Original subtitles

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΛΦΙΝΙ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ *** ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ***

Έι, Ριφ.

- Φαίδρα! Γιατί το έκανες αυτό; - Γιατί είσαι τεμπέλης. Εγώ δουλεύω.

Είναι Κυριακή. Αρκετά δουλέψαμε.

Η Φαίδρα έρχεται τις Κυριακές να σε βοηθήσει να βγάλεις σφουγγάρια…

... για να πληρώσεις το πλοίο σου. Το δικό σου πλοίο.

Το δικό μου πλοίο; Ωραίο και αυτό.

Μετά θα παντρευτούμε, θα έχουμε παιδιά... ίσως και σπίτι.

Παιδιά! Ναι, πολλά!

Σπίτι; Δεν βλέπω όμως σπίτι.

Για δυο χρόνια μου λες...

... μόλις ξεπληρώσω το πλοίο θα αγοράσω σπίτι.

Εγώ όμως ακόμα δουλεύω στον μύλο και εσύ βουτάς για τον κο Χοροκόπουλο.

Γιατί πάντα μιλάς για λεφτά και όχι για τον έρωτα;

Και εγώ θέλω να κάνω όνειρα την νύχτα με τα αστέρια.

- Όμως εσύ Ριφ... - Τι συμβαίνει;

Αν αγαπάς τον Ριφ κάνε ό, τι σου λέει.

Ε! Φαίδρα.

Βλέπεις τι γίνεται όταν κάνεις τα κόλπα σου και φεύγεις από τον Ριφ;

Μου γελούσε το παιδί...

Ήταν από χρυσό... ήταν τόσο μεγάλο...

... μου γελούσε και ήταν καβάλα σε ένα ψάρι.

Σταμάτα Φαίδρα!

Μην μιλάς, μόνο ανάπνευσε...

Μην κουνιέσαι, έτσι;

Θα γίνεις καλά.

Θα σε πάω στον Άγγλο γιατρό.

Το έκοψες σε κανένα κοράλλι φαντάζομαι.

Δεν ήταν κοράλλι.

- Πόσο θα μου στοιχίσει αυτό; - Είκοσι δραχμές.

Με είκοσι δραχμές αγοράζω παπούτσια!

Χαμένα λεφτά αν δεν μπορείς να περπατήσεις.

Θα το πλύνω τώρα. Μπορεί να πονέσει λίγο.

Θα πονούσε αν έπλενες τα χέρια σου;

Δουλειά την Κυριακή... Είδες τι παθαίνεις;

Δουλειά! Εγώ δουλεύω για σένα!

Τώρα δεν μπορώ να δουλέψω ούτε για μένα.

Μείνε ακίνητη.

Δεν μπορεί να πονάει τόσο πολύ...

Δεν μπορεί ε; Τότε δεν θα σε πληρώσω είκοσι δραχμές.

Ίσως έχεις κάτι μέσα... Να δω... Σφίξε τα δόντια σου.

Κράτα την από τους ώμους Ριφ.

Βλάκα αλμπάνη. Σταμάτα.

Γύφτο! Μόνο για γάιδαρους Είσαι.

Καλό κορίτσι... Αλλά δεν τελειώσαμε.

Βλέπεις, ήταν μέσα ένα καρφί.

- Βλέπεις; Καρφί από πλοίο. - Είπες ψάρι.

- Ναι, ένα παιδί πάνω σε ψάρι. - Α, σε ψάρι.

Ένα δελφίνι.

Και πήγες πολύ βαθειά για τις δυνάμεις σου.

- Τι βλάκας! - Σαν και εσένα

Η μαγεία του βυθού. Έτσι το λένε.

Ο φίλος σου ο Αλβανός, έχεις δίκιο αγαπητή μου.

Να 'μαστε.

- Νίκο είσαι κάτω; - Εδώ είμαι.

Βοήθησέ με να το βάλω να δουλέψει, έλα.

Αν δεν μπορεί να το κάνει ο αέρας να δουλέψει, δεν μπορώ να το κάνω ούτε εγώ.

Μια φορά στα δέκα χρόνια, είναι άρρωστη η αδελφή σου...

... και ο Νίκος ξεχνάει να λαδώσει τον ανεμόμυλο...

... και τα κοφτήρια δεν γυρίζουν.

Αν δεν γυρίζουν, ποιος θέλει τον μύλο;

Με ακούς;

Θα μας πετάξουν έξω, και τότε ποιος θα μας συντηρήσει;

Δουλεύει!

Πήγαινε και φέρε λίγο ψάρι για φαγητό.

Όχι τώρα. Ο κος Χώκινς είναι εδώ.

Νίκο.

Λοιπόν μικρή μου τσιγγάνα ο γιατρός είναι εδώ.

Καλά είναι το πόδι μου.

Δεν έχω άλλες είκοσι δραχμές πάλι μόνο για να μου πεις ότι είναι καλά.

Δεν καταλαβαίνεις.

Δίνω στον Κυριάκο τον φούρναρη καθαρτικό...

... και τον χρεώνω 50 δραχμές.

Σε άλλους δεν παίρνω τίποτα, τους φέρνω δώρα.

Αύριο θα σπάσω το δεξί μου πόδι.

Τέλειο! Τέλειο τραύμα.

Ούτε πυρετός ούτε λιποθυμία...

Ούτε παραμύθια για συναντήσεις με καρχαρία...

Ποτέ δεν είπα ότι είχα πυρετό, δεν είπα ότι είδα καρχαρία.

Λάθος μου βεβαίως.

- Είπες, ξιφία. - Ξιφίας; Δελφίνι ήταν.

- Σαν αυτό; - Ναι, αλλά μόνο ένα.

Μικρή μου τσιγγάνα, είμαστε πλούσιοι!

Πλούσιοι;

Όχι πλούσιοι, πολύ πλούσιοι...

Ξέρεις που ήμουνα εχτές ολόκληρη την ημέρα;

Έδινες καθαρτικό στον φούρναρη Κυριάκο.

Όχι, όχι, πήγα στην Δήλο!

Διάβασα τις περγαμηνές του αρχειοφυλακείου.

Διάβασα έναν παλιό θρύλο. Μετά αντέγραψα το μωσαϊκό.

Ξέχασα όλους τους ασθενείς, δεν κοιμήθηκα δεν έφαγα...

- Να σου φέρω λίγο τυρί... - Κάτσε κάτω.

Αυτό το καρφί που σου μπήκε στο πόδι είναι πολύ παλαιών ετών.

Είναι από ένα πλοίο που συμφώνα με έναν αρχαίο θρύλο...

... μετέφερε θησαυρούς στην Δήλο.

Αλλά βυθίστηκε σε μια καταιγίδα κοντά σε αυτό το νησί πριν...

... πολλά χρόνια όταν ο Χριστός ήταν μικρό αγόρι.

Παναγιά μου!

Τότε με πιστεύεις. Ήταν ένα πλοίο...

Ναι, σε πιστεύω...

Το πρόβλημα είναι να μας πιστέψει κάποιος.

Και αυτός πρέπει να είναι ο σωστός "κάποιος".

Ο ξάδελφός μου ο Νικήτας. Η γυναίκα του είναι ανιψιά του Αντρέα Παλόστη

Έχει όλα τα γαϊδούρια της Σαντορίνης.

Αγαπητή μου, αυτός ο κάποιος δεν πρέπει να έχει γαϊδούρια αλλά λεφτά.

Ο Γρήγορης Γρανίτος. Ο θειος μου. Έχει πλούσια γυναίκα που πεθαίνει...

Φαίδρα! Δεν πρέπει να είναι κανείς απ’ την οικογένειά σου.

Μόνο εσύ και εγώ, μικρή μου τσιγγάνα θα ξέρουμε το μυστικό.

- Θα γίνουμε πλούσιοι... Πλούσιοι! - Ωραία...

Λες πολλά γιατρέ. Και εμένα μου αρέσουν πάρα πολύ τα λεφτά.

Τότε πήγαινε για σφουγγάρια στην Αλβανία. Πήγαινε να βουτήξεις εκεί.

Δεν μπορώ γιατρέ είμαι ερωτευμένος.

Ερωτευμένος ε; Απλώς θέλεις να πάρεις μερίδιο από αυτή την υπόθεση.

Και γιατί όχι; Ξέρω το μέρος που βουτήξαμε...

... και θέλω να γίνω πλούσιος. Είναι απλό.

Είναι απλό.

Ένα παλιό ελληνικό ρητό λέει...

... "το ένα τρίτο από "κάτι", είναι καλύτερο απ’ το μισό του τίποτα".

Τώρα, σε ποιους πρέπει να μιλήσουμε. Κατ’ αρχάς πρέπει να είναι πλούσιοι.

Κατά προτίμηση να είναι ξένοι και φυσικά τίμιοι.

Κάποιοι Αμερικανοί.

Ναι, στην Αθήνα υπάρχουν ντουζίνες που σκάβουν συνεχώς την Ακρόπολη.

- Ποιος θα πάει λοιπόν; - Εγώ θα πάω στην Αθήνα, σήμερα.

Θα πας στην Αθήνα να ξοδέψεις τα λεφτά σου σε κρασί;

Άσε που έχει πολλά κορίτσια Και αν σε πιάσει η Αστυνομία;

Και αν σου ζητήσει χαρτιά; Τι θα γίνει τότε;

- Και θέλεις να πάει αυτός; - Να μην σε νοιάζει αυτό.

- Θα τον συλλάβει η Αστυνομία. - Παιδιά μην τσακώνεστε.

Νίκο, πήγαινε να βρεις τα παπούτσια μου.

Δεν μπορώ να πάω στην Αθήνα χωρίς παπούτσια.

Σιγά-σιγά παιδιά... δεν είναι τόσο απλό από εδώ και πέρα.

Αν με ζητήσει κανείς θα είμαι στο μουσείο.

Δρ. Κάλντερ, ο κος Μπάλντουϊν και οι δικοί του περιμένουν.

Λυπάμαι, αλλά η ομάδα μας έχει άλλη γνώμη...

Δοκίμασα, αλλά δεν ήξερα τι να κάνω...

Σπουδαίο κομμάτι αυτό Ντιλ. Όταν το φέρουν επάνω, έλα να το δεις.

- Πού είναι τώρα "αυτός ο... "; - Ο κος Μπάλντουϊν Ουίλιαμ...

είναι κάτω στο μουσείο. Μαζεύει τους καρπούς των κόπων μας.

Με την γυναίκα του και την κόρη του, θυμήσου είναι ο χρηματοδότης.

Πάντα υπάρχει ένας χρηματοδότης.

Να θυμάσαι για το καλό σου...

... ότι και οι χρηματοδότες έχουν αισθήματα.

Ει, εσύ.

Είπες ότι θα είναι εδώ πριν το φαγητό, εγώ έφαγα ήδη δυο φορές.

- Κρεμμύδια και τις δυο. - Πρέπει να γυρίσω στην Ύδρα...

Δεν έχω άλλη άδεια.

Λυπάμαι, αλλά είδατε πόσο απασχολημένος ήτανε.

Αυτός που σφυρίζει είναι το αφεντικό, Αμερικανός;

Ακριβώς.

- Δεν με κοροϊδεύεις, δις; - Όχι, έχει δουλειά.

Και εγώ δεν έφαγα. Με συγχωρείς λοιπόν.

Τίποτα προσωπικό Κάλντερ, αλλά αυτό το μουσείο είναι απογοήτευση...

Μετά την Ρώμη, Παρίσι, και Λονδίνο.

Τι περίμενες;

Όλοι οι απατεώνες και κλέφτες της Ευρώπης...

... κουβαλάνε τα μεγαλεία της Ελλάδας...

... και γεμίζουν τα μουσεία όλου του κόσμου.

Δεν χρειάζεται να είσαι βίαιος. Είμαι με το μέρος σου αν θυμάσαι.

Λυπάμαι, απλά νευριάζω όποτε το θυμάμαι.

Λοιπόν να συνεχίσουμε ή έχεις και άλλες ερωτήσεις;

Ναι!

Πόσο νομίζετε ότι μπορώ να περιμένω στην Αθήνα;

Πρέπει να γυρίσω σπίτι. Θέλετε να με δείτε ή όχι;

Θέλω; Σχετικά με τι;

Πες τους να έρθουν αργότερα και θα σου δείξω κάτι.

Ξέρω, βρήκατε κάτι. Έναν μεγάλο θησαυρό.

Ναι.

- Είναι χιλιάδων χρόνων παλιό. - Πώς το ξέρετε;

Το 1820 ένας βοσκός απ’ τα νησιά βρήκε την Αφροδίτη της Μήλου...

Δεν είναι η Αφροδίτη της Μήλου. Άλλο είναι!

Και από τότε κάθε χρόνο... Βοσκοί, ψαράδες...

... έρχονται στην Αθήνα με ιστορίες για αγάλματα... μόνο ιστορίες.

Δεν θέλετε να ακούσετε λοιπόν. Εντάξει.

Θα πάω στους Γάλλους, τους Ιταλούς, τους Άγγλους.

Αυτοί θα με ακούσουν. Εκεί θα πάω.

Πολύ απλός λαός οι Έλληνες.

Ναι, τόσο απλοί που έκαναν κάτι σαν αυτό δυο χιλιάδες χρόνια πριν.

Μην το αγγίζεις.

- Άφησέ τον. Άφησε τον ιππέα να"ιππεύσει! - Μα δεν ιππεύει τίποτα.

Τι τρέλα να πάει χαμένο τέτοιο έργο για την μάζα και τους αγνοούντες.

Υποκλίσου μπροστά του και θυμήσου...

... ο ιππέας του Αρτεμισίου είναι δυο χιλιάδες εκατό χρόνια μεγαλύτερός σου!

Και περισσότερο ξακουστός από σένα...

Κύριε, είσαι Αμερικανός πλούσιος;

Άσχετη ερώτηση και πολύ Αδιάκριτη.

Μπορείτε να με αφήσετε μόνο τώρα;

Ω, εδώ είσαι.

- Απολυμένος; - Όχι, απλώς κουρασμένος.

Ωραία. Τότε μπορείς να με κεράσεις ένα μαρτίνι στου Ζόναρς.

Ω! Η επιστροφή του ασώτου!

Μείνε εδώ, θα την χειριστώ εγώ ήσυχα.

- Κοίταξε, λυπάμαι πολύ... - Δεν είμαι βοσκός.

Εντάξει δεν είστε βοσκός.

Πήγα στους Γάλλους και αυτός εκεί με τσίμπησε.

Οι Άγγλοι είπαν ότι έχουν αρκετά προβλήματα.

Και οι Ιταλοί, ότι έχουν αρκετά αγάλματα.

- Εντάξει, τι άγαλμα; - Το βλέπεις αυτό;

Φέρνω το αυτοκίνητο... και θα περιμένω.

Οι Γάλλοι το έκαναν;

Το καρφί, στο πλοίο με το δελφίνι... Δυο χιλιάδων χρόνων.

Όταν ο γιατρός το έβγαλε έξω...

- Βλέπεις; - Ναι, καλύτερα να καθίσεις.

Είναι σχέδιο του μωσαϊκού στο νησί της Δήλου.

- Είστε από την Δήλο; - Όχι, από την Ύδρα.

Και στ’ αλήθεια είδατε ένα άγαλμα...

... ενός παιδιού πάνω σε ένα δελφίνι στον πάτο της θάλασσας;

Και βεβαία το είδα! Μεγάλο.

Μπορεί να στο πουλήσω αν μου δώσεις πολλά λεφτά.

Ξέρω. Αλλά περίμενε, δεν θέλω...

Δεν με πιστεύεις, άκου...

Σήμερα στο μουσείο είδα και άλλο παιδί.

Σαν το δικό μου, αλλά το δικό μου είναι πάνω σε ένα ψάρι. Ένα δελφίνι!

Στ’ αλήθεια είδες παιδί πάνω σε δελφίνι τον πάτο της θάλασσας;

Όχι, σε ένα πλοίο...

Ο Άγγλος γιατρός είπε ότι ήταν Τριήρης.

Το καρφί είναι από το πλοίο. Κοίτα.

- Για να το ξεκαθαρίσουμε. - Αφού σου είπα, ξεκινάμε από εδώ...

- Ποιο είναι το όνομά σου; - Φαίδρα.

- Πού μένεις, σε ποιο ξενοδοχείο; - Όχι σε ξενοδοχείο είναι ακριβά.

Παρ’ το, είναι εντάξει.

Δεν είναι εντάξει. Αν μια Αμερικανική εταιρία μού πάρει αυτό που βρήκα στην θάλασσα...

πεντακόσιες δραχμές για το δελφίνι μου... δεν είναι εντάξει.

Είναι αν είδες το παιδί και το δελφίνι.

- Τι θα ήθελες ποιο πολύ; - Για μένα τίποτα

- Αλλά για τον Νίκο... - Ποιος είναι ο Νίκος;

Ο αδελφός μου ο ψείρας. Θα πάει στο Πανεπιστήμιο, όπως και εσύ.

Νομίζω ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε.

Συνάντησέ με στα "Αστέρια" στις επτά. Να είσαι εκεί.

Εντάξει.

Και θα τηλεγραφήσω στο Γέηλ να τους πω...

... ότι ένας φοιτητής, ο ψείρας έρχεται.

Γεια.

Λυπάμαι, δεν επιτρέπεται το σερβίρισμα σε ασυνόδευτες κυρίες.

Περιμένω έναν άντρα.

Αυτό εννοώ. Καμία δεν μπορεί...

Αφού πεινάω...

Σας παρακαλώ, δεν σερβίρω κυρία που κάθεται μόνη της.

Τον ξέρω αυτόν. Θα καθίσω μαζί του

Τον κο Παρμαλή;

Βλέπεις; Τώρα δεν είμαι μόνη μου, είμαι με φίλο.

Το λογαριασμό παρακαλώ.

Όχι, όχι, μείνε εδώ. Δεν μου επιτρέπουν να είμαι μόνη.

Θα ήθελα το ραδιόφωνό μου.

Αυτό βεβαίως, αν δεν σκοπεύετε να το κρατήσετε.

Ούτε που το κατάλαβα. Είναι καλό ραδιόφωνο.

Κυρία, σας παρακαλώ, πρέπει να φύγετε.

Εσύ να φύγεις!

Ο δρ. Κάλντερ, ο Αμερικανός... Πες του ότι είμαι εδώ.

Θέλει πολύ αυτό που βρήκα... Πολύ σπουδαία δουλειά.

Αν κατάλαβα, θα δειπνήσετε με τον επιφανή δρ. Κάλντερ;

- Τρώω τώρα, θέλεις λίγο; - Ευχαριστώ.

Επιτρέψτε μου να διαλέξω εγώ το κατάλληλο αναψυκτικό.

Για να δω... ποιο θα είναι το καλύτερο αναψυκτικό;

Κατσικόγαλα για δυο.

Σπουδαίος άντρας ο δρ. Κάλντερ, ε;

Με τον πεζό του τρόπο. Τον αποκαλώ "αδιάφθορο Τζιμ".

Τον ξέρεις καιρό;

Οι δρόμοι μας συναντήθηκαν αλλά προσπεράσαμε.

Δρέσδη, Ρότερνταμ, Φλωρεντία, όπου πέρασαν και λεηλάτησαν οι Ναζί.

Ραφαέλ και Ρέμπραντ...

Ακόμη και σε ένα κινέζικο βάζο που ανήκε στην μαντάμ Πομπαντού.

Ήταν πάντα ο λοχαγός Τζιμ Κάλντερ του Αμερικανικού Στρατού.

Αποδίδοντας πολύτιμα αντικείμενα στους νόμιμους ιδιοκτήτες.

Τυπική μεσοαστική χειρονομία.

Χάρηκα που έμαθα ότι επιτέλους ο Τζιμ στράφηκε σε κάτι ποιο γήινο.

Έχει ραντεβού με ένα όμορφο κορίτσι αντί με ένα μαρμάρινο μπούστο.

- Όχι, έχουμε δουλειά μαζί. - Πολύ επιχειρηματικό.

Μπορώ να ρωτήσω τι είδους δουλειά;

Θα πάρουμε όλοι μας πολλά λεφτά και ο Νίκος θα πάει στο Πανεπιστήμιο.

Μην μου πείτε ότι πουλάτε οικογενειακούς θησαυρούς...

- ... στον Τζιμ Κάλντερ; - Όχι, κάτι που βρήκα στη θάλασσα.

- Μυστικό; - Δεν είναι μυστικό.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο ενδιαφέρον από μια γυναίκα με μυστικά.

Με συγχωρείτε. Κάποιος με ζητάει στο τηλέφωνο.

- Μάλιστα κύριε. - Μιλά μόνο...

Πες το όνομά σου έξι φορές.

Το όνομά σου έξι φορές...

Δημήτρης Παπαδόπουλος, Δημήτρης Παπαδόπουλος Δημήτρης Παπαδόπουλος, Δημήτρης Παπαδόπουλος...

Φτάνουν τέσσερις.

Ευχαριστώ.

Για εσένα ήταν το τηλέφωνο.

Ο δρ. Κάλντερ θα καθυστερήσει δυο ώρες.

Δυο ώρες;

- Δυο ώρες είναι πολύ... - Πάμε μια βόλτα τότε. Κάνει ζέστη.

Το αυτοκίνητό μου με τον σοφέρ περιμένουν έξω.

Μου ζητάς να ανεβώ στο αυτοκίνητό σου με τον σοφέρ;

- Με μεγάλη μου ευχαρίστηση. - Εντάξει, τότε πάμε.

Γεια σου, Δημήτρη.

- Πότε φεύγει το πλοίο για Ύδρα; - Έφυγε.

Δεν σκέφτεσαι να πάρεις το κορίτσι από πίσω στο νησί, έτσι δεν είναι;

Γιατί όχι; Φαινόταν λογική.

Γιατί αυτό έχει σχέση με την αρχαιολογία.

- Είναι κυνήγι θησαυρού. - Ντιλ, μου έδωσες μια ιδέα.

Και έχασες ένα μαρτίνι.

Φεύγουμε απ’ την Αθηνά τώρα.

Λυπάμαι, αλλά όχι εγώ. Αγαπάω την δουλειά μου. Εσύ;

Την λατρεύω γι’ αυτό το κάνω...

Πρόσεξε την κυρία να είναι άνετα.

Να έχει απόλυτη ελευθερία πάνω στο γιότ...

... αλλά σε καμιά περίπτωση δεν θα φύγει.

- Μάλιστα, κύριε. - Θα περάσω την νύχτα έξω.

Το πρωί ο Τονίνο θα με πάει στην Επίδαυρο.

Και αν βρω ότι ψάχνω, θα γυρίσω αύριο.

Αν όχι, θα γυρίσω στα Μετέωρα.

Και θυμήσου. Η κυρία πρέπει να μείνει στο πλοίο ως φιλοξενούμενη.

- Ήμουν σαφής; - Μάλιστα, κύριε.

Λυπάμαι που δεν βρήκατε ό, τι θέλατε στην βιβλιοθήκη μας κ. Παρμαλή.

Ήταν δύσκολο.

Καλύτερα να κοιτάξετε στα Μετέωρα.

- Σ’ αγαπώ, αγάπη μου... - Έμενα η εσένα;

Κανέναν μας, φοβάμαι. Ο άντρας της είναι εκεί πάνω.

Έτσι είναι...

Και εγώ σε αγαπώ γλυκεία μου...

Η καλύτερη ακουστική στον κόσμο.

Ζαλίζει τους εκστασιασμένους τουρίστες.

Το άκουσα αυτό!

Και σε κάνει ωτακουστή!

- Καλή τύχη στα Μετέωρα κύριε. - Σ’ ευχαριστώ πολύ.

Εδώ είμαστε κύριε.

Πώς θα ανεβώ εκεί πάνω;

Με το ασανσέρ, που στέλνει το μοναστήρι.

Ποιο κουμπί να πατήσω;

Προφανώς πάτησα λάθος κουμπί.

Σ’ ευχαριστώ, αδελφέ.

Καλώς ήλθατε στα Μετέωρα.

Μπορώ να ρωτήσω ποιος σας ασφαλίζει;

Εμπιστευόμαστε τον Παντοδύναμο.

Ασφαλής εταιρεία.

Λυπάμαι που σας επιβάλω την παρουσία μου.

Βλέπω ότι είστε απασχολημένοι γι’ αυτό θα είμαι σύντομος.

Ζητάω πληροφορίες για ένα αντικείμενο...

... που πιστεύω ότι βρίσκεται στον πάτο της θάλασσας.

Τι αντικείμενο; Οστά, καροτσάκι;

Ένα πλοίο βυθίστηκε πριν από χρόνια...

Πεντακόσια χρόνια, χίλια, δυο χιλιάδες;

Δυο χιλιάδες είναι καλά.

Ξέρετε που να ψάξετε; Έχουμε πάνω από 3. 400 τόμους.

Το μόνο που έχω γραμμένο είναι από έναν μελετητή της Δήλου...

Το θαύμα του δωδέκατου αιώνα...

Σκόνη μαζεύεται στα γραπτά μας για χρόνια...

... και σήμερα πριν την πρωινή λειτουργία...

... είστε ο δεύτερος που ζητάει το ίδιο πράγμα.

Συγνώμη;

Θα σας βοηθήσω αν μπορώ μετά την λειτουργία.

Ευχαριστώ, αδελφέ.

Έπρεπε να κάνω κράτηση.

Γεια σου, Παρμαλή.

Τι γυρεύεις εδώ;

- Ξέμεινες από ελληνικά ρητά; - Αυτό είναι αδύνατο.

Εσύ πάνω από όλους έπρεπε να το ξέρεις.

Δεν καταλαβαίνω.

Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Μετέωρα... Κάτι υποπτεύομαι.

Μην ανοίγεις πληγές Τζιμ. Έχουμε πολλά κοινά σημεία.

- Όχι το χρήμα. - Αγαπάμε και οι δυο ό, τι αγοράζεται.

Για πρακτικός άνθρωπος, χάνεις χρόνο και το μυαλό σου εδώ Τζιμ.

Μ’ αρέσει αυτό σε εσένα.

"Και το αγόρι ίππευσε κάτω από την σκοτεινή θάλασσα...

...πάνω στον σύντροφό του, ένα χρυσα φένιο παιδί σ’ ένα σιδερένιο δελφίνι".

- Μπρούτζινο. - Δέχομαι την διόρθωση. Μπρούτζινο.

"Πέρα απ’ την Πελοπόννησο βυθίστηκε ο καλύτερος θησαυρός μας".

Πελοπόννησος. Σε ικανοποιεί αυτό;

Με ικανοποιεί περισσότερο Τζιμ το ότι σε βρίσκω εδώ.

Σιχαίνομαι να βρωμίζω τα δάχτυλά μου.

Πρέπει να βιαστώ αλλιώς θα χάσω το καλάθι.

Δεν θα ήθελα να σε δω στην φυλακή Βίκτωρ.

Η συναισθηματικότητά σου είναι ακόμη η πιο ελκυστική αδυναμία σου Τζιμ.

Κράτησέ την ψηλά.

Να σου θυμίσω την ενάτη παράγραφο του Ελληνικού Ποινικού Κώδικα.

"Κάθε αντικείμενο που έχει ιστορική αξία δεν μπορεί...

...κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να μεταφερθεί έκτος Ελλάδος...

... η χωρικών υδάτων".

Είναι ιδιοκτησία του ελληνικού έθνους.

Ναι, Τζιμ την ξέρω την παράγραφο.

Για μένα την έγραψαν.

Έχεις απόλυτα δίκιο!

Πριν πεις τίποτα άλλο... Να σε ρωτήσω κάτι.

Ξέρω την ερώτηση. Μπούρδες. Είπες πάμε βόλτα με το αυτοκίνητο.

Με ρώτησες αν θέλω νερό. Μου είπες ότι πάμε να βουτήξω στην Ύδρα.

Έρχομαι εδώ στο πλοίο, με ρωτάς αν μου αρέσει ο καθαρός αέρας.

Σου λέω, ότι είδα ένα βυθισμένο πλοίο, καθόμαστε στην καμπίνα...

...με ρωτάς το όνομα της μητέρας μου. Σου απαντώ Κατερίνα Ζεμπίλα... όχι...

Λέω ότι είδα το παιδί και το δελφίνι. Μ’ αφήνεις και εξαφανίζεσαι.

Και περιμένω εδώ και δυο μέρες.

Δεν ήσουν άνετα; Δεν σε φρόντισαν;

Ω! Πάρα πολύ... με κράτησαν μέσα! Τέλος οι ερωτήσεις εντάξει;

Ωραία! Τώρα σε ρωτάω...

Αν φέρω πλήρωμα και εξοπλισμό από την Ύδρα...

... μπορείς να βρεις ακριβώς το μέρος;

Δεν πηγαίνεις στην αστυνομία βεβαία χωρίς τα παπούτσια σου!

- Πηγαίνω στον κ. Κάλντερ. - Καν’ το, θα κερδίσεις πολλά.

Σου έδωσε πεντακόσιες δραχμές μπορεί να σου δώσει και άλλα τόσα.

Θα έχεις χίλιες δραχμές σε δολάρια...

Στάματα έξυπνε. Δεν με μπερδεύεις άλλο...

Κάνε μου τουλάχιστον μια χάρη.

Μπορεί να είναι ανόητο...

- Πάρε το μαντήλι σου... - Δεν έχω μαντήλι.

Έλα εδώ.

Είναι βελγική δαντέλα. Από τις Βρυξέλλες.

Πολύ παλιό και πολύτιμο.

Και τώρα θέλω το καλύτερο άγαλμα της Ελλάδας.

Αυτό που βρήκες.

Και γι’ αυτό θα αποκτήσεις στόλο από ψαράδικα.

Ίσως και περισσότερα, και θα ζεις στην Αθήνα, μέχρι να πεθάνεις...

Δεν ξέρω... πρέπει να μιλήσω στον Δρ. Χώκινς και στον Ριφ.

Πρέπει να πάω στην Ύδρα.

Τι ώρα είναι;

Δώσε μου το χέρι σου...

Τώρα θα ξέρεις πάντα...

Χτυπάει!

Είναι τέσσερις και τέταρτο...

- Το πλοίο φεύγει στις πέντε... - Ποιο πλοίο;

- Το πλοίο για την Ύδρα. - Είμαστε εν πλω προς στην Ύδρα.

Ψάχνω ένα κορίτσι που το λένε Φαίδρα.

- Μου είπαν ότι ζει εδώ. - Είναι η αδελφή μου.

Ω! Είσαι ο ψείρας!

- Γεια σου, ψείρα... - Γεια σας, κύριε.

- Γύρισε η αδελφή σου από την Αθήνα; - Την περιμένουμε...

- Είστε Αμερικανός κύριε; - Ναι, λέγομαι Κάλντερ.

- Παρακαλώ... καθίστε... - Ευχαριστώ.

Νίκο, καθάρισε τα παπούτσια του κυρίου.

Όχι, όχι, δεν πειράζει...

Μήπως θέλετε ένα ποτό αγαπητέ κύριε;

- Νίκο, άρμεξε την κατσίκα... - Όχι, ηρεμίστε παρακαλώ.

Ήρθα μόνο για μια πληροφορία.

Γιατί δεν ήρθατε μαζί με την Φαίδρα, κύριε;

Αυτό ήρθα να μάθω.

- Αλλά τα είπατε με την Φαίδρα; - Ναι, βέβαια.

Πώς τα πήγατε;

Υπέροχα, υπέροχα. Εκατομμύρια, εκατομμύρια!

Άφησα τα πράγματά μου στην αποβάθρα.

- Θα με βοηθήσει κανείς; - Νίκο, βοήθησε τον κύριο!

Τα λέμε, κύριοι.

Άκουσες τι είπε; "Εκατομμύριο".

Αυτό δεν είναι το λιμάνι της Ύδρας. Αύτη είναι η ακτή Μαντράκι.

- Είναι ακατοίκητη εδώ και δέκα χρόνια. - Πολύ σου ταιριάζει, αγαπητή μου.

- Να φύγουμε! - Να πάμε στο λιμάνι;

Και να μας κοιτάνε όλοι;

Θα μείνουμε εδώ.

Μακριά από αδιάκριτα μάτια.

Θα ήμουν περήφανη αν κατεβαίναμε στην Ύδρα...

... όλοι θα με κοιτούσαν με θαυμασμό.

Ο Νίκο, ο Ριφ, ο Δόκτωρ Χώκινς, όλοι...

Αγαπητή μου πρωτόγονη να σου θυμίσω ότι αύτη είναι μια παράνομη επιχείρηση.

- Τι εννοείτε; - Θα σου εξηγήσω.

Είναι μια συναλλαγή που αν στεφθεί με επιτυχία...

...θα έχει ως αποτέλεσμα να μην υπάρξουν προβλήματα με τον νόμο.

Εν ολίγοις, ...θα σε κεράσω ένα ποτό.

Σταμάτα να επιδεικνύεις αυτό το σάλι.

- Και τι να το κάνω αν είναι να μην το φοράω; - Να το κρύψεις.

Τώρα πήγαινε στην ακτή.

Και ετοίμασε τα πάντα με ηρεμία κι ησυχία.

Όταν βάλεις σημάδια στο νερό, ενημέρωσέ με.

Έχω τον πιο σύγχρονο εξοπλισμό στην αποθήκη.

Θα το αναλάβω εγώ μετά.

Και τι θα γίνει με το χρήμα;

Μετά την παράδοση, όπως συνηθίζεται με όλες τις συναλλαγές.

Το πλοίο από την Αθήνα φεύγει στις τρεις.

- Αυτό σημαίνει ότι δεν θα' ναι εδώ πριν τις 6. - Ναι, αν είναι σ’ αυτό.

Σε παρακαλώ είμαι ήδη αρκετά ταραγμένος.

Έλα ας παίξουμε ακόμη ένα. Δεν υπάρχει κανείς άρρωστος σ’ ολόκληρο το νησί.

Φαίδρα!

Κοίτα, αυτό είναι για σένα απ’ την Αθήνα.

Έφτασες νωρίς. Είναι μόνο τρεις.

- Είναι ακριβώς... - Δεν έχει σημασία.

Είναι 2:54 και 30 δευτερόλεπτα.

- Κοίτα 21 διαμάντια. - Πού;

- Δεν μπορείς να τα δεις είναι μέσα. - Γιατί μέσα;

- Για να μην τα βλέπει κανείς. - Πού το βρήκες αυτό;

Μου το έδωσαν.

- Ο Αμερικανός; - Βεβαίως.

Ο γιατρός μου είπε: "Πήγαινε να βρεις κανέναν πλούσιο", λοιπόν τον βρήκα.

- Το ξέρουμε. - Τα πάντα είναι καθαρά και ξάστερα.

- Δεν σου αρέσει όπως σφυρίζει. - Βρήκατε λάθος άνθρωπο, είστε χαζοί!

- Τότε τίποτα δεν είναι ξεκάθαρο! - Για ποιον;

Τώρα υπάρχει ένα μεγάλο ζήτημα.

Πάμε στο γιότ της ακτής Μαντράκι. Ελα.

Νίκο, πήγαινε σπίτι!

- Φαίδρα, να πάρουμε την βάρκα; - Όχι, θα πάμε απ’ τα βουνά.

Ει, κύριε αμερικανέ!

Θέλετε λούστρο, κύριε; Είμαι ο καλύτερος του νησιού.

- Λες αλήθεια; - Ναι.

Εντάξει Νίκο. Κλείσαμε συμφωνία. Ελα πάνω.

41!

42!

- Κύριε Παρμαλή! - Τι;

43!

- Ξέρετε ποιος βρίσκεται στο νησί; - Ποιος;

44!

Ο Κάλντερ.

Αστοχήσατε σ’ αυτό.

Ήταν ζήτημα χρόνου.

Ο Τζιμ Κάλντερ δεν είναι αρχάριος.

- Αυτοί είναι φίλοι μου ο Δρ Χώκινς... - Θα ανταλλάξουμε διαπιστευτήρια αργότερα.

- Είπες στον Κάλντερ ότι βρίσκομαι εδώ; - Όχι ακριβώς.

- Αν θέλει να... - Σου συνιστώ να το χρησιμοποιήσεις για τα νύχια σου.

Όσο ο Κάλντερ βρίσκεται εδώ δεν θα κάνουμε τίποτα.

- Δεν θα βάλουμε κανένα σημάδι... - Δικό μου το φταίξιμο. Είμαι φιλική με τον κόσμο.

Ηρέμησε αγαπητή μου. Έχουμε καιρό.

Θα απολαύσουμε τον ήλιο και θα πιούμε λίγο Μαδέρα.

Δεν θέλουν να πιουν.

Αλλά τι θα κάνω με τον Δρα Κάλντερ;

- Θέλει να βουτήξει. - Και να πάρει το άγαλμα.

Θα μπορούσες να εξηγήσεις σ’ αυτούς εδώ,

ότι θα πάρουν κάνα κόκαλο αργότερα, αν ηρεμήσουν τώρα;

Θα βουτήξεις με τον Κάλντερ σε ολόκληρο το Αιγαίο...

...εκτός από ένα σημείο του, το μέρος όπου βρίσκεται "Το παιδί με το δελφίνι".

Αλλά κύριε...

Θα βουτήξετε μέχρι να εξαντληθεί η υπομονή, η φιλοδοξία...

…το χρήμα, το οξυγόνο κι η ελπίδα του.

Ω κε Παρμαλή, είστε πανέξυπνος!

- Ευχαριστώ. - Τώρα μπορούμε να πιούμε κρασί.

- Αυγά ψαριού; - Χαβιάρι, για να είμαι ακριβής.

Σας αρέσουν;

Όπως πολλά ακριβά πράγματα και το ήρεμο γούστο.

Πίνω στην ελπίδα ότι θα το αποκτήσετε σύντομα.

- Νίκο! - Αύτη είναι η αδερφή μου, Δρ. Τζιμ.

Λοιπόν...

Καλώς ήλθατε στην Ύδρα. Ναι.

Κι αν περίμενα από εσάς, θα 'μουν ακόμη στην Αθήνα.

- Για μισό λεπτό. - Κι εσύ μικρέ πήγαινε στον ανεμόμυλο!

- Και να μην μιλάς με ξένους! - Δεν είμαστε ξένοι, είμαστε παλιοί συμφοιτητές.

Κοίτα ποσό βρώμικο είναι το πρόσωπό σου! Πήγαινε σπίτι να πλυθείς!

Κι εσείς δεν είστε έμπιστος! Καθόλου!

- Δεν είμαι; - Αν το παραδεχτείτε, δεν θα 'μαι θυμωμένη.

Εντάξει, το παραδέχομαι. Αλλά πού πάμε μετά απ’ αυτό;

- Ακόμη θέλετε να βρείτε το άγαλμα; - Βέβαια.

- Γι’ αυτό θα νοικιάσω μια βάρκα και πλήρωμα... - Θα νοικιάσω εγώ βάρκα και πλήρωμα!

Θα σας έρθει φθηνότερα.

- Πόσο; - Λοιπόν...

... με 500 δραχμές θα σας βρω την καλύτερη βάρκα.

Με 500;

- Τι νομίζεις ότι είμαι, εκατομμυριούχος; - Όχι.

- Ξέρετε να χειριστείτε την μηχανή; - Θα προσπαθήσω!

Έχω την δική μου βάρκα. Δεν θα χρειαστούμε πλήρωμα.

Έτσι θα κάνουμε οικονομία.

Γιατί δεν αναλαμβάνετε και τα φορολογικά μου;

Τίποτα. Ξέχνα το.

Θα σε συναντήσω εδώ στις 8 και θα πάμε να βουτήξουμε.

- Εντάξει; - Εντάξει.

- Κράτα την αναπνοή σου και θα τα καταφέρεις. - Ναι, αλλά τα αυτιά μου!

Σε δυο μέρες θα το 'χεις συνηθίσει.

Δεν μπορώ να το καταλάβω

Ήμουν σίγουρη ότι αυτό ήταν το μέρος.

Έτσι γίνεται. Ολόκληρος ωκεανός είναι...

Ναι, αλλά ήταν εδώ.

Ο ήλιος ήταν επάνω και το πλοίο σε γραμμή με αυτόν τον βράχο!

Και σήμερα τίποτα, παρά άμμος.

Οι μέρες είναι μεγαλύτερες και ο ήλιος σε διαφορετική θέση.

Ναι, μεγαλύτερες μέρες...

Εσύ ξέρεις, έξυπνε...

- Να δοκιμάσουμε εκεί... - Όχι, τελειώσαμε για σήμερα.

Τι;

Πρέπει να κρατήσουμε αέρα στις συσκευές.

Έχουμε πολύ.

Τότε θα κρατήσουμε εσένα.

Σου αρέσει αυτό;

Βουτάμε κάθε μέρα εδώ και δυο εβδομάδες...

- ... τουλάχιστον κάτι βρήκαμε. - Τίποτα, ακριβώς.

Μπορεί να είναι η απάντηση στην ερώτηση.

Αν μπορέσουμε να τα συνδυάσουμε ίσως...

Έλα πάμε...

Δεν θέλεις να συνεχίσουμε; Είναι πρωί ακόμα

Έχουμε όλη την ημέρα.

Έχω κάτι πράγματα να κάνω και...

Κοίταξέ τους...

Το καθήκον αγόρι μου!

Θα σε δω το πρωί.

Αυτό ήταν για σήμερα;

Θα σου πω τι θα κάνουμε.

Θα με συναντήσεις στην ταβέρνα…

…και αν είσαι καλό κορίτσι θα σε κεράσω.

- Στις οκτώ. - Οκτώ ακριβώς.

Ακριβώς.

Το καλύτερο γυάλισμα στην Ελλάδα.

- Πόσο. - Για σένα τζάμπα.

Να σε γλυκάνουμε λίγο...

Ένα, δύο...

Χαβιάρι; Περίεργο...

Δεν είναι καλό. Δεν αρέσει στον Ριφ.

Πάντα σερβίρετε χαβιάρι στον μύλο;

Το έφερε η Φαίδρα από το γιότ.

Είπε ότι είναι καλό για 'μένα.

Το γιότ; Ποιο γιότ;

Ένα μεγάλο πλοίο. Είναι στο Μαντράκι.

Στο Μαντράκι; Πού είναι το Μαντράκι;

Απ’ την άλλη πλευρά του νησιού.

Κανείς δεν μπορεί να το δει.

Εντάξει, ψείρα.

Καλύτερα να πας σπίτι. Θα σε περιμένει η αδελφή σου.

Εντάξει.

Θα τα πούμε.

- Τονίνο. Βαλε φαγητό για δυο. - Μάλιστα, κύριε.

Τι ωραίο μέρος.

Η σπηλιά του πειρατή... Ό, τι πρέπει για σένα.

- Εκπλήσσεσαι που με βλέπεις; - Αντίθετα, σε περίμενα.

Δεν με εκπλήσσει που κλέβεις πίνακες.

Παίζεις χαμένο παιχνίδι Κάλντερ. Δεν έχεις ελπίδα.

Θέλεις στ’ αλήθεια το παιδί με το δελφίνι, έτσι δεν είναι;

Ναι.

Γι’ αυτό έχω τόσο πολύ ενοχληθεί από σένα.

Γιατί επιμένεις; Το κορίτσι δεν θα σε βοηθήσει.

Και μην ελπίζεις πως θα βρεις το άγαλμα μόνος σου.

- Λοιπόν; - Όταν χάνεις να το παραδέχεσαι.

Ίσως έχεις δίκιο.

Όσο είσαι ειλικρινής.

Πες μου...

Αν δεν είμαι κοντά, πώς θα το βγάλεις απ’ τα ελληνικά νερά;

Τζιμ, μου μιλάς λες και είμαι έντιμος.

Δεν είμαι.

- Θα φάμε μαζί; - Ευχαριστώ.

Παρακαλώ.

Πιπέρι; Αλάτι;

Τι ωραία φωτογραφία του Ρούσβελτ!

Από μακριά φαίνεται καλύτερος.

Λεφτά είναι, υποθέτω ότι άκουσες γι’ αυτά.

Μην είσαι ευγενής και τα αρνείσαι.

Τίποτα ποιο ευγενικό από τα λεφτά.

Συγνώμη, αλλά κρύωσε η σούπα.

Όπως και ο πάτος του Αιγαίου.

- Πήγαινε να χορέψεις μαζί του. - Θα χορέψω με σένα.

- Ωραία δεν ήταν; - Ναι, ήταν.

Κρίμα που δεν είμαστε στην ίδια ομάδα.

Μα, είμαστε στην ίδια ομάδα

- Είμαστε; - Και βέβαια.

Βουτάμε μαζί, γελάμε μαζί... Είμαστε καλά μαζί...

Σίγουρα, όταν βρίσκουμε σφουγγάρια και βρώμικα παλιοπράματα.

Όχι αγάλματα!

Μην ανησυχείς. Θα το βρούμε στο τέλος.

Ναι, θα το βρω. Όχι μαζί σου.

Αλλά με την επιστήμη… Ξέρεις, είναι κρίμα αλλά…

…η επιστήμη έχει έναν τρόπο να κατα στρέφει πράγματα, για πολύ κόσμο...

Τι επιστήμη;

Το απόγευμα, πηρά ένα μικρό κουτί που εντοπίζει μέταλλα κάτω απ’ το νερό.

- Ξέρεις, με τον ήχο. - Χωρίς να βουτήξεις;

Ναι. Βουτάς μόνο μια φορά. Μετά το βρίσκεις.

Νίκο! Νίκο! Πού ήσουν;

Είναι αργά για εσένα... πρέπει να πάμε σπίτι.

Γρήγορα.

- Γιατί; Δεν είναι αργά... - Είναι αργά.

- Λυπάμαι... - Όχι, εντάξει.

Παρ’ τον σπίτι, βάλ’ τον για ύπνο και έλα.

Θα σε περιμένω.

Ο Κάλντερ τα ξέρει όλα Ότι τον ξεγελάσαμε... Όλα!

Αύριο αρχίζει μ’ ένα πλοίο μόνος του να βρει το άγαλμα.

Θα μας το πάρει.

- Δεν θα το βρει ποτέ μόνος του. - Έχει ένα μηχάνημα.

- Ακούει ένα μηχάνημα, αμερικάνικο. - Υποβρύχιος ανιχνευτής ήχου.

Ο φίλος μας ο Δρ. Κάλντερ είναι πολύ αποφασισμένος.

Έχεις δίκιο αγαπητή μου Φαίδρα...

...το άγαλμα πρέπει να μετακινηθεί απόψε...

Ετοίμασε όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό.

Δαυλούς, λάμπες, σχοινιά, οξυγόνο, μπουκάλες, στείλε και τον Τονίνο.

Εντάξει, κύριε.

Και θα ετοιμάσω την ανέλκυση του αγάλματος.

Τίποτα τέτοιο. Όχι τώρα.

Όχι με τον Κάλντερ να παρακολουθεί σαν γεράκι.

Είναι πολύ επικίνδυνο.

Όταν έρθει η ώρα, θα οδηγηθούμε σ’ αυτό το νησί που μοιάζει με φάλαινα.

Εκεί θα γίνει η μεταφορά.

Τώρα, άκου προσέχτηκα.

Εσύ και ο σύντροφός σου θα αποκόψετε το άγαλμα απ’ το σκαρί του πλοίου...

...και θα το μεταφέρετε στην σπηλιά ή ακόμα καλύτερα...

...στο σπηλαίο εδώ κοντά, αυτό που είναι κάτω από τον φάρο.

Όταν θα είμαστε κάτω, να προσέχεις το μπαλόνι.

Ξέρεις τα σινιάλα. Ένα για σκοινί, δυο για οξυγόνο.

Καλημέρα...

- Σε ξύπνησα; - Ναι.

Δεν μπορούσα να κοιμηθώ χθες και εσύ δεν ήρθες στην ταβέρνα.

Και έτσι...

- Θα βουτήξεις τώρα; Τόσο νωρίς; - Όχι ακόμα.

Θα είμαι μόνος μου εκεί έξω.

Θα μου λείψεις...

- Θα έπρεπε να γελάσεις... - Δεν γελάω... μόνο...

Δεν ξέρω...

Είσαι το ομορφότερο κορίτσι που έχει ζήσει ποτέ στον ανεμόμυλο.

Παναγία μου, βοήθησέ με... Είμαι μπερδεμένη...

- Δόκτωρ Τζιμ, Δόκτωρ Τζιμ... - Γεια σου ψείρα.

Δόκτωρ Τζιμ! Να έρθω μαζί σου;

Βέβαια. Πάντα υπάρχει χώρος για σένα σύντροφε. Πήδα.

Είναι δώρο για σένα, Δρ. Τζιμ;

Όχι ακριβώς.

Μια στιγμή και θα το δούμε μαζί.

Ξέρεις τι είναι; Είναι...

Στα αλήθεια σ’ αρέσει, έτσι δεν είναι;

- Είναι δικό σου. - Για μένα;

- Για σένα. - Ευχαριστώ δρ. Τζιμ.

Να σε βοηθήσω σε παρακαλώ;

Ναι.

Πραγματικά, μπορείς να βοηθήσεις πάρα πολύ.

Όταν μπω στο νερό, άκου αυτό το μηχάνημα...

…και όταν κάνει "τικ-τικ", άρχισε να φωνάζεις.

Εντάξει.

Αν κάνει "τικ-τικ" φωνάζω...

Λοιπόν τι θα κάνεις; Θα ακούσεις τα ψάρια;

Θα μου άρεσε αυτό.

Ριφ κοίτα... Ο δρ. Τζιμ μου το έδωσε.

Είναι εντάξει για ένα μικρό αγόρι...

... ε δόκτωρ;

Ποτέ δεν χρειάστηκα μεγαλύτερο.

Για ένα δυνατό άνδρα, αυτό είναι καλύτερο.

Εξαρτάται.

Μερικές φορές το ανάποδο.

Όσο ποιο μικρός ο άντρας, τόσο μεγαλύτερο το μαχαίρι.

Τίποτα ακόμα.

Δρ. Τζιμ σφουγγάρια ψάχνεις;

Τώρα θα ήμουν ευχαριστημένος με ένα.

Δεν είναι καλά εδώ για σφουγγάρια.

Η αδελφή μου ποτέ δεν βουτάει εδώ.

Ω, πού βουτάει η αδελφή σου;

Μερικές φορές εκεί, άλλες εκεί, και μια φορά εκεί.

- Όλα καλά μέρη ε; - Δεν είναι όλα καλά...

... εκεί έχει πολλά κοράλλια, βαθειά.

Η Φαίδρα έκοψε το πόδι της, δεν είναι καλά...

Δεν πειράζει Νίκο, θα πάμε εκεί που χτύπησε η αδελφή σου.

- Εντάξει! - Εντάξει.

Ωραίος καμβάς, Βίκτωρ.

Ωραία, μεγάλη θάλασσα επίσης. Έτσι Κάλντερ;

Μεγάλη, όχι μεγάλη...

Ανιχνευτής ψεύδους, λοιπόν. Καταλαβαίνω.

- Ποιος είναι ο μικρός επιστήμονας; - Ένα έξυπνο αγόρι.

Σχεδόν όσο και η αδελφή του, η Φαίδρα...

... και... ξέρεις ποσό έξυπνη είναι.

Δεν γίνονται εξυπνότεροι Τζιμ. Πρέπει να το δεχθείς.

Τι θα έλεγες για ένα τονωτικό;

Πρέπει να χρειάζεσαι ένα... του θανατά.

- Στο γιότ; - Στο γιότ, προχώρα Τζιμ.

Είναι όλο δικό σου.

Κι αν τυχόν βρεις το παιδί με το δελφίνι ενημέρωσέ με.

Θα ήθελα να το δω με τα μάτια μου.

Άσε καλύτερα, άλλη φορά.

- Το υπόσχεσαι; - Το υπόσχομαι.

- Τονίνο. - Μάλιστα, κύριε.

Θέλω να πας αυτό το μήνυμα στον Ριφ, αμέσως.

Όχι, στο κορίτσι, στον Ριφ. Άκου...

Τι θέλεις;

Είπες να έρθουμε γρήγορα, τρέξαμε...

Χαμογελάς, γιατί;

Δεν είδες το πλοίο από τον κύριο Παρμαλή;

Βέβαια το είδα.

Αλλά, γιατί σου το έστειλε;

Για να μου πει το σχέδιο...

…και τώρα θα σου πω το σχέδιο.

Απόψε στην γιορτή θα χορέψεις για τον Κάλντερ.

Θα χορέψω όταν μου το πουν τα πόδια μου και όχι εσύ.

Θα χορέψεις όταν σου πω εγώ!

Θα χορέψεις για τον Κάλντερ.

Θα προσέχει μόνο εσένα, όχι εμένα.

Εγώ θα φύγω θα πάω στον Πόρο.

Και θα πάρω ένα μεγάλο γρήγορο πλοίο. Απόψε.

Απόψε.

Απόψε θα γίνουμε πλούσιοι μικρή μου τσιγγάνα, πλούσιοι!

Βλάκα, όχι απόψε, αύριο...

Αύριο το απόγευμα θα πάμε στην σπηλιά, θα πάρουμε...

...το άγαλμα με το ταχύπλοο και θα γυρίσουμε στο νησί που μοιάζει...

... με φάλαινα και θα δώσουμε το άγαλμα στον Παρμαλή.

Τότε θα πάρουμε τα λεφτά. Αύριο.

Αύριο είπες; Γιατί όχι σήμερα;

Μιλάς πολύ.

Πίνεις πολύ και δεν σε χρειάζομαι.

Δεν χρειάζομαι κανέναν.

Αν θέλεις λεφτά θα κάνεις αυτό που λέει ο Ριφ!

Τι είναι αυτά τα λεφτά Ριφ; Πού τα βρήκες;

Φαίδρα! Δεν με εμπιστεύεσαι;

Ο Παρμαλής μου τα έδωσε για το πλοίο...

Όχι για να μεθύσει ο γιατρός.

Μα γιατί τον χτύπησες;

Η Φαίδρα είναι νευριασμένη μαζί μου;

Όμως είναι ακόμα όμορφη!

Από αύριο και μετά δεν θα είναι πια νευριασμένη.

Θα είναι πλούσια.

Φιλώ όταν θέλω να φιλήσω.

Εντάξει.

Αλλά θυμήσου απόψε...

... όταν θα χορεύεις για τον Κάλντερ...

... να χορεύεις με τα πόδια και το μυαλό και όχι με την καρδιά σου.

Λυπάμαι, Ριφ, αν μίλησα όταν δεν έπρεπε.

Εντάξει το ξέχασα.

Αλλά θέλω να την παρακολουθείς όσο θα χορεύει.

Πρέπει να τον κρατήσει εκεί.

Αν θέλεις τα λεφτά αύριο θα κάνεις απόψε ό, τι σου λέω.

Ο αφοσιωμένος και ξύπνιος φίλος μου δόκτωρ Κάλντερ.

Γιατί δεν πίνεις μαζί μου αυτό το υπέροχο κρασί;

Όχι, ευχαριστώ, γιατρέ, ψάχνω για...

- Γεια. - Γεια σε περίμενα.

Ναι; Ήθελες να μου μιλήσεις;

Σκέφτηκα ότι μπορεί να χορέψεις για μένα απόψε.

- Είσαι χαρούμενος απόψε. - Γιατί να μην είμαι;

Όλοι είναι χαρούμενοι.

Ναι, ακόμα και ο γιατρός Χώκινς.

Είναι πολύ χαρούμενος και ο Ριφ...

Πού είναι, αναρωτιέμαι;

Και αυτός καλά είναι.

- Και εσύ; - Βέβαια, έχω κάθε λόγο.

Υποθέτω, πως ναι.

Σταμάτα, είσαι μεθυσμένος.

Θα τα χαλάσεις όλα.

- Λίγο κρασί Δρ. Χώκινς; - Με ξέρετε κύριε;

Δεν είστε ξένος στην Ελλάδα δρ. Χώκινς. Φιλοξενούμενος, μα όχι ξένος.

Φιλοξενούμενος;

Υποθέτω ότι είμαι, αλήθεια.

Με ανέχεστε καιρό, έτσι δεν είναι;

Με κάνετε να αισθάνομαι άσχημα...

Τότε ας πιούμε για την φιλοδοξία...

... τα πλούτη και πάνω από όλα για τους έμπιστους φίλους.

Στους έμπιστους φίλους.

Τώρα θα χορέψω.

Για ποιον;

Για ποιον; Για τον χορό.

Δρ. Τζιμ, το γιότ έφυγε...

Πότε έφυγε;

- Περίπου μισή ώρα πριν. - Ευχαριστώ συνάδελφε.

Πρόσεχε την αδελφή σου που χορεύει. Είναι πολύ καλή.

Εντάξει, το σχέδιο έτσι δεν είναι;

Χαμογελάς, χορεύεις... Εγώ παρακολουθώ...

Ο Ριφ συναντά τον Παρμαλή.

Έχεις όμορφο χαμόγελο Φαίδρα.

Χορεύεις όμορφα.

Σκέφτηκα ότι έπρεπε να σου το πω.

Αλλά μην ζητάς να πιάσω το χέρι σου γιατί είναι πολύ βρώμικο.

Και το δικό σου δρ. Κάλντερ...

Όταν σκάβεις στην γη, δεν βρωμίζει ποτέ γιατί...

... γιατί δεν χρειάζεται να σκάψεις.

Είσαι ένας διάσημος αρχαιολόγος.

Δεν γυαλίζεις παπούτσια και δεν δουλεύεις σε ανεμόμυλο.

Ούτε βουτάς για σφουγγάρια και σπας τα πνευμονία σου.

Είσαι αμερικανός και αν είχες βρει το άγαλμα θα κέρδιζες δόξα, ναι...

...αλλά δεν θα άλλαζε η ζωή του Ριφ και του Νίκου, με ένα κομμάτι ψωμί.

Γι’ αυτό χαίρομαι που δεν θα βρεις ποτέ στην ζωή σου το άγαλμα, δρ. Κάλντερ.

Και εγώ χαίρομαι για σένα Φαίδρα.

Για σένα και τους συνεταίρους σου.

Βρεθήκατε μαζί... το άγαλμα λείπει...

... φτιαχτήκατε για το υπόλοιπο της ζωής σας.

Ναι. Και είναι ωραία.

Και είσαι μια κοινή κλέφτρα και απατεώνισσα.

Η μόνη διαφορά είναι ότι έκλεψες την ίδια σου την χώρα.

Δεν είμαι κλέφτρα.

Δεν έκλεψα, εγώ βρήκα.

Κι αυτό που βρήκα στην θάλασσα είναι δικό μου.

- Μπορώ να το πουλήσω. - Και ο λαός;

Ο Ελληνικός λαός; Αυτός είναι ο χαμένος. Δεν θα το δει ποτέ.

Νομίζεις ότι ο λαός της Ελλάδας ζει σε μουσείο, όπως εσύ;

Τι ξέρεις εσύ για τον Ελληνικό λαό; Εσύ είσαι Αμερικανός!

Και εσύ Ελληνίδα κι αυτό είναι αρχαίο ελληνικό άγαλμα.

Και εγώ Αμερικανός, οπότε το άγαλμα δεν είναι δουλεία μου;

Ίσως δεν ξέρω πολλά για τους Έλληνες.

Αλλά έμαθα κάτι για τον κόσμο αυτού του νησιού.

Το άγαλμά σου θα σήμαινε έξαψη και περηφάνια γι’ αυτούς.

Αλλά δεν θα το δει κανείς.

Μην ανησυχείς.

Θα τα έχεις όλα στον κόσμο, εκτός από φίλους, γείτονες και χώρα.

Φύγε, φύγε από αυτό το νησί. Εύχομαι να μην σε ξαναδώ ποτέ.

Ανεμόμυλοι, σφουγγάρια...

Δεν είναι τόσο κακή η ζωή τελικά;

Το άγαλμα...

Είναι ακόμα εκεί στην σπηλιά.

Θέλεις να το δεις τώρα;

Δύσκολο.

Αύριο, θα πάμε αύριο.

Το πρωί θα έχουμε χρόνο.

Το άγαλμα είναι εκεί καιρό.

Δεν θα ήθελα να το χάσω τώρα.

Είναι ασφαλές. Σε μυστική σπηλιά.

Αύριο το πρωί... νωρίς... θα πάμε να το δούμε μαζί.

Το υπόσχεσαι;

Τζιμ δεν ξέρω τι έγινε.

Άκουσέ με...

Δεν το έκανα εγώ, δεν ξέρω γι’ αυτό.

Ο Ριφ πρέπει να ήρθε και να το πήρε σήμερα το πρωί.

Νωρίς, υποθέτω.

Νομίζεις σε σταμάτησα χθες το βράδυ για να μην το πάρει;

Όχι, δεν είναι αλήθεια... δεν θα μπορούσα...

Δεν με σταμάτησες.

Εγώ σταμάτησα τον εαυτό μου.

Πες το ή τα έχω χάσει όλα, Τζιμ.

Ξέχασε το, εγώ το ξέχασα.

Τα θυσίασα όλα για κάτι που ποτέ δεν άξιζε.

Μην το λες αυτό.

Δεν είναι λάθος σου.

Πίστευες στην άποψή σου.

Την υποστήριξες. Εγώ δεν υποστήριξα την δική μου.

Τζιμ, λυπάμαι για το πρωί, για τώρα...

... αλλά δεν θα λυπηθώ ποτέ για χθες το βράδυ.

Λοιπόν, τι θα κάνεις;

Τι να κάνω εγώ;

Αυτό που θα κάνεις αφορά εσένα και τον Ριφ.

Αυτό που θα κάνω αφορά εμένα και την...

... Ελληνική Κυβέρνηση. Θα τους πω τα γεγονότα…

... θα φύγω απ’ το νησί και θα πάω πίσω να σκάψω.

Φαίδρα!

Ο Ριφ μου είπε να έρθεις γρήγορα. Έχει κάτι για εσένα, γρήγορα!

Πότε σου το είπε;

Σε ψάχνει, είναι στο λιμανάκι με το καΐκι.

Έλα!

Νίκο! Περίμενέ με.

Να έρθω μαζί σου, σε παρακαλώ;

Όχι, πρέπει να μιλήσω στον Ριφ, μόνη...

Θα γυρίσω γρήγορα μην έρθεις κάτω...

Φαίδρα... σε έψαχνα Πού ήσουνα;

Πού είναι το άγαλμα;

Το άγαλμα! Γιατί ρωτάς;

Πες μου!

Είναι εδώ; Θέλω να ξέρω.

Θα σου δείξω, έλα.

Και θα σου πω γιατί είναι εδώ και όχι στην σπηλιά.

Απόψε θα πάμε στο νησί και μετά θα φύγουμε για μακριά.

Πρέπει να φέρω τον Νίκο. Πρέπει να πάω στο σπίτι.

Σπίτι ή στον Κάλντερ; Γι’ αυτό πηρά το άγαλμα.

Συγνώμη αρχηγέ… δεν θέλω να ενοχλώ αλλά είναι κάτι σημαντικό.

Συγνώμη Δρ. Κάλντερ, έχετε δίκιο...

Είναι σημαντικό το τελευταίο μας παιχνίδι.

Ίσως το τελευταίο.

Ώστε έτσι;

Θα πάρω το πλοίο για την Αθήνα, με συγχωρείτε.

Χάρη σε σένα Δρ. Κάλντερ συμβαίνει αυτό.

Ξέρετε το όνομά μου. Χαίρομαι που κατάφερα κάτι.

Και βέβαια ξέρω.

Ξέρω ότι ήρθατε να μας πείτε για το άγαλμα...

…ότι το πήρε ο Παρμαλής στο γιότ απόψε.

Πετύχατε διάνα.

Ακριβώς αυτό, όχι ακόμα.

Και εγώ το ίδιο

Τι θα κάνετε;

Αντιπροσωπεύω την Ελληνική Κυβέρνηση.

Παρακολουθώ με αγωνιά εδώ και μέρες να βουτάτε.

Το ίδιο και τον Παρμαλή. Και έτσι θα τον πιάσουμε.

Και εσείς θα πάρετε το άγαλμα.

Ελπίζω να έχετε δίκιο.

Αν αλλάξει τίποτε στα σχέδιά μας θα σας ενημερώσω αμέσως.

Θα είστε εδώ;

- Ναι, εδώ θα είμαι. - Ωραία.

Αν σε λύσω θα φύγεις κολυμπώντας;

Δρ. Χώκινς, Δρ. Χώκινς.

Η Φαίδρα! Γρήγορα.

Έφυγαν. Φοβάμαι ότι είναι ίδια με αυτόν.

Έφυγαν μαζί.

Όχι, ο Ριφ την πήρε. Την έδεσε.

- Την έδεσε! Πού; - Πάνω στο καΐκι στο λιμανάκι.

Ήρθε κολυμπώντας κάτω απ’ το νερό... Η Φαίδρα μού έδειξε το άγαλμα.

Το άγαλμα; Κάτω απ’ το νερό;

Πάμε.

Είσαι θυμωμένη αλλά δεν θα κρατήσει.

Σε δυο μέρες θα είσαι στην πατρίδα μου, την Αλβανία.

Και θα παντρευτούμε. Και θα είμαστε πλούσιοι,

kαι ευτυχισμένοι.

Βιάζεστε. Δρ Κάλντερ;

Μπορώ να περιμένω λίγο ακόμα, αν χρειάζεται.

Για τον Παρμαλή περίμενα χρόνια.

Ετοίμασε την φόρτωση και σήκωσε την άγκυρα.

- Κύριε Παρμαλή; Είστε εδώ; - Φυσικά και είμαι.

Σταμάτα να μιλάς και φόρτωνε.

- Πού είναι; - Τα λεφτά πρώτα...

Κύριε Παρμαλή, δεν έχουμε ξανασυναντηθεί...

... αλλά ξέρω την δουλεία σας, μπορώ να πω.

Ευχαριστώ

Όπως και να έχει, όποιος και να είσαι η κολακεία δεν θα σε βγάλει πουθενά.

Δεν είναι κολακεία.

Αντιπροσωπεύω την Ελληνική Κυβέρνηση.

Τότε ζητά συγνώμη και φύγε.

Συλλαμβάνεστε, κύριε Παρμαλή.

Συλλαμβάνομαι; Αυτό είναι παράλογο!

- Με ποια κατηγορία; - Κλοπή ελληνικής ιδιοκτησίας.

Να ανέβω για εκείνο το ποτό τώρα;

Πήγαινε... φαίνεται ότι χρειάζεται απόψε.

- Δεν είναι στο γιότ. - Πώς το ξέρετε;

Ξέρω τον Παρμαλή.

Κάνε μια ευχή.

Αυτά πρέπει να είναι δικά σου, Βίκτωρ.

Έχουν το μονόγραμμά σου.

Ενοχοποιητικό στοιχειό, κ. Παρμαλή.

Για ποιό πράγμα;

Επιχειρήθηκe κλοπή ελληνικής ιδιοκτησίας.

Πριν με συλλάβετε, για χάρη της Ελληνικής Δικαιοσύνης,...

... μπορώ να κάνω μια απλή ερώτηση ;

Ορίστε, παρακαλώ;

Για τον θυσαυρό τον οποίον κατηγορούμαι οτι έκλεψα,

μπορείτε να μου πείτε, το μέγεθος, βάρος και χρώμα,

Την ηλικία του το σχήμα και την αξία;

Το είδατε; Εσείς; Η εσύ;

- Εσείς κύριε Παρμαλή; - Δεν το είδα.

Δεν παραδέχεσθε την ενοχή σας;

Αντίθετα είμαι ολοκληρωτικά ένοχος ενός μη συγχωρητέου εγκλήματος.

Του εγκλήματος της αποτυχίας.

Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες Δρ. Κάλντερ ίσως θα πρέπει...

... να περιμένουμε για τον κύριο Παρμαλή την επόμενη φορά.

Μέχρι άλλη φορά, Κάλντερ;

Ήταν μεγάλη νύχτα. Πάμε σπίτι...

- Διαταγές κύριε; - Α, ναι, διαταγές.

Πορεία: Νοτιοδυτική Ταχύτητα: Δώδεκα κόμβοι.

Προορισμός... Προορισμός: Μόντε Κάρλο.

Περίεργο, τόσο άδειο.

Πρέπει να πήγανε στο ποδόσφαιρο.

Θα πάτε στην Αθήνα;

- Γυρίζω σε τρία λεπτά... - Ωραία.

Φαίδρα! Φαίδρα!

Τα έκοψα, Τα έκοψα!

Έκοψα τα σκοινιά!

- Εσύ μου το είπες, έκανα καλά; - Καλά έκανες.

Δρ. Τζιμ! Τα έκοψα...

Καλή δουλεία, Νίκο...

Ποσό μ’ αρέσει αυτός ο μικρός...

Πήγε κάτω από το πλοίο έκοψε τα σκοινιά...

... κάτω από το νερό με έναν σουγιά...