Original subtitles

Στο παρελθόν ...

Παλαιότερα, δεν ήμουν τίποτα.

Και χωρίς το φως των χεριών σας, όλα ήταν κρύα και τρομακτικά.

Όταν λέω την αγάπη, σε βλέπω

και αισθάνομαι την παρουσία σου στο πλευρό μου,

στο όνειρο καθώς και στην πραγματικότητα.

Ας πάμε!

Κυρίες και κύριοι, Helena Ferri και το Κουαρτέτο Aquilea!

Ο ΤΑΙΝΟΣ ΤΟΥ ΤΑΝΓΚΟ

Δεν ξέρω αν είναι τραγωδία να ζήσουν σαν αυτό

Αυτή η πρόταση

Ποιος επέστησε αυτό το γκριμάρισμα

Θόλωμα των ματιών μου και να σβήσω τη φωνή μου

Ίσως επειδή αυτή η μικρή ελπίδα

ρωγμές στο έδαφος

Δεν έχω περισσότερα ότι η παλιά μου λύπη

Πιείτε με την κούραση ακριβώς όπως με

Χίλιες φορές προσπάθησα να ξεχάσω

Αναζητώντας την απενεργοποίηση της φτωχής ζωής μου

Θα ήθελα να αποδείξω ότι είναι λάθος

Ότι έχω τραυματισμό στη θέση της καρδιάς

Αλλά δεν έχω τη δύναμη να πνιγώ πια

Το βαρύ φάντασμα της θλίψης μου

του οποίου είμαι ο δούλος

Χωρίς να μπορώ να ελευθερώσω τον εαυτό μου

Όταν σκέφτομαι

Η ζωή μου είναι

Μια θάλασσα από απογοητεύσεις

Όταν τα ταραγμένα νερά των δακρύων

Ποτέ δεν έχουν εξερευνηθεί ποτέ, ποτέ

Με καταπιέζει, η νοσταλγία για έναν άλλο μπλε ουρανό

μακριά και νόστιμο

Και λαμπρός ήλιος νέας αγάπης

Καυτά φιλιά

Και ακτίνες φωτός

Χίλιες φορές προσπάθησα να ξεχάσω

Αναζητώντας την απενεργοποίηση της φτωχής ζωής μου

Θα ήθελα να αποδείξω ότι είναι λάθος

Ότι έχω τραυματισμό

στη θέση της καρδιάς

Αλλά δεν έχω τη δύναμη να πνιγώ πια

Το βαρύ φάντασμα της θλίψης μου

του οποίου είμαι ο δούλος

Χωρίς να μπορώ να ελευθερώσω τον εαυτό μου

- Ένα ουίσκι, Ελένη; - Ναι.

Το φθηνότερο, Miguel.

Αυτές τις μέρες, υποφέρω να μάθουν να ζουν μόνοι τους.

Αλλά προτιμώ a ασφυκτιά πλευρά σας ...

Πάντα πίστευα ότι η αλήθεια Ήταν η ελάχιστη βλάβη, θυμηθείτε;

Με πονάει να σου πω, αλλά δεν σε αγαπώ πια, Ελένη.

- Πήρα ήδη το τραπέζι και τα πράγματα μου. - Μην πείτε τίποτα πια.

Παρακαλώ.

Τι θα κάνω χωρίς τα χέρια σας, τώρα;

Μις Ελένη.

Ο Κόνραντο με άφησε κλειδιά για σένα.

- Ευχαριστώ. - Είστε ευπρόσδεκτοι.

Δεν σας άφησε τη νέα του διεύθυνση;

Όχι, δεν μου άφησε τίποτα.

Εντάξει, πηγαίνουμε;

Έλα, ας πάμε.

Ένα, δύο ...

Με κόκκινα χέρια για να τινάξει τόσο πολύ την καρδιά

πνίγοντας μια δυνατή κραυγή δυσαρέσκειας

Rebel σαν νερό από τη φωτιά

Όπως η θάλασσα που βλέπει στα βράχια

Σήμερα ζωοποιώ

Συγνώμη, συγγνώμη.

Ξεκινάμε πάλι στην αρχή του τραγουδιού; Πηγαίνουμε εκεί. Μέτρο 8, εντάξει.

Ένα, δύο, τρία ...

Με την αγάπη του τύραννου αγνοώντας τον λόγο

Αναβίωση της καρδιάς μου

Ξεκινήσαμε ξανά στην αρχή του τραγουδιού.

Λυπάμαι, σκέφτηκα ...

Λοιπόν, έλα, πάμε πίσω.

- Είμαι εδώ. Πηγαίνουμε εκεί. - Είναι εύκολο όμως.

Βρίσκεστε στο κινητό του Conrado. Αφήστε το μήνυμά σας μετά από το ηχητικό σήμα.

Δεν είναι τόσο γρήγορα. Σταματήστε!

Γεια σου, αγόρια!

- Ελάτε εδώ, εσείς. Πού πηγαίνετε; - Αφήστε με!

Μαλάκα. Γλύψτε μου, εσύ.

Αλλά επιστρέψτε εδώ, αδέξια!

- Ξεκινάμε πάλι; - Εντάξει, ας πάμε.

Γεια σου, μπαμπά. Με συγχωρείτε για την καθυστέρηση.

Γεια σου, κοπέλα μου! Και ο Κόνραντο;

- Δεν μπορούσε να έρθει. - Και πού είσαι;

Επαναλάβαμε.

Με ποιον; Με αυτές τις 4 κρέτσες που ...

- Μπαμπά, είναι υπέροχα! - Όχι, εκεί, το μόνο καλό, είσαι εσύ.

- Υπάρχει μόνο εσείς, αντικαταστήστε τα. - Σταμάτα, μπαμπά.

Έλα, δώσε μου κρασί, είμαι διψασμένος.

Σας αρέσει το κρασί.

Είσαι η κόρη του πατέρα σου.

- Υπάρχει ένα τοστ; - Φυσικά.

- Sant . - Η υγεία σου.

Καλή.

- Καλά κρασί, όχι; - Δεν είναι κακό.

Είχα Andy στο Διαδίκτυο.

- Και τι λέει; - Τίποτα.

Ότι δεν μπορεί να έρθει για τα Χριστούγεννα.

Δόξα, αυτά τα σκατά chorizos!

- Αυτός είναι ο μόνος χώρος για χορό; - Όχι, αλλά αυτό συνέβη.

- Κανείς δεν με προσκαλεί να χορέψω εκεί. - Έλα.

Τα κορίτσια με αποκηρύξουν, μοιάζουν με αυτά πάρτε με για το συνοδό σας.

- Ή η μανία ενός από τα δύο. - Για τι μιλάς!

Εντάξει, έτσι χορεύεις μαζί μου και τον Αυγουστίνο.

Αυγουστίνος, πρέπει να χορέψεις μαζί μου απόψε.

Είδατε τον Άντι δεν έρχονται για πάρτι;

Μπαμπά, μην ξεκινήσεις με τον Andy.

Γιατί; Πάμε να πιούμε.

Για το παρθένο

μου δίνει ζωή αρκετά καιρό για να δεις ξανά τον Άντι.

- Σταματήστε με a! - Γιατί θα σταματήσω;

Είμαι στο σπίτι. Και στο σπίτι, λέω τι θέλω.

Μιλήστε, παλιό μεθυσμένος. Σταματήστε να πίνετε!

Δεν είσαι εσύ που πληρώνεις το κρασί, λίγο con!

- Σταματήστε, μπαμπά, σταματήστε. - Σταμάτα, μπαμπά.

Όχι, σταματήστε, μπαμπά, σταματήστε. Ας φάμε ειρηνικά.

Εντάξει, αλλά σιγά σιγά, αυτό το πονηρό.

Είναι καλά αυτά τα chorizos όμως. Ακόμα κι αν ...

- Ελάτε να χορέψετε μαζί μας, μπαμπά; - Όχι.

- Έλα, έλα. - Σας είπα ήδη.

Έλα, είναι χρόνια δεν πάμε με την οικογένεια πια, μπαμπά!

Θυμάμαι ότι χορέψαμε τόσο καλά με τη μητέρα σου.

Και εσύ;

Δώστε τον εαυτό σας στο τραγούδι, εσύ που τραγουδάς τόσο καλά, κόρη μου!

Τραγουδάτε θεϊκά!

Σοβαρά είστε συνοδευμένοι από αυτά τα σπασμένα όπλα.

- Γιατί δεν τους πυροβολείς; - Αλλά παίζουν καλά, μπαμπά!

Έχουμε ένα ποτό, μπαμπά; Κάνουμε ειρήνη;

Εντάξει.

Ας πίνουμε! Sant !

Μπαμπά, πηγαίνετε στο κρεβάτι.

Μπαμπά, παρακαλώ, πηγαίνετε στο κρεβάτι.

- Και ο Κόνραντο, γιατί δεν έρχεται; - Είχε πράγματα να κάνει.

- Ήταν μια στιγμή. - Ναι.

Είναι όλα εντάξει μαζί του ή όχι;

- Περισσότερο ή λιγότερο. - Γιατί, τι συμβαίνει;

Δεν θέλω να μιλήσω γι 'αυτό.

- Περισσότερο ή λιγότερο; - Λοιπόν, βγάζετε τα γαλλικά;

- Όχι, γιατί; Τι είναι αυτό; - Τίποτα.

Αχ, το χάσαμε!

Καλέστε με, ανόητος!

Κοιτάξτε αυτόν τον μυστικό άνθρωπο!

- Λοιπόν, ποιο είναι το όνομά της; - Δεν ξέρω. Είναι μυστικό.

- Τι μυστικό; - Ένας κύριος είναι σιωπηλός.

- Λοιπόν, από πού το βρήκες; - Στην μπάλα.

- Στην μπάλα; Βλέπετε, μυστικό! - Φλεράρει περισσότερο ενώ χορεύει παρά να μιλάει.

- Αθόρυβο, αλλά ... - Συναισθηματική χορεύτρια!

Γεια σου, Ελένη. Μου θυμάσαι;

Βρίσκεστε στο κινητό του Conrado. Αφήστε το μήνυμά σας μετά το ηχητικό σήμα.

- Γεια σου, Cacha. Γεια σου, Mercedes! - Γεια σου, αγαπητέ μου!

- Είναι εντάξει; - Τι γίνεται με εσένα;

Τι μεγάλωσε το κοριτσάκι σου!

Στην ομορφιά.

Γεια σου, η Μαλένα τραγουδάει το ταγκό!

- Είναι το Maestro εκεί; - Τι αγάπη.

Ναι, το Maestro είναι εκεί.

- Τελειώνει την τάξη του. - Με τον Alfredo Piro, έτσι δεν είναι;

Δεν είναι κακό, αλλά φαίνεται να έχεις ξεχάσει ...

Ναι, οι τρεις εντολές, Maestro.

Μην καπνίζετε, μην πίνετε, μην τρώτε υπερβολικά.

Καλή. Ελάτε, Έλενα, τελειώσαμε.

Λυπάμαι. Γεια σας, Alfredo.

Γεια σας, Ελένη.

- Γεια σας, Maestro. - Γεια σου, κορίτσι. Πώς είσαι;

Λοιπόν; Όσο καλύτερα.

Η ψυχή μου, εσείς που προδίδετε τον πόνο σας

Ελάτε στην πόρτα του

Προσευχηθείτε γι 'αυτήν

άκουσέ με, συγγνώμη αν σας ρωτήσω

Τα ψίχουλα της λήθης

Ποιος θα σας κάνει ευτυχισμένους

Με διδάξατε να αγαπάς, και έμαθα καλά

Και με σκοτώνει με αγάπη

Και θα σε μίσος

Δεν μπορώ ακόμα να σας ξεχάσω

Λοιπόν, αυτό τραγουδάει. Και σας είπα ...

Δεν θέλω έναν τραγουδιστή, αλλά ένας διερμηνέας.

Βάλτε όλο το δράμα σε αυτό το τέλος.

Αυτός ο τύπος είναι απελπισμένος, δεν μπορεί να το ξεχάσει!

Φαντάζεστε; Αφήστε τον εαυτό σας να παρασυρθεί από το a.

Με διδάξατε να αγαπάς, και έμαθα καλά ...

Προχωρήστε.

Με διδάξατε να αγαπάς, και έμαθα καλά

Και με σκοτώνει με αγάπη

Και θα σε μίσος

Δεν μπορώ ακόμα

Μπορείτε να ξεχνάμε

Αυτό αρκεί, Juan.

Δεν θα έρθει.

Ανησυχώ.

Rptons.

- Πάμε. - Εντάξει.

Σας ευχαριστώ που ήρθατε.

Δεν σε βλέπουμε ποτέ εδώ.

Μοιάζει περισσότερο με τον καφέ του Conrado, σωστά;

- Και δικό μου! - Ναι, και εσύ, φυσικά.

Καλή.

Πάντα αγάπησα τα χέρια σου.

Είναι ακόμα πιο όμορφα από αυτά του αδελφού σου.

Μπορώ να τους φιλήσω;

Είναι λίγο γελοίο, Helena.

Φροντίστε τον εαυτό σας.

Andy!

Καλημέρα. Της, Ελένη.

Κανείς δεν με ρωτάει

Αυτό που ήμουν στο παρελθόν

Αν ήμουν πλούσιος ή ειλικρινής

Εάν υπήρχε μετάξι στο λίκνο μου

Ο καθένας γελάει γνωρίζοντας ποιος είμαι, από πού προέρχομαι

Και αν κάποιος πλησιάσει

Είναι γνωστό πόσο έχω

Κοιτάζουν τα κουρέλια μου

Ποιος αποκαλύπτει τη φτώχεια μου σήμερα

Και σε αυτά τα κουρέλια οι άνθρωποι διαβάζουν

Πόσο καλός είμαι και ποιος είμαι

Αλλά τι σημασία έχει, για μένα που το έζησα

Ξέρω τι είμαι

Και τι δεν θα είμαι

Βρίσκεστε στο κινητό του Conrado. Αφήστε το μήνυμά σας μετά ...

Ακόμα και ο χρόνος δεν κατάφερε να πετύχει αφαιρέστε τη μνήμη σας

διαγράψτε τα μικρά πράγματα γραμμένο σε αυτές τις χαραγμένες κάρτες

Με τα δάκρυα που χύνω

Ανάγνωση τόσο συχνά

Αυτό είναι σίγουρο, με ξεχάσει και σήμερα, στο κατώφλι του

Το ακούω ευτυχισμένο, Την χάνω γελώντας και ...

Όλοι;

Helena Ferri;

Ναι.

Είμαι η Εύα, διευθυντής του θεάτρου Homro. Βλέπεις ποιος είμαι;

Ναι, φυσικά.

Θα ήθελα να σας υποβάλω πρόταση. Έχετε έναν πράκτορα;

Όχι, δεν έχω ένα.

Είμαι ο δικός μου πράκτορας.

Και το κουαρτέτο σας επίσης, Υποθέτω ότι

Ναι.

Και αυτό του επίσημου παρουσιαστή μας.

Επίσημος παρουσιαστής;

Ναι, είναι μέλος της ομάδας.

Βλέπω. Ραντεβού Τρίτη 11 π.μ. στο θέατρο, πώς είσαι;

Ναι, φυσικά.

Έτσι, Τρίτη;

Τρίτη.

Τι σημαίνει "πικρία";

Λοιπόν, πρέπει να φύγω.

Ο φίλος μου, η ζωή είναι γεμάτο εκπλήξεις

Δεν μου άρεσε όταν τη γνώρισα

Μέχρι μία νύχτα, μου λέει, επιλύει

Είμαι κουρασμένος από τα πάντα Και άφησε

Ο φίλος μου, η ζωή είναι γεμάτο εκπλήξεις

Από εκείνο το βράδυ, Άρχισα να το συμπαθώ

Πόσες θυσίες το έκανα για να το ξεχάσω

Σε πόσα cabarets έχασα τις νύχτες μου

Ποιος θα το είπε αυτό για αυτό το layeron

Ήμουν να δώσω όπως έδωσα

Άφησα τη ζωή μου στις καφετέριες

Για να αποδείξετε σε άλλους που τον είχα ξεχάσει

Αλλά όλα είναι καταφανή

Διότι μόνο μία φορά

Εγώ, ο φίλος

Όπως ένα γκόμενα

Το πήρα στο πλευρό μου

Δύο ολόκληρα χρόνια

Και δεν πίστευα ότι τον αγάπησα, ακόμα και σε ένα όνειρο

Ποιος θα μπορούσε να το είπε μια μέρα, τρελός γι 'αυτήν

Θα έδινα τη ζωή μου για να την δείτε ξανά

Ο φίλος μου, η ζωή είναι γεμάτο εκπλήξεις

Γίνουμε μαριονέτες μόλις μας αρέσει

Πόσες θυσίες το έκανα για να το ξεχάσω

Σε πόσα cabarets έχασα τις νύχτες μου

Ποιος θα είπε

Τι για αυτό το layeron

Ήμουν να δώσω όπως έδωσα

Άφησα τη ζωή μου στις καφετέριες

Για να αποδείξετε σε άλλους που τον είχα ξεχάσει

Αλλά όλα είναι καταφανή

Διότι μόνο μία φορά

Εγώ, ο φίλος

Όπως ένα γκόμενα

- Πες μου, πού είναι το Maestro; - Βασικά, εκεί.

Συνειδητοποιείτε

που ήταν τουλάχιστον 10 χιλιόμετρα ότι με κάνει να περπατάω;

Θα μου πείτε τι ήθελες να μου πεις;

Μου ζητήθηκε να τραγουδήσω στο Θέατρο Homgro.

- Ω, πολύ καλά. - Αλλά δεν θα δεχτώ.

- Γιατί όχι; - Δεν είμαι έτοιμος να τραγουδήσω.

Ο ίδιος μου είπα ότι ένας τραγουδιστής δεν είναι ώριμη πριν από 50 χρόνια.

Και θα περιμένετε τα 50 χρόνια σας να τραγουδήσω;

Το κοινό αγαπά τη νεολαία.

Το ακροατήριο πρέπει να ακούει τους μαέστρος.

Το ακροατήριο που ακούει τι θέλουν να ακούσουν.

Είναι έτσι και θα είναι πάντα έτσι.

Και ακόμα και την εποχή μου, Ήταν ήδη έτσι!

Θέλω να σας ακούσω να τραγουδήσετε στον Homo.

Έτσι θα τραγουδώ για σένα.

Και θα το πιστέψω ότι είναι αλήθεια!

Hom ro!

- Αλλά είσαι σίγουρος; - Ναι.

Επειδή δεν είναι το είδος της θέσης

όπου παίζουμε συνήθως.

Αλλά τι φαντάζεστε!

Η συμφωνική ορχήστρα παίζει εκεί, Σοβαροί άνθρωποι!

Συγγνώμη, αλλά έχετε λιγότερο μελετηθεί ότι ένας κλασικός μουσικός;

Σίγουρα!

Λοιπόν, ναι. Αυτή είναι μια άλλη προσέγγιση, μελετούν τις σημειώσεις και εμείς,

τις καταστάσεις της ψυχής.

Συγχαρητήρια στο pizzaiolo!

Ρομαντικό του Barrio ;

- Τρόλο! - Τρόλο και Μάντζι, ναι.

Naranjo en Flor ;

Από τους αδελφούς του Exposito.

Είναι a, Hom ro και Virgilio.

Ήταν 17 ετών όταν το έγραψαν, έτσι είναι;

Σκληρότερο τώρα. Ένα τραγούδι: Chorra .

Chorra ; Από Disc polo, Disc polo.

- Ενρίκε Σάντος. - Ένας τόπος Amigos ;

Με τον Πόντιερ, Πόντιερ!

Ο Armando Pontier. Μια μεγαλοφυία!

Δαχτυλίδια Pontier και μεγάλο ταγκό του!

Ας τρώμε Όσκαρ, το Maestro μου που τραγούδησε με τον Pontier!

Όλα γίνονται.

Μεγάλο μαέστρο τάνγκο.

Η ψυχή μου, εσείς που προδίδετε τον πόνο σας

Ελάτε στην πόρτα του

Προσευχηθείτε γι 'αυτήν

άκουσέ με, συγγνώμη αν σας ρωτήσω

Τα ψίχουλα της λήθης

Ποιος θα σας κάνει ευτυχισμένους

Με διδάξατε να αγαπάς, και έμαθα καλά

Και με σκοτώνει με αγάπη ...

Είσαι πολύ λυπημένος, βλασφημίες ...

Φαίνεται ότι είσαι γεμιστό, εσύ.

Πού πηγαίνετε;

Η ψυχή μου, εσύ που προδίδεις τον πόνο σου ...

Πάρε, Χουάν.

Η ψυχή μου, εσείς που προδίδετε τον πόνο σας ...

Helena.

Σκέφτηκα για σένα.

Σκέφτομαι όλο το χρόνο ...

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι όλα έχουν τελειώσει, δεν είναι δυνατόν.

Ξέρω, Helena, Λυπάμαι πολύ ...

Πρέπει να σε δω. Ας δούμε, παρακαλώ.

Όχι

Πώς μπορείτε να μου το κάνετε αυτό;

Παρακαλώ, Conrado, μια στιγμή ...

Δεν πρέπει να βλέπουμε ο ένας τον άλλο προς το παρόν. Είναι καλύτερο και για τους δύο.

Απογοητεύτηκα να σε δω, Ελένη.

Ξέρεις, όλα τα εισιτήρια πωλούνται

για το πρώτο Σαββατοκύριακο.

Φροντίστε καλά τον εαυτό σας.

Κοίτα τι συνέβη με το χέρι σου.

Φανταστείτε αν ήσασταν μουσικός!

Ξέρετε ...

Δεν είμαι απασχολημένος ...

από τους ταλαντούχους καλλιτέχνες.

Έτσι έχω απόλυτη εμπιστοσύνη

στον επαγγελματισμό σας.

Εντάξει;

Σας αφήνω μόνο.

- Καλή δουλειά, αγαπητέ μου. - Ευχαριστώ, Εύα.

Ένα άλλο πράγμα.

Θα ήθελα μια πρόοδο.

Χρειαζόμαστε νέα κοστούμια.

Ελάτε αύριο το απόγευμα στο γραφείο μου.

Ευχαριστώ, Εύα.

Επαγγελματισμός.

Χουάν;

Χουάν!

- Τι; - Ελάτε μαζί μου.

- Είμαι απασχολημένος. - Παρακαλώ!

Τι είναι αυτό;

Παρακαλώ.

Με συγχωρείτε, Χουάν.

Δεν ξέρω τι κάνω πια.

Με παίρνεις στην αγκαλιά σου;

- Άψογη, έτσι δεν είναι; - Άψογα.

Είσαι!

Δανιήλ.

- Καλά σκατά! - Πάμε.

Κυρίες και κύριοι, Την Ελένη Φερί και το Κουαρτέτο Aquilea.

Σας ευχαριστώ.

Η μνήμη σας έρχεται σαν ανεμοστρόβιλος

Επιστρέφει το απόγευμα Φθινόπωρο

Καθώς παρακολουθώ την πτώση βροχής

Γυρίζω το κουτάλι caf

Από τον τελευταίο καφέ

Αφήστε τα χείλη σας να κρυώσουν

Ζητήσατε

Σε ένα στεναγμό

Θυμάμαι την παρεξήγηση σας

Σας καλώ χωρίς λόγο

Σας ακούω χωρίς να είστε εκεί

Η ιστορία μας έχει τελειώσει, είπατε

Σε ένα αντίο ζάχαρης και ζαχαρίας

Ακριβώς όπως ο καφές

Όπως αγάπη, όπως ξεχνώντας

Όπως η τελική ζάλη

Μια κακομεταχείριση χωρίς λόγο

Και εδώ είστε, αδίστακτοι

Είδα τον εαυτό μου να πεθάνει επί τόπου

Μέτρησα την ματαιοδοξία σας

Και κατάλαβα την παράλογη μοναξιά μου

Έβρεχε και σας προσφέρα ο τελευταίος καφές

Θυμάμαι την παρεξήγηση σας

Σας καλώ χωρίς λόγο

Σας ακούω χωρίς να είστε εκεί

Η ιστορία μας έχει τελειώσει, είπατε

Σε ένα αντίο ζάχαρης και ζαχαρίας

Ακριβώς όπως ο καφές

Όπως αγάπη, όπως ξεχνώντας

Όπως η τελική ζάλη

Μια κακομεταχείριση χωρίς λόγο

Και εδώ είστε, αδίστακτοι

Είδα τον εαυτό μου να πεθάνει επί τόπου

Μέτρησα την ματαιοδοξία σας

Και κατάλαβα την παράλογη μοναξιά μου

Έβρεχε και σας προσφέρα

Ο τελευταίος καφές

Σας ευχαριστώ.

Βρίσκεστε στο κινητό του Conrado. Αφήστε το μήνυμά σας μετά το ηχητικό σήμα.

Ήσουν υπέροχα, Helena.

Σας ευχαριστώ για αυτό το υπέροχο βράδυ.

Δεν είμαι λάθος.

Έξι ακόμα συναυλίες τον επόμενο μήνα.

Τι θα λέγατε;

Συγχαρητήρια, κόρη μου! Όμορφη! Φανταστικό!

Μεγάλη! Είναι πολύ κακή η μητέρα σου δεν μπορώ να σε δω.

Ούτε ο αδελφός σου Άντι.

Συγχαρητήρια, κόρη μου! Μπράβο!

Καλημέρα.

Φαίνεται ότι έχετε θριαμβεύσει, χάσετε.

Πες μου μέσα από την πόλη.

- Οπουδήποτε θέλετε, μαέστρο. - Πολύ καλά.

Ηλένα;

Helena, πρέπει να ξέρετε ...

Λυπάμαι. Λυπάμαι πολύ.

Θα ήθελα αυτό Είναι διαφορετικό.

- Γεια σου, μικρός αδελφός. - Γεια σας.

Η ψυχή μου, εσείς που προδίδετε τον πόνο σας

Ελάτε στην πόρτα του

Ηλένα; Ηλένα Φέρι;

Σας ευχαριστώ.

Σας ευχαριστώ.

Ξέρω ότι με ψάχνετε

Όσο σας ενδιαφέρει

Αγάπη, έχετε ήδη πάει τόσο αργά

Πήγαινε, εξακολουθώ να έχω τους ίδιους νέους

Και στα χείλη μου ένα χαρούμενο τραγούδι

Γνωρίζω εσάς και τη φωνή σας

Γιατί στα όνειρά μου, Σας έχω ήδη φανταστεί

Έτσι, αν κάποια μέρα συναντηθούμε

Θα σας αναγνωρίσω, Αγάπη

Εάν η καρδιά μου δεν με εξαπατήσει

Όταν μου λέει ότι θα έρθεις

Όπως στους κινηματογράφους και στις ιστορίες

Το πιο ευτυχισμένο όνειρό μου θα πραγματοποιηθεί

Εάν η καρδιά μου δεν με εξαπατήσει

Και ότι βρίσκομαι μια μέρα μπροστά σας

Θα σας καλωσορίσω

Με τη γλυκιά μελωδία

Από ένα τραγούδι

Αγάπη

- Πού είναι; - Εκεί.

Η βραχνή και ύπουλη κατάρα σου

Ευλογεί την καρδιά μου, το ραβδί

Τα δάκρυα σας από ρούμι με οδηγούν

Προς τα κάτω μέρη όπου η λάσπη ανεβαίνει

Ξέρω, μην μου λέτε τίποτα, έχετε δίκιο

Η ζωή είναι μια παράλογη πληγή

Και όλα είναι τόσο φευγαλέα

Η ομολογία μου είναι μόνο ότι ένα μαγειρεμένο, τίποτα περισσότερο

Δώστε μου την πρότασή σας

Πες μου το σκάκι σου

Δεν βλέπετε το πρόβλημα που με συγκιερώνει;

Και απλά πείτε μου αυτής της απουσίας αγάπης

Μετά από ένα θραύσμα της λήθης

Ξέρω ότι σας πληγώνω, Σας βλάψαμε

Να καλέσω το κρασί μου

Αλλά είναι εκείνη η παλιά αγάπη που τρέμουν, με ραβδί

Και κοιτάξτε στο ποτό tourdissante

Μαγείρεμα που κλείνει το βράδυ

Κάλυψη της καρδιάς με κουρτίνα

Ένα άγγιγμα μνήμης

Και οι θρήνοί σας απείνετε σταδιακά

Το ποτό σας με κάνει να γυρίσω το κεφάλι μου

Και ενθουσιάζει τις παλμούς της καρδιάς μου

Πότε είναι το τελευταίο μαγειρεμένο

Κλείστε το κλείστρο, ο ήλιος χτυπά

Η αργή ένταση του ονείρου του

Δεν βλέπετε ότι είμαι από μια χώρα

Χυμωμένος από τη λήθη, πάντα γκρίζος

Και κρατούμενος αλκοόλ

Δώστε μου την πρότασή σας

Πες μου το σκάκι σου

Δεν βλέπετε το πρόβλημα που με συγκιερώνει;

Και απλά πείτε μου αυτής της απουσίας αγάπης

Μετά από ένα θραύσμα της λήθης

Ξέρω ότι σας πληγώνω, Σας βλάψαμε

Να καλέσω το κρασί μου

Αλλά είναι εκείνη η παλιά αγάπη που τρέμουν, με ραβδί

Και ψάξτε στο ζαχαρόχαρτο

Το μαγείρεμα που κλείνει την παράσταση

Κάλυψη της καρδιάς με κουρτίνα

Πολύ καλό!

Δεν ξέρω αν είναι τρυφερότητα που αισθάνομαι

Ή αν το c ' είναι πάθος

Το ξέρω μόνο όταν δεν σας βλέπω

Μια θλίψη εισβάλει στην καρδιά μου

Δεν ξέρω τι τα μάτια σας με έκανε

Για αυτό το βλέμμα, με σκοτώνουν με αγάπη

Δεν ξέρω τι τα χείλη μου με έκαναν

Για ένα φιλί, ο πόνος εξαφανίζεται

Αν έπρεπε να σκεφτώ τι ήμουν

Δεν θα έχω ακόμη και τη δύναμη να ζήσουν

Αλλά ξέρω ότι πρέπει να ξεχάσουμε

Έτσι ξεχνώ χωρίς διαμαρτυρία

Στο σκοτάδι καραβάνι του πόνου

Άνδρες που έχουν χάσει τα σπίτια τους

Χωρίς προσβολές ή ενοχλήσεις

Πάω μόνος με το τραγούδι μου

Κανείς δεν με ρωτάει αυτό που είχα στο παρελθόν

Αν ήμουν πλούσιος ή ειλικρινής

Εάν υπήρχε μετάξι στο λίκνο μου

Ο καθένας γελάει γνωρίζοντας ποιος είμαι, από πού προέρχομαι

Και αν κάποιος πλησιάσει

Είναι να γνωρίζουμε πόσα κατέχω

Κοιτάζουν τα κουρέλια μου, αποκαλύπτοντας σήμερα τη φτώχεια μου

Και σε αυτά τα κουρέλια οι άνθρωποι διαβάζουν

Πόσο καλός είμαι και ποιος είμαι

Αλλά τι σημασία έχει, για μένα που το έζησα

Ξέρω τι είμαι

Και τι δεν θα είμαι

Γι 'αυτό το στόμα μου δεν θα πει

Το μυστικό ενός παρελθόντος που έχασα

Ήμουν κάποιος

Πίστευα σε έναν Θεό, που με μερικές φορές αρνήθηκαν ψωμί

Στο σκοτάδι καραβάνι του πόνου

Άνδρες που έχουν χάσει τα σπίτια τους

Χωρίς προσβολές ή ενοχλήσεις

Πάω μόνος με το τραγούδι μου

Κανείς δεν με ρωτάει αυτό που είχα στο παρελθόν

Αν ήμουν πλούσιος ή ειλικρινής

Εάν υπήρχε μετάξι στο λίκνο μου

Ο καθένας γελάει γνωρίζοντας ποιος είμαι, από πού προέρχομαι

Και αν κάποιος πλησιάσει

Είναι να γνωρίζουμε πόσα κατέχω

Κοιτάζουν τα κουρέλια μου, αποκαλύπτοντας σήμερα τη φτώχεια μου

Και σε αυτά τα κουρέλια οι άνθρωποι διαβάζουν

Πόσο καλός είμαι και ποιος είμαι

Αλλά τι σημασία έχει, για μένα που το έζησα

Ξέρω τι είμαι

Και τι δεν θα είμαι