Original subtitles

Stel je niet aan. Zo zwaar is het niet.

Je ademt zwaarder dan ik. - Ik doe maar alsof.

Om jou op te beuren.

Ik laat hem gewoon vallen.

Ik ben wat vergeten. - Wat dan?

Voor mijn hoge bloeddruk.

Wat is dat? - Amlodipine.

Wat slik je tegen je artritis?

Ibuprofen. - Ik neem Fosamax.

Ik merk niet echt verbetering.

Weet je wat echt een wondermiddel is? Diclofenac.

Voor je ischias. - Precies. Echt een aanrader.

Zeg eens.

Wat neem je voor je cholesterol?

Crestor. - Ik zei nog, neem Lipitor.

Mijn cholesterol is meteen gezakt.

Weet je dat niet meer?

Nee. - Bij dezen. Neem Lipitor.

Of een andere arts.

En regel maar meteen wat Exelon.

Waarvoor is dat? - Je geheugen.

Noem je me vergeetachtig?

Waag het niet.

Gaan je dochter en kleindochter hier slapen?

Dat is de bedoeling.

Met zijn tweeën?

Het moet maar. Ik heb maar één logeerkamer.

Zou het niet beter zijn dat je schoonzoon vertrok?

Hij heeft zich immers... - Misdragen, ja.

De pers staat voor de deur.

Net goed. Die wijzen hem tenminste terecht.

De meiden hebben hier wat meer privacy.

En jij dan?

Jouw rust?

Daar zit wat in. Maar het is wel gezellig met de meiden hier.

En deze meiden dan?

Het is zonde om ze weg te gooien.

Het zijn klassiekers.

Mijn meiden mogen niets over mijn meiden weten.

Wat doe je nou? Neem er maar één mee.

Je bent een vent.

Je hebt toch wel gerukt sinds je scheiding?

Dat is helaas verleden tijd.

Gaat het? - Ja.

Nexium.

Voor mijn maag.

Ik moet een familieportret gaan kieken.

Een beetje bijverdienen. Moet kunnen.

Zo is dat.

Als de meiden er zijn,

kom ik langs. - Ik laat het je weten.

Tot kijk.

Naar de hoeren met belastinggeld?

We gaan naar de persconferentie

met luitenant-gouverneur David Addison.

Het spijt me oprecht dat ik tekort ben geschoten

en ik neem de volle verantwoordelijkheid voor mijn gedrag.

Ik treed daarom af als luitenant-gouverneur.

Ik wil nu al mijn tijd vrijmaken

om het vertrouwen van mijn gezin te herwinnen.

Woorden kunnen niet uitdrukken

hoeveel het me spijt dat ik ze zo veel leed heb bezorgd

en hoe gelukkig ik me prijs dat ze me hebben vergeven.

Heel erg bedankt.

Om hoeveel prostituees gaat het?

Heeft uw vrouw naaktfoto's op uw telefoon gevonden?

Wat moeten jonge vrouwen hiervan denken?

Hoe lang werken we nu al samen? Acht, tien jaar?

Twaalf.

Hij heeft me alles geleerd.

Kom eens hier.

Zijn recensies waren alom bekend.

Aangenaam.

Maar het wereldje verandert, Claude.

Nu lezers via verschillende platforms het nieuws kunnen lezen,

willen ze meer dan ooit op de hoogte worden gehouden.

Ze zijn betrokken, zoals ze dat noemen.

Ik wil geen misbruik maken van je toewijding

aan deze krant,

maar ik kan niet negeren dat je familie...

Ho even.

Waag het niet.

Laat ik het zo stellen.

Je kunt hier je voordeel mee doen.

Jij vertelt ons over de situatie met je schoonzoon, in grote lijnen,

zodat je die vreselijke roddelpers voor blijft.

We focussen op hem,

niet op je dochter en kleindochter,

want die hebben het al moeilijk genoeg.

We houden het netjes

en noemen verder geen familiekwesties.

Dat verzeker ik je.

En mijn artikel?

Over Pina Bausch?

Heiner Müller.

Heiner Mueller.

Müller. Oost-Duits. - Ja.

Modernistische toneelschrijver. Wereldberoemd.

O, juist ja. Mark?

We vonden het weer superinteressant.

Het is niet geschikt voor de gedrukte versie,

maar wellicht wel voor onze digitale culturele bijlage.

Wat kletst hij nou?

Onze digitale editie.

Voor extra cultureel nieuws.

Er is zelfs een app. - Kijk maar.

Wacht eens.

Kun je even teruggaan? - Ja, hoor.

Zo te horen heb je wel interesse.

Actrice Lillian (Lily) Blanche lijdt aan Alzheimer

Henry Müller was een belangrijk figuur voor Europese cultuur.

We vinden wel een plekje voor hem op de voorpagina

van onze digitale editie.

Als iedereen zijn steentje bijdraagt.

Uiteraard. - Uiteraard.

Stuur me dat artikel, wil je? - Doe ik.

Allemachtig.

Lillian Blanches stap van Hollywood terug naar Broadway

levert haar twee Tony-nominaties op.

Ik hield echt van je.

Nog steeds.

We hebben ook een mooie recreatieruimte

met fitnessapparatuur voor lichte training. Er zijn activiteiten...

In de eetzaal serveren we drie keer per dag een lekkere, gezonde maaltijd.

Alles wordt vers gemaakt.

Als u mij wilt volgen, nemen we een kijkje in de tuin.

Uiteraard is dit onze polikliniek,

die gescheiden is van de rest van het tehuis.

Prachtig.

Het is een knusse, veilige omgeving.

Wat een mooie tuin.

Mrs Blanche, deze kant op.

Meneer? Gaat het wel?

Alles goed? Bent u de weg kwijt?

Ik breng u naar uw kamer.

Die vind ik zelf wel.

Sorry, ik ben nieuw. Ik ken nog niet iedereen.

Ik oefen hard.

Ik ben hier ook pas.

Ik ben Zephyr.

Laat maar weten als ik iets voor je kan doen.

Goed, tot kijk.

Ben je gek geworden?

Ze betrappen je. Als je je niet eerst van kant maakt.

Die tehuizen zijn echt deprimerend.

Het is juist een heel mooi tehuis.

Er is werkelijk niets

wat ik liever wil dan bij haar zijn.

Ze heeft me nodig.

Ze kent je misschien niet eens meer.

Ze heeft Alzheimer. Geheugenverlies.

Ze herkent me wel, geloof me.

Hoezo?

Wat zij en ik hebben gedeeld en samen hebben meegemaakt,

is onvergetelijk.

Er was een meisje in Ronda,

een plaatsje in Zuid-Spanje,

waar we altijd vakantie vierden.

Ze was tenger en keek een beetje scheel.

Maar ze had een prachtige glimlach

en haar lach was aanstekelijk.

Een prachtmeid.

Uiteraard moest ik uiteindelijk terug naar huis,

maar we beloofden elkaar te schrijven.

Dat deden we ook een tijd, maar...

Het contact verwaterde.

We hebben zelfs niet gezoend.

Dus je snapt me wel degelijk?

Een beetje.

Is ze

beschikbaar?

Heeft ze geen man?

Die is dood.

Je bent echt de enige

die vrijwillig naar een bejaardentehuis gaat.

Ja? - Hoi, pap.

Sorry dat ik nu pas bel, maar de recente aantijgingen

en mijn gesprekken met Tania slokken veel tijd op.

Hoe gaat het met haar? - Ze is overstuur.

En met jou? Ik weet dat je boos op me bent.

Hoe vaak moet ik dit nog zeggen?

Je begaat een gigantische vergissing.

Ik weet niet wat die schoft je heeft beloofd

of op wat voor manier,

maar het is een stompzinnige zak

en spookt van alles uit wat niet deugt.

En daar kom je snel genoeg achter, dame.

Nou, jij hebt me altijd geleerd

dat ik soms een gokje moet wagen en dat ga ik doen.

Zodra jij en Tania genoeg hebben

van alle ellende thuis,

heb ik boven twee logeerbedden voor jullie.

Bedankt, maar zo ver komt het niet.

Fijn dat je even belt.

Mijn dag kan al niet meer stuk.

Ik moet jou ook iets vertellen.

Echt? Wat dan? - Nou...

Ik ga op reis met Shane.

Nee. - Echt? Waarheen?

We gaan gewoon genieten van onze oude dag.

Lekker naar Spanje. Op de bonnefooi.

Ik weet niet precies wat hij in gedachten heeft.

Hoe bedoel je, op de bonnefooi?

Je weet hoe bejaarden zijn. We zijn bejaarden.

We nemen het ervan

en doen geen moeite om contacten te onderhouden.

Gaat het wel?

Ja, mijn stoofpot brandt aan.

Ik moet ophangen. - Oké.

Is er iets?

Mijn vader zegt dat hij en Shane op reis gaan.

Naar Spanje. Op de bonnefooi.

Op de bonnefooi?

Ja, tot ze het beu zijn.

Nou en?

Ze zijn oud. Wie gaat er voor ze zorgen?

Opa is volwassen. Hij redt zich wel.

Precies. - En Shane gaat mee.

Die is verstandig.

Ik zie die twee al achter de Spaanse weduwen aan zitten.

Niet iedereen is zoals jij, pap.

Nu moet je mijn woorden niet verdraaien.

Zo bedoelde ik het niet. - Zeg jij nog wat?

Het was maar een grapje. - Een grapje?

Het was maar een grapje, Tania.

Een grapje.

Gewoon een grapje. - Ja.

EEN TOEKOMST ZONDER ALZHEIMER

Actrice Lillian (Lily) Blanche lijdt aan Alzheimer

Kijk. - Wat?

Is dat... - Ja.

Het is niet te genezen, hè?

Wat wij hebben niet, maar haar ziekte kan worden afgeremd.

Middels microscopisch onderzoek en allerlei scans

is het niet op te sporen.

Je kunt het pas opsporen na je dood.

Ze kunnen alleen een diagnose stellen

middels gedragspatronen.

Wat is daar nou positief aan, sukkel?

Nou, dan kunnen ze me niet betrappen.

Denk je neurologen te slim af te kunnen zijn?

Haak je af? Wil je me niet helpen?

Weet je wat? Doe het voor je schele vriendin.

Doe het voor alle meiden die niets van ons moesten weten.

Dimmen, maat.

Ik lieg al tegen Selma voor je, meer doe ik niet.

Je gaat me toch niet vertellen dat je meer van me verlangt?

Je hebt een Uber-vergunning.

Uber-chauffeur?

Hoe weet je nu of het werkt? - Het is een gok.

Ik waag het erop.

Dat zou jij ook eens moeten doen.

En vergeet vooral niet dat ik me geen drol kan herinneren.

Ik wil tussen de dementerenden belanden...

Ja, ja, we zijn buren en bevriend.

Ik kan je familie niet bereiken,

dus ik betaal je zorg tot ik ze te pakken krijg.

Bingo.

Dementerenden spelen geen bingo.

Doe niet zo flauw.

Ik heb je het geld overgemaakt. Hier is het bewijsje.

Je houdt altijd alles precies bij.

Je wilt overal een bewijsje van.

En dit is de verwijzing van de huisarts.

Hoe kom je daaraan?

Ik kan goed acteren.

Ik was even vergeten dat je het toneelwereldje kent.

Nou, dit is de eerste keer dat ik zelf een rol ga vertolken.

Kan ik in de bajes belanden

voor het helpen van een gek?

Ik ben niet gek.

Ik heb Alzheimer.

Doe me een lol.

Ik kom er binnen.

Ze zullen me een plek geven in het tehuis, want we betalen ervoor.

Met geld kom je overal.

Ik kan me voorstellen dat dit een moeilijke beslissing voor u is.

U moest eens weten hoe moeilijk.

Heeft hij ernstig geheugenverlies?

Ja, vooral sinds zijn vrouw twee jaar geleden gestorven is.

Hij gaat hard achteruit.

Het gaat echt van kwaad tot erger.

Wat vervelend van uw vrouw, Mr Berenson.

De verwijzing van de huisarts.

Dit is een transactiebewijs van...

Sorry, mijn administratie.

Hebt u de uitslag van het neurologisch onderzoek?

Helaas niet, hij kon pas over twee maanden terecht.

Zolang kan hij niet wachten.

Thuis plast en poept hij de hele tijd in zijn broek.

En herkent hij mensen?

Hij herkent mij wel, want ik ben zijn buurman.

Ik zie hem dagelijks.

Maar ik denk dat hij verder niemand herkent.

Wat zijn zijn hobby's? Wat doet hij graag?

Zuipen.

En verder? - Schaken.

Schaakt hij?

Ik win altijd, omdat hij denkt dat we aan het dammen zijn.

Ik duim ook af en toe.

Het is alsof hij zijn jeugd herbeleeft.

Het is net een klein kind.

Mr Berenson, waar woont u?

Ik woon op

op nummer 1-6-0-0

aan Pennsyl...

Pennsylvania Avenue.

Washington,

D.C.

Ik weet niet meer welke getallen er daarna komen.

Daar ligt het Witte Huis.

Wat moet je in het Witte Huis?

Ik zal uitleggen hoe ons tehuis opgedeeld is, Mr McDowell.

We hebben drie afdelingen, verdeeld over twee verdiepingen.

De algemene afdelingen en de afdeling dementie

liggen op de begane grond.

Mensen met Alzheimer en niet-agressieve vormen van dementie

zitten boven.

Claude krijgt voorlopig een plekje op de algemene afdeling.

Nee, hij hoort op de afdeling dementie.

Hij is ziek. Ernstig ziek.

Hij raaskalt en schijt in zijn broek.

Raaskallen, schijten, raaskallen, schijten.

Meer doet hij niet.

Mag ik iets zeggen? - Ja.

Ik wil graag Alzheimer hebben.

Waarom?

Wil je een spelletje doen?

Ik laat mijn piemel zien en jij trekt je broek uit.

Je knikte. Eerst wilde ze wel.

Pak maar rustig uit.

Er komt zo een verpleegkundige om jullie wegwijs te maken.

Als er iets is, laat me dat dan vooral weten.

Wat doe je nou? - Richard Burton en Peter O'Toole

hadden altijd drank in hun kleedkamer.

Kunnen we dit niet beter vergeten en naar huis gaan?

Ik heb je wel door.

Luister nou, Claude.

Ik weet dat je het goed bedoelt, maar ik red me wel.

Dit is de gevangenis niet. Het lukt me wel.

Heb je je pillen?

Je mobiel? - Ja, mijn mobiel heb ik.

Je kunt me altijd bellen.

En... acteer je maar een breuk.

Een heupbreuk.

Hier, je blauwe pilletjes.

Waar zijn die voor? - Pak aan.

Als de kans zich voordoet,

moet je wel kunnen presteren.

Met alleen opbeurende kattenposters red je het niet.

Jij en ik?

Vergeet het maar.

VOLHOUDEN, LIEVERD

Kijk goed naar de vier voorwerpen op het scherm.

Goedemorgen, allemaal.

Dit is onze nieuwste bewoner, Mr Claude Berenson.

Dag, Claude. Ik ben Alicia.

Neem daar maar plaats.

Daar? - Nee.

Eentje ervoor. - Oké.

Claude, we bekijken de vier voorwerpen op het scherm.

Heeft iedereen goed gekeken?

Nu zet ik het scherm uit.

Ziezo.

Hoe moeten we ze nu kunnen onthouden?

Dit is het idee. Zo trainen we ons geheugen.

Sarah, kun je de voorwerpen op het scherm benoemen?

Een tennisracket.

Een fles. - Ja.

Een tv. - Heel goed.

Weet jij het vierde voorwerp nog?

Drilpudding.

Nee, het was geen drilpudding.

Een clown met een masker van Richard Nixon op.

Echt geen idee?

Jawel, het was een kam.

Heel goed, Claude. Het was een kam.

Gaat het, Lillian?

Mag ik het zout even?

Eén, twee.

Dat is veel te veel zout.

Van mij.

Dit zout is van mij.

Mag ik het zout even?

Ben je een plaat die blijft hangen?

Hoe gaat het hier?

Alles goed?

Hij heeft een derde van de zoutpot gebruikt.

Tom, je mag helemaal geen zout.

Je hebt een hartkwaal.

Hart. Mijn hart klopt. Het klopt.

Niet lang meer.

Verder alles in orde? Ja?

Ja, hoor. - Mooi.

Goed, mijn prins. Ik heb nog geschenken voor u.

De mooie Ophelia. Schoonheid.

Bid ook voor mij.

Prins, hoe gaat het met u?

Dat was heel goed. Echt heel goed.

Lucy, je bent een zin vergeten.

Het is alsof hij me niet zag staan

voor dat gedoe met mijn hufterige vader.

Hij zag je inderdaad niet staan.

Nou, bedankt. - Ik ben gewoon eerlijk.

Je hoort niet bij zijn toneelkliek.

Dat kan veranderen.

Wat wil je gaan doen?

De hoofdrol spelen met dat stel?

Is dat zo gek?

Wees reëel. We zijn al van jongs af aan nerds.

We zijn niet populair. Ook geen losers.

We zitten ertussenin.

Ik wil niet meer doorsnee zijn.

Nou, dat je ouders op tv in opspraak zijn, helpt daar in elk geval al bij.

Ze is een spion.

Dat kreng moet er van Don op toezien dat niks zeg

over die bouwvergunning.

Ze is geen echte verpleegkundige. - Wie?

Zij daar.

Zephyr. Maar ik ga geen verklaring tekenen.

Hoe gaat het, Lillian?

Heb je weleens van een pepermuntje gehoord?

Mag ik erbij komen zitten?

Ik ben Claude.

Ken je me niet meer?

Claude Berenson.

Ik ben theaterrecensent.

Ik heb talloze glansrollen van je gerecenseerd.

Ik heb je als Medea gezien.

Schitterend.

Puur. Eerlijk.

Je vertolking van Blanche Dubois vond ik weergaloos.

Veel mensen vinden het de beste vertolking van Blanche aller tijden.

Lily, ik ben het.

Zie je?

Zijn dat je kinderen?

Nee, dat zijn jij en ik.

In 1978.

Shakespeare. Wintersprookje.

In het Palace Theater. In New York.

Weet je dat niet meer?

Weet je nog wie de foto maakte?

Sir John Gielgud was zo vriendelijk.

En daarna nam hij de hele cast mee uit eten.

Jij en ik raakten aan de praat.

We gingen helemaal in het gesprek op,

vonden elkaar wel leuk

en opeens zaten alleen wij daar nog.

Iedereen was naar huis.

En toen zijn we naar het Park Central Hotel gegaan,

waar we hebben overnacht.

We brachten elke nacht samen door.

Elke nacht, weken aan een stuk.

Weet je dat niet meer?

Ja, ik ben het.

Niet wegkijken.

Ik ben nog altijd diezelfde man.

Ik ben geen spat veranderd.

Ik ben waarschijnlijk alleen wat chagrijniger en onaardiger,

maar mijn passie is onveranderd.

En ik geef om jou, Lily. Nog altijd.

Ik ben Claude. Ik heb Alzheimer.

Kennen jullie elkaar?

Ik heb een slecht geheugen.

Shane. - Heb je je nog niet van kant gemaakt?

Hou toch op. Ik heb mezelf niet van kant gemaakt.

Ik heb wat spullen nodig. - Oké.

Pak een pen. - Oké.

Schrijf op. Ik heb lelies nodig.

En twee cd's van Gershwin.

Waarom dat?

Dat is haar favoriete muziek. Gershwin.

Twee cd's en zes boeketten bloemen.

Kent ze je nog?

Nee, ze herkent me nog niet, maar dat komt wel.

Ik moet ophangen.

Mr Berenson, het is tijd voor uw douche.

Wat is een douche?

Claude, niet weer dit spelletje.

Even de achterkant. En nu de voorkant.

Het lukt me zelf wel.

Ik ben er om te helpen.

Kom op, ik moet dit toch zelf kunnen.

Het is een kleine moeite.

Geef hier, die borstel.

Oké. - Maak dat je wegkomt.

Ik ga al. - Wegwezen, jij.

Ik kom over vijf minuten kijken.

Prachtig gezongen, allemaal.

En schitterend gespeeld, Donahue.

SPECIALE EVENEMENTEN

Denk eraan, volgende week komt er een goochelaar.

Ik ben dol op goochelaars.

25 OKT THE ACTORS COMPANY presenteert OKLAHOMA

Echt magisch.

Wat een mooie bloemen.

Wat zijn dat? - Lelies.

Wat attent van Peter.

Lily Blanche.

Voor mij?

Is het een briefje?

Betwijfel dat de sterren vuur zijn

Een cd. Ik zal hem opzetten.

'Betwijfel dat de sterren vuur zijn.'

'Betwijfel dat de sterren vuur zijn.'

Zijn dat je kinderen?

Nee, Lily. Dat zijn...

Ze zien er gelukkig uit.

Dat zijn ze ook.

Dat waren ze.

En dat kunnen ze weer worden.

Ze hebben niet veel tijd samen gehad.

Hij kon haar alleen zien als ze in New York optrad.

Ze brachten dan elke nacht samen door

en hij nam haar dan mee naar jazzclubs in de Village

en chique restaurants.

Ze ging graag naar de top van de wolkenkrabbers.

Eén avond gingen ze naar een club.

En de orkestleider kende hem.

Uit het niets

begonnen ze haar lievelingsnummer van Gershwin te spelen.

Embraceable You.

Embraceable You.

En ze was in de wolken.

En daarna is ze teruggegaan

naar haar man.

Af en toe kon hij het niet verkroppen

dat hij haar niet kon zien of aanraken.

Op een dag verzamelde hij genoeg moed

en vroeg hij haar om er met hem vandoor te gaan.

Het verbaasde haar niets.

Het verbaasde haar niets.

Het was alsof ze het verwachtte.

Ze zei: 'Geef me wat tijd.

'Ik moet het mijn man uitleggen. Ik kan het niet gewoon meedelen.'

En toen schreef ze niet meer.

Ze nam haar telefoon niet meer op.

En hij

is naar Parijs gevlogen

om haar te spreken.

In de hoop dat hij haar zou spreken.

Zou u... Dank u.

Super. Bedankt.

Hartelijk dank.

Bedankt. - Heel erg bedankt.

Echt, bedankt.

Sorry, we moeten gaan.

Uiteindelijk gaf hij het op.

Hij ontmoette een andere vrouw.

Een andere vrouw?

Hij ging verder.

Op een dag kreeg hij een brief.

En in die brief

stond het citaat, 'betwijfel dat

de sterren vuur zijn.'

Shakespeares mooiste woorden.

Het enige wat hij daarna nog van haar hoorde,

was wat hij in de krant las.

Ze zien er gelukkig uit.

Les Femmes Savantes MET LILLIAN BLANCHE

Jij ook al?

Ik krijg het niet uit mijn hoofd.

Ze draait het continu.

We krijgen niet betaald om te zingen. Aan de slag.

Fijn, dank je. - Doe niet zo flauw.

Weet je het zeker?

Wat moet ik anders?

Het is dit of zelfmoord plegen.

Kijk het even aan.

Iedereen is het schandaal snel vergeten.

Ik wacht niet af tot het overwaait.

Wat moet ik dan tegen je ouders zeggen?

Wat ik gezegd heb.

Dat ik met de bus naar New York ben.

Ik wil niet dat je gaat.

Ik red me wel.

Kan het tehuis ermee door?

Ja, het bevalt me hier eigenlijk wel.

Het valt me echt mee.

Hier zitten geen egotrippers.

Iedereen is ontspannen en rustig.

Ik voel me jong.

Irriteren ze je niet?

Nee, hoor.

Integendeel.

Er heerst hier een soort kameraadschap.

Het raakt me best wel.

Jullie zitten allemaal in hetzelfde schuitje.

In elk geval in dezelfde luiers.

Mis je je familie?

Niet echt.

Ik heb niets meer van ze gehoord sinds ik zogenaamd in Spanje zit.

Weet je nog...

Je was erbij toen mijn dochter tegen me zei:

'Denk erom, pap, neem altijd je mobieltje mee

voor als ik je nodig heb.'

Larie. Ze heeft nooit gebeld.

Heb je iets voor me?

Ja, drank.

En kruiden en specerijen.

Het eten is hier bagger.

We krijgen elke dag soep.

Smaakt naar postzegel.

Je doet het jezelf aan.

En, boek je al vooruitgang met Lillian?

Kan ze zich je onweerstaanbare charmes nog altijd niet herinneren?

Nog niet, nee.

Ik doe echt mijn best.

Het is moeilijker dan ik dacht,

maar we kunnen veel samen zijn

en er is zeker nog een klik, geloof me.

Is ze hier?

Wat fijn dat je bent opgeknapt.

Wie is die kerel? - Haar broer.

Ik hou van je.

Ze zijn vast erg close.

Inderdaad. - Dag, Peter.

Hoe vond je haar vandaag?

Ze is vrolijker dan anders.

Klopt, dat komt vast door de bloemen die je stuurt.

Bloemen? Welke bloemen?

Die lelies. Komen die niet van jou?

Wellicht heeft uw vrouw een stille aanbidder.

Nou, ze heeft genoeg fans.

Sommigen sturen zelfs brieven naar ons huis.

Dat komt door die vreselijke roddelkranten.

Tot volgende week dan maar. - Ja.

Dag, Peter.

'Je vrouw.' Ze zei: 'Je vrouw.'

Ik heb het zelf gehoord.

Ken ik jou?

Hou op. Wist je het?

Waarom zei je dat hij dood was? Dat was gelogen.

Vind je het gek?

Als je door oranje rijdt,

ga je al biechten in de kerk.

Je had me nooit geholpen.

Tuurlijk niet. - Zie je?

Ik wil dat je hier direct weggaat.

Snap je niet dat dit onbeschoft, opdringerig en vast ook strafbaar is?

Ik hou van haar. Haar man niet. Niet zo veel als ik.

Hoe weet jij dat nou?

Als een man echt van zijn vrouw houdt,

stopt hij haar niet in een tehuis

waar hij maar twee keer per maand op bezoek gaat.

Ik ga nergens heen. Ik blijf hier.

Je doet maar.

Maar van mij hoef je geen drank of hulp meer te verwachten.

En ik doe geen maandelijkse betalingen meer.

Bekijk het maar.

Ik wil niet langer medeplichtig zijn aan een misdrijf.

Jij met je sterke verhalen over je schele vriendin

met haar leuke lach

of wat het ook was.

Nu weet ik waarom ze je nooit gezoend heeft.

Neem me niet kwalijk.

Alzheimer en dementie

GEESTESZIEKTEN DIAGNOSTICEREN

BEJAARDENTEHUIS LONGWOOD

Weet je het zeker?

Het tehuis heeft het bevestigd.

Wat deed je bij hem thuis?

Waarom had je bagage bij je?

Dat doet er niet toe.

Ik wilde Shane bellen, maar heb zijn nummer niet.

Waarom zou hij me dat niet vertellen?

Om je niet van streek te maken?

Zo is hij gewoon. Hij is erg op zichzelf.

Maar ik snap er niets van. Alzheimer?

Hij is altijd zo bij de pinken.

Dit komt misschien bot over,

maar er begint iets te dagen. - Wat?

We zeiden dat hij wat knorriger was geworden sinds Helens dood,

maar eigenlijk was hij bloedirritant.

Tegen mij, in elk geval. Nog voor...

Laat maar.

Hij gaf me zelfs de schuld van de opwarming van de aarde.

Maar hij kon er blijkbaar niets aan doen. Arme man.

Goed zo.

Knap gedaan. Tik hem aan.

Hij schrikt wellicht als hij jullie ziet,

dus wees een beetje voorzichtig.

Claude?

Kijk eens wie er zijn.

Dag, pap.

Zie je? Hij is blij jullie te zien.

Ben je...

Ben je aan het puzzelen?

Zit je hier echt goed?

Hoezo? - Nou...

Behandelen ze je goed?

Stoor je je niet aan de andere patiënten?

Je bent graag op jezelf.

Ze zijn best aardig.

Mis je je huis niet?

Je bibliotheek.

Je boeken. Mis je die niet?

Welke boeken?

We missen je kookkunsten.

We halen je hier gewoon weg,

dan kun je je bij ons thuis uitleven in de keuken.

Toch, Tania? - Ja.

Hoe is het eten hier?

Goed. - Goed?

Echt? Je kraakte vroeger vijfsterrenrestaurants af.

Sterren? Het is dag.

Jongens, ik ga even naar de supervisor.

Kom, opa.

Ik snap er niets van.

Een paar weken geleden was hij nog zo helder

dat hij me advies gaf. Dat doet hij altijd.

Hij zei zelfs dat hij op reis zou gaan

met een vriend. Op de bonnefooi.

En nu zit hij hier met Alzheimer.

Misschien bedoelde hij

een reis die hij jaren geleden met een vriend gemaakt heeft.

Ik heb inderdaad problemen thuis,

maar dat is geen excuus.

Ik hoop dat u nu wel tijd heeft voor uw vader, Mrs Addison,

want hij zal uw aandacht en genegenheid nodig hebben,

harder dan ooit.

Het is hier lekker rustig, hè opa?

Wat voor films kijk je zoal?

No Country for Old Men?

Wat voor spellen doen ze hier?

Vast geen zoenspelletjes.

Kaarten jullie? Spelen jullie domino?

Je krijgt de helft niet mee van wat ik zeg, hè?

Hebben ze hier nog interessante boeken?

Jeetje, geen wonder dat je hersenen hier achteruitgaan.

Geen zorgen, opa.

Ik smokkel wat beters mee.

Cognac?

Cognac?

Zo ken ik je weer.

Wil je cognac?

Oude cognac.

Vintage.

Je hebt mijn wegloopplannetje verpest.

Hij herkende me nauwelijks. Hij wist Tania's naam niet eens meer.

Ach, jee. Wat zeiden de artsen?

Hij heeft Alzheimer en waant zich weer kind.

Zijn boeken zijn zijn alles.

Toen ik was vergeten een boek terug te geven,

lag er een verrotte garnaal in mijn auto.

Hij weet niet eens meer dat hij ze heeft.

Echt?

Misschien herinnert hij zich mij ook niet.

Of dat hij de pest aan me heeft.

Wat een mooi tehuis. Heel mooi.

Onze bewoners hebben het hier goed.

Het is bijna alsof ze in hun eigen woonkamer zitten.

Menig mens zou een moord doen voor zo'n woonkamer, Mrs Marcos.

Dank u. - Kijk al dat daglicht.

Gewoonweg prachtig. Vind je niet? - Ja, absoluut.

Dag, knapperd. Wie ben jij?

Ik ben David. Wie ben jij?

Je weet donders goed wie ik ben.

Je moet me van Don komen bespieden.

Sarah, alsjeblieft.

Ik weet dat er een camera in zit.

Over wie heb je het?

Don. Zeg maar dat hij die verklaring in zijn reet steekt.

Kom, Sarah.

Laat Mr Addison met rust.

Hij komt voor zijn schoonvader.

Het...

Waar ga je heen?

Ken je me nog? Hoe gaat het?

Hoe is het, makker?

Je schoonzoon. David.

Met een D?

David met een D, ja.

Dus je herkent me niet?

Je hebt me nooit kunnen uitstaan. Weet je dat nog?

Ik wil even zeggen dat ik het vreselijk vind wat je is overkomen.

Je was een blok aan mijn been, maar dit gun ik je niet.

Ik wil niet dat we door je ziekte met een schone lei beginnen.

Ik wil verder gaan waar we zijn gebleven.

En alles terugdraaien.

Ik wil dat we nu een echte familie vormen.

Dan zal Selma me vergeven.

Hallo?

In het ergste geval ga ik voor Florida.

Er is een man bij de receptie die naar jou vraagt.

Hij ziet er verdacht en zelfs ietwat gevaarlijk uit.

Jemig.

Fijn dat je me waarschuwt.

Hij heeft mijn verzoek geweigerd.

Hermione, mijn liefste je hebt nog nooit zo oprecht gesproken.

Nooit? - Nooit, slechts één keer.

Wat? Heb ik al twee keer gelijk gehad?

Wanneer dan nog?

Zeg het me, alsjeblieft.

Hemel me maar op zoals een varken wordt vetgemest.

Als je een goede daad niet complimenteert,

neem je ook de duizend die daarop volgen weg.

Complimenten zijn onze beloning.

Met één kus kom je al heel ver,

duizend furlongs eer je me opnieuw de sporen moet geven.

Maar we dwalen af.

Als mijn laatste goede daad was hem te laten blijven,

wat was dan mijn eerste?

Er moet er nog een zijn.

Je hebt mijn vader voor een pr-stunt gebruikt.

Ik heb niets gedaan.

Hij zou nooit instemmen met die foto.

Ik zweer het op het graf van mijn moeder.

Het moet een bejaardenverzorger zijn geweest.

Ze krijgen slecht betaald, dus willen ze een slaatje slaan.

Er is geen andere verklaring.

Ik ben net zo woedend als jij, geloof me.

Heb je geen misbruik van hem gemaakt?

Is dat je vrouw?

We kunnen ze aanklagen als je wilt. - Nee.

Ik wil niet nog meer publiciteit.

Echt, ik weet van niks. Als je ze wilt aanklagen,

bel ik meteen mijn advocaat.

Op jou.

Mam speelt mooi weer, echt zielig.

Ze doet alsof er niets aan de hand is.

Haar man is een hoerenloper en zij houdt zich van de domme.

En alsof dat nog niet erg genoeg is,

weet de hele school het.

Iedereen lacht me uit.

Logan kent me niet eens

en nu ben jij zo.

Ik wil hier gewoon weggaan...

Trek je het nou niet zo aan.

Pap wil naar Florida.

Waarom? Wat moet je in Florida?

Gaan jullie er wonen? - Opa?

Begrijp je me?

Opa, komt je Alzheimer soms met vlagen?

Ik heb geen Alzheimer, liefje.

Ik heb de kluit belazerd.

Ik heb geen Alzheimer, ook geen beginnende Alzheimer.

Ik maak het prima.

Wat?

Waarom doe je zoiets?

Omdat hier iemand zit die me hard nodig heeft.

Wie dan? - Mijn eerste liefde.

En ze zit nu hier.

Hier.

Ze heeft Alzheimer.

Ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik bedoel...

Was het voor oma?

Ja, lang voor oma.

Allemachtig.

Ik wil dat je ons allebei een lol doet.

Nou?

Je moet dit geheimhouden.

Alleen als jij mam en pap niet vertelt

dat ik wilde weglopen.

Akkoord?

Akkoord.

Wat fijn dat je je Alzheimer fingeert.

Het is te gek voor woorden en misschien zelfs strafbaar, maar toch...

Er komt een toneelgroep een toneelstuk voor ons opvoeren.

Echt? - Ja.

Ik heb een bepaald toneelstuk in gedachten.

Dit, namelijk.

Wintersprookje.

Dat was de beste rol die Lillian ooit heeft vertolkt.

Dat is mijn plan.

Je plan?

Ik wil dat ze zich mij herinnert.

'Mijn liefste Claude,

'Ik schrijf je

'gehaaster dan me lief is en jij verdient.

'Ik heb tussen de repetities door maar weinig vrije tijd

'en vaak moet ik dan interviews geven

'voor radiozenders en de pers.

'Het frustreert me dan ook zo veel te meer

'dat je niet bij me bent,

'want alles,

'werkelijk alles, herinnert me aan jou.

'Weet je,

'ik zit in het café waar we altijd afspreken

'als je naar Parijs komt.'

'Behalve een kop earl grey

'heb ik ook de cognac besteld

'die jij altijd na de koffie drinkt.

'Als ik mijn lippen aan het glas zet,

'stel ik me voor dat ik ze tegen jouw lippen aan druk.

'Want alleen dan kan ik mijn lippen echt voelen

'en zetten ze mijn hele lichaam in vuur en vlam.

'Zoals je merkt, zoek ik jou

'op de onmogelijkste plekken.

'In elke schaduw, in mijn dromen,

'in elke theaterstoel.

'Dan voel ik hoe ik straal,

'niet vanwege de tekst die ik opzeg

'of de schijnwerpers om me heen,

'maar vanwege de kracht die ik put

'uit de wetenschap dat je aan me denkt,

'me doorgrondt,

'naar me luistert en me aanvoelt.

'Kom me alsjeblieft gauw opzoeken.

'Veel liefs, Lily.'

Die brief is aan jou gericht, hè?

Klopt. - Jij bent Claude.

En haar naam is Lillian.

Lily.

Ben je daarom zo veel bij me?

Herinner ik je aan haar?

Ja, precies daarom.

Waarom kun je niet bij haar zijn?

Ze was getrouwd.

Ik denk niet dat ze ooit,

ooit echt wilde scheiden.

Ze krabbelde terug. Vreselijk als mensen dat doen.

Kom, Lily. We gaan. Het regent.

Naar binnen.

Kom, Claude. Het regent.

Kom naar binnen. - Ik hou van regen.

We gaan naar binnen.

Waarom vraag je Logan en zijn toneelkneuzen niet?

Ik wil me niet in zijn kliek mengen. - Waarom niet?

Ze lijken me enig.

Wat heeft ze nou weer aan? Het ziet er niet uit.

Wat een mafketel. Net als haar vader.

Niet omdraaien.

Niet doen, zei ik.

Hij komt hierheen.

Let maar niet op mijn vrienden.

Het zijn soms sukkels.

We hebben niets gemerkt.

Sorry dat ik stoor.

Je acteert, toch?

Ik speel toneel, ja.

We hebben je in de stad gezien. Je was fantastisch.

Dank je.

Maar goed, Tania wilde je wat vragen.

Hoe zit het met Florida?

Geen idee. Pap wil er nog steeds heen

en mam gaat niet echt tegen hem in.

Mij heeft ze niets verteld.

Omdat ze denkt dat je Alzheimer hebt, opa.

Ik heb een toneelgroep gevonden. Alles is geregeld.

Echt? - Ja.

Wat voor toneelgroep is het? - Een heel bijzondere.

Wacht maar. - Haal alles uit de kast.

Rekwisieten, kostuums, lichten...

Het voortoneel.

Hun Wintersprookje geeft je kippenvel.

Sorry, jongens. Het optreden gaat niet door.

Ik werd net gebeld door bejaardentehuis Longwood.

Ze zeggen af omdat bijna iedereen ziek is.

Voedselvergiftiging, kennelijk.

Het wordt verzet.

Hoe gaat het? Al gebeld?

Ik heb gebeld. Toneelgroep afgezegd.

Ze zwerft van bed naar bed,

in de ergste zin van het woord.

En hij wist van hun recentste ontsnapping.

Ik zweer op mijn leven, er viel niets te weten.

Wat vond je ervan?

Dat was beter. - Vond je het wat?

Wij zijn de toneelgroep.

Die kant op. - Dank je.

Ik weet er alles van.

Geef me de jongen.

Gelukkig heb je hem niet gevoed

en heeft hij wat van mijn trekken.

Steek je de draak met me?

Neem hem mee. Hij mag niet meer bij haar zijn.

Weg met hem. Ze vermaakt zich maar met de man die haar heeft bezwangerd.

Want het is Polixenes die dat op zijn geweten heeft.

Ze is een overspelige vrouw.

Welnee, ze is een spion.

Mij maak je niets wijs.

Zwijg toch eens. - Mijn excuses.

Dit is belangrijk. - Jij ziet iedereen voor spion aan.

En trek eens wat anders aan dan dat stomme groene T-shirt.

Eruit.

Donahue. 'Scarborough Fair.'

Zet maar in.

Hoort dat erbij?

Nu wel.

Uiterlijke schijn bedriegt

en zet aan tot genade.

Je kunt haar wel goed noemen

en beweren dat ze eerlijk was,

maar ik ben hier het slachtoffer.

Ze pleegt overspel.

Als een slechterik dat zegt,

de grootste slechterik die er is...

De grootste slechterik

die er...

Als een slechterik dat zegt,

de grootste slechterik die er is,

dan zou hem dat nog slechter maken.

Maar jij, jij vergist je alleen maar.

Jij vergiste je.

Je zag Polixenes voor Leontes aan.

Je zag Polixenes...

Je zag Polixenes voor Leontes aan.

Je zag Polixenes...

Je zag Polixenes voor Leontes aan.

O, monster dat je bent.

Ik kan je niet langer een koningin noemen.

Want dan heeft dat woord

niet langer een betekenis.

Dan is zelfs een bedelaar een vorst.

Ik zeg het, ze pleegt overspel.

En ik weet ook met wie.

En bovendien

is ze een verrader.

Nee, ik zweer het op mijn leven.

Ik weet hier niets van.

Je zult spijt krijgen,

zodra je de waarheid weet,

over wat je over me gezegd hebt.

Ik moet geduldig zijn,

tot de lucht geklaard is.

Ik huil niet zo snel

als andere vrouwen dat vaak doen.

Dat ik geen traan laat,

neemt wellicht je meelij weg.

Maar ik heb meer pijn in mijn hart

dan mijn tranen zouden kunnen laten zien.

Help de koning het juiste te doen.

Word ik wel gehoord?

Wie gaat er met me mee?

Alstublieft, hoogheid.

Ik heb gezelschap van vrouwen nodig vanwege mijn toestand.

Als ik nu wegga,

behou ik tenminste nog mijn gratie.

Vaarwel, mijn heer.

Ik heb je nooit vol spijt willen zien.

Nu is dat onvermijdelijk.

Kom, vrouwen.

U mag gaan.

Ik heb je zo gemist.

O, mijn Claude.

Je bent zo mooi.

Waar is ze? - Wie?

Mr Berenson? Mrs Blanche?

Lily?

Dag, schat.

Uit de nieuwe tests blijkt dat je geen Alzheimer of dementie hebt.

Je bent zelfs nog heel helder van geest.

Ik ben gezond. Ik ben niet ziek.

Ben je blij?

Ja, ik ben blij.

Ik ook, Claude, maar over Alzheimer moet je geen grapjes maken.

Heb ik daar ooit een grapje over gemaakt? Nooit.

Ik zei alleen dat ik geen luier aan wilde. Vreselijk.

Ik weet niet of je met je familie al plannen hebt gemaakt,

maar ik vrees dat je hier niet langer kunt verblijven.

En Lillian dan? Ik hou van haar en zij van mij.

Ze heeft een lieve echtgenoot,

die vast niets opheeft met jouw avances.

We zouden met vuur spelen als we je lieten blijven.

Ik hoop dat je dat begrijpt.

Daar laat ik het bij.

Bedankt, Miss Marcos. Voor alles.

Ik wil niet dat je weggaat.

We weten allebei dat je slimmer bent dan mensen denken.

Je weet het.

Kom hier. Toe dan.

Mijn mooiste herinnering aan deze plek

is toen ik jou gitaar hoorde spelen.

Denk erom, je bent bijzonder.

Goed?

Mijn beschermengel.

Waar ga je heen?

Mijn dochter en kleindochter

willen me vaker zien.

Heb je een dochter?

Wat leuk.

Ik zal van je houden

zolang ik leef.

'Betwijfel dat de sterren vuur zijn.'

'Betwijfel dat

de zon beweegt.'

Mam durft het niet te vragen,

maar mogen we hier een tijdje logeren?

Alsjeblieft. - Boek maar.

Boek maar? - Ja.

Bij de receptie? - Wanneer je wilt.

Je kunt het hele jaar door terecht.

Ik heb twee logeerbedden.

Netjes opgemaakt, voor moeder en dochter.

Nu jullie weer. - En je zou ook koken, toch?

Geweldig, dit hotel. - Jij kookt, opa.

Het beste dat er is.

Moet ik altijd koken?

Ik ben haar al eens bijna kwijtgeraakt.

Ik zette alles op alles om haar bij me te houden.

Door jou kwam het beste in me naar boven.

Het verbaasde me dat ze bleef.

Maar deze keer

sta ik machteloos.

Deze keer kon ik niet gewoon opgeven.

Ik weet het.

Ik ben je dankbaar

dat je haar dagen hebt opgefleurd.

Nu, en destijds ook.

Je mag haar altijd komen bezoeken.

Wat je me daar aanbiedt,

is het aardigste wat iemand ooit voor me gedaan heeft.

Bedankt.

Dank je. De volgende.

Daniel. Danny. Goed.

Ben je zover, Danny?

Niet nerveus?

Nu kan opa's vriendin me niets voorkauwen.

Dat is ook niet nodig.

Je bent een natuurtalent.

Had ik haar maar op haar hoogtepunt kunnen zien.

Wat een prachtige vrouw.

Even oefenen? - Ja, hoor.

'Betwijfel dat de sterren vuur zijn.

'Betwijfel dat de zon beweegt.

'Betwijfel dat de waarheid liegt, maar nooit dat ik u bemin.'

Nog een keer?

Goedemorgen.

Je ziet er geweldig uit.

Jij ook.

Fosamax? - Nee.

Diclofenac? - Nee.

Ouwe snoeperd.

Daar moet op gedronken worden.

Bedankt, juffrouw. - Dank je.

Een lekker bakkie.

Hoe gaat het met je?

Ik sukkel voort.

Sukkelen?

Bedoel je dat positief?

Sukkelen werkt.

Ik zie het.

80 jaar.

En je sukkelt lekker voort. - Ja.

Ondertiteling: BTI Studios Vertaald door: Noortje Ganzevles