Original subtitles

Dames en heren...

Om de act van vanavond in te leiden is hier uit Stars in their eyes:

Mr Matthew Kelly.

Hij bedacht de meest succesvolle Britse comedy aller tijden.

Hij is Hollywoods populairste Brit met series op drie zenders

en meer doortochten bij Letterman dan welke andere komiek ook.

Hij is houder van het wereldrecord internetdownloads.

Hij heeft wereldwijd vijf miljoen dvd's verkocht

en is de enige Britse performer

die meeschreef en schitterde in The Simpsons.

Hij won een Emmy, twee Golden Globes en zes BAFTA's.

Nu heeft hij de snelst verkopende livetournee in de geschiedenis.

Wie ga je vanavond voor ons zijn? - Vanavond ben ik Ricky Gervais.

Hier is hij dan, live en gevaarlijk, meneer Midas hemzelve,

de Podvader, het fenomeen dat is,

de koning van de comedy: Ricky Gervais.

Dank u. Bedankt.

Toch niet te, hè?

Daar zit ons hele budget in.

Ik met een microfoon, dat is het. Kijk, zelfs geen haakje.

Ongelooflijk.

Sommige comedians hebben een kruk voor hun drankje en zo.

Nee, hoor.

Een van mijn prijzen.

Niet het origineel, een veel grotere kopie.

Niet dat jullie denken dat ik een dwerg ben.

Niks mis met dwergen. Ik ben er alleen geen.

Oei, je mag niet met dwergen lachen. Jawel, hoor.

Fundamentalisten laat ik met rust,

maar wat kunnen dwergen mij maken?

Wat een ontvangst. Heerlijk, Londen.

Wat mij betreft, begint de tournee nu. Heel erg bedankt.

Bedankt.

Nu ja, na Schotland, Brighton en Birmingham en wat liefdadigheid.

Jullie denken natuurlijk:

Ricky Gervais, doe je nu nog altijd goeie werken? Zwijg.

Je doet te veel.

Echt niet, hoor.

Hoeveel ik voor kanker alleen al heb ingezameld? Dat doet er niet toe.

Plak er eens een bedrag op.

Miljoenen, echt miljoenen.

En ze mogen ze hebben.

Maar als ik zelf ooit kanker krijg, zeg ik in het ziekenhuis meteen:

Die machine heb ik betaald.

Koppel dat kale ettertje maar los.

Van kale ettertjes gesproken, ik heb voor tieners met kanker...

Wat is er?

...in Albert Hall opgetreden.

Vorig jaar was dat. Ik heb het ook in 2004 gedaan,

maar ze belden vorig jaar opnieuw. We zijn nog altijd ziek.

Jij hebt het overleefd.

Nee, het is geweldig. De patiëntjes mogen gratis binnen.

Ja... Achteraf maak je een praatje. En ik had het dus al eens gedaan

en ik herkende er eentje en dacht:

o ja, hij is in mijn kleedkamer over zijn ziekte komen praten.

Hij was toen achttien. Dus intussen is hij twintig.

Dat is toch geen tiener meer?

Snap je?

Vuile, kleine leugenaar.

Niet over zijn kanker, want hij had echt pijn als hij lachte, maar...

Ik deed mijn ding en hij maar lachen. Ik was echt razend.

Het werd me te veel. Dus ik: Hé, maat, ik herken jou.

Je was in mijn kleedkamer. Je was achttien. Dus nu ben je twintig.

Oprotten, jij.

Wegwezen. Ik haalde de security erbij.

Hij spartelde tegen, maar hij was zwak en zij waren getraind.

Al kregen ze 'm maar met moeite te pakken. Nee, echt.

Met zijn infuus stak hij iemand bijna een oog uit.

Eruit. Het publiek joelde.

Ik zei: Hoor je dat? Ze willen niet dat jij mij voor de gek houdt.

Nee, het is in Albert Hall, thuisbasis van Hitlers tweede testikel.

Hitler heeft maar één bal, de andere ligt in Albert Hall.

Ik vond hem niet en heb overal gezocht.

Ik zou 'm in de foyer leggen.

Op een voetstuk, in een glazen kastje.

In een eierdopje.

Dat zou ik willen zien.

Niet in homo-erotische zin: Heerlijk, zo'n ouwe bal.

Maar als de fysieke belichaming van het absolute kwaad: Hitlers zaad.

Hitler heeft maar één bal, de andere ligt in Albert Hall.

Zijn moeder heeft de ander. Had hij er dan drie? Wat een onzin.

En waarom zou je moeder zoiets bewaren?

Tenzij ze denkt: ik hou van mijn zoon, maar hij is wel een deugniet.

Ik weet dat. Ik wil niet dat hij fokt.

Ik hou Hitler zijn testikel achter. Mijn Adolf, zou zij zeggen.

Die naam is echt wel uitgestorven.

Niemand noemt zijn kind nog Adolf. Ik ken niemand.

Hoe heet ie? Adolf. Echt niet.

Geen kindjes op school...

Veel Robby's en Kylie's, maar dit hoor je niet meer:

Britney? Aanwezig. Justin? Aanwezig. Adolf? Aanwezig.

Een boeiend weetje over Hitler. Bij mij leer je altijd iets.

Hij heeft zijn imago van Chaplin. Dat lijkt een grap, maar het is waar.

Chaplin had dat snorretje eerst. En Hitler was gek op Chaplin.

Hij liet zijn films overvliegen. Hij zag The Great Dictator twee keer.

Ook al werd hij erin afgemaakt. Ik vroeg me altijd af

waarom er maar twee mensen zo'n snorretje hadden. Van hem dus.

Hij laat dat die dag zo doen en gaat naar zijn generaals.

Goebbels, Göring, Himmler.

En hij zegt: Hallo.

Wat is er? Ik heb ze wat laten bijscheren.

Waarom? Om op Charlie Chaplin te lijken.

De komiek? Ja.

Wou u zich aan humor wagen? Eigenlijk wel.

Echt waar? Ja, waarom niet?

Tja, wij vinden u niet grappig.

Pas op, jij.

Proost.

Vorig jaar deed ik een gratis optreden voor autisme.

En mijn enige ervaring met autisme was Dustin Hoffman in Rain Man.

Maar ik heb een nieuw huis en de buren kwamen meteen snuffelen.

We hebben een vergunning nodig, dus zijn we even aardig.

Daarna rotten ze maar op.

Een hoog hek. Opgerot.

Eén gezin heeft een autistische zoon. De moeder zei: Douglas is zeventien.

Hij heeft geen vrienden en komt nooit buiten. Dus ik zeg:

Ik neem hem wel mee. Ja, hoor. En zij zegt: Hij is dol op de dierentuin.

En die is vlakbij. Dus ik loop met Douglas over straat.

En hij blijft naar zijn moeder kijken. De hele tijd doet hij zo.

De hele weg.

En zij zwaait vanuit de deur terug en staat te huilen.

Uiteindelijk doet ze de deur dicht. Ik roep 'n taxi en zeg: Naar het casino.

Je moet er gebruik van maken.

Ik ga geen hele dag tijd verliezen.

Ik mag één iemand meenemen. Hij krijgt zo'n pakje aan. Te gek.

Meteen naar de 21-tafel. Daar zijn ze volgens mij het beste in.

Ik ben geen dokter, maar... Daar zijn ze dol op.

Ik zeg: Oké, Dougie, je weet hoe het gaat.

Twee voor goed, één voor slecht. Geweldig.

In een halfuur was ik duizend pond armer.

Ik zeg: Dougie, doe je ding. Tel de kaarten en onthou ze allemaal.

Doe je ding, oké? Twee voor goed, één voor slecht. Ja, is goed.

Weer duizend pond armer. Ik dacht: wat voor een autist...

Ik vraag hoeveel tandenstokers er liggen. Weet ik niet. Zeven.

Zelfs ik kan dat van hier zien.

Een ramp. Ik heb hem thuisgebracht en gezegd: Het was een vergissing.

Hij loopt als Rain Man, maar slim is ie echt niet.

We bouwen een zwembad. Aanvaard dat maar.

Als ze die vergunning niet geven, verhuur ik het huis

voor een pond per week aan crackjunks. Wil je die als buren?

Als je beroemd bent, kun je iets voor de goede zaak doen.

Maar de ene zaak is al beter dan de andere.

Alle gekheid op een stokje, kanker is een goeie zaak, autisme is dat ook.

Maar pas ben ik gevraagd om obesitaspatiënten te steunen. Wat?

Obesitaspatiënten, zei ze. En ik zei:

Je bedoelt dikke mensen?

Ze zei: Nee, obesitas. Eigenlijk deed ze zo:

Nee, obesitas... Ze was natuurlijk aan het eten.

Ze had trek tussen twee snacks door.

Ze zei: Obesitas is een ziekte.

Nee, hoor.

Jij eet gewoon graag, nietwaar?

Nee, het is geen ziekte, hoor.

Hoezo, een ziekte? O, wat ben ik toch ziek.

Ik ben toch zo ziek. Ik ben echt ziek.

Ik vroeg: Wat zijn de symptomen? En zij: Alles smaakt lekker.

Alles? Salades niet. Jakkes.

Ik kan niet tegen salades.

Het is echt geen ziekte. Lepra, dat is een ziekte.

Stel je Jezus in de tempel voor. Mensen in lappen smeken:

Jezus, mijn gezicht komt los.

Nu even niet, er zit een dikzak in rij drie.

Ze eten te veel. Dat is de reden. Pure wetenschap.

Maar dikke mensen klagen altijd over hun toestand.

Zo van...

Wat ben ik toch dik.

Vliegtuigstoelen.

Ze zijn niet breed genoeg voor mij.

Nee, klopt.

Want dan kunnen er maar twaalf mensen mee.

Ongelooflijk.

Het is niet eerlijk. Jawel, dat krijg je dan.

Van eerlijk en vliegtuigen gesproken.

Waarom mag ik maar evenveel meenemen

als een vent die 250 kilo weegt? Waarom is dat zo?

We mogen allebei 32 kilo meenemen.

Nee, zijn 32 kilo zitten al in zijn tieten.

Het is geen ziekte.

Ik zag een documentaire over een vrouw die 180 kilo woog

omdat ze elke dag tien pasteitjes met frieten at.

Dat is wel genoeg.

Tien porties, niks anders. Tien keer per dag naar de frituur.

Met de taxi.

Zelfs dat deed ze niet te voet.

En dus zetten ze haar kaken vast.

Sindsdien maakt ze de frieten vloeibaar.

Voortaan drinkt ze frietsmoothies.

Ze kauwt zelfs niet meer, wat nog vijf calorieën opleverde.

Ze wordt steeds dikker en moet naar het ziekenhuis voor een maagring.

Ze zit daar depressief te wezen.

Want je mag niet eten voor een operatie.

En ze zegt:

Het is een gevaarlijke ingreep, maar het is de enige mogelijkheid.

Ten eerste: joggen?

Je stapt zelfs niet.

Salades?

Je weet niet hoe die smaken.

Negen pasteitjes met friet per dag?

Het is een begin.

Een voorafje, ja.

Ik lach ze niet uit. Ik ben zelf ook wat te zwaar.

Pas riep iemand: Afgang. Ik dacht: daar zit het probleem.

Dat zou mooi zijn, dat de dokter zegt: Nee, je bent gewoon geconstipeerd.

Ik moest op onderzoek voor deze tournee.

Ik heb dat al vaak moeten doen. Ze nemen je pols en het is wel goed.

Maar wat als ze ooit zeggen: Je bent niet fit genoeg voor dat televisiewerk.

Maar dan zie ik Johnny Vegas en denk ik: het gaat nog goed.

Hij is mijn kanarie in de mijn.

Op restaurant vraag ik altijd of Johnny Vegas nog leeft.

Pas dan stort ik me op de pudding.

Dus ik naar Harley Street en de dokter zei:

Het moet wat grondiger, het is een lange tournee.

Ik heb een urinestaal nodig. Dus ik plas in dat potje.

Ik geef hem dat terug. Kleed je even uit.

Ik denk: dat is ook nieuw. Ik trek alles uit behalve mijn short...

Die ene keer dat ik een witte aanheb.

Een grote natte vlek van die plas.

Waarom zei hij dat niet meteen? Kijk uit, dadelijk zet ik je in je short.

Ik kon niks meer doen. Ik stond daar.

Het was er eentje met een gleuf. Die probeerde ik erover te trekken.

Ze sprong steeds terug. Hij zag het natuurlijk. En ik dacht:

als arts heeft hij zwijgplicht. Ik zou iedereen alles vertellen.

Je raadt nooit wat ik in een kont heb gevonden. Straks weet iedereen het.

Ik moest ook mijn tenen aanraken. Moet kunnen bij de dokter,

maar het blijft de man die je in die bepiste short heeft gezien.

Je voelt je echt kwetsbaar en...

Je doet ook altijd of alles prima is. Doet dat pijn? Absoluut niet.

Raak je tenen aan. Makkie.

Maar ik ben op een leeftijd dat ik daar een geluid bij maak.

Dat doe je niet als twintiger of als dertiger. Als veertiger is het...

Waarom doe je dat? Het is vast een signaal voor je omgeving.

Als ze dat horen: Opa buigt voorover.

Hij is weer overeind. Barbecueën maar.

Dat krijg je met de leeftijd. Maar het heeft ook voordelen.

Nu mag ik een vrachtwagenchauffeur helpen bij het inparkeren.

Snap je? Als je twintig bent en graatmager, kun je dan oprotten.

Maar ik mag nu dit doen: Kom maar.

Toe maar. Hola.

Pas op, smerissen om de hoek.

Doen jullie ook wat stoerder tegen mensen in een overall?

Ja, maat, valt wel mee.

Wil je een bak thee?

Goed, ik had dus in mijn broek gepist.

Ik vertelde het tegen een vriend en die zei:

Je had ze moeten uittrekken. Wat?

Dat was minder gênant geweest.

Ik kijk en denk: wat kan ik doen? Tuurlijk, ik doe ze gewoon uit.

Die is kurkdroog, dokter.

Je had commando moeten gaan, heet dat dan.

Dragen commando's dan geen onderbroek? Dat moet toch wel.

Waarom heb jij geen onderbroek aan?

Wat zeg je?

Ik ben ook commando en ik heb er een aan.

Ik ken die uitdrukking niet.

Ze kunnen dat wel zien.

Even wat...

Je had commando moeten gaan.

Ik ben wat te dik en dat vond ik nooit erg voor ik bekend was.

En ik ben ook niet ijdeler geworden,

maar je leest over jezelf en de pers houdt van adjectieven.

Niet gewoon: Ricky Gervais, de komiek. Ze zeggen iets als:

Ricky Gervais, de mollige komiek. Waarom zeggen ze dat?

Geef ze geen hints, laat ze het zelf uitzoeken.

Eentje had het over de ronde komiek. Rond?

Alsof ik een reuzenwombat ben. Ik ben niet rond.

Ik ben ook al vette vlammer genoemd.

Dat klinkt als een homoseksuele pornoster.

Ik ben het, de vette vlammer.

Ik was een keer met mijn iPod op aan het joggen. Ik werd gekiekt.

De volgende dag een volle pagina in The Sun: iProp.

Vuile...

Brutale klootzakken.

Dawn French maakte er ook een grap over. Wat?

Ja, hoor.

French & Saunders, de kerstspecial. Ik vind hen top. Ze zijn heel goed.

Ik zat thuis te kijken. De sketch begint.

Montere Dawn klopt aan en Jennifer vraagt: Wie is daar?

Ik ben het? Wie dan?

Ik, de kleine dikke met het grote ego.

Ze doet de deur open. Ik dacht dat je Ricky Gervais bedoelde.

Een goeie grap.

Nee, echt. En als komiek moet je ook kunnen incasseren.

En ze pakt zichzelf ook aan. Eigenlijk zegt ze:

We hebben allebei een groot ego. Vast wel, we zijn artiesten...

Hoewel, als Dawn hier stond, kon je dat niet zien.

Grapje.

Ik maak een grapje. Je zou een stuk kunnen zien.

Er zou dan Roy staan.

O jee. Zij is begonnen.

Nee, ze haalt ons allebei neer. We hebben een ego en we zijn dik.

Dat is zo, maar in een andere categorie.

Een verschillende gewichtsklasse. Het zegt niet alles. Op een schaal...

Te mager, mager, gemiddeld, mollig,

ik... Dawn.

Zij is begonnen.

Het is geen ziekte.

En dus ook geen goede zaak.

Trouwens, ik zag pas iemand geld inzamelen voor CVS.

Niet MS, niet de fatale verlammingsziekte, maar CVS.

Dat hebben mensen die geen zin hebben om te gaan werken.

Hè, godverdomme.

CVS.

Ik verontschuldig me bij CVS-lijders. Jullie doen toch niks.

Nee echt, mijn excuses, want ik weet nu dat het echt is.

Het is niet psychosomatisch.

De ziekte wordt miskend en dus kun je ze makkelijk ridiculiseren.

Vast omdat de symptomen vaag zijn. Die mensen worden gewoon moe.

We lijken een slappe maatschappij die zo'n nieuwe ziekte aanvaardt.

In de derde wereld zie je het niet.

Een hongerige Afrikaan hoor je nooit klagen over CVS.

Soekie...

Loop naar de bron.

Dit is niet racistisch.

Ik wil mijn parfumdeal niet kwijt, zoals Jade Goody.

Dat werd steeds gekker. Het begon goed.

De eerste avond out H van Steps zich

en wij moeten doen alsof we verbaasd zijn.

Hij heet gewoon Ian Watkins. Waar komt die H vandaan?

Dat moet al altijd voor homoseksueel hebben gestaan.

Hij wou ons een hint geven en uit de kast komen. Hoe heet je?

Zeg maar gewoon H.

Het is niet racistisch.

Soekie, loop...

Gevoelige materie.

Eén verkeerde beweging en ik ben Jim Davidson.

Geen nood, ik weet wat ik doe.

Het is dat accent. Daar ben ik niet goed in.

Ik probeer Mandela na te doen om het waardig te maken.

Hij heeft een beetje een hoge stem.

Hij zegt dingen als: Winnie, wat ben je in de tuin aan het begraven?

Het is niet racistisch, het is een imitatie.

Mensen zitten daarmee. Mag je dat zeggen? Hoe nemen ze dat op?

Zeker nu de slavernij net 200 jaar is afgeschaft. Het besef is groter.

Maar het bleef woekeren tot de jaren 50 en 60 in Engeland en Amerika.

Eén incident leidde tot de burgerrechtenbeweging.

Rosa Parks wou haar stoel in de bus niet afstaan aan een blanke.

De wet schreef dat voor, maar zij was het zat. En ze werd opgepakt.

De wet werd aangepast, maar zij ging gewoon door.

Ze begon de plaatsen voor gehandicapten in te pikken.

Ongelooflijk, toch?

Ze praatte tegen de chauffeur tijdens het rijden.

Had ze altijd het juiste kleingeld klaar? Vergeet het.

Wat was er met dat mens?

Soekie...

Ze zijn aan het verhongeren.

Wat wou ik ook weer zeggen? Ik weet het weer.

Soekie...

Loop helemaal naar de bron.

Dat was niet slecht.

Rot op, zes BAFTA's.

Dank u.

Het zijn er eigenlijk zeven. Wie houdt zoiets bij? Ik dus.

Soekie, loop naar de bron, ga water halen en kom terug.

Dat was een Yorkshire-accent. Wat doe ik toch?

Goed... Het is de moeite niet.

Soekie, ik ben uitgedroogd, ga even naar de bron.

Soekie... Soekie, mijn dochter...

Loop helemaal naar de bron...

Soekie, loop naar de bron...

Hij doet alsof het niks voorstelt. Het is een gewone dag.

Soekie, loop naar de bron,

haal het water en kom terug. Godverdomme.

Waarom gebruik ik dat woord? Soekie...

Soekie... Godverdomme, zeg.

Soekie, loop naar de bron, haal water en breng het hierheen...

Komaan, dat was niet slecht.

Godverdomme.

Jezus, zeg. Soekie, loop naar de bron voor water om het graan te stampen.

Maar, vader, ik kan niet naar de bron voor water om het graan te stampen.

Soekie, waarom kun je niet naar de bron voor water

om het graan te stampen?

CVS...

Ik zei toch dat het de moeite niet was.

Heel erg bedankt.

De grappige kant van hongersnood.

Ik deed ook al aan liefdadigheid bij de studentenvakbond.

Aan de universiteit van Londen.

Ik zette me al vroeg in voor de Terrence Higgings Trust, voor aids.

In de jaren 80 wisten we niet wat dat was. Nu loopt dat als een trein.

Het is nu een mondiaal succes. Echt waar.

Met een eigen dag en al. 1 december is Wereldaidsdag.

Het wordt nooit zoals Kerstmis. Wij versieren ons huis niet of zo.

Ik ontdekte iets. Je leert altijd bij.

Het eerste hiv-virus was een mix van twee virussen van resusaapjes.

Dat was de basisvorm van aids.

Ze gaven het door aan chimpansees, die soms een resusaap eten.

Het virus muteerde in de chimpansees

en omdat wij voor 98,6% genetisch identiek zijn,

ging het over op de mens. En de eerste mens deed het op

door zijn vinger te snijden bij het slachten van een aap.

Dat excuus zou ik toch gebruiken.

Je moet toch iets verzinnen.

Je gaat naar de dokter: Ik voel me vreselijk. Die zegt: Geen wonder.

En jij: Is het CVS?

Erger dan CVS. Je zou willen dat het CVS was.

Hij mag niet lachen, het is vreselijk nieuws.

Vreselijke dokter.

Jij bent de eerste mens met aids.

Is dat erg? Zou wel kunnen, ja.

Hij lacht nog altijd.

Hoe heb ik dat opgelopen?

Twee mogelijkheden.

Eén: je hebt een chimpansee in zijn kont geneukt.

Ik?

Een chimpansee in zijn kont geneukt. Ik?

Echt niet.

Hoe kun je het nog oplopen?

Of je hebt je gesneden bij het versnijden van een chimpansee. Ja.

Ik heb een apenvingertje afgehakt.

Hij is vast meteen naar die chimpansee gegaan.

Jij hebt me aids bezorgd. Wat?

Ik heb aids van jou. Ik heb je gepijpt.

Nee, ik heb aids van jou. Hoe heb ik dat opgedaan?

Door apen te eten. Ik eet toch geen apen.

Dan heb je ze geneukt. Ik heb ervan gegeten.

Zo is dat gegaan.

We leren altijd bij.

De opwarming van de aarde. Daar moeten de sterren voor gaan.

Het is ook belangrijk. Het betekent het einde van de wereld.

Maar het kan Engeland ook mooi weer opleveren.

Toch wel belangrijk. Zeg dat maar tegen Bob in Yorkshire.

Hij speelt cricket en barbecuet. Hou daarmee op, Bob.

Doe je auto weg en gebruik geen spuitbussen meer

want daar wordt een Eskimo gek van. Wat kan hem dat schelen?

Sorry, dat was racistisch. Sorry, ik weet niet wat me bezielt.

Je mag niet meer Eskimo zeggen. Ze willen Inuits worden genoemd.

Wat klagen die lui? Je leeft in de sneeuw.

Wie zegt dan: Hoe noemt Gervais ons?

Ik kook van woede.

Dat is hier een goeie zaak.

Nee, de eerste Eskimo's... Sorry, de eerste Inuits

migreerden vanuit Azië over verdwenen landmassa's.

Ze vestigden zich in de poolgebieden van Noord-Canada,

Siberië en Groenland.

Toen ze daar aankwamen, zei de man die vooropliep:

Dit is niet slecht, hè?

Waarop de man achteraan zei: Wat?

Zullen we ons hier voor altijd vestigen?

Meen je dat?

Ja, waarom niet?

Omdat ik hier sta te bevriezen.

Blijf lopen tot we een boom vinden.

Maar de engste statistiek van de laatste jaren vind ik toch

dat er tegen 2030 geen vis meer in de zee zit.

Volgens CNN is de vis in het beste geval tegen 2030 uitgestorven.

Volgens mij ligt dat aan Comic Relief.

Herinner je je die dwaze slogan nog?

Geef een man een vis en hij kan een dag eten.

Geef een man een vislijn en hij gaat door het lint.

En nog een...

Geef hier. Geef die inhalige zak een vis.

Comic Relief... Elk jaar belt Richard Curtis me:

Rickie, Afrika is nog altijd straatarm. Er heerst aids, honger en oorlog.

Wil je gaan? Nee, het klinkt verschrikkelijk.

Zo prijs je het echt niet aan, Richard.

Eén keer heeft hij me gebeld voor een rol in The Vicar of Dibley.

Waarop ik zei: Hoe zat dat met die reis naar Afrika?

Zij is begonnen.

Het is geen ziekte.

Toen ik bekend werd, besefte ik dat door zelf mee te spelen in The Office,

mijn leven zou veranderen.

Maar roem was niet de drijvende kracht, dat was het werk op zich.

Ik wou niet bij dat slag horen dat alles doen om beroemd te zijn.

Dat lag heel gevoelig. Bij een van mijn eerste interviews in 2001

irriteerde de journaliste me echt met haar vraag.

Ze vroeg: Wat raad je iemand aan die beroemd wil worden?

En ik zei: Ik zou een prostituee vermoorden.

Ik vond dat slim gevonden. Zij keek me aan alsof ik gestoord was.

Ik heb dit stukje in Ipswich niet gedaan.

Een lokale krant uit Ipswich belde me. De vrouw vroeg:

Ben je bang dat je mensen kwetst? Ja, want dat is niet het punt.

Nee, die grap over de Ipswich-moorden. Dat is het niet.

Dat heb ik inderdaad tegen een journaliste gezegd,

maar wel zes jaar voor de moorden in Ipswich.

Dus daar ging haar insteek. En zij zei...

Had je ervan gehoord en moest je daarom... Nee, hoor.

Ik lach met beroemd willen zijn. Doe iets vreselijks als je dat wilt.

Dat legde ik haar uit. Ze bedankte me en kwam met de kop:

Ricky Gervais verontschuldigt zich voor lugubere grap.

Ik dacht: wat is dit? Ik leg het uit

en zij doet een opiniepeilinkje op basis van wat Chinees gefluister...

Dat is racistisch. Het spijt me vreselijk.

Ik weet niet wat me bezielt.

Nu suggereer ik dat Chinezen niet kunnen fluisteren.

Dat zou een raar raciaal trekje zijn.

Stel je voor dat fanatici daarachter komen.

Weet je wat het met die Chinezen is? Ze kunnen niet fluisteren.

Wat? Ze kunnen niet fluisteren. Tuurlijk wel. Nee, kijk maar.

Chang, fluister even. Haro. Godverdomme, zeg.

Haro roepen, dat is toch racistisch.

Op dezelfde dag kopte The Sun: Jayde Goody, racistisch uitschot.

En onder de foto van die Chinese snookerspeler stond:

Noedelpot.

Toen die journaliste vroeg wat mijn advies was

en ik dat antwoord gaf, bedoelde ik:

Luister, als beroemd zijn het enige is wat je interesseert,

kun je ook iets vreselijks doen. Seriemoordenaars zoeken roem.

Als dat zo doorgaat, zie ik mensen al de krant lezen en denken:

die verkrachter krijgt wel veel aandacht. Waar eindigt dat?

Heb je dat spotje voor verkrachting gezien?

Niet voor verkrachting...

Om tien uur, allen daarheen. Nee, het is...

Een vent pakt uit bij zijn vriend:

Ja, ik had een lekkere griet beet. We knuffelden wat

en toen duwde ik haar op de sofa. Daarop staat hij plots voor de rechter.

En de stem zegt: Als ze niet instemt, ben je schuldig aan verkrachting.

Wat voor maatschappij moet mensen vertellen dat verkrachting niet kan?

Zijn er dan die zeggen: Ik ga nog wat verkrachten, ma.

O nee, weet je het nog?

Herinner je je dat spotje?

Wat? Je mag niemand verkrachten.

Wat mag ik niet? Je mag niemand verkrachten.

Wat mag ik niet?

Wie bedenkt zo'n campagne? Krijgt een rechter dat soort verhalen?

Waarom heb je haar verkracht? Ik was het vergeten.

Jij vergeet je hoofd nog eens. Wegwezen, deugniet.

En dan zijn er die spotjes op de lokale radio.

Een verlaten straat, je hoort hoge hakken en een auto die gromt.

De bestuurder zegt: Wil je een lift, schatje?

En de stem zegt: Wil je weten wat een illegale taxi kost?

Vraag het een verkrachte vrouw.

Niet doen.

Nooit slechter advies gehad.

Daar worden ze gek van. Al die nare herinneringen komen weer boven.

Dat jullie niet dezelfde fout begaan.

Ik viel zo'n crisiscentrum binnen om het te vragen en zij... Niet doen.

Echt onverantwoorde reclame.

Zoals die andere: Rij me tegen 50 km per uur aan.

Dan heb ik 80% kans om het te overleven.

Ze zetten mensen aan tot gokken.

Ik vind het een mooi percentage, maar niet doen.

Socrates zei dat roem het parfum is van heldendaden.

Roem is het parfum van heldendaden.

Toen wel, je had geen Big Brother en moest er nog iets voor doen.

Je was een geleerde of een volksleider. Zo was het altijd.

Vijfhonderd jaar geleden was Leonardo da Vinci beroemd

omdat hij zo geweldig was. Hij was schilder, hij was uitvinder...

Wat? Zeg het maar, maat.

Ik kan geen gesprek aangaan, het is een grote zaal.

En anders zou ik je ook negeren. Stil.

Ja, Leonardo da Vinci.

Heel irritant als mensen zeggen: Leonardo da Vinci...

Die heeft de helikopter uitgevonden.

Nee, hoor. Jawel. Vijfhonderd jaar geleden.

Nee, hij heeft hem niet uitgevonden.

Een schets tekenen en beweren dat het zal vliegen, betekent niks.

Een vragenrondje had hij ook niet overleefd.

Wauw, en hoe werkt dat dan precies?

Isaac Newton was ook beroemd om alles wat hij heeft gedaan.

De bewegingsleer, de zwaartekracht.

Ik was met Karl Pilkington aan het praten.

Hij is een ander soort genie dan die twee.

Het ging over wetenschappen en hij vroeg: Wie is de beste?

En ik zei: Nou, ik denk...

Isaac Newton is toch de vader van de moderne fysica.

En hij: Wat was daar zo goed aan? En ik: Hij bedacht de bewegingsleer.

En hij heeft de zwaartekracht ontdekt. En Karl zei: Wat?

Ik herhaalde: De zwaartekracht. En Karl: Dat was geen probleem.

Ik vroeg: Wat zeg je? En hij: We waren toch niet aan het zweven.

Dus ik zei: Nee, maar luister...

Nee, ze zeggen dat Newton onder een boom zat

en er viel een appel op zijn hoofd. Waarop Karl vroeg:

Waarom was hij niet op zijn werk?

Van roem gesproken. Hebben jullie Celebrity Love Island gezien?

Bianca Gascoigne zei dat haar absolute held Calum Best was.

Ik had het daarover met Karl, en mijn andere vriend Glyn zei:

Calum Best? Die is alleen beroemd door zijn vader.

En Karl zei: Ja, maar dat kun je ook van Jezus zeggen.

Godverdomme. Hij heeft echt een sinaasappelkop.

Tegenwoordig kun je zomaar beroemd zijn. Je wordt het gewoon.

Gewoon door in Big Brother te zitten. Maar waarvoor?

Nou, Kinga...

Zij is beroemd omdat ze voor 56 televisiecamera's

een wijnfles in haar vagina stopte.

Wat moeten haar ouders als de buren zeggen:

We hebben Kinga op de tv gezien.

O ja, waar zat ze?

Tot aan het etiket.

Nadia, de eerste transseksuele winnares.

Dat record staat nog wel even.

Zij wou niet per se beroemd worden, zij zocht veeleer bevestiging.

Zij wou de wereld iets bewijzen.

Ze wou nagaan of haar huisgenoten een echte vrouw in haar zagen.

En dat was ook zo. De jongens zeiden tegen elkaar:

Die Nadia is een lelijke vrouw.

Ze hadden de grote handen gezien. Dat verraadt je altijd.

Je kunt de hele handel laten doen.

Elektrolyse, gelakte nagels, kapsel, make-up, mooie jurk.

Je loopt door de supermarkt en pakt een brood. Hallo.

Het zware werk is achter de rug. Laat je kleinere handen aanmeten.

Voor mijn part haal je ze in Saudi-Arabië. Gewoon doen.

Misschien wat raar, maar ze zijn wel... Of neem er één

en wacht tot die persoon weer steelt. Laat je portefeuille slingeren.

Hebbes...

Ze gebruiken nog altijd haken. Er moet toch wel iets beters zijn.

Tenzij je naar een ander schip moet zweven, moet er iets beters bestaan.

Je verliest je hand... Een haak.

Je kunt alleen nog boodschappen dragen.

Ik heb te doen met Kapitein Haak. Hij wordt bepaald door zijn handicap.

Ik denk niet dat hij echt Haak heette.

Als je dan je hand verliest, wil je zo zeker niet heten.

Dat ligt er te dik op. We noemen hem Kapitein Haak.

Dat is grof. Steven Hawking noem je ook niet Professor Stoel.

Ik stel me die eerste operatie voor. Nog nooit uitgevoerd, nooit bedacht.

Toch dacht iemand op een dag: ik wil iets anders.

Hij ging naar zijn dokter en zei: Ik heb een idee.

Wat? Die moet weg.

Hak hem af en steek er een kutje in.

Wat? Weg ermee. Een kutje en een stel borsten. Wat denk je?

En de dokter zei: Goed dan.

Je moet ook als vrouw leven

om te bewijzen dat het je om de knikkers te doen is.

Je moet erover nadenken en zeker zijn van je zaak: Ik wil het echt.

Maak een vrouw van me. Ja. Borsten? Ja.

Echte borsten? Je kunt geen borstvoeding geven.

Een vagina? Ja...

Een echte? Een baarmoeder krijg je niet.

Maar er kan wel een lul in, toch?

Er kan wel een lul in. Ik hoef niet te weten wat je ermee doet.

Er moet wel een stevige lul in passen.

Ik zorg voor wat speling, maar verder is het jouw ding.

Nee, maar ik ben dol op lullen. O ja?

Die van jou ligt zo bij het afval. Neem die maar mee.

Denk je dat ze hem meenemen?

Ik zou dat wel doen.

Onder het kussen voor de pikkenfee.

Dat levert vast wat op.

Als je eenmaal bekend bent, krijg je een bepaalde reputatie.

Dat is heel belangrijk voor mensen, wie je ook bent en wat je ook doet.

Dan doe je jaren prachtige dingen en plots lanceert iemand een roddel.

Zoals met Richard Gere. Iemand zei op een dag:

Hij steekt woestijnratten in zijn kont.

Waarom zou hij dat doen?

Hij zat in Pretty Woman. Die zegt toch niet:

Julia Roberts is leuk, maar doe mij maar een woestijnrat.

En dan nog zouden wij het nooit weten. Zoiets hou je toch stil.

Alsof hij tegen een journalist zegt: Tegen niemand zeggen.

Ik steek woestijnratten in mijn kont.

Zenuwachtig.

Of belde de dierenhandel een krant? Richard Gere was net hier.

Hij heeft een woestijnrat gekocht.

Hij steekt die vast in zijn kont.

Krijg ik nu honderd pond? Het is...

Natuurlijk doet hij dat niet. Dat weet ik ook wel.

Maar zoiets blijft hangen, al is het onzin.

Maar als ik bij hem op bezoek zou gaan

en hij had een woestijnrat, zou ik het wel checken.

Hij: Wat is er? Een woestijnrat. Ja? Een huisdier. Precies.

Maar als hij dan naar de keuken gaat, kijk je toch even.

Thee? Graag, melk, geen suiker.

Ik zou het luikje openmaken en dat kereltje pakken.

Je moet het controleren. Dat is de enige manier omdat ze...

Ze kunnen niet... Het is perfect.

Ze kunnen Esther Rantzen niet bellen: Hij is me weer aan het bepotelen.

Weet je nog, dat verhaal over Marc Almond? Die had hevige krampen.

Ze pompten zijn maag leeg en vonden tien verschillende sperma's.

Wat voor een dokter is me dat? Veel beterschap, Marc. Even kijken.

Eén... Dit is ander sperma. Wie telt er nu maagsperma?

En de roddel die het verhaal moest bevestigen,

was dat Marc een rij matrozen had afgewerkt.

Wat voor matrozen zijn me dat?

Ze komen aan wal in Portsmouth.

Ik sta te trappelen.

Ik heb twee jaar gevaren. Ik wil een vrouw.

Nee, daar is Soft Cell. Ook prima.

Je komt altijd in de kranten, al is het nooit zo erg.

Laatst werd ik nog door The Sun gebeld.

We weten welk huis je hebt gekocht en tonen morgen foto's. Waarom?

We houden het aardig. Ze waarschuwden me dus wel.

Je wilt de relatie toch goed houden. Dus zei ik: Het is goed,

maar zeg niet waar het is en hoeveel het heeft gekost.

Het ligt in Hampstead en kost 2,5 miljoen. Dat zat me hoog.

Want het kostte 3,5 miljoen.

En als je een aanvraag indient, dat je een zwembad wilt en zo,

dan wordt het openbaar. Wist ik veel. Het stond meteen in twee kranten.

Maar zelfs die onbenullige informatie kreeg twee verschillende gezichten.

De eerste krant kopte: Gervais in woelig water met zijn buren.

Het wordt zo'n groot zwembad dat Londen zal inzakken.

De tweede kopte: Gervais, een spetter voor zijn buren. Ze zijn dol op mij.

Het is een voorbeeld van bladvulling. En het is best wel aardig.

Gervais telde in september meer dan twee miljoen neer voor het huis.

Hij wil zich vestigen met z'n lief, met wie hij al jaren is.

Is dat niet al gevestigd genoeg?

Hij geeft zijn wilde levensstijl op.

Nu, jullie weten dit niet, maar tegen zessen zit ik in mijn pyjama.

Ik kom thuis, de televisie gaat aan en de pyjama ook.

Zelfs al hebben we bezoek. Mijn huis, mijn regels. Pyjama aan.

En als er familie is, wil Jane alleen niet dat ik die met die gaten aantrek.

Je wilt niet dat je schoonmoeder je ziet vooroverbuigen en roept:

Hij heeft een tumor. Dat is toch...

Je gooit een pyjama niet weg. Hij wordt zacht en zit als gegoten.

Niemand ziet hem. Ik heb een spel bedacht met een pyjama met gaten.

In het kruis wordt hij steeds dunner en er ontstaat een gaatje.

Zo'n gaatje van een halve centimeter.

Als mannen naar de televisie kijken, spelen we er wat mee.

Ik weet niet waarom. Ik denk dat chimpansees het ook doen.

Niet bij mij, bij zichzelf.

Heb ik niks aan, ze hebben geen opponeerbare duimen.

Ik heb nooit geprobeerd om me door een aap te laten afrukken.

Ik ontdekte dat als ik allerlei stukjes huid door dat gaatje trok...

Nee, een stukje scrotum.

Of een hint van voorhuid. Gewoon een centimetertje

en dan moet zij raden. Het heet: Gore gok.

Je trekt het er wat uit, keert je naar je vriendin en zegt:

Gore gok: Kop of knikker?

Misschien wel een geniaal idee.

Ik wil het op de markt brengen.

Al was het maar voor de foto op de doos.

De hele familie kijkt toe terwijl opa dit doet.

Kop of knikker?

En oma...

Opa kan het een heel eind...

Ach wat, jullie gaan het ook spelen.

Gore gok: Kop of knikker?

Maar als roddels op papier staan, zijn er mensen die ze geloven.

Neem de meest vergezochte, onmogelijke en onlogische onzin.

Zet het op papier en ze geloven het.

Kijk maar naar de Bijbel.

Snap je?

Het Oude Testament, dat is nog eens spannend leesvoer. Echt geweldig.

Ik vind dat een geweldige God. Die in het Nieuwe Testament is wat...

Hij is wat slap, een moderne ouder... De andere kaak en zo.

De ouwe is als een pa uit de jaren 50. Hij pakt zijn riem en zegt: Wat zeg je?

Verdomme, je kent de regels toch?

Ik heb het je gezegd. Ik word razend van jou, idioot.

Jij, verdomde... Overstromingen.

Jij, de pest. Rot op.

Wat heb jij gedaan? Dat valt nog mee.

CVS.

Ik ben een atheïst sinds ik acht of negen ben.

Tegen de middelbare school wist ik alles over natuurlijke selectie,

de oerknal, koolstofdatering en dat de aarde vier miljard jaar bestond.

Voor mijn arme godsdienstleraar was ik een pest.

En hij was ook wel een beetje dom. Bij hem hield ik me toch wat gedeisd.

Hij kwam met de motor en speelde tafeltennis met de domme kinderen.

Je kent het type wel.

Hij haatte mij omdat ik slim was en geen onzin pikte.

Als hij zei: God schiep hemel en aarde in zes dagen

en de aarde is vijfduizend jaar oud... Nee, hoor.

Ze is vier miljard jaar.

Hoezo? God kan alles. Waarom deed Hij het dan niet in vijf dagen?

Laten we Hem wat pushen.

Hij zei ook dat alles van God komt.

Hij heeft alles gedaan met een bedoeling. Hij is overal.

En alles wat Hij doet, is goed. Dat is duidelijk niet waar.

Waarom haalt Hij baby's bij hun ouders weg?

Waarom zijn sommige mensen arm? Daarop zei hij:

Omdat Gods wegen ondoorgrondelijk zijn.

Dat is het theologische equivalent van: Kijk daar.

Dat is toch geen antwoord, hè?

We zweren nog altijd op de Bijbel, maar wat als de rechter zegt:

U zegt dat u lag te slapen, maar we vonden uw DNA op de plaats delict.

Met Mijn wegen zijn ondoorgrondelijk kom je dan niet weg.

Hij was zo dom. Een joch vroeg: Waarom zweren we op de Bijbel?

Het antwoord ligt voor de hand: als jij in die God gelooft

en je gelooft dat Hij toekijkt, voel je je schuldig en lieg je niet.

Zover was de man nog niet. Dus hij zei:

Omdat elke wet in de Bijbel wordt vermeld. Dat is niet waar.

Jawel, hoor. In de Bijbel wordt elke wet vermeld.

En ik: Dus ook videopiraterij, stomme...

Eén criticus, van wie ik weet dat hij gelovig is, zei:

Gervais breekt de Bijbel af. Dat is al te gemakkelijk.

Dan denk ik: Dat zou niet mogen.

Een serieuze doctrine kun je niet zomaar afbreken.

Dat lukt niet met een wiskundeboek. Moet je dit horen...

Dit is een goeie. De kortste afstand tussen twee punten is een rechte lijn.

Welke lul heeft dat geschreven?

Hij zei...

God is overal en in alles. In het hele universum.

Ik was voorbereid. Nu had ik hem. Ik kwam binnen en vroeg:

Meneer, zit God in een vacuüm, waarvan we weten dat er niks in zit?

En hij: Ja.

Dat was het. Ik kon niet winnen. Dus zei ik maar: Zit Hij in mijn kont?

Zit Hij ook in uw kont?

De intelligente vragen werkten niet. Meneer, zit God in al onze konten?

Ook in die van Richard Gere. Daar moet het druk zijn.

Het Nieuwe Testament stelt dat Jezus halfmens en halfgod is,

geboren uit een maagd.

Ik denk dat dat gerucht is ontstaan...

...toen Maria lastige vragen kreeg van Jozef over haar zwangerschap.

Je bent zwanger.

Je hebt toch niet met... Echt niet.

Hoe kan dat dan?

Twee mogelijkheden.

De eerste...

Ik weet het al. Ik zat me te wassen in het Meer van Galilea.

Er zat sperma in dat water... Niet?

Geen spermawater dus.

Wat als ik je vertel dat de baby voor de helft goddelijk is?

En iedereen zei: Ja, oké.

Ieder zijn mening en als jij in God gelooft, vergis je je.

Ieder zijn mening. Dat merk je pas als je beroemd bent.

Iedereen vertelt je zijn mening. Je hoeft er niet naar te vragen.

Bijna altijd is dat goed,

maar vorige week was ik met Steve aan het schrijven.

In onze pauze gingen we naar een broodjeszaak in het centrum.

Ik stond al buiten met mijn broodje. Steve was nog aan het afdingen.

Jezus. En...

Ik deed alsof ik druk aan het sms'en was terwijl er mensen passeerden.

Allemaal geen probleem. Ze zeiden: Kijk dat is die vent van The Office.

Kijk, daar staat dinges.

Hou je me voor de gek?

Maar die ene vent deed zo...

Ik sta daar.

Ik dacht: man, dit is geen televisie, ik kan jou ook zien.

Hij kwam naar me toe,

maar hij wou laten zien dat hij niet onder de indruk was.

Dus ging hij overcompenseren. Hij veranderde van Mr Magoo...

...in dit...

Alles goed, maat? Ja, hoor.

Teken dat even. Voor wie is het?

Doe maar voor Johnny.

Voor Johnny, het beste, Ricky Gervais.

Heel goed, Extra's. Dank je. The Office was waardeloos.

Had ik niet om gevraagd.

Hij zei iets goeds en iets slechts. Ik ken hem niet, dus zei ik:

Mooie schoenen, maar met die bril sta je voor lul.

Het was ook echt zo.

En hij was kleiner dan ik.

Ik wou nooit handtekeningen.

Toen ik bij de studentenvakbond was, kregen we bezoek van prinses Anne.

Ik wist hoe dat zou gaan en ik had volkomen gelijk.

Als een van de zes bestuurders moest ik haar mee verwelkomen.

En ze kwam binnen en vroeg: Hoe heet jij?

Ricky Gervais. Wat doe jij? Ik zorg voor het amusement.

Mooi zo. Hoe heet jij? David.

Wat doe jij? Ik leid het café. Mooi. En zo ging ze het rijtje af. Klaar.

Maar alle vrouwen zeiden vooraf: Jeetje, de prinses. Wat ga je doen?

God, wat zal er gebeuren? Wat is dan het best mogelijke scenario?

Ze komt binnen: Hoe heet jij? Ricky Gervais.

Wat doe jij? Ik zorg voor het amusement. Dit was te gek.

Wil je een kasteel?

Mijn vader is altijd arbeider geweest.

En zo rond 1976 bouwde hij mee aan het nieuwe hoofdkwartier

van het Amerikaanse bouwbedrijf Metal Box.

Dat was groot nieuws in de streek, want het betekende veel banen.

En dus werd het geopend door de koningin.

Het terrein werd geïnspecteerd en zo.

En mij pa vertelde dat ze een apart toilet moesten bouwen.

Alleen de koningin mocht dat gebruiken.

Dat betekende 10.000 pond extra kosten.

Vandaag zou dat 80.000 pond zijn.

Hij gaat die dag werken. Hij komt na het bezoek terug.

Ik vraag aan hem: Hoe was het? En hij...

Ze is er niet eens op geweest.

Snap je?

Alle buren opgewonden: Ze gaat naar het toilet.

En dan zegt zij: Ik ben ervandoor. Nee, koningin...

Het toilet.

Ga dan even kakken.

Echt beroemd. Het bekendste gezicht van de planeet.

Vreselijk moet dat zijn. Dan zit je zelfs met zulke zaken.

Openbare toiletten. Ik zou het ook ophouden.

Ik haat ze. Ze zijn echt vreselijk.

Niet alleen die ondergrondse waar je voorbij pedofielen en zwervers moet.

Je kunt in een heel fijne pub zitten.

Fluwelen banken, oliedoeken, witte wijn, Vivaldi op de jukebox...

Een goed gesprek. Kierkegaard was een genie. Even naar de wc.

Wat is dit?

Pis, alles hangt vol pis.

Wie heeft dat gedaan?

Het is een hele poel pis.

Geen druppels, maar duizend jaar druppels.

Iemand met een das heeft gezegd: Ze kunnen me wat.

Je staat daar en denkt: goeie God, een hele plas...

Op mijn schoenen, tot daaraan toe, maar niet op mijn sokken.

Andermans pis op mijn sokken. Dan hoeft het voor mij niet meer.

Je denkt: ik moet mijn broek drooghouden.

En je denkt: wat is dat? Geen ketting om door te spoelen. Ook dat nog.

Wat heeft het...

Wie jat al die sloten?

Wie jat de sloten van die hokjes?

Wie is er zo radeloos dat hij die losschroeft? Ik bouw mijn eigen wc.

Weer een pond gespaard. En die zijn klein. Hoe doen ze dat met de bril?

Roept de barman: Heb je die meegebracht? Belachelijk.

Je zit in die hel. In de pis. Je probeert je broek op te houden.

Je moet... de deur tegenhouden. Je komt handen te kort.

Je houdt die deur tegen en je denkt: mijn God, dit is...

Maar wc-papier vind je altijd.

Het zit als een prop in het pijpgat.

Wie maakt die gaten in de zijwanden? Wie maakt die?

Iemand is zo radeloos dat hij het mdf heeft stukgebeten en er zit een...

Wie heeft dat bedacht? Wie dacht: wel lullen, geen smoelen.

Ik maak hier een gat.

Dan ga ik zitten en dan steekt iemand zijn lul erdoor. En jawel, hoor.

Hoe is dat bekend geraakt? Hoe wist iedereen hoe dat ging?

Of stapte iemand gewoon binnen om te gaan plassen.

Daar zit een gat.

Dat is vast voor mijn lul.

Jawel, hoor.

Ik snap niet hoe zoiets begint.

Ik zat op school met een jongen. Hij was echt wel dom.

Nee, echt. Ik heb het al over hem gehad: David Beasley.

Hij beweerde dat als kannibalen je in hun pot aan het koken zijn,

ze je pornofoto's laten zien zodat je een erectie krijgt en er meer vlees is.

Maar hij had ook een grappig verhaal. Over een schandaal in zijn buurt.

Een wat oudere buurjongen was veroordeeld voor obsceen gedrag.

Hij had anonieme seks met andere homo's.

Hij was naar een openbaar toilet in een wijk van Reading gegaan

en hij was in een hokje gaan zitten. Er was een gat.

Hij wachtte. Mensen liepen in en uit.

Hij wachtte een hele tijd tot hij geritsel hoorde.

Er verschijnt een lul.

Hij pakt hem beet.

Dan kunnen ze niet meer weg.

Denk ik. Ik heb het nooit geprobeerd.

Hij pijpte hem.

Wat had je gedacht?

Dat hij er London's burning op zou fluiten?

Wel heel dikke tandzijde.

Hij pijpte hem dus.

En toen ze buitenkwamen, bleek het zijn vader te zijn.

Dat krijg je met geen tandpasta meer weg.

Wie van hen heeft dat rondgebazuind?

Schat, ik ben thuis. Fijne dag? Ja, ik heb Toby gezien.

Hoe was het met hem? Best goed.

Het bureaugebouw waar ik werkte, had ook zo'n wc op de tweede etage.

Als je daar binnenkwam, liepen er altijd wel twee kerels zo weg.

Waarom bleef ik daar naartoe gaan?

We beslisten om het op te knappen. Met een paar stewards bij de deur.

We overschilderden alle graffiti. Het was mooi. Eén dag dan toch.

Toen kwam er een nieuwe groep.

Ik herinner me die ene tekst op die mooie witte wand.

Met een marker. Stel je voor dat iemand dit opschrijft.

Er stond alleen maar:

Ik neuk je vrouw terwijl jij toekijkt.

Belangstelling? Nee.

Ik neuk je vrouw terwijl jij toekijkt. Belangstelling?

Daaronder zijn telefoonnummer.

Ik weet niet of zijn onderneming iets is geworden.

Maar ik had het hem graag zien aanprijzen in Dragons' Den.

Dat zou een aflevering zijn.

Alleen al dat kale presentatortje dat beneden woont, dat zegt:

De volgende kandidaat heeft 4 pond nodig voor markers.

Hij moet het volledige bedrag binnenhalen.

Duncan Bannatyne: Wat wil je precies gaan doen?

Bent u getrouwd? Ja.

Houdt uw vrouw van seks? Ja.

Kijkt u graag? Ja?

Voor alle duidelijkheid. Ik trek me terug.

Nog één verhaal. Geen nood, het gaat ook over wc's.

Zo'n twintig jaar geleden ging ik voor het eerst samenwonen.

Het was een vreselijke flat in King's Cross. Echt een rotbuurt.

Een vuile straat, een vervallen pand. Iets anders konden we niet betalen.

Het was maar één kamer met een klein keukentje.

Dus we beslisten om het bed daar te zetten.

Zo leek het een flat met een slaapkamer.

's Nachts hadden we dus zoveel ruimte.

Het bed paste er maar net in. Ik moest het echt tussen de muren wringen.

Het stak ook een beetje uit. Vanuit het bed kon de koelkast open.

De koelkast daar, het fornuis daar en de gootsteen daar.

Geen wc. Er was één wc die we met zijn allen deelden.

Die was twee etages lager.

Wat doe je dan als je 's nachts moet pissen?

Snap je? Trek je een broek aan en ga je naar beneden

of doe je het gewoon in de gootsteen? Inderdaad.

Ik weet nog goed dat Jane toen halfslapend zei:

Haal er tenminste eerst de vaat uit.

Dat deed ik niet. Ik tilde het onderste bord op en piste eronder.

Jullie waren geweldig. Heel erg bedankt.

Heel erg bedankt.

Bedankt.

Ik... Heel erg bedankt. Alleen in dit beroep krijg je een toegift.

Als een aannemer het goed doet...

Kom terug. Wat? Kom terug. Al goed.

Goed dat ik dat had overgeslagen.

Ik had het over geruchten en roddels. Ik lees ze en denk: interessant.

Maar misschien is het niet waar. Daarom vertel ik het nooit verder.

Maar dit heb ik zelf gezien, dus ik kan het wel met jullie delen.

Mijn vriendin en ik gingen naar de finale van The X Factor.

Dat was in een studio in Wembley.

We worden verwelkomd door een vent met zo'n koptelefoon.

Hé, Ricky, fijn dat je er bent. Er zijn nog sterren. Verdomme.

Kunnen we achterom? Ja, natuurlijk. Wij achterom.

Net als alle andere bekende mensen.

Het was oké. Ik zat naast mijn vriendin.

Dan Chris Tarrant en zijn dochter.

En voor hen Aldo Zilli, de chef-kok, en zijn vrouw.

Je moet bij elke act even gaan staan. Je klapt en dat is het dan.

Ik weet niet of Chris en Aldo elkaar kenden, maar dat klikte perfect.

Echt waar, dan keek Aldo om en Chris bracht hem aan het lachen.

Ze stonden te dansen. Chris had zijn lila jasje aan.

Hij had de mouwen tot aan zijn ellebogen opgestroopt.

En Ben zong iets van Joe Cocker.

Chris deed de gebaartjes en Aldo moest lachen.

Ze waren... Heerlijk.

En het gaat echt helemaal live.

Tijdens de reclame poederen ze de jury bij. Simon toch.

En de opwarmer houdt het publiek tevreden.

Misschien doet hij dat altijd, maar hij vroeg:

Zijn er vragen voor de jury? Dat kleine meisje daar.

Hoe oud ben je? Zeven.

Hoe heet je? Sarah.

Stel je vraag maar. Aan Simon.

Simon, waarom rook je? Goeie vraag. Ja, Simon, waarom rook jij?

Het publiek: Ja, waarom?

En Simon zegt: Roken is goed voor je, lieverd.

En het publiek joelt. Terug in drie, twee, één...

De volgende pauze. Die jongedame daar.

Hoe heet jij? Emma? Vanwaar ben je? Essex.

Wat is je vraag? Simon, wil je met me trouwen?

En Simon zegt: Waarom ook niet? En iedereen...

Terwijl hij terugloopt, tikt Louis Walsh hem op de arm.

Die laat hem iets zien. Heeft Chris Tarrant een vraag?

Terug in drie, twee, één. Wij kijken naar elkaar. Te gek.

Vooraf hebben Louis Walsh en Chris Warrant dit afgesproken.

Er komt een brutale vraag voor de jury.

Het publiek zal het geweldig vinden en hij is weer helemaal terug.

Goed...

Derde reclameblok.

De opwarmer: Chris Tarrant zit in het publiek, dames en heren.

Maar dan luider. Ik kan geen duizend mensen nadoen.

Zeg maar, Chris. Deze vraag is voor Sharon Osbourne.

Je hebt een intelligente man. Verder raakt hij niet.

Sharon denkt dat hij haar uitlacht. Dus krijg je dit. Mensen kijken...

Je hebt een heel intelligente man. Sharon zit zo te kijken.

Krijg de klere, Tarrant.

Je zag iedereen... Wat?

En hij: Nee, luister...

Geen wonder dat je vrouw je heeft verlaten, lul.

Ik zat zo te kijken.

Kinderen keken naar hun moeder. Wat...

Ze noemde hem een dommerdje. Dat betekent dat.

Betekent lul echt dommerdje? Nee, zeg dat maar niet.

En Louis zegt: Sharon, niet doen. Hij kan de pot op. Dat gaat zo door.

Het was vast Louis zijn idee, want hij zegt: Het spijt me.

En dat gaat me daar heen en weer.

Zij was net de God uit het Oude Testament.

Luister, ik ken jouw vent al 25 jaar.

Ik wil niemand uitlachen. Terug in drie, twee, één.

De laatste act komt op. Iedereen staat op, behalve Chris.

Die er zo bij zit.

Wat was dat?

Ik ben net helemaal afgemaakt.

Ik ben vernederd.

Ik kan mijn mouwen wel afrollen.

Het programma zit erop en ze gaan naar ITV2 met Ben Sheppard.

Daarna komt de uitslag. Chris zit in dat programma en doet zijn ding.

Hij is er niet echt bij. Iedereen had het erover.

Wat was me dat? Wou hij uithalen? Sloeg zij terug? Is er iets geweest?

Wat was daar aan de hand?

We gaan terug voor de uitslag.

We zitten te wachten. Ik kijk. Vier lege stoelen.

Veertig seconden voor het begin kwamen ze alsnog binnen.

Iedereen overeind, behalve Chris Tarrant.

Die zit nog altijd zo. Maar nu zit zijn dochter er zo bij.

Tijdens het eerste reclameblok pakt Sharon de microfoon en zegt:

Ik verontschuldig me bij alle mama's en kindjes in het publiek

voor mijn vreselijk taalgebruik.

Maar als iemand een geliefde kleineert, zijn wij leeuwinnen.

Ze krijgt een daverend applaus.

Ik kijk naar Chris: Dit is onzin.

Tegen niemand vertellen.

Jullie waren geweldig. Het is heerlijk om in Londen te staan.

Ik eindigde mijn regionale tournee in Edinburgh Castle.

Ik was wat nerveus. Er waren achtduizend mensen.

Hij hoort niet in de Fringe. Ik dacht: Ik word afgemaakt.

Maar alle recensies waren top. Op één na.

Ik kreeg maar drie sterren van Kate Copstick.

Ze vond het maar zozo en zij heeft met de Chuckle Brothers gewerkt.

Het is als een dolk in je hart als zo'n icoon je neerhaalt.

Ook omdat ze eruitziet als Sid Little in vrouwenkleren.

Ik was ook ongerust over de optredens hier in Londen.

Maar de recensies waren geweldig. Eén krant schreef zelfs:

De meest besproken comedian van onze tijd. Ik dacht: wauw.

Ik was gevleid. De meest besproken comedian.

Dat kan niet kloppen, dacht ik.

Ik ben de op één na meest besproken comedian.

Als ze een lijk in het zwembad vinden met een stoelpoot in zijn kont...

Zolang blijf ik graag achter hem staan.

Dat was geen eufemisme.

Maar ik begon en eindigde mijn regionale tournee in Schotland.

Mijn eerste optreden was in januari in Glasgow.

Ik had ze opgenaaid over Edinburgh als hoofdstad. Dat was dom.

Ze wilden het kasteel bestormen. In hun auto en er ouderwets op af.

Zoals het monster van Frankenstein.

Ik vind het monster de 19e-eeuwse variant van de pedofiel.

Weet je nog, die heksenjacht van de roddelpers?

Ze publiceerden foto's van pedo's met de tekst: Ook bij u in de buurt.

Iedereen is pedofiel. Daar in het park. Dat is de parkwachter. Een pedo.

Het liep zo uit de hand dat een razende bende in Portsmouth

het huis van een pediater platbrandde.

Ze zeiden: Er hing buiten een plaat.

Hangen pedofielen zo'n bronzen plaat?

Kinderlokker sinds 1979.

Een vriend zei: Begin niet in Schotland.

Ze haten ons Engelsen. Ik zei: Dat is een cliché.

Nee, het is waar. En het zijn allemaal pure alcoholici.

Ik zei: Onzin, een groot deel is ook aan de heroïne.

Jullie waren geweldig. Heel erg bedankt.

Bedankt.