Original subtitles

AVC Sub-Thai แปลโดย บิ๊กนั้น เผยแพร่ที่ AVCollectors.com เท่านั้น

-กลับมาแล้ว -กลับมาแล้ว...

กลับมาแล้วเหรอคะ

-กลับมาแล้วเหรอคะ -อาา...มาแล้วล่ะ

-จุนซังเป็นยังไงบ้างคะ -อาการหนักเลยล่ะ

เดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟังนะ

จุนน่ะมันยังเศร้ามากอยู่เลย...

เห็นว่าออกจากงานด้วย

ตั้งแต่คุณนายเสียไปในอุบัติเหตุครั้งนั้น สภาพจิตใจเขาก็ยังไม่ดีขึ้นเลยสินะคะ

มันก็ผ่านไปปีนึงแล้วนะ... แต่ก็ยังเก็บตัวอยู่บ้านตลอดเลย

ตอนที่มิยูเป็นพนักงานให้คำปรึกษา มีเคสแบบนี้มั้ย

ก็เคยเห็นมาอยู่นะคะ...

แต่สาเหตุอาจจะไม่ได้มาจาก ภรรยาเขาเสียอย่างเดียว...

อาจจะมีเรื่องงาน เรื่องสุขภาพเข้ามาพ่วงด้วย

อืม..งั้นเหรอ...น่าเป็นห่วงนะเนี่ย

เจ้านั่นดูสีหน้าหมองมากเลย

พ่อของจุน ลุงเคนจิใจดีกับผมมากเลยนะตั้งแต่เด็กแล้ว

งั้นเหรอคะ

พ่อผมน่ะชอบได้ไปทำงานต่างประเทศบ่อย ๆ

ช่วงปิดเทอมหน้าร้อนผมก็ได้ไปค้างบ้านลุงเคนจิ ผมล่ะโตมากับจุนเลยนะ

ฉันว่าถ้าได้ปรับเปลี่ยน สภาพแวดล้อมจะดีมากเลยนะคะ

ลองให้เขามาอยู่บ้านเราซักพักจะเป็นยังไงคะ?

-เอ๊ะ...ได้เหรอ? -ได้สิคะ

คนที่เก็บตัวอยู่คนเดียวแล้วล้มป่วยน่ะ มีเยอะเลยนะคะ

สมกับเป็นนักสังคมสงเคราะห์เก่า เฉียบมากเลย! ผมจะลองบอกให้เขามาหางานที่นี่ดูนะ

"เปล่าซึมเศร้าแค่เอาแก้เซ็ง"

โอ้...จุน!/อ้ะ โชตะ

-ขอบคุณมากนะที่ให้มาอยู่ด้วย -จุนซังไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ

มิยูซัง...ห่างหายกันไปนานเลยนะครับ

สุภาพเกินไปแล้ว! เอาล่ะ ๆ เข้ามาก่อนสิ

เชิญเลยค่ะ

-นี่ค่ะ เชิญดื่ม -ขอโทษด้วยนะ...ที่ต้องมารบกวนแบบนี้

ไม่หรอกค่ะ...เรารอต้อนรับจุนซังกันเลยนะคะ

บ้านเดิมฉันน่ะมันแคบ

ก็เลยคิดไว้ว่า ถ้าได้สร้างบ้านดี ๆ อยู่ ก็จะให้แกมาเที่ยวหา

สุดยอดเลยนะ โชตะ

มีบ้านดี ๆ แบบนี้ได้ในโตเกียว

ต่างจากฉันลิบลับเลยว่ะ

ใช่ว่าจะได้มาง่าย ๆ นะเนี่ย ต้องผ่อนบานเลย

มิยูก็ต้องลำบากทำงานตั้งนานเลย/งั้นเหรอ...

ว่าแต่...

แกยังไม่มีลูกอีกเหรอ

ก็คิดว่าอีกไม่นานหรอก

-ก็แค่รออะไรลงตัวซักพักก่อน -เนอะ...

จุน....ก็ยังดูห่อเหี่ยวจริง ๆ นะ

ก็อยู่ดี ๆ คนสำคัญที่สุดมาด่วนจากไป...

เจ้าตัวก็คงสับสนอยู่ว่าจะมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร

จริงด้วยนะ...

มนุษย์ก็ขอแค่มีใครบนโลกนี้ ซักคนที่ต้องการเราล่ะนะ

ถึงจะมีแรงฮึดมาใช้ชีวิต

ก็จริงนะคะ

พรุ่งนี้ตื่นเช้า นอนเถอะเนอะ

-อื้ม ฝันดีค่ะ -ฝันดีนะ

อรุณสวัสดิ์

-อรุณสวัสดิ์ค่ะ -ไปทำงานเหรอครับ

-วันนี้มิยูก็ไปทำงานพาร์ทไทม์น่ะ -ทำข้าวเช้าไว้ให้ด้วยน่ะค่ะ ทานได้เลยนะคะ

-ขอบคุณครับ -งั้นไปก่อนนะ

-ไปก่อนค่า -เดินทางกันดี ๆ ครับ

อาา...กลับมาแล้วเหรอครับ

จุนซัง...มื้อเย็นเป็นแกงกะหรี่หรือสตูดีคะ

ได้หมดเลยครับ

โชตะได้พูดอะไรเกี่ยวกับผมมั้ยครับ

โชตะซังเหรอคะ?

เขาคงเบื่อที่ผมยังจมอยู่กับ ความทุกข์แบบนี้ใช่มั้ยล่ะครับ

โชตะซังไม่ได้เป็นคนใจร้ายแบบนั้นนะคะ

เขาเป็นห่วงคุณมากเลยนะ

ช่างไม่เข้าใจอะไรจริง ๆ

ที่ผมยังจมอยู่กับความเศร้าแบบนี้...

ไม่ได้เป็นเพราะเมียผมที่เสียไปหรอก

เธอน่ะมีชู้....

เธอโดนรถชนตอนกำลังจะไปหาผู้ชายคนนั้นพอดี

โชตะน่ะ... ไม่ได้เข้าใจความรู้สึกผมจริง ๆ หรอก

-มิยูซังเองก็... -เดี๋ยวก่อนค่ะ..

-จุนซัง -แล้วเมียผม...จะรู้สึกยังไงกันนะ

ที่หักหลังผม...หล่อนจะรู้สึกยังไงกันนะ

จุนซัง

ปล่อยนะคะ ปล่อยด้วยนะคะ

ผมอยากจะรู้จริง ๆ!

-ความรู้สึกที่ได้หักหลังผม... -ใจเย็น ๆ นะคะ

เธอรู้สึกรู้สึกยังไง...ถึงได้ทำแบบนั้น ผมอยากจะรู้จริง ๆ!

เดี๋ยวค่ะ! อย่าค่ะ!

ความรู้สึกนั้น...มันจะเป็นยังไงกันนะ

ไม่นะ จุนคุง รวบรวมสติก่อนค่ะ!

-ไม่นะ -ผมไม่รู้จริง ๆ/ ใจเย็น ๆ ก่อน!/ว่าเธอรู้สึกยังไง

หยุดนะ!

ใจเย็น ๆ ก่อนนะ!

ผมไม่มีทางอื่นแล้ว...ที่จะได้เข้าใจความรู้สึกนั้น!

-ยังไงก็ไม่ได้นะคะ! -ผมอยากหลุดพ้นจากตรงนี้ซักที

เธอรู้สึกยังไงกันนะถึงได้ไปมีชู้...

ไม่ได้นะคะ! มันจะไม่ดีนะ!

ไม่นะ อย่ามองนะ!

ฉันบลอกว่าไม่ไง!

หยุดนะ! หยุดนะ!

แบบนี้ไม่ได้นะ!

ไม่ได้นะ!

ปล่อยนะ!

มันจะเป็นเรื่องใหญ่นะ!

หยุดนะ!

หยุดนะ! ไม่นะ!

ปล่อยฉันนะ!

ไม่ได้นะ ไม่ได้จริง ๆ นะ!

ขอร้องนะ

ไม่ได้นะ ทำแบบนี้ไม่ได้

หยุดนะ!

จุนซัง

ปล่อยนะ!

หยุดเถอะนะ!

ไม่นะ!

ขอร้อง!

ไม่นะ ขอร้อง!

ไม่นะ ฉันแย่แน่เลย!

ขอร้องนะ หยุดเถอะ หยุดเถอะ

ไม่นะ หยุดนะ!

ไม่นะ!

หยุดนะ!

จุนซัง...

ฉันบอกว่าไม่ได้ไง!

หยุดนะ!

ไม่ได้นะ หยุดเถอะ

-จะแตกแล้ว -หยุดเถอะ

หยุดเถอะ

มันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่นะ

ไม่ได้นะ ขอร้อง

จะแตกแล้ว!

-แตก แตก! -อย่านะ!

กลับมาแล้ว!

-โอ้...กลับมาแล้วเหรอ -ทำอะไรอยู่เนี่ย มิยูล่ะ?

อาบน้ำรึเปล่านะ

-เนี่ยเสร็จแล้วเนี่ย โชตะกินนี่ดิ -อื้ม กิน ๆ

ดูแกดีขึ้นนะ...ดูสดใสขึ้น มีอะไรดี ๆ เหรอ

เอานี่...เอาไปไว้นี่นะ

จุนดูสดใสขึ้นมาหน่อยละนะ สงสัยเป็นเพราะมิยู

-ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย -ขอบคุณนะ

ขอบคุณมาก ๆ เลยนะ

เมียผมน่ะ...

เธอรู้สึกยังไงนะ?

ที่หักหลังผมไปแบบนั้น...เธอรู้สึกยังไงนะ

จุนซัง ปล่อยนะ ปล่อยฉันเถอะ!

ผมอยากจะรู้มากเลย!

-แล้วรีบกลับนะคะ สู้ ๆ นะ -ขอบคุณนะ ไปก่อนล่ะ

ไปดี ๆ ค่ะ แล้วเจอกันนะ

ขอร้องล่ะ...อย่าให้มันมากไปกว่านี้เลย!

เย็นชาจังเลยนะ ไม่เป็นห่วงผมเลยเหรอ

แต่ว่า...เดี๋ยว หยุดเถอะ!

งันก็แสดงให้เห็นสิ

โม้กสิ/ ไม่นะ ไม่เอา

เอาเข้าไปดี ๆ สิ ทำให้ผมมีความสุขหน่อย

ไม่นะ!

หยุดนะ!

สวัสดีครับ

มีใครอยู่มั้ยครับ?

มีใครอยู่มั้ยครับ?

ผมเอาวางไว้ที่ประตูนะครับ

ในโตเกียวนี่ก็มีงานให้หาทำเยอะเลยนะ

ทำงานที่นี่เลยดีมั้ยนะ/แบบนั้นก็ดีเลยสิ

เดี๋ยวฉันช่วยแกเอง

จะให้อยู่ที่นี่ฟรี ๆ ไปตลอดคงไม่ดีหรอก

ห้องนั้นมันห้องทำงานของโชตะนี่นา...

ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก ว่าจะเอาทำเป็นห้องให้ลูกน่ะ

ห้องลูกเหรอ?

นายบอกว่ายังไม่ถึงเวลามีลูกนี่ หรือว่าใกล้เต็มที่แล้ว

ก็...พูดเอาไว้ล่วงหน้าน่ะ

อย่างงั้นเหรอ

ดื่มแล้วก็ง่วงแล้วล่ะ ไปนอนก่อนนะ

-มิยูซัง ฝันดีนะครับ -ฝันดีค่ะ

ฝันดี

เราก็ขึ้นนอนกันเถอะ

เอาไว้ล้างพรุ่งนี้ก็ได้จานน่ะ รีบมานะ

ไม่ได้นะ...โชตะซังเค้าอยู่นะ

-ไม่เป็นไรหรอก... -ทำแบบนี้ไม่ได้นะ/ไม่เป็นไรหรอก

เจ้านั่น...คงหลับไปแล้วล่ะ

ไม่ได้นะ! หยุดนะ!

คุณอยากจะทำให้ผมดีขึ้นไม่ใช่เหรอ

บอกว่าจะช่วยนี่นา

แต่แบบนี้ไม่ได้นะ...

ถึงคุณพูดแบบนั้น...

...แต่ก็รู้สึกดีใช่มั้ยล่ะ

ไม่นะ/เดี๋ยวมันตื่นนะ

-ปล่อยนะ -ถ้าไม่เงียบ ๆ มันได้ตื่นแน่

ไม่นะ..

เงียบ ๆ ไว้

-หยุดนะ -ดีใช่มั้ยล่ะแบบนี้

เจ้าโชตะมันนอนอยู่

มันไม่ดีนะ รู้ใช่มั้ย?

-อายนะ -สวยจัง

ไม่นะ!

จุนซัง

-อย่านะ -เงียบ ๆ เถอะ

ไม่นะ

เอาออกนะ

ตรงนี้นี่แฉะมากเลย

แฉะเยิ้มเลย

ฟินใช่มั้ยล่ะ?

แฉะขนาดนี้เลย

ไม่นะ!

-ฟินมากเลยเหรอ? -ไม่นะ

ความรู้สึกที่โดนละเลยนาน ๆ จะเป็นยังไงนะ

โชตะจะตื่นเอานะ

รู้สึกดีมากเลยใช่มั้ย

หยุดนะ

แฉะขึ้นเรื่อย ๆ เลย

จุนซัง ไม่นะ!

โดนเบ็ดแบบนี้ ฟินใช่มั้ยล่ะ

ไม่นะ

แบบนี้เป็นไงล่ะ

ไม่นะ

อ้าปากสิ

อ้าปาก

ไม่นะ

ถ้าไม่เงียบเอาไว้ โชตะจะได้ยินนะ

ถ้าไม่เงียบไว้ โชตะจะตื่นนะ

จะตื่นนะ!

อิ...คุ!

อิคุ!

อิคุ!

เป็นไงล่ะ มีความสุขมากเลยใช่มั้ยล่ะ

ไม่นะ

ไม่นะ...เสร็จ

เสร็จจ

เสร็จจ

เสร็จจ

-จะแตก!! -ไม่นะ!/แตก!!

แตก!!

บริษัทนี้น่ะ คนรู้จักเคยทำ...

บอกว่าบรรยากาศการทำงานดีมากเลยนะ มีออกค่าที่พักให้ด้วยนะ

-อยากลองสมัครดูจัง -อื้ม...แนะนำเลยเนี่ย ยิ่งเร็วยิ่งดีเลย

มิยู...เอาสูทผมให้เค้ายืมหน่อยสิ

อิคุ!

เสร็จ!

ดีจัง..

เสร็จ!

ว่าแต่...

เรื่องที่อยู่น่ะ..วันก่อนฉันลองไปดูมาละนะ ว่าจะเอาห้องนี้แหละ

จริงดิ? เยี่ยมเลยดิงั้น

ขอโทษที่ต้องพูดแบบนี้นะ...โชตะแกมาเป็น คนค้ำประกันให้หน่อยได้มั้ย

ได้ดิ จะย้ายเมื่อไหร่ล่ะ

ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้ทันภายในเดือนนี้แหละ

ฉันต้องรบกวนทั้งสองคนมาตลอดเลย

อะไรกันล่ะ มาดราม่าอะไรตอนนี้?

แต่ก็เอาเหอะ...พอแกไปแล้ว ฉันก็จะได้มาโฟกัสเรื่องปั๊มลูกซะที

อ้าว...กลายเป็นตัวขัดขวางความสุขเฉย

โชตะ...เอาใจใส่มิยูซังดี ๆ นะ

ต่อให้แกไม่บอก ฉันก็ทำอยู่แล้ว

ไม่อยากให้ผมไปใช่มั้ยล่ะ?

พอผมไปแล้ว...

คุณก็จะได้ปั๊มลูกกับโชตะตรงนี้ใช่มั้ยล่ะ

คุณมันแย่

ให้ผมไปมั้ย

เป็นไงล่ะ กับชายอื่นที่ไม่ใช่โชตะ

ชักสิ

ดีจัง...

ตรงนั้นแหละ...ดีมากเลย!

เสร็จ!

เยี่ยม...

เอานมหนีบให้หน่อย

เสร็จ!

อาา..ดีจัง!

อาาเสร็จจ!

เห็นที่เราเย็ดกันชัดเลย

เสร็จ!

ดีจัง...

ไมไหว เสร็จ!!!

เสร็จ!!!

สุโค่ย

ดีมากเลย!

เสร็จ เสร็จ!

สุโค่ย

เสร็จ!

เสร็จ เสร็จ!

เสร็จ!

ลึกจัง ใส่ลึก ๆ เลย

ดีจัง

ตรงนั้น...เสร็จ!!

เดี๋ยว แรงมากเลย!!

ตรงนั้นเลย...ฟินมากเลย!

ฟินใช่มั้ยล่ะ จูบหน่อย

ขอแตกในได้มั้ย

-แตกในได้มั้ย -แตกใน!?

แต่ว่า..

ฟินมากเลย....เสียวจะ จะเสร็จ!

อิคุ!!

แตกในได้มั้ย

แตกใน...ไม่ได้นะ

อาา...ดีมากเลย

จะแตกแล้ว!

ไม่นะ!

แตก!!!

จุนย้ายออกไปแล้วก็ค่อยโล่งอกหน่อยนะ

ทำไมล่ะคะ

ก็สายตาที่หมอนั่นมองคุณน่ะสิ... ผมรู้เลยว่ามันคิดอะไรกับคุณแน่นอน

มิยูอาจจะไม่ทันสังเกตเห็นนะ

โชตะซังคิดมากไปเองรึเปล่า... เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ

ผมรู้จักเขาดีนะ... เราโตด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ

ต้องไปแล้วล่ะ...ได้เวลาแล้ว ไปก่อนนะ

-เด๊๋ยวแป๊บนึงค่ะ -เดี๋ยววันนี้กลับเร็วนะ