

En zonder die winst zijn we genoodzaakt te verkopen.

Als de overheid wint en wij veroordeeld worden,

houdt The Washington Post op te bestaan.

Als de overheid kan bepalen

wat we wel en niet mogen schrijven,

dan is The Washington Post al opgehouden te bestaan.

Wat als we wachten?

Als we vandaag afzien van publicatie...

...en in plaats daarvan zeggen we de minister van Justitie

dat we van plan zijn het zondag te publiceren.

Dan hebben zij en wij de tijd om de wettigheid van alles uit te zoeken...

terwijl de rechtbank in New York beslist over de Times-zaak.

Stel je voor om de minister te waarschuwen

dat we die documenten hebben

en dat we over een paar dagen erover publiceren?

Ja, dat is het idee...

Nou...

Als je het landen van de Hindenburg in een onweersstorm niet meerekent,

is dit het kloterigste idee dat ik ooit gehoord heb.

Oh, daar is de man om wie het draait!

Ik ben er. Oh, dank je Kay. Je had al die moeite niet hoeven doen.

We hebben kosten noch moeite gespaard...

Gene! - Mevrouw Graham...

Is alles in orde?

Het ging er heet aan toe bij Ben thuis.

Gaat het niet goed?

Nee, Ben en meneer Beebe hebben echt harde koppen.

Staan Fritz en Ben tegenover elkaar?

Ik heb toegezegd deze rapporten te publiceren.

Geniet je van de strijd? - Ja. Wie wint er?

Nixon!

Die heb ik niet zien binnenkomen...

Echt niet? Die heeft z'n hand zo diep in Fritz' kont.

Waar is Fritz?

Waarom werken we ons uit de naad als we toch niet publiceren, Ben?

Blijf schrijven.

Kun je wat anders spelen dan dat deuntje?!

Hoe staat het ervoor, Fritz?

Ik bel Kay.

Het spijt me, Ben.

Ik snap dat je dit graag wilt.

Maar het komt nog wel een keer.

Mooi niet!

Hallo, ik ben aan het bellen...

Ja, het is mijn huis.

Dus ik bel mee. - Goed, Ben.

Ik wil u allemaal bedanken voor uw komst vanavond...

..om mij te helpen om Harry Gladstein te water te laten...

...en zijn nieuwe zeilboot in de Chesapeake Bay...

...en zijn welverdiende pensioen in.

Laat ik een beetje vertellen waarom ik zo enthousiast ben over Harry...

Mevrouw Graham, meneer Beebe is aan de telefoon.

In 1949... bracht Phil Graham Harry bij het bedrijf.

Ik ben bang dat hij u nu nodig heeft. Mevrouw Graham...

Hij heeft u nu nodig.

Oh, hemeltje. Het spijt me verschrikkelijk.

Vergeef me, Harry...

Ik moet het uitstellen.

Nou, jij betaalt het overwerk!

Ik ben zo terug.

We moeten wachten.

Ja, ik begrijp het, Ben. Maar als je een dag wacht...

Is Fritz voor mij aan de telefoon? - We moeten dit gesprek meevoeren.

Nou, er is een extra toestel in de woonkamer.

Liz, wijs ze waar.

Hallo, Fritz. - Hallo, Kay.

Wil je dat ik je bijpraat? - Ik zeg: doen en hij zegt: niet.

Hup, je bent bij.

Ben, met Arthur.

Ben, er zijn hier zorgen die eerlijk gezegd jouw functie te boven gaan.

Nou, daar zijn er ook een paar die jou te boven gaan, zoals persvrijheid.

Laten we het beschaafd houden.

Denk je dat Nixon beschaafd zal zijn?

Die wil verdomme The New York Times censureren!

Ja, The Times. Niet The Post.

Dat is verdomme hetzelfde!

Dit is een historisch gevecht. Als zij verliezen, verliezen wij ook!

Hallo, er is iemand aan de telefoon. - Met Phil.

Is dat Phil Geyelin? - Ja, mevrouw Graham.

Goed. Ik wil dat je ook je mening geeft als je dat wilt.

Want ik wil weten hoe het personeel erover denkt.

Eerlijk gezegd, mevrouw Graham...

Ben Bagdikian en Chal Roberts dreigen beiden ontslag te nemen...

...als we niet publiceren.

Toe, Kay. Wat had je verwacht? Ze hebben niks te verliezen.

We hebben allemaal alles te verliezen als we niet publiceren.

Wat zal er gebeuren met de reputatie van deze krant?

Iedereen zal erachter komen dat we de rapporten hadden.

De halve stad weet het nu al, wed ik.

Hoe komt het over als we niks doen?

Dat we voorzichtig zijn.

Het lijkt alsof we bang zijn!

Wij verliezen. Het land verliest.

Nixon wint.

Nixon wint deze en de volgende en alle erna, omdat wij bang waren.

Het recht om te publiceren kan alleen verdedigd worden door te publiceren.

Fritz... Is Fritz er nog?

Fritz, ben je aan de lijn?

Ik ben er, Kay.

Wat vind jij?

Wat vind jij dat ik moet doen?

Ik vind dat er aan beide kanten argumenten zijn.

En ik denk dat ik het niet zou publiceren.

Laten we doorgaan. Laten we het doen. We doen 't. Laten we het publiceren.

Wat? - Phil?

Wat zei ze?

We doen het.

Zij zegt: we publiceren het.

Goeie hemel! - Verdomme...

Laten we het eruit gooien! - Goeie genade!

Ik heb die aantekeningen nodig. - Sorry...

Geef me die aantekeningen.

Twee uur om het... - Ik heb het!

Wacht, wacht! - Ik heb het.

Bel de afdeling Binnenland. Zeg dat Bagdikian...

Klaar!

Zorg dat het op de krant komt. - Redactievergadering!

Is dat het? - Dat is het.

Je hebt een half uur.

Ik weet niet hoe goed je over deze beslissing hebt nagedacht,

maar er is nog tijd. De deadline van de drukkerij is om middernacht.

Ik weet hoe laat ze drukken....

Ik ben nog aan het leren hoe dit moet, maar alles wat ik over zaken weet...

zegt me dat je een grote vergissing begaat.

Een die jou en de krant veel gaat kosten

en die iedereen hier bijeen zal kwetsen.

En honderden anderen die voor je werken.

Ik probeer mijn gedachten te focussen...

Ik wil alleen maar het beste voor jou en je bedrijf.

Maar ik heb net met wat bankiers gebeld...

...en die achten het waarschijnlijk dat een aantal institutionele beleggers...

zich terugtrekt als je doorzet en het publiceert.

En als zij zich terugtrekken...

Je hebt nog een paar uur.

In jouw belang en dat van je werknemers hoop ik dat je je bedenkt.

Geef me een capsule.

Breng het naar beneden en ik wil dat een eindredacteur

bij de opmaak staat tot de pagina persklaar is.

Meneer Bagdikian!

Ik moet weten wie uw bron is.

Ik dacht dat ik eerder duidelijk ben geweest.

Eerder was geen sprake dat het gedrukt zou worden.

Nou, mijn antwoord is hetzelfde.

De uitspraak verbiedt The New York Times en hun agenten...

om bepaalde geheime stukken te openbaren of te verspreiden.

Wil je me kwaad maken?

Nee, ik niet. Rechter Gurfein.

Als u zijn verbod leest... - Die heb ik gelezen.

Dus u weet dat als The Times uw bron is, we het verbod schenden.

Ik heb de studie niet van The Times.

Weet u dat zeker?

Zijn we klaar?

Hebt u het van hun bron?

Pardon?

Hebt u de studie van dezelfde bron als The Times?

We geven onze bronnen niet prijs.

De uitspraak verbiedt The New York Times en zijn agenten...

Ik snap het! - ...om bepaalde geheime stukken...

Als u de stukken van dezelfde bron hebt, is er sprake van samenspanning.

Ja, we kunnen allemaal worden geëxecuteerd bij zonsopgang.

En we kunnen vervolgd worden voor minachting van de rechtbank.

Wat betekent dat meneer Bradlee en mevrouw Graham de gevangenis in gaan.

Meneer Bagdikian, hoe waarschijnlijk is het...

...dat uw bron en die van The Times één en dezelfde persoon is?

Dat is waarschijnlijk...

Hoe waarschijnlijk?

Zeer waarschijnlijk.

Ja.

Wat is dit allemaal?

Limonade-verdiensten.

Marina wilde dat ik het opberg.

We gaan het publiceren.

Ik dacht niet dat Kay het zou doen.

Dat is moedig.

Ze is niet de enige die moedig is.

Wat heb jij te verliezen?

Mijn baan.

Mijn reputatie. - Oh, Ben. Alsjeblieft...

We weten alle twee dat dit juist je reputatie oppoetst.

En wat je baan betreft... Je kunt altijd een andere vinden.

Als je probeert om me me beter te laten voelen...

...weet ik aardiger manieren om dat te doen.

Je bent erg moedig.

Maar Kay...

Kay is in een positie...

...die ze nooit verwacht had.

Een positie waarvan vast veel mensen denken, dat ze die niet zou moeten hebben.

En als je keer op keer wordt gezegd dat je niet goed genoeg bent,

dat je mening er niet zo toe doet,

als ze niet alleen langs je heen kijken,

dat je er voor hen er niet eens bent,

als dat zolang je werkelijkheid is,

dan is het moeilijk om niet te denken dat het waar is.

Dus om deze beslissing te nemen...

...om haar vermogen en het bedrijf dat haar hele leven is, te riskeren...

Nou, dat vind ik moedig.

Bradlee.

Ben, we hebben een probleem.

Weet je dit nog?

Een dag voor de begrafenis, niet? - Ja.

Ja.

Ik wilde het niet doen...

...maar Fritz zei dat ik naar binnen moest...

...en een paar woorden tegen de commissarissen moest zeggen.

En dus...

...probeerde ik wat te oefenen.

Maar het was zo verschrikkelijk en voor ik het wist,

was de auto er om me mee te nemen en toen kwam jij naar buiten.

Ik weet het nog.

Je kwam in je nachtjaponnetje en je ochtendjasje.

En je sprong bij me in de auto en gaf me dit.

Op een of andere manier wist je mijn aantekeningen op te krabbelen,

zodat ik zou weten wat ik moest zeggen.

Ik heb mijn bril niet hier boven.

Lees het me even voor. - Mammie...

Toe, wil je me het voorlezen?

Eén. Bedank ze.

Twee.

Er is een crisis geweest, maar je weet dat ze zullen doorgaan.

Drie. Nooit verwacht in deze situatie te zijn.

Vier.

Ga weg om mijn gedachten te ordenen en te denken over de toekomst.

Vijf.

Voorlopig geen veranderingen. Krant blijft in de familie.

Zes. En we gaan door in de traditie die zo stevig staat.

Die zo stevig staat...

Ik wilde gewoon het bedrijf behouden...

...voor jou en Dawn en Willie en Steven.

En dat heb je! - Nou...

Ken je die uitspraak...

Die uitspraak...

Een vrouw die preekt is als een hond die loopt op zijn achterpoten.

Die kan dat niet goed.

En je bent verbaasd om te zien dat het überhaupt gedaan wordt.

Samuel Johnson.

Ja...

Grappig, maar niet waar.

Nee, maar zo dachten we toen allemaal.

Weet je...

Het is nooit de bedoeling geweest, dat ik deze baan zou hebben.

Toen mijn vader jou papa koos om het bedrijf te leiden,

vond ik dat heel vanzelfsprekend. Ik was zo trots.

Want Phil was zo briljant en hij was...

...zo begaafd en...

...ik dacht dat dat de juiste gang van zaken was.

Iedereen dacht toen zo.

En ik voedde jullie op.

Ik was gelukkig...

...met mijn leven, zoals het toen was.

Maar alles viel in duigen toen...

Toen Phil doodging was het gewoon...

Ik was 45 jaar en ik had nog nooit een baan gehad.

Dat was ook nooit nodig geweest.

Maar ik hou van de krant, weet je. Echt.

Ik hou zo van die krant. Ik wil niet dat het mijn schuld is...

Ik wil niet degene zijn die...

Ik wil Phil en mijn vader...

en jullie allemaal en iedereen teleurstellen.

Mevrouw Graham...

Ben je hierheen gerend? - Ja.

Er doet zich een...

...complicatie voor.

Ik begreep het eerst niet, maar nu is alles anders.

Onze bron is mogelijk dezelfde als die van The New York Times.

In dat geval kunnen we voor minachting worden aangeklaagd.

Wat betekent...?

Dat we mogelijk allemaal de gevangenis in gaan.

Dat terzijde...

Katherine, ik ben me gaan beseffen...

...hoeveel er voor je op het spel staat.

Ik ben blij dat je er bent. Hij is nu bij mevrouw Graham.

Ben is hier. - Ja, dat had ik al gedacht.

Meneer Bradlee, als u wist dat meneer Bagdikian

het rapport van dezelfde bron als... - Dat zou ik niet weten.

Ik vraag mijn verslaggevers niet wie hun bronnen zijn.

En als je eens tijd had doorgebracht bij een echte krant, zou je weten waarom.

Begrijp je dat hij je wil helpen, Ben?

Mevrouw Graham. Dag.

We kunnen allemaal waarderen waarom Ben het wil publiceren

en als een ander de bron ervan was,

hadden we de kwestie nog kunnen ontwijken.

Nog iets van de mensen boven? - Nee!

We moeten de persen starten, anders zijn we te laat voor de bezorgers.

Ik was het eerder met je oneens, maar ik vond het nog moedig.

Maar dit? Als we het publiceren nu we dit weten, is het gewoon onverantwoord.

Fritz, ben je het ermee eens?

Nou, ik hou nou niet van het idee van Kay als veroordeeld misdadiger.

En dan is er de kwestie van het prospectus.

Op grond van mijn gesprekken met mijn vrienden bij Crevath,

denk ik dat een juridische aanklacht geldt als een catastrofe.

En gelet op de waarschijnlijkheid van een aanklacht...

Kay, het kan... - Ja, ik begrijp het.

We zijn verantwoordelijk voor het bedrijf en alle werknemers...

...en de gezondheid van de krant op lange termijn.

Absoluut, Kay.

Ja. Maar daarentegen...

...spreekt het prospectus ook over de missie van de krant.

Uitstekende nieuwsgaring en verslaggeving, toch?

Ja. - En...

...er staat ook in dat de krant toegewijd is aan het welzijn van het land...

...en aan de grondslagen van de vrije pers...

Ja, maar... - ...dus...

...men zou kunnen aanvoeren dat de bankiers op de hoogte waren.

Maar Kay, dit zijn buitengewone omstandigheden.

Is dat zo? Is dat zo? Voor een krant?

Een die het Witte Huis van Nixon verslaat?

Kun je me garanderen dat we geen soldaten in gevaar brengen?

Je kunt toch niet overwegen... - Ik praat nu met meneer Bradlee.

Fritz, laat haar dit niet doen. Je kunt niet...

Nee, nee, dat kan ze wel, Arthur. En het is volledig haar beslissing.

Kay, je laat meneer Bradlee toe om je iets onzinnigs te laten doen,

Het voortbestaan van de het bedrijf staat op het spel

en als je die wilt beschermen... - Arthur...

Dit bedrijf hoort al langer bij me dan de meeste werknemers in leven zijn,

dus ga mij niet de les lezen over voortbestaan.

En dit is niet meer mijn vaders bedrijf...

...en niet meer mijn echtgenoots bedrijf...

Het is mijn bedrijf.

En wie daar anders over denkt, hoort niet in mijn raad van commissarissen.

Kun je me garanderen dat we...? - 100%.

Goed dan.

Mijn beslissing staat.

En ik...

...ga naar bed.

Met Ben Bradlee. Draaien!

Ja, meneer. Start 'm maar!

Ik heb de assistent van de minister van Justitie.

Geef maar.

Goedemorgen.

Goedemorgen, met William Rehnquist

van de afdeling Juridisch Advies van het ministerie van Justitie.

Meneer Bradlee, de minister van defensie zegt me dat het materiaal

dat vanmorgen in The Washington Post is gepubliceerd,

informatie bevat met betrekking op de defensie van de VS...

...en dat als "strikt geheim" is geclassificeerd.

Daarom is de publicatie ervan rechtstreeks verboden

door de wet op Spionage, artikel 18, paragraaf 793.

Deze publicatie veroorzaakt onherstelbare schade aan de defensiebelangen van de VS.

Met respect verzoek ik u niet verder dit soort informatie te publiceren

en me te zeggen dat u maatregelen heeft genomen om

de documenten te retourneren aan het ministerie van defensie.

Dank u voor uw telefoontje, meneer Rehnquist.

U zult begrijpen dat ik uw verzoek met respect moet afwijzen.

Bedankt voor uw tijd.

En nu?

We gaan naar de rechtbank. - Vandaag.

Als in ons voordeel wordt beslist en The Times ook,

staan we in de loop van volgende week voor het hooggerechtshof.

Edelachtbare, de verhalen in The Times en nu The Post,

hebben een diplomatieke veiligheidsramp veroorzaakt voor de VS.

Hoe hebben die kranten precies een diplomatieke ramp veroorzaakt?

Waarom zouden andere landen in vertrouwen met ons praten als dit kan lekken?

Wordt regeren hierdoor voor de president moeilijker?

Als de president geen geheimen kan bewaren, kan hij niet regeren.

Niets minder dan de integriteit van het presidentschap staat op het spel.

Ja, ik weet dat het vast investeerders opschrikt, Jerry.

Daarom bel ik je.

Ja, ik begrijp dat een aantal overweegt zich terug te trekken, maar wij denken...

Rechtbanken oordelen anders: Times heeft verbod, Post ontsnapt daaraan.

Je zou kunnen aanvoeren dat het het profiel van The Post verbetert.

Zou The Post militaire plannen over de invasie op D-Day hebben gepubliceerd

als ze die vooraf hadden gekregen?

Ik denk dat er geen vergelijk is tussen

lopende invasie van Europa

en een historische studie naar de Amerikaanse betrokkenheid

in de Vietnam-oorlog.

Het hooggerechtshof heeft besloten morgenochtend een zitting te houden

om de conflicterende uitspraken op te lossen

over wat van de Pentagon Papers gepubliceerd mag worden

en breder: de kwestie van persvrijheid versus overheidsveiligheid.

Maar nu de rechtbank The New York Times en The Washington Post...

Het hooggerechtshof heeft toegestaan dat door de urgente gronden

we morgen samen met The Times voor de rechtbank staan.

Waar ben jij zo blij over?

Ik heb altijd mee willen doen een een kleine volksopstand.

Ik vroeg hem wat hij tot nu toe

de belangrijkste onthullingen vindt van de Pentagon documenten.

De les is, dat de inwoners van dit land

het zich niet kunnen veroorloven dat de president het land in z'n eentje leidt,

zelfs buitenlandse en binnenlandse zaken, zonder de hulp van het Congres.

Ik schrok van president Johnsons reactie, dat de onthulling bijna verraad was.

Want als een president vindt dat iets, dat schadelijk is

voor de reputatie van een bepaalde regering

of een bepaald individu...

...hoogverraad is,

dan zegt hij eigenlijk: "Ik ben de staat".

Ben...

Wat doe je in hemelsnaam?

Ze hebben jou gevolgd en de studie gepubliceerd.

We staan tenminste niet alleen.

Wat er morgen ook gebeurt: we zijn geen kleine lokale krant meer.

Neem me niet kwalijk.

Mevrouw Graham, er is een ingang voor de verdedigende partij.

Oh, dank u wel.

Het spijt me dat ik zo snel loop. Ik had hier al een half uur geleden moeten zijn.

Maar er was zoveel verkeer en ik had niet gedacht dat er zoveel mensen zouden zijn.

Nee, natuurlijk niet. Werkt u voor Roger Clark?

Ik werk voor de overheid.

Het ministerie van justitie. - Oh, u hoort bij het andere team.

Mevrouw Graham, ik mag dit waarschijnlijk niet zeggen.

Mijn broer is daar nog steeds.

En...

Nou, ik hoop dat u wint.

En ik mag 't wel als iemand die gasten zegt hoe het echt zit.

Niet tegen mijn baas zeggen.

Hij ontslaat me al omdat ik met u praat.

Je moest hier om acht uur zijn.

Dat was ik ook, maar Richard stuurde me terug.

Is Richard je baas?

Nee, maar u was er niet. - Ik wil geen smoezen.

Morgen. - Morgen.

Morgen, heren. - Morgen.

Mooie slag, Abe.

Leuk om eens aan dezelfde kant te staan.

Ik zal je zeggen wat leuk is.

Dagelijks op de voorpagina van jullie krant staan.

Er moeten veel mensen van Boston tot Washington over ons lezen.

Ja, nou... ik neem aan dat dat terecht is.

Gezien datgene wat op het spel staat.

Opstaan, allemaal.

De edelachtbare opperrechters van de verenigde rechters

van het hooggerechtshof van de Verenigde Staten.

Al met al hebben we er vertrouwen in

Zevenentwintig Congresleden hebben een pleidooi voor ons ingediend.

Wij moeten ook een verklaring afleggen. - Dat is haar taak.

Ik laat het aan u.

Meg Greenfield.

Oké. Iedereen, luisteren!

Er is een uitspraak.

De uitspraak van hooggerechtshof komt eraan.

De stemming is...

...zes tegen drie...

Zes tegen drie. We hebben gewonnen!

En The Times ook!

Ja!

Het is niet waar!

Niet zo vergenoegd kijken... - Ik ben gewoon tevreden.

Luister, allemaal. Luister.

De mening van rechter Black.

The Founding Fathers gaven de vrije pers...

...de bescherming die zij moet hebben...

...om haar essentiële rol in onze democratie te vervullen.

De pers is er om de geregeerden te dienen, niet de regeerders.

Weet je wat mijn man over het nieuws zei?

Hij noemde het de eerste ruwe schets van de geschiedenis.

Dat is goed, hè?

We hebben het niet altijd bij het juiste eind.

We zijn niet altijd volmaakt.

Als we er maar bovenop blijven zitten. Dat is ons werk.

Ja, dat is het.

Gerechtshof beslist ten gunste van kranten

Oh, Ken Clawson kwam langs om me te spreken.

Justitie overweegt nog steeds gerechtelijke stappen tegen ons.

Maak je je geen zorgen?

Nee Katherine, dat is jou werk.

Dat denk ik ook...

Godzijdank was de uitspraak van het hof erg duidelijk.

Ja, ja.

Nixon kan niets beginnen.

Goed, want ik denk niet dat ik zoiets nog eens kan doorstaan.

Ik wil dat het helder is,

dat vanaf nu...

...er nooit meer...

...een verslaggever van The Washington Post...

het Witte Huis meer inkomt. Is dat duidelijk?

Absoluut.

Nooit meer in het Witte Huis....

Geen kerkdienst...

...niets met mevrouw Nixon, zeg dat tegen Connie,

maar zeg mevrouw Nixon niets, want die keurt het goed.

Geen enkele reporter van The Washington Post komt ooit nog het Witte Huis in.

En ook geen fotograaf.

Geen fotografen. Is dat duidelijk? Niemand komt er meer in.

Dat is een bevel en zo nodig ontsla ik je.

Begrijp je dat? - Ik begrijp het.

Goed.

D.C. Politie. Tweede arrondissement.

Ja, hallo. Met Frank Wills.

Ik denk dat er wordt ingebroken in het Watergate-gebouw.

Vertaling: Theresa van der Gruit