Original subtitles

Je ziet er vermoeid uit.

Is dat zo?

Jij en Ruth, jullie beiden.

En het valt niet alleen mij op.

De mensen maken zich zorgen om jullie. - Welke mensen? Wie bedoel je?

Pastoor Boyle.

Hij vroeg gisteren naar je.

Wat heb je gezegd?

Ik zei dat Paul zou kunnen langsgaan. - Wat?

Hij wil dat je hem belt. - Je kunt niet...

Ik kan het niet aanzien jou elke dag zo te zien en niets te doen.

Je hebt het recht niet.

Ik ben je moeder.

Dat is stom. Ik voel me als een oude vrouw.

We kunnen misschien een traplift installeren.

Ik kan me verzoenen met tapijt op de trap.

Of het schilderen van de leuning. - Het staat op de lijst.

Straks komt de baby thuis op een bouwwerf.

We komen er wel. Maak je geen zorgen. - Zeg dat niet.

Me zorgen maken is zo ongeveer het enige dat ik nog kan.

Ik zeg niet dat het een slecht idee is,

maar

Ruth zal moeilijk te overtuigen zijn.

Dat is een kwestie van de juiste aanpak. - Wat is het doel...

Goedemorgen.

We maken ons vooral zorgen wat Amy tijdens andere voorvallen doet.

Je moet haar goed in het oog houden.

Ze is niet gevaarlijk, Amy niet. - En wat doe jij?

Ik regel enkele testen

en misschien een scan om te zien of het probleem psychisch of fysisch is.

Hoe kan het fysisch zijn?

De symptomen kunnen veroorzaakt worden door iets dat de hersenen zelf be�nvloedt.

Zoals?

Het meest voorkomende is een bloedklonter,

of temporale kwab epilepsie.

Of een tumor.

Alice.

5/10/65.

Alice.

15/8/66.

Alice.

10 oktober, 1967.

Hallo, kleine Alice.

Hey, schat, ik ben het.

Je hebt wellicht een werfvergadering of zo.

Het is niet dringend.

Misschien kun je melk meebrengen als je naar huis komt.

Dank je. Tot later.

Denk je dat we het haar moeten vertellen?

Wat moeten we haar vertellen? We weten nog niets.

Hoe moet het verder?

We komen te weten wat haar mankeert.

Wat het ook is we zorgen dat ze beter wordt.

Maar Helen, wat als ze... - Niet doen.

Waar is de begrafenis? - Wat?

Je kostuum,

alsof er iemand gestorven is.

Ik ga me omkleden.

Hoe was het op school?

Is alles in orde,

met Amy, en zo?

Ja.

Alles in orde.

Niets om je zorgen over te maken.

Ik hoorde je bericht. - Fijn. Goed gedaan.

Hoe gaat het?

Het gaat.

Het kantoor zond een koerier met rechtbankpapieren om te tekenen.

Dat moet hen heel wat gekost hebben.

Ze rekenen het door aan de klant.

Dat doen advocatenbureaus toch, niet?

Ik was blij hem te zijn.

Hij was de enige met wie ik sprak vandaag.

Ben je eenzaam in het grote, oude huis?

Nee, natuurlijk niet.

Het is hier zo rustig, meer niet.

Wel, ik ben er weer,

je kunt je ontspannen.

Een klein beetje voor mij, alsjeblieft.

Voel je je niet goed, Ruth?

Ik heb niet veel trek. - Je moet het proberen.

Zo eenvoudig is dat niet, toch?

Ik sprak pastoor Boyle over de telefoon, vandaag.

Pastoor Boyle? Waarom?

Hij maakt zich zorgen

om ons.

Hoe het met ons gaat.

Wat heb je gezegd?

Ik zei dat we langs zouden gaan,

om te praten.

Wat?

Een heel vriendelijke man, heel wijs.

Moest je mij dat niet eerst vragen? - Ik vraag het nu.

En als ik niet wil?

Ik zei dat we gaan.

Hij is er om te helpen. - Hij kent ons amper.

Hij trouwde ons.

Hij doopte Alice. - En hij begroef haar.

Reden te meer.

Het is niet eerlijk.

Ze blijven vragen over je stellen.

Maar niemand gelooft me.

Iedereen is van streek

en dat is jouw schuld.

Ga weg.

Laat me met rust.

Toe, Nisha. Ik moet naar de bank deze morgen.

Je vergeet het als ik het niet opschrijf en dan moet je twee keer gaan.

Kan ik geen pizza afhalen of zo?

Het is niet alleen voor vanavond we hebben meer nodig en ik kan niet gaan.

En via het internet?

Ik wil niet dat iemand anders mijn fruit en groenten aanraakt.

Ik moet gevleid zijn zeker? - Waarom?

Omdat je me vertrouwt.

Ik heb niet veel keuze, nietwaar?

Het is mijn ma. - Ik ben ervandoor. Tot later.

Hey ma.

Nee, alles is in orde.

Ja, dat is hij.

Ja, hij zorgt voor me.

Hou op. Dat weet je wel.

We komen er wel.

Vrijstudent aan de universiteit.

De dood van een kind is altijd moeilijk te bevatten.

We mogen niet enkel geloven wat we begrijpen.

Vertrouwen betekent ook geloven zonder begrijpen.

Dit is geen geloofscrisis, meneer pastoor.

Hoe zit het met het vertrouwen in elkaar?

Ik geloof dat dit reeds getest werd.

Ruth aanvaardt niet dat Alice er niet meer is. - Ik weet dat ze dood is.

Maar ze is er nog steeds.

Ik voel haar. - Dat is verdriet.

Nee, het is meer dan dat. - Wat dan, geesten?

Alsjeblieft, zeg jij het haar, meneer pastoor.

Je moet oppassen dat je echte gevoelens niet besmet zijn door bijgeloof.

Het is geen bijgeloof.

Het is geloven,

zelfs als we het niet begrijpen.

Het huwelijk is een verbond tussen twee mensen voor God.

Een levenslang vennootschap dat beide ten goede komt

en het voortbrengen en grootbrengen van nakomelingen.

Die gelofte kun je niet verzaken.

Als verdriet je afleidt,

zet het opzij.

Je mag je huwelijksplichten niet vergeten.

Dat hebben we geprobeerd.

Het is moeilijk om...

de intimiteit

terug te vinden.

Ik heb het niet over intimiteit, ik heb het over plicht.

Het heeft niet te maken met kaarslicht en Mantovani,

het is een verbond met God.

Je moet je huwelijksplichten vervullen.

En dan

zie je wel of hij je zegent met een ander kind.

Wat maak je, Amy?

Een collage voor school.

We doen een project rond mode.

Waar haalde je die schaar vandaan?

Uit de keukenlade.

Mama zei dat het mocht.

Goed, maar wees voorzichtig.

Ik ben altijd voorzichtig.

Dat weet ik, liefje.

Het spijt me.

Hallo lieverdje.

Wat lees je?

Iets over nationale verzekeringen voor werknemers.

Is het de moeite?

Het begint sterk maar verzwakt wat naar het midden.

Vind je dat ik er dik en opgeblazen uitzie?

Nee,

je ziet er stralend en fleurig uit.

Wel wat belachelijk met die vuilniszak rond je voet.

Hij mag niet nat worden.

Shit. Het bad.

Maar...

Ik liet het lopen. - Dat kan niet.

Je bent vast vergeten dat je het uitdraaide. - Nee.

Ik liet het lopen. - Wel, het is nu uit.

Niets aan de hand.

Wat scheelt er?

Je deed me schrikken.

Zeg eens.

Wat deden ze in het ziekenhuis?

Niets.

Ik praatte met de dokter.

Dan spraken mama en papa met de dokter en dan gingen we naar huis.

Waarom doen ze dan zo raar?

Dat weet ik niet.

Ik moet teruggaan. Ze willen een scan van mijn hoofd nemen.

Denk je dat het pijn doet? - Nee.

Het is als een r�ntgenfoto nemen.

Je voelt er niets van.

Ze willen wellicht zeker zijn of je wel hersenen hebt.

Sorry.

Je laat die best niet rondslingeren.

Als Amy die vindt. - Ik houd ze uit haar buurt.

Ik snap niet waarom je die leest.

De dokters weten nog niet eens wat er scheelt.

Ze had het over mogelijke oorzaken. - Ja.

En welk een lijst was dat niet.

Wat scheelt er?

Het betreft die schaar.

Ik dacht aan wat de psychiater zei dat we haar in het oog moeten houden.

Toen ze zag dat ik haar bekeek, alsof...

alsof ik bang was dat ze iets heel erg ging doen.

Ik dacht dat ze ging wenen. - Oh, Eddie.

Zo wil ik niet over haar denken.

Of over haar praten. Alsof ze een geheel van symptomen of een studieonderwerp is.

Ze is niet in orde, schat. We moeten weten wat haar schort.

Dat betekent dokters en ziekenhuizen en medisch jargon.

Maar toch hier niet.

Dit is haar thuis.

Als ze hier is,

dan laten we haar gewoon Amy zijn.

Alsjeblieft.

Kom hier.

De gezinsuitbreiding kwam iets vroeger dan gepland.

Dat gebeurt nu ��nmaal, niet?

Dan brak Nisha, mijn partner, haar enkel.

Dus kan ze het huis niet uit.

Ik heb het momenteel heel druk op mijn werk en

kan er niet voldoende zijn voor haar.

Het klinkt alsof alles wat teveel wordt.

Zo voelt het.

Maar eigenlijk,

zoek je iemand die helpt in het huishouden?

Wat poetswerk

en gezelschap voor Nisha? - Inderdaad.

Voor een tijdje.

Ik denk dat een paar keer per week goed zou zijn.

Daarom hing ik die advertentie op.

Ik werkte 25 jaar als verloskundige, voor ik op pensioen ging.

En ik kan ook koken mocht dat nodig zijn. - Klinkt perfect.

En je bent van hier, niet? - Ik woonde hier vroeger.

Ik ben onlangs teruggekomen. - Een beetje zoals ik dan.

Ik kon hier niet snel genoeg wegkomen toen ik jong was. En nu ben ik terug

en krijg er weldra zelf ��n.

Dat is toch leuk?

Je hebt de job, als je die wilt.

Maar Nisha dan?

Nisha?

Die vindt het goed.

Ik praat met haar.

Ik ga er nu heen.

Alles goed, jongens?

Gaat het, Mark? - Hoe is het?

Alles in orde, Scott.

Wil jij ook? - Ja, dank je.

Wat zijn jouw plannen?

Werken. Mijn ma sprak met mevr Runcie en

plots moet ik hun tuin op orde brengen.

De Runcies? Liever jij dan ik.

Ik heb het geld nodig.

Ze zijn een beetje vreemd, zij en haar dochter.

Geen wonder, daar alleen boven,

iedereen zou daar gek worden.

Hier. Ik ben er vandoor. Dank je.

Als je binnen enkele uren niet terug bent, bel ik de politie.

Ze zouden enkel jou arresteren.

Ik denk dat hij gelijk heeft.

We moeten onze plicht vervullen.

Een ander kind krijgen?

Proberen.

Maar dat hebben we.

Sedert Alice vijf was. - Maar nu ligt het anders.

Toen hadden we Alice.

Nu beslist hij misschien ons opnieuw te zegenen.

Ik denk niet dat het zo werkt.

Hij zegt dat het een contract is met God.

Met verantwoordelijkheden

en verplichtingen.

En liefde?

Dat ook.

Dat allemaal.

We moeten het proberen.

Je weet niets van haar. - Maar als je haar gezien had.

Ja, maar ik zag haar niet?

Je deed dit achter mijn rug. - Het was niet achter jouw rug.

Het was

een verrassing.

Mark, ik ben zes maanden zwanger, het laatste dat ik nodig heb zijn verrassingen.

Goed, sorry. Ik moest het anders aangepakt hebben.

Maar het is nu zo.

Je moet het ongedaan maken. - Wat?

Zeg dat er geen job is, dat je je vergiste. - Dat kan ik niet doen.

Bel haar. - Ik vroeg haar nummer niet.

Als ze komt, zul je het haar moeten zeggen.

Goed, in orde.

Als het dat is wat je wilt.

Goed, Mark. Je mag alles wegdoen bij de muur, kijk uit voor de doornstruiken.

De haag moet gesnoeid worden, die werd in geen tijden gedaan.

Als je dat gedaan hebt, mag je met het gras beginnen.

Er moet ergens een grasmaaier in de schuur staan, dus...

Luister je wel naar me?

Ja, mevr Runcie. Ik heb het begrepen.

De grasmaaier staat in de schuur.

Goed, begin er maar aan.

Ik moet even naar het dorp. Als je iets nodig hebt, vraag het aan Olive.

Ze kan liplezen. - Goed.

Houd hem in de gaten.

Waarom denk je dat het van je dochter is?

Het was haar Eerste communie geschenk.

Ze droeg het altijd. Maar toen...

Maar toen haar lichaam gevonden werd, ontbraken twee dingen.

Haar mantel en haar kruisje.

Als jij in het water viel, zou je ook je zware jas uitdoen.

Er staat niets in geschreven. - Nee.

Zo zijn er wel meer van die kruisjes die veel meisjes dragen.

Het is het hare.

Het hing over haar grafsteen. Iemand wil ons iets vertellen.

Wat dan? - Dat weet ik niet.

Er was geen bewijs dat op een misdrijf wees.

Ze zou nooit zomaar alleen weggaan.

Kinderen gedragen zich anders als hun ouders niet in de buurt zijn.

Volgens mij

bezocht ��n van haar klasgenootjes het graf en liet het achter als teken van vriendschap.

Meer niet. - Dus je onderzoekt het niet?

Wat moet er onderzocht worden?

Waar het vandaan kwam.

Wat het betekent. Wat er met haar gebeurde.

Ze verdronk, mevr Bowen.

Ze viel in de Blackwater Tarn en verdronk.

De zaak is gesloten. - De zaak is niet gesloten.

Mijn dochter is gestorven

en niemand kan me zeggen hoe het gebeurde.

In godsnaam, waarom doe je je werk niet?

Ik doe mijn werk.

Ik doe het al 30 jaar en ik zal je dit zeggen.

Als moeders zoals jij hun werk naar behoren deden,

zou dat mijn job heel wat gemakkelijker maken.

Als dat alles is...

Dank je.

Sorry, ik ken geen... Je weet wel.

Zie ik er bezweet uit?

Wel, hoe zeg ik...

Wat is 'bedankt'?

Dank je.

Graag gedaan.

Je sprak.

Je kunt spreken.

Maar ik dacht dat...

Ik bedoel.

Ik wist het niet.

Er zijn er niet veel die het weten.

Waarom niet?

Er spreken niet veel mensen tegen me.

Kom mee. - Daarvoor?

Dat is niets. Echt.

Hoe doet hij het? - Goed.

Zijn er problemen?

Goed.

Ik ben het.

Scott?

In godsnaam.

Wat scheelt er met je? - Sorry.

Ik ga naar boven.

Houd het rustig. Niet te luid.

Ik heb koppijn.

Robert?

Ik kom hier ook soms binnen

voor de herinneringen.

Ik ook.

Ze was zo'n braaf meisje.

Daarom is het zo moeilijk te begrijpen.

We zullen nooit weten wat er gebeurd is. - Toch wel.

Ik wel.

Ik kom het te weten. Dat beloof ik. Ik moet het weten.

Wat valt er meer te weten?

Vertel het me nog eens.

Ruth. - Vertel het me. De hond.

De hond liep weg

en verdween in het bos. - En je zei Alice op het pad te wachten.

Terwijl ik de hond zocht.

Droeg ze haar jas?

Ja, haar jas. Dat moet wel. - En daarna?

Daarna. - Dat duurde maar enkele minuten.

Het was maar enkele minuten maar toen ik terug was...

Was ze weg. - Ja.

Geen geroep? Geen schreeuw? - Niets, ze moet weggegaan zijn.

Maar je zei haar te wachten. - Ja.

Ze was een braaf meisje, je zei het zelf.

Ze moet me gezocht hebben en verloren gelopen zijn.

Maar je zei het haar. Waarom zou ze dat doen?

Ik weet het niet, Ruth. Ik wilde dat ik het wist.

Er passeert geen dag zonder dat ik betreur dat ik haar achterliet.

Ik moest verdronken zijn. Ik...

Mij moesten ze uit dat water gehaald hebben.

Dat zou logischer geweest zijn.

Het is jouw schuld niet.

Ik kom te weten wat er gebeurd is.

Geen enkele test bevestigt dat er lichamelijk iets mis is met Amy.

Dus behandelen we het nu als een psychische ziekte.

Welke?

Moeilijk te zeggen. Misschien een soort dissociatieve amnesie.

Wat houdt dat in? - Het is...

Het heeft te maken met de manier waarop het geheugen gegevens opslaat.

Het wordt gewoonlijk getriggerd door een trauma.

Het is de trigger die we zoeken. Maar

dat kan van alles zijn, school,

vrienden, familie.

Daarom werken we nauw samen met jeugdzorg.

Laat je jeugdzorg ons controleren?

Waar komt het trauma meestal vandaan?

Elk geval is anders. - Vanuit jouw ervaring.

Vanuit mijn ervaring,

meestal door iets dat thuis voorviel.

Niet te geloven. Jeugdzorg?

Het is een standaardprocedure, zoals de scans.

Als ze spreken van een trauma, dan bedoelen ze eigenlijk een soort misbruik.

Dat kan me niet schelen.

Als Amy er beter van wordt, mogen ze eender wat onderzoeken.

Hallo. Jij moet Nisha zijn.

Ik sprak Mark gisteren en...

Hij vroeg me om... - Ja, ik weet het.

Luister. Het spijt me maar dit is een vergissing.

Ik weet niet wat Mark je zei maar...

Sorry, die moet ik opnemen.

Verdomme.

Alsjeblieft.

Zal ik het doen?

Dit is Nisha's telefoon.

Met wie spreek ik alsjeblieft?

Een ogenblik. Ik zal zien of ze kan.

Het is 'Verrekte Derek'. - Dat is mijn baas.

Het spijt me maar ze kan je nu niet spreken. Kan ik iets doorgeven?

Zeg me, Derek, spreek jij zo tegen je moeder?

Nee. Dat dacht ik al.

Ja, ze is wellicht heel trots op je.

Bedankt.

Dag.

Hij wil dat je hem terugbelt als het beter schikt.

Ik zou het Mark niet kwalijk nemen.

Hij dacht dat je wat hulp kon gebruiken.

Het is een aantrekkelijk idee.

Dit is de gemakkelijkste situatie niet.

Nee, dat kan ik me inbeelden.

Zwanger zijn is al lastig genoeg

zonder gebroken beenderen erbovenop.

Om eerlijk te zijn het is

eerder een nachtmerrie.

Het is eenvoudig. Je beslist of je hulp nodig hebt en

beslis dan of ik je die hulp kan aanbieden.

Als we zover zijn. Kunnen we zien hoe het loopt voor een tijdje.

Als je je er niet goed bij voelt, dan ga ik.

Ik kan beter gaan. Ik zie dat je het druk hebt.

Nee, wacht.

We proberen het.

Ben je zeker. - Ja.

Waarom niet?

Ik weet niet eens je naam.

Zei Mark je die niet?

Dat maakt niet uit. Ik heet Ruth.

Ruth Bowen.

Welkom op Marchlands, Ruth.

Bovenaan de trap, aan de linkerkant.

Dank je.

Hier, mama. Hier.

Het moest een geheim zijn.

Ik mocht ze niet over jou verteld hebben.

Ik wil dat het weer wordt als voordien.

Alice.

Liefje.

Mama is thuis.

Vertaald en gesynchroniseerd door Jiram