Original subtitles

‫- منتظر دستورم ‫- گروگان‌گیر در تیررس‌ـه

‫- چه غلطی داری می‌کنی تو؟ ‫- اون‌طرف کلی تک‌تیرانداز وایساده!

‫- زانو بزنین. ‫- دارن هدف‌گیری می‌کنن

‫- بهم اجازۀ شلیک بدین ‫- میخوان بُکُشنشون

‫- می‌خوان شلیک کنن ‫- بهم اجازه بدین شلیک کنم

‫تفنگو بذار زمین!

‫اونا می‌خوان بُکُشن‌ـشون

‫اجازۀ شلیک رو بدین.

‫- "کرکس 3"، می‌تونی شلیک کنی. ‫- پشت سرت!

‫شنبه ‫ساعت 6 عصر

‫خوبه! خوبه، آقای "تورِس". خوبه. خیلی خوبه!

‫ولی حالا بیا سریال‌ها رو عوض کنیم، باشه؟

‫بیا حرف رو عوض کنیم، خب؟

‫یه کشور دیگه، خب ‫غُر نزن. بدو برو!

‫"هلسینکی"! بیا پایین، زود باش!

‫- ببین پایین چی داریم؟ ‫- بدجور تیر خورده. زود باش!

‫شماها کُشتینش، حرومزاده‌ها!

‫زود باشین

‫آب می‌خوام، آب بدین، لطفاً.

‫آب، لطفاً. آب

‫ممنون. "آرتورو"، تحمل کن. "ریو"، "ریو".

‫الکل، الکل.

‫ازت می‌خوام که دستت رو برداری...

‫- "راکِل"

‫کارمندان سابق ضراب‌خونۀ ملی پول

‫تونستن هویت شخصی که توسط پلیس ‫مورد اصابت گلوله قرار گرفت رو شناسایی کنن

‫اون شخص "آرتورو رومَن" بوده، ‫که مدیریت کل ضراب‌خونه رو به عهده داشته.

‫اون در حالی که همراه با بقیۀ سارق‌ها ‫روی سقف بود،

‫ توسط نیروهای پلیس ‫مورد اصابت گلوله قرار گرفت.

‫این اتفاقات بعد از 32 ساعت از شروع ‫گروگان‌گیری رخ دادند.

‫32 ساعت پس از شروع سرقت

‫خواهش می‌کنم، باید با زنم حرف بزنم.

‫باید با همسرم صحبت کنم.

‫میگن که وقتی دَمِ مرگ هستیم،

‫بالاخره می‌تونیم کل زندگی‌ـمون رو ‫در لحظه‌ای به وضوح ببینیم

‫و "آرتورو رومَن"، وقتی داشت ‫روی اون میز خون از دست می‌داد

‫منتظر یه چنین چیزی بود: ‫"بصیرت مرگ"

‫اینکه یه بار واسه همیشه بفهمه ‫بالاخره عشق زندگی‌ـش کی بوده؟

‫"لورا"، زنی که باهاش 14 سال ‫از زندگی‌ـش رو سپری کرده

‫و باهاش پیوندی مقدس مثل ازدواج داشته؟

‫یا "مونیکا"، منشی و معشوقه‌ـش؟

‫"مونیکا"یی که "آرتورو" باهاش احساس ‫جوون بودن می‌کرد؟

‫متأسفانه تنها اطمینانی که "آرتورو" ‫در اون لحظه داشت،

‫این بود که اگه اونا نتونن گلوله رو ‫از بدنش خارج کنن،

‫تا بیاد این معما رو برای خودش ‫حل کنه، مُرده.

‫و صادقانه بگم، اون تمریناتی که ما واسۀ کمک‌های اولیه داشتیم، ‫اطمینانی واسه زنده نگه داشتن یه نفر نبودن

‫سیاهرگ پایینی

‫کلیۀ راست

‫چپ

‫روده‌بند

‫ریۀ سمت راست

‫چپ

‫این قلب‌ـه

‫سیاهرگ

‫زیر ترقوه، راست و چپ

‫بازو

‫استخوان بازو

‫وداج (ژوگولار) داخلی

‫ژوگولار (وداج) خارجی

‫و این قرمزها هم سرخرگ‌های اصلی هستن

‫هی، وایسا، صبر کن

‫بذار ببینم

‫تو می‌خوای ما اینطوری پزشکی یاد بگیریم؟ ‫با دو تا ماژیک؟

‫اگه یکی تیر بخوره، ‫نمی‌تونه که بره بیمارستان.

‫خودتون باید اون داخل قضیه رو ‫مدیریت کنید

‫- عملاً مثه خوکشی کردن میمونه دیگه. ‫- خفه پسرم.

‫اینکه خودمون رو توی اون لونۀ موش ‫حبس کنیم، یه مسأله‌ـس

‫- اینکه بمیریمم یه مسألۀ دیگه‌ـس. ‫- "دِنوِر"

‫ما می‌خوایم یاد بگیریم که ‫چطوری یه گلوله رو از بدن خارج کنیم

‫قرار نیس که موشک هوا کنیم

‫اونقدرا هم کار سختی نیست.

‫انبردستی رو برمی‌داری، بدون اینکه ‫گندی بالا بیاری، گلوله رو می‌کِشی بیرون

‫- تموم شد رفت ‫- گلوله‌هه گند رو بالا آورده دیگه

‫اگه تیر خوردم، منو ببرین بیمارستان

‫پاسخ منفی‌ـه

‫خب، من یکی که ترجیح میدم ‫چلاق باشم و آزاد باشم

‫ولی حالم خوب باشه و ‫توی سلول یه زندان بپوسم

‫هیشکی از اونجا خارج نمیشه

‫هر کدوم‌ـتون سرنخی هستین ‫که میشه ازتون استفاده کرد

‫اگه کسی میخواد از کار کنار بکشه، ‫الان وقتشه

‫حین دزدی همین‌جا میمونه و ‫بعدشم میره پِیِ زندگی‌ـش

‫این درس‌ـمون قراره تا کِی طول بکشه؟

‫کیرم مثل کیر "هلسینکی" هِی داره ‫کوچیک و کوچیک‌تر میشه

‫هِی! در مورد کیر من چی گفتی تو؟

‫- بسه بابا. کافی‌ـه. ‫- می‌خوای کیرمو ببینی؟

‫خواهش می‌کنم

‫بلند شو لباساتو بپوش. ‫یکی دیگه بیاد اینجا بخوابه، لطفاً.

‫- قضیب جان نوبت توئه ‫- زود باش

‫برو دیگه

‫- نه؟ نمیری، هیشکی نمیره... ‫- خب، خودم میرم

‫- خب... ‫- زود باش، "نایروبی"

‫- مشکلی نیست دیگه، نه؟ ‫- زود باش، "نایروبی"

‫چه تیکه‌ای‌ـه!

‫- سیاهه ‫- سکسی و جذاب‌ـه

‫- تو انجام بده ‫- واو! باشه

‫بذار ببینیم چی یاد گرفتی

‫این‌که "کاروتید"ـه... ‫[کاروتید: خواب رگ یا سبات]

‫و خب، حین دکتر بازی کردن...

‫فهمیدم "نایروبی" از اون چیزی که نشون ‫می‌داد آدم تودار تری‌ـه

‫قلب

‫سرخرگ بزرگ...

‫و با اینکه هیشکی در مورد هیچ‌کس ‫دیگه اطلاعاتی نداشت...

‫بزرگ‌سرخ‌رگ شکمی

‫...چیزی که حتی فکرشم نمی‌کردم ‫این بود که "نایروبی" یه پسر داشته

‫یا یه دختر

‫از زخمای سزارین کردنش پیدا بود

‫- چه کار داری می‌کنی؟ چه کار داری می‌کنی؟ ‫- هی، هی!

‫- کجا داری میری؟ ‫- چی شده؟

‫داری به چی نگاه می‌کنی؟

‫- چی شده؟ ‫- آروم باش

‫نه. الان اون ماژیک رو می‌کنم توی حلق‌ـت

‫- چی شده؟ ‫- زنیکه لزبین‌ـه انگاری

‫نمی‌دونه داره به چی نگاه می‌کنه

‫خودت لزبین‌ـی. نوک پستون‌ـت ‫اندازۀ حبۀ قند سفت شده بود

‫اندازه حبۀ قند؟ الان بهت میگم...

‫بس کنین!

‫و اینجوری بود که رفاقت‌ـمون شکل گرفت

‫♪ اگه باهات بمونم ♪

‫♪ اگه اشتباه انتخاب کنم ♪

‫♪ اصلاً واسم مهم نیست ♪

‫♪ اگه قرار باشه الان ببازم ♪

‫♪ ولی بعداً بِبَرم ♪

‫♪ این تموم چیزی میشه که میخوام ♪

‫♪ اصلاً واسم مهم نیس ♪

‫♪ راهمو گُم کردم ♪

‫♪ اصلاً واسم مهم نیس ♪

‫♪ وقتمو هدر دادم ♪

‫♪ ولی زندگیم همچنان ادامه داره ♪

‫خانۀ اسکناس

‫تـرجـمـه و زیـرنـویـس ‫Samya

‫"راکل"، وزیر پشت خطه

‫چی بهش بگم؟ ‫"راکل"؟ چی بگم؟

‫- "راکل"! چی بهش بگم؟ ‫- چی؟

‫- میگن دستور رو کی صادر کرده؟ ‫- من دستورو دادم

‫بهشون بگو... مرد زخمی شده ‫یه گروگان بوده

‫- بعدشم تلفن لامصب رو قطع کن! ‫- طرف شبیه سارق‌ها بود دیگه

‫من درخواست کردم که اجازۀ شلیک بدین ‫اصرار از من بود

‫بازرس، مسؤولیت این قضیه ‫رو من به همراه‌ـتون به عهده می‌گیرم

‫"بازرس"، آمبولانس آماده‌ـست

‫بیاین با گروگان‌گیر صحبت کنیم

‫داریم ارتباط رو باهاشون برقرار می‌کنیم

‫باید یه تصمیمی می‌گرفتیم. ‫اونا داشتن...

‫یه جوری بود که انگار داشتن می‌کُشتنشون، ‫باید تصمیم می‌گرفتیم، وقت نداشتیم

‫ساکت باشین لطفاً!

‫"پروفسور"؟

‫به سمت گروگان‌ها شلیک کردین

‫یکی‌ـشون بین مرگ و زندگی‌ـه. ‫فکر کنم واسه همین زنگ زدین

‫یه آمبولانس می‌فرستم که ‫مجروح رو خارج کنه

‫هیشکی از اینجا خارج نمیشه.

‫- اون مرد داره خون‌ریزی می‌کنه ‫- به خاطر شلیکی که شما کردید

‫یعنی می‌خوای بذاری بمیره؟

‫بذار یه تیم پزشکی بفرستم اونجا

‫پروفسور، گوش کن

‫می‌دونم اشتباهِ من بوده

‫ولی اگه یه گروگان بمیره، همونقدر که ‫واسه من بد میشه، واسه تو هم بد میشه

‫باور کن، توی کمتر از

‫پنج دقیقه افکار عمومی متوجه میشن

‫که اون مرد به خاطر اینکه

‫شما بهمون اجازه ندادین ‫وارد بشیم و نجاتش بدیم، مُرده

‫دو تا جراح و یه دونه پرستار ‫با تجهیزات جراحی

‫- وقتی رسیدن بهم اطلاع بدین ‫- ممنون

‫یه درخواستی هم ازتون داشتم

‫شخصی که مجروح شده می‌خواد ‫با همسرش صحبت کنه

‫البته

‫یا خدا

‫همسر آقای "رومن" رو پیدا کنین

‫تیم پزشکی کِی می‌تونن خودشونو ‫برسونن اینجا؟

‫اگه از "لاپاز" با هلیکوپتر بیان، ‫10 تا 15 دقیقه طول می‌کشه

‫- همین الان بیارشون اینجا! ‫- باشه

‫همه توی موقعیتتون قرار بگیرین، زود باشین

‫لطفاً توی موقعیتتون قرار بگیرید

‫ببخشید

‫می‌تونی رانندگی کنی؟

‫بله، بله

‫باید از اینجا برم بیرون، بریم یه دوری بزنیم

‫- باشه ‫- ممنون

‫هی، "راکل"

‫چی شده؟

‫باید فکر کنم

‫برو

‫اینطوری بهم نگاه نکن ‫تنهات که نمیذارم

‫کدوم گوری رفته پس؟

‫عوضی فرار کرده!

‫بذار ببینم...

‫یه لحظه

‫اینم از این

‫بگو دخترم

‫امشب رو میتونی بیای خونه؟

‫- نمی‌دونم، مامان ‫- چرا؟ چی شده مگه؟

‫مامان، من...

‫من...

‫من با یه مشکل

‫خیلی بزرگی سر کار مواجه شدم

‫دخترم، کارِت سخته دیگه

‫زود باش، بهم بگو، خودتو خالی کن

‫هر مشکلی رو اگه به زبون بیاری، ‫آروم‌تر میشی

‫یه کمی مشروب خورده بودم با...

‫ایول. با کی؟

‫می‌شناسمش؟

‫نه، مامان. خودمم نمی‌شناسمش.

‫مسأله اینه که... ‫وقتی برگشتم توی چادر،

‫یه موقعیت خیلی جدی‌ای پیش اومد،

‫یه موقعیت خطرناک ‫روی سقف ضراب‌خونه و...

‫منم فکر کردم یکی از گروگان‌ها ‫توی خطره،

‫واسه همین...

‫دستور شلیک دادم و...

‫یه مرد بی‌گناه تیر خورد.

‫- آره. توی تلویزیون دیدم، دخترم. ‫- الانم نمی‌دونم چه کار کنم.

‫نمی‌دونم به زنش زنگ بزنم،

‫کنفرانس خبری برگزار کنم، استعفا بدم... ‫نمی‌دونم چه کار کنم، مامان.

‫خب، اولاً، آروم باش ‫و خودتم سرزنش نکن

‫اونا اونجا با ماسک و اسلحه وایسادن،

‫حبس شدن و همه چی رو ‫دارن به هم می‌ریزن.

‫تو فقط می‌خواستی که از گروگان‌ها ‫محافظت کنی، غیر از اینه؟

‫عزیزم... اگه جون یه نفر رو نجات ‫داده بودی چی؟

‫هان؟ دیگه به من که زنگ نمی‌زدی، مگه نه؟

‫خب...،

‫و حالا هم من...

‫نمی‌تونستم بفهمم که جدیداً ‫داری با غریبه‌ها می‌پری و...

‫باهاشون مشروب می‌زنی

‫یا خدا! من... من که با غریبه‌ها نمی‌پرم!

‫دخترم، دنیا دو روزه...

‫باشه، مامان، ‫ولی الان مسأله این نیس که،

‫مسأله اینه که من توی یه وضعیت ‫بحرانی سر کار هستم

‫عزیزم، گور بابای اون شغلت

‫چرا به جاش ازشون نمی‌خوای که بذارنت ‫توی یه سِمَتی که پاسپورت‌ها رو مُهر کنی؟

‫اینطوری شاید یه کمی بتونی وقت واسه ‫خوشگذرونی هم داشته باشی!

‫فکر می‌کنی وقتی بعدها رفتی خونۀ سالمندان، ‫گروگان‌گیرها میان دستتو میگیرن

‫و میان بهت سر میزنن؟ ‫نخیر، دخترم

‫ولی شاید اون غریبه‌هه...

‫نخند، می‌دونم چی دارم بهت میگم. من خودم...

‫20 سال بیوه بودم و ...

‫زمان رو نمیشه متوقف کرد، دخترم

‫به عقب هم نمیشه برگردوندش، می‌فهمی؟

‫- داریم وارد منقطه میشیم ‫- در موردش فکر می‌کنم، مامان.

‫اگه دیدی دیروقت شد و نیومدم، ‫برو بخواب، باشه؟

‫باشه

‫گوش کن، تو هم با یه نفر دیگه

‫برو توی تختت بخواب.

‫"راکل" از یه غربیه خوشش میاد

‫- تو دیگه چی می‌خوای؟ ‫- نمی‌دونم. اون موقع یه چیزی رو دیدم و...

‫توجهم رو جلب کرد

‫نمی‌دونستم چیه

‫- معذرت می‌خوام ‫- باشه، می‌بخشمت

‫خیلی خب، بعداً می‌بینمت.

‫چه کار داری می‌کنی؟

‫برو دیگه، نمیری؟ ‫حوصله حرف زدن ندارم

‫چند سالشه؟

‫پسرت رو میگم

‫هفت سالشه

‫هفت سالشه الان

‫کجاست؟

‫با باباشه؟

‫باباش؟ نه بابا با اون نیس که. ‫هیچ موقع با باباش نبوده

‫نمی‌دونیم باباش کیه اصن!

‫اسمش چیه؟

‫"اَکسل"

‫اسمش "اکسل"‌ـه

‫معنی‌ـش میشه "تبر".

‫- تبر ‫- آره

‫- پسر تکی‌ـه ‫- خوبه...

‫درست مثل مامانش

‫بچۀ جون سختی‌ـه، می‌دونی؟

‫از همه‌چی جونِ سالم به در برده

‫مثل چوب‌پنبه وسط دریا میمونه

‫غرق نمیشه

‫از اولشم همینطوری بود

‫وقتی سه سالش بود...

‫مجبور شدم از خونۀ مادرم ‫ببرمش بیرون

‫چون شوهر مادرم...

‫وقتی اونجا نبودم، بهش عرق می‌داد، ‫چون نمی‌تونست گریه‌هاشو تحمل کنه

‫واسه همین از اونجا بردمش

‫فقط خودمون دو تایی، ‫بدون نیاز به خونواده‌ای

‫من و اون

‫همه‌چی عالی بود

‫ولی من همه‌چی رو خراب کردم

‫یه روز...

‫باید می‌رفتم یه کمی قرص ‫می‌گرفتم که بفروشم

‫و...

‫تنها گذاشتمش

‫فقط پنج‌دقیقه‌ها

‫فقط پنج دقیقه ولش کردم، خب؟

‫اونم مسخره‌بازی‌ـش رو با اون

‫مرد عنکبوتی‌بازی‌هاش شروع کرده بود

‫شاشیدم به مرد عنکبوتی!

‫چون می‌خواست ابرقهرمان باشه!

‫از همه‌جا می‌رفت بالا ‫اتفاقاً از همه‌جا خیلی خوب می‌رفت بالا

‫یه بارم از پنجره تونست وارد ‫تِراس بشه

‫از اونجا یه صندلی برداشت، ‫رفت روی صندلی

‫اون موقع داد زد: "مامانی!"

‫"مامانی!"

‫سه سال و نیم‌ـش بود

‫خب، پنج دقیقه بعدشم

‫به گشت پلیس زنگ زدیم، آتش نشان و...

‫همه رو خبر کردیم

‫اونا دیدن که من قرص دارم،

‫سابقه هم دارم،

‫کار هم ندارم

‫فرستادنم زندون

‫بچه‌ـم رو هم شروع کردن از یه خونواده ‫به یه خونوادۀ دیگه می‌فرستادن

‫همینطوری دست به دست میشد

‫اون موقع واسه من هیچ کاری نکردن

‫هیچی، می‌فهمی؟

‫حتی اجازه نداشتم یه بار ‫ببینمش، یه زنگ بزنم بهش

‫هیچی

‫بعدش از زندان آزاد شدم...

‫بازم هیچ اتفاقی نیفتاد

‫نذاشتن پسش بگیرم

‫- دیگه از اون موقع ندیدی‌ـش؟ ‫- نمیذارن ببینمش

‫ولی...

‫می‌دونم کجاست

‫- جدی؟ ‫- توی جزایر قناری‌ـه

‫با یه خونواده‌ای‌ـه که صاحب یه هتل هستن

‫حالش خوبه

‫می‌خوای بری و بگیریش؟

‫می‌گیرمش...

‫حرفی توش نیس

‫از اونجا هم می‌برمش اونور دنیا

‫بذار یه چیزی رو بهت بگم

‫توی این سرقت

‫هیشکی نباید برنامه رو به هم بریزه، ‫نه من، نه هیچکس دیگه

‫اگه کسی بخواد برنامه رو به هم بریزه، ‫زندگی‌ـشو خراب می‌کنم

‫از تموم این برنامه‌هایی که ماها داریم،

‫برنامۀ تو...

‫بهترین‌ـشه

‫بذار یه چیز دیگه رو هم بهت بگم...

‫"تکیلا" دوس داری؟

‫4 و 3 دقیقۀ صبحه‌ها!

‫فردا صبح زود کلاس داریم

‫در مورد مواد منفجره

‫ببخشید

‫خیلی خوب میشد اگه استراحت می‌کردین ‫که سَرِ کلاس سرحال باشین

‫- نتونستیم بخوابیم ‫- برین بخوابین

‫- سه تامون با هم؟ ‫- هر کی توی تخت خودش

‫با پیژامه‌هات عجب چیزی شدی، پروفسور.

‫همین الان

‫برین بخوابین

‫خودتو ببین... با این چراغا...

‫این یارو حسابی حشری‌ـم می‌کنه، ‫واقعاً حشری‌ـم می‌کنه‌ها

‫- خیلی حشری‌ـم می‌کنه ‫- جدی؟ من که نفهمیدم اصن

‫جدی نفهمیدی؟

‫- اصلاً ‫- بذار بهش بفهمونم

‫چه سر و صدایی به پا کردیما!

‫یا خدا...

‫"مونیکا". هی... هی

‫- اینجا چه کار می‌کنی تو؟ دیوونه شدی؟ ‫- حالم خیلی خوب نبود

‫فکر کنم به خاطر داروها بوده، حالمو بد کرده

‫داروها

‫به خاطر همونه، داروها ‫آره، بچه‌ـس. واسه اونه

‫عجب، داری از تَب می‌سوزی که!

‫باید از اینجا بره بیرون

‫- بذار کمکت کنم ‫- صبر کن، وایسا

‫می‌تونی چند لحظه

‫- تنهام بذاری؟ ‫- باشه

‫خواهش می‌کنم

‫چی فکر می‌کنی؟

‫حالش که خیلی خوب نیس. ‫حالش خیلی بده.

‫اگه اون گلوله رو خارج نکنیم، ‫کارش تمومه.

‫بابا، آروم باش، باشه؟

‫حالش خوب میشه

‫واسه چی اصن بهش شلیک کردی؟

‫چون "برلین" می‌خواست بُکُشتش ‫راه دیگه‌ای نداشتم

‫اون حرومزاده

‫اگه میخواد کسی رو بکشه، ‫خودش باید ماشه رو بچکونه، نه تو.

‫ما واسه دزدی اومدیم

‫نه اینکه ملت رو بُکُشیم. ‫یا کسی رو نجات بدیم

‫عجب بدبختایی هستیم ما

‫- بین همۀ این آدما... ‫- بابا، آروم باش

‫آروم باش

‫"مونیکا"، کارت هنوز تموم نشده؟

‫تموم شد

‫- بیا بریم ‫- "راکل"، یه لحظه صبر کن

‫یه صحبتی باهات دارم

‫می‌خوام وارد تیم پزشکی بشم

‫نه. یه نفر وارد میشه، ولی تو ‫اون یه نفر نیستی

‫حتماً! همیشه یه نفر بهتر از من ‫واسه هر کاری وجود داره

‫"راکل"، من اسلحه‌ها رو خیلی خوب ‫می‌شناسم

‫می‌تونم وارد اونجا بشم، و توی یه نگاه، ‫بفهمم چند تا اسحله دارن

‫اسلحه‌ـشون از چه نوعی‌ـه؛ قلابی‌ـه یا نه؟

‫شاید بتونم بفهمم دزدا کی هستن

‫درست میگی

‫باهاشون برو و مراقب تیم پزشکی هم باش

‫حالا بهت میگم که چه کار قراره انجام بدیم

‫صدای یه شلیکی رو شنیدم

‫پلیس بود. به یکی از گروگان‌ها شلیک کردن

‫- به یه گروگان؟ ‫- آره

‫کی؟

‫کی؟

‫پلیس به کی شلیک کرد؟

‫به رئیس ضراب‌خونه

‫"آرتورو"؟

‫یعنی پلیس "آرتورو" رو کُشت؟

‫نه. نکشتنش

‫- حالش خوبه؟ ‫- آره

‫زنده‌ـست؟

‫- حال "آرتورو" خوبه؟ ‫- آره، خوبه.

‫- مطمئنی؟ ‫- مطمئنم

‫- خوبه؟ ‫- یه جراح با تیمش

‫داره میاد اینجا

‫یه جراحی روش انجام میدن و ‫نجاتش میدن

‫- قراره روش جراحی انجام بدن؟ ‫- آره

‫باید بهش بگین که من زنده‌ـم

‫باید به "آرتورو" بگین

‫- می‌فهمین چی میگم؟ ‫- هیشکی به هیشکی هیچی نمیگه

‫چون هم تو حالت خوب میشه، ‫هم اون، خب؟

‫زود باش. بیا یه نگاه به زخم بندازیم

‫آروم باش

‫الان داره خودشو سرزنش می‌کنه ‫اون بهم گفت که من گوشی رو بردارم

‫و حالا هم فکر می‌کنه به خاطر ‫این قضیه من مُردم

‫باید بهش بگین که من زنده‌ـم، باشه؟

‫بهش بگین پسرشم سالمه

‫حامله‌ای تو؟

‫خیلی خب

‫مبارک باشه

‫- میشه یه خودکار بهم بدی؟ ‫- باشه

‫کِی؟

‫ممنون

‫"آنجل"!

‫تصمیم گرفتم یکی از نیروهامون رو ‫وارد ساختمون کنم

‫می‌خوام این کارو وقتی انجام بدم که ‫تیم پزشکی رو می‌فرستیم داخل

‫از اینکه این تصمیمات رو حین سوار شدن ‫آمبولانس می‌گیری، تحسین‌ـت می‌کنم

‫ولی حضور من اینجا فقط به خاطر ‫دولت هست که میخواد

‫هیچ خروجی خشونت‌باری رخ نده

‫عجب!

‫افسر سرویس اطلاعاتی‌ـمون یهویی ‫صلح‌طلب شده!

‫مگه تو نبودی که می‌خواستی ‫با تانک وارد اونجا بشی؟

‫من می‌خواستم غافل‌گیرشون کنم و بگیرم‌ـشون ‫این قضیه رو هم زودتر تموم‌ـش کنم

‫ولی الان اولویت اینه که هیچ ‫قربانی‌ای در کار نباشه

‫بنابراین پیشنهاد می‌کنم صرفاً مذاکره کنید ‫و صبر کنید

‫چقدر بده که کل روز رو اینجا باشی

‫فکر کنی بهترینی، در عین حال ‫مجبورم نباشی هیچ تصمیمی بگیری، نه؟

‫مثه این میمونه که توی نمایش تلویزیونی ‫بحران گروگان‌گیری هستیم!

‫بازرس، نمی‌خوام نیش و کنایه بزنم

‫چون توی یه مقطع سنی خاص هورمون‌ها ‫دیگه کنترل کل بدن رو می‌گیرن

‫- مامانمم همین شکلی بود ‫- کجا داری میری؟

‫همونطوری که می‌دونی، ‫باید همۀ این قضایا رو اطلاع بدم

‫البته

‫تا الان گروگان‌ها همیشه چند قدم ‫از ما جلوتر بودن

‫همه‌چیزشون برنامه‌ریزی شده بود ‫غیر از این تیراندازی

‫اولین چیزی‌ـه که مطابق ‫برنامه پیش نرفته

‫ما هم باید از این قضیه استفاده کنیم

‫تنها راهی که بتونیم وارد بشیم ‫بدون اینکه دوربین‌هاشون متوجه‌ـمون بشن

‫اینه که از طریق این لوله‌ها که زیر خاک ‫هستن پیش بریم

‫اینطوری مستقیم وارد زیرزمین میشیم

‫اینجا هم دریچۀ تهویه هست

‫هفت ماه پیش اینو گذاشتنش که ‫بتونن گرمای چاپ‌خونه رو از اینجا خارج کنن

‫ولی هنوز کامل نشده

‫- احتمالاً اصلاً از وجودش با خبر نیستن ‫- ازت می‌خوام دو تا نیروهات رو از اینجا بفرستی داخل

‫من خودم با افسر "گارسیا لوبو" که اینجائه ‫میتونیم بریم

‫باشه. معاون بازرس "روبیو" هم

‫همراهِ دو تا جراح میره و به عنوان ‫پرستار وارد میشه

‫الان ساعت 6:09 عصره، ‫ساعت‌ها رو تنظیم کنید

‫رأس 6:15 عصر، تیم پزشکی وارد میشن.

‫با توجه به گفته‌های رئیس داخلی تیم پزشکی،

‫جراحی حداکثر 30 دقیقه زمان می‌بره.

‫ولی می‌تونن تا ساعت 7 عصر طولش بدن.

‫وقتی دکترها خارج میشن،

‫اکثر گروگان‌گیرها مجبورن که ‫حواسشون بهشون باشه،

‫اینجاست که "سوارز" و "لوبو" از ‫زیر خاک رد شدن و وارد میشن

‫اونا با لباس قرمز و ماسک "دالی" ‫وارد کانال تهویه میشن

‫بین گروگان‌ها نفوذ پیدا می‌کنن

‫این نقشه زمانی جواب میده که ‫مطابق زمان برنامه‌ریزی شده پیش بریم

‫بازرس!

‫- همسر "آرتورو رومَن" اینجاست ‫- یه لحظه صبر کنید لطفاً

‫"سوارز"، زود باش کارو شروع کن

‫حواست به دکترها باشه ‫مراقب خودتم باش

‫عملیات رو شروع کنین

‫چی شده؟ شوهرم حالش خوبه؟

‫شوهرت به هوش‌ـه و حالشم خوبه

‫اشتباهاً سمتش شلیک شده

‫- شلیک شده؟ منظورتون چیه؟ ‫- زخمی شده، ولی زنده‌ـس.

‫آروم باش. آروم باش

‫گروگان‌گیرها بهمون اجازه دادن که ‫یه تیم جراحی رو وارد اونجا کنیم

‫اونم سریعاً قراره جراحی بشه

‫ببخشید، ولی... ‫نفهمیدم چی گفتین، ببخشین.

‫آروم باش

‫همه‌چیز قراره درست بشه

‫- بگیر بشین، لطفاً ‫- ممنون

‫- می‌تونی الان باهاش حرف بزنی؟ ‫- بله

‫اینو بگیر

‫"آلمانسا"، ضبطش کن.

‫همین الان باید یه جوری اون ‫گلوله رو خارجش کنیم

‫تو انجامش بده، بابا

‫تو خون‌سردتر می‌تونی انجامش بدی

‫کیت جراحی که پروفسور بهمون داد کجاست؟

‫- یه چاقوی جراحی کوچیک داخلش‌ـه ‫- دست "برلین"‌ـه

‫عجبا!

‫فکر نکنم ایدۀ خوبی باشه که ‫ازش کیت جراحی رو بخوایم

‫جراح‌ها! ‫برو ابزارشون رو بدزد. زود باش!

‫- باشه ‫- وایسا! صبر کن!

‫لطفاً این یادداشت رو بهش بده!

‫الان زخمت رو تمیز می‌کنم، باشه؟

‫آروم باش. حالت خوب میشه.

‫- الو؟ ‫- پروفسور، همسر "آرتورو رومَن" اینجاست

‫باشه

‫"آرتورو"

‫"آرتورو!"

‫اسم زنت چیه؟

‫"لورا"

‫چه اسم قشنگی. ‫خب، الان می‌تونی با "لورا" صحبت کنی

‫همسر واسه یه همچین لحظاتی خوبه دیگه

‫آرام‌بخش‌ـن یه جورایی

‫هیشکی وقتی توی دیسکو هست و ‫مثه چی توی فضاس

‫یاد زنش نمی‌افته که، ولی...

‫اگه به یه مشکلی بر بخوری، یه تصادفی یا... ‫مثه سگ می‌ترسی

‫که همه‌چی عوض بشه

‫الان داری به منشی‌ـت فکر می‌کنی؟

‫ها؟ آره؟

‫نه

‫ولی کی میاد به معشوقه‌ـش فکر کنه

‫اونم با بچه‌هایی که میشد سقط‌ـشون کرد...

‫- یا اصن فکر نکنه؟ ‫- میشه بی‌خیال سخنرانی بشی لطفاً؟

‫گوش کن ببین چی میگم

‫اگه چیز عجیبی بگی،

‫یه جوری می‌کُشمت که

‫زن‌ـت اون طرف خط به صورت زنده ‫قضیه رو بشنوه. فهمیدی؟

‫بازرس!

‫دارن یه تلفن رو روشن می‌کنن

‫باید اون گوشی رو هک کنیم

‫می‌خوام دوربین سلفی و دوربین اصلی‌ـش ‫رو ببینم

‫بیا عزیزم، بیا.

‫سلام عشقم

‫"آرتورو"، عزیزم، حالت چطوره؟

‫خوبم، خوب. حالم خوبه

‫- گلوله به جای حیاتی نخورده ‫- تصویری نیس

‫نه از دوربین اصلی و نه از دوربین سلفی. ‫روی دوربین‌هارو پوشوندن.

‫اجازه دادن که چندتا جراح وارد بشه

‫می‌دونم

‫ببین، من...

‫داشتم بهت فکر می‌کردم و...

‫به تموم اشتباهاتی که کرده بودیم...

‫بهش فکر نکن، عزیزم. الان وقتش نیس.

‫الان وقتش نیس.

‫بعدشم، همه‌ـش تقصیرِ من‌ـه.

‫می‌دونم که وضعیت‌ـمون خوب نیس. ‫چند وقتی میشه که وضع مناسبی نداریم

‫نسبت به تو و بچه‌هامون غفلت کردم ‫آدم خودخواهی بودم

‫بهت قول میدم که همۀ این مسائل ‫عوض میشن، می‌فهمی چی میگم؟

‫قول میدم همه چی عوض بشه.

‫10 سالی میشه که بهم گفته بودی میخوای

‫خواهرت رو توی استرالیا ببینی.

‫از موقعیت هم استفاده کنی که ‫بچه‌ها هم انگلیسی یاد بگیرن

‫و کانگوروها رو هم ببینن

‫وقتی از اینجا بیام بیرون، اولین کاری ‫که انجام میدم همین‌ـه.

‫اینو مدیون‌ـم بهت

‫واست انجامش میدم.

‫چون خیلی زیاد دوسِت دارم

‫همۀ این سال‌ها به هدر رفتن، دنبال...

‫فکر می‌کردم پول و منصب‌ ‫از هر چیزی بیشتر اهمیت دارن

‫ولی این تو بودی که از همه‌ـشون ‫برام مهم‌تر بودی

‫همیشه هم خودت بودی

‫از همون روزی که واسه اولین بار دیدمت

‫قسم می‌خورم وقتایی بوده که...

‫اون روز رو به یاد بیارم و...

‫به خودم بگم تو چی تویِ من دیدی، "مونیکا"؟

‫"لورا"

‫تو فقط به فکر این باش ‫که از اونجا خارج بشی

‫فقط به همین فکر کن

‫دوستت دارم

‫دوستت دارم، عزیزم.

‫تو خوبی؟

‫آروم باش.

‫چقدر حرفه‌ای هستی تو، "آرتورو".

‫منشی‌ـت... با اون شکمش...

‫"لوریتا" هم که توی یه اتاق 4 در 4 ‫با بچه‌ها منتظرته

‫تو هم که دور تا دورت رو پول گرفته، ‫عملاً افسانه‌ای!

‫"برلین"!

‫دکترها بیرونن!

‫باید منو ببخشی

‫- همه می‌دونن که باید چه کار کنن دیگه؟ ‫- می‌دونن! البته که می‌دونن!

‫آماده‌این؟

‫می‌بینی که، آماده‌ـن!

‫"مرسدس"!

‫آماده‌ای؟

‫- بله، قربان ‫- اینو می‌خوام از اینجا ببری‌ـش بیرون.

‫"ریو"، اینو ببرش توی یه دفتر.

‫"نایروبی"

‫ماسک‌هاتون رو بذارید!

‫همه با من! به پیش!

‫بیاین داخل

‫همه چی رو بذارین روی زمین

‫در رو ببندین

‫بیاین جلو

‫دست‌هاتون رو بذارید روی سرتون و ‫پاهاتون رو باز کنید

‫می‌خوایم تفتیش‌ـتون کنیم

‫لطفاً اینو از اینجا ببرش بیرون

‫گوش کن ببین چی میگم

‫یکی از پرستارها یه پلیس مخفی‌ـه

‫- کدومشون؟ ‫- اونی که عینک داره

‫می‌دونی که باید چه کار کنی دیگه.

‫- تمام و کمال. میریم سراغش. ‫- "برلین"!

‫این کار باید با دقت فوق‌العاده بالایی ‫انجام بشه‌ها!

‫می‌دونم

‫رفقا!

‫اونی که عینک داره، پلیس‌ـه!

‫اونا وارد میشن

‫شاید حین یه حمله باشه، ‫یا یه مسأله اورژانسی پیش بیاد

‫ممکنه یکی از هلال احمر بیاد یا ‫یه نفر بیاد که بهتون پیتزا بده

‫ولی مشخصه که سعی می‌کنن ‫یه نفر رو یه جوری وارد کنن

‫و اینطوری واسه‌ـمون موقعیتی پیش میاد ‫که بتونیم بهشون یه اسب تروجان بدیم

‫می‌دونین اسب تروجان چیه؟

‫- نمی‌دونم چیه، ولی باهاش میشه قافیه رفت! ‫- نه!

‫- اسب تروجان... ‫- می‌دهد جولان!

‫خفه‌شو و حواستو جمع کن، بی‌شعور!

‫ببخشید

‫معذرت میخوام

‫یونانی‌ها با "تروجان‌"ـی‌ها توی جنگ بودن

‫یه روز "تروجان"ـی‌ها جلوی شهرشون

‫یه اسب چوبی پیدا کردن، ‫یه اسب چوبی خیلی بزرگ

‫و از سَرِ نفهمی و غرورشون،

‫فکر کردن یونانی‌ها کادوی تسلیم شدن‌ـشون ‫رو اینطوری فرستادن

‫واسه همین دروازه‌های شهرو باز کردن...

‫و اسب رو بردن داخل.

‫ولی نمی‌دونستن که اون اسب توخالی نیست و

‫کلی جنگجوی یونانی داخل‌ـشه!

‫اون شب "تروجان"ـی‌ها جنگ رو باختن

‫و اینم دقیقاً همون کاری‌ـه ‫که ما قراره انجام بدیم

‫وقتی میخوان وارد بشن

‫در حالی که دارن فکر می‌کنن ‫که قراره برندۀ مبارزه بشن

‫تموم اشیای فلزی‌ـتون رو بذارید ‫توی اون سینی.

‫عینک‌هاتون

‫ساعت‌هاتون

‫اگه اسلحه‌ای دارید،

‫میکروفونی دارید... پیشنهاد می‌کنم اونا رو ‫هم بذارید داخل سینی.

‫رَدِ هرجور ارتباط رادیویی رو می‌گیریم

‫کفش‌هاتون رو هم در بیارین لطفاً.

‫حالا بخوابید

‫روی زمین

‫خیلی خب

‫مثل سوسک‌ها.

‫بلند شین

‫کفش‌هاتون رو بپوشید

‫فقط عینک‌ـت رو بردار

‫بهشون نیاز پیدا می‌کنی

‫و حالا... خوش اومدین. ‫وسایل‌ـتون رو بردارید و دنبالم بیاین.

‫ممنونم

‫تـرجـمـه و زیـرنـویـس ‫Samya