Original subtitles

De bazen van Clarice Cosmetics.

Snap je wat die samenwerking kan betekenen? Ik heb één kans.

Ik wil de Amerikanen graag zien.

Ze verpesten de werksfeer.

Praat met je vader, anders doe ik het. -Ik doe het.

Kirsten is zwanger. Nee, toch? -Ze is niet zwanger.

Wou je ook naar dat feest? Wat zou je daar moeten?

Ik kom bij m'n meisjes kijken. -Mam.

Interview? Ik pis liever een brand uit met benzine.

Mag ik u citeren?

Finn.

Je moet wakker worden.

We moeten naar het werk.

Niet doen. Ik meen het.

Je moet douchen.

Goedemorgen, heren.

Mr Byvang. -Goedemorgen.

Goed geslapen? -Zo zou ik het niet formuleren.

Mr Byvang? -Nu niet.

Genoten van het feest? -Zeker.

Het was dringend, zei hij. -Moment. Wat is er?

Meneer Lynge heeft zich ziekgemeld. Hij is de komende dagen afwezig.

Is alles in orde? -Jawel, hoor. Alleen...

Mr Lynge is op reis voor de zaak, dus hij komt vandaag niet.

Jammer. Aardige man.

Zeker. Even kijken hoe laat het is.

Even tennissen voor het zakendoen? -Tennissen? Nu?

Goed plan.

Mooi. Ik zie u op de baan.

Je moet iets voor me doen. -Wat dan?

Tot mama vanavond komt, moet je rustig in papa's kantoor blijven.

Waarom? -Ik heb een belangrijk gesprek.

Maar dan mag je de hele dag snoep eten en tv-kijken.

Dat wil ik wel. -Grote kerel.

Heb je wel geslapen? -Een paar uur maar.

Ik heb nog nooit zo'n feest gehad. -Ik ook niet.

Was je ook op dat chique feest? -Ja.

Wie bepaalde wie er mocht komen?

Ik niet.

Ik niet.

Kijk wat Bo en Svend hebben gedaan.

Ze hebben die bak met tri ingebouwd met kisten.

Volgens Bo ruik je daar nu niks meer. Omdat die lucht nu omhoog gaat.

Of zoiets. Ik snapte het niet helemaal.

Hij kletst wel vaker. -Wat een goed idee.

Vind je? -Ja.

Majbritt, ik heb het opgelost met die tri-lucht.

Door die kisten hebben jullie geen last meer als er stank vrijkomt.

Mooi zo.

Dank je wel. -Graag gedaan.

En toen draaide hij me vier keer rond. -Vier keer?

Nog steeds aan het feesten? -Nee...

Ik liet zien hoe die kleine Amerikaan danste.

Ze hebben ook gezoend. -Nee...

Hij kuste zo. Ah nee...

Echt Amerikaans tongen. -Ja...

Neem maar een kop koffie. -En een aspirientje.

Kun jij aspirine regelen, Birthe? M'n hoofd knalt uit elkaar.

Werken jullie wel door? -Ja.

Amerika mag kiezen.

Jullie serveren. -Daar gaan we, heren.

Ben je prof of zo?

Wat doe je? -Serveren.

Ze moeten winnen.

We kunnen ze verslaan. -Nee.

Tennis is de enige sport die ik kan. -Vandaag niet.

Vandaag speel je slecht. Net slecht genoeg zodat zij winnen.

Ja. -Nu moet het over zijn.

Sorry.

Sorry.

Game Carmen.

Marc, nu jij. -Ja.

Dat ging per ongeluk.

Beginnersgeluk. -Laten we het hopen.

Birthe, kom snel.

Ik voel mijn benen niet. -In het ziekenhuis helpen ze je.

Ik ben zo bang. -Gewoon rustig ademhalen, Else.

Goed diep. -Birthe...

Goedendag. -Ze zitten in de kerk.

Dank u wel.

Ik heb koekjes gebakken.

Met sinaasappel.

Mevrouw Mosholt. -Dag, dokter Gottfredsen.

Kirsten had een negen voor wiskunde.

Ze is de beste van de klas.

Ik moet je iets laten zien.

Het is verschrikkelijk, Poul.

Kijk dan.

Hij wil gaan samenwerken met Amerika.

Dat moeten we tegenhouden.

Die fabriek wordt nog groter.

Begrijp je me?

Ik wil graag naar bed.

Bij de oprichting heb ik een omzetdoel opgeschreven.

Het doel was 275 miljoen kronen in tien jaar.

Maar ik moest het bijstellen.

Het nieuwe doel is om dat in vijf jaar te halen.

En dat gaat lukken als jullie, Clarice Cosmetics, met ons in zee gaan.

Samen kunnen we de wereld veroveren.

Heel indrukwekkend. Dank je wel.

Maar kunnen jullie genoeg produceren? -Dat is geen probleem.

Amerika is een grote afzetmarkt. -Het is een geweldig product.

Maar je moet wel kunnen leveren. -Dat lukt wel.

Heel Europa heeft een tekort aan mensen. -Klopt.

Maar wij hebben geen problemen. Carmen is een geliefde werkgever.

We betalen mensen goed en behandelen ze nog beter.

Ze werken hier graag. -Ze vinden het geweldig.

Het is hun tweede thuis. -Zelfs hun eerste.

We zijn één grote familie.

Ze zijn liever hier dan thuis.

Axel, kom eens even. -Birthe, we zijn in bespreking.

Heren, twee minuutjes.

Wat is er? -Er is een ongeluk gebeurd in de hal.

Er zijn kisten op een meisje gevallen. -Nu net?

Ze heet Else. Ze ligt in het ziekenhuis.

Ze voelde haar benen niet meer. Het ziet er niet goed uit.

Haar ouders zijn bij haar en ze zouden bellen als het slechter wordt.

Dat gebeurt niet.

Ze komt er wel weer bovenop.

Artsen kunnen zoveel tegenwoordig.

Ik hoop het. -Dank je wel, Birthe.

Ik moet weer naar binnen.

Ik heb iedereen vrij gegeven.

Dat kan niet. Als we vanmiddag gaan kijken, moet alles normaal zijn.

Ze mogen niks horen over dat ongeluk.

Ik ben zo dicht bij een overeenkomst.

Ik vertelde net dat we zo'n goeie baas zijn.

Dan kan ik geen lege hal laten zien.

Niemand krijgt vrij. Alles moet normaal lijken.

Iedereen werkt hier graag.

Neem me niet kwalijk.

Eén kist ging rakelings langs me heen. -Dan had je meer geluk dan ik.

Moet je m'n voet zien. Helemaal blauw.

Dat zal wel pijn doen.

Is er nog nieuws?

Er is geen nieuws over Else, maar zet het van je af.

Artsen zijn heel knap.

Ik hoop het. -Jawel. Het komt goed.

Dus ga maar weer aan het werk.

Wat? -Je gaf ons net vrij.

Ja, maar dat was niet nodig. Kom, jassen aan.

Is dat in opdracht van hogerhand? -Nee, hoor.

Mogen die Amerikanen van niks weten? -Die staan er los van.

We hadden dood kunnen zijn.

Het scheelde zo weinig. -Maar het is goed afgelopen.

Kom, naar binnen.

Het is mijn schuld. -Hoezo?

Ik heb die kisten omgegooid. Ik danste ertegenaan.

Ik wilde Marianne iets laten zien en toen...

Ik ben zo'n domme kluns. -Welnee.

En nu ligt Else in het ziekenhuis.

Het was een ongeluk. -Nee.

Het was mijn schuld. -Nee, hoor.

Wie z'n schuld dan?

Jij moet dweilen van Birthe.

Ik? -Dat zei ze.

Dat is wijvenwerk. -Daarom vraagt ze het aan jou.

Doe jij niks? -Jawel.

Zorgen dat jij wat doet.

Dit is de moeder van Else.

Ze komt Elses tas halen. Weet je waar die is?

Misschien in de kleedruimte.

Kun jij meelopen? -Ik?

Ik ben bezig. -Edith, verdorie...

Kom maar. We gaan Elses tas zoeken.

Wat doe je? -Bo.

Je doet het verkeerd.

Ik heb schoongemaakt in het ziekenhuis.

Hou eens vast. Met bloed moet je veel water gebruiken.

Een flinke plens.

En dan schrobben.

Je hebt meer water nodig dan je denkt.

Je moet flink kracht zetten.

Zie je? Nu is het weg.

Dankzij snelle en rationele productie en kwaliteitscontrole...

gaat elk artikel hier gegarandeerd in perfecte staat de deur uit.

Op onze eigen metaalafdeling...

hebben we een methode ontwikkeld om aluminium koud te persen.

Het ruwe materiaal wordt in de vorm van muntjes in de machines gevoerd.

Dankzij onze moderne technieken hebben we een enorme capaciteit op dit vlak.

Momenteel halen we onze materialen vooral uit Kopenhagen en West-Duitsland.

Ruwe materialen, kunststof en zo.

Maar binnenkort hopen we...

zelfvoorzienend te worden door de bouw van onze eigen...

kunststoffenfabriek.

Kan ik u helpen?

Bent u de directeur?

Werkt u in de hal?

Nee, maar Else wel. Dat is mijn dochter.

Hoe kunnen die kisten zomaar boven op haar vallen?

Hoe is het met haar?

Ze ligt op de operatietafel.

Ze weten niet of ze weer kan lopen.

Ze is onder narcose.

Weet u wel wie Else is?

Else is wel heel positief over u.

Neem me niet kwalijk.

Het lijkt erop... Laten we even...

Kaj. Kun jij even...

Marc... -Je verzint wel wat. Momentje.

Hoe gaat het nu verder?

Ja, dank u wel.

Axel? Wat is er aan de hand?

Er is een meisje gewond geraakt in de hal.

Dit is haar moeder.

Stuur haar weg. Kom.

Is dat z'n maîtresse? -Nee, zeker niet.

Ze lijkt hem te kennen. -Ze lijkt wel gek.

Dat klopt. Er is namelijk...

een gesticht hier vlakbij.

Echt waar? -Ja.

Ik denk dat ze een patiënt is.

Gaat het wel?

We hadden het net over het gesticht.

Die patiënt die steeds langskomt.

Ja, dat is een vrouw die...

Ze wilde hier graag werken. -Heb je haar aangenomen?

Pardon? -Heb je haar aangenomen?

Ja, hij heeft haar aangenomen. Ze is nu directielid.

Ik had het over de moderne technieken die we hebben ontwikkeld.

Dus ik zeg tegen haar: 'Wat ruikt het hier vreemd.'

En toen lag de hond achter de bank. Dood.

Nee... -Als je geen reuk hebt...

is het lastig uit te vinden waar je hond begraven ligt.

Je maakt wat mee als schoonmaakster. Mensen zijn stapelgek.

Behalve hier.

Dit is nog het enige fatsoenlijke huis in het dorp.

Dank u wel.

Ik hoorde een ambulance bij Carmen vandaag.

Ja, dat is een vreselijke toestand.

Ik krijg het amper uit m'n mond.

Een jong meisje, Else, is zwaargewond geraakt.

Net twintig, alleenstaande moeder.

Ze was aan het werk, en zomaar ineens...

vallen er honderden...

Nou ja, misschien geen honderden, maar wel veel, heel veel...

zware kisten over haar heen. -Nee toch?

Ja. Ze ligt nu in het ziekenhuis. Het zal erom hangen.

Wat verschrikkelijk. -Maar het ergste is:

Die vrouwen moeten doen alsof er niks aan de hand is.

Ze moeten gewoon doorwerken alsof alles pico bello in orde is.

Nee toch? -Jawel.

Werkelijk waar. Er zijn chique Amerikanen op bezoek.

En die mogen kennelijk niks weten van dat ongeluk.

U krijgt nog een kopje. -Nee, dank u wel.

Ik moet ervandoor. Ik zit hier al veel te lang.

De groeten aan die lieve Kirsten.

Zal ik een ijsje halen? -Ja, doe maar.

Ik wil graag chocola.

Kerstavond of verjaardag? -Kerstavond, denk ik.

En deze dan: Rolling Stones of de Beatles?

Die is moeilijk. -Ja.

Moet je kiezen? -Ja, het is een test.

Dan Rolling Stones. -Stones? Goeie keus.

Je ijsje. -Dank je wel.

Ze hadden geen chocola meer.

Dit is Svend. -Hoi.

Hij zat tot de tweede op onze school. -O ja.

Hoi. -Hoi.

Hebben jullie... verkering?

Nee. We zijn gewoon vrienden.

Wat doe je dan nu je van school bent?

Ik werk in de Carmen-fabriek. -Ben je fabrieksarbeider?

Blijf je dat je hele leven doen? -Nee, hoor.

Ik ga naar Kopenhagen. -Wat ga je daar doen?

Ik word muzikant.

Spannend.

Je moet doen wat je het liefst wilt. -Ja.

Wat wil jij worden? -Ingenieur.

Jij? -Meisjes kunnen ook ingenieur worden.

Vast. -Denken jullie van niet?

Als iemand het kan, ben jij het. -Dat zeg ik ook steeds.

Als iemand het kan, is het Kirsten. -Ja.

Wie gaat er mee zwemmen?

De laatste is een sukkeltje.

Zullen we ook? -En ons ijs dan?

Eet jij het mijne maar op.

Kom, Kirsten.

Kijk of je de bodem haalt.

Is het koud? -Nee, het is heerlijk.

Ga je niet mee zwemmen?

Waarom zei je niet dat we iets hebben?

Dan stuurt m'n moeder me naar de huishoudschool.

Ik wil het niet steeds geheimhouden. -Doe niet zo boos.

We gaan plezier maken. -Het is niet leuk met hen erbij.

Kirsten, kom nou.

Kom op, chagrijn.

Het is lekker.

Waar ga je heen?

Naar huis. -Nu? Waarom?

Gewoon.

Je gaat op de boerderij helpen.

Je hebt niet met je vader gepraat, hè?

Ik ga nu bellen. -Birthe.

Ze weten nu wel of de operatie is geslaagd.

Haar moeder zou toch bellen als er nieuws was?

Ida, ga bij de telefoon zitten. -Ja.

En als ze bellen... -Dan roep ik je meteen.

Svend, kom op. Zo, met korte rukjes.

Svend, kijk dan. -Je moet het leren.

Waarom? -In dit gezin helpen we elkaar.

Mag ik bij de telefoon zitten? -Nee, Ida kan al kippen plukken.

Je moet het kunnen als je boer bent.

Maar... -Wat?

Wat, Svend? -Ik wil dit niet.

Wat niet?

Ik weet het niet.

Laat maar.

Wat wil je niet?

Ik wil de boerderij niet overnemen.

Doe niet zo raar. Kijk maar hoe je moeder het doet.

Svend, hier komen. -Niet schreeuwen.

Wat is dit? Hier komen en kippen plukken.

Het is toch niet te geloven?

Ik wil die rotboerderij niet.

Ik heb hem nooit gewild.

Svend? -Nee.

Svend, kijk me eens aan.

Laat me met rust.

Het spijt papa dat hij schreeuwde.

Dat kan me niet schelen.

Je zou de boerderij overnemen. -Maar ik wil niet.

Hij kan me niet dwingen. -Nee.

Wat wil je dan?

Ik wil naar Kopenhagen, muzikant worden.

Muzikant? -Zodra ik genoeg gespaard heb.

Hoe ga je dat dan doen? -Ik wil fulltime bij Carmen werken.

Als je hier niet meehelpt, wordt papa...

Het gaat niet om papa, het gaat om mij.

Ik wil naar Kopenhagen, muzikant worden.

Denk je niet dat het me lukt?

Speel eens iets voor me.

Nee. -Kom op, speel eens wat.

Dan doe ik het.

Hallo, ik heet Svend...

en ik ben een ster...

ik verdien miljoenen...

dichtbij en ver...

de meisjes vallen flauw...

helemaal lijp...

en tegenwoordig...

rook ik ook een pijp

Mama, hou op.

Ik woon in Kopenhagen...

ik feest nachten en dagen...

ik speel rock-'n-roll en ik leef...

voortaan voor de lol

En dan een solo.

Je bent gestoord.

Dag, mevrouw Mosholt. -Goedenavond.

Wat een drukte vanavond. -Iedereen wil de gasten uit Amerika zien.

Bent u alleen? -Ja.

Zou ik ze kunnen spreken, denk je? Een van die Amerikanen.

Ze zijn er nu niet, maar u mag gerust blijven wachten.

Goed, dan doe ik dat.

We hebben hier een tafel voor één. -Dank je.

Dank u wel. -Geen dank.

Munk. -Wat?

Lasse Munk, zo heet ik. -O.

Goedenavond, Lasse Munk. -Goedenavond.

En u bent? -Mevrouw directeur Mosholt.

En uw man is directeur van... -DanSvovl.

Toe maar.

Is de directeur er ook?

Nee, hij is op zakenreis naar Colorado.

Hij gaat in zee met de grootste zwavelfirma in Amerika.

Wat gaan die Amerikanen nog meer opkopen?

De koninklijke garde? Tivoli?

Hebt u het niet zo op Amerikanen?

Ik heb niks tegen Amerikanen.

Maar wel tegen kapitalistische uitbuiting van onze arbeiders.

...communist? -U doet alsof het een ziekte is.

Ik ben vooral journalist, bij Land en Volk. Ik versla het hoge bezoek.

Wat doet u hier in uw eentje?

Is dit een gesprek of een interview?

Ik interview een inwoner of ik praat met een knappe vrouw.

Ik zou maar ophouden met die stadse fratsen.

Zeker tegen getrouwde vrouwen. -Pardon. Ik wilde niet vrijpostig doen.

Ik wil graag wat vragen voor mijn artikel.

Het ging toch over die Amerikanen? -Ja.

Die krijg ik niet te spreken. En die directeur van Carmen ook niet.

Schrijft u ook over Axel Byvang?

Nu interviewt u mij.

Nee, hoor.

Maar ik kan wel iets vertellen wat u vast interessant vindt.

Ik luister.

Goedemorgen. -Het gaat helemaal mis.

Wat bedoel je? -Ik weet het niet...

Daar zit de directie met de Amerikanen. -En?

En daar staan allemaal vrouwen zich op te winden.

Waarom dan? -Vanwege het nieuws over Else.

Welk nieuws?

Na de operatie kon ze zich niet meer bewegen.

Dat meen je niet. -Ze kan nooit meer lopen.

Zeggen de dokters dat? -Ja.

Die vrouwen zijn woest op Carmen. Wat doen we als ze hier komen?

Doen we de deur op slot? Ja, hè?

We doen geen deuren op slot.

Straks krijg jij een kist op je kop, of raak je je benen kwijt.

We waren op een haar na dood. -Precies.

Je bent je leven niet zeker bij Carmen.

We gaan toch niet ergens werken waar je een kist op je kop krijgt?

Ik wil betaald verlof totdat het beter geregeld is.

Ja, ik ook. -Precies.

We willen betaald verlof totdat er behoorlijke omstandigheden zijn.

Mag ik iets zeggen?

Stilte, graag.

Ik beloof jullie dat ik alles zal doen... -Geloof haar maar niet.

Ze kan niks beloven. -Ze voert alleen opdrachten uit.

Niet waar. -We stappen naar de leiding.

Wie gaan er mee? -Ja.

Mooi. Alle vrouwen uit de hal moeten mee. -En de arbeiders.

Ik haal de directie wel. Wacht hier.

We doen de deur op slot.

U ziet dat het niet kapot te krijgen is. Probeer maar.

Ik kan hier eeuwen mee doorgaan...

en dan werkt het nog steeds. Axel?

Jullie moeten hier weg. De dames zijn onderweg, ze zijn laaiend.

Waarom?

Vertrouw me nu maar, jullie moeten weg. Nu.

Heren... Zullen we nog een potje tennissen?

Tennissen? Alweer? -Ja.

Waarom niet? -Best.

Wat hebben jullie toch met sport?

Hallo, dames. -Hallo.

Nou, waar is de directie?

Axel en de directie zijn er helaas niet.

Maar ik ben er wel.

En ik luister. -Welnee.

Het kan haar niks schelen. -Dat is niet waar.

Ik ben jullie leidster. Kom gewoon naar mij, ik neem jullie serieus.

Ik zal alles doen om verdere ongelukken te voorkomen.

Werken bij Carmen mag natuurlijk niet gevaarlijk zijn.

Jullie moeten maar naar huis gaan.

Ga lekker naar jullie gezin.

Jullie hebben de rest van de dag vrij.

Doorbetaald.

Komen jullie even mee?

Blijf maar staan, hoor.

Jassen uit, en haal jullie loon op bij mevrouw Mundelin.

Hoezo? -Jullie zijn per direct ontslagen.

Ik meen het.

Ontsla je ons? -Tot ziens.

Waarom worden we in hemelsnaam ontslagen?

Omdat jullie lui, achterbaks en respectloos zijn, en slechte collega's.

Kies maar uit.

Je bent het grootste kreng dat ik ken.

Dat zal best. En nu doen jullie wat ik zeg: jas inleveren en wegwezen.

Goed gespeeld. -Goed gespeeld.

O, dat lijkt er meer op.

Dank je wel. -Proost.

Goed gespeeld. -Het geluk is uitgewerkt.

Kennelijk. Amerika wint altijd.

Ken je die man?

Zal ik hem wegsturen?

Nee. Pas als ik een teken geef.

Meneer Byvang.

Meneer Munk.

U duikt ook overal op. -Uw secretaresse zei dat u hier was.

Wat wilt u?

Een portret maken van u en uw fabriek.

Er is al een journalist die... -Die marionet van het plaatselijke vod?

Dan stel ik liever zelf wat vragen.

Weten uw gasten van het ongeluk waarbij een meisje verlamd is geraakt?

Komt er een onderzoek naar de schuldvraag?

Hoe staat het met de procedures en de veiligheid bij Carmen?

U kunt maar beter gaan.

Misschien zijn uw gasten toeschietelijker.

Goed dan.

Ik wil wel een interview geven. -Ja?

Als u hetzelfde doet.

Ik begrijp u niet.

Die journalist, die marionet, is niet zo slecht als u denkt.

Hij is heel goed in het opduiken van informatie van jaren geleden.

U hebt nogal een parcours afgelegd.

Van het ene naar het andere uiterste. -Ik snap niet waar u op doelt.

U vergeet dat portret over mij.

Dan vergeet ik uw oorlogsverleden.

Van nazi die voor de Duitsers vocht tot communist...

in zo'n korte tijd...

Dat is een hele prestatie.

Weten ze dat wel bij Land en Volk?

'Ontslaan? Welnee, ik wil met je trouwen.'

Hij was geweldig

We hebben hem tijdens de oorlog geloosd. -Proost.

Dat was me de zakenreis wel. -Heel graag tot snel.

Axel... Het was me een genoegen. -Insgelijks.

Ik leg het plan aan het bestuur voor. -Ik ben benieuwd.

We gaan samen veel geld verdienen.

Goeie reis.

Waar is Jones?

Ik wou dat ik bij jou kon blijven.

Maar...

je kunt ook naar New York komen.

New York? Ik? -Ja. Weet je...

Ik heb nog nooit zo'n fantastische vrouw ontmoet.

Ik hou van je. Echt waar.

Jones, we gaan weg.

Ik moet ervandoor.

Is het goed gegaan? -We hebben ze, Birthe.

Nu wordt het serieus. Bloedserieus.

Ik heb de dames de rest van de dag vrij gegeven.

Ja. -Betaald.

Ik heb ze beloofd dat we alles doen om ongelukken te voorkomen.

Goed werk.

Van hetzelfde.

Ik wil daar ook hangen.