Original subtitles

- Shit!

- Ik ben dol op verhalen en legendes

verbonden met oude gebouwen sinds mijn kindertijd.

Ik heb al bijna 200 video's gemaakt

over deze plaatsen.

En soms deel ik de betere op internet.

Ik vind het leuk om deze te verkennen plaatsen, oude militaire gebouwen,

verlaten gestichten, scholen, kleuterscholen en hotels.

Dit was onze hobby met mijn vrouw.

Ze werkte in het plaatselijke ziekenhuis

constant omringd door mensen.

En in ons privéleven

we waren nooit erg extravert.

We stapten liever in de auto

en plaatsen als deze bezoeken.

We hebben foto's gemaakt en veel gepraat.

Ze had wat ze kon.

Zo was ze vroeger.

Toen veranderde alles in een oogwenk.

Stephanie en onze dochter stierf in het ziekenhuis.

Ik zou deze video niet maken als dat niet zo was

een huiveringwekkend verhaal dat begon een paar dagen geleden

en had wat verontrustende wendingen.

Het waren twee dagen toen ik eerst deze beelden bekeken.

Ik heb het bekeken, maar ik heb het niet neergeschoten.

Ik heb verschillende camcorders

en hoewel ik veel vergelijkbare plaatsen bezocht,

deze was helemaal niet bekend

en ik moest de exacte locatie controleren.

Maar ik heb het nog niet genoemd

de twee meest beangstigende dingen.

Eerst heb ik dit bekeken beelden op mijn computer.

En de tweede is dit, deze hanger.

De mijne is zwart.

Haar was wit.

Het was haar favoriete kleur.

Ik ben niet iemand die snel bang is

maar dit was zeker zenuwslopend.

Wanneer probeer ik de locatie te vinden

en hoe daar te komen.

Ik blijf maar aan de hanger denken.

Ik zweer het, ik keek naar de beelden minstens 100 keer.

Ik was ook letterlijk in die kamer.

Alles was koud en muf.

Ik heb haar bezocht.

Ik heb mijn vrouw nooit in de beelden gezien.

Hoe graag wilde ik dat die persoon haar was.

- Hallo daar mijn zoon.

Hoor je me?

- Ja, ik hoor je, maar mijn signaal is hier niet goed.

- Ik heb het nooit kunnen om u nog rechtstreeks te bellen.

Huh?

- Laat me niet beginnen Daar ben ik sowieso mee bezig.

- Bezig.

Druk in de middle of nowhere.

Okee.

- Na 25 jaar niet meer vertel me wat ik moet doen.

- Het spijt me wat er is gebeurd.

Ik ben echt.

- Ik weet zeker dat je dat deed.

Kijk Olly, ik heb hier geen tijd voor

dus ik hang op.

- Wacht!

Wacht wacht!

Heb je de video ontvangen die ik je heb gestuurd?

Over de locatie.

- Yeah ik heb het.

Ik ga de plaats vandaag bezoeken.

- God vergeef mij.

Ik had nooit moeten sturen die beelden voor jou.

- Waar heb je het verdomme over?

- Dat verlaten gebouw, het is niet .

- Olly.

Olly, ik kan je niet horen.

Shit!

Deze man is ongelooflijk.

Als ik gelijk heb, is er misschien een mijl of zo te gaan.

Ik denk dat het niet veel uitmaakt,

het weer is redelijk goed.

Het is geen probleem als ik moet een beetje lopen.

Oh wauw, kijk hier eens naar plaats, het is iets.

Ah, het gaat niet aan.

Het is hier al een tijdje.

Ok, het is tijd om de auto op te halen.

Ja, ik heb deze plek op internet gevonden,

hoewel ik het nauwelijks kon vinden alle nuttige informatie.

Er is een luchthaven niet te ver vanaf hier voor kleine vliegtuigen,

toch heb ik er niets van gehoord ze opstijgen of landen.

Huh, deze plek zou zijn geweest

verlaten voor ongeveer 20 jaar

en de laatste paar mensen vertrokken in die tijd.

Het ziet er eng uit, ik zweer het je.

Je weet dat de voormalige Sovjets waar de

er is een nucleaire ramp gebeurd.

Ik kom in een aantal artikelen,

soldaten woonden hier en hadden hun

eigen afgescheiden gebied.

Er was een kleuterschool,

bioscoop, voedingswinkels en artsenpraktijk.

Wat je maar kunt bedenken.

Het klinkt zo triest dat veel mensen stierven hier

zoals ze niet wilden om deze plek te verlaten.

Er zouden sommigen zijn omgekomen van de honger

of doodgevroren in de winter in plaats van weg te gaan.

Ik kan niet begrijpen waarom iemand zou hier willen blijven.

Wauw.

Dit moet een soort theater zijn geweest.

Of misschien een bioscoop, ik weet het niet.

Ja, het lijkt op een theater zoals ik het zie.

Daar is het podium

en de menigte kon zitten.

Ja, ga daar zitten.

Nooit genoeg stoelen voor veel mensen zoals ik zie.

Wat de...

Wow Wow.

Ik wed dat dit het moet zijn resultaat van enkele filmopnamen.

Ja, nep-tanden.

Nepbloed.

Waarschijnlijk Indie-filmmakers kwam om een ​​horrorfilm te maken.

Ja misschien.

Oh, nu hoor ik wat vliegtuigen.

Ik kan het niet geloven.

Hester.

Ik dacht erover na of

Ik moet hier vanavond blijven

en voor de nacht terwijl ik liep hier rond.

En uiteindelijk besloot ik dat ik het geweldig zou vinden

om te weten waarom die beelden ik gevonden op mijn computer is neergeschoten.

Waarom nu?

Waarom deze plek?

Waarom ik?

Te veel, waarom?

Ja.

Nou, dat is een geweldige sfeer.

Huh, waar was het masker?

Dit was niet de wind.

Holy shit.

Shit.

Dit zijn geen rekwisieten.

Dit zijn geen kostuumsteunen.

Hallo.

Helpen!

Dit kan niet waar zijn.

Dit is niet echt.

Dit is niet echt.

Dit kan niet echt zijn.

Dit gebeurt niet.

Red haar.

Waar kun je zijn?

Oh, mijn lieve God.

Ik haal je hier weg.

Shh.

Shh.

Wel verdomme?

9-1-1, wat is je noodgeval?

Mijn naam is Gil Spencer, ik heb een baby gevonden.

Meneer, wat is uw locatie?

Route 7 ongeveer 10 mijl

uit de dichtstbijzijnde stad, denk ik.

Gaat het? Bent u of de baby gewond?

Nee, we zijn oké.

Zoals ik zie, is ze helemaal in orde.

Ben je nu in gevaar?

Nee wij zijn niet in gevaar nu.

Misschien heeft ze een beetje honger.

Ik weet niet wat ik moet doen.

Ik weet niet waar haar ouders zijn

en zo kan ik niet rijden.

Help ons alstublieft.

Oké, ik heb het nodig om uit de auto te stappen,

blijf zichtbaar en leun niet achterover.

Zorg indien nodig voor de baby.

Kun je dat doen?

Ja, dat kan ik doen.

Wat voor soort auto heb je?

Een zwarte SX4.

Oke, blijf waar je bent.

We zijn onderweg.

- Soms moeten we zien dingen om ze te geloven.

Hoewel het nog steeds erg moeilijk voor me is,

Ik had er al veel aan mijn gedachten voordat ik wegging,

maar nu...

Ik kan ze niet aan één hand tellen.

Ik noemde de beelden niet.

Ik heb het de politie niet verteld alles erover.

Nee, nee, uiteindelijk heb ik het niet gedaan.

Ik weet niet of ik de juiste beslissing heb genomen.

Toen ik thuis aankwam de geheugenkaart lag op mijn bureau.

Toch heb ik de camera verlaten eerder op de grond.

Ik heb het niet opgepikt, ik nooit de kaart verwijderd.

Een paar dagen later ren ik terug naar de gebouwen.

Ik dacht dat ik de camera zou ophalen.

Maar goed, het was er niet.

Wat is erger,

de vreemdeling ook niet.

Geen bloed, geen lichaamsdelen, niets.

Niemand heeft me enige informatie verteld over het kleine meisje.

Ik kan me niet voorstellen hoe ze zou daar kunnen overleven.

Die plek was een hel.

Geen eten, geen onderdak.

Het is vreselijk om erover na te denken.

Het is ook vreselijk om je voor te stellen

wat er met haar moeder is gebeurd.

Ik weet niet wat het beste zou zijn.

Haar de waarheid vertellen wanneer de tijd rijp is

of het voor altijd te verbergen.

Ik heb de beelden minstens 100 keer bekeken.

Ik overwoog om terug te gaan

maar ooit was meer dan genoeg.

En ik realiseerde me eindelijk

het doel van de geesten was niet om me bang te maken.

Ze wilde de dood verdwijnen voor eens en altijd.

Het klinkt misschien gek, maar ik hoop dat ik dat zou doen

vind mijn vrouw op de beelden.

Dat kan ze op de een of andere manier worden gekoppeld aan deze zaak.

De sporen, de letters in het bos,

de auto die zelf is begonnen.

Gaat het? Bent u of de baby gewond?

Soms moeten we dingen zien om ze te geloven.

ik heb je nodig om uit de auto te stappen,

blijf zichtbaar en leun niet achterover.

Zorg indien nodig voor de baby.