Original subtitles

Emredersiniz efendim.

Hiç vakit kaybetmeden bu konuda titiz bir çalışma yapacağım.

Bana inanabilirsiniz.

Arkadaşlar, bu kez aldığımız görev son derece ciddi. Şehrin çeşitli yerlerinde

açıkça faaliyet gösteren fuhuş yuvalarının basılması için elimizden

geleni yapacak.

Bu tür kirli işler çevrilen fuhuş yuvalarını derhal zararsız hale

getireceğiz.

Gir! Birinci operasyonda yakalanan kadınlar dışarıda komiserim.

Emirleriniz efendim?

Teker teker içeri alın. Diğerleri nezarette bekletilsin.

Bağ üstün efendim.

İlk kez görüyorum seni.

Adın Funda.

Soyadın Gürkan.

Doğru mu? Evet efendim.

Elin yüzün temiz.

Saf ve iyi bir kıza benziyorsun.

Sen moda evi görüntüsü altında çalışan... ...Bir randevu evinde

yakalanmışsın.

Kötü bir yer olduğunu bilmiyordum efendim.

Hastanenin vereceği raporda gerçekler ortaya çıkar.

Anlarız neyin nesi olduğunu.

Yalvarırım yardımcı olun bana! Dinleyin beni!

Kötü bir yoldayım ama başındayım.

Yardımcı olursanız geri dönebilirim, dürüst olabilirim.

Ne olur dinleyin beni!

Küçüklüğümden beri en büyük dileğim artist olmaktı.

Filmlerde görünmek, sahnelerde...

...şarkı söylemek için... ...canımı verebilirdin.

Kötü yola düşmenin nedeni... ...artist olmayı istemem değil herhalde.

Babam ben küçükken ölmüş.

Hatırlamıyorum bile. Hiç görmedim.

Annem büyüttü beni.

Kendi çıkarları, kendi zevkleri için... ...bir yığın erkek girdi evimize...

...bir yığın erkek çıktı.

Hepsine baba demek zorunda kaldım. Ama hiçbiri...

Gerçek babamın yerini tutamaz!

Tutmadı!

Salak salak bakma!

Aslanım!

Gel kız!

Gel de su babanın suyunu döküver!

Ne kadar serpildi şu kız maşallah!

Ne kadar güzelleşti!

Uyuyamadım bütün gece!

Helaya kalkmanı bekledim. Seni öpmek, seni sevmek, seni okşamak için!

Deli misin, annem görecek!

Ananında bana!

Kurtuluş yoktu artık.

Belli olmuştu her şey.

Ne yazık ki bir gece... ...Arzuları gerçekleşti.

Anneme anlattım olanları.

Bu adamın basit bir adam olduğunu... ...Beni kirlettiğini anlattım.

İnanmadın! Yalan söylüyorsun!

Sen kandırdın! Sen baştan çıkardın onu!

Bunca yıllık kocamı tanımaz mıyım ben? Şıllık!

Anne! Neden anlamıyorsun beni?

Neyi anlayacakmışım? Hayat böyle kızım.

Senin için mutluluğumu yıkamam ben. Ben de gencim.

Benim de kocaya ihtiyacım var.

Ben kızınım senin.

Bir köşeye... ...Sokaklara fırlatamazsın beni.

Benden bu kadar.

Büyüttüm, bu yaşa getirdim seni.

Hem... ...Hem artık benimki de istemiyor seni.

Evet!

Ya o, ya ben! Anne!

Yardımcı ol bana!

Oruç mu yapma beni!

Olmuşsun zaten!

Zavallı kocama bile iftira attın.

Kala kala sana mı kaldı, salak!

Anne!

Anne!

Canım benim!

Evden ayrılacaktın.

Başka hiçbir yolun yoktu.

Ayrıldın ve İstanbul'a gelip... ...Artist olmanın yollarını aradın.

Evet efendim!

En meşhurların bile... ...Dürüst olmayan yollarda yaşayıp... ...Yükseldiği bir

ortamda... Senin başarı göstermen olanaksızdı elbet.

Hikayenin sonu belli.

Başka çarem yoktu.

Kendimi İstanbul sokaklarında, sonra ünlü bir artist bürosunda buldum.

Buyurun!

Beni arıyormuşsunuz.

Şarkıcı olmak, filmlerde oynamak istiyorum.

Yardımcı olabileceğinizi söylediler.

Benim yardımcı olabileceğimi mi söylediler?

Evet.

Meşhur edecek misiniz beni?

Hemen bir filmde oynatabilecek misiniz?

Tabii yavrum.

Tabii ama... ...Önce soyunman gerek.

Soyunmakla ne ilgisi var? Şöhret olmalı. Şöhrete giden yolun ilk durağı

soyunmaktır.

Görelim bakalım.

Yüzün güzel!

Göğüslerin güzel mi?

Kalçaların da!

Soyunmasam olmaz mı?

Olmaz kızım!

Olmaz yavrum!

Bugün kimleri tanıyorsan... ...Kimleri hayranlıkla seyrediyorsan... ...Hepsi

tek tek soyunarak bu duruma geldiler.

Hepsi tek tek bu yoldan geçtiler.

Mine Mutlu...

Arzu okay, feri cansel, zerrin egeliler!

Hadi, soyun bakalım!

Aaa, suratını asma ama, gülümse biraz!

Biraz daha dişi ol!

Biraz daha!

Hiç

üzülme!

Bu iş tamam!

Şöhretin kapıları ardına kadar açıldı.

Soyunuş o soyunuş! Bir daha hiç giydirmediler değil mi?

Hep soydular!

Hep soydular!

Hep soydular!

Soydular!

Soydular!

Soydular!

Dürüst olun demek, dürüst olun demek, örnek insan olun demek kolay.

Hep öyle olmak istedik ama olmadı. Bırakmadı insanlar.

Ezdiler, sömürdüler, posamızı çıkardılar.

Sürük gibi emdiler.

Kene gibi canımızı, kanımızı emdiler.

Ben de insan gibi yaşamak, insanca yaşamak istedim ama olmadı.

Bir yaprak gibi sürüklendim bütün yaşamın boyu.

Yaşamak için her boyaya girdim, her renge boyandım.

Yine de yaranamadın insanlara.

Sattılar seni.

Belki de isyan ettin, belki de bağırdın.

Evet, isyan ettim, bağırdım, çağırdım insanlara.

Dinlemiyorsunuz beni.

Daha fazla kalamazdım bu manyak insanlar mezbahasında.

Ayrıldım.

Ayrıldım ve yıllardır görmediğim ablamın yanına döndüm.

...Dürüst olmaya, dürüst bir hayat yaşamaya kararlıydım.

Abla!

Ne kadar özlemişim seni!

Beni affet ablacığım!

Hiçbir şey söylemeden ayrıldım yanından.

Oysa sana gerçekleri anlatmam gerekirdi.

Yorma kendini! Döndün ya, beraberiz ya! Beraberiz ama eskisi gibi değilim.

Tertemiz dönemedim sana.

...Ablalık değil, hem annelik, hem babalık yaprağın kardeşin yok

karşında... ...O tertemiz, o pırıl pırıl, o saf kardeşin yok karşında...

...O melek öldü, öldürdüler o meleği, yaşamıyor o melek...

...Yaşayacağız, ortamımız ne kadar bozuk olursa olsun... ...Düzenimiz ne kadar

bozuk olursa olsun yaşayacağız... ...Geçmişi unutmaya çalışarak...

...Yep yeni bir düzen içinde beraber olacağız.

Kardeşce, ikimiz yokuz artık.

Üç kişiyiz.

Evlendim ben sen gittikten sonra.

Acılarla dolu, yokluğumla dolu yalnızlığımı... ...Kazım unutturdu.

Biraz olsun.

Belki bana kızdın.

Onunla evlendiğim için beni sürtmeyeceksin belki de. Ama mecburdum.

Başka çıkar yolum yoktu.

Yalnızdım! Yapayalnız!

Abla!

Abla diyorum!

Kader mi dersiniz buna?

Yoksa alın yazısı mı?

Kötü çizilmiş bir kere! Siz ne kadar silmeye çalışırsanız çalışın... ...Kolay

değil! Olmazsa olmuyor, silinmezse silinmiyor!

Bakma bana!

Görme beni!

Kör ol!

Yaklaşma bana!

Yaklaşma bana!

Eski aşkımız alevlenmişti tekrar.

Şeytanın... ...Daha doğrusu kötü ruhlarımızın esiri olmuştuk.

Allah'a emanet olun

Artık birbirimizden... ...Tek korkum avlandı.

Onun mutluluğunu yıkmak... ...Onun yaşamını sarsmak istemiyordum.

Ama... ...Bir gün...

Seninle konuşmak istiyorum Melek.

Yaşamın boyu en çok seni sevdim. Senin mutlu olmanı istedim Tanrı'dan her

zaman.

Abla... ...Sözümü kesme de devam edeyim.

Sonra... ...Sonra kötü yola düşüp... ...O rüspu olduğunu söylediler.

Kardeşim kötü oldu dediler. Abla!

Sözümü kesme!

Bir ablanın kardeşi için böyle konuşması çok acı.

Ama gerçekler acı.

İkimiz eksik olduk hep, yalnız olduk, tek olduk.

Aramıza girecek bir üçüncü kişi hep korkuttu beni.

Ne yazık ki korkularım... ...Yersiz değilmiş.

Abla, yalvarırım sus!

Ben... Hiçbir şey söyleme!

İkimizden birinin... ...Fedakarlık yapması gerek.

Ben... ...Ben ayrılıyorum aranızdan.

Dürüst bir hayat yaşamamın imkansız olduğunu anladım.

Abla!

Beni... ...Beni affet! Affet ablacığım! Sonra...

...Sonra ayrıldım ablamın yanından.

Bilmem beni affedecek misin?

Önemli olan insanların kendi özlerinde... ...Kendilerini

affedebilmeleri. Hocamsın benim. Soy adımsın.

Namuslu olmak, namuslu olun.

Sık sık söylenen cümleler bunlar.

Kimler namuslu, kimler namuslu değil.

Özü bulmak, doğruyu bulmak, gerçeği bulmak güzel. Belki de haklısınız.

Sizler mi namussuzsunuz, sizleri bu yollara itenler mi?

Gidebilirsiniz.

Soyunma demek kolay.

Soyunmayıp da ne yapacaktık yani?

Aç mı kalacaktık?

Hayattan öyle bir sille yedim ki... ...Soyunmadan... ...Erkeklerin koynuna

girmeden... ...Para vermediler bana.

Kendimi satmadığım zaman aç kaldım.

Emeğim... ...Alın terim karşısında... ...Para kazanmaya kalktığım her an...

...Erkekler dişi olarak gördüler beni... ...Kadın olarak gördüler...

Satın aldılar!

Uzağa gitme komiser bey!

Çok uzaklara, çok yabancılara gitme!

İlk kez... ...Kocam olacak o puf derif attı beni!

Biraz fazla ileri gitmiyor musun?

Devir bu devir komiser bey!

Geri kalmak olmaz!

İleri, hep ileri!

Madem ki orospuyuz... ...Madem ki orospu damgası yemişiz... ...En iyisi olacağız!

Başka çaresi yok!

Kolayını bulmuşsunuz.

İnsanlar bizi bu yola itti... ...Toplum bizi bu uçuruma yuvarladı deyip...

...Çıkıyorsunuz işin içinden.

Mücadele etmiyorsunuz.

Etmez olur muyum hiç?

Hayat mücadelesine evlendiğim gün başladım.

Kocam fakir bir emekçiydi.

Yokluk içinde... ...Sefalet içinde mücadele ederek... ...Mutlu olmaya

çalıştım.

Mutluluğu aradım hep... ...Ama...

Bulamadım. Yok, yok!

Nereye baksam, nereye gitsem iş yok.

Bir koca için en acı gerçek... ...Evine, karısına, yuvasına bakamamak.

İşte bu acı öldürüyor beni.

Bu acı kahrediyor!

Bu kadar güçsüz olma!

Ben senin çaresizliklerle başa çıkacağına... ...Tüm yoklukları

yeneceğine inanıyorum.

Seninle yalnız iyi günlerini değil... ...Kötü günlerini de paylaşmak için

evlendim. Aç da kalsam... ...Susuz da kalsam... ...Seninleyim... ...Senin

yanındayım... ...Karınım... ...İnan buna!

Hayat karşısında olgunlaştık.

...Kişileri ve yaşamlarını tanıdık artık.

Olmadı, biliyorum.

Sen ne kadar dürüst bir ev kadını... ...Ne kadar kocasına bağlı bir eş olmak

istedinse de... ...Kocan yola gelmedi, değil mi?

Evet, zayıftı.

Yücadeleden aciz, güçsüz bir insandı.

Gücü şarap şişelerinde buluyor, kaderini...

Kemik kumar zarlarının pis noktalarında arıyordu.

Kurtuluş yolumuz bu değil.

Kurtuluşu zayıf olmak da değil.

Kuvvetli olmak da, güçlü olmak da aramalıyız.

Yapamıyorum.

Bu kadar zayıf, bu kadar kötü olduğum için affedemiyorum kendimi.

Affedemiyorum, affedemiyorum!

Yeniciz, inanıyorum sana.

Seni seviyorum. Yeniciz!

Hep öyle derler ama yine de zarlarda, yine de içki kadehlerinin uçurumlarında

ararlar kurtuluşu. Bu çizgideki zayıf insanlar.

Başka oynayacak hiçbir şeyim kalmadı.

Ben aynı görüşte değilim.

Param kalmadı.

Param kalmadı ama... ...Daha değerli bir şeyim var.

Yok!

Var!

Yok!

Var!

Karım var!

Karım?

Evet!

Son bir zar daha atalım!

Ne fark eder?

Çok şey!

Nasıl olsa her şeyini kaybetmişsin.

Kaderini... ...Bu kemiğe bağlarsın.

Kazanırsan... ...Tüm servetim senin.

Kazanırsam... Kazanırsan... ...Karım da seninle olur.

Yanlış geldiniz galiba?

Hayır! Yanlış değil, doğru geldim.

Benimsin artık, malımsın!

Kazandım seni!

Parmaklarımla, beynimle... ...Sarlarımla...

...Erkekliğimle kazandım.

Adamı bir deli sandım önce.

Gerçekleri öğrenince ben delirdim.

Olacak şey değildi. Hiç bir erkek bu kadar alçak olamaz.

Hiç bir erkek bu kadar alçakça davranamazdı. Ama kararlıydım.

Kocam beni satmış olsa da mücadele edecek... ...Kendimi sattırmayacak,

etimi kimseye vermeyecektim.

Bırak diyorum sana!

Çok iyi anlıyorum seni.

Hayatla boğuşmanın başlangıcı olmuş bu mücadele.

Namusunu vermemek için başlayan bu acı boğuşma tükenmedi hiç. Belki de

yaşamın boyu devam etti.

Evet, kararlıydım. Temiz kalmaya, dürüst kalmaya kararlıydım önceleri.

Bu nedenle elime geçirdiğim ekmek bıçağını, geleceğime, güzel günlerime,

mutlu...

Yine mi sen?

Otur!

Gün aşırı yakalanıp karşıma gelmekten bıkmıyor musun?

Siz gün aşırı benimle karşı karşıya gelip konuşmaktan bıkmıyor musunuz?

İşimiz bu!

Bizler... ...Kibarca hayat kadını dedik sizin gibilere.

Sizler de hemen benimsediniz bu ismi.

Hah! Boş versene komiser bey!

Orospu, orospudur. Hayat kadını demekle ne değişir?

Orospuyu ne kadar süslerseniz süsleyin, orospudur. Namgalıdır yani!

İstersen silebilirsin bu damgayı.

İstersen silebilirsin bu damgayı.

İstersen silebilirsin.

O kadar zor yazıldı ki. Sil demesi, silebilirsin demesi kolay.

Belki yardımcı olabilirim sana.

Acı yazım... ...İlk kez küçük yaşımda... ...Annemle babamın ayrı yaşamaya...

...Karar vermeleriyle yazılmış.

Anamdan ilk ayrıldığım günün acısını... ...Yıllar geçtiği halde... ...Hala

yaşarım içimde.

Defol! Artık bu evde işin yok senin!

Hadi bana.

Beni babam büyüttü.

Babam okuttu.

Serpilip kocaman bir kız oldum sonra.

Okulu bitirdim.

Ama bir eksiklik vardı içimde.

Zaman daha da geçtikçe bu eksikliğin anam olduğunu anladım. Bana

verdiklerini, benim için yaptıklarını inkar edecek değilim.

Yalvarırım, anla beni!

Gerçekte bir eksiklik, eksikliğini duyduğum bir sıcaklık var içimde.

Anam bu. Ana sevgisi, ana sıcaklığı.

Artık kendimi biliyorum. Kim olduğumun, nerede olduğumun bilincindeyim.

İçimdeki kin yalnız ve yalnız senin hesabın. Seni ilgilendiren bir konu.

Senin davan.

Ama ben annemi istiyorum artık.

Annemi tanımak.

İçimde yıllardır çöreklenen... ...Ana hasretini dindirmek istiyorum.

Kim olursa olsun... ...İsterse bir sokak kadını... ...İsterse fahişi olsun...

...Ama... ...Anam olsa... Allah aşkına yok yahu!

Bu acı dertli dertli çal kemancı Her aşkta

hüsran oldu gönül Bilmem bu kaçıncı

unutulmaz Bu acı dertli dertli çal

kemancı Her aşkta hüsran oldu gönül

Günlerce devam etti bu suskunluğumuz.

Sonra annemin ev işlerine bakan Zehra teyze... ...Beni biraz olsun

aydınlatmaya... ...Bana annemi anlatmaya çalıştı.

Ama bütün gerçekleri... ...Bir gün annemin gizlice yaptığı bir telefon

konuşması... ...Ortaya çıkardı her şeyi.

O rospuydu annem!

Yapamam, kızım geldi yanıma.

Evet biliyorum Müjdat, anlıyorum ama...

Yapamam! Kızımın... ...Bir batak içinde yaşadığını öğrenmesini istemiyorum.

Tertemiz! Pırıl pırıl kızım! Gerçekleri öğrenirse yıkılır.

Gerçeği öğrenirse yaşayamam!

Yaşamam alayım!

Gerçeklerden iğrenircesine kaçtım. Ne yapacağımı, nereye gideceğimi

bilmiyordum. Ama kararlıydım.

Anam gibi olacak, onun yaşadığı yaşamı tadacaktım.

Yoksa bakamazdım yüzüne.

Aramızda büyük bir uçurum vardı artık. Kapatmam lazımdı bu uçurumu. Bu nedenle

karşıma çıkan ilk erkeğe teslim oldum.

Allah'a emanet olun.

Sonrasını hatırlamıyorum.

Beni bir deniz kenarında bulmuşlar.

Bulmuşlar ama ben...

Ben kendimi, ben tüm benliğimi kaybetmiştim.

Bir hastane odasında açtım gözlerimi.

Anasının rahminden yeni çıkmış, tertemiz bir çocuk gibi.

Şimdi anamın kızıydım.

Anam gibiydim.

Oroz buydu.

Öldüm.

Sen oldun.

Senin gibi oldun.

Oruç bu oldun.

Git! Git!

Kaybet kendini.

Temizle kendini.

Tüm kötü duygulardan, tüm çirkinliklerden arıt.

Emine Hanım... ...bir bardak

su getir bana.

Yalnız bırak beni.

Temizle kendini!

Yok ol!

Yok ol!

Yok ol!

Emirleriniz komiserim?

Hepsini hastaneye sevk edin.

Başüstüne komiserim.

Buyurun. Ben komiser Enver Çokgör. Rica ederim.

Gazetecilere yardım etmek görevim.

İfadeleri alınan hayat kadınlarını hastaneye gönderdim. Şimdi ne mi

yapacağız?

Amacımız onları tekrar topluma kazandırmak olmalı.

Amacımız onları tekrar topluma kazandırmak olmalı.

Amacımız onları tekrar topluma kazandırmak olmalı.