Original subtitles

Wat doe je hier?

Dromen.

Vertaling: Shaktimaan

Welkom in het paradijs. - Het is leuk.

Het paradijs is misschien bewoont door nestelende dieren en twee jaar stof.

Ik ben niet bang voor een beetje werk. Daarom zijn we hier, toch?

Het is leuk.

Waar is Josh?

Josh.

Kom je naar binnen?

Prachtig hoe ze recht op het bos uitkijken.

Dat maakt het makkelijker om de beren te zien voordat ze je aanvallen.

Josh, jij regelt vanavond het eten.

Misschien steken we later de vuurkorf aan, oké?

Weet je nog waar je kamer is?

Dit is mijn moeder.

Ze is erg knap.

Kom hier. - Nee.

Ik kan niet spelen. Ik kan wel dansen.

We nemen deze hand. En die zetten we hier.

Bereid je voor. Als ik knik, druk je ze in.

Dat was geen knikken. Daar gaan we.

Ik wilde nog zeggen, dat ik zo blij ben...

Krijg je eigen kind. - Het spijt me.

Ik word zo moe van hem. Ik ga met hem praten.

Nee.

Dit is geen speelgoed. Dit blijft beneden, maatje.

Je weet dat Gail niet probeert om mama te vervangen.

Red jij het alleen?

Moet ik het licht aan laten?

Josh? - Ik ben geen baby.

Welterusten.

Het is nogal stil.

Vredig.

Ik wilde eigenlijk beangstigend zeggen, maar...

En ik wilde eigenlijk zeggen...

dat ik weet dat niet veel vrouwen zouden...

Dankjewel.

Omdat ik onderdeel van je gezin mag zijn.

Joshy?

Joshy?

Hé, kleine.

Ik ben het. - Mam?

Hij heeft nog nooit zulke nachtmerries gehad.

Er is een theorie die veronderstelt dat we zelf de figuren uit onze dromen zijn.

Als de moeder van Josh splijt...

dan kan het zijn dat hij trauma's uit het verleden verwerkt.

Het zou iets goeds kunnen zijn.

Als dit goed is, wil ik niet weten wat slecht is.

Om een of andere reden heb je alleen hier één balkje.

En, weg is het.

Geen nieuws is goed nieuws, toch?

Hij wil een nieuw refrein en hij wil dat ik het gevatter maak.

Wat dacht je van, een eigen nummer schrijven:

"Ik blijf hier met m'n kind en mijn vriendin."

Het is pakkend maar langdradig.

We hebben dit voor je. Het is maar een cadeautje.

Josh heeft geholpen met uitzoeken. - Nee, dat heb ik niet.

Bedankt, Josh. - Ik zei toch van niet.

Ik probeer vanavond terug te zijn.

Maar als dat niet gaat, lukt het jullie dan?

We redden ons wel...

een soort van.

Kijk, dat is nou gevat.

We zien je vanavond.

Het is oké. Gewoon bosgeluiden, niets om bang voor te zijn.

Hoe kan jij dat nou weten? - Daar heb je eigenlijk gelijk in.

Houdt papa van jou?

Dat hoop ik. - Het is niet eerlijk.

Wat is niet eerlijk? - Zij is dood en jij bent...

Vertel maar. Waarom gaan we niet...

Waarom pak je ons gezin? - Dit is niet grappig. Ik tel tot drie.

Krijg je eigen kind.

Dat is niet grappig. Sta op.

Dat is niet grappig. Doe dat niet nog een keer.

Weet je...

sorry, als ik je net heb laten schrikken.

Maar je had me echt bang gemaakt.

Je kunt niet tegen een grapje.

Dit is best wel gaaf, hè?

Zie je wat er met het pad is gebeurd?

Misschien mag je daar niet naar binnen. - Wat staat daar?

Ik weet het niet, het lijkt op dromenvangers.

Wat is dit?

Weet ik niet, een soort onzinnig handwerkje.

We mogen hier waarschijnlijk niet komen omdat hier iemand woont.

Wat zou hierin zitten?

Tetanus? - Nope.

Er is hier geen tetanus. Maar heel veel spullen die te koop zijn.

Sommige prachtig, sommige vreemd...

sommige een beetje eng, sommige lekker.

Ms. Ruth's wilde bessenjam.

We zoeken eigenlijk het pad.

Wat voor enge dingen?

Ken ik jou?

Je hebt kleine slimme hazenoogjes, ben je een klein haasje?

Mijn vader en moeder hebben hier gewoond.

M'n moeder is in een vijver verdronken.

We moeten maar eens gaan, Josh. - Was dat jouw moeder?

We hebben geestenvallen, ik zal het je laten zien.

Josh, kom.

Ik ben geen baby.

Nee, je bent geen baby.

En wist je dat de geesten hier door het bos dwalen?

Ze hangen graag rond in oude schuurtjes.

Ze bezoeken je in je slaap. In je dromen.

Heb je nare dromen gehad?

Want zo'n geestenval vangt ze.

Luister. O, hemel.

Ze zijn hier nu en ze willen je wat zeggen. Iets heel belangrijk. Ze zeggen...

"Koop Ms. Ruth's wilde bessenjam."

Kom op.

Ik maakte maar een grapje. - Kom mee.

Het pad begint daar. - Bedankt.

Josh, zo heet je toch?

Ik zie je nog, klein haasje.

Ms. Ruth was best wel cool.

Ze is me er eentje.

Je gelooft toch niet in die geestenvallen, of wel? Dat is onzin.

Ze zei dat ze echt waren. Ze zei dat ze je dromen vangen.

Je weet toch hoe dromen werken. - Ja, ze laten je in je broek schijten.

Let op je taal.

Dromen komen niet van buiten.

Ze komen vanuit hierbinnen.

Het zijn gewoon je hersenen die alles proberen te begrijpen.

Dus als je nare dromen hebt, ben je misschien met moeilijke dingen bezig.

En daar kun je over praten.

Als je niks wil zeggen, kun je het ook tekenen.

Als je het kunt zien wordt het soms wat minder eng.

Het helpt je het te begrijpen en dat kun je in het echte leven gebruiken.

Begrijp je dat? - Ik denk het.

Ik wil je een geheimpje verklappen.

Jij bent de baas.

Dus als je gaat slapen, denk dan aan goede dingen van je moeder.

Denk aan de leuke tijd die jullie hadden. En ik beloof je...

dat het dan beter wordt, oké?

Wat heb ik gezegd? - Dat ik de baas ben.

Inderdaad. Zeg het wat harder.

Ik ben de baas. - Oké, schreeuwen.

Ik ben de baas.

Dat ben je. Jij bent de baas, Josh.

Mag ik een dromenvanger? - Echt niet.

Je kijkt naar iemand die 16 versies van hetzelfde refrein heeft geschreven.

Ik kijk niet naar hem, want je bent niet hier.

Het spijt me, hoe gaat het met Josh? - Goed. Hij praat over Becky dat is goed.

Hij laat wat tekenen van woede zien dus we praten tenminste.

Het is moeilijk maar ik denk dat het goed is.

Luke?

Als jullie naar de stad willen regel ik een auto...

Wat ik bedoel, is dat ik denk dat het goed voor hem is om te blijven.

Kun je me nog eens vertellen hoe Becky verdronken is?

Joshy.

Hé, kleine, ik ben gekomen om je mee naar huis te nemen.

Dat heb ik verteld. Ze was aan het zwemmen en haar hart stopte ermee.

Wat maakt het uit? - Het is iets...

wat je buurvrouw Ruth zei, of misschien de manier waarop ze het zei.

Fuck, niet Ruth. Doe me een lol en blijf uit haar buurt.

Wees niet bang.

Ik ben je moeder.

Serieus, praat niet met...

Gail...

Word wakker. Wakker worden, maatje.

Het is oké.

Het is maar een nare droom.

Maar een droom.

Gaat het?

Je weet toch dat het niet erg is om bang te zijn, nietwaar?

Wat doe jij hier, klein haasje?

Ik ben gewoon wat geestenvallen aan het zoeken.

Misschien kun je beter naar huis gaan.

En terugkomen met die mevrouw. Zeg maar dat Ms. Ruth alleen contant accepteert.

Wil je me alsjeblieft helpen?

Gaat alles goed?

Vangen deze allemaal nare dromen?

Sommige wel. Sommige vangen kwade geesten.

Sommige vangen slechte energie, sommige vangen dromen.

Gail zegt dat we baas zijn over onze dromen. Ze vindt dit allemaal onzin.

Vindt ze dat?

Ze is kinderpsycholoog, ze weet dat soort dingen.

In ieder geval probeert ze me daarom te repareren.

Ben je stuk? - Soms.

Weet je wat? Soms zijn we allemaal stuk.

Doe die tas af.

En ga zitten.

Trek deze aan. Ik zal je laten zien hoe je dingen repareert.

Als we dit gebruiken doe ik mijn vingers geen pijn...

en dan hoef ik geen handschoenen aan.

Goed gedaan. Deze verkoopt wel. Wat denk jij?

Waarom heb je dromenvangers in je bord gekrast?

Ik maak geen dromenvangers meer. Alleen geestenvallen.

Wat doe je hier? - Wil je er alsjeblieft een kopen?

Goed, wacht buiten.

Kom op.

Je kleine vriend wil het echt hebben.

Weet je...

sommige mensen kunnen dit...

als beledigend ervaren. Om andere culturen te misbruiken.

Sorry, niemand bepaalt de markt van bescherming tegen het kwade.

Wist je dat alle culturen manieren hebben om het kwade te vangen?

Dit noemen ze een Ojos de Dios.

Dit komt uit Schotland. Het heet een lijsterbeskruis.

Ik heb een boek dat ik je wil laten zien, ik weet dat je van boeken houdt.

Mensen vinden altijd een manier om weg te jagen waar ze bang van zijn.

En blijf alsjeblieft overal af.

Je bent echt nieuwsgierig, nietwaar? Zou je dat terug willen zetten?

Is Noah jouw zoon? - Was mijn kleinzoon.

Hij is dood, dat zijn ze allemaal. Net als de moeder van Josh.

Zijn vader heeft me over het ongeluk verteld.

Noemt hij het zo.

Eruit.

Kom hier nooit meer terug, begrepen?

Is het goed als het licht uitgaat?

Doe mijn deur dicht.

Eens, lang geleden was er een ridder genaamd, Sir Josh.

En hij had een zwaard.

Het is al goed, schatje.

Het begint altijd zo en dan wordt het een nachtmerrie.

En dan ga je eng doen en dan... - Ik ben geen nachtmerrie meer.

Nu je de dromenvanger hebt, kan ik naar huis.

Ben je echt hier?

Nog niet.

Ik ben alleen hierboven.

Ik ben nog niet sterk genoeg.

Heb je honger? Ik ga wel... - Ik eet jou wel op.

Papa had belooft om thuis te zijn.

Ik weet dat hij zo snel mogelijk terugkomt.

We kunnen weer gaan wandelen.

Wandelen is gewoon lopen.

Hoe heb je geslapen?

Ik heb mijn moeder gezien, in m'n droom.

Ze heeft een verhaaltje voorgelezen.

Ik heb honger.

Ik maak geweldige pannenkoeken.

Dus je hebt over je moeder gedroomd, gisteravond.

Hoe was ze? - Ze was normaal.

Ze was knap.

Ze was blij.

Ik denk niet dat hier pannenkoekenmix staat.

Er ligt wel wat muizenpoep.

Waarom deed je dat? - Wat?

Die deur open laten. - Ik deed helemaal niks.

Josh. - Ik zei dat ik niks deed.

Kom terug. Josh.

Kom op, laten we iets leuks gaan doen.

Nou, dit is leuk.

Van papa mag ik niks zeggen bij het vissen.

Mijn moeder is hier doodgegaan.

Wie heeft je dat verteld? - Mijn moeder.

Hoe bedoel je? - In m'n droom.

Ze zei dat ze het erg vond om te gaan.

Maar ze zegt als ze terug komt dat ze me nooit meer zal verlaten.

Wil je erover praten? - Het is alsof ze altijd bij me is.

Maar ik voel me gewoon anders.

Is dat normaal?

Dat is heel normaal.

Het is heel gezond en volwassen.

Je hoeft niet zo te doen.

Wat doen?

Dat je zo blij doet. Alsof je mijn moeder bent.

Ik heb geen moeder nodig.

Zoals ik al zei: ze zal altijd hier in mij zijn.

Stop. Laten we even pauzeren.

Oké. - Sorry.

Doet het pijn?

Sorry dat ik je gehaakt heb.

Dat geeft niet, het ging per ongeluk.

Dat voelt goed.

Dit is niet grappig, men...

11 jarige jongen vermoord ouders en buurvrouw in afschuwelijke slachtpartij.

Oké, bedtijd. Zet het uit. - Wanneer komt papa?

Josh, het is een lange dag geweest, zet het alsjeblieft uit.

Waarom deed je dat met die foto's? - Wat?

Lieg niet.

Ik heb echt niks gedaan. - Ik dacht dat we vrienden waren.

Ik heb niks gedaan.

Deur.

Ik zei dat die iPad uit moest.

Papa zegt dat Gail van me houdt.

Ze wil je vermoorden.

Wil ze dat?

Schat, hou je van me?

Ja.

Wil je me dan niet weerzien?

Ja.

Wanneer kom je voorgoed terug?

Ik ben nog niet sterk genoeg.

Dus moet je me helpen.

Je moet haar stoppen.

Maar ze is aardig, we zijn gaan vissen. - Je kunt maar van een van ons houden.

Zo zijn de regels.

Sorry, ik kan er niks aan doen. Ik moet nog een nacht blijven.

Ik zeg het je, ik loop hier gewoon weg.

Hoe gaat het met je?

Ik denk dat het straks gaat regenen dus het zal wel een dagje binnen worden.

Alles goed? Het is al goed, niet bewegen, ik ruim het wel op.

Loop er niet over.

Sorry, ik ben gewoon zo moe.

Wat heb je vanmorgen gedaan?

Gewoon wat tekeningen gemaakt, zoals je zei.

Zeg eens, wat is dit? - Dat is papa, dat mama en dat ben ik.

En deze?

Deze? - Ja.

Dat ben jij. - Wie is dit?

Dat is jouw overleden baby.

Gewoon mijn hersenen die dingen verwerken.

Ik ga even je schoenen halen, blijf zitten.

Ik kan dat ene roze stukje niet vinden.

Past deze, daar?

Nee.

Gaat het?

Alleen een beetje moe.

Ik ook.

Ik deed dit altijd met m'n moeder.

Gaat het?

Ja. Ik denk dat ik naar bed moet.

Oké, mama.

Lieverd?

Ik zag m'n moeder. Ze was vermoord.

Lieverd.

Je droomt. Het is al goed.

Het is al goed, ik ben bij je.

Hoe gaat het?

Ik ben de baas.

Ja, dat ben je.

Er zit honing in.

Ruth? - Waar is het?

Nee, niet weggaan. - Wat?

Je kunt niet zomaar binnenkomen lopen. - Hij heeft wat uit mijn schuur gepakt.

Niet weggaan, mama.

Heb je iets uit de schuur van Ms. Ruth gepakt?

Je moet het teruggeven. - Nee, ik wil het niet terug.

Maar je moet luisteren. Het was veilig waar het was maar nu niet meer.

Je hebt het eruit gelaten en nu zijn jullie in gevaar. Jullie moeten het nu vernietigen.

Ik heb het niet meer nodig.

Jij, blijft hier.

Vertel me wat er met je familie gebeurd is? Wat is er Becky en met Noah gebeurd?

Vertel het me. - Je luistert niet...

gooi het in het vuur. Verbrand het. - Prima, ik gooi het wel in het vuur.

Maar je blijft hier tot je zegt wat er gebeurd is.

Kleine Noah...

hij was gewoon een klein mannetje.

Hij was slim, grappig.

Hij was een klein beetje eigenzinnig, hij hield van vreemde dingen.

Hij had een verzameling die hij "speciale dingen" noemde...

waar, dode dierenvacht in zat...

botten, dode insecten.

Zijn vader zei altijd: "Gooi die rommel toch weg."

Normale jongens doen aan sport en hebben vrienden.

Ik was zijn vriend.

Het was kerstmis en ik wilde het perfecte cadeau kopen...

en er was een vrijmarkt in de straat...

en daar vond ik dat ding.

Die gekke vrouw zei tegen mij: "Wie dit in zijn kamer hangt...

zal voor altijd tegen het kwade beschermt zijn."

Ik dacht, het perfecte cadeau.

Maar wat had ik het mis.

Hem beschermen tegen het kwade?

Het was puur kwaad.

Het verslond hem. En toen...

op een dag volgde hij zijn ouders het bos in en die kleine jongen...

hakte ze dood.

Hij liep op ze af en hakte ze in stukken.

Behalve Noah.

Opeens sprong hij op als een wild dier...

en hij zwaaide met die bijl, en schreeuwde zo hard hij kon.

"Haal het eruit..."

En toen vermoorde hij de moeder van Josh.

Eens lang geleden was er een jongen genaamd Josh...

en hij had een bijl.

Als psychotherapeut kan ik je zeggen dat kinderen...

problemen hebben. Goed en...

gebruikmakend van de wetenschap, moeten we ze behandelen...

met therapie of met medicijnen.

En al die voodoo onzin helpt niet. Het helpt helemaal niemand.

En ik stel voor dat je ermee stopt.

Help. Ik kan me niet bewegen.

Hoe heb je ons hier kunnen achterlaten? - Ik moest naar de stad.

Waarom heb je me niet verteld dat Becky vermoord is?

Waar heb je het over? - Ik heb een artikel gelezen, oké?

Ik denk er niet graag aan. - Dat had je misschien wel moeten zeggen.

Ja, ik weet het. Sorry, ik had het moeten vertellen.

Hé, maatje. Ik heb je gemist.

Gail en ik moeten even praten...

ga je even naar de keuken wat eten voor me maken? Ik heb honger.

Hoe was het, hoe gaat het met hem? - Niet goed.

Hij slaapwandelt.

Willen jullie wat taart? - Ja, maatje.

Slaapwandelen? - Dat is niet het ergste.

Hij liet het kastje expres openstaan zodat het tegen m'n kop sloeg.

Hij haakte me met een vishaak.

Sorry, dat er wat ongelukjes zijn. - Dat zijn het niet.

Ik slaap, word wakker en lig onder een zee van Becky foto's.

Ik snap het niet. - Hij snijdt mijn sjaal stuk.

Hij steelt uit de schuur van Ruth, dus die komt hier...

Ik zei dat je uit de buurt moest blijven. En kinderen halen altijd streken uit.

Als kind haalde ik ook streken uit, ik heb ooit uit een winkel gestolen.

Dit zijn geen streken. - En ik heb geslaapwandeld.

Hier nog, ben ik ooit in de bossen wakker geworden.

Moet ik je die sjaal nog laten zien? - Die hoef ik niet te zien.

Ik wil een weekend met mijn zoon en wat quality time...

zodat ik me kan ontspannen. - Dat begrijp ik, en ik dan?

Bedankt, maatje.

Dankjewel, Josh.

Kunnen we morgen gaan vissen?

Dat zien we wel.

Dit is best wel lekkere taart, Joshy.

Ik ben blij dat je het lekker vindt, want dat was alles wat er nog over is.

Sorry, het...

We hebben ook een paar tegenslagen gehad, nietwaar Josh?

Nietwaar?

Gaat het?

Heb jij dit gedaan? - Nee.

Gail, kom. - Geef antwoord.

Ik heb het niet gedaan. - Zeg de waarheid.

Gail, in hemelsnaam. - Ik zei van niet, ze haat me.

We gaan hier echt weg. Vanavond.

Heeft Gail je over de vijver verteld?

Over mama? - Nee.

Ik wil niet dat ze problemen krijgt.

Ik heb dat niet gedaan met dat kapotte glas.

Dat weet ik, Joshy. Gail is gewoon...

Ze is gewoon in de war over veel dingen.

Ze zei dat ik niet over mama moest dromen. - Wat?

Ze zei dat het ongezond is en het een teken van zwakte was.

Ga maar wat slapen.

Josh heeft hulp nodig. Meer dan ik kan geven.

Denk je werkelijk dat hij het expres heeft gedaan?

Hij brak het glas en hij nam het waarschijnlijk uit de vuilnisbak.

En wat is dit?

En heb je gezegd dat hij niet over Becky mag dromen?

Nee, dat heb ik niet gezegd.

Joshy zei van wel. - Joshy zei van wel.

Geloof je zijn woord boven dat van mij? Want ik zeg het je als professional...

hij heeft hulp nodig. - Kinderen hebben nare dromen.

Misschien moet hij meer tijd doorbrengen met mij.

Gebaseerd op je jarenlange ervaring met probleemkinderen.

Gebaseerd op het feit dat hij mijn zoon is. - Ik zeg het je, hij is getraumatiseerd.

Hij heeft latente, gewelddadige neigingen...

en jij stopt ons in het huis

waar zijn moeder is vermoord. Ben je gek?

Hij heeft geen problemen Hij is in de war, hij is zes.

Jezus, hij is geen zes..

Jawel. - Dat is hij niet.

Nee, ik weet wel dat hij geen zes is.

Omdat je dat zou willen. - Daar moet je niet mee aankomen.

Kom niet aan met die psychologische kletspraat.

...dan was hij nog jouw Joshy, en Becky zou nog leven, ik snap het.

En wij moeten hier als de sodemieter weg, ik meen het.

Schatje...

het is tijd.

Ze is zover.

Toe maar. - Ik wil niet.

Ze heeft mijn plek ingenomen.

Je zei dat je haar haatte. - Niet echt.

Het is makkelijk. Kijk.

Waarom deed je dat?

Dat heb ik niet gedaan.

Jij wel.

Hé, Luke.

Wat is er aan de hand?

Wat is dit?

Ik heb je laten uitslapen. - Omdat we zo vertrekken, toch?

Schat, hij mankeert niks. Toch? - Papa gaat me leren houthakken.

We zijn voorzichtig we hebben snacks. - Ik wil hier weg.

Zodra we ontvangst hebben bel ik Dr. Fisher.

Ik ga wat tijd met mijn zoon doorbrengen.

Twintig minuten, en dan zijn we hier weg.

Gaan we nu houthakken? - Ja, we gaan heel veel houthakken.

Mijn beurt. - Nee, kalm aan.

Veiligheid voorop. Kom hier. Doe je beide handen eromheen.

Met kleine slagen.

Rustig aan.

Kijk eens aan.

Kijk eens aan.

Rustig aan.

Ik zei met beide handen.

Ik zei met beide handen.

Waarom heb je niet verteld hoe mama is gestorven?

Ze is vermoord door een kleine jongen. - Geef aan mij.

Zo is het genoeg. Geef hier.

Leg dat onmiddellijk weg. - Hij gooide haar lichaam in de vijver.

Gewoon een jongen. Een jongen zoals ik.

Eens lang geleden... was er een jongen genaamd Josh...

en hij had een bijl.

Waar is je vader?

Wat is dat?

Leg dat weg.

Weet je nog waar we het over hadden, over wie de baas is?

Wat doe je? - Onderbreek me niet...

het is voor onze eigen bestwil.

Josh. - Josh is dood.

Josh, word wakker. Wakker worden, maatje.

Josh, je vader komt terug en dan gaan we hier weg.

Ik denk niet dat papa komt. - Waar heb je het over.

Papa deed niet veilig met de bijl.

Het is Josh niet.

Dit is het.

Het kan niet worden vernietigd er is iets wat daarin leeft.

Het is onverwoestbaar.

Ik heb het gezien. Ik zag het gisteravond in mijn slaap.

En het was een vrouw.

Een afschuwelijke heks.

Oké, Ruth. Dat geloof je zelf toch niet?

Ze heeft voor altijd Noah's ziel maar nu heeft ze die van Josh.

We moeten ze vermoorden.

Jij moet hem vermoorden.

Of hij gaat jou en mij vermoorden.

Hij gaat iedereen om ons heen vermoorden en het kwade blijft maar komen en komen.

Ik begrijp het.

Ik ga je helpen, goed?

Maar ik kan je niet helpen tenzij je me losmaakt.

Wat gebeurt er?

Ga weg, ik ga er niet terug in.

Waar is hij?

Zit hij daarin? Jij weet waar hij is. Zit Noah daarin? Heeft hij pijn?

Natuurlijk heeft hij pijn, zie je niet dat hij ziek is. Hij moet naar een dokter.

Dacht je dat ik daarin gevangen zit? Dat is mijn thuis, daar wonen we allemaal.

Wachten. - Wachten op wat?

Op een speelplek.

Maar wij hebben Noah. We hebben plezier met hem gehad.

Laat hem gaan. Doe hem geen pijn meer.

Vecht ertegen.

Gail, wat gebeurt er?

Ik weet het niet. Ik weet het niet, maar ik ben hier.

Ik ben hier bij je, oké?

Josh, zit Noah daarin? - Stop daarmee.

Wat wil je nou in hemelsnaam?

Het is niet wat ik wil, maar wat dat wil. Kleine jongens worden geen monsters.

Dat worden ze wel. Dat worden ze wel, Ruth.

Sorry, ik weet niet wat er met Noah gebeurd is.

Zij weet wat er gebeurd is.

Noah?

In eerste instantie kriebelt het als ze in je zitten.

Maar dan beginnen ze aan je te eten.

Dat doet veel pijn.

Maar als je ze laat spelen, eten ze niet meer van je.

Daarom hebben ze ons nodig.

Dat had je zelf al bedacht.

Dat klopt.

Precies op het moment dat ik zou sterven, stopte hij.

Ik dacht dat hij me ging omhelzen.

Maar in plaats daarvan pakte hij m'n pols en duwde hij de bijl in mijn hand...

en haalde het langs zijn eigen hals.

Ik zag hoe hij stierf.

Ik heb mijn eigen kleinzoon vermoord.

Ik mis je knuffels.

Meen je dat, lieverd?

God, ik heb je zo ontzettend gemist.

Lieverd, word wakker.

Jij bent de baas, Josh. Stop, alsjeblieft.

Josh, nee.

Josh, stop. - Josh is dood.

Jij bent de baas.

Zeg op.

Ik ben de baas.

Nee, Joshy, er zit iemand anders in jou. Iemand die heel lief is.

Iemand van wie je papa houdt.

Weet je nog. Weet je nog hoeveel je van je papa hield en je mama?

Lieverd, ze houden van je. Ze houden ontzettend veel van je.

Ik hou van je. Ik hou van je, ik wilde gewoon jouw mama zijn.

Mama?

Hé, jochie.

Alles goed?

Ja, alleen een beetje moe.

Vertaling: Shaktimaan