Original subtitles

A entrevista

de Harun Farocki

Boa tarde.

- Ve�o polo posto de aprendiz.

- Pode esperar un par de minutos? - Podo, claro.

- Boa tarde, ch�mome Klinger. - Se�ora Klinger.

- � vostede a se�ora Kleber? - Son. Ti�amos unha cita.

- Sente, se�ora Kleber. -Obrigada.

Custoulle atopar as oficinas?

- Vamos volver tentar. - A seguinte v�tima, por favor.

Ve�a.

Ola, por favor, colla asento.

Si, se�ora Maas.

Vai unha calor infernal. Que detalle da s�a parte vir.

Seguro que preferir�a ter ido � piscina.

Tivo unha boa viaxe?

Como entrar � importante, a xente d�se de conta.

Como abres e pechas a porta, como reaccionas ao sa�do.

Adi�ntaste estendendo a man

ou agardas a ver que fan.

A xente non sempre d� a man.

Todo importa.

Cando entras nun cuarto,

a primeira impresi�n pode ser decisiva.

E hai que fixarse moi detidamente en como toma a iniciativa.

Por exemplo, temos aqu� unha cadeira.

E suponse que ela ten que sentar na cadeira, claro.

Mais cando sento na cadeira?

Ai, iso non o sei!

Nun sitio onde son un estra�o, cando chego a un cuarto

en que momento sento na cadeira?

Cando din "sente, por favor".

Debemos dicirlle que sente?

Debemos, pero non axi�a. De primeiras, deixade

que fique de p�, quizais un segundo.

Agora preciso algu�n que saia e a faga entrar.

Por favor, falade de vostede en todo momento,

ela far� o mesmo.

As� ides mostrar algo de respecto mutuo.

Fac�deo tan realista como for pos�bel.

Est� ben, m�is nada. Este � o primeiro exercicio deste tipo

Vamos analizalo e se cadra a seguinte vez aprendamos m�is.

- Quen vai facela entrar? - Eu.

Est� ben, faino, Katarina e...

di ola, pres�ntate,

ela ten que presentarse tam�n. Est� ben?

Como me presento?

S� o meu nome.

- Boa tarde - Son Lea Kunz.

- Por favor, sente. - Obrigada.

Si.

Est� ben? Canto tempo preciso para chegar,

como dou chegado...

vou conducindo, ou no transporte p�blico, como? Est� ben?

Se conduces... algu�n aqu� est� nese caso?

Non hai tal, ho?

Daquela pensade no momento do d�a,

hora punta... Est� ben.

Precisades saber exactamente onde est�.

�s veces vas por al� primeiro para mirar como �.

� mellor ir por a� antes, polo menos para mirar o sitio desde f�ra,

e saber como chegar e canto tempo leva.

Unha vez pasoume...

Son a se�ora Kleber, ti�amos unha cita.

Sente, se�ora Klinger. Obrigada.

Custoulle atopar as oficinas?

Non, quer�a mirar onde estaban e vin xa onte.

Veu onte para botarlle un ollo?

Si, as� pod�a chegar a tempo e iso.

Xenial. Sen problema.

Ben. Se�or Schuler?

Por favor, saia.

Vou facer da secretaria.

Escribide todo aquilo que vexades.

E � moi importante para calquera que...

para calquera que faga isto por primeira vez,

e moi importante non desanimarse.

E Andreas est� nese caso. Agora.

As� que cando tomedes apuntamentos

procurade que d�as terceiras partes sexan cousas positivas,

porque seguro que vai facer moitas cousas ben. Estou certa.

E quizais unha terceira parte de cousas que poida mellorar.

Iso � o que adoitamos facer cando analizamos estas simulaci�ns.

Est� ben.

Vamos.

Boa tarde. Este � o se�or Schuler.

- Schuler. - Wegner. Sente, por favor.

Obrigado.

Se�or Schuler, te�o a s�a documentaci�n aqu�,

a solicitude, o curr�culo...

Vamos comezar. Presentouse para traballar connosco

como axudante biot�cnico.

Vamos facer unha pausa. Podemos continuar por horas

e en realidade, normalmente leva arredor dunha hora.

Pero creo que xa vimos dabondo. Fix�stelo realmente ben.

Agora vamos a analizalo.

Non vamos a dicir simplemente ben ou mal, vamos dicir aquilo do que nos decatamos

e podes facer o que queiras, est� ben?

Acheg�devos a mesa, collede un bol�grafo e escrib�deo todo.

D�ixame dicir que fixeches un gran traballo, pero non vamos falar de ti.

Isto � sobre Andreas. As� que, de que vos decatastes?

Para comezar, foi moi detallado, preciso

e relativamente seguro de si mesmo.

A�nda que non lle entend�n todo.

Podes ser m�is espec�fico?

A t�a pronunciaci�n era pouco clara.

Agarda un momento, por favor.

Dixeches seguro de si mesmo, non?

O que eu notei... cando hab�a contacto visual,

se cadra porque nos co�ecemos

pero penso que � algo importante.

Contacto visual.

�s veces di m�is que as palabras.

Que significa para ti?

Para min, significa que � algu�n sincero, e que non ten nada que ocultar.

Quero dicir, cando algu�n me mira directamente.

Iso foi moi agudo. Se cadra un entrevistador nin se decatar�a,

Por que me gusta? Se cadra parece sincero, vale?

Iso � polo contacto visual. Vos decat�stesvos de algo?

Eu escrib�n que usou a mi�do a palabra 'creatividade',

tres ou catro veces seguidas. Pero eu tam�n o ter�a feito.

Se me decato de que o xefe non colle o que tento dicir

daquela hei repetir todo outra vez, tam�n.

Para al�n diso, estivo moi ben.

Se repetides unha palabra a mi�do

poden pensar que o levades preparado

e que insistides unha e outra vez co mesmo ou algo.

Cando me decato de que eu, coa mi�a creatividade e espontaneidade...

Eu coido que se expresou moi ben.

Ag�s que dixo 'eh' moi a mi�do.

Eu tam�n fago iso.

Pero tam�n o fai o xefe.

Boris Becker tam�n o fai.

Non pode acabar unha frase, non coma ti.

Como foi a s�a pose?

Eu coido que foi un pouco informal de mais.

Non, eu s� notei que estaba algo r�xida ao principio.

Funme soltando durante a entrevista.

Nun momento estaba sentada as�, e de repente realmente informal

Iso � totalmente normal. Todos nos pomos r�xidos cando estamos nerviosos.

Que pasa cando cruzas as pernas?

Non sei, penso que che fai parecer m�is r�xido.

Cando falo, que necesito, que te�o que facer?

Acenos.

Acenos, si. Se te�o que falar alto e claro,

que te�o que facer de primeiras?

Respirar. Pero se sento as�, que pasa?

Non podes respirar. Ah�.

As� que mirade, cando sento despreocupadamente

iso provoca outros medos. Que pasa cando sento despreocupadamente?

Pensan que es demasiado informal,

que non o tomas en serio. que non o tomas en serio.

Si, ese � un punto. Pero se sento despreocupadamente...

Non � mellor sentar as�

e estar m�is protexido?

Que clase de impresi�n dou

se sento as�?

Rixidez. Non irradia confianza.

Est� ben, agora sigamos traballando.

Tres de v�s concentr�devos s� na postura.

- Est� todo ben? - Est�.

Que estivo ben e que non? Que pensas?

Ben, se cadra moi poucas preguntas para o tempo que tivemos

e, ben, ti�a medo de estar facendo algo mal.

Todo o mundo ten medo. Que fixeches co escritorio?

- Era o teu escritorio? - Non.

- Que fixeches? - O que?

Ouh, apoieime.

Exactamente. Iso non est� ben. � o meu escritorio

e se te apoias nel est�s a encerrarme.

Porque � o meu espazo e se te apoias nel

primeiro, non d� boa impresi�n, e segundo,

- pensas que lle gusta? - Non.

Iso �. Iso de primeiras. Logo estabas nerviosa.

Que fas coas mans se non podes controlalas?

- Non sei. - Fai isto.

Xa non est�n.

As� que tenta non estar tan nerviosa.

D�ixame ver que m�is.

Ai, si, o pendente, facer xirar o pelo e esa leria.

En principio, o coliderado � unha boa cualidade,

non sentes a� como unha v�tima,

- despois de todo, sodes d�as pares negociando. - � moi f�cil

- acabar no papel de v�tima. - Est� ben que saibas iso.

E poidas loitar contra iso.

Ao principio, deime de conta de que sentabas torto,

estabas completamente enterrado en ti mesmo.

Iso lembroume...

un pouco o papel de v�tima.

Tam�n notei que falabas automaticamente,

sen moito entusiasmo, case como se recitaras de memoria.

Non tiveches contacto visual, sempre mirabas para abaixo.

Ao comezo, estabas realmente inseguro

e logo na entrevista deime de conta

de que aos poucos lle coll�as o ritmo.

Ben.

Pero penso que estabas moi baixo.

Soabas baixo,

o que ten que ver coa postura

porque o paso do aire est� bloqueado.

Que podes facer en contra, ou a favor, da t�a voz.

Sentar distinto.

E como podes sentar? Podes lembrar iso e practicar.

Podes p�r a cadeira m�is preto. Fai iso, contra o escritorio.

Deixa as mans no escritorio e b�tate para atr�s.

Os teus pulm�ns te�en outra posici�n

que se est�s lonxe e tes que inclinarte cara a ela, non �?

Por outra banda, esquec�n dicirche iso a ti. Como un comentario positivo.

Sempre queda ben ter as mans no escritorio.

Expresa unha certa igualdade.

Ou podes coller as t�as cousas, o bol�grafo, iso � ben normal.

As mans no escritorio provocan unha impresi�n psicol�xica:

Tes algo que esconder? Ou es sincero?

E das unha sensaci�n de sinceridade.

� perfectamente l�xico ter as mans no escritorio.

D� estabilidade ao corpo.

Est� ben?

� importante buscar soluci�ns e non s� dicir que

non estivo ben, ou o que sexa,

Que podes facer se o pasas mal co contacto visual?

Hai un truco. F�xate no nariz.

Ao principio, na cara da outra persoa, busca,

e isto � moi importante, un punto que che guste.

Non ten por que ser o nariz. Se cadra ten unha verruga enorme

e iso pode distraerte, daquela � mellor mirar para a fronte

ou para o cabelo. Porque ningu�n pode dicir... cando me est�s a mirar

non sei se me miras para a fronte ou para o queixo.

Non se pode saber exactamente.

Pero poden saber se est�s a miralos.

Se tes a cabeza gacha, van verte como unha v�tima.

- Veste facendo iso? -Vexo, si.

Ou para un punto na parede, se non hai outra.

Te�o algunha experiencia con iso, en deportes raros de combate,

onde ti�as que mirar exactamente para un punto no medio.

Non quero ter que pensar niso nunha entrevista de orientaci�n...

eh... de traballo.

Iso por�aos moi nerviosos.

Miralos directamente entre os ollos.

Non queres ser desagrad�bel?

Non podo deixar de pensar niso. Daquela, non sei que dicir.

E xero vibraci�ns completamente distintas.

Non quero iso.

Mellor practico en miralo aos ollos

con normalidade: miralo a el, mirar abaixo e a el outra vez.

Si, son t�mido. � certo.

� importante para estas cousas que son dif�ciles...

dis que es t�mido, ben. Todos temos puntos fracos.

Cando � unha fraqueza � outra cuesti�n.

Pero nunha entrevista

non tentes p�rte unha marca moi alta. Porque non vas chegar.

Non fagas do contacto visual permanente o teu obxectivo,

porque se cadra � unha tarefa demasiado enorme.

Busca o punto medio.

Por exemplo, cando che pregunte algo, m�raa.

Logo mira ao papel cando contestes. Paso a paso, non sabes?

Non todo o tempo. Ningu�n pode facelo, eu non podo.

Te�o que dicilo, eu non poder�a con iso.

Ademais, poder�a ter un efecto hipn�tico

como o que fac�as neses deportes. Non ser�a xusto tampouco.

Por suposto, o problema

que non ti�as un banqueiro competente diante,

non podemos ser competentes en todas partes.

As� que...

estiveches un pouco seca. Esa � a mi�a impresi�n. Seca.

Foi esa a raz�n ou foi inconsciente?

Non pod�a evitar sorrir.

Tam�n te sentiches as�?

Si, pode ser perigoso. Parec�as un pouco arrogante.

Como, por exemplo? Pola mirada.

Foi peor ao principio, coido.

Ben, se�orita Maas. Estamos de novo nunha importante campa�a de contrataci�n.

Sendo un ambicioso instituto bancario,

como cada ano, buscamos novos talentos

que estean interesados no negocio bancario

Despois de todo, a banca ten moitas facetas...

No que respecta � expresi�n, cando respondes � pregunta

sobre o estudo, con esas estat�sticas,

"Podo remitilo" e o t�tulo e esa leria...

Podo remitilo ao estudo do Instituto de 1991.

Foi un pouco como "Vai e leo ti mesmo".

Iso � o que se entende. Polo menos � o que eu sent�n.

� perigoso, quero dicir, esas meteduras de pata son normais,

porque non podes preparar ao cen por cen o que dis.

Podemos dicir algo da actitude da se�orita Maas?

Ben, estabas demasiado, vou dicir, ao mando.

Relativamente ao mando e firme, por as� dicir.

Un pouco fr�a de mais.

Quero dicir, nas respostas, transmit�as un elemento de...

"Vou andar con tino, non caer na trampa".

Un pouco de espontaneidade,

un toque de sinceridade, non ter�a estado mal.

Ou v�delo doutro xeito?

- Un pouco fr�a. - Sen d�bida.

E un pouco m�is de, digamos calidez,

un lixeiro toque de espontaneidade sempre ven ben.

Es unha muller nova, por baixo dos 30, supo�o

e de certo non esta mal

dar algunha resposta que pareza espont�nea.

Non tes que ser totalmente espont�nea, abrir a boca

e dicir calquera cousa, � algo demasiado importante.

Pero tam�n deberas facerlles ver

que fas algunha cousa co coraz�n.

Espero non estar a ser inxusto contigo.

S� me refiro aos 10 ou 15 minutos que falamos.

Deixoume unha impresi�n de firmeza, unha certa frialdade.

Penso que poder�as ser un pouco m�is c�lida.

Agora, unha pregunta.

Cales foron os teus m�ximos logros at� agora?

A mi�a independencia.

E todo o relacionado con ela.

Herbert, e a ti que se che ocorre?

Vaia...

Non se me ocorre ning�n.

Daquela, vamos facer un pequeno exercicio.

Pensade naquilo no que sodes bos.

Ou no que outras persoas dixeron que sodes bos.

E escribide tres puntos fortes.

Tres puntos fortes. Son bo en...

- Puntos fortes ou logros? - Puntos fortes.

- En calquera eido? - Da igual.

- Dixeches "A organizaci�n � a mi�a especialidade" - Dixen, si

Por favor, describide os vosos puntos fortes e fracos.

Ben, de certo, estou segura de min mesma.

E os puntos fracos?

En realidade, non te�o puntos fracos.

Al�grome.

Kathrin, que estou a escoitar?

Te�o que inventalos?

Non ten ning�n en serio, vaites!

Un pouco arrogante.

Un pouco arrogante?

D�cheste de conta pola reacci�n de que es ben rara.

Como humanos, temos puntos fortes e fracos.

Todos.

Inmediatamente perdes credibilidade se dis nese momento

"Non te�o puntos fracos".

De certo que os te�o no persoal,

pero non te�en nada que ver co traballo.

- Cales son? - Te�o que especificar?

A pregunta vai ser inmediata.

Por exemplo, podo dicir que me entusiasma o chocolate. Unha chea.

Mentres non o botes no teclado!

Non ten importancia para o traballo.

O luns, preguntei deliberadamente sobre os puntos fortes e fracos.

Vou mirar o que escribistes.

- Te�o un punto fraco ao final, lembreime! - Ben, grazas ao ceo!

Pero non podo dicilo!

Se�orita Martin, vamos deixar

a cuesti�n dos puntos fortes e fracos. Est� pre�ada?

Por que convertiches ese punto forte nun punto fraco

antes de describilo realmente?

Xa o dixen ao principio:

non pensara en suficientes puntos fortes de primeiras.

D�ixame volver a iso. S� pod�a pensar na asertividade,

quer�a mencionar iso. Pero cando preguntaches

"Diga varias", non pod�a pensar en ning�n outro.

Esa sa�ume axi�a. Daquela, comecei a romperme a cabeza por outra

e nalg�n momento pensei nun.

Xa mencionei a asertividade,

ese � un aspecto moi claro do meu car�cter.

Outro sen d�bida �..., e isto � algo t�cnico,

dif�cil de diferenciar, � pensar en rede,

quero dicir, ver as cousas completamente, de xeito global...

Podes usar as mans m�is do que iso.

Debera describirme como comunicativo,

no sentido de que podo expresar cousas

e podo escoitar, tam�n, se algu�n ten algo que dicir.

Podes dicir algo sobre aquilo no que non es tan bo?

Non me senta ben cando se precisan decisi�ns r�pidas

e son adiadas por moito tempo, polo que sexa,

especialmente se acontece no meu entorno

e as cousas non se acaban.

Iso non me senta ben.

Daquela, un sorriso de cando en vez transmite confianza e optimismo.

As� non parecer�s un bibliotecario fosilizado,

sen�n s� algu�n serio, que se ocupa das cousas

pero que cumpre o seu traballo con pracer e optimismo.

Actualmente, o meu soldo � algo m�is de 200.000 marcos.

E penso que esa � a suma que me gustar�a cobrar.

- Boa tarde. - Boa tarde.

Pode darme a carta, por favor? E o cart�n de identidade.

Ou se esa pregunta

incom�davos... Podo darvos un exemplo negativo

dunha muller que se presentaba a un cargo de doutora nunha gran empresa.

E sab�a que hab�a 150 persoas present�ndose.

E pregunt�ronlle iso.

Diga, porque debera ter vostede o traballo, e non o resto?

Porque debera ter vostede o traballo, e non o resto?

Ben, porque son moi creativa e imaxinativa.

E porque son moi creativa

e podo facturar moi ben todos os meses.

Facturar. Moi imaxinativa.

Porque quero moito...

realmente quero traballar nesta �rea.

Son esas as s�as vantaxes sobre os outros 40 ou 50?

P�dese dicir, si.

A xente que quere traballar na publicidade ten que ser aberta,

ten que desafiar aos demais.

A publicidade significa animar aos demais.

E ti realmente non animas a ningu�n. Polo menos, non a min.

Quero que imaxine

que o propietario dunha tenda chega a vostede,

o propietario dunha tenda pequena, non dun gran almac�n

e quere que lle dese�e un escaparate.

E que cousas poder�a usar e como o dese�ar�a.

Como enfocar�a a publicidade.

- Vela� o encerado. - Debuxando?

Tam�n ter� que debuxar, si.

Que... quere dicir para mulleres, non?

- O que? - Roupa para mulleres.

O produto �... vamos pensar que � un anuncio de perfume.

O escaparate � para anunciar perfume.

E a empresa quere que o presente ben.

Debuxo un perfume e po�o a etiqueta?

Debuxe como imaxina o escaparate.

Por certo, este tipo de traballo faino un dese�ador de interiores

pero � exactamente o mesmo, ten que saber

como desenvolver a publicidade. Como a imaxina?

Podo explicalo con palabras?

- Tente debuxalo? - Non.

- Non quere debuxalo? - Non.

Est� ben.

Daquela, expl�queo.

Ben, para comezar, se � un perfume ex�tico

ter�a que haber palmeiras...

se � un perfume de muller como...

como algo ex�tico, como un home deitado

e as� como collendo o perfume na man.

E como desenvolver�a esa idea no escaparate?

Ben, o home pod�a estar de p� a�, como unha estatua

e ter�a que ser un indio,

un home moreno, ex�tico.

E ter�a que como coller o perfume.

Si.

Ben.

Ten algunha outra pregunta?

Canta xente se ten presentado at� o momento?

Non, non te�o que dicirlle iso.

Ten que entender que buscamos ao candidato mellor cualificado

e contestar�moslle nunhas d�as semanas.

Ben, obrigada.

- Adeus e boa sorte. - Obrigada.

- Agarde, eu quedo con iso. - G�rdao vostede?

Gardo, si. Contestareille.

Iso foi duro.

Agora podemos relaxarnos.

- Agora podemos relaxarnos. - Iso �.

Dime.

Que tal?

Normal. Normal?

A xente que quere traballar na publicidade ten que ser aberta,

ten que desafiar aos demais.

A publicidade significa animar aos demais.

E ti realmente non animas a ningu�n. Polo menos, non a min.

E o do debuxo ao final, iso foi duro.

Se queres facer publicidade, grafismo,

tes que poder facer bocexos.

Tes que ser capaz de debuxar certas cousas.

Tes que poder bocexar o dese�o.

S� che ped�n que o debuxaras.

- E neg�cheste. - Si.

- E que pensas? - Que non consegu�n o traballo.

Iso te�o que confirmalo eu. Normalmente, non digo isto

pero coido que a partir de a� a cousa foi mal.

- Buscarei outra cousa... - Non, iso non significa...

Dixeches que gustabas de debuxar.

Dixen, pero non o fago moi ben.

Agora, imaxina que est�s nunha empresa. Contrat�ronte

- e o primeiro que che encargan �... - Te�o que debuxar

Si, o primeiro que che encargan � que fagas un esquema r�pido.

Que vas facer?

Vas e dis: "Non podo debuxar".

- Que pensas que vai pasar? - Chao.

Ben, � pos�bel. Daquela, non est� tan ben, non si?

� perigoso.

Ben, non hai moito que dicir disto.

Que � isto?

- Dobr�chelo as�? - Dobrei, si.

- Ten conta cando o presentes. - Si.

Est� ben.

- Ata logo. - Ata logo.

Est� ben, iso foi todo.

Iso foi duro.

Grazas polo convite.

Por favor, sente.

Custoulle chegar at� aqu�?

Ouh, chamei a secretar�a

e te�o que dicir que me explicaron moi ben como chegar.

En realidade, penso que � dif�cil perderse.

Est� moi c�ntrico e � f�cil chegar.

Iso � unha vantaxe.

Vir en coche �s veces � un problema.

Tres puntos fortes.

Non � tan f�cil, non si.

Estudei para mec�nico, nunha escola de enxe�er�a...

- Por que me conta iso? - Ben, serei sincero.

Quero soar interesante.

Quero interesalo.

Por iso lle conto isto.

Acabei os estudos na Universidade Polit�cnica.

S� t�cnico en electricidade,

enxe�eiro t�cnico, cun grao.

Traballei neste eido, e sobre todo,

quero mencionar isto, porque podo contribu�r moito

no eido do comercio.

Comercio metal�rxico,

metal...

Podo brevemente...

Desculpe, mais cando fala por tel�fono,

primeiro di o que ten que dicir

despois por que o que quere dicir e despois o di.

As� que por que me conta esta historia por tel�fono?

Porque te�o unha chea de cousas importantes que facer.

Pode comezar outra vez...

isto � moi importante no telem�rketing.

As� que, en serio que quere dicir,

por que o quere dicir

e daquela siga, breve e conciso.

Pero hai d�as posibilidades. Primeiro, comezar co xeral

tentar despertar o interese e eu escollera esa maneira.

O outro xeito ser�a

"Quero traballar no departamento de control

ou en contabilidade

ou me gustar�a ter parte na �rea de organizaci�n-

E despois ir ao xeral: presentarme, os meus estudos,

- o que fixen at� agora, o que podo facer... - Si.

Desta escoll�n esa maneira.

Non ter�a funcionado comigo.

Dir�a que te�o experiencia de panadeira,

traballei con perfumes, con vidro,

son moi prudente e boa coas contas.

Mencionar�a outra vez as mi�as cualidades

e � por iso que penso que encaixar�a moi ben aqu�.

Pero as mi�as fraquezas incl�en o traballo autosuficiente.

Penso que fago un favor ao xefe

Penso que fago un favor ao xefe

e logo se cadra vou lonxe de mais.

El sabe que os luns e domingos os luns e xoves,

se limpa a m�quina de nata montada

e eu doume de conta o m�rcores de que a nata est� agre.

As� que limpo a m�quina. Fixen algo por iniciativa propia.

Pero dix�ranme que non a limpara at� o xoves

e iso foi algo negativo,

algo que o meu superior considerou malo.

Ou son demasiado independente

e fago de mais, o que pode ser negativo,

toda esa boa vontade.

Comezan a explotarte por iso, por exemplo.

Si, un bo exemplo do que � un punto forte e un punto fraco.

Atopar a fronteira � realmente dif�cil.

Como de lonxe podo chegar, porque desfruto fac�ndoo

e espero que o xefe estea contento.

E ademais penso que te�o unha certa competencia no meu traballo.

Unha certa competencia?

Penso que pode ser considerado un punto forte.

Ou capacidade, tam�n poder�a dicir.

Cando digo unha certa competencia como soa iso?

Soa mal, quero dicir, capacidade � mellor.

- E certa? - Exacto, borra iso.

Pero b�rrao do filme, tam�n.

Outra suxesti�n para ti.

Non uses diminutivos como 's�', 'en realidade',

simplemente prescinde deles.

Se dis "S� te�o dous anos de experiencia"

ou se dis "Te�o dous anos de experiencia!".

O 's�' ent�ndese negativamente.

Ela pensa "S� dous anos? Quero algu�n que te�a tres anos!"

Se dis "Te�o dous anos de experiencia", pensar�:

"Xenial, pode comezar agora mesmo,

Non te�o que formalo durante seis meses."

Deime de conta diso desde o comezo.

Tento lembralo, pero forma parte da mi�a vida.

Esta ben

Quero dicir, somos unha banda ben curiosa.

�s veces te�o unha actitude negativa na vida.

Espero... Te�o perspectivas negativas

e sempre me fago de menos.

� parte da mi�a vida.

Desfacerme do 's�' ser�a como aprender outra lingua.

Ben, tiven a oportunidade de observalo.

A xente erra o obxectivo

porque os empresarios son como inimigos.

S� busca humillarme en calquera caso. E daquela, dalgunha maneira...

Escrib�n algunhas das mi�as propias preguntas. Son lament�beis.

Porque a outra persoa deixou o traballo?

Como primeira pregunta: Por que est� o traballo libre?

Esa � a mi�a actitude.

Ach�gome como un inimigo.

E iso � especialmente problem�tico.

Si, � moi importante que o menciones.

Esa pode ser unha maneira de falar t�a.

Moita xente non pode dicir si algo � branco ou negro,

din que � en parte negro en parte e en parte branco.

�s veces comezan as frases con "En realidade".

En realidade sempre expresa reservas. "Si, en realidade"

e logo sempre pensas nun pero.

En realidade, podo facelo moi ben.

Soa como unha limitaci�n. Pode ser modestia.

Non estou afeito a presentarme as�

ou a dicir parvadas, podes dicir.

Pero tam�n pode ser algo como

se houbera un resto de confianza que faltase.

Porque non di que � xenial? En realidade, � xenial.

Dilo tan a mi�do que case nin presto atenci�n.

Nin sequera me dei de conta mentres estaba mirando.

Si, en realidade, planeei facer iso.

Simplemente, tenta evitalo,

� unha parvada, non podes deixalo dun d�a para outro,

pero cando te�as que falar sobre ser bo en algo,

pensa niso: non "en realidade"!

Estaba pensando en que dicir.

Por iso me dei de conta de que estaba lento e reflexivo.

E pensaba en que dicir de seguido.

E non me dei de conta de dicir "En realidade".

Que expectativas de salario ten?

Te�o outra pregunta.

Canto lle gustar�a ga�ar aqu�, se�orita Wunderlich?

Xa que � un traballo a tempo completo, 3.000 marcos brutos.

- 3.000 marcos brutos ao mes? - Ao mes, si.

Non podemos pagarlle iso de primeiras.

Pensabamos pagar 2.500 marcos para este posto.

Ben, no meu �ltimo traballo o salario era as� ao comezo, tam�n,

e logo subiu cando deixei de estar a proba.

- Ao dicir as�, ref�reste a 2.500? - Refiro, si.

Conny est� a sorrir para si mesma, calada.

- Kerstin, est�s contenta co salario? - Por suposto,

porque a mi�a experiencia � que, en Brandeburgo,

o salario m�is alto que podes ter ao comezo � de 2.400 marcos brutos.

Lembrade sempre que estades a vender as vosas capacidades,

estades a vender a vosa actuaci�n.

E daquela ela di "Vale 3.000 euros brutos ao mes".

Xa est�. Rematou.

Ese � o meu prezo, iso � polo que me podedes ter.

Ela non paga as horas extras, en calquera caso.

Eu dixen: "Non podemos. 2.500"

Agardando, Carola, que acord�ramos 2.700.

Esta ben, estou satisfeita. Non ter�a sacado m�is.

Non, eu non creo que os empresarios vaian negociar,

porque ten a garant�a de atopar unha chea de xente que o faga por menos.

Co mesmo curr�culo, eu te�o tido esa experiencia.

Ese perigo existe.

Ese perigo existe.

Pero tes que protexer os teus intereses,

non os dos avogados.

Este traballo p�gase realmente mal en Brandeburgo.

En Berl�n, podo negociar 3, 3 e medio,

pero non en Brandeburgo.

Al� simplemente non, os avogados non poden.

Seino porque todas as facturas chegaban � mi�a mesa.

Sei o que entraba polo servizo legal e o que sa�a.

Poste do lado dos avogados na negociaci�n do soldo?

Pobri�o avogado s�ntoo moito por el.

Est� a piques de morrer de fame

e a�nda por riba ten que pagarme todo ese di�eiro e...

� tan triste. De certo que non, non � problema dela.

E cando eu dixen, despois de sacarche os 3.000 da cabeza,

por outra banda, dix�chelo moi ben:

"3.000 marcos". Toma!

Non te preocupes, vanche dicir se � pos�bel ou non.

E daquela eu contraataquei con 2.500. � a mi�a primeira oferta.

O que significa que se pode chegar a m�is. Te�o que asumir iso.

Daquela, ela di "2.500, non podes falar en serio, non si?"

Simplemente, non me atrever�a a facer iso.

Daquela, vamos practicalo agora.

Que expectativas de soldo ten?

Gustar�a...

2.800 marcos brutos par�ceme axeitado.

- 2.800 marcos brutos por mes? - Si, claro.

Non podemos pagarlle iso.

E por que non?

Arrecona, non preguntes por que.

Non � asunto teu

por que non podo ou non quero ou o que for.

Por que non, manda carallo!

Vaia pregunta.

A�nda temos que chegar a un acordo nun tema importante: o di�eiro.

Canto lle gustar�a ga�ar aqu�?

Ben... eu pensaba nuns 2800 brutos.

- Por mes? - Si.

- Esta ben. - Ben.

2.800 marcos.

Como te sentes agora?

Ben? Est� ben?

Acabo de decatarme do que me preguntaches.

� certo. A min pasoume o mesmo.

Esquecera que preguntaras iso.

Nin sequera me dei de conta de que estabas preguntando.

- Ao final ou en xeral? - Durante a entrevista.

Acabo de decatarme de que me preguntaches iso.

- Vamos volvelo facer, est� ben? - Non, non, agora o entendo.

Aceptei a petici�n e non negociei nin nada.

E logo segu�n,

esperando que Kathrin dixera "Pod�a ter pedido 3.000"

Esa � a cuesti�n: se a petici�n � inmediatamente aceptada

m�rdeche a rabia,

basicamente, deixaches escapar os cartos.

Non me debera morder a rabia se consegu�n o traballo.

Faino, de calquera xeito.

M�rdeche igual.

Podo darche un exemplo persoal, da mi�a familia...

Apunta un pouco alto.

5.500 marcos te�en que entrar, primeiro.

D�ame un par de raz�ns polas que deba pagarlle iso.

Por que pensa que vai facer entrar tanto di�eiro?

5.500 marcos.

Ben, penso, como dixo antes,

que � un traballo estresante, vou ter que ampliar o negocio en Berl�n.

Crear unha rede de compa��as, unha rede de empregados,

e iso � sen d�bida unha tarefa angustiosa.

O que non quere dicir, como dixo vostede,

que se consiga de contado.

Creo que non me expresei ben.

Ningunha ama de casa recibe un penique polo seu traballo duro.

Se eu fose ti,

non abordar�a unha situaci�n real as�.

Porque o compromiso non se compensa

de certo non como ser�a se debera "moralmente".

Non, no capitalismo (aqu� en estado puro) s� conta o beneficio.

Non podo dar unha cifra exacta, pero hei traer moito di�eiro.

Si, se dis "Son capaz de facer este traballo,

podedes contratarme sen dubidalo, hei traer clientes",

non podes recuar e dicir:

"Vaia, te�o medo, mellor se te�o un salario fixo"

Gustar�ame pedir que, ao comezo, tivera un salario fixo.

S� para ter a oportunidade de centrarme no traballo.

Con iso demostras que tes d�bidas sobre o teu �xito.

� algo dif�cil, se co�eces o eido,

podes botar a lingua a pacer e dicir "Vou conseguir 10 clientes ao d�a

e traer unha chea de cartos". Pero eu nunca traballei diso.

Non podo darlle unha cifra estrafalaria. Ou estou equivocada?

O teu traballo � convencerme para que te contrate,

a�nda que che falte experiencia espec�fica no eido,

porque sabes que podes facelo e vas traballar o dobre.

Non te�o ningunha raz�n para contratarte se non. Vou pensar:

"Vaia, en realidade, non cre que poida facelo".

Voume decidir pola outra persoa

ou agardar catro semanas para coller algu�n con experiencia.

Ou se non, vanme berrar en L�denscheid e dicirme:

"Que raio de tipo contrataches?" Te�o que asegurarme.

Se me compras un coche usado, non queres escoitar

que andou 0 quil�metros e que est� completamente novo.

Sabes que cho vendo porque ten algo malo

ou porque xa me decid�n por algo mellor.

Non queres escoitar a verdade,

que che diga que ten problemas e que non arranca no inverno.

Queres saber como vai.

E eu digo "Si a mi�a dona non estivera tola,

nunca me desfar�a deste coche.

Non gasta nada, � moi econ�mico, nunca falla.

Non te�o raz�ns para desfacerme del. D�eme, literalmente".

Iso d� seguridade. � un xogo.

As� que debera ter dito: "Vou traer beneficios,

non hai ning�n problema" ou que? A�nda que non te�a nin idea de como facelo?

Si, con tres signos de admiraci�n.

Non tes experiencia, as� que precisas compromiso e optimismo

e estamina, para compensalo.

Eu digo: "Se o contrato,

estou a darlle confianza por anticipado"

Por suposto.

E non podes estragalo dicindo

"Ben, non estou segura"

Rompo a confianza que me dera.

Hai xente que nos trata un pouco como parias.

Xente que pensa que cobramos unha chea de cartos para explotar a outros.

Hai estereotipos profesionais: curas, doutores...

e nos estamos no m�is baixo.

Mesmo os asesores fiscais son m�is populares do que n�s.

Como te enfrontar�as a iso, como o aceptar�as?

Estou certo que deches unha chea de marxismo-leninismo

cando estudabas.

Estou certo de que tes ideas propias sobre o mundo.

� para ti sinxelo aceptalo ou hai cousas

nas que dir�as "por a� non paso"?

Ben, penso que podes velo positivamente, tam�n.

Despois de todo, � unha oportunidade para que os parados

entren de novo no mercado de traballo.

Si, non sei. Ese � o problema.

Podemos volver miralo.

Penso que neste punto tes que prepararte

e pensar: "Vale, isto � o que hai"

e deixar de acovardarte e ser convincente.

Non espero unha pregunta sobre marxismo-leninismo

cando me presento a un posto de oficinista.

Dixo 5.500 marcos. Ten idea

de canto di�eiro pode facer entrar?

Pensa que ao comezo

(acabamos de comezar en Berl�n),

vai facer entrar tantos cartos inmediatamente?

Ben, polo menos ese � o meu obxectivo.

Se o consigo ou non est� por ver,

verase o primeiro mes.

Sospeitaba que non eras a persoa indicada, e confirmouse.

Vela� o problema.

Polo xeral, cons�ltalo coa almofada e decides "Debera ou non?".

Por outra banda, parece competente,

ten un bo perfil acad�mico, ten seguridade en si mesma,

pode ir falar coas grandes empresas.

Iso vale moito para min. Xoga ao seu favor.

Pero a direcci�n de L�denscheid

nunca me perdoar�a que dixese:

"Ben, podes ter 5.500 mentres esteas a proba"

Se os chamase agora, dir�anme "C�llea,

pero ofr�celle 3.000 ao principio e veremos que pode facer.

Se � boa, o traballo � seu.

Se non fixera iso, despedir�anme de contado.

Dir�anme: "Busca choio de traballador social!

Estragaches a oportunidade que ti�as en Berl�n.

Que che pasou? Debe ser a cidade,

eras tan racional en L�denscheid". Esa � a realidade.

Pero se dis "Non estou certa. Vou esforzarme,

pero non podo dar garant�as, non sei se o podo facer",

daquela est�s a pedirlles demasiado.

Porque basicamente est�s ped�ndolle, para contratarte,

que abandone o papel que ten. Porque lle est�n a pagar

para minimizar o risco de contratar a persoa equivocada.

Esta ben, xa vexo.

Sab�a que ti�a dificultades con iso.

Se volve ocorrer, procura apartarte e deixalo estar.

Porque tes que estar � altura das t�as promesas.

Por suposto.

De que che serve se pasas a entrevista

con toda a enerx�a e cunha boa actuaci�n

e �s d�as semanas d�ste de conta de que o traballo non � para ti?

Non podes facelo. � outro mundo.

Non es unha vendedora e ben...

Iso estar�a mal.

Se iso � o que pensas, non o fagas. Ga�ar m�is di�eiro est� ben, pero...

Realmente non me imaxino facendo un traballo como este.

Preferir�a conducir un taxi.

Por iso din unha impresi�n a�nda peor ca ti.

Non poder�a p�rme diante dunha c�mara cunha historia como esa.

Non dar�a sido convincente

P�nseme o cabelo de punta cando penso

que se sup�n que te�o que aumentar os beneficios!

E queren que o parlamento revogue a lexislaci�n laboral,

"Precisamos desregulaci�n, as� poderemos medrar, crear sucursais"

"Vou sacar 10.000, non 7.000, e mira a eses pobres nugall�ns".

Iso pode ser moi racional economicamente...

Ben, vamos deixalo aqu�.

A entrevista

Subt�tulos: Cineclube de Compostela Compartir non � delito!