Original subtitles

Je gaat dat wel overleven, Dries. Dat komt allemaal in orde.

Voor mij is er maar één commissaris, dat ben jij.

Het gaat anders zijn zonder jou. - Moet je een zakdoek hebben? Hè?

Ga je de Hugo Boss niet aandoen? - Geef die maar terug aan Hugo.

Toen hij als commissaris begon, had hij die jeans aan met witte sokken.

Hoe kun jij dat nu weten? Toen zat jij nog in Marokko.

Op een vliegend tapijt.

Nog drie minuten. - Ja.

Twee minuten. - Oké.

Eén minuut, Jan.

Komaan, Verbeek. Showtime.

Bent u actief op Twitter? Misschien hebt u gemerkt dat Twitter vanmiddag ontploft is.

De persconferentie van de VPV heeft de vlam in de pan doen slaan.

De meest gebruikte hashtag, nog vóór Kevin De Bruyne of Eden Hazard,

is janforpresident.

Hij geeft ons in primeur zijn eerste politieke interview.

Dames en heren, op handen gedragen door de ene, verguisd door de andere,

hier is de commissaris, of moet ik zeggen de ex-commissaris

van de drugsbrigade van Antwerpen: Jan Verbeek.

Meneer Verbeek. Welkom. - Dank u.

Zet u.

Zullen we eerst even kijken naar wat er vanmiddag precies gebeurd is?

Goedemiddag, allemaal. Blij dat u gekomen bent

Ik stel u meteen voor aan Jan Verbeek

en geef hem gelijk het woord. - Dank u wel.

Morgenvroeg bied ik mijn ontslag aan bij de politie

en dat doe ik om mij kandidaat te stellen bij de VPV.

Jan krijgt de tweede plaats in de Kamer.

Jan Verbeek die de politiek in gaat, ik had het niet zien aankomen.

U hebt mijn boek gelezen? - Ik heb er mij doorgeploeterd.

Dan kan het niet echt een grote verrassing zijn.

Ja. Wat Er Moet Veranderen. - Ja, klopt.

Wat moet er precies veranderen? - Veel.

Het is een dik boek geworden, bijna 500 bladzijden.

Dus er moet heel veel veranderen in dit land.

Velen zijn u voorgegaan. - Dat klopt, ja.

Toen ik begon als commissaris en zei dat ik Antwerpen ging schoonvegen,

heb ik ook veel commentaar gekregen. Maar nu zijn we tien jaar verder.

We hebben de rekening gemaakt en de resultaten zijn daar.

Ja, maar u en uw eenheid

liggen aan de basis van meer dan 6000 jaar

gevangenisstraf voor drugsdelicten.

Dat lijkt een indrukwekkend getal, maar ik vind dat nog heel weinig.

Verklaar u nader.

Ons gerechtelijk apparaat functioneert niet zoals het zou moeten functioneren

en dan druk ik me nog zacht uit. Criminelen worden beschermd.

Politie wordt steeds vaker beschuldigd.

Ik denk dat we rigoureus moeten zijn en de wet-Lejeune moeten afschaffen.

Een andere vraag die zich stelt, zeker de dag van vandaag,

is of we met z'n allen bereid zijn een deel van onze vrijheid op te geven

om in de toekomst langer te kunnen leven.

Dat is een belangrijke vraag die we ons moeten stellen.

Eén van de kritieken die steeds terugkomt,

ook naar aanleiding van de publicatie van uw boek,

is dat uw discours racistisch is.

Dries?

Inspecteur Dries Ben Haïssa, mijn rechterhand en vertrouwenspersoon.

Ben Haïssa. Vanachter in de keel. Haïssa.

Volgende vraag.

Iemand van Marokkaanse afkomst heeft in Antwerpen tien keer meer kans

om door uw agenten op straat gecontroleerd te worden.

Als morgen zou blijken dat de drugshandel

in handen is van madammen met een bontjas uit Brasschaat,

dan zal ik die ook vaker laten tegenhouden.

Goed. Ik dank u voor dit gesprek, meneer Verbeek.

Ik onthou vooral dat uw ambitie heel groot is,

maar ik moet toch zeggen dat er een paar passages zijn

die mij een beetje bang hebben gemaakt.

Maar goed. Morgen hebben wij een... - Wacht. Ho, ho, wacht, wacht.

Ik maak u bang, meneer Heyvaert? Maak ik u bang?

Ja, er zijn... - Wij leven in verschillende werelden.

Ik ga u een vraag stellen. - Het interview is nu over.

Mag ik u nog één vraag stellen? Vindt u dat alles goed gaat in dit land?

Vindt u dat? Want als dat zo is, dan ga ik nu naar huis en dan ga ik koken.

Ik ben al tien jaar dag en nacht bezig geweest

met me in te zetten voor uw veiligheid, die van uw kinderen en kleinkinderen.

Nee, laat me mijn zin afmaken. Ik ken de straat.

Ik heb twee kogels in mijn lijf gehad. - Maar...

Wacht even. Van mij hoeft u niet bang te zijn.

Er zijn anderen waar u misschien wel bang voor moet zijn.

Het programma is afgelopen. - Ik wil de veiligheid van u,

uw kinderen en kleinkinderen hier in Vlaanderen garanderen. Dat is mijn doel.

Daar wil ik voor gaan.

Onze tijd is om. Bedankt voor het gesprek.

En morgen is er weer een Woord Tegen Woord. Tot morgen.

Meneer Jan Verbeek. - Nee. Mijn grote baas is hier.

Zeg, hoe voelde dat? Hè? Je eerste interview als politieker.

Het ging goed. Heel goed.

Blijven gaan, hè, man. Wat heb ik je gezegd? Hè?

Hoe onze baseline werd ingeschoven... - Baseline?

Jan is onze baseline.

De militanten worden zot. Bereid je voor

op een ontvangst om u tegen te zeggen op ons verkiezingscongres overmorgen.

U wordt verwacht bij de radio.

Mag ik u voorstellen aan mijn collega Ruud?

Goedendag. Respect.

En dat is inspecteur Dries. - Meneer Hendrickx,

het is een eer om u te ontmoeten. Ik heb altijd voor u gestemd.

De plicht roept.

Wij stemmen voor Jan Verbeek. Meneer Jan Verbeek.

Jan Verbeek. Ja. Ja.

Jan Verbeek, technisch gezien ben jij nog een aantal uur onze commissaris.

Dat klopt toch? - Ja, waarom?

Mijn informant heeft gebeld.

Dat lab.

Daar maken ze een soort MDMA, geavanceerd, dat tien keer zo sterk is.

Waar?

Ja, dat zal blijken, het is vanavond.

Raad eens wie zijn contact is.

Ozgür. - Meen je dat?

Ozgür fucking Karagüs. Vanavond. Cadeau voor jou.

Ons cadeau.

Dat is mijn cadeau. - Nee, ons cadeau.

Het is mijn informant. - Het speelt geen rol van wie.

Wat denk je?

De laatste keer? Hé.

Eens flik...

Confirmatie dat Ozgür in die auto zit? - Ja.

Hij zit achter het stuur. Ze nemen de E17.

Oké, chef. Wat doen we, tegenhouden?

Negatief. Volgen. - En als ze buiten onze sector gaan?

Hebben we een fucking mandaat of niet? - Oké.

Wat denk je? Brussel of Charleroi?

Charleroi.

Dat komt ervan met Ruud.

Een Waalse informant.

Hé, Jan?

Wat is er erger? Een junkie of een Waal?

Een Waal. Van een verslaving kun je afgeraken.

Dries?

Johan, doe je lichten eens uit.

Dries, waar zit jij ergens?

Dries?

En nu? - Wacht.

Het is oké. Ze zijn gestopt. - Waar?

Picardstraat 56.

Zoek 's op. - Met hoeveel zijn ze?

Vier, plus de Waalse verklikker: vijf. - Nee, dat is vierenhalf.

Kom, janetten, gedaan met kaarten.

Radio's op drie? - Ja.

Ruud, jij gaat met mij mee. Johan, met Dries en de rest.

Jongens. Het is mijn laatste avond. Het is mijn feestje.

En Ozgür is mijn cadeau. Oké? - Oké.

Kom, we pakken hem.

Eerste verdieping, clear.

Eén dode hier, chef.

Twee doden gelijkvloers, chef.

Vanachter twee.

Niet bewegen.

Handen zichtbaar.

Clear.

Jan, dat is oké. Dat is mijn informant.

Die is oké. - Is dat die Waal?

Gaat het?

En? - Niks.

Hoe niks? - Ja, geen drugs, geen labo. Niks.

En Ozgür? - Die is weg.

Hoe, die is weg? - Opgelost, precies.

Waar is Ozgür, Johan?

Weet ik niet. We hebben alles afgezocht...

Geen excuses! - Het is geen excuus.

Nu staan we hier mooi, hè. Hoe ga ik dat uitleggen, denk je?

Vijf doden, geen drugs, geen labo en geen fucking Ozgür.

Een schoon feestje. Merci. Nee, nee. Merci. Schoon cadeau. Bedankt.

Sorry. - Zwijg maar al.

Chance dat ik de voltallige pers niet heb meegebracht.

Dries, fouilleer ze. Zoek tot je iets vindt.

Er is niks. - Zoek tot je iets vindt, zeg ik!

Jan, we zijn... - Ruud.

Je zoekt tot je iets vindt. Ja?

Ja.

Dries?

Niks.

Handen omhoog.

Niet bewegen. - Handen omhoog.

Hoog! - Iedereen handen hoog.

Hoog. - Jij, hier.

Hier.

Hier.

Ozgür? Waar is Ozgür?

Spreek je Frans? Engels? - Nee.

Wat dan? - Arabi.

Kijk naar mij. - Arabisch.

Arabisch.

Dries.

Wil je met je makakensmoel terug naar Syrië, misschien?

Wij zijn broeders.

Wat zegt hij? - Niks.

Chef, nee. - Laat hem. Anders krijg je er niks uit.

Waar zijn de drugs? - Wij zijn broeders.

Ik ben je broeder niet. Kijk naar mij. Kijk naar mij. Kijk naar mij.

Ik ben niet zoals jij. Kijk naar mij.

Dat zijn sans papiers, die... - Morgen doe je wat je wilt, Johan.

De politie van Charleroi. Dries?

Die Waalse informant gaat mee naar Antwerpen naar het UZ, oké?

Ja.

Kunnen we?

Jan Verbeek.

Ik vermoed dat hij voor jou meer is dan een collega.

Ja, veel meer.

Jan is meer... - Momentje.

Probeer als je antwoordt in de camera te spreken.

Begin je antwoord, gewoon voor de montage, met: Jan Verbeek is voor mij...

Jan Verbeek is veel meer dan een collega.

Jan is de enige die mij een tweede kans heeft gegeven.

Zonder hem zat ik nu op straat of in het ziekenhuis of in de bak.

Anders had ik die camera al lang gepikt.

Wat? Is het grappig misschien?

Lach dan niet. Begrepen? - Oké.

Jan is meer dan een chef voor mij.

Hij is als een vader voor mij.

Sommigen noemen Jan Verbeek een racist. - Nee, nee.

Laat dat duidelijk zijn, Jan is geen racist. Jan zegt waar het op staat. Oké?

Dat de Marokkaanse gemeenschap voor problemen zorgt, ja, dat is waar.

Dat kun je niet ontkennen.

Ik ben zelf Marokkaan. Ik weet hoe het eraan toegaat.

Nee. Mijn stem heeft Jan.

Ik geloof in Jan.

Ja? Goed zo?

Merci.

Wacht, nog één ding.

Hoe is je naam? - Dries.

Driss. D-R-I-S-S?

Nee, D-R-I-E-S. Op z'n Vlaams, hè.

Oké.

Die was echt niet content.

Oei, oei, oei, nu gaan we het krijgen.

Het is het moment voor de overhandiging van het superzware cadeau.

Van Ruud voor Jan. - Dat kan niet.

Dit is speciaal ingekaderd... - Ja, ja.

Ze dachten, ze mikten op z'n hart.

Maar ze wisten niet dat Jan Verbeek geen hart heeft.

Die heeft geen hart.

En dat is het origineel? - Ja.

Voor jou ingekaderd. - Hoe lelijk is dit.

Ja, maar het is wel voor jou. - Merci, hè, Ruud.

Er is nog een cadeau. Dries? - Nog een cadeau?

Nog een cadeau. - Precies mijn verjaardag.

Hier. Dat zal een flesje wijn zijn, dit.

Allee, nu ben ik curieu...

Allee, dat meen je niet.

Het Nederlands-Arabisch woordenboek.

Het minst verkochte boek ter wereld. Zot. Allee, jongen.

Wat is dat voor iets? Kom hier.

Ik moet je spreken.

Straks. Nu is het feest. Nu gaan we ons amuseren.

En straks... Hè?

Hier...

Mag ik even jullie aandacht?

Hé!

Mag ik even jullie aandacht, alsjeblieft?

De collega's van Charleroi hebben mij juist gebeld.

Is het echt? - Ja.

Ja, die willen ons graag feliciteren met de geslaagde actie van deze avond.

En ze vroegen of ik zo snel mogelijk onze radio's wil laten repareren.

Zodat we ze ten minste toch kunnen verwittigen

als we op hun terrein komen.

Als jullie nieuwe commissaris

ben ik van plan om een paar veranderingen door te voeren.

Eén daarvan is

dat de camera in de verhoorkamer vanaf nu terug werkt.

Ja, ik wil jullie erop wijzen... - Welke camera?

De camera in de verhoorkamer werkt vanaf nu terug. Goed?

Bon.

Euh, ja. Dan zijn we nu aangekomen tot de eigenlijke reden van deze avond.

Zij die me kennen, weten hoeveel respect ik altijd heb gehad voor mijn voorganger.

Dus mag ik je vragen, meneer Jan Verbeek?

Het is met handjes geven en al. - Ja, Jan.

Volgens het boekje, hè. - Echt?

Ja. - Allee, vooruit.

Mag ik je vragen om mij je wapen en badge te geven?

Dat mag. Ik zal dat maar doen, zeker.

Voilà. Breek je nagels niet.

Dat zal wel lukken.

Dit is de mooiste dag van mijn leven. - Echt?

Dan moet je een triestig leven gehad hebben.

Meneer Jan Verbeek. - Dank je wel.

Merci.

Maar beste vrienden... en mevrouw Leen, de nieuwe commissaris,

ik heb geen badge en geen wapen meer, maar ik ben nog altijd een flik.

Eens flik... - Altijd flik!

Eens flik... - Altijd flik!

Het zal wel zijn. En daar gaat 'n zitje in het parlement niks aan veranderen. Ja?

Het is 25 jaar geleden dat ik hier ben binnengekomen.

Ik had jouw leeftijd, Dries. Ik was even oud als jij.

We hebben hier samen lief en leed gedeeld.

Samen kerst en Nieuwjaar gevierd. Jullie...

Jullie zijn mijn familie.

Dat klinkt misschien pathetisch, maar het is de waarheid.

Echt waar. En ik ben fier...

Fier op wat we de afgelopen jaren samen hebben gerealiseerd, beste vrienden.

Fier dat ik jullie commissaris mocht zijn. Ja.

Maar weet goed... Onthou goed, ik ga jullie niet in de steek laten.

Als het van mij afhangt en het is nu aan mij, dan is het vanaf morgen gedaan

met al die ministers die meer blauw op straat beloven,

maar achter onze rug op ons budget besparen. Dat is gedaan.

Gedaan. Ja?

Gedaan... Gedaan met die magistraten

die ons altijd veel harder aanpakken dan die criminelen zelf. Ja?

En gedaan met politieke benoemingen. Die nieuwlichters

die van achter hun bureau bepalen hoe de echte flik zich op straat moet gedragen.

Een echte flik. Het is gedaan.

Het is goed. Het is goed, Ruud. Dank je wel.

Beste vrienden,

we hebben jarenlang gevraagd aan de politiek om zich voor de politie te interesseren.

Vanaf morgen is het aan de politie om zich te interesseren in de politiek!

Jan. Jan. Jan. - Merci, vrienden.

Nu gaan we er eentje drinken en we gaan een feestje geven.

We gaan erin vliegen.

Jan? Allee, jongen, waar zit je?

Kom je er niet eentje drinken? Het is nog niet gedaan, hè.

Jan! - Ruud!

Oh, zeg, ik ga er eentje drinken.

Dat zat in de zak van de informant.

Heeft iemand anders die foto gezien?

Niemand? - Niemand.

Dries, ik moet echt zeker zijn. - Ja.

Oké. Hou dit voor jou, oké?

Jan?

Ga je mij nog iets zeggen of wat?

Vertrouw mij.

Meneer Verbeek? - Meneer Verbeek?

Commissaris. - Ex-commissaris. Waar ligt hij ergens?

Oké. Mag ik? - Ja, ja.

Verdomme.

Komaan, Dries.

Dries, ga zo snel mogelijk naar het UZ om alle bewakingsbeelden te laten verdwijnen.

Geen vragen, doe gewoon wat ik zeg.

Zorg dat je hier zo snel mogelijk bent. Ik ben hier niet geweest, oké?

Hoe ken jij Carole?

Hoe ken jij Carole?

Is zij je moeder?

Heeft zij je gestuurd?

Hoe oud? Hoe oud ben jij?

Hoe... oud... ben... jij?

Verdomme.

Meneer Verbeek?

Nee, nee, nee.

Verdomme.

Kom, jongen, weg! Van mijn auto!

Meneer Verbeek?

Miljaar.

Wat doe jij hier?

Ik hoorde de radio.

Dan was je beter nog wat vroeger gekomen.

Misschien lag ik dan wel naast hem.

Als de dokter zegt dat het oké is, wil ik Ozgür ondervragen, ja?

Dat bewakingssysteem is kapot. Er is niks geregistreerd de laatste 24 uur.

Luister goed, hè, klootzak.

Als je hieruit wilt komen, dan ga je doen wat ik je zeg.

De commissaris is hier niet geweest, oké? Je hebt hem niet gezien of gehoord.

Ik heb de bewakingscamera's gewist, niemand zal je tegenspreken.

Iemand heeft je neergeslagen, je weet niet wie en je weet niet hoe.

Ik heb de commissaris gezien.

Wat ga je zeggen? Je herinnert je niemand, oké?

Ik heb één vraag. Waarom heb je die informant niet ineens van kant gemaakt?

Ik wil weten wie mij genaaid heeft.

Mijn twee broers... dood.

Waarom help jij mij?

Je was gewond. Je wou naar de spoed om je te laten verzorgen.

Daar heeft iemand je neergeslagen en jij hebt niet gezien wie dat was.

Dat is je verklaring?

Ja.

Wel raar dat dat in hetzelfde ziekenhuis is waar één van onze agenten is doodgestoken

en waar een informant ligt die jij hebt neergeknald.

Zullen we de beelden van de camera's eens bekijken?

Ik heb tijd. We kunnen samen kijken, jij en ik.

Hier. Pas gepost en al 1230 keer bekeken.

Meneer Verbeek? - Meneer Verbeek?

Ik wil hem zien. - Oké.

Verdomme.

Commissaris Verbeek? - Ja, ex-commissaris.

Kun je die zaklamp uitdoen? - Ja.

Mogen wij weten wat u hier doet op dit uur?

Ik rust wat uit. - In een parking.

Ja, in een parking, ja. - Begin niet, hè, chef.

Wat is je probleem?

Centrale, kun je me doorverbinden met commissaris Mertens?

Commissaris? Ja, we hebben hem.

Ja, ja, hij staat hier bij ons. Oké, komt in orde.

Ik moet u vragen om met ons mee te komen. Er is een klacht tegen u ingediend.

Wat? - Wegens vluchtmisdrijf.

U staat geseind.

Ik laat mijn auto hier niet alleen achter.

Hij wil zijn auto niet laten staan, zegt hij.

Het is niet omdat u ex-commissaris bent, dat u het recht hebt om te doen...

Zeg eens tegen die klootzak van een collega dat hij wat kalmeert.

Ja, het is goed. Hè? Is het uit je systeem nu?

Ik laat mijn auto hier niet staan. - Uitstappen en meekomen.

Hé! Luister goed, hè, paljas.

Jullie rijden voor met de combi en ik volg naar het commissariaat. Begrepen?

Wees kalm. Wees kalm.

Excuses.

Goedemorgen.

Hey, ça va? - Ja.

Goed.

Wel raar dat een aanklacht voor vluchtmisdrijf hier terechtkomt. Niet?

Ik heb erop aangedrongen om je te ondervragen.

Serieus? - Hm, hm.

Wat een eer.

Wat was dat allemaal? Zo opgefokt?

Zo kennen we de grote Jan Verbeek niet, hoor.

Zoveel aandacht, ik ben dat niet echt gewend.

Dat komt wel, Jan.

Ik wil weten waarom jij die journalist omvergereden hebt.

Wat is er daarvoor gebeurd?

Er moet iets gebeurd zijn, dat jij zo bent beginnen flippen

en de nacht op een parking wilde... - Wat is dat hier eigenlijk?

Zit ik hier wel voor dat vluchtmisdrijf?

Je bent hier gisteren doorgegaan rond halfdrie?

Ik heb niet op mijn klok gekeken.

En tot bij jou thuis, dat is 10 à 15 minuutjes rijden.

Je kent de weg.

En toch ben jij pas om vier uur thuis gearriveerd.

Zoals ik al zei, ik heb niet op mijn klok gekeken.

Zeg waar je geweest bent, Jan.

Ik heb mijn tijd gewoon gepakt.

Wat rondgereden. Antwerpen by night, dat is fantastisch.

Bon. Ik zal het je zeggen. Je bent naar het UZ gereden.

Excuseer? - Hé!

Wat, hé? Rustig, hè.

Je mislukte actie in Charleroi, je allerlaatste.

Daar vallen doden, gewonden en Ozgür die je ontsnapt.

Ik ken je goed genoeg. Jij laat zoiets niet los.

Jij bent in het UZ die informant gaan ondervragen.

Wat is daar gebeurd? De agent is neergestoken. Heb je dat gezien?

Wat?

Ja. Philippe is neergestoken.

Is die dood?

Tien messteken. Ja, dat is dodelijk, ja.

Als ik de beelden van de camera's bekijk, wat ga ik dan te zien krijgen?

Je hebt ze niet bekeken?

Nee. Er zijn er geen.

Ze zaten met een defectje. Raar, hè?

Tja.

Dat kan gebeuren, hè.

Jij bent een grote fan van bewakingscamera's, hè.

Jij niet echt, hè? - Nee.

Ik ben niet echt fotogeniek.

Dat zie ik.

Dat is wel vervelend, hè, nu je juist de politiek in stapt.

Maar maak je geen zorgen.

Je zult zo ook wel zotten vinden die voor jou gaan stemmen.

Hé! Wij zijn bezig.

Mr. Verbeek wordt ergens anders verwacht. - Wat?

Die journalist heeft de klacht laten vallen.

Als jij verkozen wordt, verhuis ik naar het buitenland.

Ik betaal met plezier je vliegtuigtickets. Voor jou en voor heel je familie.

Die gast heeft die klacht niet zomaar laten vallen.

Je moet je excuses gaan aanbieden.

Jan, we moeten nu naar het ziekenhuis. - Twee minuten.

De pers staat daar te wachten. - Wachten, Ruben.

Hé, heb je het niet gehoord? Twee minuten. Ga even pissen of zo.

Het toilet is daar.

Wat was dat allemaal?

Wat weet je van die informant? - Dat is echt een triestig verhaal.

Een zielige figuur. Geen kwade jongen, maar...

Zijn moeder is heroïneverslaafde. Daardoor in de prostitutie beland.

Zijn vader was er nooit en heeft blijkbaar die moeder ooit aan de drugs geholpen.

Allee, wat voor een verhaal is dat? Echt triestig. Echt...

Charleroi. - Charleroi...

Ça va? - Ja.

Die is in het UZ geweest.

Ik ben er 100% zeker van. Zijn hand lag open, hij was gewond.

Maar hij leek oprecht verbaasd toen ik vertelde over Philippe,

dus er is iets wat ik over het hoofd zie en ik weet niet wat.

Ik kan zijn gsm laten traceren.

Jan Verbeek, minister in spe.

Geen enkele onderzoeksrechter zal ons daar de toestemming voor geven.

Geef mij één uur. - Begin ook niet, hè, Johan?

Eén uur en ik kan hem vastzetten. - Nee.

Ik ben aangesteld om een ander parcours te volgen dan Verbeek. We volgen de regels.

Dan wordt hij minister. - Ik weet het.

Minister Jan Verbeek. Ik ga er toch een beetje aan moeten wennen.

We gaan naar het ziekenhuis, hè?

Die klootzak is op mijn auto gesprongen. - Bied je excuses aan

en dan zijn we ervanaf. Anders blijft dit je achtervolgen tot aan de verkiezingen.

Oké. Snel dan. Vlug. - Nee, niet snel.

Wat is er nu belangrijker dan de verkiezingen?

Wat is er gebeurd?

Wat je ook gedaan hebt, ik los het op. Dat is mijn job.

Het is gewoon allemaal een beetje veel. - Je hebt toch geen stress, hè?

Wat ga jij doen tijdens de debatten? Die eten je op.

Kijk, Jan, ik denk dat je moet leren

om je te beheersen. Ja?

Je kopje erbij houden

en aan iedereen tonen dat jij een verantwoordelijke mens bent. That's it.

Oké. Oké.

Goedemorgen.

Dank u. Bedankt om zo talrijk gekomen te zijn.

Jan wil graag zijn excuses aanbieden

en vooral klaarheid scheppen in dit zeer onfortuinlijke voorval.

Ja? Oké dan.

Wat is de bedoeling?

Gaat hij zich ook excuseren zonder camera's?

Goed...

Ja.

Mijn excuses. Het spijt me.

Ik ben dat niet echt gewend, journalisten voor mijn deur, dus...

Dat mag geen excuus zijn, maar ik was moe

en mijn reactie was overdreven, dus... nogmaals mijn welgemeende excuses.

Oké.

Goed. Bon.

Dan mag ik hopen dat hiermee dit spijtige incident is afgesloten.

Staat het al op YouTube? - Absoluut.

Daar zal het veel meer views krijgen dan in al jullie kranten samen.

Jan?

Jan?

Jan?

Hebt u Jan Verbeek gezien? Jan Verbeek. Een grote mens. Ja of nee? Ja of nee?

Ja, Dries?

Nee, wacht. Ik heb nu geen tijd. Ik leg het je later uit, oké?

Nee, je moet me vertrouwen.

Nu bescherm je Ozgür ineens. Waarom?

Dries, je moet me vertrouwen. Oké? Ik heb nu geen tijd.

Leg me dat gewoon uit. - Hou gewoon die beelden bij, oké?

Dries? - Ja.

Ik leg het je later uit, oké?

Is dat Jan? - Drie...

Nee.

Jan zit niet meer in dit korps, hè, vriend.

Als ik merk dat jij informatie doorspeelt, ben je direct ontslagen, ça va?

Ça va.

Je bent een hele goeie flik, Dries.

En loyaliteit is een prachtige eigenschap, maar je moet weten aan wie of aan wat.

Kom, we gaan naar Charleroi. - Voor wat?

Ik wil naar dat appartement van die informant en naar dat labo.

Ik kan niet meegaan... - Jij gaat mee.

Ik moet mijn dossier afmaken.

Ik ben Axel Bastin,

de zoon van commissaris Jan Verbeek. En dit is verdomme mijn testament.

Normaal gezien is Jan Verbeek nu dood en ik ook.

Ik ben Axel Bastin en dit is verdomme mijn testament.

Door die klootzak is m'n moeder drugs beginnen te gebruiken.

Hij wou dat ze abortus pleegde.

Die klootzak wou mij niet. Door hem is ze drugs gaan gebruiken.

Hij, Jan Verbeek, de grote held van Vlaanderen, heeft haar genaaid.

Ik ben Axel Bastin en dit is verdomme mijn testament!

Mijn moeder had iets anders kunnen worden...

Ze had iets anders kunnen zijn dan een hoer.

Ik zou niet verslaafd geboren zijn. Maar die klootzak wou het anders.

Commissaris Jan Verbeek. Papa...

Je hebt haar vermoord met je lul en met heroïne.

Smeerlap.

En ik beloof je, papa...

Ik beloof je dat je niet normaal zult sterven.

Ik beloof je dat je niet zult sterven door een simpele kogel in je kop, papa.

Ik beloof je dat ik aan alles gedacht heb.

Hierdoor zul je creperen.

Als ik kon, zou ik zelf je ingewanden opeten, zoals een hond.

Het heeft niks te maken met politiek of zo.

Helemaal niks. - Fuck.

Hij heeft haar vermoord. Hij heeft mijn moeder laten sterven. Hij heeft...

Het is hier rechts.

Ik ben Axel Bastin, de zoon van Jan Verbeek. En dit is mijn testament.

Ik ben Axel Bastin, de zoon van Jan Verbeek en dit is mijn testament.

De grote commissaris Jan Verbeek. Commissaris Jan Verbeek, de held.

Zolang hij leeft, word ik gek. Zolang hij leeft, word ik knetter.

Telkens als hij ademt, word ik ziek.

Ik, Axel Bastin, zweer dat hij in stukjes teruggevonden zal worden.

Ik ben Axel Bastin en dit is verdomme mijn testament!

De enige partij die zegt waarop het staat.

De enige partij die opkomt voor uw veiligheid.

De VPV is uw partij. Ik dank u.

Dank u. Dank u.

Waar is Jan? - Met Jan is alles goed.

Ik dacht dat jij hem in 't oog ging houden. - Ja.

Ja. Zoek hem. Vind hem. Vind hem, hè.

Oké. - Ja.

Morgen is het verkiezingscongres.

En onze sterkste troef is God weet ik waar. Ruben, vind hem.

Meneer Hendrickx. Morgen is Jan er. Beloofd.

Zeker? - Absoluut.

Absoluut? Oké.

Excuseer, meneer. - Goedendag.

Goedendag. Ik zoek mijn zoon. Wacht.

Wacht.

Euh...

Dit is hem. - Die ken ik niet.

Hij is nu iets ouder. Nee?

Zegt me niks. Ik ben niet van deze buurt. Sorry. Tot ziens.

Ga naar huis.

Je hoeft morgen niet te komen. - Ja, ja.

Ik...

Ik zoek mijn zoon.

Wacht...

Dit is hem.

Hij is gedrogeerd en zit in de problemen.

Help me.

Alsjeblieft.

Welke drugs gebruikt hij? - Heroïne.

En hij woont in Charleroi? - Ja.

Hoe heet hij? - Axel.

Axel? - Ja.

Axel... - Ken je hem?

Ik ken iedereen.

Het is niet ver. Achter het magazijn. Daar zouden we hem kunnen vinden.

Dries? - Verdomme, Jan,

het werd tijd dat je opnam.

Ik ben hem kwijt. - Wie? Die informant?

Hier links. - Ja, ik moet hem vinden.

Shit. Jan, ben jij dat?

Fuck. - Je komt recht op ons af.

Dries, ze mag me niet zien. Leid haar af. Nu.

Commissaris. - Ja.

Alles oké? - Wacht.

Je kunt op mij rekenen. - Oké.

Nee, echt. Ik ben 100% gemotiveerd en loyaal en alles wat je wilt.

Ik wil dat je weet dat mijn band met Jan niet in de weg staat van onze samenwerking.

Ik wil dat het goed gaat tussen ons twee.

Als jij mij elke dag zo'n liefdesverklaring gaat betuigen, dat belooft.

Kom, we gaan naar binnen.

Hier naar rechts.

Die gele deur daar. Eerste verdieping.

Fuck.

Zoek je iets?

Niks. - Niks?

Hoe gaat het dan als je wel iets zoekt?

Zoek je dit? - Geef hier.

Nee. Zeker niet.

Dat is zelfmoord. Het zijn zware mannen.

We gaan praten, het komt in orde. - Geef hier.

Je gaat de boel verpesten en in de cel belanden.

Al eens geschoten? Ik heb een kogel in m'n lijf gekregen

door mannen als jij die hier cowboy komen spelen.

Je zet je leven en dat van je zoon op 't spel. En het wordt een bloedbad.

Dat kan ik niet laten gebeuren. Je bent een goeie gast. Doe niet onnozel.

Eerste verdieping? - Ja, eerste verdieping.

Klootzak.

Ik help je en je gedraagt je zo tegen mij?

Je weet niet wie ik ben. Manu is een gek. Manu is...

Stomme idioot met je wapen.

Kijk hem nu 's doen.

Dit is geen film, hè. Je moet kalmeren. Je moet echt kalmeren.

We zijn hier in Marchienne-au-Pont. Kom mee.

Ik ga met hen praten.

Stop dat weg. Laat mij. We gaan praten.

Nico, het is Manu!

Wie? - Het is Manu. Hoe gaat het?

Als het voor geld is voor de jongeren, vergeet het.

Nee, daarvoor is het niet. Ik beloof het. Doe open.

De deur is te ver. Kom morgen terug.

Nico, doe open. - Morgen, zeg ik je.

Zit er bij jou geen kerel die Axel heet?

Ik ben hier met zijn vader. De stakker is over z'n toeren. Hij mist zijn zoon.

Laat hem gaan en we laten je met rust.

Gaat het?

Ga opendoen. - Ziezo.

Wie is dat? - Het is oké.

Nico.

Meneer.

Is dat hem? - Ja.

Kennen wij elkaar? - Nee.

We hebben elkaar toch al eens ontmoet? - Nee, nee.

Axel. Hé, Axel.

Help me eens. Ik vergeet nooit een gezicht.

Axel.

Je vader is hier voor jou.

Hij houdt zielsveel van je.

Axel. Hé, Axel.

Zeg, Manu... - Ja?

Weet je wie je meegebracht hebt? - Nee.

Commissaris Jan Verbeek,

van de Antwerpse drugsbrigade. - Niet bewegen.

Oké, ik ben dood.

U hebt veel schade aangericht, commissaris. - Niet filmen.

Geef die laptop hier.

Geef die laptop. - Doe wat hij zegt.

Jij bent gestoord.

Chef?

Vingerafdrukken en bloed.

Kom, Axel. We gaan.

Ho, ho. Denk je echt dat je hier zomaar kunt buitenstappen?

Ik heb vrienden die homo zouden worden, gewoon om jou te kunnen naaien.

Zo heb ik er veel. - O, ja?

Ja.

Denk je echt dat ik alleen gekomen ben?

Denk je dat ik gek ben? - Absoluut.

O, ja?

Sorry, ik moet eventjes...

Lul niet zo. Je bent zelfs geen commissaris meer.

Denkt hij dat we in Charleroi geen Vlaamse zenders hebben?

Hallo, Jan? - Hallo, chef.

Hou jullie klaar voor de inval. - Jan, waarom spreek jij nu Frans?

Nico, hij wil gewoon zijn zoon. - Ze zijn met vier.

Geef hem z'n zoon terug.

Die plant? - Ja, het ligt vol drugs.

Waar ben je mee bezig? Wij zitten in dat zogezegde drugslabo.

We hebben een gsm gevonden.

Maak dat je wegkomt. - Bedankt, Nico.

Een gele gsm? - Praat eens Frans.

Hoe weet jij dat?

Tiens. Er zit maar één nummer in. Papa.

Praat Frans. Ik wil je verstaan. - Wacht, Dries. Niet mee bellen.

Vooral niet mee bellen. - Rustig, Jan. Ik snap er niks van.

Verwittig DOVO. - Praat Frans.

Hou je kop! - Praat Frans of ik knal je neer!

Hou je bek! Hou jullie bek! Hou jullie bek!

Dries, alsjeblieft. Verwittig DOVO nu.

Dries! Er ligt een bom.

Komaan, Dries. Pak op, alsjeblieft. Kom.

Allee, kom. Je leeft, je leeft. Kom.

Alsjeblieft, pak die telefoon op, Dries.

Komaan, Dries. Pak die telefoon op.

Komaan.

Ik probeer je al de hele tijd te bellen. Bel mij alsjeblieft terug, Dries.

Ik wil je horen.

Ik wil weten dat je leeft. Bel mij terug.

Oké?

Het spijt me.

Het spijt me.

Dries. Je kunt niet geloven hoe blij ik ben dat ik je hoor.

Leen en Ruud zijn dood.

Johan vecht voor zijn leven.

Ze weten niet of hij het gaat halen.

Jan?

Die bom was voor mij bedoeld. Die had eigenlijk gisteren moeten afgaan.

Die informant. Zit hij bij jou?

Er waren geen drugs, er was geen labo.

Die gast heeft Ozgür gebruikt om ons naar hier te lokken.

We zijn genaaid, Jan.

Wie is hij?

Wie is die gast?

Maakt niet uit. Die gast moet eraan of anders hangen wij.

Ik maak hem kapot. - Nee, het is mijn verantwoordelijkheid.

Ik maak hem af, ik zweer het je. Ik doe dat voor jou.

Ik moet even bekomen, dan kom ik af.

En dan help ik je om het lijk te laten verdwijnen. Waar zit je?

Eh, Hotel Beauregard, Gosselies. - Oké, ik kom af.

Axel? Kom.

Bij ons nog steeds meneer Herman Hendrickx, voorzitter van de VPV.

Ja, meneer Hendrickx, wat is uw reactie op de tragische feiten van deze namiddag?

Kijk, negen mensen,

negen voor onze maatschappij zeer waardevolle mensen

die we verloren zijn in de strijd tegen misdaad en terrorisme.

Dit betekent nog maar eens dat het huidige beleid faalt

en dat er dringend nood is aan een veel repressievere aanpak.

De VPV is de enige partij die hierop een passend antwoord weet.

De verkiezingen zullen ons in staat stellen deze maatregelen in wetten om te zetten.

Jan heeft zeer goede collega's verloren. Vrienden, eigenlijk.

Zeer goede vrienden met wie hij jarenlang intens heeft samengewerkt.

Jan, waar zit jij?

Ruben, ik wil een verklaring afleggen. Ik wil nu live in de uitzending.

Dat gaat niet. De voorzitter zit erin.

Ik wil nu live in de uitzending. Ik weet wie erachter zit.

Men signaleert mij dat we ex-commissaris Jan Verbeek aan de lijn hebben.

Hij wil live tussenkomen.

Goedenavond, meneer Verbeek.

Hallo. - Ja, goedenavond.

Ja, goedenavond.

Gecondoleerd, Jan.

Meneer Verbeek, u zou belangrijke informatie hebben

over de tragische feiten die zich deze namiddag hebben afgespeeld.

Ja. Euh, ik...

Ik weet wie verantwoordelijk is voor de aanslag.

U bedoelt de aanslag in Charleroi? U bevestigt dus dat het een aanslag was?

Ja.

Ja. Kunt u ons meer vertellen?

Meneer Verbeek.

Hoort u ons nog? - Hallo. Ja.

Hallo. - Ik, euh...

De bom was tegen mij gericht. - Excuseer?

Ik ben verantwoordelijk voor de aanslag.

Meneer Verbeek?

Wij zijn blijkbaar onze verbinding kwijt.

We proberen hem zo meteen terug te bellen.

Ondertussen, meneer Hendrickx, een eerste reactie.

Het is mijn zoon.

Dat kan mij geen kloten schelen.

Ik heb zijn moeder in de steek gelaten toen ze zwanger was.

Dat kan mij geen kloten schelen.

Het is mijn zoon.

En ik?

Weet je hoe ze mij noemen in het quartier?

Zeg maar. Ik luister. - Dries.

Een verrader. Verkocht. 'Verrader'.

Het is mijn zoon. - In het korps

ben ik voor de anderen nog altijd 'de makak'.

Dat kon mij niet schelen.

Ik wou zijn zoals de grote Jan Verbeek. - Dries.

Ik heb maar één zoon.

En die laat je met rust.

Dries!

Dries!

Dries!

Nee, nee, nee.

Kalmeer, Dries.

Kom. Rustig.

We kunnen erover babbelen, Dries.

Kalmeer.

Nee, nee, nee, nee.

Bedankt.

Kan ik iets doen?

Heb je iets nodig?

Slaap.

Je kunt slapen als je dood bent, hè. Kom 's hier.

We gaan dat in orde brengen. Niemand zal er nog iets van zien.

En dan doe jij je Hugo Boss aan. Om mij een plezier te doen. Oké?

Oké.

De mensen wachten op jou.

Salam aleikum.

Het is gratis.

Dank u. - Ik wil geen problemen. Oké?

Je pakt gewoon je koffie en je bent weg.

Mensen van jouw soort zijn hier niet welkom. Zelfs niet in de wijk.

Je drinkt gewoon je koffie en je moet hier niet meer terugkomen.

Heb je een sigaretje?

Hou maar bij.

Je speech staat volledig op de teleprompter. Oké?

Je moet je geen zorgen maken.

Jan Verbeek is veel meer dan een collega.

Hij is...

In het leven heb je kansen.

Jan is de enige die mij een kans heeft gegeven.

Zonder hem zat ik nu

op straat of in het ziekenhuis of in de bak.

Anders had ik die camera al lang gepikt.

Jan is meer dan een chef voor mij. Hij is als een vader...

Het is hard, hè, jongen?

Daarvoor doen we het, man. - Nee, Jan is geen racist.

Jan zegt waar het op staat, oké?

Dat de Marokkaanse gemeenschap voor problemen zorgt, dat is waar.

Ik ben zelf Marokkaan. Ik weet hoe het eraan toegaat.

Mijn stem heeft Jan.

Ik geloof in Jan.

Beste vrienden, speciaal voor u hier vandaag

de man op wie u allemaal gewacht hebt. Voor uw veiligheid,

meneer Jan Verbeek.

Ik... Euh...

Nee.

Commissaris Leen Mertens,

inspecteur Ruud Van de Walle,

inspecteur Johan De...

Dries, nee...

Dries!

Dries!

Niet doen!

Niet doen!

Waarde collega's,

ik ben gekomen om een beroep te doen

op uw solidariteit met de ganse bevolking

en met één iemand in het bijzonder.

Een groot man.

Een voorganger in de strijd

voor het behoud van onze democratische rechten en plichten.

Een vriend. Maar bovenal...

een man uit één stuk.

Een man, een woord. Eerlijk. Trouw. Rechtuit.

Ik moet het natuurlijk hebben over de wet- Verbeek die hier vandaag ter stemming ligt.

Over die wet is al heel wat gezegd en geschreven,

dames en heren van de pers.

De wet-Verbeek zou een aanslag zijn op onze privacy.

De wet-Verbeek is autoritair,

dirigistisch, repressief.

Kortom,

de wet-Verbeek is op het fascistoïde af.

Maar voor u zich uitspreekt, vraag ik u iets anders.

Als u vindt dat alles goed gaat in dit land,

als u denkt dat het normaal is

dat burgers en politici in onze straten worden vermoord door extremisten.

Als u vindt

dat het integratiesysteem deugdelijk werkt,

als u vindt dat er geen probleem is met geen enkele bevolkingsgroep,

spuug dan op het graf van Jan Verbeek en stem tegen deze wet.

Ik dank u.