Original subtitles

Daar ben je.

Je dacht dat ik je niet zou vinden, hé?

Ben je blij?

Ben je benieuwd?

Anna.

Anna.

Alstublieft, God, neen.

Dat is graaf Mitterhaus.

Graaf Mitterhaus, ik ben Jenny. Jenny Schilt.

Jouw kind. Jouw kind wordt vermist.

Jouw kind wordt vermist.

En nu is ook jouw kind verdwenen.

Peter, we moeten doorzetten. We moeten.

Begrijp je dat dan niet?

Luister naar me. We moeten dit afmaken.

Die man is de duivel, hij is de oorzaak

Albert, hij is de graaf.

Als we aan hem raken, belanden we allen op het schavot.

Jouw dochter is daar binnen.

Ik smeek je. En mijn vrouw, Anna.

Anna, de ene lust voedt de andere.

Zeg ze dat we moeten doorgaan.

Als burgemeester, zeg ik dat we dat moeten doen.

Of de graaf laat ons ophangen.

Ik verdwijn hier.

Schilt, neen. Jij toch niet.

Jouw dochter is daar echt. Samen met mijn vrouw.

Als je vrouw daar is, wou ze misschien gaan.

Verlaat me niet.

Ze is gedood. -Vermoord door een vampier.

Anna.

Jij. Wat deed je met mijn vrouw?

Alleen waar ze zelf naar verlangde leraar.

Val langs achter aan.

Zijn hart. Je moet zijn hart raken.

Niemand van jullie zal overleven.

De stad Schtettel zal sterven.

Jullie kinderen zullen sterven.

Om mij opnieuw het leven te schenken.

De graaf is dood. We maakten hem af.

We hebben ons dorp bevrijd van het kwade.

Naar het kasteel, mannen.

Neen. Niet op die manier.

Laat me los. Ze draagt de tekens. Ze moet gedood worden.

De tekens. Hij beet haar.

Neen. Laat me gaan.

Laat los.

Neen, Albert. Hou ze tegen.

Albert.

Laat me gaan. Ze vermoorden me, Albert.

Hou op. Alstublieft, ik smeek jullie.

Laat haar ginder sterven, Albert.

Sterven? En ons kind dan?

Beter geen moeder, dan één die de duivel dient.

Vernietig het kasteel.

Jij, zet het bij de noordelijke muur.

Op het binnenplein.

Zet het op de trap.

Het circus van de nacht.

Mijn neef. Emil.

Hij weet

wat jou te doen staat.

Twaalf doden. Zelfs de priester.

Als de Heer zijn kudde niet kan redden,

wat staat ons dan nog te wachten.

God weet hoeveel mensen die ziekte dragen.

Beweer je nog steeds dat op ons geen vloek rust?

Het is een ziekte. Iets dat uitgeroeid kan worden.

Het is meer dan dat. En wij weten het.

Net als de mensen uit de omringende dorpen.

Waarom denk je dat ze wegversperringen plaatsen?

Ze houden ons hier opgesloten, als melaatsen.

Ze zijn bevreesd om ziek te worden.

Dat is voldoende reden.

Als het slechts een ziekte is, waarom heb je dan geen remedie?

Ik beschik niet over de nodige medicijnen.

Je kent de oorzaak niet eens.

Neen, toch? Geef het toe.

Neen, inderdaad. Ik hoef dat ook niet te weten.

Als ik voorbij de blokkades raak,

kan ik terugkeren met medicijnen uit de hoofdstad

om de ziekte te smoren, met alle middelen.

Hoe weten wij of je wel terugkeert?

Wil je in mijn plaats gaan?

Ik zou niet weten welke medicijnen te vragen, neen toch?

Dat is duidelijk.

Teken hier, graag, het is jouw verantwoordelijkheid.

Dokter Kersh, geen medicijn zal ons helpen.

Vijftien jaren geleden, dachten we een duivel te doden.

Maar hij wachtte, in zijn kasteel,

om ons om te brengen.

Jullie kinderen zullen sterven. -Hou op.

Jouw twee jongens, en jouw Dora en mijn Rosa.

Ze zijn allen gezond. -Maar voor hoe lang nog?

Het dorp Schtettel zal sterven. -De vloek van Mitterhaus.

Jij was daar niet.

Jij moest je leven niet wagen om zijn hart te doorboren.

Ik wel.

Vijftien jaren geleden hebben we een man gedood.

Er bestaan geen vampieren. De dokter zegt het en ik geloof het.

Ik vermoordde een man die de dochters uit dit dorp verleidde en doodde.

En wie hielp hem?

Vergeef me, Albert.

Mitterhaus liet zijn vloek achter.

Niets bovennatuurlijks. Jullie lieten die ruïne

groeien en verwilderen op jullie akkers met ziektes als gevolg.

Ongedierte, vuiligheid, vleermuizen.

Vampier vleermuizen. -Verdomd jij,

blijf je geloven in die oudewijvenpraat?

Vampieren bestaan enkel in legendes.

In de verbeelding van gestoorde en zieke geesten.

Nergens anders.

Legendes. Nergens anders.

Honderden geneugten. Het circus van de nacht.

Honderden geneugten.

Hé, vrouw. Zigeunervrouw.

Hoor je mij?

Hoe geraakten jullie de blokkades voorbij?

Vertelden ze niet over ons? -Dat was niet nodig.

Iedereen weet dat Schtettel stervende is.

Waarom kwamen jullie?

Om het geld te stelen van de doden hun ogen.

Het circus van de nacht. Honderd geneugten.

Als zij binnen raken, kom ik er wel uit.

Veel geluk.

Is alles gereed, Anton? -Ja, vader.

Dokter, mijn vrouw en ik zijn beiden erg ziek.

Je moet ons helpen. Alstublieft, wil je ons helpen?

Mijn zoon zal terugkeren. We doen wat we kunnen.

WAARSCHUWING: KEER OM OF WORDT NEERGESCHOTEN

Daar is de versperring. Ik ga eerst en leid ze af.

Dat wil ik niet.

En ik wil het niet doen. Weet je wat anders?

Ik rij naar links.

Veel geluk, vader.

We maken ons eigen geluk, vergeet dat niet.

Bezoek Dora in de stad, zeg haar daar te blijven.

Rustig.

Iemand probeert voorbij te geraken. -Daar.

Stop hem. Hij gaat ervandoor.

Stop met vuren.

Wacht. Ik zal terugkeren.

Ik keer al om.

En nu, presenteer ik jullie

jullie burgermeester en zijn prachtige familie.

Hallo iedereen.

Opzij.

En nu,

presenteer ik een schouwspel

welk vele koningen uit Europa amusement bracht.

Dames en heren, inwoners van Schtettel,

deze nacht voor jullie ogen alleen,

Weber en Serena.

Bravo.

Onze held keert weder.

Hoe verloopt de strijd?

Die verloopt prima. -Bravo, Mon capitaine.

Neen, de vijand is er.

Is het in orde?

Ik denk dat het hem lukte.

Ik zei hem Dora te vinden en te vertellen om weg te blijven.

Dank je, Anton.

Ik hou ook van haar.

Dat weet ik.

Achteruit.

Eruit, stil zijn.

Emil.

Dames en heren, de voorstelling is gedaan.

Mijn zoon.

Hij is weg. Ze grepen hem. Ze hebben Gustav.

Zij heeft hem weggenomen.

Ela?

Papa. Papa, mama.

Ik ging naar de panterkooi kijken.

Plots werd alles zwart en donker.

Maar deze man redde me.

Waarom vernederde je mij?

Wat is er, Rosa? -Gewoon, ik

Moet jij niet naar huis toe?

Ja, eigenlijk wel.

Emil brengt je naar huis. Ja, Emil?

Emil, nog niet. Het is nog niet het tijdstip.

Ik blijf niet in dit huis. Niet.

Rosa. Niet zo luid.

Alstublieft, mama.

Rosa.

Je vader weet niet hoe laat je gisteren thuis kwam, ik wel.

Mama.

Een circus artiest.

Een zigeuner, we weten niets van hem af.

Hij reisde veel, weet veel niet als de jongens hier.

Alstublieft.

Soms denk ik dat alstublieft jouw eerste woordje was.

Ik was zo oud toen je kwam.

Je was niet oud. Je bent niet oud.

Blijkbaar niet.

Maar ik weet beter dan jou niet je zin te geven.

Dank je, mama, dank je.

Dank je, mama.

Is het niet geweldig? Het circus. Fantastisch dat ze hier zijn.

De zonden des vaders zal worden doorgegeven

aan hun kinderen en ouders.

Vijftien jaren, neef Mitterhaus.

Maar nu zijn we gekomen om je te bevrijden.

Om je het leven te geven. -Moeten ze allen sterven?

Hun ouders doodden hem. De burgermeester.

Hauser.

Mueller, de leraar. -Maar moeten ze allen sterven?

Allemaal.

Ik ben benieuw wie vandaag wordt gekozen?

Geen reden tot angst.

Niets.

Emil.

Voor een paar centen

mogen enkelen van jullie in de spiegel des levens kijken.

Het is met het volste recht dat de burgermeester

de eerste mag zijn om het licht te zien.

Neen, meneer, ik zeg rechtuit,

voor jouw, meneer, kost het geen duit.

Papa, vertel wat je ziet. -Niet het leven. Gewoon verbuiging.

Nog een spiegel, dan kom ik naar buiten.

Wat zie je nu, Peter? -Niets.

Geen van jullie zal overleven.

Het dorp Schtettel zal sterven.

Jullie kinderen zullen sterven.

Geef me mijn leven terug.

Papa. -Peter.

Papa. -Mijn echtgenoot.

Peter. -De graaf Mitterhaus.

De vloek. Hij is hier.

Wat is dit? Wat deden jullie hem aan?

Help ons hem thuis te brengen.

Ik waarschuwde ze dat de graaf wraak zou nemen.

We moeten vluchten.

Geen zorgen, ik regel het met de circusmensen.

Moeder. -Kom, ik heb je.

Ga zitten.

Gaat het? -We zijn de blokkade voorbij.

Zegen je. -Zegen me niet. Betaal me.

Wacht eens even. Loop niet weg.

Ze zijn allen dood.

Dat zal de anderen weerhouden om te vluchten.

Vannacht, de kinderen.

Rust nu. -Wat gebeurde er met hem bij de spiegel?

Rust nu.

Doe iets. Ik moet hem spreken.

Ik sta machteloos.

Anton. -Begrijp je het niet?

Hij zal sterven.

Ik keer vannacht terug. Houd Hauser van hem weg.

Zijn jij en Rosa ongedeerd?

Ze slaapt.

Ze bleef de ganse nacht weg gisteren.

Ik trachtte haar tegen te houden.

Ik denk dat ze bij die man was van het circus.

Ik weet het.

Hij is niet de eerste.

Waren ze maar nooit gekomen.

Geef dit aan Dora. Ze wou dat ze het kreeg.

Ik zal het doen.

Nu is ze veilig in de stad, God zij dank.

Ik denk deze richting. Zag je wie het was?

Neen, maar ze kan niet ver zijn.

We keren om. Ik kom niet dichter bij het dorp

Waarom jagen jullie deze arme mensen angst aan?

Vrees teert op vrees, zoals de dood op de dood.

Waar komen jullie vandaan? -Van overal en nergens.

Wij willen jouw dochter. -Dora is niet hier.

Nog niet, leraar.

Dora, mijn kind.

De Schilts. God helpe hen. -God helpe ons.

De mannen bij de blokkade moeten hen vermoord hebben.

Het was een wild beest uit het circus.

We mochten dat volk nooit laten blijven.

Die dieren zitten in kooien, ze konden het niet geweest zijn.

Wie verscheurde dan hun lichamen? -Wolven, wilde zwijnen.

Neen, Anton, jij zag ze niet.

Waarom ben je zo geneigd het circus te beschermen?

Ik wil enkel voorkomen dat iedereen doordraait.

Jij wou de zigeuners de eerste nacht reeds opknopen.

Blek dat ze hielpen om jouw zoon te vinden.

Anton,

breng Dora naar huis, wil je.

Mogelijk waren het de mannen van bij de blokkade.

Wie weet tot wat de mensen uit de andere dorpen in staat zijn

om ons af te schrikken?

Hoorde je dan niet dat de plaag verergert?

Ik miste je zo erg. -Je had niet mogen komen.

Anton.

Vertelde mijn vader je niets? -Ik zag hem daar niet.

Maar hij raakte er voorbij, ik zag het.

Ik moest bij je zijn. En bij vader.

Wat het risico ook was.

Dora.

Dacht je dat ik wat wou verbergen?

Hoe kan je zo zeker zijn over de dieren?

Ik zal het je bewijzen.

Ik neem je mee naar het circus. -Kom mee, jullie twee.

Ze zijn boos en maken ons kenbaar dat ze bang zijn.

Ze begrijpen niet waarom je opkomt voor het circus.

Omdat het de mensen afleidt van dood en ziekte.

Helga en Heinrich lijken te vliegen

en de zigeunerin speelt met de dieren en dagen de dood uit.

Ze spelen geen spelletjes.

Ze zijn de Dood.

De dieren kunnen niemand deren, ze zitten in hun kooien.

Ik vind ze nog steeds beangstigend en gevaarlijk.

Laat mij jullie iets interessant tonen.

Brave tijger.

Helga.

Zien jullie dat?

De dieren doen geen kwaad.

Vonden jullie het circus fijn?

Waar zijn jullie moeders en vaders?

Ze zeiden dat we niet mochten komen.

Te jong, niet? En het circus is voor de jongeren.

Willen jullie graag in de spiegel kijken?

Maar we hebben geen centen. -Ach,

Voor twee dappere jongens maken we een uitzondering.

Wat hoort er te gebeuren? -Weet ik niet.

Wil je weten hoe het werkt?

Kijk, ze hebben geen spiegelbeeld.

En jullie kinderen zullen sterven

om mij opnieuw tot leven te wekken.

Hauser zijn kinderen zullen als eerste sterven.

En vervolgens?

De burgermeester's dochter, Rosa?

Of de leraar zijn dochter?

Dora Mueller?

Vertel me waar mijn kinderen zijn of je gaat eraan.

Help me.

Je liegt.

Hij stuurde zijn kinderen weg om aan de pest te ontkomen.

Hij wou niet dat iemand er van afwist.

Geef hem niet de schuld. -Help me.

De jongens. De jongens, zij zijn hier.

Zij zijn hier. Kom snel.

De jongens zijn hier.

Daar zijn ze.

Het was vast de graaf. Ik hoorde het,

geluiden die van onder deze plek kwamen.

De graaf, terug uit de hel om te doen wat hij zweerde te doen.

Vandaag de jongens van Hauser. Mijn Rosa zal de volgende worden.

Ze blijft de ganse nacht weg. Ze bezoekt die panter.

We moeten al die dieren doden.

Neen, alstublieft. Houd hem tegen.

Waarom? Hij heeft gelijk.

De anderen zijn bang, zoals eerder.

Maar jij en ik weten wat ons te doen staat.

Neen, Peter, alstublieft.

Alstublieft, Peter.

Stop hem. -Ga uit de weg.

Alstublieft.

Help me. Alstublieft.

Ik vernam het net, van de jongens.

Ga Peter achterna. Hij is ziek .

Hij weet het van Rosa.

Hij zal iets vreselijk aanrichten.

Waar zijn ze naartoe?

Het circus?

Komaan.

Schiet, man, schiet. We moeten ze allemaal doden.

Dood het. Dood het, kerel.

Mijn dochter grijpen, mijn kleine meid?

Stop. Ik zal niet weglopen.

Slet. Wil je hem redden?

Rosa?

Wat is er? Wat gebeurde er?

Zijn hart. Hij is dood.

Zo ook al mijn dieren.

Wat kom je ons aandoen?

Weet je dat niet?

Emil?

Emil.

Drink het bloed, neef.

Drink het dieper. -Leef, mijn liefste, leef.

Ik deed wat Emil me zei. -We hebben wraak genomen.

We grepen de kinderen om jou het leven te schenken.

Vannacht zal jouw tweeling Mueller's kind doden

en jij zal leven. -Emil.

Deze nacht.

Onze voorstelling is kort vanavond,

maar allen die de prijs willen betalen

nodigen we uit om door de spiegel des leven te stappen.

Dora Mueller.

Dora Mueller.

Dora.

Het moet vannacht. -Maar ze draagt het kruisbeeld.

Jouw moeder zal bij je zijn,

om het van haar dochter's nek te rukken.

We zullen het nodig doen, Peter. En snel.

En Rosa? -Ik weet het niet.

Laat ons. -Ja, dokter.

Ik wou,

was ik maar eerder teruggekeerd.

Een virulente stam van rabiës , overgebracht door vleermuizen.

Mijn test bewees het.

De keizer zelf gaf ons alles wat we nodig hebben

en stuurde soldaten mee voor mijn veilige thuiskomst.

Vertel ze de rest.

Ik spotte met vampieren en de graaf zijn vloek.

Ik was verkeerd.

Ik zag de vreselijke bewijzen.

Mensen werden vermoord in steden en dorpen.

Vermoord door vampieren.

In iedere plaats waar er slachtoffers vielen,

passeerde het circus van de nacht, om dan verder te trekken.

Ze zijn hier een week.

Waarom? -Een van ze, Emil,

is een familielid van graaf Mitterhaus.

We hebben twee plagen te bekampen.

We moeten medicijnen geven aan de zieken.

En ons ontdoen van die tweede ziekte.

Voor altijd.

Wat het ook was, je bent veilig hier in je eigen huis.

Ik wil me herinneren wat er gebeurd is.

Weet je waar de sleutel voor deze deur is?

Anton.

Ik zie mezelf in de buurt van het kasteel.

Onder het kasteel.

Neen, ik kan het me niet meer herinneren.

Het is moeilijk.

God zegene u voor uw hulp.

Veel zieken? -Twee.

Het heeft te maken met de tweeling.

De tweeling, ze gingen weg

en dan

verdomme hen.

Wat was dat? -Studenten die de kamer huren.

Ik zie spoken, jij moet mij beschermen.

Voor wat?

Voor wat?

De studenten. Boven.

Neen, blijf daar.

Laat me binnen. Ik breek de deur open.

Wat gebeurd daar binnen?

Anton?

Luider.

Luider. Niemand kan je horen.

Helga.

Mijn kinderen.

We moeten naar de schoolkapel. Opschieten.

Dora.

Blijf hier en verdeel het medicijn.

Dora, is alles goed.

Ben jij ongedeerd?

God zij dank van wel.

De studenten van boven, ze zijn allen dood.

Kersh. Dokter Kersh.

Ik dacht niet dat ze hen zou toelaten jou pijn te doen.

Waarom? Wie is zij?

Wie is zij? -Iemand die hoorde te sterven.

Vijftien jaren geleden.

De lichamen zijn allemaal verscheurd.

We moeten terug naar het dorp. Zal je het redden?

Gerta, blijf bij haar.

Hier. Neem dit.

Maak je geen zorgen.

Vergrendel de deur en luiken, ja?

Anton, we moeten het afmaken voor dageraad of ze ontsnappen.

We moeten dit oplossen voor de dag aanbreekt.

Neem geen risico's. Blijf samen.

Wees op je hoede en gedenk met hoeveel ze zijn.

Ze zijn niet allen vampieren, maar wel allen gevaarlijk.

De dansers, de sterke man en de dwerg.

Emil en de zigeunerin. -En de graaf.

Wat?

En jullie kinderen zullen sterven om mij opnieuw tot leven te wekken.

Daarom bleven ze hier de gehele tijd.

Begrijpen jullie dat niet?

De graaf.

Wedergekeerd uit de dood.

In de naam van Jezus, ga weg hier.

Laat ons.

Alstublieft, ga weg.

Laat ons alstublieft met rust.

Keer terug naar hen.

Anna. Wees verdoemd, jij.

Ga terug naar de woonwagens.

Zoek Michael en breng hem hier.

Dokter. Dokter, hierheen.

Het zijn de dansers.

Mensen als vee gebruikt om de vampieren te voeden.

Vind de anderen.

We vernietigen het circus. Rook ze uit.

Halt of ik schiet. -Wacht.

Toon ons waar ze zijn en we zullen je sparen.

Toon het ons.

Niemand van jullie zal leven.

Schtettel zal sterven. En jullie zullen sterven.

Gerta.

De grafkelder.

De geluiden die ik hoorde, kwamen van hier.

Begin met graven. Vlug.

Dora.

Vlucht, Anton. Vlucht.

De graaf.

Dank God dat je gered werd.

Vertaling door Gutte.