Original subtitles

Ondertitel gemaakt door - Aorion - "De Odyssee (1997)"

Gesynchroniseerd door LoopFroots.

DE ODYSSEE

Penelope.

We moeten krijgen haar naar het paleis.

Oh. Odysseus.

Haast!

-Odysseus. - Meester, de baby komt eraan!

Breng mij naar huis.

Meester!

Zeg dat ze zich klaar moeten maken.

Denk maar aan ons. alleen jij en ik.

Liggend op de oever.

Houd je vast. Geef mij de pijn.

Meester!

Meester.

Het komt eraan. Het komt eraan. Odysseus.

- Je moet haar naar het paleis brengen. - Het komt eraan.

Kom deze kant op.

Komen.

Kom deze kant op.

Hier.

Daar.

Het kindje komt!

Meesteres Anticlea! Meesteres Anticlea!

Meesteres Anticlea! Meesteres Anti...oh!

De baby van koningin Penelope komt eraan!

Het kindje komt.

O, de koningin. Het kindje van koningin Penelope...

Kalmeer jezelf, jongen.

Houd mij vast. Houd mij vast. Houd mij in je ogen.

Een jongen.

Ik houd van je.

Laat hem zijn nieuwe huis zien.

Zie je, Telemachus?

Ithaka.

Jouw koninkrijk.

Ja.

Zie je hoe mooi?

Zul jij?

Ja.

Kijk Kijk.

Deze dag was de meest trotse dag van mijn leven.

Mijn lieve Penelope en de goden hadden mij een zoon gegeven.

Maar op hetzelfde moment, de wereld die we samen hebben opgebouwd

was voor altijd veranderd.

Donker nieuws was naar mijn kusten komen.

Mijn geliefde Griekenland was in oorlog met Troje.

Een koninkrijk, ver over de zeeën.

De machtigste van mijn medekoningen,

Agamemnon en Menelaüs zelf, kwam voor mij.

Gezworen aan een bloedeed van trouw.

en gebonden door eer om mijn land te beschermen,

Ik werd gedwongen mijn huis te verlaten,

niet wetende of ik dat zou doen mijn vrouw ooit gezien

en weer kind.

Ik ben Odysseus, koning van Itica.

En dit... is mijn verhaal.

Nee.

Je moet het hier laten.

De boog. Het is nu van uw zoon.

Mijn kleinzoon.

Jij alleen zal lesgeven hem om het te rijgen

als hij volwassen is.

- Moeder. - Nee.

Ik zie het, het is oorlog.

Eurybates.

Roep de kapiteins op. Verzamel de bemanningen.

We varen naar Troje.

Troje. Goden zij met ons.

Athena, mijn godin, jij hebben mij altijd beschermd.

Toch zwijg je vandaag.

Zeg eens. Is er geen mogelijkheid? deze oorlog te vermijden?

Athene.

Praat tegen mij.

Geen tranen.

Geen tranen.

Hij is sterk, net als jij.

Hij huilt niet.

- Beloof me dat je terugkomt. - Dat kan ik niet.

Troy valt niet zo zachtjes.

Ik houd van je.

- Penelope, als ik niet terug kan komen... - Dat zal wel!

Nee, nee. Als ik faal...

Als ik faal en als ik sterf.

Zeg de woorden niet eens, doe dat niet.

Je moet mij toestaan om in je binnenste te sterven.

Je kunt geen leven alleen leiden.

Je zult altijd mijn vrouw zijn.

Als er een baard op zijn gezicht zit en ik was er nog steeds niet,

je zult een andere kiezen.

En je gaat trouwen.

En jij zult geven onze zoon een koninkrijk.

Ja.

En alles waar we voor hebben gewerkt.

Beloof het mij nu.

Ik houd van je.

Odysseus.

Ik zal leven.

Levend zoals deze boom

waarrond we deze wereld hebben gebouwd.

Ik zal wachten.

Antifhus.

Samen een afscheidslied zingen.

Zet de zeilen.

Verander Troje in stof.

Keer terug met de buit van vijanden die je hebt gedood.

En mijn hart zal zich verheugen.

Geef Penelope hetzelfde kracht die je mij gaf.

Ik zal voor je zoon zorgen zoals ik voor je zorgde.

De goden van zee en lucht bracht mij naar Troje.

Mijn krijgers aan mijn zijde.

Maar ik was alleen.

Jij bent echt Eurylochus! Hij is besmet met een leugenziekte.

Ik zeg je: het is waar.

De muren van Troje reiken tot aan de wolken.

Ik zie dat je niet meer bij mij bent, Athene.

En het is in orde.

Ik kan alles zelf.

Ha. Is dat een manier om met je beschermer praten?

Athene!

Ik denk dat de wijn je hoofd doet opzwellen, mijn Odysseus.

Drink je omdat ben je bang voor je toekomst?

Mij? Ik ben nergens bang voor.

Ik plaag je. Je bent boos op mij.

Athene. Dat had je kunnen doen overtuigde alleen Agamemnon,

op de dag van de geboorte van mijn zoon, niet minder.

Ik ben tenslotte een godin. Ik heb andere taken.

En vergeet niet. Ik kan het zijn gezien door wie ik kies.

Ik wilde je niet om aan deze reis te ontsnappen,

omdat ik wil dat je gaat.

Ik wil jou, mijn dappere Odysseus, om de Trojanen te verslaan.

Ik heb lang genoeg gevochten.

Nee, het is jouw lot om de strijd aan te gaan onsterfelijk te worden.

Om uw naam op de lippen van eindeloze generaties.

Nee. Dat is niet nodig herinnerd door eindeloze generaties.

Odysseus. Je kunt niet tegen mij liegen. Ik ken je ware karakter.

Ik ken je trots.

Jouw ijdelheid.

Je omringt jezelf zelfs met mannen die je niet zou weigeren.

Kijk naar ze. Ik vrees voor jou.

Gigantische beleefden, hij is koppig en niet in woorden uit te drukken.

Dat maakt hem meedogenloos.

Eurylochus, liegt zelfs meer dan jij.

Eurylochus is de beste smid in heel Griekenland.

Anticlus. Zijn nieuwsgierigheid wel breng hem altijd problemen.

Ik zie TROY!

Dat maakt hem onbevreesd.

Je ziet het goede in hen omdat ze van je houden.

U moet dit bereik gebruiken om de Trojanen te verslaan.

Je moet dapper zijn, mijn Odysseus.

Ik heb geen angst

zolang jij bent bij mij.

Jaar na jaar, we vochten onder de muren van Troje.

Ik stond bij de machtige Achilles,

vechten om te vechten tegen Hektor.

De meest woeste krijger van de Trojanen, en zijn troepen.

Duizenden mannen stierven waar ze vielen.

Terwijl moeders en echtgenotes eindeloze slapeloze nachten doorgebracht.

En niemand wist wiens kant de goden waren aan.

Stop!

Speel, speel, speel!

Gevecht. Gevecht. Gevecht! Gevecht!

Achilles! Hoor me, Grieks!

Ik ben het, Hector, verdediger van Troje, die jou uitdagen.

Hier, voor de goden en je eigen mensen,

Ik zal je borst openscheuren

zuig je kloppend hart eruit...

en spuug je bloed erin de gezichten van uw slaven.

Hector!

Ja!

Hector is van mij!

De mijne!

De mijne.

Hij is van mij!

Hij is van mij!

Ik heb Hector vermoord!

Ik zal Troje begraven!

In het 7e jaar van bloed.

Achilles, god onder de mensen, werd gedood.

Onze hoop was verloren.

Troje, het beste van ons had genomen

en toch op slot blijven.

Het woord op elke Griekse soldaat lippen was: Geef je over.

Maar ik weigerde te accepteren zoveel dood tevergeefs.

Ik had een plan.

En ik overtuigde mijn kameraden.

Er was een manier om Troje binnen te komen.

Koning Priamus.

Gebouwd van hun vergeten schepen.

Een waardige trofee.

Laat mij gaan! Laat mij gaan!

Genade, goede koning. Heb medelijden met een oude man.

Ik was het die overtuigde de Grieken zich terugtrekken.

Ik zei dat ze dit moesten maken aanbieden aan u, grote koning.

Aan mijn broers, na 10 jaar van de oorlog, je hebt gewonnen.

en niemand zal dat ooit doen betreed de muren van Troje.

Ik overtuigde hen om dit machtige paard te bouwen, als een geschenk van overgave aan jou.

En voor mijn problemen, ze noemden mij een lafaard.

- En liet me hier achter om te bedelen. - Goed.

Machtige Priamus, geef mij leven. En ik zal je slaaf zijn.

Elke dwaas kan het zien dat hij liegt!

Laocoon, de waarzegger.

Hij zal ons ruïneren.

Die man heeft dat nog nooit gedaan de waarheid gesproken!

Goede koning, ik zweer het!

Pas op voor de Grieken, en hun geschenken!

Haha-ha...

Haha-ha...!

Pas op! Poseidon heeft zijn zeeslang gestuurd.

Het is een teken!

Je waarzegger heeft beledigd Poseidon met zijn leugens!

Je moet het geschenk van de Grieken accepteren!

Rij ermee naar de poorten.

Laat het touw vallen.

Grieken!

Zie je? Jullie goden van zee en lucht.

Ik heb Troje veroverd! Ik, Odysseus!

Een sterfelijke man van vlees en bloed en botten en geest!

Ik heb je nu niet nodig.

Ik kan alles doen.

Odysseus, waarom daag je mij uit?

Wie ben je?

Ik ben het, Poseidon. God van de wijn donkere zee.

Dat heb je al gedaan vergeten hoe ik je geholpen heb.

Help me?

Tien jaar lang heb je ermee gespeeld ons als met speelgoed.

Gedurende 10 jaar, Je liet bloed langs je kusten stromen!

Maar het was mijn slang die legde Laocoon het zwijgen op

of je paard was gedoemd.

Toch weigert u dank te zeggen.

Je vergeet dat een man dat is niets zonder de goden.

U zult lijden voor deze overtreding.

Door je arrogantie zul je afdrijven voor eeuwig op mijn zee.

Nooit meer zul je bereiken de oevers van Ithaca.

Je kunt mij niet tegenhouden!

Je zult lijden.

Odysseus!

Kijk wat we hebben!

Niemand.

Niemand zal mij tegenhouden van het zien van Ithaca.

Zegevierend, uitdagend, Ik zeilde vanuit Troje.

Mijn geest vulde zich alleen maar met de gedachten van het huis.

Ik had het al 10 jaar niet meer gezien.

Kijk, Telemachus. Het is gemakkelijk.

Telemachos?

- Telemachos, waar ben je? - Je kunt mij niet vangen.

Ik kan je nog steeds vangen.

En ja, dat zal ik doen. Hahaha.

Je zult mij niet vangen. Je zult mij niet vangen.

- Moeder, moeder, red mij! - Hé!

Moeder. Moeder.

Moeder! Moeder! Red mij!

Jij redt mij.

- Oh. - Moeder.

Oh.

Aw! Oh.

Telemachos.

Waar moet je zijn?

In het veld schapen schieten.

Eumaeus, neem Telemachus terug.

Kom op jongen, kom op.

Uit.

Hij is nog maar een jongen.

Hij is niet klaar voor het werk van de mens.

Omdat je dat niet zou doen laat hem groeien.

- Hij is mijn zoon, niet de jouwe! - Mijn zoon was op alles voorbereid.

Ja, uw zoon had zijn vader.

Je bent snel genoeg.

Het kan nooit snel genoeg zijn.

Elke dag zonder Odysseus eeuwig duren.

Ja.

Maar...

als hij niet terugkeert.

Zeg niet die woorden tegen mij.

Je kunt je niet voor hen verbergen.

Als Odysseus dood is

je moet het verdragen en ga verder.

Je moet voor je zoon leven.

Zoals ik deed.

Je moet een koning verhogen!

Je hebt een hart van steen.

Ja,

als steen dat kan rillen en bloeden.

Oh. Odysseus.

Oh. Oh.

Oh. Odysseus...

O. Odysseus, kom terug naar mij.

Poseidon begon zijn wraak snel genoeg.

Maandenlang, hij bedekte de zee met mist.

Gescheiden van de rest van de vloot,

Ik was verdwaald.

Anticlus.

Niets. Niets dan mist!

Antifhus!

Als ik je vind, jij en je fluit ligt in de zee.

Land! Het is land!

Beman je roeispanen!

- Het is Ithaca niet. - Rij!

Als hier mannen wonen, kunnen ze het ons vertellen hoe ver vroegen we ons af.

Laat de anderen gaan, meester. Je kunt volgen als ze iemand tegenkomen.

Perimeden.

Ik hoor het.

Schaap of geit.

En ik wed dat ik de eerst om ze te vinden.

Elpenor.

Breng mij cadeautjes, voor onze gastheer.

- Jij blijft bij het schip. - En u alleen laten gaan, meester?

Ik win! Een lege grot.

Geen vrouwen, maar... veel kaas.

Hm. Het is goed. Hier.

Oei. Neem er een paar.

Ze houden schapen binnen deze grot met hen.

Geen gereedschap.

Geen wapens.

O, o. O, o.

Oh. Een miljoennummer! Oh!

Geen graan. Geen olie.

Gewoon kaas!

- Breng de wijn. - Wilders!

De wijn.

We ruilen het tegen water.

Gemengde wijn met water, varken. Zonder is het te sterk.

Ik ben geen kleine jongen!

Nee. We rollen je naar beneden de heuvel als je dronken bent.

Nu.

Laten we deze herders zien.

Wie ben je?

Wij zijn maar soldaten.

Wij zijn verdwaald.

En mijn eten opeten!

- Waarom niet? - En genoeg.

Het is waar, wij-wij...

We hebben onszelf alleen maar geholpen.

Als gast, wij-we weten het.

Wij brengen cadeautjes mee, dat is de gewoonte in dit deel van de wereld, nietwaar?

Dat is- Dat is de wet.

Hier hebben we geen wet. Hier doen we wat we willen!

Jij...

Ben je niet de enige?

Nee, die van mijn broers in de grote grotten.

Waar zijn je ouders?

Onze moeder is een zeenimf.

Onze vader is de machtige god, Poseidon.

Poseidon.

Ik ben de jongste, Polyphemes. Wat heb je meegenomen?

Brengen.

Geschenken.

Wij dachten dat...

Als je wat schapen zou willen delen,

We kunnen een feestmaal voor je koken.

Feest!

Kaas?

- Ik hou van vlees! - Ach!

Nee!

- Waarom niet? - Nee!

Want dat doet de mens niet elkaar opeten.

Ja, dat dacht ik al. Haha-ha...

Kalmeer.

Wie is de volgende?

Nee nee. Omlaag. Omlaag.

Neem mij als volgende. Alsjeblieft.

Natuurlijk, als je dat doet, dan...

je zou alles opeten magie in mijn hoofd.

Weet je hoeveel magie Ik heb hier?

Ik zal je hoofd eruit spugen!

Maar je zou niets hebben geleerd.

De zonen van Poseidon zijn niet dom.

Ze zijn niet dwaas.

Je eet mij op en dan vermoord je alle geheimen van de wereld.

Welk geheim? Eh?

Welk geheim?

Anticlus, de wijn.

- Wat is het? Ja. - Het is wijn.

Het is een drankje van de goden.

Hier.

Probeer het.

Ik vind het leuk!

Ja. Een andere!

- Hoe heet je? - Mijn naam?

- Hij is de heer van... - Alsjeblieft!

Mijn naam is Niemand.

Niemand.

O, oké. Niemand.

Morgenochtend zul je het vertellen mij meer geheimen, nadat ik gegeten heb.

Ik zal hem nu vermoorden!

En nadat hij dood is, wie zou de steen verplaatsen?

Duw. Duw.

Houd het, wees stil.

- Duw! Duw! - Kom er een.

Meer inspanning. Kom op, duwen!

Er moet een andere uitweg zijn.

Er is.

O, mijn oog! Mijn oog!

Mijn oog!

Wat heb je met mij gedaan?

Ik kan het niet zien!

Hulp! Help mij, ik kan het niet zien!

Broeders! Broeders! Hij heeft mij verblind!

Niemand heeft mij verblind!

Waar ben je?

Waar ben je? Waar ben je?

Waar ben je?

Ik vermoord jullie allemaal en eet je stukje bij beetje op!

Waar ben je?

Elpenor. Elpenor.

Elpenor!

Ik zal je pakken! Waar ben je?

Ik zal je pakken!

Ik hoor je!

Je kunt niet ontsnappen! Ik zal je pakken!

Waar ben je?

Waar ben je?

Wat is er gebeurd?

- Beman je roeispanen! - Wat is er gebeurd?

Wat is er gebeurd?

Zeg eens!

- Beman je roeispanen! - Wat is er gebeurd?

Meester.

Polyphemus!

Polyphemus!

Je gaf me geen keus.

Geef je vader de schuld, Poseidon! Hij is het die mij blind heeft gemaakt!

Je hoort het, Poseidon! Ik leef!

Odysseus leeft en je kunt mij niet tegenhouden!

Vader! Wreek mij!

Vader!

We hebben maanden gevaren,

van Cyclopseiland naar de ondergaande zon.

Onze harten zijn zwaar van de verlorenen van Antiphus en zijn zachte fluit.

Onze mond droogt van de dorst, wanhopig op zoek naar water om te drinken,

we benaderden een ander onbekend land.

Wees stil!

Ben je verrast? Geef het toe.

Ik zie dat je verrast bent.

Wie ben je?

Ik ben Aeolus, god van de wind.

Dit is mijn eiland,

waar zachte briesjes en woedende storm... alles begint.

Nou, ik ben vereerd. Maar...

waarom niet laat mij drinken?

Omdat ik jou ken, Odysseus, heer van Ithaca.

Wees niet bang. Stap door het water.

Ik heb iets voor je.

Kom vooruit!

Wees niet bang.

- Kom hier. - Ken je mij?

Iedereen kent Odysseus.

De grote held die bouwde het Trojaanse paard.

Maar...

Er zijn maar weinig Grieken die weten dat u dat bent de enige die niet naar huis kan.

Poseidon gelooft nog steeds hij kan mij tegenhouden.

Poseidon. Poseidon. Poseidon dit, Poseidon dat.

Poseidon is een pestkop. Hij is mijn neef. Hij is arrogant, hij is egoïstisch.

Hij vergeet dat de zee is niets met de wind.

En wie is de god van de wind?

Raad eens wie de is god van de wind?

Ik ben. Ik ben.

We komen op hem terug. Geef mij dit.

Geef mij dit, Odysseus.

Bedankt.

We komen op hem terug.

Hierboven!

Deze winden, erg koppig!

Ik heb alleen de Westenwind vrij.

Over 9 dagen zal het je verbazen en uw schip naar Ithaca.

Nu hier. Vangst!

Waarom help je mij?

Omdat jij de eerste sterveling bent ooit zijn verstand te gebruiken!

En dat begrijp je er valt altijd iets te leren!

Ga nu!

En dat kun je beter niet doen maak die zak open.

Gelukkige Odysseus.

Wij vinden water. Hij vindt goud.

Misschien iets beters.

Nee.

Laat het met rust.

Ik zal het je vertellen wanneer we Ithaca bereiken, niet eerder.

Binnenkort. Aeolus had het mij beloofd

Binnenkort zal ik mijn Penelope zien, mijn familie, mijn huis.

Vlieg.

Zeg tegen Penelope dat ik niet wil slapen tot we elkaar omhelzen in mijn bed.

Gaan!

Breng het graan!

Beweeg mee! Verplaats het mee!

Mijn gehoor fladdert, alsof...

Ik ben bang om het te zeggen.

Eindelijk slaapt hij.

Laten we nu de zak openen.

Het moet vol schatten zijn.

We zullen wedden.

Beleefd.

- Wat denk je dat het is? - Het maakt mij niet uit.

Maar ik wil mijn deel.

Perimeden?

Je kunt het niet openen. Het is van de meester.

- Wat van de meester is, is van ons. - Odysseus mag het houden.

- Ik wilde het gewoon zien. - Nou, ik zal er ook een deel van hebben.

Nu zeg ik dat het goud is.

Ithaka!

Ithaka! Het is Ithaca!

Ithaka.

Wij zijn thuis!

- Ik moet de meester wakker maken. - Nee.

Beweeg, en ik zal het doen snij je hoofd eraf.

Als we eenmaal zijn geland, zal hij dat nooit meer doen Laat ons zien wat er in die zak zit.

Een vreemd gevoel maakte mij wakker.

Ja.

Hij komt.

Meester! Orff...

Schiet op Schiet op!

Rustig.

- Kom op! - Snij hem open.

Wat heb je gedaan?

Wat heb je gedaan?

Trek de zeilen!

Trek de zeilen!

Ik heb het je verteld. Ik heb het je verteld om dit niet te openen vóór Ithaca!

Niet tot Ithaca!

Wat heb je gedaan?

Wat heb je gedaan?

Zijn jullie dwazen? Je hebt mij verraden!

Je hebt mij verraden!

Jullie dwazen!

Jullie dwazen!

Je hebt mij verraden!

Waar ben je geweest?

Is dat een schip?

Ik heb Ithaca in mijn ogen gehouden.

Alleen om mijn hoop te hebben van het bereiken van Penelope

verpletterd door de woede van de ontgrendelde winden.

Gegooid in de storm,

al het voedsel en water verloren.

We werden nu neergezet,

aan de andere kant van de wereld.

- Eten! - Blijf weg!

Hier, meester, alles wat ik kon vinden.

Je zult het niet krijgen 1 kernel van mij.

Je handelt alleen en je verhongert alleen.

Als er hier spel is

Ik zal het doden. Maar ik...

Ik zal het delen

met mijn broers.

Beleefd, ga met hem mee.

Ogen open.

Perimeden.

Goud en zilver.

Jij bent het die de zak opent en nu verhongeren we allemaal.

Ik kan jou ook opensnijden.

Wij zullen u hier koken. Hm.

Rustig.

Beweging.

Voedsel!

Pak het!

Pak het!

Het varken! Pak het varken!

Iemand, stop ermee!

Richt erop! En kom op, stop ermee!

Ga vooraan! Pak het varken!

Nee!

O, hou op met schreeuwen.

Alsjeblieft, stop!

Alsjeblieft, meesters. Houd op!

Waar zijn de anderen?

- Gevangen. - Door wie.

Krijgers, wilden, wie?

Nee!

Het is Beleefd. Onze beleefden.

In een varken veranderd!

- Hahaha...! - Haha-ha...

- Eurylochus, genoeg van je spelletjes. - Het is de waarheid! Ik zweer het!

Dit is het eiland van een heks, een tovenares!

Ze heeft ons allemaal veranderd broers tot dieren.

- Ik heb het met mijn eigen ogen gezien! - Hij liegt om zichzelf te beschermen!

Wat heb je gedaan, lafaard? Weglopen van het gevecht?

- Meester. - Laat hem spreken.

Een halve dag lang zijn we naar boven geklommen een pad naar deze bergen.

Vanuit het bos hoorden we het plotseling een lieve vrouwenstem.

Zingen, ons oproepen. De heks.

We kwamen bij een stenen paleis, omringd door dieren: leeuwen, wolven.

Wij zagen haar van een afstandje,

lopen van raam naar raam, terwijl ze haar lied zingt.

Ze bood eten en wijn aan in haar honingzoete stem,

- en daar gingen ze. - Maar je bent niet gegaan.

Ik bleef achter, ja!

En ik heb het nog nooit gevoeld het ergste als je gelijk hebt!

Ga door.

Ik kroop dichterbij en zag

er was muziek. De heks zwaaide met haar handen

en elk van onze broers was dat ook voor mijn ogen in een dier veranderd!

Onmogelijk.

Alleen Polites ontsnapten!

- Het lijkt op Polites. - Stil, dwaas!

Meester, u kunt niet geloven...

Moeten we verhongeren vanwege zijn leugens.

Als je dat varken aanraakt,

- Ik zal je met mijn blote handen vermoorden! - Beweging. Ga weg!

Stop!

- Ga weg! - Genoeg!

- Is dit allemaal waar? - Over mijn leven.

Als ik niet terugkom bij zonsopgang,

verlaat deze plek.

Meester! Meester!

Majesteit, u kunt niet gaan!

Ze zal casten een betovering over jou!

Ik heb ze gestuurd.

Ik breng ze terug.

Blijf weg! Kom niet dichterbij!

Anticlus?

Waar zijn de anderen?

Voorzichtig.

Je staat op het punt je zwaard te verliezen, en je hebt het nodig.

Hermes, de boodschapper van de goden.

- Geen ander. - Eindelijk.

Athene heeft je gestuurd.

Alsjeblieft.

Zorg voor mijn zwaard.

Sorry. Ik mag niet aanraken.

Bied je alleen maar woorden aan.

Luister naar mijn advies, en bereik die steen.

Welke?

Deze!

Hier.

Eet dit.

Nee. Het is Moly.

Het is vergif.

Ik geef het aan jou. Een god voor een sterveling

Nee, ik weiger.

Prima.

Maar het is de enige manier om dat te doen stop de heks, Circe's betovering.

Vertrouw je mij niet?

Ze weet dat je komt.

Maar nu,

Als je haar honingdrankje drinkt, je blijft een man.

Dit zal vangen de heks overrompeld.

Trek je zwaard, alsof hij haar wilde vermoorden.

Maak haar een beetje bang! Dan zal ze je een aanbod doen,

om haar naar bed te brengen.

Je kunt een godin niet weigeren.

Alleen dan, Zal ze je mannen overgeven?

Afscheid.

Kom op! Kom, je bent er bijna.

Kom op. Kom op. Kom op. Wees niet bang.

Je moet honger en dorst hebben.

Wijn met honing.

Meer.

Ha.

Heel lief.

Ik hoop op een leeuw voor zo'n man.

Goed. Je zult mij niet veranderen.

Nee.

Nee.

Wat zou je doen met dit mes?

Maak een einde aan je leven.

Doe...

en dat zul je nooit doen zie je mannen weer.

Odysseus.

De enige manier waarop ik zal veranderen jouw soldaten terug naar de mens

is als je me naar bed brengt.

Dappere Odysseus.

Ben je nog steeds een man?

Jullie zijn laffe moordenaars.

Ik zeg je, jullie zijn laffe moordenaars.

In ieder geval onze buiken zal vol zijn!

Ik geloof je, Eurylochus, maar ik kan ze niet allemaal tegenhouden!

Ik ga jouw deel krijgen.

Kijk mij aan, idioot!

Kom dichterbij.

Herken je mij niet?

Beleefd! Ik zei toch dat het Polites was!

- Je zult hier spijt van krijgen! - Beleefd!

Je zult mij altijd herinneren!

Je zult je mij herinneren altijd!

- Je zult me ​​herinneren! - En hij zal je herinneren!

Je zult mij altijd herinneren!

Breng je mannen hierheen.

Om te eten en te rusten.

Circe, vulden onze oren met muziek

en onze geest mee magische lotusbloesem.

Haar drankjes zijn dat wel verzwakking van ons lichaam

en onze gedachten vertroebelen.

Telemachos!

- Ik ga jagen. - Niet daarmee!

Nog niet!

Maar het is de mijne!

Ja.

Als ik oud genoeg ben om te blijven de kudden van mijn vader en zijn wild doden,

- dan ben ik oud genoeg om zijn boog te gebruiken. - Als je het kunt rijgen.

het is van jou om mee te jagen.

Als je dat niet kunt,

Je legt het in het huis van je vader schatkist totdat ik het aan jou geef.

Meesteres Anticlea gaat naar de kust! Kom snel!

Antiklea!

Antiklea!

- Antiklea! - Ik kan niet langer wachten.

Als Odysseus dood is...

- Ik zal hem ontmoeten in de zee. - Hij leeft.

Wij zullen samen op hem wachten. Samen.

NEE-OOO!

Verlaat mij!

Antiklea!

Anticlea.

Ik schaam me.

Maar mijn stenen hart is gebroken.

Ik heb niets meer bloeden!

Hoe zit het met je familie? Van mij?

Je bent niet alleen de moeder van mijn man,

Jij bent mijn moeder. Jij bent mijn vader.

Jij bent mijn kracht.

Alleen ben je sterk genoeg!

Nee.

Je zult mij voelen

met jou.

Zelfs...

uit het land van de doden.

NEE-OOO !!

Alsjeblieft.

Je kunt mij niet tegenhouden.

Geen tranen.

Je liegt tegen mij toch denk je aan je vrouw.

Ja.

Waarom?

Terwijl we dit bed deelden, je bent haar vergeten.

Nee.

Je hebt me veel gegeven, Circe.

Maar geen kaal genoeg vlees zou mij Penelope ooit kunnen doen vergeten.

Niet in een mensenleven.

En niet in deze 5 dagen.

5 dagen?

Arme, eenvoudige Odysseus.

Hij denkt dat hij hier 5 dagen is geweest als het 5 jaar geleden is.

Waar speel je mee?

Jullie stervelingen begrijpen het zo weinig hier, in mijn paleis.

Tijd heeft geen betekenis.

Het gaat voorbij, glijdt voorbij, vervaagt, hoe ik ook kies.

Wat een dag lijkt voor jou, zelfs een uur

was een jaar buiten deze muren.

Ik zag de zon opkomen en ondergaan, dat is onmogelijk.

Als je bewijs nodig had voor jouw ogen,

ga je schip bekijken begraven in 5 jaar getij.

En vraag je onderweg af of jouw Het geheugen van je vrouw is net zo sterk als dat van jou!

Of als ze het gevonden heeft nog een partner!

Wakker worden!

-Odysseus. - Wakker worden!

Sta op!

STA OP! STA OP!

Wakker worden! Wakker worden!

Ik zie nu dat je geloofde.

Je hebt samengespannen met Poseidon tegen mij!

Geef de goden niet de schuld voor je daden.

Je kreeg je mannen terug, en toch bleef je in mijn bed hangen.

15 jaar, Ik heb mijn zoon niet gezien

en mijn huis.

En mijn moeder.

Of raak je eenzame vrouw aan.

Je verliest veel meer dan 5 jaar

als je je ogen niet opent en kijk wat je bent.

Nee! Jij, open je ogen en je ziet wie ik ben!

Nu, help jij mij prima op weg naar huis

of vervloek ze Ik vermoord je.

Ik ken een man die kent de weg naar Ithaca.

Vertel het mij dan.

- Tiresias, de profeet. - Tiresias is dood.

Als je toch naar huis wilt, je moet

eerst, de onderwereld betreden.

Alleen daar zul je vinden de antwoorden die je zoekt.

Hades.

Het koninkrijk van de doden.

Je hebt gelijk als je bang bent.

Hoe vind ik Tiresias?

Je moet de rivier oversteken van vuur en offer een ram,

en dat moet je het vuur ingaan

Tiresias te vinden.

Gaan.

5 jaar, met het tij meegegaan.

5 jaar pijn voor Penelope.

En hoe zit het met mijn zoon?

Hij zou nu 15 zijn.

En nog steeds zonder zijn vader.

De jongen.

Heer Antinoüs.

Heer Eurymachus, edelen van Ithaca.

Jij hebt gebracht nieuws van mijn vader?

Nieuws?

Nee.

Je vader is al lang dood.

Dat kun je niet zeggen, er is geen bewijs!

Iedereen die bij Troje heeft gevochten is al lang naar huis teruggekeerd.

Ofwel Heer Odysseus is dood, verloren op het kerkhof van Poseidon,

of

hij heeft ervoor gekozen om niet terug te keren,

je moeder in de steek laten,

zijn koninkrijk,

en jij.

Nu zal je moeder kiezen een van ons

en opnieuw trouwen.

Moeder.

Er zijn mannen in de hal.

Ze zeggen dat ze er voor je zijn.

Mannen die zeggen dat mijn vader dood is!

Ze hebben cadeautjes meegenomen,

Ik moet ze ontvangen. En dat moet ook.

De gewoonte is duidelijk.

Welkom gasten, geef ze openlijk te eten.

Ik zal dit respecteren als je vader deed het, en jij ook!

Ik zal niet!

Maak het af, Melanthe.

Meesteres.

Je bent nog steeds mooi.

De edelen van Ithaca zal aan je voeten bedelen.

Ik zal deze mannen ontvangen, en dat is alles.

Ze zullen niets hebben behoort toe aan Odysseus.

Niet zijn fortuin

en niet zijn vrouw.

De rivier van vuur.

Laat mij met je meegaan.

Nee.

Ik moet er zelf overheen.

Je ziel zal wegbranden.

Ik weet dat je dat zou doen volg mij nu.

Je bent mij altijd gevolgd.

Jullie zijn mijn strijders.

De tijd is nog niet gekomen om dit huis binnen te gaan.

Dit huis van de dood.

Wij hebben de verlorenen geleden van veel mannen,

samen.

Wij overleven,

samen.

En nu,

dat zullen we misschien nooit worden in elkaars ogen

ooit weer.

- Je komt terug. - En als ik dat niet ben?

We zullen Ithaca niet bereiken zonder jou!

Ja, dat zal wel. Dat zul je.

Ik ben het, ik ben verdwaald.

En als ik niet terugkom,

jij roeit,

rij zonder einde.

Je bereikt Ithaca.

Verblijf!

Verblijf!

Blijf achter!

Deze ram is niets voor jou!

Verblijf!

Verblijf!

Verblijf!

Antifhus!

Je moet me Tiresias laten zien.

Alsjeblieft!

Breng mij naar hem toe.

Je hebt veel geriskeerd

om een blinde profeet te zoeken.

Tiresia's!

Breng de ram naar voren, bied het aan.

Wijs mij eerst de weg.

Je bent een slimme man, Odysseus van Ithaka,

maar niet erg verstandig.

Houd je ogen dicht alleen bij u thuis.

Verblind zie je niet dat het de reis zelf is

waar jouw leven uit bestaat.

Alleen als je dit begrijpt zul je de betekenis van wijsheid begrijpen.

Nee.

De wijsheid.

Ik zal het alleen vinden.

Help mij mijn weg te vinden!

Het antwoord is al eerder geweest jouw ogen, elke nacht op zee.

Aan deze kant van Poseidons rijk,

Er is een sterrenbeeld dat zinkt nooit onder de horizon,

vorm als een jager.

- De Orion. - Ja!

Vaar naar de helderste ster.

En daar,

U bereikt de Straat van Scylla

en Charybdis.

Aan de ene kant,

er is een wezen, gemeen, wreed.

Dat is Scylla.

Onverzadigbaar voor bloed, ze schuilt in de schaduw

in de hoop haar buik te vullen.

En de andere?

Een getijdenpoel, Charybdis.

Haar wateren lijken kalm.

Ze nodigt je uit binnen,

maar ze is een ding van terreur, Odysseus.

Als ze haar gapende mond opent,

jij en iedereen met jou,

zal worden opgeslokt door haar kracht! Haha-ha.

Deze kant op, mijn zoon.

- Moeder. - Ja, ik ben hier.

Moeder.

Ik heb mijn eigen leven genomen uit verdriet.

Ik kon wachten niet langer voor jou.

- Moeder. - Vergeef mij.

Je moet deze plek verlaten.

Waar is Penelope?

- Ze wacht op je. - Waar?

Je moet haast hebben.

Mannen proberen het om jouw wereld te stelen.

Penelope leefde en op mij wachten.

Maar de woorden van mijn moeder mijn ziel verbrand.

Mannen zouden nergens voor terugdeinzen om mijn koninkrijk te stelen.

- Wie is dit ding? - Kijk naar deze dwaas!

- Bent u koningin Penelope? - Ik ben de vrouw van koning Odysseus.

Ik nederig...

Ik ben bescheiden...

Wat?

Ik ben Elatus van Dulichium.

Ik bezit schapen

en varkens.

Ik ben gekomen

Ik ben hier

om zich bij deze nobele mannen aan te sluiten.

Ik breng geschenken mee van

goud en wol, en muziek, en jongleurs naar uw paleis.

Toneelstuk!

Je maakt geen enkele kans.

De beste in Dulichium.

Vrouw!

Breng ons meer wijn!

Ik hoop mijn vader stierf als een held.

Als hij nog leeft, hij is mij vergeten.

Komen.

Kom met mij mee.

De dag dat de goden je aan ons gaven, Ze hebben je vader van mij afgenomen.

Maar hij beloofde mij, met jou hier liggend in mijn armen,

dat hij levend zou terugkeren,

zoals deze boom waarrond we hebben een eigen wereld gebouwd die leeft.

Als hij nog leeft, waarom is hij niet gekomen?

Ik ken je vader. Hij leeft.

Er is iets dat je moet weten.

De dag dat je vader vertrok,

Ik heb hem een belofte gezworen

dat als hij niet was teruggekeerd tegen de tijd dat je een man was,

baard op je kin,

dat ik moet hertrouwen.

Ik zal mijn belofte nakomen.

We hebben tijd om te wachten.

Dat heb je niet je baard nog niet.

En deze mannen?

Ik zal ze tegenhouden.

Breng me naar je minnares, Ik moet met haar praten.

Koningin Penelope.

Allemaal hier, geloof Odysseus, koning van Ithaca is overleden.

Ja?

Ik niet.

Vandaag ga ik beginnen met weven een lijkwade voor mijn verloren echtgenoot.

Als hij niet binnen gezien wordt Ithaca voordat ik klaar was

Ik zal er één van jullie uitkiezen neem zijn plaats naast mij in.

Ik zal meisjes laten komen om je te helpen.

Ik alleen moet dit werk doen.

Alleen weven?

Wij zullen een oude man zijn tegen de tijd dat je klaar bent.

Je hebt cadeautjes meegenomen naar mijn deur.

Ik heb je gegeven een echt feest als tegenprestatie.

Nu ben ik afhankelijk van uw eer. Keer terug naar jullie huizen.

Als mijn werk klaar is, je zult mijn beslissing horen.

Wij zullen blijven waar we zijn.

Wij gaan hier niet weg totdat je kiest.

Ga langzaam weg.

De wijn van uw man is erg goed.

Winter verandert in zomer

toen we de Straat naderden van Scylla en Charybdis.

Na een beproeving van 16 jaar,

niets kon mij bang maken of mijn krijgers.

Maar we hebben nog nooit gezien wat wachtte tussen die rotsen.

Anticlus.

Steek een fakkel aan.

Er is daar niets.

Geef me een fakkel! Geef me een fakkel!

Geef me een fakkel!

- Elpenor! - Duw.

Ga naar beneden! Duw! Duw!

Zit het daarin?

- O nee! - Nee.

Kom op!

Probeer mij!

Beleefd.

Geef het de geit.

Scylla.

Athene, bescherm ons.

Duw. Duw.

Duw! Duw! Duw!

Kom op!

Kom op!

Kom op! Probeer mij.

AWWWWW!

Rij!

Blijf aan de kant!

Roei voor je leven!

Charybdis.

Wacht even!

Beklimmen! Beleefd, klim!

Beklimmen!

Anticlus!

Eurylochus. Wacht even!

Meester! Meester!

- Ahhhhh! - Beleefd!

Odysseus!

- Meester! Meester! - Eurybates!

Eurybates! Uitstel!

Uitstel! Uitstel!

Uitstel!

Anticlus.

- Meester! - Anticlus.

- Meester! - Wacht even!

Wacht even!

Meester!

Awwwwwww!

Anticlus!

Eurybates!

Eurybates!

Eurycleia!

Kun je het niet zien?

De mannen hebben dorst!

Dit tapijt zal nooit af zijn.

- Als je wilt, neem ik het werk over. - Nee!

Doe de deuren op slot.

Meesteres?

De deur.

Ik zal deze serveren smerige vreemden niet langer.

Drinken, slapen waar ze vallen.

Ik moet over dat varken heen kruipen, Elatus, elke keer dat ik de schatkist ging openen!

En om naar mannen te kijken van ons eigen eiland

eet jou en Telemachus op uit huis en thuis!

Het is meer dan ik kan verdragen.

- Er is hier nu tenminste leven. - Melanthe, stil.

Ja, pas op, jij.

Ik heb gezien hoe je ging na die slang, Eurymachus

Hij vroeg mij om hem te dienen.

- Ik kan de gast van mijn meesteres niet weigeren. - Gast?

Gast vertrekt wanneer vragen.

Wij veel langer kunnen wij dit verdragen?

- Hoe lang hebben we nog nodig, varkens! - Kalmeer maar, Eurycleia. Kalmeren.

- Houd op. Luister naar mij. - Varkens!

Luister, ik heb je bevolen! Verleid mij niet!

Ze zullen geen vlees hebben!

Ze zullen-ze zullen gaan.

Je kunt ze niet wegjagen. Ze zijn mannen.

Ze zullen hun lege buiken volgen.

Penelope! Penelope, ik heb gewonnen!

Mij! Ik heb gewonnen!

Alleen.

Mijn mannen verloren voor mijn ogen.

Ik zweef eindeloos op de zee van Poseidon.

Ik vraag me af wanneer hij mijn leven zal nemen.

Mensen.

Mensen.

Waar ben ik?

Je bent veilig.

- Ik heb water nodig. - Breng hem water.

Ik heb een schip nodig.

Er zijn er hier geen.

Hè?

Niemand komt of gaat van mijn eiland.

Ik moet-ik moet een weg naar huis vinden.

Water.

Je bent thuis.

Let alstublieft niet op mijn dienstmeisjes.

Jij bent de eerste man ze in hun leven hebben gezien.

Zelf heb ik er nog geen één gezien al meer dan 100 jaar.

Jij bent een godin.

Ik ben Calypso.

Komen.

Rest.

Het is slechts een droom.

Nee.

Het is echt.

Mijn mannen.

Mijn broers.

Ze zijn verloren.

- Je moet het vergeten. - Nee.

- Nee. - Vergeet.

Telemachos!

Wat doe je hier in het donker?

Ik moet Antinoüs vermoorden. Als het moet, allemaal.

Kalmeer jezelf, Telemachus.

Antinous is een krijger, hij is ten strijde geweest.

Hij heeft de mens in tweeën gesneden met zijn zwaard!

- Dat heb je nog niet gedaan. - Nu is het tijd.

Nee, dat is niet zo.

Als je hem vermoordt, de anderen zullen niet weggaan.

Je zult ze een excuus geven om zich tegen jou te keren.

Vertel mij dan,

wat kan ik doen?

Doe zoals je vader zou doen.

Doe een beroep op degenen die dat wel zijn nog steeds trouw aan hem voor hulp.

Mij?

De vergadering bellen? Wie ben ik?

Je weet wie je bent.

Jij bent de zoon van Odysseus.

Bel ze hier.

Ze zullen luisteren.

Ithaca heeft gebeld!

Allemaal naar de vergadering!

Ithaca heeft gebeld!

Allemaal naar de vergadering!

In de naam van Athene... In de naam van Athene...

Luister naar mij, beste mannen!

Hoor mij!

Ik ben mentor, bewaarder van het personeel.

Ik heb lang, lang, lang gewacht op deze dag.

Mentor, laat hem spreken.

Ja. Hier.

Goede mannen.

Ik ben het, prins Telemachus, zoon van Odysseus,

Koning van Ithaca, die jou heeft opgeroepen naar deze plek.

Een leger van vrijers is mijn paleis binnengevallen.

Ze slachtten mijn ossen, mijn varkens, mijn schapen om van te smullen.

Binnenkort heb ik niets meer mezelf opeten.

Ze bieden geen bewijs van de dood van mijn vader,

toch proberen zijn plaats in te nemen.

En voor de ogen van mijn moeder,

ze sloegen mijn dienaren en verkracht mijn dienstmeisjes!

Ik vraag het je. Mannen van Ithaca.

Op naam van mijn vader.

Help mij mijn huis te ontdoen van deze schaamteloze dieven!

Goede mannen!

Hoor mij!

De jongen liegt!

Wij vrijers hebben geen wet overtreden,

niets genomen wat was niet terecht van ons!

Schaamte ligt bij zijn moeder!

We brachten onze kostbare geschenken, en ze nam ze met open armen aan!

Nu moet ze tussen ons kiezen

wat juist is.

Dit is uw recht.

Ze moet kiezen.

Goede mannen!

Niet één van ons bloed zou moeten vergieten over varkens en schapen.

Ah. Ja?

- Ja! - Ja!

Wij kunnen niet meer doen. Laten we gaan.

- Maar mijn vader... - Hij is dood!

Je wilt mij vermoorden.

Dood mij. Ik kan het zien.

Wacht, alsjeblieft! Wachten!

Als je mij niet wilt helpen, geef mij dan een schip.

Ik zeil vanuit Ithaca en vind mijn vader.

Het heeft geen zin, Telemachus.

Wachten.

Wachten.

De jongen mag niet gestraft worden.

Als hij een schip wenst, Wij geven hem een schip.

Ouderlingen?

- Jij krijgt je schip, Telemachus. - Jij krijgt je schip, Telemachus!

Ga je vader zoeken.

- Heb je hier een reden voor? - Hij zal eindigen zoals zijn vader.

- En als hij terugkomt? - Wij zullen hem begroeten,

met de speer in zijn rug.

Als ik je huid aanraak, Ik vraag me af hoe je aan dit litteken komt.

In Troje.

De dag waarop Achilles was van ons afgenomen.

- Van een gevecht. - Een wild zwijn.

Ik was 15...

en mijn moeder huilde

tranen van geluk.

Hier!

Hier!

Hier! Hier!

Hier! Hier!

HIER! HIER!

Breng hem terug!

Je zou vertrekken zonder en bedankte me zelfs voor mijn vriendelijkheid.

Zie je het niet? Niemand verlaat mijn eiland!

En iedereen die hier woont bestaan om mij te dienen.

Er komt nog een schip.

Misschien, over nog eens tien jaar, misschien nooit.

Vergeet Ithaca.

Je bent nu thuis.

Je hebt geen afscheid genomen aan je moeder.

Het verdriet zit op je gezicht.

Ze zal proberen mij tegen te houden.

- Je hebt gelijk als je bang bent voor de zee. - Ik ben niet bang!

Ik heb nog nooit een voet gezet van Ithaka.

Maak je geen zorgen. De goden houden je in de gaten.

- Met gunst. - Gunst.

- De goden hebben mij vervloekt. - O, o, o.

- Sinds de dag dat ik geboren werd. - Haha-ha.

- Laat mij met rust. - Heh-heh-heh.

Je hoofd is net zo hard zoals die van je vader.

Athene.

Uh-huh.

Jij? Een mentor?

Wanneer ik dat wil zijn, ja.

Je hebt heel goed gesproken op uw montage.

Je hield je verstand

en gebruikte ze verstandig om het schip te krijgen.

Maar je hebt mij niet geholpen.

Jij bent de zoon van je vader.

Herinneren. De goden zullen niets voor de mens doen,

wat de mens voor zichzelf moet doen.

Deze reis moet je maken.

Deze wind zal je meenemen.

Gaan.

Ga, vóór het schip vaart zonder jou.

Ik ben nog nooit de zee overgestoken. Waar moet ik heen?

- Sparta! - Sparta.

Sparta. Menelaüs!

Wat zou ik zeggen voor zo'n man?

Gebruik je verstand. Ik zal je begeleiden.

Ik kan je niet horen!

Ik ben nu alleen.

Nog 2 jaar lang, Calypso's eiland was mijn gevangenis.

Vergeten door de buitenwereld,

verlaten door Athene.

Mijn hoop voor ooit Penelope bereiken

begon te vervagen.

-Hermes. - Niet anders.

Oh. Calypso, de concealer Is het niet dolgelukkig mij te zien?

Ga weg van hier.

Calypso. Ik ben slechts een boodschapper.

Die het leuk vindt om mee te nemen pijnlijk nieuws.

Je hebt deze man gevangen gehouden.

Ik heb hem een ​​thuis gegeven!

Het is niet het lot van Odysseus om zijn dagen op jouw eiland te beëindigen.

Jij moet hem vrijlaten zonder vertraging.

Dit zijn de woorden van de lippen van Zeus zelf.

Noch Zeus, noch enige god jammer Odysseus,

het is jaloezie die stuurt je hierheen.

Ze zijn allemaal verontwaardigd over mij openlijk de liefde bedrijven met een sterfelijke man.

- Hem kiezen als mijn echtgenoot. - Calypso.

Ik ben het die hem trok van de zee,

die zijn wonden verzorgde.

Jullie zijn allemaal jaloers van mijn geluk!

Laat je niet de toorn van Zeus op de hals halen.

Bied deze man zijn vrijheid aan

of je eiland wordt verdreven naar de bodem van de Poseidonzee.

Afscheid!

Houd op!

Ga naar huis, naar je Penelope.

Waarom?

Is er een schip?

Nee. Ga nu!

Zwemmen.

Het maakt mij niet uit.

Ze zullen niet proberen je tegen te houden.

Laat mijn ogen maar liggen!

Zojuist verliet je deze grot met zoveel liefde in je ogen.

Wil je nu dat ik wegga?

Dat ben je niet meer mij waardig.

Waarom dat weven?

Is er iemand naar je toe gekomen?

Was het Hermes?

Je moet mij helpen bouw een schip.

Alsjeblieft. Alsjeblieft.

Aan de andere kant van het eiland,

in een grot ligt droog hout.

Aangespoeld op de kust zoals je was,

zoals jij was.

Hier, jongen. Hier, jongen.

Neem dit. Neem dit.

Mals vlees.

Oh!

Mals vlees.

Ik zal de mijne vinden.

Je bent niet bang voor mij.

Omdat je een vrouw bent.

Ik wilde het alleen maar bied je wat wijn aan.

Gewoon een voorproefje.

Zeg eens.

Wat houdt je minnares van het afmaken van haar tapijt?

Meer.

Kom op, waar is dat meisje?

Het is een geheim.

Het is een geheim.

Melanthe?

Melanthe, waar ben je?

Waar is de jongen? Stuur de jongen.

Ga door, jongen. Gaan.

Melanthe, waar ben je?

Melanthe!

Het is dus waar.

Het is niet mijn bedoeling om je bang te maken zorg voor je kamer

maar ik moest zien.

Oh, mijn.

Verlaat mij.

Het is een vergissing.

Nu kan uw bedrog dat wel zijn alleen maar problemen opleveren.

Ik zal geen woord spreken, maar je meid,

ze mag het aan een ander vertellen.

Melanthe.

Ik heb geen keus.

Je zult niet bedriegen ze veel langer.

Het is te lang geleden sinds je de aanraking van een man voelde.

16 jaar.

Langer.

Neem mijn. Beëindig deze belegering vanavond.

Deze andere mannen, ze komen voor jouw fortuin.

Ik kom voor jou.

Ik kan het niet.

Ik hou van mijn man.

Je echtgenoot

leeft niet.

Ik zal wachten voor zijn terugkeer,

of totdat mijn zoon bewijs brengt.

Het spijt me.

Ik ben het, die geen keuze hebben.

Het spijt me.

Je mag blijven als u daarvoor kiest.

Je vrouw is ouder geworden gedurende deze jaren, Odysseus.

Ze zal mijn schoonheid niet evenaren.

Geen sterfelijke vrouw zou je ooit kunnen evenaren.

Ik hou van Penelope.

En ze is ouder geworden

zoals ik heb.

En als ik Ithaca bereik

wij zullen samen oud worden.

Bij mij wel nooit oud worden.

Ga nooit dood!

Ik kan je onsterfelijk maken!

Ik lig liever in de armen van mijn vrouw voor een moment als man,

dan voor altijd zonder haar te leven.

Wie is deze jongen, die mijn zoon meebrengt?

Telemachus van Ithaca, Hoogheid.

Welkom in Sparta, vreemdeling.

Daar is de koning. Ga nu.

Goede koning Menelaüs.

Ik heb lang gereisd en ver om je te ontmoeten.

Oh. Je hebt die van je vader zoekende ogen

Hetzelfde bedachtzame voorhoofd.

Ja.

O ja.

Jij bent de zoon van Odysseus, jij bent zijn zoon.

Ik zeilde vanuit Ithaca om hem te vinden.

Kun je mij helpen?

Weet je.

Ik zag je op de dag jij bent geboren.

Het was de meest trotse en meest pijnlijke dag uit het leven van je vader.

Wij vochten bij Troje, naast elkaar.

Onze broeders zien vallen.

Je vader stopte de slachting.

Hij heeft ons bevrijd om terug te keren naar Griekenland.

Maar...

dat zal hij nooit doen zijn huis weer zien.

Hij is dood.

Hoe kun je dat weten?

Niet één dag,

niet één uur

pas voor Odysseus van Troje,

met jou en je moeder in zijn hart.

Alleen de dood

kon hem tegenhouden terugkeren naar Ithaca.

Maar jij...

Jij, Telemachos, je moet terugkeren.

Je moet vechten

want wat is van hem.

en de jouwe.

Nu,

gaan.

Poseidon!

Poseidon!

Poseidon!

Wat wil je?

Poseidon!

Wat wil je van mij?

Ik wil dat je lijdt

veel meer.

Ik heb niets meer!

Ik heb niets!

Het enige dat overblijft is mijn leven!

Mijn doel is niet om je te vermoorden.

Je moet het begrijpen.

Wat?

Wat?

Wat? Wat?

Wat wil je van mij?

Wat wil je mij te begrijpen?

Praat tegen mij!

Praat tegen mij!

Dat zonder goden,

de mens is niets.

Snel, snel. Kom en zie!

Kom en zie. Kijk!

Ik leefde nog.

Gebroken door de golven van Poseidon

en nog steeds ver van Ithaca,

maar ik leefde.

Ik heb Phaeacia bereikt,

het land van zeelieden en vissers.

Ik weet niet zeker of ik welkom zal zijn,

Ik werd naar de paleis van hun heerser,

de machtige koning...

Alcinous.

Ik heb mijn eten met je gedeeld.

Wil je het nu met mij delen?

- jouw naam? - Dat kan ik niet.

Mijn naam is al lang vervloekt.

Om het van mijn lippen te laten gaan zou je alleen maar pijn doen.

Ik weet het alleen een lang verloren held,

door wie vervloekt wordt de goden konden overleven.

Het is de sluwe Odysseus.

Ik ben hij.

Ik had nooit gedroomd dat ik dat zou doen zie Odysseus zelf.

Het is een eer voor heel Phaeacie

dat zo'n held als Odysseus van Ithaca, zit onder ons.

Ik zal mijn mooiste schip geven

zwaar van geschenken en eten, en de beste zeelieden van heel Phaeacie,

om u veilig naar huis te varen.

De Faiaken droegen mij richting Ithaca.

Maar het was Poseidon,

die mij toestemming gaf om mijn reis voort te zetten

om zijn woorden te overwegen.

Ik begreep dat ik dat was slechts 1 man op de wereld.

Niets meer

en niets minder.

4e nacht zonder slaap.

Zijn lichaam zal hem in de steek laten in Ithaca.

Pontonisch!

Kom hier!

Meng een slaapdrankje.

Hier.

Drink dit.

Wie is daar?

Mijn kaas.

Meester.

Mijn wijn.

Meester, jij bent het.

Mijn brood.

Meester. Je leeft.

Eumaeus.

ik...

ik leef.

Eumaeus!

Wie is dat?

Jouw zoon.

- Hij is een jaar geleden vertrokken om jou te zoeken. - Gaan. Ga, breng hem hier.

Telemachos.

Je bent veilig!

- Ja. - Kijk naar jou!

- Zeg eens. Hoe gaat het met mijn moeder? - Ze zal dolblij zijn je te zien.

Maar kom, vertel me over je reis.

Later moet ik naar haar toe.

Telemachos!

Wie is het? Wie is daar?

Het is je vader.

Durf deze woorden niet te zeggen! Kom daar weg!

Welke truc is dit?

Het is geen truc.

Jij kunt mijn vader niet zijn.

-Odysseus is dood! -Odysseus leeft

en hij staat voor je.

Blijf achter!

Alsjeblieft.

Kijk naar mij.

Zie je jezelf

in mijn gezicht?

Ik zie alleen een man, zonder respect voor de gevoelens van een zoon.

Nee, nee. Jij bent mijn zoon,

en dit zijn de handen, hier,

die jou heeft gebracht naar deze wereld, hier.

Op dit gebied niet?

Ik hield je vast

zodat de hele wereld het kan zien.

Ik heb je Ithaca laten zien.

Ik heb je je huis laten zien voor de eerste keer.

En toen werd ik meegenomen van jou en je moeder.

Ik heb je in haar armen gelegd

in ons bed

waar ik haar aan geef met deze handen.

Ze moet je dit verteld hebben.

Vader.

Mijn jongen.

Vader.

En ik word er ziek van!

Deze mannen hebben zwarte harten! Ze zijn nergens bang voor!

- Ze zullen nu allemaal als honden rennen. - Ja!

- Ze verdienen het om te sterven! - Ja!

Vooral Antinoüs.

Eumaeus, breng ze eten voor het feest.

Ik zal ze nooit meer eten geven. Nooit!

Jij... zal het doen

zoals je altijd hebt gedaan.

Vertrouw jij je bemanning?

Nee.

Ze zijn aan mij gegeven uit de vrijers mannen.

Vertel ze dat je dat zult doen sluit je later bij hen aan.

Maar vertel het aan niemand Ik ben gekomen.

Vooral je moeder.

Heb geduld.

Maak je geest gerust.

Daarom hou ik van je, mijn Odysseus.

Elke andere man, na zoveel jaren,

naar huis zou zijn gesneld omhels zijn vrouw en kinderen.

En verblind door zijn ongeduld zou hij dat ook gedaan hebben in tweeën gehackt door de indringers.

Alleen jij weet beter.

Vertel mij dan, hoe houd ik mijn leven nog vol

en mijn huis van deze mannen bevrijden?

Zijn deze vrijers wat? waar ben je echt bang voor?

Er is niets meer over voor mij om bang voor te zijn.

Je ziet mij trillen.

- Ik beef van woede. - Oh. Je liegt nog steeds goed, mijn Odysseus.

Maar ik weet wat je hoofd vraagt je hart.

Je bent bang voor je Penelope is niet waar voor je geweest.

Ik moet weten of haar hart is nog steeds bij mij.

Daarmee kan ik je niet helpen.

Maar.

Alleen uw zoon zal dat doen herken je zo.

Ga naar je paleis.

Vind de antwoorden die u zoekt.

Je weet niet wanneer je huis is je ziet wat ze hebben gedaan.

Je wilt doden net zoveel als ik!

Het is niet het moment om te vechten.

Je moet leren

boos zijn is gemakkelijk

maar om boos te zijn bij de juiste man

op het juiste moment

en om de juiste reden,

dit is moeilijk.

- Begrijp je het? - Ja.

Herhalen!

Rustig!

Onze prins heeft zijn gezicht laten zien.

Met een oude bedelaar aan zijn zijde.

Hij is van mij! Ik zal zijn hart eruit snijden en voer het aan de honden.

Kalmeer jezelf, denk na.

Hij moet eerst aanvallen, of heel Ithaca zal tegen ons in opstand komen.

Hij zal het nooit doen. Mijn stem doet hem trillen.

Prins Telemachos. Welkom thuis.

De goden hebben je veilig bevrijd.

Hij ging voor zijn vader en vond een smerige bedelaar!

Vertel ons, waarom heb je dat gedaan? uw zoektocht opgegeven?

Ik zeilde naar Sparta en hoorde het de woorden uit de lippen van koning Menelaüs.

Ik geloof dat mijn vader liegt op de bodem van de zee.

Ah. Hij begrijpt het eindelijk.

En je ziet, wij hebben..

bepaalde rechten

bij u thuis.

Ja.

De jongensprins is teruggekeerd naar huis als een man van eer!

En kijk!

Hij heeft zelfs zijn baard.

Zijn eerste baard.

Zwak, maar het is een baard.

Het is tijd dat jij de ring betreedt. Ga de mannelijkheid binnen.

Ik zal accepteren welke uitdaging je ook aanbiedt.

- Maar nu moet ik bij mijn moeder zijn. - Zijn moeder.

Tot dan, deze bedelaar is een gast in mijn huis.

Geef hem royaal te eten.

Neem je kom mee. Zij zullen u van dienst zijn.

Zie je. Ik heb de jongen bij jou afgeleverd.

- Ik kan hem niet in de ring doden! - Dat kan.

Zolang hij het maar probeert om jou eerst te vermoorden.

Ik heb hem niet gevonden.

Maar ik weet het mijn vader leeft.

Moeder, je moet me horen.

Ik heb een wijze oude man meegenomen. Een bedelaar.

Hij kan ons helpen vader te vinden.

Als het paleis slaapt, Ik zal je hem laten zien.

Nu moet ik gaan.

Antinous heeft mij uitgedaagd.

En als mens, Ik moet accepteren.

Ja.

Je bent nu een man.

- Ja! - Ja.

Ken je plaats, bedelaar!

Je eerste litteken!

Vecht voor je leven!

Accepteer deze vernedering niet.

Neem dit.

Vandaag is het zover.

Antinoüs!

Je bent dood!

Kom hier!

Dood mij.

Dood mij!

Dat wilde je al 3 jaar! Ben jij mans genoeg?

NEE-OOO!

Boos zijn is gemakkelijk!

Kom hier.

Dood mij!

Het is niet het juiste moment.

Ga door, lafaard.

Val mij aan!

- Ik zal overleven. - Er is geen schaamte.

Verzorg je wonden.

Vertel het je moeder je hebt je woede overwonnen.

Gaan.

Mijn minnares heeft mij gestuurd om voor jou te zorgen.

Haar zoon vertelde het haar.

Bedankt voor het redden van zijn leven.

Houd je van deze jongen?

Zijn vader liet hem aan mijn zorg over, de dag dat hij werd geboren.

Dat litteken.

Ik ken dat litteken.

Meester.

Spreek geen woord,

of alles is verloren.

Eurycleia!

Koningin...

Penelope.

Ik wilde je bedanken.

En om het je te vertellen

dat ik er spijt van had slecht behandeld in mijn huis.

Er is geen noodzaak.

Ik ben hier voor een nacht.

Voor jou, gevangen in dit paleis, het moet

moet een anarchie zijn.

Ja.

Ik moet een einde maken aan deze ellende terwijl mijn zoon nog leeft.

Morgen.

Ik zal een wedstrijd uitschrijven voor mijn hand.

En je hebt gelijk

om een nieuwe echtgenoot te wensen.

Ik wens het niet.

Maar

de dag dat Odysseus vertrok, hij...

hij nam de mijne door mijn hand

hier, hier,

zo zachtjes en

hij vroeg me om het te beloven

dat ik dit zou doen.

Dit is het laatste offer Ik kan voor hem maken.

Hij leeft, Odysseus.

Hij leeft.

Hij weet het

jouw verdriet,

jouw pijn,

en hij verlangt om je handen aan te raken

en je in zijn ogen houden.

Kus je lippen.

Hij zal je komen verdedigen.

Je zult het zien.

Hij zal komen.

Als het maar waar was.

Welterusten.

Morgen!

Ik zal mijn wereld nemen terug.

Pak de speren.

Breng de druif mee!

Breng het hierheen.

Ah. Filotus.

Wat zijn deze assen?

Filotus.

De geitenhoeder, hij is bij ons. Hij mag vertrouwd worden.

Vertel het ons, herder!

Wat is het plan van je minnares?

Ik zal je alles vertellen.

Dit is de boog van Odysseus, koning van Ithaca.

De man die de touwtjes in handen heeft

en schiet zuiver een pijl af door alle 12 assen,

zal zijn plaats innemen.

Wat?

Dit is geen manier om te kiezen.

Het kan niet gedaan worden!

Mijn vader deed het.

- Hè? - Misschien kan hij het.

Wachten!

Wachten. Je zult de winnaar niet zien.

Voor mij zijn jullie allemaal hetzelfde.

Oh. Hahaha.

Het is niet eerlijk!

Ik heb nog nooit een boog gespannen. Dit klopt niet!

Ik heb 50 schapen opgegeven,

honderd geiten,

- als geschenk van Dulichium! - En keer daar dan terug, dwaas.

Het is onmogelijk.

- Hij zou het kunnen! - Ik zal ervan genieten.

Slechts twee pogingen, Eurymahcus.

- Je kunt het niet doen! - Kom op.

Nee. Nee, hij gaat.

- Kom op. Je bent er bijna. - Nee!

- Haha-ha! - Eh-ha-ha...

Vaarwel, Odysseus.

Ik ben geweest trouw aan mijn woord.

Telemachus heeft ons bevolen naar de hoofdkamers.

We moeten onszelf opsluiten.

Schiet op. Haast.

Verberg ze. Verberg ze, haast je.

Athene, wees bij ons.

Ik heb lang genoeg gewacht! Geef het hier, zwakkeling.

Kijk hier eens naar.

Kom op, Antinoüs. Laten we zien dat je het doet.

- Kom op! - Kom op.

- Kom op! - Probeer het eens!

Oh! Kom op, nu!

Als ik het niet kan, geen levend mens kan dat!

- Nee. Onmogelijk. - Het is onmogelijk.

En hoe zit het een man die dood is?

Wat ben je aan het doen?

Wees niet dwaas.

Wie ben jij, oude man?

Ken je mij nu?

Odysseus.

Odysseus

Telemachos.

Dit is het juiste moment om je woede te gebruiken.

AAAWWWW!!

Aww!

Wachten! Wachten!

Wachten! WACHTEN!

Wat is onze misdaad?

Wij hebben uw vrouw behandeld als koningin.

Wij leefden van jouw land, maar dat kan vervangen worden.

Wij niet vermoord iemand.

Jouw misdaad is dat Je probeert mijn wereld te stelen.

De wereld die ik heb opgebouwd met mijn handen

en mijn zweet

Nu, iedereen...

... en mijn bloed.

De wereld die ik deelde met een vrouw

die mij mijn zoon heeft gebaard,

en niemand zal ooit

neem dat van mij aan!

Nu zul je sterven aan een man

in een rivier van bloed.

Een rivier van bloed!

De speer!

Wij kunnen niet sterven als lammeren!

Open de deur!

Jouw meesters niet waard om voor te sterven.

Melanthe!

Open de deuren!

Melanthe!

Melanthe!

Open de deuren!

Nee!

Nee!

Vader!

Ah.

Laat dat van je moeder niet gebeuren ogen vallen op deze kamer.

Als het gereinigd is...

Vertel haar dat ik thuis ben.

Odysseus!

(Athena.)

Ik zal je nooit verlaten.

Hoeveel ik veranderd moet zijn.

Nee.

Je bent nog steeds dezelfde.

Je bent nog steeds een leugenaar, Odysseus.

Het is twintig jaar geleden dat jij hield mij in je ogen.

Dat was maar één dag.

En op één dag

je hebt de hele wereld gezien.

Ja.

En dat is het vooral heilig en mooi,

maar niets zo mooi als de eigen wereld van een man.

Die hij in zijn handen kan nemen

en het zal altijd van hem zijn.

Jij bent mijn wereld.

Ondertitel gemaakt door - Aorion -