Original subtitles

Er was eens een geruite weekendtas...

Vlucht 4 naar New York, nu instappen bij Gate 7.

STRIKT GEHEIM

Vlucht 741 uit Holland komt nu aan bij Gate 8.

Taxi.

Volg die taxi!

Howard Bannister!

Howard, als ik je vraag om ergens op me te wachten...

verwacht ik dat je daar blijft tot ik terugkom.

Ja, Eunice.

Het is al moeilijk genoeg om zelf voor alles te zorgen.

- Ja, Eunice. - Het is precies 18.15.

Als we in een half uur bij het hotel zijn...

zijn we op tijd om ons voor het banket om te kleden.

- Zet deze dingen in een taxi. - Ja, Eunice.

Het is een prachtige stad, nietwaar, Howard?

Hier zou ik graag op huwelijksreis gaan.

Heb je me gehoord, Howard? Hier zou ik graag op huwelijksreis gaan.

Wat?

Ik dacht dat je naar San Francisco wilde.

- Dit is San Francisco, Howard. - Natuurlijk.

Howard!

H�, probeer je jezelf te vermoorden?

- Gaat het achterin? - Hopelijk is er niets gebroken.

- Gewoon een bult. - Nee.

Overdrijf niet.

Ik bedoel mijn stollingsgesteenten.

Ik weet hoe u zich voelt, meneer.

Mijn stollingsgesteenten zijn heilig.

Miss, kan ik u helpen?

Ik vroeg me af of mijn vrienden hier zijn.

Ze komen van de Nieuwe Hebriden en ik geloof dat ze in kamer 1717 zijn.

- Het spijt me, maar die kamer is leeg. - Ik begrijp het niet.

Ze zeiden me dat ze in kamer 1717 in Hotel Crystal zouden zijn.

Dit is het Bristol, mevrouw, niet het Crystal.

Dan is ��n van ons in het verkeerde hotel.

Mrs. Van Hoskins.

We zijn blij dat u weer bij ons bent.

- Bedankt, Hans. - Fritz.

Wat is er met Hans gebeurd?

Er is geen Hans, Mrs. Van Hoskins, alleen ik, Fritz.

Jammer.

Piccolo!

Franz, deze neem ik mee. Ik heb vanavond wat dingen nodig.

Morgen moet je alles in de kluis van het hotel leggen.

Dat komt voor elkaar, mevrouw.

Room service, alstublieft.

Hallo, room service, dit is kamer 1717.

Ik wil graag een sandwich met extra veel rosbief, halfrauw...

op roggebrood met bovenop mosterd en onderop mayonaise...

en een koffie, ijs met chocoladesaus en een of ander light-drankje.

Ok�? Ja.

Kamer 1717.

En room service, zou u...

het buiten kunnen zetten? Kom niet binnen en klop niet...

want ik breng net mijn baby naar bed. Juist. Bedankt.

Ik ben Miss Eunice Burns met mijn verloofde, Dr. Howard Bannister.

We zijn hier voor het Congres van Amerikaanse Musicologen.

Ga naar de apotheek voor wat aspirine.

Ik wil dat je vanavond in topvorm bent.

Raak dat niet aan! Dit zijn mijn superoude Tambulu-stenen.

- Raak die stenen niet aan. - Ik zorg er wel voor.

Howard, ga naar de apotheek en kom binnen vijf minuten terug.

- Juist. Eunice? - Ja.

- Waarom ga ik naar de apotheek? - Aspirine.

Met een buffermengsel. Dat is beter voor de maag.

- Ok�. - Piccolo.

- Te laag. - Meneer?

Uw bel is een halve toon te laag.

- Hoe gaat het, doctor? - Pardon?

- We kunnen elkaar niet meer ontmoeten. - U vergist zich.

Ik ben hier voor iets tegen hoofdpijn.

Er is een groot glas water voor nodig om dat door te slikken.

Wat?

Nee, ziet u, ik ben musicoloog.

Ik testte dit ding op toonkwaliteit.

Ik heb een theorie over de muzikale relatie die de mens vroeger...

met stollingsgesteenten had.

Maar volgens mij bent u daar niet echt in ge�nteresseerd.

Niet zoals in de metamorfe stenen of afzettingsgesteenten.

Jouw stollingsgesteenten vind ik niet belangrijk.

Ik heb hoofdzakelijk interesse voor glimmers, kwarts, veldspaat.

Hou je pyroxenen, magnetieten en grove plutonieten...

wat mij betreft.

- Ik weet niet meer waarom ik hier ben. - Hoofdpijn.

Ja, bedankt. En dag.

- Zei ik iets verkeerds? - Pardon?

Denk je dat ik een stuk fruit ben dat je kunt uitpersen en weggooien?

- U vergist zich. - Meer ben ik niet voor je.

Administratieve fout. Wis me, vergeet mijn naam.

- Ik ken uw naam niet. - Judy Maxwell.

- Aangenaam. - Aangenaam.

- Kun je mijn hand loslaten? - Ik denk het niet.

Kijk nu wat er gebeurd is.

O, nee!

Help me alsjeblieft niet. Dit kan ik zelf wel.

Wees voorzichtiger.

Drie procent van alle fatale ongelukken gebeuren in een apotheek.

Wat gebeurt er daar?

Niets, we zoeken slechts wat aspirine.

- Laat me je helpen. - Nee!

Ga gewoon weg.

Ok�.

- Mijn man betaalt hier wel voor. - Wat doet hij op de vloer?

Hij heeft zenuwstoringen en valt nogal vaak.

- Ik wil niet dat mensen hier vallen. - Nou, we zijn op huwelijksreis.

- Heeft dit buffermengsel? - Ja.

Hoeveel ben ik u schuldig?

- $68,29. - Pardon?

$68,29.

Hoeveel zonder buffermengsel?

Luister, meneer, de aspirine kost $0,84. Dit is $67,45.

- Wat is dat? - Een radio.

- Ik wil geen radio. - En uw vrouw?

- Ik wil geen vrouw. Ik heb geen vrouw. - Hij maakt altijd grapjes.

Ik weet niet wie je bent. Ik weet niet wie ze is.

Kom op, Steve, koop die afgeprijsde radio voor haar.

Noem je dit een huwelijksreis?

En de aspirine?

H�, Steve! Wacht!

Wacht, Steve.

Wat spijt me dat.

Het...

Het spijt me echt.

Ik maak het wel voor je op een rustig plekje.

We halen naald en draad in de apotheek.

Ik wil niet naar de apotheek. Die vind ik niet leuk.

Wees niet boos.

Luister, Steve.

Ik heet geen Steve. Ik ben Howard Bannister...

en nu ik het je verteld heb, hoop ik dat je het weer vergeet.

- Ik vind Steve leuker. - Je verwart me met iemand anders.

Ga nu weg en laat me met rust.

- Waarom volgde je me in de apotheek? - Dat deed ik niet, ik had hoofdpijn.

- Nog steeds? - Nee.

- Howard. - Zie je?

- Howard, ik zei vijf minuten. - Het spijt me, Eunice.

Iemand die Eunice heet?

- Waar ben je geweest? - Een probleem in de winkel.

- Zijn jullie getrouwd? - Nee.

- Gefeliciteerd. - Gauw.

Gecondoleerd.

- Wie is dit? - Geen idee.

- Ze stond achter 'n steen in de winkel. - Vertel haar over ons.

- Waarom noemt ze je zo? - Let niet op haar.

- Luister, Miss Maxwell... - Je kent haar.

Ik zweer dat dit een bizarre grap is.

Makkelijk voor jou. Overal breek je harten.

Vrouwen. Jij noemt het een grapje, wij noemen het lust.

- Weet je niet wat fatsoen betekent? - Fatsoen? Zelfstandig naamwoord.

Zich aanpassen aan gevestigde gedragsnormen...

gepastheid, correctheid of rechtvaardigheid. Zie "etiquette".

- Goedenavond, meneer. - Goedenavond.

- We willen de kleine niet storen. - Zeker niet.

Ik zocht...

gewoon...

- mijn sleutel. - O, ja.

- Ik kan hem nergens vinden. - Misschien is de deur open.

Nee, die heb ik op slot gedaan.

Goedenacht.

- Vergeet uw avondeten niet. - Ja, juist, dat neem ik later.

Bedankt.

- Eunice. - Wie is dat?

Ik, Howard Bannister, je verloofde.

- Je ziet er mooi uit, Howard. - Dank je, Eunice, jij ook.

Ik ben nog niet aangekleed, Howard.

Kom, ik help je met je stropdas.

- Welke stropdas, Eunice? - De jouwe. De stropdas in je hand.

Ja, natuurlijk.

Mijn avondeten is hier.

Ik weet niet wie dat is, maar ik haat hem.

Howard, je moet iets gezegd hebben wat dat meisje aanmoedigde.

Wat bedoel je, Eunice?

Howard, je weet wat ik bedoel.

- Je bent een man. - Dat is waar.

- Zij is een vrouw. - Dat is ook waar.

- Net zoals ik een vrouw ben. - Ik zie je niet als een vrouw, Eunice.

Ik zie je als...

als Eunice.

- Maar ik ben een vrouw, Howard. - Dat weet ik.

Eunice, ik weet dat ik niet erg romantisch lijk.

Ik zoek geen romantiek, Howard.

Ik zoek iets belangrijkers. Lets sterkers.

Romantiek vervaagt en er komt iets anders voor in de plaats.

- Weet je wat? - Seniliteit.

- Vertrouwen. - Dat bedoelde ik.

We kunnen hier maar beter een andere keer over praten.

Howard, ik wil dat je een goede indruk maakt op Mr Larrabee.

Vertel me precies wat je tegen hem gaat zeggen.

Wat?

Ik zeg waarschijnlijk zoiets als: "Hallo, Mr Larrabee, ik ben Howard."

- Nee. - Ik ben Howard niet.

Je gaat niet zeggen: "Hoi, ik heet Howard."

- Dat kan iedereen zeggen. - Iedereen die Howard heet.

Je loopt recht op hem af...

geeft hem een stevige, mannelijke handdruk en zegt:

"Mr Larrabee, ik ben Dr. Howard Bannister.

"Het is een voorrecht u te ontmoeten."

- Denk je dat je dat kunt? - Ja, ik denk het wel.

- Nou, doe je best. Wees waardig. - Waardig.

- Wees plechtig, niet saai. - Plechtig.

- Wees aardig, maar niet onpersoonlijk. - Aardig.

- Doe de deur open. - Ik doe de deur open.

- Nou, dag, Eunice. - Niet nerveus zijn, Howard.

Vergeet niet dat alles hiervan afhangt.

Laat nu eens kijken.

Mr Larrabee, het is een eer om... Nee, dat is het niet.

Wat is het? Het is een...

- Het is een voorrecht u te ontmoeten. - Insgelijks.

Banket 20.30 Congres van Amerikaanse Musicologen

Van de Larrabee-stichting

Mr Larrabee, het is een voorrecht u te ontmoeten.

Ik ben Dr. Howard Bannister.

En ik ben uw ober, Rudy. Zal ik u naar uw tafel brengen, meneer?

Nee, bedankt, ik kijk eerst nog even rond.

- Alstublieft, meneer. - Bedankt, maar ik drink niet.

- U bent ondersteboven, meneer. - Ik ben ondersteboven.

Hallo? Geef me de baas even.

O ja? Zeg hem...

dat ik de documenten heb.

- Ik ben Hugh Simon. - Hoe maakt u het?

- U bent ondersteboven. - Dat weet ik.

En ik neem aan dat u mijn artikels niet hebt gelezen...

over de Versuch einer Anweisung in de Music Monthly.

Sorry, dat klopt.

Dom van u. U moet beseffen dat ik door die reeks artikels...

een van de finalisten ben geworden...

voor de Larrabee-beurs. Verbazend genoeg bent u de andere.

Ik geloof niet dat de Larrabee-stichting...

geld verspilt aan iemand die prehistorische stenen bestudeert.

U stelt mijn standpunt te eenvoudig voor...

Zegt u dat ik iets te eenvoudig voorstel?

Dat doe ik nooit.

Er is een oud Kroatisch gezegde, Bollixter, dat zegt...

- Bannister. - Wat dan ook.

Onze gastheer!

Mr Larrabee?

Mr Larrabee...

Ik ben Hugh Simon, Mr Larrabee, en ik vind uw haar geweldig.

- Dank u. - Ik...

en mijn collega's van het conservatorium...

Ja, inderdaad. En ik geloof dat dit Mr...

- Het is een voorrecht... - Hoewel u moet weten...

dat ik persoonlijk alleen maar minachting heb voor geld...

zal de $20.000 ons, ik bedoel mij toestaan...

om veel werk af te maken dat bijna zeker een weerspiegeling is...

van une gloire �norMe bij de Larrabee-stichting.

Mooi gezegd. Er is niets beters.

Niets beters dan een kleine gloire �norMe of wat dan ook...

maar vergeet niet dat u slechts een finalist bent.

- Als ik me niet vergis, is dit... - Mr Larrabee.

- Geloof me, ik begrijp het als... - Heel begrijpend van u, Simon.

En, nu, als u het niet erg vindt...

- Het spijt me heel erg. - Het is al goed.

- Dr. Bannister. - Mr Voorrecht, het is een...

Nee, dat is het niet. Het is gewoon leuk om u te zien, meneer.

- Bedankt, maar ik drink niet. - Ik ook niet.

U ook niet. Zullen we gaan zitten? Ik geloof...

Na u, meneer.

...dat we aan dezelfde tafel zitten.

Mr Larrabee.

Goedenavond, professor Hosquith, dit is Howard Bannister.

U bent Bannister.

- Hoe maakt u het? - Dank u.

Uw verloofde vertelde ons over uw avontuur in de lucht.

Wat voor avontuur?

Wat voor avontuur?

U moet niet bescheiden doen over zoiets ongelooflijks.

U moet ons alles vertellen, Bannister. Kom nu mee naar de tafel.

Goed zo, Bannister.

- En dit moet Miss Burns zijn. - Hoe maakt u het?

- U! - Eunice, Howard, Eunice.

Dat stotteren is bijna genezen. Ga zitten, liefste.

- Hoe? Hoe? - Howard. Howard.

Hij heeft nog moeite met namen. Waarschijnlijk de opwinding...

van deze eerste ontmoeting met u. Ik voel het zelf ook.

- O ja? - En of. Mijn hart klopt als een gek.

Je voelt het gewoon bonzen. Voelt u het niet?

Ja, volgens mij wel. Ja, het is absoluut...

Het bonst echt daar binnen.

Het is verbazingwekkend, voel maar.

Ga zitten, heren.

- Mag ik naast u zitten? - Niets liever.

Kom rechts van me zitten, Bannister. Wilt u opstaan, Mr Simon?

- Maar dit is niet... - Ik weet het.

Dit klopt niet met de naamkaartjes...

maar we kunnen wat kleine sociale gebruiken vergeten.

Ik moet erop wijzen...

dat "dwaze consistentie het schrikbeeld is van kleine geesten".

- Emerson! - Pardon?

Ralph Waldo Emerson, 1803 tot 1882.

- Houdt u van Emerson? - Ik aanbid hem!

Ik aanbid iedereen die hem aanbidt.

Ik aanbid iedereen die aanbidt al wie Emerson aanbidt. Nu u.

Ze is fantastisch, Bannister. U heeft geluk.

- Dit is niet... - Geef toe.

- Geef toe dat u geluk hebt. - Ik heb geluk. Maar...

- Miss Burns, mag ik u Eunice noemen? - Nee!

Howard bedoelt dat iedereen me normaal gesproken...

- Burnsy noemt. - Burnsy? Dat vind ik leuk.

Burnsy.

Help!

Ik neem aan dat u het werk van uw verloofde kent, Miss Burns?

Juist, Mr Simon.

- Heeft u zijn thesis gelezen? - Gelezen! Ik heb die getypt!

Dit is Eunice Burns niet.

Dan moet u zijn buitensporige liefde voor stenen delen.

Heel erg. Een steen bracht ons zelfs samen.

Jij bent Eunice niet.

Verwacht u echt dat ik accepteer dat een Neanderthaler...

een manier vond om met mineralen muziek te maken?

Ik kan bewijzen dat echte melodie�n, ruw, natuurlijk...

maar met de diatonische toonladder zoals in de Noorse Ventengum-liederen...

Ik hou van die Ventengums.

...al 7 miljoen jaar voor Christus echt bestonden.

- Kunt u dat bewijzen? - Met tijd en geld, natuurlijk.

- Echt, muziek uit stenen? - Het zit zo, Mr Simon...

dat Howard met Leonard Bernstein heeft gesproken...

over de mogelijkheid van een lawine in E mineur.

- Dat is belachelijk. - Waar is uw gevoel voor humor, Simon?

Ze is een parel, Bannister.

- Ze is ongelooflijk. - Ja, dat klopt.

BRISTOL-BALZAAL AMERIKAANSE MUSICOLOGEN

Waarom kunt u me niet vinden? Ik ben hier.

Sorry, ik heb die naam niet.

Wilt u nog eens kijken, alstublieft? Burns, Eunice Burns.

Ik heb de juwelen.

Ga weg. Laat niemand je zien.

- Roger. - Fritz.

U beseft ongetwijfeld, Mr Larrabee...

dat ik hier al zes jaar aan werk.

- Je moet weg. - En het leuke gedeelte missen?

- Ze kan er elk moment zijn. - Dat is nu zo leuk.

...over Zwitserse componisten.

- Zwitserse componisten, Mr Simon? - Dat klopt, Miss Burns.

Dat is zeker niet iets wat de muzikale archeologen...

bijzonder waardevol zullen vinden, maar het is een rijk terrein...

waarop mijn baanbrekende geleerdheid goed geoogst heeft.

U heeft zeker veel mest gebruikt.

We willen graag het verhaal van Miss Burns horen.

- Burnsy. - Van Burnsy...

- Hij noemt haar Burnsy. - Wat was het?

Een of ander avontuur tijdens uw vlucht hierheen?

Ja. Nee!

Howard is te bescheiden om dat te vertellen.

Het begon allemaal toen er geen weg meer terug was.

Dat punt was net geweest.

Toen de versterkers en de tolkompassen het begaven...

en een van de ventielen niet losliet...

viel ��n piloot flauw van angst en het vliegtuig stortte neer.

Howard ging naar de cockpit en nam twee stollingsgesteenten...

die heel erg magnetisch waren.

Hij zette een elektronisch opgewekt veldpatroon op...

Ik heb een nachtmerrie.

- Wat is het probleem? - Zij zegt ene Eunice Burns te zijn.

Ik ben de Eunice Burns.

Ik heb geen naamplaatje voor Eunice Burns.

Natuurlijk niet. Miss Burns draagt dat.

- Ze is al binnen. - Dat is onmogelijk.

- Misschien bent u bij het foute congres. - Dit is schandalig.

En hij redde waarschijnlijk 112 passagiers...

van een tragische, vurige dood.

Gewoon ongelooflijk. Een heel ontroerend verhaal.

Ik vind dat verhaal net zo slecht als deze potage au gel�e.

Wat vindt u van een sandwich de knokkels?

- Ik moet je alleen spreken. - Ik zie je onder de tafel.

- Wat? - Lieve hemel, dat is mijn servetje.

Het gaat toch goed?

- Begrijp je dan niets? - Zoals?

- Zoals Eunice. - Ik begrijp haar niet.

- Ze zal hier zo zijn. - Je vervalt in herhaling.

Ik verval niet in herhaling.

Ik verval in herhaling.

- Steve, je wilt niet met haar trouwen. - Howard!

- Jullie willen dat allebei niet. - Waarom niet?

Je wilt niet met iemand trouwen die rimpels krijgt.

- Dat overkomt iedereen. - Volgende week al?

Wat is hier aan de hand?

Kunnen jullie niet zonder elkaar?

We praten gewoon.

Gaat het, Mr Larrabee? Kan ik helpen?

Nee, ik ben in orde, we zaten gewoon te praten.

- Wat is er aan de hand? - Is er iets mis?

Nee.

We testen een theorie over vocale reverberatie in de rug.

Wat? Vocale reverberatie in de rug?

- Kent u V.R. R? - Ja.

Ik heb daar iets over gelezen.

Charles, wat voor wijn heeft tafel 1?

Geloof me, Bannister, die meid van u is grappig.

G-R-A-P-P-l-G, en als u die beurs wint, is dat net zo goed haar overwinning...

- als die van u, begrepen? - Ik...

Zeker.

Howard Bannister!

Howard, zeg ze wie ik ben. Ze proberen...

Ze proberen me buiten te houden!

Wie is die gevaarlijk onevenwichtige vrouw?

Howard, zeg ze wie ik ben.

Zeg ze wie ik ben!

Ik eis dat je ze nu meteen zegt wie ik ben!

Ik heb haar nog nooit gezien.

Wacht!

CONGRES VAN AMERIKAANSE MUSICOLOGEN

Daar is ze. Zijn de juwelen het hotel uit?

Nee, ik legde ze in 1714. Ik had geen tijd...

1714!

Wat voor beveiligingsman ben jij? Een simpele inbraak is te moeilijk?

- Ik schaam me. - Laat maar.

Ik breng de tas naar haar kamer terwijl jij haar ophoudt.

- Hoe doe ik dat? - Gebruik je charme.

Charme. Gebruik je charme.

- Wat wil je? - Mevrouw, ik ben het, Fritz.

Je komt je zeker verontschuldigen voor de criminele onrechtvaardigheden...

die mij hier overkwamen.

Een van onze gasten heeft iets verloren.

Ik zie niet in hoe dat hier kan zijn tenzij het zelf naar binnen kroop.

Precies, Miss Burns.

Wat probeer je te zeggen?

Het is erg pijnlijk, maar een van onze vaste gasten...

een rijke zonderling, is zijn slang kwijtgeraakt.

Nee! Ja, hier. Blijf kalm.

Misschien kunt u zich maar beter even in de badkamer opsluiten...

- terwijl ik uw kamer doorzoek. - Wat als het beest daar is?

Dat zal niet.

Slangen zijn doodsbang voor tegels, zoals u weet.

O, ja. En bedankt.

Het is in orde, Miss Burns, u kunt nu naar buiten.

Wat kunnen ze me nog meer aandoen?

- Wat is er, Steve? - Ik heet geen Steve...

en het probleem is dat ik niet weet hoe ik dit alles aan Eunice uitleg.

- Dat is heel makkelijk. - Heel makkelijk.

Je gaat eerst naar haar kamer. Je klopt op de deur.

Ok�. Ze doet de deur open. Ze zal gehuild hebben...

dus haar ogen zijn gezwollen en bloeddoorlopen...

en ze heeft een rode neus en snottert. Maar dat negeer je.

Je legt je hand op haar schouder...

je staart resoluut in die roodgerande, opgezette ogen...

en je zegt:

"Het is een verschrikkelijk misverstand.

"Ik heb me als een schoft gedragen. Maar nu zie ik alles duidelijk.

"En ik heb besloten dat Judy en ik je in een bejaardentehuis stoppen."

Dat is niet grappig.

Steve, waarom ben je zo droevig? Het was 'n geweldige avond!

- We winnen die beurs zeker. - We?

Ik heb geholpen. Hij noemt me Burnsy.

Dat bedoel ik niet, je bent Burnsy niet.

Burnsy is Burnsy, of Eunice is Burnsy, ik bedoel ze is Burnsy niet.

Niemand is Burnsy.

- Dus wat bedoel je? - Ik bedoel...

dat ik het niet meer weet.

Je bedoelt dat als Larrabee ontdekt dat ik niet Eunice ben...

hij zal denken dat je hem bedroog...

- en je naar je $20.000 kunt fluiten. - Juist!

Met dat geld kan ik mijn theorie�n bewijzen.

Bepaalde theorie�n die...

Moet je zo dichtbij staan?

Ik ben erg bijziend.

- Waar was ik? - Bepaalde theorie�n.

Juist.

Met dat geld kan ik naar Frankrijk reizen...

om prehistorische kunstvormen van 100.000 jaar oud te onderzoeken.

- Uit het Aurignacion of Opper-Perigordian? - Allebei, als ik...

- Hoe kom je op die namen? - Gewoon een wilde gok.

Ik wil dat je nu weggaat.

Steve, het spijt me, ik wilde alleen maar helpen.

Ook al bedoel je het niet verkeerd, je bent gewoon...

- Je bent gewoon anders. - Bedankt.

Ik weet dat ik anders ben, maar vanaf nu...

ga ik proberen hetzelfde te zijn.

Hetzelfde als wat?

Als mensen die niet anders zijn.

- Goed, bedankt, en dag. - Vooruit, geef me een kans.

Als je me beter kent, zul je me leuk vinden.

Ik zal je niet leuk vinden. Dag.

Laten we geen dag zeggen, maar gewoon au revoir.

Nee, laten we dag zeggen.

Ga naar Mrs Van Hoskins' kamer, door de kamer ernaast...

en breng de juwelentas naar de kelder.

- En als ze wakker wordt? - Zeg haar dat je verliefd op haar bent.

Dat je haar de hele nacht hebt gevolgd en de liefde met haar wilt bedrijven.

Kan ik haar niet gewoon vermoorden?

De behaaglijke vrouw door "J"

Dat is krankzinnig.

- Hallo, daar buiten. - Hallo.

- Nee, het moet 'n hersenbeschadiging zijn. - Wat?

Je hebt iets laten vallen.

- Wat denk jij dat je doet? - Ik denk dat ik in bad zit.

Als je niet binnen twee minuten buiten bent, bel ik de politie.

Om wie te arresteren, de meid in bad of de man zonder broek?

Dit is geen grapje, ik reageer niet graag overhaast...

maar jij bent de druppel die de emmer doet overlopen.

Je bent een lastpost.

Je brengt overal verwoesting en chaos, maar waarom bij mij?

Omdat je er lief uitziet in je pyjama, Steve.

Eruit!

- Nu? - Ja!

Nee, wacht even!

Gaat het?

- Ik geloof dat ik wat gebroken heb. - Laat me eens kijken.

- Niet helpen! - Zeg me waar het pijn doet.

Het darmbeen? Het heiligbeen? Hopelijk is het niet je stuitbeen.

Ik kan niet ademen. Kun je een long breken?

Ik geloof dat je das te strak zit.

- Zo. Zie je? Nu gaat de telefoon. - Ik neem wel op.

Dat kan ik zelf.

Hallo? Ja.

Eunice wie? O, Eunice!

Howard, wat is daar binnen aan de hand?

Niets bijzonders, ik viel.

- Gaat het? - Ik voel me beter. Bedankt voor het bellen.

- Howard! - Ja, Eunice?

- Ik kom naar binnen. - Het is beter van niet.

Ik wil zien of je in orde bent.

Ik ben nog steeds boos op je, maar ik ben bezorgd.

- Hoor je Me? - Ja.

Ik kleed me wel aan.

Wie was dat?

Wie?

Ik hoorde iets...

over aankleden.

Het is de televisie, Eunice.

Een oorlogsfilm. Ze kleden zich aan voor het gevecht.

Een vrouwenstem.

Vrouwensoldaten. De film heet De Vechtende Vrouwen.

Heb je een badjas voor me?

Ik kom naar binnen!

Nou, dat is het.

- Ik kan nog maar ��n ding doen. - Wat is dat, wat?

Eunice komt en jij bent hier. En ik ga springen.

- Steve. - Dag.

- Steve, wacht! - Ik geloof het niet. Je deed het weer.

- Pardon. Hoort u bij het hotel? - Waarom?

Ik wil graag de sleutel voor 1716, mijn verloofde is daar.

Ik geloof dat hij gewond is.

Sorry, mevrouw, ik zoek iets in 1717.

Normaal gesproken zou ik er niet eens om vragen...

Maar ik denk dat het...

Ik Moet naar de receptionist beneden luisteren.

Ik Moet naar 1717, dus laat Me nu alstublieft Met rust.

Howard. Doe deze deur open, Howard.

Howard, ik weet dat je daar bent.

Hoor je Me?

Howard, doe deze deur meteen open!

Howard!

- Wat is er mis met de kast? - Ze zal daar zoeken.

Wat voor iemand is ze?

Howard Bannister, ik praat tegen je.

Ik weet dat je daar bent.

Ik heb hoogtevrees.

- Er is een richel. - Ik heb richelvrees.

- Ik raak haar wel kwijt. - Ik durf niet!

Hoor je Me?

- Ze is prikkelbaar. - Ik durf niet!

Howard!

- Ze doet aan karate. - Misschien durf ik.

Howard.

Ik tel tot vijf.

Doe dat niet, Eunice. Dat haat ik.

E�n.

Twee. Drie.

Vier.

Vijf!

Hallo, Eunice, kom binnen.

Howard, als je mijn vertrouwen in je beschaamd hebt...

Wat is dat?

Dat is een bad. Ik wilde een bad nemen.

Sinds wanneer gebruik je badschuim?

Zo kwam het uit de kraan, Eunice.

- Waarom liggen je stenen in de badkamer? - Ik weet het jammer genoeg niet.

- Wat zoek je, liefste? - Howard, je bent niet eerlijk tegen me.

Ik ben eerlijk tegen je, Eunice, dat ben ik altijd.

De deur is open.

Goedenavond. Waar wilt u het hebben?

Waar wil ik wat hebben?

- Rosbief op roggebrood. Mosterd... - Ik wil geen eten!

Kamer 1716, nietwaar? Nou, ik zet het hier wel klaar.

- Wat is dat? - Wat is wat?

- Ik hoorde geklop. - Het zijn je zenuwen.

- Waarom morrel je aan het raam? - Te veel frisse lucht, heel schadelijk.

Howard, zet je die...

televisie af?

Howard, als je die televisie niet afzet, ga ik schreeuwen!

Je schreeuwt al, Eunice.

H�, denk eens aan anderen, we proberen hier te slapen.

Eunice.

- Trek de stekker eruit. - Het is kabel.

Trek de kabel eruit.

H�, vooruit.

Ik bel de politie.

Daar.

Trek de slang door de gang.

Hier.

...de brandweer moet naar 1716.

Miss Burns, wat doet u in de kamer van Mr Bannister?

Heeft u geen fatsoen?

Hallo?

Kom binnen, de deur is kapot, ik bedoel open.

Goedemorgen.

Nee, ik denk het niet.

Ik ben Mr Kaltenborn, de manager van de resten van het hotel.

Het spijt me ontzettend van deze rommel. Dit gebeurt gewoonlijk niet.

Mr Bannister, ik heb een bericht voor u van het hotelpersoneel.

- Wat is het? - Dag.

Dat is het hele bericht?

- We waarderen het als u vertrekt. - Wanneer?

- Gisteren. - Zo snel?

U heeft zeker geen andere kamer die ik kan gebruiken voor...

Nee.

Nou, ja.

Dit zijn mijn Tambulu-stollingsgesteenten.

Ja, natuurlijk.

Waar dacht u nu heen te gaan?

Mijn verloofde, Miss Slaap, brandt nog steeds en...

Miss Burns slaapt nog steeds.

Ik was van plan om gewoon in de lobby te wachten.

Het spijt me heel erg van de kamer.

Dat is ok�, we hebben er nog veel meer.

Dat is een mooi uitzicht. Ik moet krankzinnig zijn.

Ik kijk naar het uitzicht. Eunice gaat naar huis.

"Er zijn zoveel kroegen op deze wereld en hij komt naar de mijne."

"Speel het, Sam."

Ik...

C mineur 7e.

Dat is heel goed.

Ja.

Wat is er?

De toekomst.

Wat is er mis mee?

Als ik naar het recente verleden kijk...

Edmund Burke zei: "De toekomst staat los van het verleden."

Wat?

Je vraagt je af waarom ik Edmund Burke citeer?

Ik studeerde politicologie.

Weet je daarom alles over stenen?

- Ik heb ook zo'n tas. - Ja.

- Nee. - Nee?

Gevorderde geologie, Wellesley.

- De muziek? - Bennington, muziekappreciatie.

Vergelijkende literatuur, Northwestern. Archeologie, Tuskegee.

Algemene semantiek, Universiteit van Chicago.

Veeartsenijkunde, Texas A&M. Zeg me wanneer.

- Wat wil je worden? - Afgestudeerde.

- Zo belangrijk? - Voor mijn vader.

Hij vond het erg toen ze me vroegen weg te gaan.

"Vroegen"?

- Weggestuurd. Wil je weten waarom? - Nee.

Toen stuurde hij me ergens anders heen, maar dat werkte ook niet.

Sommige dingen waren best leuk, ik las veel goede boeken.

Ik zag veel films, maar er ging telkens iets mis.

- Dat geloof ik. - De laatste keer was niet mijn schuld!

Wat gebeurde er?

Eigenlijk niets.

Het was gewoon een klein klaslokaal. Het brandde een beetje af.

- Brandde af? - Ontplofte eigenlijk.

- Politiek activisme? - Scheikunde.

- Nu ben ik echt bang om naar huis te gaan. - Ik ook.

Wat bedoel je?

Eunice en ik komen uit Iowa. Het conservatorium verzamelde geld...

zodat ik deze beurs hier kon komen winnen.

- Ik vergat je deze brief te geven! - Brief?

Die lag onder je deur toen ik binnenkwam.

- Opende je hem? - Hoe had ik hem anders kunnen lezen?

- De beurs! Mr Larrabee! - Ja!

- Ja, dat zag ik. - Lieve hemel, de $20.000!

Dat weet ik.

- Ik moet het Eunice vertellen. - Natuurlijk.

Ze is toch...

- Ze is mijn verloofde. - Natuurlijk.

Zij hoort het als eerste te weten.

Of tenminste als tweede.

Ja.

Waar was ik?

Eunice?

Wie is Eunice?

Eunice?

Eunice, doe open, ik heb geweldig nieuws.

Ik wil je verontschuldigingen niet, Howard.

Volgens mij is het daarvoor te laat.

Ok�, Eunice, geen verontschuldigingen.

Heb je geen gevoel?

Je zou denken dat je nu om vergeving zou komen smeken.

Eunice, laat me je alsjeblieft deze brief voorlezen.

"Beste Howard", hoor je dat? "Howard."

Zo heet je.

"De commissie heeft besloten dat onder voorbehoud...

"je de volgende ontvanger zal zijn van de Larrabee-beurs.

"Ik nodig je uit voor een lunch bij mij thuis, rond twaalf uur...

"samen met je charmante verloofde. Gegroet, Frederick."

Eunice, "Frederick".

Hoe kan hij mij jouw...

"charmante verloofde" noemen als hij me niet kent?

Dat kunnen we allemaal rechtzetten.

Ok�, Howard. Ik moet me nog aankleden.

Ga jij maar zonder mij. Ik kom zo snel mogelijk.

- Het adres, alsjeblieft? - Russian Hill 888.

En Eunice...

Russian Hill 888.

Breng dit naar Dirello Street 459.

Geef het af op de tweede verdieping.

Dirello Street 459.

Het is in orde, Eunice komt later. Ik denk echt dat het gaat lukken.

- Wat kan er mis gaan? - Zeg dat alsjeblieft niet.

Vertel Mr Larrabee dat Eunice echt Eunice is...

en dat de andere Eunice dat niet is.

- Wat ga je zeggen? - Waarover?

- Jezelf. - Je hebt me toevallig ontmoet.

- Nee. Jij zegt niets. - Ok�, ik zit gewoon stil en knik.

Ja. Dan is dit verschrikkelijke gedoe voorbij.

En wij dan?

Wij nemen afscheid. Zo eenvoudig is dat. Denk ik.

Ok�. Zorg voor een taxi. Ik kom er zo aan.

Miss Eunice Burns, alstublieft.

Ja?

Miss Burns, met Sylvia, Mr Larrabees persoonlijke secretaresse.

De uitnodiging is veranderd.

De lunch is niet meer bij Mr Larrabee thuis...

maar in een van zijn kantoren.

Mr Bannister is al gegaan...

Ik zag hem toen hij naar buiten ging.

- Het adres is, heeft u een potlood? - Ja.

- Dirello Street 459. - Dirello?

Tweede verdieping.

- Bedankt, Miss... - Louise.

Ik dacht dat u "Sylvia" zei.

Ja, Sylvia-Louise, met een koppelteken.

Pardon.

Berooft! Al mijn juwelen!

Help! Al mijn juwelen.

Dieven!

Weet u zeker dat dit het juiste adres is?

Dirello Street 459, mevrouw. Wilt u dat ik wacht?

- Ja. - Ik denk het niet.

Hallo?

Dit kan niet het Larrabee...

Die zijn van Howard.

Wat doen jullie met de stollingsgesteenten van Howard Bannister?

Ontzettend bedankt.

Daar zijn ze, onze twee sterren. Gefeliciteerd, Howard.

- Dank u, Mr Larrabee. - Frederick.

Ik moet u iets heel belangrijks vertellen.

Ik wil je aan mijn vrienden voorstellen.

Zal ik dat aannemen, meneer?

Nee, bedankt, ik hou hem wel vast.

U ziet eruit alsof u klaar bent om iets te vieren.

- Wat gebeurde er, Bollister? - Bannister.

Zijn al uw andere kleren verbrand?

- Je kent Mr Simon nog wel. - Miss Burns, nietwaar?

- Nee, het is Burnsy. - Natuurlijk.

Dames en heren, en Mr Larrabee.

Frederick!

Mr Frederick. Wat ik wil zeggen...

Howard probeert te zeggen dat hij uw gastvrijheid waardeert.

We zullen allebei terug in Iowa aan u denken.

Fascinerende gevoelens.

Heeft iemand u ooit verteld dat u sexy bent?

Nou, eigenlijk niet.

Dat zal nooit gebeuren.

Ik wil iets vertellen wat interessant zou kunnen zijn.

Mijn natuurlijke nieuwsgierigheid werd geprikkeld en dus onderzocht ik...

Mr Bankister en Miss Burns en ik denk...

Ik denk dat ik kan wachten tot Howard ons iets heeft verteld...

over zijn beroemde stenen.

Nou, Howard?

Ok�.

Degenen die de theorie van Dr. Bannister niet kennen...

over prehistorische en ritmische communicatie...

wil ik erop wijzen...

Wat is er?

- Is er iets? - Verkeerde tas.

Identieke reistassen.

Schattig, nietwaar?

Mr Larrabee, ik wilde u iets vragen...

Wat zei u over...

STRIKT GEHEIM

Ik denk dat er een kleine fout is gemaakt.

Een kleine fout, MesdaMes en Messieurs...

is de zogenaamde identiteit van deze vermeende collega's.

Ik weet niet wie hij is, maar zij is zeker niet wie ze is.

Waar heb je het over?

Verroer jullie niet!

Ga daar staan.

Ik wil die tas.

Welke?

- Wat? - Welke?

Maakt niet uit! Schuif hem hierheen.

Verroer jullie niet!

Ga weg bij die tas.

Dit is onvergeeflijk. Jullie zijn niet uitgenodigd.

Naar achteren.

Ik wil alleen maar die, of die, of misschien die.

Gooi die omhoog.

Howard! Ze hebben je stenen!

- Niemand doet iets! - Dit is schandalig.

Gooi de tas en het geweer naar beneden.

Niet schieten, ik heb Italiaans bloed.

Hou je kop!

Schop niet tegen die stenen, jij Filistijn!

Hou je kop!

Blijf van die dappere, onevenwichtige vrouw af!

Meneer!

Grijp zijn benen!

Geef hier.

- Vind je het leuk? - Waar zijn mijn stenen?

- Grijp de tassen. - Welke?

Allemaal!

Niet doen!

Hoeveel tassen zijn er?

- Vier. - Ik heb er drie.

Gebr. Franklin. Kruidenierswaren.

Wacht even.

Stop ze hier in.

- Hoe zijn je benen? - Mijn benen?

Laat maar, duwen!

H�!

Vooruit.

- Wat? - Erop!

Vooruit, Steve, je kunt het!

Ik heet Howard.

We raken ze kwijt als jullie niet opschieten.

Volg die taxi, ik werk voor de regering!

Ok�.

Ze komen eraan.

Hou je vast!

Vooruit, Harry, doorrijden.

HOU-SAN-FRANCISCO-SCHOON-WEEK

Je zit in de weg, ik zie niets!

Nee!

- Wat is er? - Wil je niet weten.

- Remmen. - Dat doe ik!

Nee!

- Waar zijn we? Ik zie niets. - Er is niet veel te zien...

we zitten in een Chinese draak.

SHANGRA-LA KOSTUUMVERHUUR

LEVERINGEN - SHANGRA-LA

Vooruit.

- Wacht, ik weet waar deze steeg uitkomt. - Ok�, vooruit.

Ik heb een idee. Volg me.

- Wat voor idee? - Vertrouw me nu maar.

Nee! Ontzettend bedankt.

- Dit is verschrikkelijk. - Je zult het geweldig vinden.

Het spijt me. We zijn zo terug.

Pas getrouwd

Wat doe je? Dit is eenrichtingsverkeer!

We gaan ook maar ��n richting op!

- Kijk uit! - Ik kijk uit.

O, nee!

- Wat doe je? - Rijden!

- Dat weet ik! - Het is mijn eerste keer.

Makkelijk.

- Waar is dit ding hier voor? - Laat mij het doen, alsjeblieft!

Pas op voor dat ding!

Kun je die dingen afzetten?

Hoe?

Dat is de radio!

Hoe doen we het?

Ze komen! Sla hier af!

Ok�. Ik sla af!

- Kijk daar eens! Ga daarheen! - Wat? Nee!

Ja!

Bukken!

En nu?

- Achteruit. - Ik wist dat je dat zou zeggen.

Waar zijn ze?

- Mr Larrabee, kunt u me helpen? - Frederick!

- Frederick, kun je me helpen? - Ja, natuurlijk. Wie ben je?

Ik ben Eunice Burns.

Wie ze ook is, we gaan eraan!

We gaan er allemaal aan!

Volgens mij zijn we ze kwijt.

Kun je alsjeblieft de radio afzetten?

Natuurlijk.

- Ik kan maar beter daar afslaan. - Ok�.

Sorry!

Ze halen ons in.

Daar beneden is een goede weg.

Ok�.

Ik zie niet waar we heen gaan!

Ik maak je bril wel schoon.

Nu zie ik helemaal niets!

Judy, ik zie niets.

O, God, ik zie iets.

SAUSALITO-VEERBOOT HAVEN VAN SAN FRANCISCO

Ze gaan naar de veerboot!

- Volg ze! - Ok�!

- We gaan het halen! - Nee.

We gaan het halen!

Volgens mij halen we het niet.

Waar gaan ze heen?

Help!

Nee, ik bedoel, ik zal je helpen.

Kijk eens naar ze.

Een vuil en slecht uitziend stelletje, agent.

Dat zijn de toeschouwers maar, Edelachtbare.

Natuurlijk...

Ga door.

Iedereen staan!

De rechtbank...

houdt vanaf vandaag, 30 juli 1972, zitting.

Edelachtbare Marvin B. Maxwell.

Ga zitten.

Ik wil vanavond geen lawaai.

Ik wil geen relletjes of demonstraties.

Ik wil vrede en rust en orde.

Als er ook maar iets gebeurt...

zal ik genadeloos zijn!

Begrepen?

Denk je dat ze dat begrepen hebben?

Ja, meneer, ik ben er zeker van.

Dan kan de griezelshow van vanavond beginnen.

Voelt Edelachtbare zich wel goed?

Nee, Edelachtbare voelt zich niet goed.

Mijn hoofd bonst, mijn metabolisme doet het bijna niet meer...

en mijn zenuwen zijn kapot.

Dat is jammer, meneer.

Heb je enig idee hoe het is om hier iedere avond te zitten...

en naar een eindeloze optocht van menselijk puin te kijken?

Natuurlijk.

Nee, dat heb je niet.

Jij hoeft niet te beslissen...

of je ze wegstopt in een of ander afschuwelijk oord.

Of ze loslaat om een andere afschuwelijke misdaad te plegen.

Ik zou ze graag allemaal naar een eiland sturen...

en aan zware kettingen leggen.

Weet je waarom ik het niet doe, agent?

Waarom?

Medelijden.

Ik heb gewoon te veel medelijden.

En daarom ben ik een wrak.

Zie je deze gele pil?

Ja, meneer.

Weet je waar die voor is?

Waarvoor, rechter?

Zodat ik niet vergeet deze blauwe pil te nemen.

Waar is de blauwe voor, rechter?

Ik weet het niet.

Dat durven ze me niet te vertellen.

Edelachtbare, volgens mij blijft het vanavond rustig.

Het was met opzet. Je hebt het recht niet om te duwen!

Stilte!

Koppen dicht!

Iedereen.

Als er nog zoiets gebeurt, geef ik iemand opdracht...

om te schieten.

Door jullie schuld is m'n snoep geplet.

Nu gaat iemand dit verhaal kalm en duidelijk vertellen.

Om te beginnen...

wat zijn dit in hemelsnaam?

- Mijn stenen. - Mijn juwelen.

Wacht even.

Van wie zijn deze tassen?

De regering!

Ik wil mijn fiets terug.

Ik zal je je fiets teruggeven.

Ik geef je een gebroken rug als je niet stil bent.

Agent.

Waarvan worden deze mensen beschuldigt?

Dat is moeilijk te zeggen, rechter.

Probeer het eens.

Nou, meneer, sommigen haalden we uit de Baai van San Francisco.

Kwamen ze illegaal het land binnen?

Nee, meneer, ze reden erin.

- In het land? - In de baai.

Dat is beter.

Onbevoegd gebruik van openbaar water.

Voornamelijk in gestolen auto's.

Dat is een flinke diefstal.

Toen werd er geschoten.

Dat is een aanval met een dodelijk wapen.

Ze braken in mijn huis in.

Dat is inbraak.

En ze namen haar onder dwang mee.

Dat is ontvoering.

Ze probeerden me lastig te vallen.

Dat is ongelooflijk.

Edelachtbare, ik kan dit in 10 seconden uitleggen.

- Dan win je een prijs. - Mag ik naar voren komen?

Ja. Hou hem goed in de gaten.

Zoals u ziet, vertegenwoordig ik onze regering.

God zegene die!

Hou je kop! Ga door.

Ik volg deze personen...

al een hele tijd en ik kan bewijzen...

dat hij onrechtmatig in het bezit is van geheim...

regeringsondergoed.

Ondergoed?

- Haal onze psychiater. - Dat zouden mijn stenen kunnen zijn.

- Haal dwangbuizen. - We hebben het recht om het te weten!

In verschillende maten.

- Orde in de rechtszaal! - Orde in de rechtszaal!

- Iedereen stil! - Iedereen stil!

- Stilte! - Stilte!

- Jij ook. - Ik ook.

Welnu, dit is een rechtbank...

mijn rechtbank!

Misschien ziet hij er niet zo mooi uit, maar meer heb ik niet!

Normaal zou ik jullie wegens minachting bestraffen.

Maar in dit geval, en ik denk dat het hooggerechtshof me steunt...

denk ik er serieus over na om een martelkamer in te richten!

Ik wil dat dit hele belachelijke verhaal...

door ��n iemand verteld wordt.

Wie denkt dat te kunnen?

Ok�.

En terwijl hij praat...

denkt de rest aan zwepen...

en gloeiend hete ijzers.

Meneer, ik ben Howard Bannister uit Ames, Iowa.

Geen excuus.

Nee, het begon toen ik mijn hoofd stootte in de taxi...

van het vliegveld.

- Waanzin of amnesie? - Geen van beide.

Ik ging naar de apotheek voor iets tegen hoofdpijn...

en de apotheker liet me een radio afrekenen.

Ze zei dat haar man zou betalen. Maar dat deed ik natuurlijk niet.

Natuurlijk niet.

Ze scheurde mijn jas kapot en toen Eunice kwam...

- Wie is Eunice? - Eunice is mijn verloofde.

Een vrouw en een verloofde?

Nee, meneer. Maar ze bleef me "Steve" noemen.

Noemt je eigen verloofde je Steve?

Nee, meneer, mijn vrouw. Of liever degene die mijn vrouw niet is.

Degene die je verloofde niet is, hoe noemt die je? Howard?

Nee, die noemt me geen Howard.

Degene die mijn vrouw niet is, noemt me geen Howard.

Die mijn verloofde niet is, is ook mijn vrouw niet.

De andere, die mijn vrouw niet is, maar mijn verloofde...

noemt me niet Steve. Zij noemt me Howard. Snapt u?

Laten we dit overslaan.

Tijdens het banket was ze er weer.

Wie was er, je vrouw of je verloofde?

Geen van beiden.

Een derde?

Nee, degene die geen van beide is. Iedereen noemde haar "Burnsy".

- Waarom? - Kort voor Burns, Eunices achternaam.

Eunice was er.

Nee, meneer, Burnsy was er, of liever, degene die Burnsy niet is.

Volgens mij wil ik dit ook overslaan.

Toen ik terug naar mijn kamer ging, zat ze in het bad.

Wie was er? Nee, niet zeggen, ga door.

Eunice kwam en de gordijnen vlogen in brand.

Alles brandde af. Ze vroegen me te vertrekken.

Ik geef ze groot gelijk.

Brave jongen.

- Is er nog meer? - Zeker.

- Er is meer. - Nou, de volgende dag, vandaag...

vroeg Larrabee me naar zijn huis te komen met mijn stenen en Eunice.

Of Burnsy, van wie hij denkt dat ze Eunice is.

- Is dat duidelijk? - Nee, maar consistent.

- Zal ik het herhalen? - Nee, alsjeblieft, ik smeek je, niet doen.

Ga gewoon door.

Nu wordt het wat ingewikkeld.

Het begon met het gedoe tussen mij en Hugh.

- U en mij? - Nee, niet u, Hugh.

Ik ben Hugh.

- U bent mij? - Nee, ik ben Hugh.

Hou daarmee op. Zorg dat hij daarmee ophoudt.

- Raak me niet aan, ik ben doctor. - In wat?

- Muziek. - Kun je een stereo maken?

- Nee, meneer. - Hou dan je kop!

Hij kwam binnen en probeerde mijn tas te grijpen en toen die van hem...

toen kwamen zij en wilden alle tassen grijpen...

en toen begon het schieten.

Ze dwongen me te komen. Ik zat de hele tijd in de auto!

Jij vuile verklikker!

Stilte.

Stilte!

Orde! Dit is mijn laatste waarschuwing!

Ik zal dit web van bedrog en verwarring tot op de bodem uitzoeken...

ook al duurt het de rest van mijn leven! Dat heel kort kan zijn.

Nu jij.

Jij in de deken.

Jij schijnt de oorzaak te zijn.

Wat heb je te vertellen?

Judy!

Hoi, papa.

LOKALE TIJD 11.08

GEEN AANKOMST- OF VERTREKBERICHTEN

ZULLEN WORDEN GEGEVEN

Heb je je stenen terug?

Je hebt je spullen terug.

- Ga je ergens heen? - Terug naar school.

- Nog een. - Juist.

Volgens de inschrijvingscijfers van 1970...

zijn er 1145 instituten voor hoger onderwijs.

Ik heb er nog veel te gaan.

Kijk daar eens!

Kunt u me informatie geven over vluchten naar Rio de Janeiro?

Zo erg was het niet, of wel?

Natuurlijk, het was verschrikkelijk dat je die beurs niet kreeg.

Dat was logisch, de Larrabee-stichting is niet gewend...

om hun stichter te moeten vrijkopen.

Er zijn nog veel andere beurzen.

- Ik las... - Vertel het me maar niet.

Uit jouw mond klinkt alles redelijk...

en dan branden kamers af, mensen achtervolgen elkaar...

Kijk daar eens!

- Ik ben je nog $20.000 schuldig. - Doe normaal.

Als ik je iedere week $10 betaal, ben ik klaar...

- over 38 jaar en vijfeneenalve maand. - Dat is snel.

- Nieuwe wiskunde, Mount Holyoke. - Miss Maxwell.

- Hallo, jongeman. - Mrs Van Hoskins.

Miss Maxwell, zoals u wellicht weet, was er een beloning van $20.000...

- voor het terugbrengen van de juwelen. - $20.000!

Ik heb voor de schade aan uw kamer betaald, dat was $2800.

En dan die kleine auto van u, dat was $2400.

De twee andere auto's, eens kijken...

$3400 voor de taxi...

Ik kan maar beter mijn lijstje erbij nemen.

Ja, natuurlijk. $2600 voor de andere.

De ruit die u brak, was $1600.

Schade aan een kostuumwinkel, een restaurant, een bestelfiets...

en, wel heb je me ooit, een Chinese draak.

$3850.

E�n spandoek, $2300 en $1000 voor de rechtbank...

wat in totaal...

$19,950 is.

Dan blijft er $50 over voor u twee...

en de taxichauffeur en die lieve kleine oude man...

en, natuurlijk, de man van de regering.

En alstublieft, mijn liefste. En God zegene u. Michael.

Nog 38 jaar, 5 maanden en 1 week te gaan.

Soms is het best wel leuk.

- Dat weet ik, maar... - Zwijg, je hebt rust nodig.

Dat klopt.

- Je zult me missen. - Dat weet ik ook.

Nou.

Nou.

- Howard Bannister! - We moeten Mr Simon uitzwaaien.

- Wat doe je hier, Eunice? - Even goede vrienden, Bannister?

- C'est la vie. - C'est la guerre.

C'est la rotzooi.

Ik ga nu maar naar mijn vliegtuig, dus arrivederci.

- Vergeet dit niet, Simon. - Wat?

De cheque.

Wilt u er even naar kijken, Bannister?

- Dat is erg aardig. - Je had het verdiend, Howard, echt.

Er zullen echt wel mensen zijn die wat nut zien...

in het bestuderen van prehistorische delfstoffen...

maar ik denk dat mijn theorie over Zwitserse toonladders...

- de tand des tijds zal doorstaan. - Wat is die theorie, Mr Simon?

- Ik denk niet dat u die zult begrijpen. - Probeer het eens.

Ik beweer dat Zwitserse componisten uit de 16e en 17e eeuw...

Ja?

...'n eentonig toonladderpatroon uitvonden...

gebaseerd op de uniforme intervallen die tijdens het jodelen gebruikt worden.

- Ontwikkelde u deze theorie? - Ja.

Dat zal een schok zijn voor professor Findelmeyer.

- Wat bedoelt u? - Findelmeyer-hypothese.

- Die ken ik niet. - Natuurlijk wel!

Die is nooit vertaald.

E�n keer! 1925, Harvard Press Musicological Review.

- Waarschijnlijk uitverkocht... - Natuurlijk!

Professor Hydrich Findelmeyer, Universiteit van Z�rich, 1911.

De beruchte Findelmeyer-hypothese. Geen wonder dat het zo bekend klonk.

- Het spijt me, Simon. - Dit is schandalig!

Simon, je bent een plagiator. Wat nog erger is, een slechte verliezer.

Ik mag je niet en ik wil dat je gaat!

De stichting zal een nieuwe cheque uitschrijven...

en naar je conservatorium sturen.

- Bedankt, Mr Larrabee. - Frederick.

Howard, ik heb Eunice gevraagd een paar dagen bij me te blijven.

In aparte kamers natuurlijk.

Natuurlijk.

We hebben de afgelopen dagen veel meegemaakt, ik dacht misschien...

Je weet wat ik bedoel.

Dag, Howard. Ga maar snel of je mist je vliegtuig.

Kom, Frederick, het is nu 12.05 en de voorlezing begint precies om 1.00.

Nou, Judy, ik neem aan...

Judy?

Judy.

United Airlines vlucht 634, nu instappen bij Gate 62.

Wat? Nee, ik ben van school veranderd.

Nee, niet de universiteit, het conservatorium.

In Ames. Kent u het niet?

Het is een klein conservatorium, maar heel goed.

Er is daar een professor met wie ik zou willen werken...

een briljante man, Dr. Howard Bannister.

Nee, gewoon Bannister.

Kent u hem?

Ja, dat klopt, die gek met de stenen.

Hoe gaat het, doctor?

Wist je misschien dat ik van je hou?

- Ja. - O ja?

Luister, je kunt niet tegen een vloedgolf op!

Wat ik zei, ik bedoel, hoe ik me daar gedroeg...

dat spijt me.

Laat me je iets vertellen.

"In de liefde hoef je je nooit te verontschuldigen."

Dat is het domste wat ik ooit gehoord heb.