Original subtitles

subtitles from IzaG Tigerbully subscene.com

Pierre, wat is er? Gaat het?

Het gaat wel, schat.

Wat willen jullie nog van mij? - Je vriendin.

De dag dat ze verdween, ging ze wandelen.

Is ze voor of na jou vertrokken?

Ik dacht dat de zaak rond was.

Je bent net als iedereen.

Je hebt buren.

Ze herinneren zich die ochtend nog erg goed.

Ze is samen met jou vertrokken.

Niet voor of na jou. Samen.

Ja, ze is alleen vertrokken.

Nadat ze me had afgezet.

Ik wilde Claire Pavane zien.

Blandine en ik vertrokken samen.

Ze zette me af bij het restaurant en ging toen alleen weg.

Waarom zei je dat niet eerder? - Ik weet het niet.

Had je het lichaam dan eerder gevonden?

Je houdt ons voor de gek.

Ik was bij Claire. - Nee.

Ze loog. Om je te beschermen.

Maar waarom zou ze je helpen?

Wat is ze je verschuldigd?

Ik ben haar alles verschuldigd.

Mag ik nu gaan?

Nog één vraag.

De dag dat je m'n broer vermoordde...

waar ging je toen heen? - Wat?

Waar ging je heen?

Je zei dat je naar huis ging, maar dat is de andere kant op.

Ik vraag het nog één keer: waarheen?

Ik weet het niet. Ik was er slecht aan toe.

Ik wilde nog iets drinken. - Maar je drinkt niet.

Ik was depressief.

Waarom blijf je onzin uitkramen?

Ik was dronken en de scooter was slecht verlicht,

de weg ook, ik had hem niet gezien.

Het is triest, maar er valt niets meer te zeggen.

Ik heb in de gevangenis gezeten. Ik heb al geboet.

Je hebt al geboet? Ik zal je laten boeten.

Laat los. Jij, opzouten.

Waar ben je in godsnaam mee bezig?

We kunnen niets bewijzen. Toch?

Ik had ze wel gebracht. - Ik had frisse lucht nodig.

Veel is het niet. Enkel haar gsm en wat andere dingen.

Bedankt, Guy. Tot later.

Wat is er?

Camille deed dit uit voor ze ging duiken.

Zoals je ziet, is hij intact.

Zeg dat maar tegen je moeder. Zeg haar dat ze me deed twijfelen.

Blij dat Camille er niet bij betrokken is.

Ik moet gaan. - We kunnen praten, toch?

Enkel praten...

Ik onderzoek het ongeluk van mijn broer.

Echt? Waarom?

Fabio z'n verhaal klinkt niet geloofwaardig.

Hij had toch bekend?

Ja. Misschien ben ik paranoïde omdat het m'n broer is, maar...

Hij komt vrij en plots is er een bloedbad.

Hij moet erbij betrokken zijn.

Maar waarschijnlijk niet rechtstreeks, want die kerel lijkt doodsbang.

Veel dingen kloppen niet.

Zoals?

Niemand wist dat Simon die avond naar de hut ging

en meteen weer terugkeerde.

Enig idee waarom? - Er is iets gebeurd.

Daar ben ik nog niet uit.

Ik moet iedereen ondervragen die daar was.

Heeft de politie dat niet gedaan?

Dat hoefde niet. Het was een ongeluk, de dader had bekend.

Maar één ding weten we nog niet.

Hoe krijg je alle getuigen vier jaar later bij elkaar?

Ik ken de meesten.

Je tante...

jouw vader, de mijne...

William, zijn vrienden, jouw zus.

William ook? - Ja. Excuseer.

Hallo?

Ja, dat ben ik.

Wacht... wat?

Waarom?

Oké, ik kom eraan.

Wat is er? Wie was dat?

Het ziekenhuis. Camille haar dokter wil me spreken,

maar hij wilde niet zeggen waarom.

Ik moet gaan, Alice.

Het is niet onverwacht, maar zeker zijn we nooit.

We zijn heel blij.

Ze werd zo'n twee uur geleden wakker en...

U had het laatst over de gevolgen...

Het is nog te vroeg, maar de eerste tekenen zijn bemoedigend.

Haar motoriek is grotendeels hersteld:

ze kan praten, ze weet wie ze is, wat er gebeurd is...

Ze heeft geluk gehad. Jullie allebei.

Maar ze is nog erg moe en moet veel rusten.

Je kunt met haar praten, maar blijf niet te lang.

Goed. Bedankt, dokter.

Graag gedaan. Tot snel.

Je bent er?

Rustig. Wat kan hij weten?

Vincent is agent en heeft een neus voor leugens.

Hij weet nu

dat Simon bij de hut was, net als Sandra,

en dat hij is weggelopen. - Echt?

Zou er iets gebeurd zijn tussen Simon en Sandra?

Waarom reed ze op die weg? Dat was niet de weg naar huis.

Je hebt gelijk.

Stel dat ze Simon omverreed...

nadat ze hem achtervolgde. - Met opzet?

Het was een ongeluk.

Weet je het zeker? - Natuurlijk. Dat zei ze.

Ze was dronken en reed. Ze liet haar gsm vallen, wilde hem oprapen en toen...

Waarom is Simon dan weggelopen?

Vincent laat dit niet los.

Hij richt zich nu op Fabio, maar weet dat Sandra er ook was.

Wat als iemand Sandra zag vertrekken in je auto?

Niemand had haar gezien.

Ze heeft het gezworen. - Ze was stomdronken.

Bedankt.

Ik moet je iets delicaats vragen.

Maar we moeten nu beslissen...

Heb je enig idee wat Sandra wilde?

Voor...

voor na haar dood?

We hebben het er nooit over gehad.

Niemand dacht dat...

Ze zei wel iets op de begrafenis van m'n moeder.

Dat ze liever visvoer zou zijn dan wormenvoer.

Ze wilde haar as vast in zee, waar ze graag dook.

Ik hoopte al dat je zoiets zou zeggen.

Je hebt me nooit verteld hoe je elkaar hebt ontmoet.

Ik maakte geen goede indruk.

Er was een feestje in de hut.

Op de avond dat Vincent z'n broer stierf.

Ik dacht dat ik haar nooit meer zou zien.

Ze hield niet van soldaten. Helemaal niet.

Ik ben toen zwaar afgegaan.

Misschien was ze daar met iemand. - Zelfs niet.

Ik zag dat ze alleen was.

Ze was zo mooi.

De manier waarop ze danste. Ze was onbevreesd.

Alsof ze alleen op de wereld was.

Maar alle ogen waren op haar gericht.

Maar plots stopte ze en vertrok. - Waar ging ze heen?

Gaan zwemmen, denk ik. Ik zag haar later, helemaal nat.

Was ze alleen?

Ik ben hier. We kunnen een dansje doen.

Een dansje. Wat zeg je nu?

Je kunt niet eens dansen.

Enig idee waar ze heen ging?

Naar de parkeerplaats, denk ik.

Waarom vraag je dat? - Je hebt haar niet meer gezien?

Nee, pas een paar maanden later en ik herkende haar amper.

Zij benaderde mij.

Opeens hield ze wel van uniformen.

Zo zie je maar weer.

Camille is uit haar coma ontwaakt het komt goed met haar

Ik zei het toch? Ik wist het.

Ik wist dat ze niet zou opgeven.

Het is een wonder, mam. - Het was voorbestemd.

Het is een teken.

Nu moet je goed voor haar zorgen.

Zoals zij voor jou heeft gezorgd.

Ik zeg dit voor je eigen bestwil.

Oké, mam.

Verpest niet alles. Let op je woorden.

Je vader is niet meer dezelfde sinds je het over Simon had.

Jij zei dat ik het verleden moest loslaten en nu rakel je het op.

Alice, Simon z'n ongeluk...

Wat wil je?

Het begrijpen. - Wat begrijpen?

Simon is dood. Niets brengt hem nog terug.

Dat besef ik nu dankzij jou.

Het spijt me, mam.

Sorry van papa. Ik wilde hem niet van streek maken.

Ik zet koffie en ga weer aan het werk.

Of je vader vraagt zich af wat ik aan het doen ben.

Waar kijk je naar?

Niets. Ik was vergeten dat je net zo'n juweel hebt als Camille.

O, dat.

Ze bracht dat mee van haar wedstrijd in Tahiti.

Ze brengt altijd iets voor me mee.

Heb je hem nog? - Waarschijnlijk wel.

Ik draag hem alleen bij speciale gelegenheden.

Natuurlijk.

Blijf je nog even? - Nee, ik drink mijn koffie op en ga.

Goed.

Zeg tegen Camille dat we snel langskomen.

Dag, mam. - Dag, schat.

Nog een keer? - Je leeft toch maar één keer?

Klopt. Ik ben blij dat je er bent.

Ik wilde je bellen over Étienne. Alice heeft me alles verteld.

Er valt niets te zeggen. - Het spijt me.

Het is mijn schuld.

Maar ik heb een oplossing, dus luister goed.

Hier, kijk.

Niet te geloven, het is exact hetzelfde.

Een cadeau voor Sandra. Haar naam staat erin gegraveerd.

Ik ben naar dezelfde juwelier geweest.

Waar zat het bloed?

Hier en hier. Dat denk ik tenminste.

Ben je gek? - Wel, op dit moment...

Ik heb net de dokter gesproken.

Hij zegt dat je snel kunt gaan. - Ja.

Het is goed dat je weer thuis zal zijn.

Hij zegt dat je moet rusten en zo min mogelijk moet doen.

Ja, ik weet het.

Ik regel wel wat om zo vaak mogelijk bij je te zijn.

Zal ik je kleren brengen? - Ja.

Ja, pak maar wat je wilt.

Toen ik laatst daar beneden was...

keek ik naar het oppervlak. Dat doe ik altijd voor ik bovenkom.

Maar ik wilde niet meer naar boven.

Er was geen reden om nog terug te gaan.

Maar het liep niet zoals gepland.

Net als in het leven.

Het voelt alsof ik een nieuwe kans heb gekregen.

Ik weet niet wat ik met deze kans wil doen...

maar je moet kiezen tussen Alice en mij.

En snel.

Dag, kindje.

Mijn lieve schat.

Mijn liefste zus...

ik mis je zo.

Ik zal je altijd missen.

Vergeef me, mijn engel.

Het spijt me.

Ze is oké.

Ik was erg gesteld op Sandra.

Ze had het goed samen met jou.

Niets kan haar vervangen, maar we zijn er voor je.

Vanmiddag blijf ik thuis.

Ben je liever alleen?

Ik kan niet meer, Vincent.

Ik heb vier jaar tegen je gelogen.

Ik ga eraan onderdoor.

Waar heb je het over?

Fabio heeft je broer niet doodgereden.

Wie dan wel?

Jij?

Was jij het, Alice?

Zeg iets, wat dan ook.

Al is het maar dat je me haat.

Ik haat je niet, Alice.

Het is niet jouw schuld.

Ik heb je verlaten en belogen.

Wat kon je anders doen?

Ik had ons kunnen redden in plaats van ons op te offeren.

Ik weet waar de bloem vandaan komt.

Het is van een armband.

De armband van mijn moeder. - Waarom zou zij Sandra vermoorden?

Ze moet achter de waarheid zijn gekomen.

Ik wil niet in zijn schoenen staan.

Ik ook niet.

Jongens...

Gaat het? - Bedankt voor jullie komst.

We zouden je nooit laten vallen.

Ik heb nagedacht over ons gesprek. Jullie hebben gelijk.

Ik ben een man van mijn woord.

Zo heb ik mezelf beloofd dat ik me altijd recht in de ogen zou kunnen kijken.

Die belofte heb ik verbroken. Ik ga dat rechtzetten...

en vertellen wat er is gebeurd in de hut.

Nee, dat kan niet. - Wie houdt me tegen?

Kom op. - Oké, goed.

Hoi.

Je vader is er niet.

Ik kom niet voor hem.

Is mijn broertje hier?

Natuurlijk. Kom binnen.

Hé, wat zeg je dan?

Dank je, William.

Graag gedaan.

Zie je dit vliegtuig?

Ik neem je eens mee in een echt vliegtuig.

Echt? - Ja, als je moeder dat goed vindt.

Als je grote broer vliegt, prima.

Afgesproken?

Oefen daarmee, want jij wordt mijn copiloot daarboven.

Bedankt. - Graag gedaan.

Hoe laat is papa terug? - Ik weet het niet.

Hij slaapt hier niet elke nacht. - Dat zou hij moeten doen...

om van zijn zoon te genieten...

en van jou.

Zeg hem dat maar eens. - Zal ik doen.

Ga zitten, ik zet koffie.

U heeft een ernstig trauma opgelopen.

U komt van ver.

Maar...

ga ik weer kunnen lopen? - In principe wel.

U heeft geen duidelijke letsels, maar het zal lang duren.

Zal ik...

Zal ik weer kunnen duiken? - We beginnen met simpele dingen.

Je moet je spierkracht terugkrijgen,

weer leren lopen. Het is een lang proces.

We gaan werken met therapeuten en vele anderen die je zullen helpen.

Je zult geduld moeten hebben...

maar ik ben erg optimistisch.

Ik heb de plannen voor de aanbouw.

Wil je ze zien? - Nee, het boeit me niet.

Pardon? - Er komt geen aanbouw.

En ook geen bruiloft. We zeggen alles af.

Het is voorbij. - Je hebt vast niet genoeg geslapen.

Integendeel, ik heb geslapen als een roos.

Herken je dit?

Hoe kom je daaraan? - Raad eens.

Je dacht dat je me te slim af was, hè.

Je onderschat me, lieverd.

Berg je mooie dromen maar weer op. Je kunt me niets maken.

Hier is het horloge. Kijk.

Het was vies en nu is het schoon. Geen spoor van bloed.

O nee, het is niet waterdicht. Straks werkt het niet meer.

Hoe kom je hieraan?

Waarom zou ik je dat zeggen?

Ik ben zo'n idioot.

Ik trapte er bijna in.

Dit is niet het echte horloge.

Waar heb je dit gevonden?

Wat een idioot.

Trouwens...

de werken beginnen op maandag.

Het moet zeker af zijn voor de bruiloft.

Dag, lieverd.

Wat heb ik gezegd?

Ik dacht niet dat iemand zo slecht kon zijn als jij.

Zegt de vrouw die iemand betaalde om de cel in te draaien voor haar dochter.

Dat zie ik als een compliment. - Geef hier.

Ja, natuurlijk. Zal ik het voor je inpakken?

Sandra is dood. Heeft ze niet genoeg geboet?

Zij wel...

Maar met het DNA op dit horloge,

je vriend Fabio, die snel genoeg zal breken,

en mijn getuigenis...

verlies je alles wat je hebt, mijn lieve Claire.

Je restaurant, je reputatie...

je andere dochter.

Misschien zeg ik zelfs dat Géraldine er ook van wist.

En Guy.

Die aardige Guy.

Zo aardig ben ik niet.

Wat doe jij hier? Moet je niet werken?

Ja.

Daarom ben ik hier.

Ik heb de bloem gevonden.

De bloem die van je armband viel.

Waar heb je het over?

Heb jij haar echt vermoord?

Hoe kun je zoiets denken? - Ik heb je bloem gevonden.

Precies op de plek waar Sandra stierf.

Ik heb alle filmpjes en foto's van de bruiloft bekeken,

maar jij was niet op de dansvloer, mam.

Wat is er gebeurd op het terras?

Hoe wist je van het ongeluk?

Dus jij wist het?

En dat heb je ons niet verteld?

Je deed net als de familie Pavane.

Hoe wist je het?

Stop, alsjeblieft. Niet hier, niet op mijn trouwdag.

Ja, dat is net zo geweldig.

alsjeblieft, het is genoeg.

Zo is het genoeg. - Is dat zo?

Zal ik een speech houden over hoe je Simon Tambarini hebt vermoord

en hoe je moeder Fabio betaalde?

Niemand zou je bruiloft ooit vergeten.

Wat gebeurde er toen?

Dus je ging naar Sandra, maakte ruzie en toen heb je haar geduwd?

Hoe kun jij 's nachts nog slapen?

Het houdt je niet tegen te leven, te eten, te drinken, te neuken.

Je hebt mijn zoon vermoord.

Je moet toch iets voelen. Zo gevoelloos kan je niet zijn.

Alles wat je aanraakt, gaat kapot.

Je hebt mijn kleine jongen vermoord.

Het was een ongeluk, ik zweer het.

Iedereen moet het weten. Ik vertel ze wat je echt bent,

dat jij, je moeder en je zus al vier jaar liegen.

Jullie zijn leugenaars.

Cathy, nee.

Doe het niet. Zij hebben er niets mee te maken.

Ik ben het. Alleen ik.

Het zal nooit ophouden.

Sandra, nee.

Vergeef me.

Nee.

Nee.

Ze is gesprongen door mijn moeder.

Nee, je moeder was gewoon de laatste druppel.

Sandra kon het niet meer aan.

Géraldine zei dat ze uitgedoofd was...

alsof een deel van haar stierf op de avond van het ongeluk.

Ze wilde meteen bekennen.

Mama hield haar tegen.

Ze dacht dat Sandra te kwetsbaar was...

dat ze de gevangenis niet had aangekund.

Het had geen zin om twee levens te verpesten.

Ze is een moeder.

Net als de jouwe, Vincent.

Ze doen wat het beste is voor hun kinderen.

Ja, wat zonde.

Er is één ding dat ik nog niet begrijp.

Wat is er die avond toch gebeurd in de hut?

Maakt dat uit?

Het is mijn moeder.

Neem op, Vincent.

Vincent?

Ja? - Je vader is weg.

Hoezo, weg? - Hij heeft ons vast gehoord.

Hij liet een brief achter. Hij zegt...

Het is vreselijk. Je moet komen.

Ik kom eraan.

Ik moet gaan. - Ik ga met je mee.

Mijn geliefden...

ik weet niet of jullie me ooit zouden vergeven.

Ik zal het mezelf nooit vergeven.

Ik weet nu dat Simon door mij is gestorven.

Goed.

Ik ga naar huis. Dag, schat.

Tot snel.

Wat doe jij hier, Pierre?

Sta je me te begluren? - Sandra...

doe je jurk aan.

Ben je bang dat ik verkouden word?

Kun je me opwarmen?

Hou op. Je weet niet meer wat je doet.

Verdomme.

Verdomme.

Ben je nu al weg, Simon?

Wat is er? Wat is er gebeurd? Hé.

Ik ben hier. We kunnen een dansje doen.

Een dansje. Wat zeg je nu? Je kunt niet eens dansen.

Verdomme, Simon, geef antwoord. - Ik ben het. Ik ben er niet...

Verdomme.

O, verdomme.

Waar kan hij heen zijn? Misschien... - Ik heb geen idee. We proberen de kust.

Mam, is er al nieuws? Is hij terug?

Nee, hij heeft het jachtgeweer mee.

Het stond in de schuur. Het is weg. - Geen zorgen, we vinden hem wel.

Benjamin? - Zijn bestelwagen is net gezien.

Papa.

Papa.

Leg dat geweer neer. - Laat me met rust, het is te laat.

Wat heeft dit voor zin?

Wil je dood omdat je het één nacht hebt verknald?

We verknallen het allemaal wel 's. Mama, Alice, Sandra...

We verknallen het allemaal wel 's, pap.

Simon en Sandra zijn dood. Is dat niet genoeg?

Wordt het geen tijd dat het stopt? Verdomme.

Ga je gang.

Doe het, maak jezelf van kant. Ga je gang.

Dat zou pas idioot zijn. Iets voor een lafaard.

Ik ben het zat dat iedereen om me heen sterft.

Ik leef. Ik wil leven.

Vincent.

Wil je dit echt doen?

Absoluut.

Waarom liet je me hier nooit zwemmen?

De stromingen zijn te sterk en trekken je de zee in.

Je moet me iets beloven.

Binnenkort, ik weet niet wanneer, als het hopeloos is...

Als ik niet meer kan bewegen of ademen...

breng me dan hier voor de laatste keer.

Ik wil niemand ooit tot last zijn, Guy.

Ik wil kiezen wanneer en hoe ik ga.

Ik wil dat je me hiernaartoe brengt.

Laat de stroming me meenemen.

Nee, Claire... - alsjeblieft.

Ik wil dat met jou doen.

Dat heb ik altijd gewild.

Bij jou zijn, tot het einde.

Oké, ik beloof het.

Vincent... - Wacht...

Luister, Alice.

Ik hou van Camille.

Het zou nooit wat worden tussen ons na wat er is gebeurd.

Dat is prima.

Prima, want ik wilde net hetzelfde zeggen.

Maar we vergeten het nooit, hè.

Want wat wij hadden, was niet niks.

Zeker niet.