Original subtitles

Is dat een cadeau van de keizer?

De keizer biedt me alleen z'n bed aan. -En ook dat geeft hij je niet cadeau.

Waarom kwelt u dat dier zo? -Omdat het een bastaard is.

Net als meneer de Luyne, met wie ik hetzelfde doe.

Enig, majesteit. De macht laat u stralen, niet verbleken.

Ga zitten. Je houdt te veel van mannen om mij te vleien.

Dat is wel zo.

Om de eetlust op te wekken, heb ik de lekkerste hapjes verzameld.

Ben je blij met je neger? -Bijzonder.

Mogen we hem aanraken?

Kom dichterbij. Hup, vooruit.

Dichterbij, idioot. Nog meer.

Vlekt hij niet? -Een beetje.

Het genot dat die lippen je kunnen geven...

Wat is dit? -Kop dicht.

Hoort dit bij het spel?

Dood mij niet, ik ben actrice.

Leg die telefoon neer. -Hij is het. Hij is schatrijk.

Hier met die poen. -Hij betaalt om deze periode na te spelen.

Dat vinden die eikels leuk: Arabieren en zwarten kleineren.

Ik heb een import- en exportbedrijf. Ik stel niks voor.

Spaar me, ik ben moslim. -Ik ook.

Ik ben joods.

Wilde je m'n grote lippen?

Moet je je vader zien. -Hij snapt er niks van.

Hij lijdt echt. Alsof een hond in z'n ballen bijt.

Straks kijkt hij op en zegt: Wat is dit?

'Is dit een film? Een serie? Dit kan niet. Dit is racistisch.'

Ik begrijp het niet. -Wat zeg je?

Ik snap er niks van.

Vind je het niks? -Wat?

Zet je koptelefoon af. -Wat moet ik hiermee?

Dit is de promo van mijn miniserie voor StarNet.

Ik heb er geen woord van begrepen.

Hij produceert fictie voor 'n digitaal platform.

Maar dit is wel een beetje racistisch. -Welnee.

Waarom lacht hij nou? -Dit is satire, papa.

Tuurlijk, het is satire.

Wat ben ik toch dom.

Maar je moet toch ook een dommerik aan tafel hebben?

Ik vind het ongepast om een zwarte zo te betasten.

Wie kijkt hiernaar? -Iedereen.

Rustig, mam. -Miljoenen mensen.

Op internet? -Op internet, ja.

Op tablets, VOD, streaming. Termen die jij niet kent.

Je hebt er schijt aan.

Het is toch zo? Het interesseert hem niet wat wij doen.

Mag ik wat wijn?

Met of zonder alcohol? -Heb je nu al ook alcoholvrije wijn?

Over een half uur moeten we naar de volgende set.

Ja, met hete wijven.

Weet hij dat we geen porno doen?

Ik werd geïnspireerd door een bestaand bedrijf.

Een jeugdvriend verzorgt historische avonden op maat.

Papa? -Wat?

Ken je Antoine nog? -Wie?

Antoine Beck. Een vriend van vroeger, die het moeilijk had.

Je was dol op dat joch. Je leende hem je boeken.

Nee, sorry. Dat zegt me niets.

Tien jaar geleden begon hij een bedrijf dat geweldig liep.

Omdat de klassieke fictie mensen niet meer raakt...

liet hij mensen fysiek een tijdperk herbeleven.

De Middeleeuwen, de Tweede Wereldoorlog, alles.

Mag ik je schoenen zien?

Perfect. Het moet daar wel opgevuld worden.

Pierrot. Steek die even aan.

Oké, perfect. Heel goed.

Mathieu Molé was toen nog niet geboren.

Ik weet het, maar nee.

Hallo. Is die van jou? Afdoen.

Leg jullie telefoons weg. We moeten in de stemming komen.

Waar is Paul? -Hier.

Hoe heet je? -Paul.

Morgenavond.

Hans Axel von Fersen, Zweedse graaf en officier, in 17...

Ik wil geen Wikipedia-overzicht. Wanneer ben je geboren?

In 19...

Twijfel je? -Nee, hoor.

Een beetje.

Twijfel nooit. De klant weet alles van Marie-Antoinette.

Ze droomt ervan om dat stomme wijf te zijn. Ze is nog erger dan ik.

Zorg dat je je biografie kent, je karakter, je tics, je dialogen.

Hallo. Je dialogen dus.

Het kost vast een fortuin. -Dat kan, ja. Maar het loopt als een trein.

Hij heeft net een groot studiocomplex gekocht, en hij huurt een château.

Ja, precies. Nostalgie krijgt steeds meer succes.

Echt te gek.

En jij, Victor? Welke periode zou jij voor een avondje willen herbeleven?

De prehistorie.

Toen sliep ik nog met mijn vrouw.

Margot?

Schiet op, we gaan open. -Ik kom eraan.

gereserveerd: Antoine

Geen oortjes morgen, want we zijn met te veel.

Is hij nog steeds met Margot? -Nee. Ze gaat in een toneelstuk spelen.

En? -Hij kan het niet hebben dat ze elders werkt.

Heeft hij haar verlaten? -Geen idee. Dan weer hij, dan weer zij.

Je hebt Antoine uitgenodigd. -Nee.

Ik zag z'n naam.

Waar dan? -Op de gastenlijst.

Uit beleefdheid.

Sinds wanneer ben jij beleefd? -Sinds ik lach.

Ik zie je elke avond janken. -Dat is m'n rol. M'n tekst is belachelijk.

Je huilt om zijn grote kinderogen. -Hou op.

Z'n kreupele tred. -Hou je kop.

En z'n enorme natte pik.

Ben jij daarmee bekend?

Zou je dat erg vinden? Puur uit beleefdheid?

Waar gaan we heen? -1932.

De Hemingway-avond. Het begint zo.

Wie is Hemingway? -Niet Sylvain.

Maurice.

Speelde hij niet De Gaulle met oudjaar? Veel te oud.

Hij was de enige tweetalige.

jij die met een geste de sterren grijpt

dronken, verzadigd, bescheiden

scheur het grootzeil stuk

Je kunt je eigen hoofd kiezen. Jong, oud, man, vrouw.

Geeft hij ook antwoord? -In uw geval niet.

De spraakherkenning werkt nog niet in het Duits.

Dus u heeft geen patiënten meer? -Integendeel. Ik heb er 3000.

Per dag. -Een site voor online psychoanalyse.

De algoritmen werken op basis van terugkerende vragen.

Mooi, hè? -Een soort expo over het Oedipuscomplex.

Wilt u dit signeren? -Natuurlijk.

Het bal van John Bolton

Ik heb er drie van verkocht.

Uw naam? -Brigitte.

Het is voor m'n oma. Ze las het toen ik klein was. Wij bladerden erdoorheen op de wc.

Ik ben Bruno. Ik doe de marketing voor uw zoon.

Hij is een geweldige baas. Erg aardig. -Dat mag ik hopen, met zijn inkomen.

Waar zit u momenteel op?

Op een stoel. Alstublieft.

Hij maft.

Sorry? -Mijn man. Hij doet een dutje.

Hij is misschien moe. -Nee, hij verveelt zich kapot.

Wat is dit? Tomatensap. Zit er geen wodka in?

Ik drink niet, Antoine.

Hemingway zoop. -Ik ben Hemingway niet.

Hij stonk naar de drank. -Ik heet Maurice.

Dit is een Bloody Mary. De tomaat en de tabasco maskeren de wodkageur.

Ik ruik geen tabasco. -Ik heb buikgriep gehad.

M'n maag is nog wat van streek.

Doe er wodka in. -Hij heeft drie dagen overgegeven.

Dan heb je de verkeerde acteur. De klant wil een zuippartij.

Geef ze wodka, tabasco. Veel. Laat ze maar ziek worden.

Heren...

Wat doet dat schilderij daar? -Geen idee, maar ze is mooi.

Mooi en intelligent. -En geestig.

Ik zou met haar trouwen. -Ik ook.

Hebben jullie het opgehangen? -Ja.

en ik, traag en metaalachtig

ik haal mijn genot uit het vuur van hun tranen

Wat een heerlijke avond. -Zeker.

Wel thuis.

Lekker geslapen?

Portieren worden gesloten.

Kop dicht. Ik heb het tegen de auto.

Wanneer bespreken we dat project? -O, ja... Ik bel je morgen.

Start de auto. -Goed. Ik heb nog iets voor je.

Wat is het? -Een cadeau.

Wegwezen.

Maak je het niet open? Ben je niet benieuwd? -Het is vast weer zo'n stomme gadget.

Vind je niet dat hij er irritant uitziet?

Omdat hij mooi of rijk is? Je bent zo jaloers.

Op m'n eigen zoon? -Over 300 meter linksaf slaan.

Ik ben niet jaloers, maar jij bent zo gek op hem. Ik doe niet aan trio's.

Sla linksaf. -Zet dat ding af. We wonen om de hoek.

Ik hoor liever de stem van de GPS. -Dan die van mij?

Je zoon biedt je werk aan. -Ik heb geen zin in videogames.

Het is een animatie. -Nee, ik werk al aan een stripverhaal.

Dat is toch hetzelfde? Tekeningen, personages, dialoog, scenario.

Alleen verdien je hier misschien wel geld mee.

Actie. Herlees Freud: 'In het begin was er actie.' Weet je nog?

Let op de weg. -Dat hoeft niet bij een Tesla.

Ik vind het eng. -Jij vindt alles eng.

Sla linksaf. -Hou toch je kop, trut.

Shit. We hebben geen melk voor morgen.

Wil jij even halen? -Ja, natuurlijk.

Portieren ontgrendelen. -Ja, bedankt.

Laat ons drinken op de alcohol.

Neem me niet kwalijk.

Ja, schat. -Ik heb het gehad, François.

Mijn reptielenbrein neemt het over, want ik krijg sadistische neigingen.

Ik heb die historische avond met Faulkner en Hemingway. Ik heb niet lang.

Wanneer zie ik je? -Wanneer je wilt.

Ik hou van je. Of iets wat erop lijkt.

Sorry, m'n creditcard werkt niet.

Wat een nachtmerrie.

De wapens zijn toch geladen met losse flodders?

Kut.

uitnodiging De tijdreizigers

'Geachte meneer Drumond, uw zoon en ik nodigen u namens De tijdreizigers uit.'

Rook gedetecteerd.

Rot toch op.

Kut.

Kutzooi.

Wil je een joint voor het slapen? -Nee, dank je.

Wat ben je aan het doen? -Ik test een slaapsfeer.

Je knippert met je ogen en je bent in een ander universum. En jij?

Ik test een papieren boek. Je slaat de bladzijde om en je leest verder.

Ik teken met potlood en schilder met een kwast.

En ik heb graag dat je me kust met je mond. -Gebruik je hand maar.

Hoe gaat dit uit? -Zoek het uit.

Klere.

Welterusten.

Nee. -Vijf minuten. Dit ontspant.

Ik ga ervan klappertanden. -Prima.

De logeerkamer. We hebben toch geen vrienden meer.

Wil je niet meer samen slapen? -Nee, bij jou word ik te snel oud.

Als ik dan bedenk dat je doorgaat met die hufter die mij ontsloeg.

Je laat al je patiënten gaan, behalve de gast die mij eruit gooide.

Het is je beste vriend. -Was.

Iemand moet toch werken.

Zet dat masker af als we ruzie maken. -Ik kan die opa-pyjama niet aanzien.

Ik ben opa, jij bent oma. -Ik zie er tenminste niet zo uit.

Zet af.

Zet af. -Nee.

Laat me met rust. Ga weg.

Waarom? -Omdat je op alles kritiek hebt.

Het maakt me kapot. In het begin was het leuk.

Weet je? Ik denk dat je al te lang leeft.

Ik dacht: hij gaat zelfmoord plegen.

Hij wantrouwt de samenleving en vooruitgang. Hij werkt niet.

Z'n vrouw kan hem niet uitstaan, hij maakt zich wel van kant.

Maar nee, hoor. 'Ik ben laf en ik heb lak aan jullie.'

Zo word ik nooit weduwe. -Hoezo werk ik niet?

Werkte je niet aan een strip? -Jazeker.

Je werkt er al vier jaar aan. -Niemand koopt nog boeken.

Niemand koopt jouw boeken.

Stop met drinken. -Ik drink, ik leef, ik ga vooruit.

Jij zou ook vaker moeten drinken. -Wat doe je?

Ik ontsla je. Zo is het leven. Jij bent de man die ontslagen wordt.

Waarom moet ik gaan? -Ik betaal de huur.

Je hebt niet eens een mobieltje. -Zodat ik ook steeds op dat ding zit?

We koken niet meer, gaan niet meer naar de film.

De boekhandel en de platenwinkel zijn dicht. Mijn tekeningen staan op antieksites.

Je hebt nu andere dingen. -En ik vind die dingen maar niks.

Doe er dan iets aan. Met opgeheven hoofd.

Met je borst vooruit de vijand tegemoet.

Ben je dronken? -Zelfs je kleren kan ik niet meer verdragen.

Als ik ze gewassen heb, stinken ze nog.

Let op, Marianne. Als je zo doorgaat, ga ik weg.

Ga je gang.

Laat het duidelijk zijn: Als ik door die deur ga...

Denk even goed na. -Oké. Ga maar.

Het is maar een paar meter. Je kunt het. 'In het begin was er actie.'

En hoe kom ik aan geld? -Prostitutie?

Ik ben weg.

Ik ga weg, Marianne. Echt, hoor. -Ik kan niet wachten.

Goed zo.

Rotwijf.

mei 1974

Waar heeft hij geslapen? -Geen idee.

Wanneer zie ik je?

Heb je het hem verteld? -Nog niet.

Meneer Giraud...

En jij? Hoe voel jij je? -Ik weet het niet.

Goed. Vrij.

Weet je, schat? Ik wil echt dat je weet...

Je liet me schrikken. -Sorry.

Wat doe jij hier?

Ik deed het in m'n broek. Letterlijk, geloof ik. Een paar druppels.

En, wat zei hij?

Gaat het goed met de krant? -Kan me niet schelen.

Dat snap ik.

Je ziet er goed uit voor iemand die 20 man moest ontslaan.

Dank je. Whisky?

Gaat het goed met m'n vrouw?

Doen de praatsessies je goed? -Ja, kan niet beter.

Ik denk dat ze me bedriegt.

Marianne? -Ja.

Met wie?

Met iedereen. Maakt niet uit.

Een klootzak, een zakkenwasser, een...

Zolang hij maar jonger is. Ze wil iets nieuws.

Ze zou aan de luier van een baby likken als het haar jonger maakte.

Ze wil leven, dat gekke mens. -Jij niet dan?

In deze omstandigheden...

Ik snap het. -Je snapt veel, hè?

Bedrieg jij je vrouw nog steeds? -Nee, niet meer.

Shit. Omdat je die vrijgezellenflat toen ooit huurde.

Hij wist niet waar hij moest slapen. -Dus mijn man woont bij jou?

Ja, dan weten we altijd waar hij zit. Geintje.

En wij dan? -Bij jou.

Je maakt een grapje. -Nee, hoor.

Ik wil dat we overal van elkaar houden.

Op onze leeftijd? -Je hebt geen leeftijd.

Ik heb van geen jongere vrouw gehouden. -We gaan verder.

Hoe gaat het? -Best wel goed.

Ik heb over m'n broer gedroomd.

Waarom kijk je zo? -Ik ben blij om je te zien, papa.

Toen je overleed, liet mama me jullie brieven lezen.

Ik ontdekte een aardige, gevoelige man.

Ik had naar je begrafenis moeten komen.

Dat betreur ik erg. Ik was te bang dat ik moest huilen.

Dat jij dan uit je kist zou komen. 'Je bent toch geen mietje.'

Dat soort dingen zei jij.

Ik heb pas na 15 jaar m'n eerste traan gelaten.

Huil maar, jongen.

Mag ik?

Je moet.

Ze zijn in vorm vanavond. Alsof je naar Claude Lelouche kijkt.

Kun jij ook huilen, Gérard? -Ik doe m'n best.

Misschien helpt muziek. -Ja, graag.

Ik heb mijn leven verknald. Al je geld erdoorheen gejaagd.

Daar ben ik goed in.

En dingen betreuren.

Jij kwam tenminste vooruit.

Je was hard, maar je kwam vooruit.

Lieve jongen.

Kijk. Het werkt.

Goed, hè?

Ze zullen het geweldig doen.

Kom verder, meneer.

Neem plaats.

Ik ga eerst wat vragen stellen.

Mag ik u vragen wat u doet in het leven? -Zeker.

Wat doet u in het leven? -Niks.

Of eigenlijk ben ik cartoonist voor een krant.

Ik maak karikaturen van politici. -Gaaf.

Maar de krant bestaat niet meer. Althans, alleen nog online.

Ze doen geen cartoons meer.

Wel allerlei onzin, maar geen cartoons.

Oké, dat is goed...

Is dat hem?

Wanneer wilt u beginnen? -Zo snel mogelijk.

Ik heb op dit moment geen verplichtingen, geen projecten.

Mijn leven is leeg.

Super.

Aan welke tijd zat u te denken? Of zal ik een paar suggesties doen?

Ik hou van het jaar '74.

1974? -Ja. Inderdaad.

16 mei 1974. In Lyon. -U bent wel heel precies.

Ja, op die dag heb ik iemand ontmoet van wie ik veel hield.

We gingen naar hetzelfde café, nu een apotheek.

Leeft die persoon nog?

Nee, ze is dood. Ze is een paar jaar geleden overleden.

Is dat een probleem? -Nee, hoor. Integendeel.

Integendeel? -Sorry, dat bedoelde ik niet.

En wie zou u graag willen zijn?

Mezelf.

U wilt uzelf blijven?

Niet dat ik mezelf zo geweldig vind...

maar het was destijds ook geen ramp.

Het was niet het einde, maar wel gewoon goed.

U klinkt niet overtuigd.

Jawel, hoor.

Ik zal het uitleggen. We nemen over een paar dagen contact op.

Als u klaar bent, komt iemand u halen.

Is het in Lyon? -Nee, ik denk van niet.

We hebben verschillende sets. De grootste is vlakbij.

Misschien kan dit u helpen. Het is een schets die ik pas terugvond.

Het was in dat café. -Super.

Ik was jong, hè?

Dit is heel goed. Met plaatjes en alles...

Wees er voorzichtig mee. Het betekent veel voor me.

Hallo, meneer Drumond. Leuk u te zien. Heeft u een goede reis gehad?

Dit hotel is in de jaren '80 verdwenen.

Maar het voelt of ik er echt ben. -Dat is ook zo.

Hier is uw sleutel. Kamer 14, toch?

Kamer 14, precies.

We hebben uw spullen opgehangen. -Welke spullen?

Heeft u verder nog foto's? Herinneringen?

Ik woon niet meer thuis, dus ik heb niet veel.

Dat 'maatwerk' van jullie, dat is niet alleen reclame hè?

Nee.

Margot. Wacht nou. -Wat wil je?

Je was geniaal. -Je zag alleen het einde.

Ik had geen tijd. -Ik ook niet.

Gaat het goed? -Je hebt het gezien: een volle zaal.

Daarom moet je terugkomen. -Rot op.

Wat wil je? -Ik heb je nodig.

Ik jou niet.

Ik wil je niet meer zien. Begrepen?

Ik heb het niet over ons, maar over een klus. -Ik heb het met allebei gehad.

Het is belangrijk.

Denk niet dat ik wel weer ja zeg. -Nee.

Jawel, je denkt dat ik ja zeg. Omdat ik dat altijd doe.

Ga door.

Nee. Wat is het? Wie is de klant?

Iemand die ik goed ken, die belangrijk voor me is.

Is er iemand die belangrijk voor je is? Iemand die nog leeft?

Als kind gaf hij me een boek dat me gered heeft.

Heel fijn, hoor.

Het is een groot script, met veel scènes. -Mag ik improviseren?

Waarom willen alle acteurs altijd improviseren?

Nee. Je hebt jezelf niet onder controle. Je gaat me uitkafferen.

Je staart maar wat voor je uit. -Echt niet.

Zelfs als je het ontkent. Je bent er niet bij. Waar zit je?

Margot? Hebben jullie Margot gezien?

Bel Margot even. Haar mobiele nummer is 06-12452715.

We repeteren deze scène nu al twee dagen. Zo moeilijk is het niet.

Wat gaan we doen? Hoe oud bent u? -85 jaar.

Mevrouw is 85 jaar. Ze heeft wel iets beters te doen...

dan wachten tot jij je vingers uit je gat haalt en die scènes speelt.

Dan zeg je sorry.

Huil nu niet, schat. Daar hebben we geen tijd voor. We moeten werken.

Het spijt me. Ik had het niet tegen jou.

Ik had het tegen de actrice, het personage.

En dan begin je weer.

We hoeven elkaars gat toch niet te likken?

Je moet hier op ieder woord letten, omdat mevrouw van porselein is.

We kunnen haar vooral niet kwetsen of beledigen.

Kies een ander vak als je daar niet tegen kunt.

'Voorzichtig, ze is erg gevoelig. Een actrice...' Nee, nee, nee.

We repeteren al twee dagen en nog kijk je hem niet aan.

En dan weer excuses.

Je was weergaloos. De klant vond het helemaal het einde.

Sorry van daarnet. Ik was te laat op de set.

Geeft niks.

Je moet hulp zoeken. -Ik? Jij hebt m'n neus gebroken.

Er is altijd iets. Een verkeerde blik, of ik zeg het verkeerd. Het is nooit goed.

Je bent de beste. -Waarom doe je dit dan?

Au, m'n been. Hou op. -Nou? Waarom?

Ik doe m'n best. Ik ben gaan mediteren.

Bij een specialist, maar ik weet het niet.

Let op, je maakt alles nat.

Meditatie, hè?

Het is een tekenaar. Hij was erg gewild in de jaren '80.

En wat is mijn rol? -Je bent zijn grote liefde.

Daar ben je goed in. -Zeg dat tegen die sletjes van je.

Blijf je niet? -Ik heb een week voor het jaren '70-decor.

We gebruiken het café uit de jaren '50... -Rot dan maar op.

Vergeet deze niet.

Welterusten.

Sla je niks kapot? -Nee.

De vorige keer sloopte je het dressoir. -Meditatie.

Dag, schoonheid. -Hoi.

Fijn je weer te zien. -Bof jij even.

Margot, hoor je me? -Helaas wel.

De klant komt eraan. -Iedereen gereed.

Heeft iedereen alles? Hallo, ik heb het tegen jullie.

Dat stel is niet goed. -Wat is er mis mee?

Ze zijn te mooi en te jong. Ze lijken wel een reclame voor een datingsite.

Amélie, heb je even? Zie je dat meisje achter je?

Wil je haar vervangen? -Ik? Ik ben geen actrice.

Je bent er geknipt voor. Toch? -Totaal.

Ga je omkleden. -Oké. Ik vind het wel grappig.

Ik ook.

Iedereen op z'n plaats. Tempo.

Sigaretten opsteken. Hup, je sigaret.

Hé, kerel. Hoe gaat ie? -Ja, goed.

Dit café was m'n leven, m'n bureau, m'n huis.

Ik zou er hebben geslapen als Yvon het goed had gevonden.

Alles kits, Mesrine?

In mijn herinnering leefde je.

Wat beviel u zo aan de jaren '70?

Het leven leek simpeler. Je had rijk en arm, rechts en links.

We namen het belangeloos op voor immigranten...

en je had minder godsdienstfanaten.

De mensen keken niet steeds op hun telefoon.

En ik was jonger.

Gaat het goed hier?

Nee... Ja... Ik weet het eigenlijk niet.

Ik heb je tafel over vijf minuten vrij. -Super.

Wat drink je ondertussen? Een suze? -Ja, dat was lekker, een suze.

Geef kleine Victor een suze. -'Kleine Victor'...

Wat leest u? -De France-Soir.

Dank je. Hoe heette je ook alweer?

Stomkop.

Jean-Claude. Je heet Jean-Claude.

Jean-Claude. -O, ja. De snor en het zuidelijke accent.

Jean-Claude. Hij was verslaafd aan heroïne en nam een overdosis.

Dat is niet leuk. Ik weet niet waarom ik lach.

Maar als ik dit weer zie...

Ze hebben hard gewerkt. Echt heel goed gedaan.

Mag ik u iets vragen? -Zeker.

Wie is de minister van Financiën?

Financiën, 1974, snel.

'74, zoek op.

Fourcade. -Hè? Jean-Pierre Fourcade.

Fourcade. -Fout. Op 16 mei was Giscard het nog.

Zeg dat je niks om politiek geeft. -Politiek laat me koud.

Gelijk heb je. Je moest eens weten hoe het nu is.

Alleen Coluche is goed. Hij moet zich kandidaat stellen.

Kalfsragout voor 20 francs? Klinkt goed. -Die is heerlijk.

Worst met linzen, lamsstoof, paté en croûte, coq au vin, quenelle...

Dat is nog eens eten. Als je doodgaat, dan wel lachend.

Neem me niet kwalijk, maar bent u echt of een acteur?

Nee, klant. Ik betaal hier ook voor.

Dus we delen deze set? -Ja.

Ik kwam ook op zo'n plek, dus ik lift mee. Vindt u dat erg?

Alleen zat ik in Lille.

Om welke leeftijd heeft u gevraagd? -25.

En u? -18.

Nee, maar. -Tja, als je mag kiezen...

Jongelui, nog eentje? -Nee, dank je.

Jongelui. Belachelijk, zeg. -Ik vind het wel fijn.

En u gelooft het zelf? -Ja.

Het zal u verbazen.

Eerst ben je sceptisch en dan stukje bij beetje... Ik ben hier al twee weken.

Twee weken? U bent vermogend. -M'n vader heeft me veel geld nagelaten.

Ik ontmoet hem vanavond, zoals iedere avond.

Elke avond beleef ik het moment dat ik had willen delen met hem.

Daar komt hij aan. Papa.

Prettige avond. -U ook.

Hij is niet goed snik. -Hoezo?

Als je honger hebt, heb ik je tafel klaar.

Dessert?

U vindt het vast gek, maar heeft u hardgekookte eieren met wat suiker?

Dat ga ik regelen.

Ik ben bij hem weg.

Bij wie? -Je vader.

En omdat je het vraagt: ik heb iemand anders ontmoet.

Veel jonger, veel positiever. Je snapt het wel.

We willen gaan samenwonen.

Bij ons thuis, nu je ernaar vraagt.

Ik vind het er fijn, dus waarom niet?

Maar... -Ik weet wat je denkt.

Dat ik te oud ben om verliefd te worden. Maar dat vind ik dus niet.

En ik ben niet verliefd. Doet er ook niet toe.

Kijk me niet zo burgerlijk aan.

Denk aan Freud: 'Je voelt je fijn als je vrij bent om te doen wat verboden is.'

Sta me dit toe, zoals ik het jou toestond om met die trut te trouwen.

Mooie plek. Kom je hier vaak?

Alsjeblieft, Victor. -Dank je wel, Lucie.

Kom eens, Lucie. Hoe laat ben je klaar?

Hoezo? -Ik hou van je.

Ik heb een lied voor je geschreven. -Hou op.

Echt. 'De serveerster met ogen van goud.'

ze bracht me m'n drankjes ze had ogen van goud

en terwijl ik ze dronk dacht ik aan haar woud

Is hij zanger?

ik lust er nog wel een paar maar dan wel naast haar

Was ik goed? -Top.

Waar blijft Margot? Freddy is al begonnen.

Rustig. Ik kom eraan.

Neem een valium, laat je pijpen door een van je slaafjes, maar schreeuw niet zo.

Ik hoop dat hij van travestieten houdt.

heet, heet, heet...

Hé, Johnny Hallyday. Het doet pijn aan de oren.

Hou je niet van jongeren? -Ik hou niet van eikels.

Fascist. -Mietje.

Sorry. Neem me niet kwalijk.

De eerste keer dacht ik dat ze dronken was. Ze kegelde iedereen omver.

Dag, popje. -Popje?

Ik dacht dat je ziek was. Je had toch 40 graden koorts?

Als ze kwaad was, kon ze de aarde laten trillen.

Klaar? Nu.

Je ziet er niet ziek uit. -Ik ben weer beter.

O, ja. Dat begint goed, engeltje.

ik hou van je ebben huid ik hou ervan als jij

met je kleine borsten en met je fluweelzachte lijf

Dat doet pijn.

Vond Nathalie dat een leuk lied? -Het is maar een liedje.

Het zijn je ballen maar. -Je doet me echt pijn.

'Geen vriendinnen.' -Maar zij is echt lekker.

Kutwijf. -'Vuile teef.'

Sorry? -Hij zei niet 'kutwijf', maar 'vuile teef'.

Dat klopt.

Nog een blunder en ik trap je in je ballen.

Waar bemoeit hij zich mee? -Je hebt gelijk.

Kijk me aan, eikel. Je bent 41 en je hebt geen plaatje opgenomen.

Met die gitaar compenseer je dat dingetje tussen je benen.

Dat heeft ze zo niet letterlijk gezegd. Ik maak de dingen vaak mooier.

Kun je je kop houden? -Je doet het erg goed.

Wie bent u? -Ik? Niemand.

Vooralsnog.

Ik ben pleite. -Ja, rot maar op.

Jongeman? Mag ik...

Godverdomme. -Het was een glas wijn.

Lul.

Eikels. Je ziet toch dat het wijn is? Wat is dat anders?

Klootzakken. Dit is m'n eigen jasje.

Shit. -Ja. Ze hadden me moeten waarschuwen.

Rustig. -Niks.

Deze scène kost 35 mille.

We hadden drie dagen. En morgen is het Verdrag van München.

Die nazi's kunnen de pot op. Kutzooi.

Wat doet ze? -Ze trapt een oortje van 800 euro kapot.

Hoe moet ze spelen als wij zo schreeuwen?

Waarom speel ik altijd het sulletje? Zie ik er zo uit?

Nou...

Wat?

Jij kunt het verder ook niet helpen.

Je mag me wel beledigen. Dat lucht soms op.

Mag ik? -Ga je gang.

U bent lelijk.

U bent oneerlijk, grillig, vals...

praatziek, hypocriet, trots. Laf.

En verachtelijk? -Volstrekt.

De Musset. Haar lievelingstirade.

Maar 'lelijk' hoorde er eigenlijk niet bij. -Dat kwam zomaar in me op.

Ik maak maar een grapje. -Ik ook.

Gaat het nu beter? -Het is slopend, al die smeerlappen.

Zijn het er zoveel? -Ja, ik vergis me steeds opnieuw.

Heb je zo'n slechte smaak? -Heel erg.

Zo vind ik u charmant. -Ja, dan is het wel erg.

Trouw met me.

Meen je dat? -Ja, het moet ophouden.

U bent vast een klootzak, maar dan wel de laatste.

Improviseert ze? -Nee, ze heeft een goed geheugen.

Wat doe je?

Je studeert geneeskunde.

Stuur Lucie met een oortje.

Dim het licht.

Je bent toch net voor geneeskunde gezakt?

Hoe weet u dat? -Geen idee. Intuïtie.

Ik ben onder de indruk. Ga door.

Je bent in Grenoble geboren.

Te vroeg geboren. Je was bijna dood, dat had ik jammer gevonden.

En mijn ouders? -Ik had vooral een hekel aan je vader.

Hij wilde dat je chirurg werd. Dus ging je naar Bordeaux. Maar je werd verliefd.

Op een lul? -Ja. Erg jaloers.

Gemeen? -Extreem.

Hij wilde dat je je alleen op hem richtte. -Dus hij liet me niet studeren?

Hij liet je zitten voor een heel erg lange blondine. Je zegt steeds 'heel erg'.

En sindsdien draag je heel erg hoge hakken.

U kent me heel erg goed.

Zo voelt het wel.

Goed zo. Ze doet het goed.

Is dat alles? -Nee. Je wilt geen rood haar.

Over een paar jaar laat je het bruin verven. Ik vond het jammer, maar het stond je.

En wat is mijn politieke voorkeur? -Bizar. Van de communisten naar Sarkozy.

Wie? -Laat maar.

En u?

Ik? Ik heb alles aan je te danken. -Alles?

Tekenen bijvoorbeeld.

Jij moedigde me aan om van m'n hobby m'n beroep te maken.

Je redde me van de alcohol. Je leerde me boeken, mensen en steden kennen.

Die ouwe praat goed.

Dat is mooi. Ik zou graag willen dat ze dat tegen me zeiden.

Nu gaat ze hardgekookte eieren bestellen. -Met suiker.

Iets meer licht.

Uitgegeten, Victor?

Wil je nog een dessert?

Het klinkt vast gek, maar heb je ook hardgekookte eieren met suiker?

Ja, hoor.

Dank u. Ik weet niet waarom ik dit zo lekker vind.

Je hoeft het niet te eten, hoor. -Ik vind het heerlijk.

Arm schaap.

Ben je actrice? -Ik?

Anders moet je het worden. Zoals je daarnet tekeerging...

Dat was echt... -Waar heeft u het over?

Word je goed betaald? Het is niet makkelijk, elke dag een nieuwe tekst.

En niemand die je een applaus geeft. Ik wil je best een applaus geven.

Hij verknalt de scène. -Ander onderwerp, Margot.

Begin over zijn handen.

Dat vinden mannen heerlijk. Complimenten in het algemeen.

Zou jij ook moeten doen. Anders waren we vast nog samen...

Dit meen je niet. -Sorry?

Dit kunt u niet menen.

U nodigt me niet uit. Bied me iets aan, dan hoef ik zijn bier niet te drinken.

Opzij.

Wat drink je?

U hebt mooie tanden. En echt schitterende oren.

Die zijn perfect. Niet te groot en niet te klein.

Maar die handen...

Mijn hemel, die handen...

Het is geen voorspel, schatje.

Niks 'schatje'. -Dat zei ik niet.

Zijn ze altijd zo zacht geweest? -Dat weet ik niet.

Whisky, graag. -Nee, ze dronk wodka.

Maar ik wil whisky. Mag ik niet zelf kiezen?

Natuurlijk wel.

Natuurlijk wel.

De telefoon rinkelde.

Telefoon.

Dat is voor jou, geloof ik.

Ik roep haar. Marianne.

Ik ben zo terug.

Ik haatte de persoon aan de lijn. Ik stelde me knappere, sterkere mannen voor.

Dat was niet zo moeilijk.

Ik moet gaan. Ik heb afgesproken.

Met die ander? -Ja.

En waar slaapt papa? -Bij een vriend.

Wie? -Je kent hem niet.

Arme man.

Toe, lieverd. Niet zo treurig.

We waren allebei ongelukkig. Nu is alleen hij dat. Hij mokt al z'n hele leven.

Ik ken je zo niet. Ik ben bang dat je een fout maakt.

Een beetje vrolijker. Je kijkt me aan alsof ik jou verlaat.

Ik had je geen borstvoeding moeten geven.

Freud zei het nog: De borst geven is het begin van ieder seksueel leven.

Hij zei alleen niet dat het ook het einde is. Dag, lieverd.

Alles goed? -Ja, het gaat goed. Geloof me.

Ziet hij er gelukkig uit?

Raakt hij er opgewonden van?

Zeg dat hij er opgewonden van raakt. -Ik zal gaan kijken. Tot later.

Sorry, dat was m'n broer. -Dat zei ze inderdaad.

Het bleek een Italiaan te zijn met wie ze het elke woensdagavond deed.

Denkt u dat ik een hoer ben? -Het is '74. Een verwarrende tijd voor je.

Mensen veranderen. -Daar geloof ik niet in.

Hij heeft gelijk. Mensen veranderen wel.

Hou je mond. -Goed.

Je bent mooier dan ooit.

Gaat het? Storen we?

Je bent schitterend, Margot. -Hou je mond.

Ik zou uren naar je kunnen kijken.

Sorry, ik ga te ver.

Gaat het niet goed?

Jawel. Het gaat wel.

Ik wil gewoon niet meer dezelfde fouten maken.

Sorry. Verkeerde timing. Ga door.

Ik ben het beu. Om te wachten op iets zachts, iets harmonieus.

Iets echts. Ik ben het wachten beu.

Wat doet ze?

Sorry.

Laat de zangeres binnenkomen. En daarna Gisèle.

Stuur de zangeres en vlak daarna Gisèle.

haar te zien glimlachen en te horen lachen

zou ik de tijd die me resteert huilend doorbrengen

voor slechts een streling en een beetje tederheid

deed ik je met plezier mijn toekomst cadeau

En zij is ook zangeres?

We wachten op je.

Ik moet gaan. -Nu al?

Zet de muziek harder.

Goed gedaan, zeg.

Je bent een smeerlap. Je geilt op je eigen producties.

Juffrouw?

Je vergeet iets. -Dank u.

Het was fijn om je te ontmoeten. Alles is nep, maar niettemin plezierig.

Ben je er morgenavond? Ik wel.

Goed.

Het regende, dacht ik.

Nee, niet op de eerste avond. -Maakt niet uit. Zet de kraan open.

Dank u.

Hou op met die regen, ik vat nog kou.

Wat doe je zo? Kunnen we afspreken?

Heel knap. -En jong. Ze zou m'n dochter kunnen zijn.

Je bent zo oud als je je voelt. Ik ben al twee weken 18.

Dit is m'n vader. -Aangenaam.

Dag, jongeman.

Tot snel, jongen. -Dag, papa.

Hou hem in toom, hij heeft morgen examens.

Dat beloof ik.

Ging het goed? -Ja.

Over vijf uur overlijdt hij aan een hartaanval.

Een laatste glas?

Dat sla ik niet af.

We zullen lachen. -Ja.

Vrolijk zijn. -Ja.

Kijk me aan alsof ik de uitverkorene ben.

Mag ik m'n bril opzetten?

Toen hem gevraagd werd wat geluk is, zei Friedrich Engels:

Een Château Margaux uit 1848.

Hou op. Je weet dat ik niet van wijn hou. Heb je geen biertje?

Ik haat dit schilderij.

Ik lijk wel dood, net als toen ik hier woonde.

Zo ongelukkig waren we niet.

Ben je al die spullen niet beu?

Ik kon me amper bewegen. Ik wilde sneakers dragen, fastfood eten en rap luisteren.

Waarom deed je dat dan niet? -Jij maakte me bang.

Ik deed alsof ik gedichten las en van opera hield.

Ik vroeg me zelfs eens af hoe meisjes in 1841 pijpten.

Ik kan het je zo laten zien.

O, sorry.

Ik kwam alleen het programma voor morgen brengen.

Zit ik weer in de volgende scène?

Want ik vond het persoonlijk een superverrijkende ervaring.

We hebben het er morgen wel over. -Prima.

Ze trilde. Neuk je haar? -Nee.

Je neukt haar.

En die twee daar? Je neukt ze allemaal.

Het is een obsessie, revanche op je puberperiode en je puistjes.

Wat doe je? Ga je weg?

Zet je dat manke loopje aan om chic over te komen?

Welterusten. Doe de deur achter je dicht.

Helemaal 19e eeuw. Lord Byron op het strand van het Lido.

Malloot. -Stomme koe.

Je snurkt.

Ja? -Hou daarmee op.

Meneer Drumond? U moet uw pak teruggeven.

Waarom? -Uw verblijf hier is voorbij.

Dat kan niet. Ik heb vanavond een afspraak.

Wat zouden één of twee nachten extra kosten?

Dat moet ik uitrekenen. Uit m'n blote hoofd: twee nachten, dat is zo'n 20.000.

Hoeveel? Euro? Dat is een enorm bedrag.

Prima. Weet je wat? Prima.

Meneer Drumond? Uw pak.

Dat is van mij. Het is mijn duurste pak ooit. Ik blijf.

Hoe gaat hij aan dat geld komen? -Dat komt wel goed.

Zal ik de repetitie starten? -Ga je gang.

Wie is die clown? -Mijn vader.

Zie je? Je hangt overal.

Wil je het contract niet eerst lezen? Zal ik je voorstellen?

Nee, ik weet zeker dat ze geweldig zijn.

Goed dan. Ik vind het heel fijn dat we gaan samenwerken.

Ik ook. Echt. Eindelijk... Ik moet je wel om een gunst vragen.

Wordt hij onze collega? -Hij heeft een heel eigen stijl.

Dat is geen klein bedrag. -Haal het van mijn salaris.

Ik hoef je toch niet te smeken. Je kreeg tot je 25e zakgeld.

Zie het als het terugbetalen voor alle vakanties.

Goed dan.

Hij schrijft een cheque uit.

Hoe gaat het met mama? -Heel goed.

Ik leer haar opnieuw kennen.

Het wordt een duur grapje.

Vind je het niet de moeite waard? -Jawel. Ik hoop het.

Mag ik de bloemenregen zien?

Die wiet moet overal. Ook achterin. Het is een wietkleed.

Doe eens even het licht uit.

Niet slecht. Dat werkt wel.

Wil je iets? -Nee, ik wacht op iemand.

Dat meisje van gisteren?

Hoe oud denk je dat ze is?

Ach, schoonheid is tijdloos. En jij bent nog maar een jongen.

Hou je van hem?

Ik ken hem al heel lang.

Ik was 13 of 14. We woonden in een krot. Ik bakte er niks van op school.

M'n vader vond me een leeghoofd.

Ik was klein en zat onder de puistjes.

Jij ook? Dat doet me deugd.

En toen ging het enige meisje dat mij leuk vond er met Jérôme Corcelet vandoor.

Jérôme Corcelet? Die eikel.

Ik opende het raam en keek de leegte in.

En toen deed ik iets stoms.

Ik verloor m'n hoofd.

Loop je daarom zo? -Nee, nee.

We woonden op de tweede etage. Ik brak alleen m'n pols.

Een paar maanden later ontmoette ik zijn zoon. We werden vrienden.

Ik mocht mee op vakantie met zijn ouders.

Ze waren zo anders dan de mijne. Grappig, levendige mensen.

En ze kwamen zo verliefd over.

Ik had nog nooit zo'n stel gezien.

Op een avond gaf hij me een boek. Hij had het geïllustreerd.

Ik lees het elk jaar opnieuw.

En je been?

Een skiongeluk in Valmorel. Ze deden er een pin in, maar toen hij ging rennen...

Waar blijft ze? -Ik heb geen idee.

Ik ga naar het feest van een vriend van m'n broer. Ga je mee?

Het is hier vlakbij.

We verkassen. Vooruit.

Hier. -Nee, dank je wel.

Niet voor mij. -Geef maar aan mij.

Je moet niet tegelijk alcohol en...

Alcohol en wat?

Is hij die mooie jongen? Ik ben Gisèle.

O ja, Gisèle. Wilde Gisèle.

Wat leuk je weer te zien. Ik was gek op Gisèle.

Mooi zo, want de avond is jong.

Kalm aan, schat.

Geef me heel even. Ik moet heel even iets kwijt.

Sorry. -Nee, hoor.

Ze was heel gevoelig. Ze dronk tegen haar verlegenheid.

Gaan we iets drinken? -Ik zie haar liever verlegen.

En zij is dus adviseur van de minister geworden.

Het leek of het gras onder me groeide, als een enorm vreugdewoud.

Ze vermaken zich wel, zeg. Het lijkt of ik in de bak zit.

Is dat echte wiet op de grond? -Een mix van hennep en wietknoppen.

Bij hem moet alles echt zijn. -Ik had er vijf dealers voor nodig.

Mogen wij hebben wat overblijft? -Tuurlijk. In je dromen.

Door die parallelle markten...

zie je de communesfeer van de jaren '70 terugkomen.

Mensen delen en vermengen, zonder sociaal-culturele grenzen.

Ik noem dat 'I-usability'.

Hoe gaat het met Victor?

Hij kon helaas niet komen. Hij werkt met onze zoon aan een serie.

Voor welk platform? -StarNet.

En als hij een slechte trip krijgt?

Kijk naar hem. Ik denk niet dat hij ons aanklaagt.

Je danste goed.

Ik vond het fijn om je te zien dansen.

Rustig aan met het bier, lieverd.

Rot op.

Z'n vrouw was geen stripteasedanseres. -Niet?

Laat de rozen vallen. -Nee, geen rozen.

Verdomme...

Wat is ze mooi. -Nou en of.

Ja, heel erg mooi. -Wat heb jij?

Hebben jullie het koffieklysma al getest?

Wat zeg je nu?

Ik las op Gwyneth Paltrows blog...

dat je maar één koffiekorrel hoeft in te brengen om de zaak te reinigen.

Interessant.

Marianne?

Sorry.

Gaat het wel? -Ja, hoor. Behalve dat jullie zo saai zijn.

Wat zei je? -Jullie zijn saai.

Jullie zijn toch deprimerend vanavond? Geef toe, Diane.

Heeft mijn man jullie betaald om zo onaangenaam te zijn?

Als hij er was konden we lekker op jullie afgeven.

Ik kan maar beter gaan, hè?

Ik neem er één. Omdat het zo lekker is.

Erg lekker.

Moet ik een taxi bellen?

Ik ben weg bij Victor. Ik heb niks meer van hem gehoord.

Ik weet niet hoe het met hem gaat. Maar ach...

Ik vind je haar geweldig. Is het echt? -Natuurlijk.

Alles is echt.

Wat is er met jullie gebeurd? Waar hebben ze jullie gelaten?

Heb je m'n vrouw gezien? -Wie?

Ik ga een luchtje scheppen.

Hij moet stoppen met de wiet. -Hij is leuk, stoned.

O, sorry.

Kom erbij.

Later misschien.

Ik hou van m'n werk.

We moeten gaan.

Stop maar met de orgie.

Stoor ik je? -Nee, helemaal niet. Maar alles draait.

Dat wiettapijt is sterk.

De truc is om je ogen nooit dicht te doen.

Haal adem.

Hard. -Harder.

Het is erger geworden. -Ja.

Kijk me aan.

Je hebt haar parfum op.

Dat vond ik zo lekker. Met bergamot.

Ik mis je.

Echt?

Waarom kust ze hem?

Het staat er: 'We kusten elkaar vol overtuiging.'

Nee, dat zouden we overslaan.

Wat doe je? Ik ben oud.

Ik ook. Ik ben ook oud.

Je gaat te ver. Je neemt wraak. -Gelijk heeft ze.

Wat? -Niks.

Ik grijp in.

Waarom kust ze hem? -Kalm.

Stoppen.

Laat haar improviseren. Vertrouw haar.

Wat improviseren? Een pijpbeurt? Van achteren?

Hou op. Geef haar de ruimte.

Dit is water, verdomme.

Alles is nep, hè?

Dit is nep.

En dat is nep.

Dat is nep. Alles.

Ik ben nep.

Misschien.

Je hebt toch wel een voornaam? -Nee.

Dit is een kortere weg. Hoop ik, tenminste. Zo komen we op set E.

Ik heb de indruk dat de gesprekken zich positief ontwikkelen.

Ik heb erg veel trek, heren.

Wat zou de keuken in petto hebben? Runderrollade, hoop ik.

Gaat het? -Ja.

Voorzichtig.

Neem ons niet kwalijk.

We zitten in een scène. -Heel even maar.

Niet te geloven.

Wat een idioten.

Wie bent u? -Pardon, meneer. Ik...

Kom mee.

Zijn jullie er nog? -Ja, we praten nog wat.

Mag ik meedoen? -Nee.

Steil, zeg.

Ga maar vast naar binnen.

Alles goed?

Zeg, is dit niet die kleine... -Ja.

Hij is niet veel veranderd.

Wonen jullie op de set? -Nee, dat is tijdelijk.

Ik maak gemberthee voor je. Dat zal je goed doen.

En je zult wel honger hebben. -Als een paard.

Mijn vader heet Piotrowska.

Mijn ouders zijn Pools. Ik heet Camille Piotrowska.

Had je dat accent? -Nee. Ik was anderhalf toen we verhuisden.

Ik ben gefascineerd door Polen. -Echt?

Vertel dan eens, Victor. Wat weet je van Polen?

Ik woonde vlakbij Warschau, in Dobre. -Ja, Dobre. Dat ken ik goed.

Een strip van me speelt zich daar af in de jaren 1920.

Die zou ik graag lezen. -Niet meer te vinden.

Hoe zeg je dat?

Wilde je altijd al actrice worden? -Nee, ik ben begonnen met piano.

In Polen speel je Chopin voordat je loopt. -Dus je speelt goed?

En toen stopte ik ermee. Gebrek aan talent. -Wie zei dat?

Ik.

Speel verder. Het is fijn.

Je moet naar huis. -Kan ik niet blijven?

Nee, kijk naar je tekeningen. Ze slapen pas de vierde nacht samen.

Maar ik heb het nu tegen jou. -Dat mag niet.

Dan verlies ik m'n baan.

Ik heb dit werk nodig.

Wanneer zie ik je weer? -In 1974.

Meneer Drumond? Doe dit in uw oor.

Hallo, Victor. Ik hoop dat je me hoort.

Ik wilde even zeggen dat ik het fijn vond om je te zien lachen vanavond.

Het lijkt beter met je te gaan. En dat betekent heel veel voor me.

Lang geleden heb jij mij geholpen. Ik zag het niet meer zitten.

Je zei toen tegen me dat ik nieuwsgierig moest zijn.

'Ontwikkel je verbeelding.'

Ik heb geluisterd.

Heel gelukkig ben ik niet geworden, maar het kon erger.

Nu is het aan mij om te zeggen: Blijf creatief.

Ik weet niet wat de toekomst je zal brengen...

maar geef alles wat je hebt.

Het lijkt wel een liedje.

Hoi. -Hallo.

Sorry, ik kom alleen even wat spullen halen. -Geeft niet.

Alles goed? -Ja. Met jou?

Je hebt je geschoren. Staat je goed. -Vind je?

Wacht even. Lust je koffie? -Nee, dank je. Ik moet terug naar kantoor.

Zeg, hoor je nog wel eens van Gisèle?

Wie? -Gisèle, die vriendin van je.

Mijn Gisèle? -Bel haar eens.

Ze is erg aardig.

Dit is Victor, mijn vader. Hij komt bij ons werken.

Dit is Paul. Stéphane, Louise.

Mijn vrouw en ik willen ons appartement in de buurt van Biarritz verkopen.

En uw vrouw is het ermee eens?

Ja, mijn vrouw is het altijd met me eens. -Dan heeft u geluk.

Wat doe je? -Niks. Ga door.

Kom verder, jongens.

Kun je even hard lachen?

En nu wat irritanter?

Geweldig. En kijk nu mijn collega sensueel aan.

Top. Dank je wel. -Ga door.

Sorry dat ik te laat ben.

Wie ben jij? -Ik ben Marianne, schat.

Nee, hoor. Dit is een vergissing.

Ik weet niet wat ik moet doen. -Ik ook niet.

Waar is ze?

Ik weet het niet, meneer.

Ze vroegen me om m'n tekst te leren.

Wat is er?

Je hebt geen idee wat ik moest doen om aan dat geld te komen. Waar is ze?

Dat mag ik niet. De acteurs hebben een privéleven.

Wanneer komt ze terug? -Niet. Ze is uit het project gestapt.

Het is goed.

Wat doe jij daar? -Ik werk, meneer.

Moeten we uw kamer schoonmaken? -Maar jij...

Ze vroegen me van rol te wisselen. Ik vervang...

Ben jij een acteur? -Ach...

En je vader dan? -Dat hoort bij het spel.

De nepklanten moeten je vertrouwen winnen, zodat...

Wilt u dat we uw sleutels bewaren?

Ik duw die sleutels door je strot, hoor.

Ik verdien gewoon m'n geld.

Waar is het meisje? -Laat me los.

Waar? -Ik vertel het als u me loslaat.

Heel goed. Ik geef u het adres van een goede kapper...

in Levallois. Alstublieft.

Ik ben op zoek naar Camille Piotrowska. -Wie?

Het is voor mij, mama.

Wat doe je hier? -Ik moet met je praten.

Je hebt hier niets te zoeken. -Mama, ik heb me pijn gedaan.

Kom binnen.

Hallo. -Kom verder.

Sorry voor de troep, de kleine was jarig.

Dit is Victor. We spelen samen in een scène.

Ach zo. Leuk je te ontmoeten.

De jaren '70, toch?

Ga zitten. -Ik ben zo terug.

Welke rol speel je? -Mijn vader. Hij speelt mijn vader.

Oké. O ja, ik kan het zien.

Lust je een glas wijn?

Sylvie, kun jij de glazen brengen? Hou eens even vast.

Je hebt zeker nooit kinderen gehad? -Jawel, maar lang geleden.

Ik kan het niet, Antoine.

Hoezo? Je hebt dit toch vaker gedaan?

Maar nu... -Wat?

De blik in z'n ogen. -Ja, die zie ik.

Heb je het met hem gedaan? -Hou op.

Zoom even uit.

Hoe heet jij? -Klaus Barbie.

Leuke voornaam.

Klaus Barbie.

Wat is dit? -Mijn leven. Je wist dat ik actrice was.

En die brunette, de Poolse en de piano? Wat was dat dan?

Dat heb je zelf toch geschreven?

Ik heb het hier ergens. 'De violiste van Warschau.'

Ik heb een beetje geïmproviseerd. Ik speel een rol. Dat valt niet altijd mee.

Heel goed. -Mama.

Sylvie.

Trek uw jas uit. Doe of u thuis bent.

Kunt u 'm vasthouden? -O, nee.

Flirt met hem.

Kijk me niet zo aan, met die trouwe hondenogen.

U komt me bekend voor.

Raak hem maar aan.

Hebben wij elkaar niet eerder ontmoet? -Ik dacht het niet.

Mam, alsjeblieft. -Wat?

Ik ga wel.

Je bent een pervers type. -Ben ik pervers?

Je versiert je vrouw via iemand anders en betaalt figuranten. Jij wilde een grote liefde.

Maar dan wel zonder het verdriet. -Tja...

Stoor ik? -Nee, we repeteren.

Perfect gecast, die sukkel.

Ik zal haar overnemen.

Zelfs de baby is goed.

En hoezo verdriet? Waar hebben we het over?

Je kent me niet eens. -Muziek.

Ik ben flarden van tekeningen. Flarden tekst.

Flarden van een vrouw van wie je houdt.

Want ik denk dat je van haar houdt, al vlucht je voor haar.

Ze is veranderd, maar dat ben jij ook.

Dus graaf niet naar je eerste herinneringen van haar.

Zoek naar wat haar mooi, treurig en verrassend maakt. Hier en nu.

Je kunt de mensen niet vormen naar jouw ideaal.

Je kunt niet alles regisseren.

Accepteer dat je teleurgesteld bent, kritiek krijgt...

dat je voorspelbaar bent en niet zo briljant.

Anders begin je steeds opnieuw.

Waarom huilt ze? Dat had ik niet gezegd.

Dan is je leven niet meer dan een kladversie.

Geniaal. Echt overtuigend.

Het spijt me als ik je pijn heb gedaan, papa.

Dat meen ik echt.

Anders ik wel, meisje.

Ik ga maar.

Heb ik iets verkeerd gezegd? -Nee, Victor is moe. Het was laat gisteren.

Ik ben verliefd op je geworden. Echt.

Wat zegt hij?

Niets. We repeteerden. Tot ziens.

Tot snel.

Ze is nog nooit zo goed geweest. Daar zit iets achter.

Is hij weg? Ik word niet goed van dat ding in m'n oor.

Van wie is die baby? Kun je even je kop houden?

Deze scène was echt niet meer leuk.

Ben je met hem naar bed geweest? Nou?

Is het zo, Margot?

Je gaat te ver.

Straks maakt hij zich nog van kant.

Hou op. Het gaat prima.

Hij gaat terug naar z'n vrouw, kijkt haar aan als een schipbreukeling die land ziet.

Hij sluit haar in z'n armen en smeekt haar.

Denk je soms dat je God bent? -Scenarioschrijver.

Je ziet er goed uit met een baby in je armen. Dat wilde ik zien.

Muziek.

Psychopaat.

Hou eens vast. -Nee. Alsjeblieft, zeg.

Waar zijn die rotcamera's van je? Waar? Daar?

Zie je me? Nou?

Spiegel van 500 euro.

Margot.

Stop, Margot.

Hou op. Ik zal ophouden. -Ik kan niet meer.

Ik kan niet meer. -Ik beloof echt dat ik ophoud.

Ik zweer het.

Ik hou van je.

Goedemorgen, schat.

Ga zitten, ik heb eieren.

Met suiker.

Ik heb iets ongelooflijks meegemaakt. Goed dat je er bent.

Niet te sterk, toch?

Ik ging terug naar de jaren '70. Ik wilde je ontmoeten.

Opnieuw ontmoeten. Toen je me nog leuk vond, of toen ik nog leuk was.

Daar ontmoette ik een actrice die niet echt op jou leek...

maar met jouw haar, jouw woorden. Een roodharige, jonger.

Na een paar dagen was ze een donkerharige pianiste.

Niet om jou te imiteren. Het was een echte brunette.

En toen was ze weer blond. Met kinderen, een huis, alles.

Maar dat wist ik niet. Ik dacht dat ze misschien van me hield.

Je hebt ook mannen die op oudere vrouwen vallen. Maar het was nep.

En nu ben ik geruïneerd. Voor niets.

Ik heb het appartement in Biarritz moeten verkopen.

Je bent gek. -Nee, ik ben platzak.

Die pyjama staat je goed.

Hij is van jou. -Weet ik.

Wil je? -Ja.

Het goede nieuws is dat ik weer ben gaan tekenen.

Hier.

François, mag ik weer een tijdje in je appartement?

Natuurlijk. -Dank je. Je bent een echte vriend.

Victor?

Kun je je scheren?

Vandaag weer overal demonstraties van de gele hesjes.

Gisèle?

We hebben al twee weken geen ruzie gehad.

Ik ben niet weggegaan, jij bent niet weggegaan.

Wat betekent dat? -Dat we op vakantie zijn?

Ik hou van vakantie. Ik ben al heel lang niet geweest.

Ben je met hem naar bed geweest?

Kennelijk zijn we weer thuis.

Waar denk je aan? -Het is gecompliceerd.

Alles is gecompliceerd. Het gaat er juist om dat je dat accepteert.

Wat ben jij irritant, zeg.

Ben je wel lekker? Waarom doe je dat?

Pap...

Dank je wel, Lucie. -Graag gedaan.

Kom eens, Lucie. Hoe laat ben je klaar?

Hoezo? -Ik hou van je.

Ik heb een lied voor je geschreven. -Hou op.

Echt. 'De serveerster met ogen van goud.'

ze bracht me m'n drankjes ze had ogen van goud

en terwijl ik ze dronk dacht ik aan haar woud

ik dronk er nog een paar op die ogen van haar

ik dronk er nog een paar maar dan wel naast haar

Dag, popje.

Popje? -Ken je hem niet meer?

Nee, moet dat? -Zeker niet.

O, jawel. Nu weet ik het weer.

Verschrikkelijk. Wat is het heerlijk om dingen te vergeten.

Je was zanger, toch? -Ik doe m'n best.

Ik heb je gemist, duifje.

Trut.

Komt het weer terug? -Ja, dat was heerlijk.

Wat een uilskuiken.

Ik heb het er echt mee gehad.

Ik ga. -Dat is beter, ja.

Goedenavond.

Goedenavond.

Dus hier breng je je tijd door.

Ik ben niet zo kapot van die tijd. Zo vrij waren we niet.

Verkrachters gingen vrijuit, abortus plegen was een ramp...

en het leek of je in een enorme asbak leefde.

Jullie mogen je sigaret best uitmaken.

Eindelijk, zeg.

Je had ook onze vakantie in Normandië kunnen kiezen.

Of het weekend Berlijn.

Ja, er waren meer opties.

Wat zeiden we die avond ook alweer?

Ik weet het weer.

Je bent oneerlijk, grillig, vals...

praatziek, hypocriet, trots, laf, verachtelijk...

et cetera, maar wil je met me trouwen?

Nee.

Waarom niet?

Omdat je me over 25 jaar niet meer kunt uitstaan.

25 jaar is lang niet slecht.

En ik ben het er niet mee eens. Ik kan mezelf niet uitstaan.

Kan ik iets inschenken? -Een wodka, alsjeblieft.

Twee. -Maak er drie van.

Kom. Mag hij op jouw plek? -Dank je.

Pak een koptelefoon.

Alles goed? -Ja.

Je zag er goed uit toen. Je zou nu ook weer een stropdas moeten dragen.

Het zou niet veel veranderen.

Het zit 'm in de kleine dingen als je elkaar 40 jaar kent.

Wat doet u in het leven? -Ik heb alles nog voor me, meneer.

Kinderen, huwelijk, carrière, alles.

Ik moet er alles uithalen, want later word ik gek.

U wordt gek? -Op een dag, ja.

Op een dag word ik wakker, en dan is m'n zoon een oude zeur.

M'n werk is routine geworden.

M'n man is depressief en dan sla ik door.

En vindt u dat dan erg? -Ja.

Heel erg.

Ik heb uw tekeningen bekeken.

En?

Onverdraaglijk.

Ze zijn prachtig. Ik ben heel lang niet zo jaloers geweest.

Een afschuwelijke emotie, maar het voelt goed. Alsof ik weer 12 jaar ben.

Ik zou haar de nek om kunnen draaien.

Ik mis u.

Mij? -Ja.

Ik ken u nauwelijks, maar ik mis u nu al.

Waarom?

Het is gewoon zo.

U heeft mooie handen.

Die trut had gelijk.

U heeft zachte handen.

Iets meer licht.

Pierre?

Dit is mijn vrouw.

Aangenaam. -Goedenavond.

Dus u bent het. -Ja, de oude versie.

Zeg dat nu niet, u bent prachtig.

Wie speel je vanavond? -Niemand. Ik kom een suze drinken.

Mag ik je iets vragen? -Ja, natuurlijk.

Hoe gaat het met je vader? De echte?

Mijn vader? Hij is een paar jaar terug overleden. Ik hield veel van hem.

Het heeft me goed gedaan om dit een paar avonden te doen. Ik zat echt in mijn rol.

Het is een eigenaardig vak.

Dat kan ik me voorstellen.

Dag, mevrouw.

Hij heeft gelijk. U bent prachtig.

Als ze gaan vrijen, kijk je dan?

Telefoon.

Hallo? Ik roep haar.

Marianne? -Ik ben er niet.

U heeft dat parfum op, hè? -Ja.

om haar te zien glimlachen en te horen lachen

bracht ik de tijd die me resteert huilend door

voor slechts een streling en een beetje tederheid

deed ik je met plezier mijn toekomst cadeau

haar lieve blik zien stralen haar lichaam zien oplaaien

Kom je? We wachten op je.

O, ja.

Ik moet gaan. -Nu al?

Belt u me? -Goed.

Wanneer? -Snel. Zo snel mogelijk.

Het leven is kort.

Yvon? -Ja, kerel.

De rekening. -Komt eraan.

Nee, dit is helemaal niet goed.

U moet daar. Geef hier.

Het is geen begrafenis, maar een bruiloft.

En jij doet of het een komische scène is. En doe normaal met je armen.

Laat eens zien hoe je de klant kust. Toe maar.

Goed zo.

Nog eens. Dat was niet slecht.

Wat is er nou? Aan het werk.