Original subtitles

Bel me niet meer. - Sorry?

Wat is dat? - Een voetafdruk.

Als ik nu problemen met Sara krijg, hang je.

Mis je je man? Wanneer komt hij terug? - Morgen.

Zo krijg je alleen maar paniek.

Miren heeft je opmerking geliket. - Er is iemand opgepakt.

Ze stopten me, maar hij was er bijna geweest.

Neem je helemaal niet meer op? Ik zit in het vliegtuig. Tot gauw.

Wat doe je?

Het is alsof hij het met z'n hand... - Weg wou vegen.

Net als bij de vierde.

Doe die deur open, teef.

Ik ben nog op m'n werk. Tot morgen.

Ze hebben je moeder vermoord. Wat verwacht je nu?

Doe wat je wilt en blijf voor altijd verbitterd.

Nee, het spijt mij.

Tot de dood ons scheidt.

Heeft ze honger? - Ze is niet van mij.

Sorry? - Haar moeder zat naast me.

Ze is twintig minuten geleden naar de wc gegaan.

Hallo? Alles in orde?

Doe open alstublieft. We gaan landen.

Ik maak de deur open.

Dag en nacht

carnaval

Ze denkt dat ze alles weet. Ze heeft geen idee.

Ik moest haar twee keer terugfluiten in Tanger.

Ze moet m'n team uit. Ik praat vandaag met Bueno.

Weg ermee. Ik ben het spuugzat.

Ik heb het gehad.

Ben je dit weekend oproepbaar?

Nee, hoezo? - Laten we ergens heen gaan.

Waarheen? - Rome, bijvoorbeeld.

De in vitro komt eraan.

Met een baby is het uit met de pret.

Wees niet bang.

Ik maak een afspraak voor eind deze week.

Ik maak m'n agenda vrij. Welke weekends zijn goed voor jou?

Ismael Fajardo Marfull,

veroordeeld voor diefstal, overval, fraude, mishandeling, poging tot moord,

aanranding, het in gevaar brengen van de volksgezondheid

en nu dit. - Ik heb hem niet heel hard geslagen.

In het verslag staat: kneuzingen in het gezicht,

wonden bij de ogen,

een gehavende bovenlip

en wonden op de linkerkaak.

Ja, ik heb hem in elkaar geslagen. Ik dacht dat ik hielp.

Kom op. - Het zou niet de eerste keer zijn.

Je hebt voorwaardelijk.

Dit is een probleem, zelfs voor een informant.

Ik ben geen slechte man, edelachtbare.

Kom op, Fajardo.

Je boft dat hij je niet aanklaagt.

Nee? - Mij maakt 't niet uit.

Ik stop je gerust in de gevangenis.

Maar dat doe ik niet. Het blijft bij voorwaardelijk.

Dus hou je een beetje gedeisd.

Ben je op school?

Je moet in de les zitten, Miren.

Waar ben je?

Rollerblading kun jij rollerbladen?

Kun jij rollerbladen?

Ik ben een kluns

Ik ben een kluns. - Ik kan het je wel leren.

Ga maar mee.

Ben je aan het spijbelen?

Jij?

Ik heb vandaag vrij. - Vast.

Vrij van school. - Vrij van school?

M'n vader belt.

Neem je niet op?

Neem je niet op? - Nee, hij is irritant.

Dat zijn alle ouders. - Nee, die van mij is geobsedeerd.

Denkt dat hij hip is, maar hij is een zak.

Hoezo? - Hij moet alles weten.

Wat ik doe, met wie. Maar hij vertelt mij nooit wat.

Zoals wat?

Weet ik veel. Iedereen heeft geheimen.

Jij ook?

Ja.

Zal ik er een vertellen?

Als je wilt.

Een andere keer.

Dag, Bruno.

Papa, bel me nu niets steeds.

Wat wil je? Ik zit in de bibliotheek. - Niks. Het was stom.

Laat maar. Sorry.

Tot straks.

Hoe gaat het met onze vriend Bruno Effron?

Ik doe er niet veel mee.

Een beetje. Ik weet niet of 't een goed idee is.

Nogmaals, denk als een tiener.

Waar denken die dan aan? - Aan seks, Dr. Freud. Van Wippestein.

Ik ga. Ik heb een afspraakje. Ik kan niet te laat komen.

Bedankt. Het lukt verder wel.

Mireia Sala, 28.

De röntgenfoto laat zien dat haar maag vol cocaïnebolletjes zit.

Een koerier.

Het was waarschijnlijk een overdosis door een geknapt bolletje.

Ze willen de resultaten.

Niet de moeilijkste zaak van het jaar, dus.

Sara?

Wat? - Is alles in orde?

Ja, hoezo?

Gewoon. Ik vraag het maar.

Hé, Pol. - Zullen we?

Clara, kom binnen. Ga zitten.

Hoe gaat het? - Prima.

Ik wil sorry zeggen.

Sorry dat ik zo reageerde die ochtend...

Nadat we... Je weet wel.

Ik had niet verwacht je prinses te zijn, maar jij was bepaald geen prins.

Dat klopt.

Het bemoeilijkt onze werkrelatie.

Het is gebeurd, klaar.

Ik kan privé en werk prima scheiden.

Misschien, maar Tanger is een delicaat project.

En nu zijn we geen goed team meer.

Waar wil je nu heen?

Dat het beter is als jij je terugtrekt, Clara.

Pardon?

Ik heb niks anders gedaan dan dat.

Ik ben blij met je werk. Dat zal Bueno ook zijn.

Maar ik wil je niet in mijn team.

Jouw team. - Juist. Mijn team.

Je vergist je. We zijn een goed team.

Je reageert te fel op wat er gebeurd is.

Misschien. Maar één van ons moet gaan.

Bueno zei... - Dat doet er niet toe.

Mijn besluit staat vast.

Binnen. - Lluís?

Mr Bueno wil morgen een vergadering.

In orde. Bedankt.

Is dat duidelijk? - Helemaal.

Ze voelde zich blijkbaar genoodzaakt.

Hoeveel zijn dat er? - Achttien.

Een pond cocaïne in haar maag. Niet te geloven.

Ze deed het vast niet voor het geld. - Wat dan, voor de lol?

Haar vader is blijkbaar heel rijk.

Dat zei Andreu.

Ze had een klein baby'tje bij zich in het vliegtuig.

Ze is niet de eerste waar er een bij barst.

Nee, dat was het niet.

Is dat de laatste? - Er is er niet één gebarsten.

Het is geen overdosis.

Heeft ze te hard gefeest voor ze aan boord ging?

Misschien. Misschien niet.

We moeten haar bloed, urine, gal en lichaamssappen onderzoeken.

Geweldig.

Kom op, Adrià.

Nog vijf minuten.

Geen seconde. Kom op.

Ik heb je pas op tv gezien.

Ik zat te lunchen met collega's. Ik schrok. Ik dacht, die ken ik.

Het is ongelooflijk hoeveel mensen tv kijken.

Het lijkt me eng, zo'n brandend gebouw binnengaan.

Het is m'n werk. - Ja, maar toch...

Het is ook wel een beetje eng.

Je zou mij kunnen redden.

Ik heb een idee. Het zou echt te gek zijn.

We hebben praatjes voor de kinderen.

Ouders komen over hun werk vertellen.

Morgen zou er een luchtverkeersleider komen, maar ze heeft afgebeld.

Als jij zou kunnen... - Ik?

Je zou onze reddende engel zijn.

De kinderen zouden genieten. Een brandweerman.

Dat zie ik niet zitten, sorry. - Nee...

Ik kan niet goed voor groepen praten. - Je kunt geen nee zeggen.

Moet ik smeken?

Kan ik dan op je rekenen?

Bedankt, knapperd.

Adrià, kom op. Oma wacht.

Oké.

De lift heeft 't begeven.

Ben je 'n vriend van Roger?

Ik ben z'n tante. - Mooi. We gaan..

Tot ziens. - Dag.

Waarom stoppen we hier?

We kunnen er niet mee doorgaan.

Je moet niet te veel nadenken. Het was vandaag toch leuk?

Wacht een paar dagen en praat dan met haar.

Je kent haar niet.

De scheidingspapieren liggen in de auto.

Ik zou haar zo alles geven.

Als ik maar van haar af ben.

Maar ik weet dat ze niet tekent.

Als ik bij haar wegga, zou ze...

Kan ze je echt zoveel schade berokkenen?

Zeker als ik voorzitter word.

Ja, ze kan me echt raken.

Is het dan beter dat we elkaar niet meer zien?

Nee, nee.

Ik heb je nodig in m'n leven.

Kijk.

Het ongeluk is hier gebeurd.

Niet één van alle criminelen die ik heb opgesloten,

heeft een straf gekregen

die zo lang is als die van mij.

En het is nog niet voorbij.

Lieverd...

Wat er ook gebeurt, ik zal er altijd zijn.

Wat is vandaag de smoes?

Weer een late moord?

Criminelen mogen wel wat attenter zijn en tijdens kantooruren moorden.

Rechters hebben ook een privéleven.

Of heb je een interview gegeven?

Dat is morgen. - Geweldig.

Weer een nieuwe smoes.

Ik was bij de advocaat. Hij heeft een overeenkomst gemaakt.

Een overeenkomst? Voor je thuiskomst?

Voor een scheiding.

Ik dacht toch dat ik duidelijk was geweest.

Dit is het.

Je zult zien dat het heel gunstig is voor jou.

Denk je dat je me een gunst verleent?

Of heb je last van je geweten?

Lees het en dan praten we erover.

Als je iets wilt veranderen, dan kan dat.

Je kent mijn voorwaarden.

We gaan niet scheiden.

En je gaat bij je hoer weg.

Je ziet haar nooit weer.

Ja, bedankt.

Heb je even? - Goeiemorgen.

Goeiemorgen. De vader van de koerier is hier.

Hij wil haar meenemen. - Ik wacht nog op uitslagen.

Hij is een hoge pief. Iedereen belt me. Het is een duidelijke zaak.

Het is misschien geen overdosis. Ik heb bevestiging nodig.

Goeiemorgen. - Morgen.

Hier. Dit is voor jou.

De vader van het meisje is hier. - Waar?

Hij wacht voor identificatie.

Sara? - Ik weet het.

Mr Sala? Ik ben Sara Grau, forensisch patholoog.

Wanneer kan ik haar zien? - Binnenkort. We wachten op uitslagen.

Er is toch een bolletje geknapt? Waar zijn die testen dan voor?

Het is nog te vroeg om iets te zeggen.

Als 't dat niet is, dan is haar lever verwoest door die troep.

Ik wil dat ze met rust wordt gelaten.

Ga zitten.

Ik heb haar twee jaar niet gezien en nu is ze dood.

Ik wil gewoon dat ze goed wordt begraven.

Ik begrijp het. - Helemaal niet.

U hebt er geen idee van.

Voor u is ze gewoon een lijk op de tafel.

U hebt haar niet vastgehouden als baby. U zag haar niet opgroeien,

u zag niet hoeveel schade ze zichzelf toebracht.

U zag haar niet het huis uit gaan.

U hebt haar nooit op de grond gevonden met een naald in haar arm.

U hebt geen idee.

Ik wist dat het zo zou aflopen.

Het was geen overdosis.

Het was een hartaanval. Ze had hypertrofische cardiomyopathie.

Wat is dat? - Een hartkwaal.

Het is iets genetisch, mogelijk geërfd.

Weet u dat zeker? - Zit het in de familie?

Ik weet het niet.

Mijn broer is jong gestorven. Hij was aan het basketballen en...

Ze kan het doorgegeven hebben aan uw kleindochter.

In dat geval heeft ze in de toekomst een defibrillator nodig,

om de risico's te verkleinen. - Waar wilt u nu heen?

Ga naar een cardioloog terwijl ik met de testen bezig ben.

Natuurlijk.

Sorry.

Hallo? - Ben je bezig?

De gynaecoloog.

We hebben om acht uur een afspraak.

Ik weet het, maar hij zat de hele middag vol.

Ik moet ophangen. Ik spreek je straks.

Is Bueno er? - De vlucht is vertraagd.

Hij wil met je lunchen.

Hij heeft om drie uur gereserveerd.

Lluís.

Bedankt. Hoe gaat het?

Goed. - Mooi restaurant is dit.

Uitstekend.

De vis is zalig. - Echt?

Doe maar hetzelfde voor hem. - Bedankt.

Hoe was uw vlucht?

Geweldig. Ik zat in Marokko. - Ja?

Je hebt het heel goed gedaan in Tanger.

Het was lastig, maar 't is je gelukt.

We zijn er nog niet. - Het is allemaal geregeld.

Ik heb eens nagedacht. Clara moet het overnemen.

Clara?

Ze kent het project, ze spreekt Frans.

Ik zeg niet dat het een slecht idee is, maar...

Ik denk niet dat ze er klaar voor is.

Ik begeleid deze fase persoonlijk.

Dit project... - Is van jou.

Het is van mij. - Het succes ook, ja.

Maar ik wil niet dat je thuis problemen hebt.

Hoe bedoelt u?

Je moest eerder naar huis. - Ja, maar niet omdat...

Luister, er is thuis geen enkel probleem.

Ik wil dit afsluiten.

De details kunnen deze week al afgerond worden.

Dat weet ik.

Maar als ik je iets mag zeggen als een vriend,

emotionele stabiliteit is van essentieel belang bij het sluiten van deals.

Ontslaat u me nu?

Helemaal niet.

Ik zeg net dat we tevreden zijn en dat alles in kannen en kruiken is.

Maar we hebben je ergens anders nodig.

Waar? - In Tarragona.

In Tarragona?

Tarragona?

Wie kan die fabriek nu beter sluiten dan jij?

Het is gecompliceerd. De vakbonden zijn veel moeilijker dan de Arabieren.

We hebben zo iemand als jij nodig.

Daarom zijn we dus hier. - Sorry?

Tussen de mensen kan ik geen scène maken.

Doe niet zo paranoïde. - Dat ben ik niet.

Pardon.

Sorry. Er is een vergadering vervroegd en ik ben al te laat.

Doe maar rustig aan.

De kreeft is goed. Niet Marokkaans.

Het zit zo: brandweermannen zoals ik

worden goed getraind en we hebben het materiaal dat we nodig hebben.

Ja? - Waarom wou u brandweerman zijn?

Het is de spannendste baan die er bestaat, toch?

Ja.

Moet je er dapper voor zijn?

Denk je dat we bang zijn als we een brandend gebouw binnengaan?

Nee, hoor. We zijn niet bang.

We zijn doodsbang.

Maar we zijn erop getraind om onze angst in bedwang te houden.

Iedereen die niet bang is, is niet dapper, maar gek.

Ja?

Wat is het mooiste van uw beroep?

Het mooiste, even denken.

Dat je levens redt?

Dat je je nuttig voelt?

Nee, ik weet het.

De helm. De mooie helm die we dragen.

En nog iets. Veel lawaai maken met de sirene.

Oké, de laatste vraag.

Roger.

Adrià zei dat u soldaat was.

Hebt u in een oorlog gevochten? - Klopt. De oorlog in Irak.

Wat is leuker, levens redden of moorden?

Roger...

Het geeft niet. Dat is een goeie vraag.

Oorlog is altijd vreselijk,

maar soms is er geen andere optie.

Ik heb gelukkig niemand hoeven te vermoorden.

Maar anders zou ik daar niet trots op zijn.

Nee.

Ze waren onder de indruk.

En ik ook. - Ja.

Je hebt vast heel veel verhalen. - Niet heel veel.

We moeten 's afspreken. Dan kun je wat vertellen.

Ik weet het niet.

We kunnen de kinderen meenemen, zodat ze samen kunnen spelen.

Ze spelen gauw samen op het schoolkamp.

Papa? - Wat?

Trek het eens aan. - Nee.

Kom op.

Tante?

Waar kijk je naar?

Ik heb Melvin gevraagd de projector neer te zetten.

Ben jij dat? Zo mooi.

Dat ben ik niet. Het is net alsof ik naar iemand anders kijk.

Zoveel ben je niet veranderd. - Iedereen verandert.

Dat is oompje. Hij lijkt wel een filmster.

Hij is ook iemand anders.

Je hebt je dag niet, hè?

Zo is het altijd.

Fàtima? - Wat?

Heeft iemand iets over je oom gezegd?

Waarover?

Heb je ooit van Magda gehoord?

Magda? Nee.

Je oom heeft een minnares. Magda.

Hoe weet je dat? - Ik hoorde hem aan de telefoon.

Misschien... - Niks misschien.

Ik denk dat het iemand van z'n werk is.

Ik weet het niet.

Er werkt wel een Magda in het café naast de rechtbank.

Dat is een leuke vrouw.

Misschien is zij het.

Misschien dat ze tussen de borden in de keuken...

Weten de mensen dat hij een affaire heeft?

Zet dat toch uit je hoofd.

Ik kan hem niet geven wat hij nodig heeft.

Zo is hij niet.

Ik heb het op z'n gsm gezien.

Ik weet niet wat je hebt gezien. Je gaat hier altijd over door.

Ja, want ik ben gek. - Je doet jezelf hier alleen pijn mee.

Hij is altijd lief voor je.

Fermí Cases, de Geweldige.

Hij heeft alles opgeofferd

voor die norse, koppige, oude harteloze heks.

Arme rechter Cases,

dat hij met die gehandicapte teef zit opgescheept.

Waar heb je het over? Ik heb hem nog nooit horen klagen.

Natuurlijk niet.

Je oom is niet zo'n goeie man als je denkt.

Autopsie

Het gebeurde 38 jaar geleden tijdens het carnaval van Sitges.

Fermí, Manel en ik waren er heen gegaan.

We kenden elkaar van de universiteit en we waren onafscheidelijk.

Manel flirtte met me.

Ik viel niet op hem, maar hij was heel grappig.

Fermí wou niks serieus, maar we zagen elkaar om de dag.

Ik was verliefd.

We namen de auto van Manel.

Een tweedehandse cabrio, een cadeau van z'n vader.

We vierden de nieuwe baan van Fermí.

We waren door het dolle heen. Hysterisch aan het lachen.

Toen ik hem die avond zag flirten met al die meisjes,

besefte ik dat hij me uiteindelijk zou verlaten,

dat ik hem moest vergeten.

Maar we waren jong en we vermaakten ons.

We hebben elke bar gezien, tot alles dicht was.

Manel kon natuurlijk niet rijden. Hij was ladderzat.

Ik zei dat we daar moesten slapen, al was het maar op het strand.

Maar Fermí wou absoluut rijden.

Ik zei dat hij daar te dronken voor was.

Maar hij dwong ons in te stappen.

We vonden het allemaal om te gillen.

We reden langs de kust.

Ik zat voorin. Manel was achterin in slaap gevallen.

Ik weet niet wat er is gebeurd. Misschien is Fermí in slaap gevallen.

Maar ik weet nog

dat de auto een abrupte beweging maakte

en dat we van een klif reden.

En toen

was er stilte.

Na een tijdje begon Fermí te schreeuwen.

Gaat het?

Manel antwoordde niet.

En ik kon niet bewegen.

Het ging allemaal zo snel.

Fermí schreeuwde:

Manel is dood.

Hij was in shock, hysterisch.

En ineens werd hij heel rustig.

Hij kwam naar me toe en zei: Zeg niks.

Toen pakte hij het lijk en zette hem op de stoel van de bestuurder.

Toen de ambulance en de politie kwamen,

zei hij dat Manel achter het stuur zat.

Niemand twijfelde eraan. Het was zijn auto.

Een paar dagen later, in het ziekenhuis,

vroeg hij me ten huwelijk.

Allemachtig.

Wat heb jij tegen Bueno gezegd?

Waar heb je het over? - Niemand weet

ook maar iets over mijn persoonlijke problemen.

Ik wist niet dat je die had. - Jij pikt mijn project niet in.

Ik zei dat we een goed team waren, maar volgens jou moest er iemand weg.

Je had dus gelijk. - Hier is het laatste niet over gezegd.

Stomme teef.

Goedemiddag.

We gaan dicht. - Dit duurt niet lang.

Kun je die muziek alsjeblieft uitzetten? - Hoezo? Vindt u het niet mooi?

Het is te hard. - Het is vrolijk.

Ik vind het ordinair.

Je kunt er goed op dansen. - Bof jij even.

Houdt u niet van muziek? - Zeker wel.

Maar iets... - Serieuzer?

Verfijnd. - Wilt u iets drinken?

Ik heb vijf minuten.

M'n man zegt dat het eten hier goed is.

Ik krijg geen klachten.

Tot nu. - Juist.

Sinds hij hier komt, eet hij nooit meer thuis.

Misschien geef je te grote porties.

Onze porties zijn niet enorm.

Maar het is wel heel goed.

Juist.

Wat maak je meestal? - Niks bijzonders.

Zelfgemaakte gerechten.

Met liefde bereid. - Met pit erin, zeker?

Dat is verschillend. We variëren een beetje.

Tuurlijk.

Elke dag dezelfde eieren wordt ook saai.

Wilt u nu iets drinken? Van de zaak.

Ik weet het niet. Wat raad je aan?

Voor u? Rustgevende citroenthee.

Hij is mijn man. - Nee.

Hij is uw echtgenoot.

Dat is wat anders.

Ken je geen schaamte?

Het spijt me,

maar u moet u schamen dat u hem gevangenhoudt.

Kijk maar niet zo.

Ik heb niks met die scheiding te maken.

Ik heb hem nooit ergens om gevraagd.

Maar hij is het leven dat u leidt zat.

En dat heeft niks met die rolstoel te maken.

Dat is het probleem niet.

Als hij weg wil,

dan is dat omdat hij gelukkig wil zijn met de vrouw waar hij van houdt.

En ik dan?

Hoe zit het dan met mij?

Dat, mevrouw...

Dat is niet mijn probleem.

Nog een paar vragen.

De afgelopen jaren waren er veel...

Sorry. Ik dacht dat hij uit stond.

Ik heb je hoer gezien ik dacht dat je meer smaak had

Zal ik ze nog een keer stellen? - Ja, tuurlijk.

Veel mensen zijn het vertrouwen in het rechtssysteem kwijt.

Dat begrijp ik.

Als ik voorzitter van de Hoge Raad van Justitie word,

zou dat één van mijn prioriteiten zijn.

Maar het is een uitdaging als er niet genoeg middelen zijn.

De laatste dan. U leidt de zaak van de omamoordenaar.

Sorry, maar in deze fase van het onderzoek

is absolute discretie vereist.

Ik kan wel dit zeggen: dit zijn vreselijke misdaden

met volkomen hulpeloze, weerloze slachtoffers.

Ik kan me niet voorstellen wat voor mens, of monster,

zoiets kan doen.

Maar we doen alles wat we kunnen.

Ik zal niet stoppen tot we hem hebben

en we die lafaard achter de tralies kunnen stoppen.

U wou me spreken?

De cardioloog heeft mijn kleindochter getest.

U had gelijk. Ze heeft hetzelfde als mijn dochter.

Dat was een mogelijkheid. - Maar nu kunnen we dit voorkomen.

Dankzij u. - Dat hoeft u niet te zeggen. Ik deed...

U deed uw werk, ja.

Maar iemand anders had kunnen zeggen:

drugsdealer, het was een overdosis.

Daarmee uit.

Wie zou eraan getwijfeld hebben?

Maar u keek verder en daardoor blijft die baby leven.

Ze is prachtig.

Wilt u haar vasthouden? - Nee, bedankt.

Kom op.

U hebt haar gered. - Hé, daar.

Vraagt u zich weleens af of we goed zijn in ons werk?

Misschien is niet iedereen een goede ouder, maar hoe weten we dat?

Misschien als ik meer tijd met haar had doorgebracht,

of als ik haar niet voor lief had genomen...

Ik zweer dat ik het beter ga doen met Sara.

Heet ze Sara? - Ja, weet u wat dat betekent?

Prinses.

Heeft u kinderen? - Nee, ik niet.

U zou zeker een goeie moeder zijn.

Dag.

Wat doe je?

Je volgt me al twee dagen.

Wat wil je? - Niks.

Is dit omdat ik je met een stijve liet zitten?

Wil je het afmaken? Prima, kom maar op.

Wat doe je? - Het afmaken.

Wacht. - We willen niet wachten.

Dit is toch waarom je me volgt,

of niet soms? Kom op.

Dan maken we het nu af.

Eens even zien.

Goed zo.

Heel goed.

En luister nu goed naar wat ik zeg.

Ik wil je nooit meer zien, oké?

Nooit meer.

Het was een fout.

Dit is voorbij.

Hoor je wat ik zeg?

Kom op. Goed zo.

Heel goed.

Laat je me voortaan met rust?

Dit is toch wat je wou? - Nee, maar bedankt.

Hier.

Je hebt deze laten liggen.

En nu wegwezen.

Ik ga verder met m'n werkstuk.

Oké, ik doe de afwas wel.

Ben je nog aan het rollerbladen?

Was het maar waar

Wat was nu dat geheim?

Wat wil je weten?

Heb je een vriend? - Echt niet.

Wel gehad?

Ik heb wel iemand gehad. - En nu?

Is dit een kruisverhoor? - Ik ben benieuwd.

Allebei een vraag. - Ik ben heel saai.

Hoe heet je vriendin?

Die heb ik niet.

Ben je weleens verliefd geweest? - Ja.

Wat is er gebeurd?

Allebei één, toch? - Oké.

Vind je iemand leuk?

Jongens. Jullie zijn allemaal stom.

Dank je.

Jij niet, Bruno.

Iemand anders van alles de schuld geven, is fijn, maar niet realistisch.

Je lijkt m'n vader wel.

Sorry.

Wat is er met je vriendin gebeurd?

Ze is weggegaan. - Heb je haar nooit meer gezien?

Nee.

Denk je vaak aan haar? - Elke dag.

Wat romantisch.

Heb je het gedaan? - Wat?

Het. Heb je geneukt?

Nu ben ik.

Heb jij het gedaan? - Zes keer.

Met dezelfde jongen? - Piep. Nu ben ik.

Zes keer...

Was je sindsdien verliefd?

Ja.

Op wie? - Nu ben ik.

Is ze mooi?

Ja. En raar.

Ze doet soms rare dingen zonder te weten waarom.

Ze is obsessief, ze denkt altijd te veel na.

Ze is bijzonder. - Heb je dat gezegd?

Nee. - Lafaard.

Ik wil haar niet kwijt als vriendin.

Meen je dat? Jij bent echt romantisch.

Nu ben ik. - Oké, doe maar.

Vind jij iemand leuk?

Wat? - Dat kan ik vandaag niet zeggen.

Waarom niet?

Omdat m'n vader me roept voor het eten.

Dat geloof ik niet. - Dat is dan jammer.

Tot kijk.

Ik ga naar bed.

Je hebt de tafel niet afgeruimd.

Ik was even aan het mailen. Ik doe het nu wel.

Oké, welterusten. - Welterusten.

Allemachtig.

Dit is een grote fout. Een hele grote fout.

Ik maak je af, trut.

Hé. - Hé, ik had je niet horen binnenkomen.

Praat je in jezelf? - Wat?

Het ziet er goed uit, hè?

Wat denk je?

Ik heb Bueno gesproken over Clara.

Ik heb gezegd dat ik haar niet in m'n team wil

en dat het me beter leek dat zij Tanger doet. Hij flipte.

Hij zei dat ik essentieel ben voor dat project.

Maar ik heb prioriteiten gesteld.

Ik wil niet twee jaar weg zijn. We krijgen een baby...

Ik zei dat het niet anders kon en hij stemde in.

Wat denk je? Zal ik het lakken?

Ik weet het niet. - Oké, dat zien we nog wel.

Ik heb vandaag een baby gered.

Hoe?

Haar moeder had een erfelijke ziekte waar de dokters niks van wisten.

Dat hebben we tijdens de autopsie ontdekt.

De baby heeft het ook, maar zij wordt nu behandeld.

Dat is geweldig.

Haar familie was dolblij. Ze waren daar met de baby...

Ik heb haar vastgehouden.

En dit geloof je nooit. - Wat?

Ze heette Sara.

En heel even... - Wat?

Leek het alsof ik haar moeder was.

Lluís, ik weet dat dit pijn zal doen,

maar ik weet niet of we een kind moeten nemen.

Wat?

Wat zeg je nu?

Ik moet alles op een rijtje zetten.

Waar komt dit ineens vandaan?

Ik kan 't niet. - Hoezo niet?

Ik kan het niet. Ik weet niet waarom. Ik kan je geen baby geven.

Je wilt geen baby.

Vraag je je weleens af of we goed zijn in wat we doen? Ik wel. Heel vaak.

Niet iedereen zou een goeie manager, forensisch specialist

of vader of moeder zijn. Hoe kun je dat weten?

Ga weg. Wegwezen.

Wegwezen.

Het is hier steenkoud.

3.000. De rest als het gebeurd is.

Hier is de gsm waar we mee communiceren.

Alleen daarmee.

Er staat een nummer in de contactlijst.

Zeg tegen je mannetje dat als hij het heeft,

hij me een sms stuurt met 'ontvangen'.

Dan geef ik hem de precieze dag.

Luister goed. Zeg dit tegen je man.

Ik zie hem niet. Absoluut niet.

Luister, het is heel belangrijk dat het precies gaat zoals ik zeg.

Tot in de kleinste details.

M'n vrouw gaat om elf uur naar bed.

Daarna gaat haar verzorger weg.

Om twaalf uur is ze zeker alleen.

Maar ga zeker niet voor middernacht.

20,000. - Daar doe ik het zelf wel voor.

Doe het dan.

Als je het geld hebt, kopen we mooie kleren.

Oké. - En een nieuwe koelkast.

Ze had nog een kind. Hij is nu vier jaar dood.

Een jongen van twee. - Ga me niet analyseren.

Als jij stom doet, doe je ook echt stom.

Tot je dienst. - U krijgt er geen spijt van.

Mag ik je zoenen? - Zeker. Ik zal niet weglopen.

Ik voel me net je vrouw.

Heb je het hier weleens gedaan?

Wat gedaan? - Internetseks.

Je moet kiezen. Zij of ik.

Het lukt wel, met een plastic zak over haar hoofd

en tape om haar nek.

Hoe kun je met jezelf leven terwijl je hem de dood in hebt gejaagd?

Wie ben jij?