Original subtitles

அடுத்த பாடல் மீண்டும் சொர்க்கம் படத்திலிருந்து செல்லமே மகளே

விரும்பிக்கேட்ட நேயர்கள் அருளம்பாடி ரங்கனாயகில் முத்தோட் மணி அட்டோட்

வந்தார்க்குணி பலர்மார் செல்லமே மகளே சந்தனாகலே

சொந்தமே உயிலே என்முயி மன்னவம்

மகளே வந்திரைச் சிமிழை மங்களை விளக்கே

அன்னையின் முகமும் ஆண்டவன் உணமும் கொண்டவல்

நீயன் கண்மடி வேத் தொட்டிலிர் கிடந்தும்

தோல்களில் வளந்தும் பெண்ணென்று மலந்த பைங்கேலி

பெண்ணென்று மலந்த பைங்கேலி செல்லமே

மகனே சந்தனா

சொந்தமே

பல்லூன் பறகிறது. பார்த்துக்கொண்டு வருகிறேன். இதைப் பிறகு பார்.

அப்பா! என்ன?

எனக்கு இதை வாங்கித் தருகிறாயா? காண்டு. எதற்கு?

விளையாடுவேன். என்ன இது? 4 ரூவா. சோமா காச கரியாக்காதே. வையு. 3 ரூவா கொடுங்க.

எத்தனா தருகிறாய்?

என்ன அது? வா மாம், தம்பி, வெஸ்ட் போ. வெய்யு?

ஒரு வெஸ்ட் வா.

அப்பா, இந்தா.

உனக்கே? அனைத்தும் வேண்டாம். இந்தாடா.

ஏய், இந்தா என்று அல்ல.

திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும்

திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும்

திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும்

திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் திசும் தி

ஐயோ! ஐயோ!

தாமதாரம்

டேய் சபிரி, நான்டா ஒரு மாதிரி இருக்கிறாய்? எங்க வீட்டு பக்கத்தில

இருக்க, ஜோதியனன்னை பத்தான்னைப் போட்டு சம்மாடியாடிச்சுத்தார் ரா.

ஜோதியன்னுடன்னா ஒரே ரத்தம். பத்தான்னா ஜோதியனன் கைப் போடிச்சு வடச்சுத்தார் ரா.

ஜோதியனன் பத்தானிக்கு ஏதாவது வாழட்டிக்கொண்

பத்தான் அண்ணா அவ்வளவு பெரிய ஆளான் என்று கேட்டார். பத்தான் காதலை எப்படிக்

கேட்டுக்கொண்டு என்றே தெரியவில்லை. உண்டைக்கு சாந்தரமே வந்து, பக்களில் நான்

சோறுக்கு சோறுகி, அக்குள் ராங்கிக்கும் என்று போய்விட்டார். டேய், எங்கத்

தினிலேயும் ஒத்தரு, பத்தான்

அண்ணா

போகச் சொல்ல அவர் உட்டு மாடியில் ஒரு கூண்டு இருக்கிறது. அதில் ஒரு சிங்கம்

உள்கிறார். அப்படியா? ஆமாம். நானும் என் அப்பா ஒரு நாள் நட்ராத்தை தேட்டதில்

இரண்டாகத்தாட்டும் மடம் பார்த்திருக்கிறார் சொல்ல.

அவரும் ஒரு சிங்கமும் கரண்டு பார்ச்சில் ஒன்று கிடைகிறது, நான் பார்த்தேன்.

அதுதான்

அதிகத்தி

எல்லாரும் உன்னைப் பார்த்து பயப்படுவார்கள். ஆனால் அவர் எதைக்கும்

பயப்படமாட்டார்.

அண்ணா

சடியில் ஏறியாவே கதிகாலையும் போயிருக்கிறது. மிகவும் கடை இருக்கச்

சொல்லியே. இன்னொரு கடை போறுகிறான் அண்ணா. அவனுக்கு இன்னா திமிர் இருக்கும். இனி

ஒருத்தான் வருவான். நீ சொன்னது கரைத்தான்

நேர்த்து வந்த குஸ்மா எல்லாம் பகலை தூக்கின்னு ஜப்புர் காட்டினா பாத்தினு

சும்மா இருக்குத்தா அப்பப்போ எப்படியே இருந்தா பணினே இருண்டும் போல இல்லைன்னா

வேலையை காட்டிருக்கிறானுங்க இல்லை இவ்வளவு ஆனது கப்புறமும் ஜோதி போலிஸ் கிட்ட

கம்பெண்ட் எதுவும் கொடுக்கானமே ஒருவே

பத்தா நம்மை வாழ்விட மாட்டான். அவனை செய்தா தான் நாமும் பழைக்க முடியும். நல்ல

திருப்பான சீட்டகராங்களை செட்டுகிறான். அசால்தா முடிச்சலாம்.

தேனே!

பா! தீவகே!

பார், பார்.

என்னடியே? அவனைப் போட்டு அந்த அடியை எடிச்சிருக்கிறாய்? என்னை வெறிக்கிறை

பிடிச்சிருக்கிறாய் உனக்கு?

அவன் செத்திப் போயிருந்தானா? இன்னும் அது ஒன்றும் மட்டும்தான் நீ பண்ணாமல்

இருக்கிறாய். அதையும் பண்ணும் ஜெயலுக்குப் போடு. என்னை லவ் பண்ணச் சொல்லி, நீ என்ன

சொன்னாய்? அழகாக

நீ இப்படியே செய்யுங்கள். ஒரு நாளில் ஒரு நாள் அவர்களைப் பற்றி ஏதாவது செய்யாமல்ல

இருப்பார்கள். உனக்கு ஏதாவது ஆகிவிட்டது என்றால் எங்களைப் பற்றி ஏதாவது நினைப்பேன்

அவர்கள்?

ஏய்!

பத்தாடே!

பத்தா!

என்ன செய்வதற்கு இந்த ஊளில் யாமாகிறான்?

பா!

சும்மா நடிக்காதே பா!

இதில் வேண்டும் நானும் பார்னேன்.

என்ன இது?

பாத்தை தெரியவில்ல. தக்காளி சட்டி.

தெனிக்கும் இதானா? தெனிவு எங்க வைச்சேன்? நேற்று மீங்கொழும்பு. அதற்கு முன்தான்

நாள் போட்டி தோயிஞ்சில். ஒரு நாள் சட்டி தூன்னா என்ன? இப்ப வெக்கிலா வேண்டாமா?

பெய்.

பா.

நீ உட்கார். இனிப்பாகுது.

இத்தனை வரும் சட்டினை அறிக்கிறாய். இன்னும் எவ்வளவு தகழி வைக்கவேண்டும்,

எவ்வளவு தங்கா வைக்கவேண்டும், எவ்வளவு பச்சமால் வைக்கவேண்டும், ஒன்றும்

தெரியவில்லை. வாய் மட்டும்.

கச்சிவரையும் தக்காளி சட்டினையே சாவணும் போல்.

அம்மா, கொடு. நன்றாகத்தானே பா, இருக்கு?

இரு, வேறாக இருக்கிற

ஏய், வா.

உனக்கு இப்போது வெளியே போய்ப் போய்க்கொண்டு வந்தானே?

என்ன, நான் தனியாகப் பேசிக்கொண்டு இருக்கிறாய்? நான் பெருமையாக

இருக்கிறேன். என்ன, போகிறாய்?

உன்னை சாவடிக்கிறேன்டா

அண்ணா, அண்ணா, ஏதாவது காக்காவா இருக்கும் அண்ணா, வா,

வா, இல்லை அண்ணா, இல்லை அண்ணா, தெரியாமல் சொல்லிட்டேன் அண்ணா,

அண்ணா, துணி காய வைத்துக்கொள்ளுங்கள் அண்ணா, துணி காய வைத்துக்கொள்ளுங்கள்

அண்ணா,

துணி காய வைத்துக்கொள்ளுங்கள் ஏறால் ஒருவன் உடாமல் எல்லாவற்றையும் சண்டை

விள்ளத்தா கல்லு உழதான் செய்யாம்

ஊரோட ஒத்தடானே ஆல் கொண்ட்ரோள்ல தலை நகரம் பத்தா பார்வு உட்டா பார்வெலியே கதனவுறம்

சாலரத்தா கூகி உட்டா கல்லம் வரும் சாட்டி பகச்சிட்ட பிளான்ன போட்டா

காத்தப்புச்சிட்ட ஆளையில் விரும் ஆர்த்தி தொகுறோம் தொப்பெலுங்கள்லாம் ஒத்திக்குங்க

டாஜி பெரலில்லை அச்சதால்

பெரி

வேண்ணாம் வந்துருதா அண்ணா யாரென்னும் வந்துருதா கச்சிரகித் திரதந்துருதா

மட்டினி வீணன் வந்துருதா மாட்டினி வீணன் வந்துருதா கச்சிரகித் திரதந்துருதா அண்ணா

யாரென்னும் வந்துருதா அவனா பேசிக்கு வந்துருதா குட்டார் நமைக்காவை மாற்ற

கோய்ந்த சைக்காவை கிளோச்சா நீ பழ

ஏய் தும்பர் ஏய் லோக்டான் நெய்யடை போட்டு கொட்டுற போற பாத்தால் அழைந்து

சுப்சுறாயிட்டு ஆசரைலம் விடத்தால் குச்சுமின் கணக்கு போட்டு கொட்டுற போற

பாத்தால் யாரும் இன்னை ஏற்றோட்டாட்டேவே நீங்கோட்டாக் கண்டாவேன் அண்ணம்

பேரக்கேட்டாலரிடோட்டாக் காட்டிங்கலாம் பயங்கரச் செஸ்டனால நிப்பாரிடா அண்ணச்

சிங்கலாம் சிம்பிராதச் சிக்கம் ஆயிடுவே மன்னுக்கு நிச்சம் ஆயிடுவே அடியாதுற பதற

அதுற பதற புச்சினுச்சு தான்டா குசிம்பி

வேலனா உந்துடும் சகட மாச்சுக்குக்கு நவைக்கிற சப்பல செவுள் செவுந்துடும்

அன்னையாடா கூடும்டா கும்பல் கூடும்டா ஆற்றியா ஆல் சோல சோமித்தா காதிரிங்கோட்டன்

அவெட்டா உரோட ஒத்தடார்னே ஆல் கொண்ட்ரோள்லு தலை நகரம் அபத்தா பார்வே உட்டா பார்வேலியே

கதனவுரம் காலரத்தா கோகி உட்

வெறுப்பு நானாம் வருப்பு நானாம் வருப்பு நானாம் வருப்பு நானாம் வருப்பு நானாம்

வருப்பு நானாம் வருப்பு நானாம் வருப்பு நானாம்

என்ன செய்கிறது?

கூக்கினாக இருக்கிறது?

என்னடி இது?

ஊடு ஊடாவாகிறது?

காலிலிருந்து எங்கே போனாய்? உன்னை எங்கேதான் தேடுவது?

என்னை வியாலத் தேடுகூடது. நானாகக் கிடப்பேன். அதுதான் பத்தான்.

எதுக்குடி என்ன தென்ன? எதுக்குடி என்ன தென்ன?

என்னடி?

இது

எப்போது?

தேனே! ஏஸுப்பாதை! பாவம் காலிலிருந்துவிட்டு கேட்டுக்கொண்டிருந்து

பதம் படித்தான். ஏய்!

என் பெண்ணுடி!

தேனே! சாரா இங்க பாட்டாவிட்டு போகிறேன் போ! போ!

காலில பார் போ!

என் பெண்ணுடன் மஞ்சத்தின் பங்சனா!

இந்த ஊரு அசந்து பொராள் வக்குப் பண்ணுனா இல்லையா பார்!

சித்ரம் மாஸ்திரில் நல்ல நாள் இருக்கிறது, பார்த்து சொல்கிறேன். சரி.

என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாய்? விளையாட்டு அடமாது. எழுதி முடித்துவிட்டாயா? கிளம்பு.

போடா.

இவ்வளவு சீக்கிரம் முடித்திருக்கிறேன் என்றால் நீ என்ன எழுதிருக்கப் போகிறாய்?

சபரி, நீ இன்னும் போவில்லை? பம்மா teacher கிட்டிருக்கிறது. ஓ, இருந்து வாங்கிடிப்

போயிடு. இதோடன் நாளாங்க் கிளாஸ்தான். நடுவில் leaveல் தொலைந்திருப்போது.

teacher

teacher

நான் இறக்குச் சொல்லியே நீ பிட்டு அடிக்கிறேனா? உனக்கு என்ன தும்மிர்

இருக்கும்?

கத்திரியே

ஆரம்பிக்கவில்லை. அதுக்குள் என்ன கொழுத்து கொழுத்துக்கொழுது? ஆமாம் பா, முடியவில்லை.

கொஞ்சம் விட்டால் ஆளையா காலி பண்ணிடும் போல. அத்தை யார் கேட்கிறாய்? நேற்று

பள்ளியாளர் கோய்ந்தன்னா, அனல் தாங்க முடியாமல் கிருக்கலையிட்டு கீழே

உண்டித்துத்து. ஐயோ! மிகவும் நாரமாக மூச்சு பேச்சு இல்லாமல்

கடந்துகொண்டுகிறது. அந்தப் பக்கம் போன பால்காரபாபி என்னடான் பார்

அதால் லீவிட்டு இரண்டு வாரத்திற்கு மேலாவதே பாதியாருங்களுக்கும் வேலை

முஞ்சித்துப் போல யாரும் இல்லை ஒன்றியார் துகுது பாதியார் துகுது பாதியார் துகுது

பாதியார் துகுது பாதியார் துகுது பாதியார் துகுது பாதியார் துகுது பாதியார் துகுது

பாதியார் துகுது பாதியார் துகுத

ஐயா! ஐயா!

ஐயா! ஐயா!

ஐயா! ஐயா!

ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா!

ஐயா! ஐயா! ஐயா!

ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா!

ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா!

ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா! ஐயா

எவன்டாவது தாமப்பாட்டுது?

ஏய்!

குள்ள ஆள் இவர் தெரியுள்ளா?

கதவைத் தொல்லடா!

தெரியாடுகிறான்லா?

ஏய்!

குள்ளடா தெரியுள்ளா?

இப்ப கதவைத் தொல்லிச் செய்யுள்ளா?

இப்ப நீ கதவைத் தொல்லகிலா?

ஆ… அது… நான் யாரும் தெரியுள்ளே… பத்தா…

மா உன்னை வெள்ள வந்த… சா

வச்சிருவேன்…

எங்கடா போனாய்? சும்மா வெள்ளை போனாய் காலங்கத்தால் வெள்ளை போறவளவுக்கு சாருக்கு

என்ன வேலை?

வல்லாடப் போனாய் இந்நேரத்துக்கு யார் வரவளேட?

யாரும் வரலாய் அதுதான் வந்தேன் வாலப் பாரு நா பாட்டினைக்கு தேடினுக்குறேன் தீ போட்டு

வச்சித்து அருது எட்து குடி

ஒரு தடவு அவரை பொலிச் குச்சின் வந்து ஜெய்லில் போட்டாங்க அப்ப அவர் ஜெய்லின்

தம்பியனா ஒச்சித் தூக் கொடுதேன் வெளியே வந்தேன்

இது கக்கூசாயில் கஜானாவாடா எதுக்கு நான் இப்படியோ ஒரு கதவே

அம்மா, இங்கே இருக்கிறேன். இங்குத்தும் நிறியாது.

சொன்னாலும் சொல்லுங்கள். ஏடே, லாக்கும் ஒன்றும் கூறுங்கள். என்னைப் பற்றி

எனக்கும் நன்றாகத் தெரியும். அவர் வைத்தது, நீங்கள் போய் வையுங்கள். சரி,

கா. வா, செல்வி.

வா, கணிமா.

பத்தா வரவில்லை?

இல்லை, கா.

காலிலிருந்து இங்கே போச்சின். எங்கே போகிறேன் என்று எதுவுமே சொல்லவில்லை.

இருந்

சொன்னால் நான் கொஞ்சம் நிம்மதியாக இருந்துவிடுவேன் அல்லவா? மற்றவர்களை மாறி

இருந்தாலும் பரவாயில்லை. இது கையைக் காலை வைத்துக்கொண்டு சும்மாவும் இருக்காது.

தேவையில்லாமல் என்னதுக்கு யோசித்துக்கொண்டு இருக்கிறாய்? நிச்சயம்

முடியுடன் காட்டி அது வருதாயில்லையா என்று பார். சர

ஏன்னா ஒன்னைக் கேள் செல்வி?

டெல்லி, சோர் இல்லை பார், வா. ஆ, இதோ வருகிறேன். வருகிறேன். இந்த ரஸ்தை எடு.

அம்மா, உங்களுக்கு?

சோர். ஆமாம்டா.

சாப்பிடு. காலில இருந்த ஆளை காணும். உங்களுக்கு அவர் எங்க

போயிருப்பாரும் தெரியுமா? தெரியவில்லையே அண்ணி.

எதுவும் சொல்லாமே போய்விட்டார். ந

எல்லாவற்றிலேயே பார்த்துவிட்டோம், அண்ணி. எங்கேயே இல்லை. பழுவர் காட்டில் யாரும்

பார்க்கப் போவாரேன். அங்கே எதற்குன்னா போய்க்கிறாரா? இல்லை, அண்ணி.

எங்களாட்டைச் சொல்லாமல் அங்கே போமாட்டார். வந்துவிடுவார், அண்ணி.

எதற்கும் நாங்கள் அங்கே போய்ப் பாருகிறோம்?

அல்லவா?

ஐயா! ஐயா!

ஐயா! ஐயா! ஐயா!

ஐயா!

ஐயா!

ஐயா!

தாமதாரம்!

சாப்பிடு ரா.

ஏன்டா அப்படியே விட்சிக்கிறாய்? பசிக்கல. ஏன்? காலிலும் ஒன்னையும் சாப்பில்ல.

மற்றிலும் சம்புர்ணக்காவுட்டிலும் ஒன்னையும் சாப்பில்ல. சாப்பிடு. வேண்டாம்

என்று சொல்கிறேன் லா. என்னால் நீ அட்டி வாங்கப் போறாய். இப்படித் துணமாடத்

துணமாடத்துன்

சாப்பில்லையென்றால் செத்திருவாங்கள் அப்பா? ஆமாம். பின்னு?

சாப்பில்.

என்ன செய்கிறாய்?

என்னடா? நான் மாடிக்குப் போய் படுக்குறேன். ஏன்? எனக்கு இங்கு ஒரே

புழுக்கமாக இருக்கிறது, தூக்கமே வரமாட்டுகிறது. அதுதான் ஃபான் ஓடுகிறது

அல்லவா? அப்பு வந்தால் புழுங்குது. மாடியில் நன்றாக காத்து வரும். தனியா

எப்படி போய் படுப்பாய்? எல்லாரும் அங்குதான் படுக்கிறார்கள். சரி, நான

எங்கு செல்கிறாய்? சரி, செல்.

நம்பா,

யாரா நீ?

கலவத்தனா!

எத்தனை நாட்களால் என்னைப் பிடித்துக் கொண்டுகிறாய்?

செல்வமா சொல்லே செல்வமா

சிங்காரா

ஹோய் ஹோய் சிங்காரா

பத்தக் குண்டையா

பத்தக் குண்டையா லாடா நீ

உன் வாசிரையை வைத்த நீ யாரென்று கண்டுபுச்சிவேன்டா!

பத்தாடா!

சொல்லமாட்டேனே!

இன்னைக்கு ராச்சிரிக்கும் நான் வீட்டிற்குப் போகலாம் என்று வாய்யே!

ஏரியாவே ரணகாலம் ஆயிடும்!

ரத்தை ஆளும் அவிடும்! ஓ!

என் சினேதக்கார பச்சுகளைப் பற்றி உன்னும் தெரியாது போல, இன்னை இருந

முழுசான பத்திரமதில் செய்துவிட்டான் என்று நினைக்கிறேன். கவதரை, அதுதான்

உனக்கு வாய்ப்பு. வா.

உன் கவதரை, உன் நல்லதுக்குச் சொல்கிறேன். வா.

வா.

நான் யாரு?

எனக்கு நாய் மாதிரி பொற வைக்கிறாய் மூன்றும் மாதிரி தரவு தரவு கொள்ளப்

போய்விடாய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய்

டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய்

என்னடா சீக்கிரமா என்று சிக்கினாய்? சும்மாதான் அண்ணா

போறேன்

வாடா

வா வாண்டியா

ஏன் தெரிந்திருக்கிறாய்? இவ்வளவு தேரியமாக ஏறலே என்னை அர்ச்சி வைத்துக்கொள்கிறேன்

என்னால் நீ ஒன்றும் அல்பு சொல்பமான ஆள்லாம் கிடையாது. உனக்கு என்னால் ஒன்றும்

சொல்லு. என்னை ஏன் அர்ச்சி வைத்துக்கொள்கிறாய்? அப்படியென்றால் நான்

உன்னை என்ன செய்தேன்?

இப்படி

எதையுமே சொல்லாத ஊமையா!

தக்கத்தக்கத்தா!

டேய், எதாரும் இருந்தாலும் சால் பண்ணிக்கலாம் டா.

டேய், இது கக்கூசு ரா. தினசு திருசான் நாருத்து ரா. தாங்க முடில்லை டா.

உன்னுக்கு இன்ன வேண்டும்? பத்தா பற்றி உன்னும் தெரியாது. எவ்வளவு கவலைக் காரணம்,

அவ்வளவு நியாயமா இருப்பேன். எதாவது தவறு நான

வந்து மோதற்று திருந்துவிடு வா நான் உன்னும் ஒன்னும்

வண்ணமாட்டேன் என் கையில ஒன்றுமே இல்லை நீ வண்ணா உன் ஆளுங்கள் எல்லாரும் எட்டுவிட்டு

வா உன்னை எவ்வளவு வண்ணா சேப்டிப் பண்ணிக்கா எனக்கு எந்த பயமும் இல்லை என்ன

நான் தனியாளைதான் ஆகிறேன் வா அவன் திருந்துவிடு என்ன

உன்னை மதித்து நான் இவ்வளவு பேசுகிறேன் நீ திரும்பு புரைவைக்கிறாய்

சொல்லாம் உன் மன்னை என்ன செய்துகொள்கிறாய் சொல்லாங்க என்னவா டேய்

டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய்

டேய் டேய் டேய் டேய் டேய் டேய்

டே

நான் பத்து இல்லை நான்!

பத்து இல்லை நான்! பத்து இல்லை நானே!

ஏய்!

ஏய்! ஏய்! ஏய்!

ஏய்!

ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்!

ஏய்! ஏய்!

ஏய்! ஏய்! ஏய்!

ஏய்! ஏய்!

ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்!

ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்!

ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்!

ஏய்!

ஏய இல்லை ஐயா, இதுக்கு மின்னாடி இப்படி ஆனது இல்ல.

ஒன்று எனக்குத் தெரியும், இல்லை இவர்களுக்கும் அது தெரியும். யார் மேல்

யாது சந்தேகப்படுகிறீர்களா? ஆமாம் ஐயா.

யார்? ஒரு நால் ஐந்து பேர் மேல் தவறு இருக்கிறது ஐயா. மேல் அந்த ஜோதி, பிறகு...

ராஜாயந்திரன். ஆ, ராஜாயந்திரன், சிங்கார

டேய்!

ஓருக்குள் ஒருத்தனைக் காணம், தேடாமல்

பாட்டு கேட்டு நடுகிறார்கள். வீட்டில் யார்மா?

யார்? என்ன ஐயா? பெத்தக்

கொண்டையாக இருக்கிறது அப்படியா? ஏய், எவ்வளவு?

எண்ணா விசேசம்? ஏஸ்ஸே, டேஸ்டல் ஒருந்து பாக்கத்துண்டார். நீ போ, நான்வோரே.

எந்தக்கு?

ரொண்டு ரோசலினிற்று பத்தாக் கணப்படடுகிறேன் அல்லவா? அவிஷயம்

அடுக்கட்டும் கவனித்துவிட்டார். ஐயா, ஏன் அந்தச் சூப்பு?

நான்கு எதுவும் தெளிகிறது. மற்றும்? அதே தெளிகிறது.

யாருடைய

செல்லுங்கள்.

செல்லுங்கள்.

என்ன? என்ன?

அம்மா, அப்பா வந்துவிடும் அல்லவா? பயமாக இருக்கும்

அம்மா.

பயப்படாதே, அப்பா வந்துவிடும். எனக்கு அப்பா ஞாபமாக வேறுக்கும் அம்மா.

என்ன செய்கிறாய்? பால் வாங்கிட்டு வருகிறேன்.

வாடா, வந்தியா, ஏன்டா இப்படிப் பண்றுறீங்க?

நீங்க யார் ரா?

அப்படின்னா இன்னா பண்டா உங்களுக்கு?

அதையாவது சொல்லுங்கடா, இப்படி எதுவுமே சொல்லாது சாவைட்டுச்சாய் என்னடா அர்த்தம்?

நா இச்கூல் பழிக்குச் சொல்ல சண்டை வெளிச்ச பாசங்கள் வருக்கும் யோச்சு யோச்சு மண்டை

வெளிக்குத

அப்ப தொருவே மாட்டாயே நீ?

டேய் உனக்கு எனக்கு என்ன பிரச்சினாலும் சரி நான் சத்தியாட் சொல்கிறேன் நான்

வாக்குவிடைக்கிறேன் இது என் பொந்தாட்டி பிள்ளைகள் மேல் சத்திமாட்டா

டேய் காவல் தோடா

டேய்

டேய் போவாது லா போவாது லா போவாது லா டேய் போவாது

லா டேய் வீட்டில் பொந்தாட

ஏய் என் பெண்ணு பாவட்டா ஏய் போவார்ட்டா ஏய் ஏய்

அவர்

இங்கு உட்கார்ந்திருக்கிறேன் சொல்ல இங்கு மேலிருந்து தலைவின் சிங்கியா அப்படியே

அப்பா மாதிரியே சொடல் அடி

தேனே... தேனே... அப்பா... அப்பா வந்துரும்.

கடிமா...

கடிமா... கடிமா தேனை வந்துரும் அப்பா.

தேனபாது… உயிரே…

உயிரே… உயிரே… உயிரே… தேனே… மொழியே… சேயே…

கணியே… மகளே… மகளே… கண்ணே…

மணியே… நீ இப்படியே பண்ணிக்கொண்டு இருக்கிறாய். ஒரு நாளை பொரிய சண்டை

சொல்கிறேன் என்று இல்லையா? பார், இசை அராயம் காத்திருக்கிறேன்.

சாப்பிடுங்கள் நோயிரும் நோயிரும் தேன் சாப்பிட்டேன் உன்னை சாப்பிடச்

சொன்னேன்

கணோ கணோ பூத்திருக்குது கணோ கணோ காத்திருக்குது உனக்கென உத்தெடுக்குது ஏதோ

சொல்ல மனோ மனோ தான் தடுக்குது மயக்கத்தில் மாறடிக்குது தெளிஞ்சது

வாழுது மெல்ல

அப்படி இருக்கிறது, அப்படி இருக்கிறது, நீ வா.

மணியே மனந்தவ முகப் பாக்கவும் புரந்தவ குறைக்கவும் மகமடியில

தூங்கவும் முகச் சிரிப்புல பூக்கவும் மனக்குருகள பேசவும் மறுபடி

உளவாடவும் புதுவுளியில காணவும் எங்கிடு

பத்தவும் வரவில்லை, விஷயமும் வெளியே வரவில்லை. இவ்வளவு நாள் ஆயிற்று?

டேய், டேய், டேய், வானா நான் டேய். டேய், நான் செத்துவிடுவேன் நான் டேய்.

தயவுசெய்து கதவைத் திறந்துவிடுகிறான்.

என்

பெண்ணுக்கு மஞ்சத் தினி வைத்திருக்கிறான் நான்.

நான் உயிருடன் என் பெண்ணைப் பார்க்காமல் கிரும்ப சித்ரபதியாக இருக்கிறேன். நான்

செய்த பாவத்திற்கு என் பெண் என்ன செய்வாள்? எனக்கு ஆகிக்கிறேன். என்

பெணுக்கு ஆகிக்கிறேன். புஸ்பதியாக இருக்கிறேன்.

பெணுக்கு ஒரு மழம் பூவுகூட வாங்கிக் கொடுக்கவில்லை. உனக்கும் ஒரு

பெண் இருந்தேன். இந்

நான் உன்னுடைய கையை எடுத்துக் கும்புகிறேன்.

உன்னை எதிரியை எல்லாம் பார்க்க மாட்டேன்.

சினேதா,

வா சினேதா.

சினேதா, வா சினேதா.

வந்து காவல் திறந்து விடுவேன். சினேதா,

சினேதா போகாது சினேதா.

கருத்தை அன்று விடு சினேதா.

தயவுசெய்து சினேதா. தெரியவில்லை, தெரியவில்லை,

தெரியவில்லை, தெரியவில்லை,

தெரியவில்லை, தெரியவில்லை.

கண்ணிமா, கண்ணிமா நீ ஒன்றும் பார்க்கூடாதே.

நான் ஒருவேளைத்தான் ஆகிறேன். கண்ணிமா, நான் வந்துவிடும் கண்ணிமா.

தேனைப் பார்த்துக்கொள். தேனைப் பார்த்துக்கொள். தேனைப்

பார்த்துக்கொள்.

அம்மா, எங்க போறோம்? வா.

பரடிலி பத்தான் அப்போது இன்னுடைய எட்டு நாளாகிவிட்டது. எனக்குத் தெரிந்து அவர்

கதை முஞ்சிவிட்டது. அது யார் செய்யா என்ன என்று தெரியவர் மோது வட்டும். அத்து

பத்தான் அத்தில் நீதான். ஏறியால் வேறு யாரும் தலத்துக்கொட்டுக்கொள்ள நீ

முந்திக்கொள்ளப்பா. கடை வேறு தொருக்குவே இல்லை.

உன்னை அங்கேயே சாவைச்சிவிடுவேன். என் கண்ணா வருவார் ரா.

இன்று பால் வாங்க வேண்டாம். ஏன்? நாம்தான் ஊருக்குப் போகிறோமே.

ஊருக்கா? என்ன திடீரென்று? திடீரென்றா? வரசா வரசா சித்ரி திருவிலாகப்

போகிறோம்தானே?

போய்விட்டு எப்போ வருவோம்? இது நான் புதிதாகக் கேட்கிறேன். லீவு முன்பு

உன்னும் பள்ளியைத் திறக்கும்போதுதான் எப்போதும்

நான் வரவில்லை. வரவில்லையா? அப்பு நீயும் முட்டும் எங்கே தனியாக வருக்கப் போறாய்?

நான் இருந்துக்கிறேன். நான் அப்பாவும் இல்லாதான் நீ எப்படித் தனியாக இருப்பாய்?

அச்சனம். போய் துணையை எடுத்து வை.

இவனை என்னவென்று கேள். பூருக்கு வரவில்லையா? ஏன் வரவில்லை. இல்லை. நான்

வரவில்லை. நீதானே

போய்க் கிளம்பே வரலான்னா தரத்தரம் இழுத்துக்கொண்டு போய்னே இருப்பேன் சுமாரு

ஹய்

டுஞ்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்டன்

போய் குளி.

குளிடா.

சின்வாவான் வீட்டிற்குப் போய்ட்டு, பாவம் பெருமையாகக் குறுமுடன் வட்டம் செல்லியாம்.

இப்போது பெருமையாகப் பார்த்துவிடலாம். சரி.

நன்றாக இருங்கள்.

நான்... நான்...

நான்...

சிக்கும் சாபும் சாபும்

என்ன? என்ன சொல்கிறாய்? ஏய்!

ஓடிவிடு!

அவன் சப்பிரையைப் பார்த்தான். இல்லையே அப்பா.

இவன்தான் இந்தப் பையன்தான்

அணி

இவன்தான்

நீதானா? உன் பெயர் என்ன?

சபரி. நீ சபரி இல்லை, என் சாமி.

நான் கும்பிட்ட சாமிதான் உன்னைச் சரான நேரத்திற்குக் காமிச்சு வைத்துக்கொண்டு

இருக்கிறது. இன்னும் கொஞ்ச நேரம் கைச்சு கொண்டாத்திருந்தாம். நாங்கள் அவரை விரூள

பார்த்திருக்க முடியாது.

கரிட்டா பாம்பு கட்ச கொஞ்ச நேரத்தில் இந்தப் புள்ளா அங்க போயிருக்குதுன்னா நீ

செஞ்ச புண்ணியன் தான் கண்ணிமா இந்த எட்டு நாளா நா கொண்டா அது சாபியில்

அம்மா நீ எதுக்கு

அங்க போனாய்?

பர்ச்சாலில் இந்தப் பம்மாயை வைத்துட்டு லாடியிருந்தேன். தீச்சர் வாங்கி அவன்

ரூமில் வைத்துவிட்டார்கள். தீச்சரிடம் போய்க் கேட்கப் பயமாக இருந்தது. கூலிலேயே

உட்டு கொஞ்சம் நான்ல ஆகிவிட்டதா.

யாரோ இருக்கமாட்டாவென்று போய் எடுத்துவிட்டு வரலாம் என்று போனானா,

எடுக்கச

பத்தான தொட்டியில் கடந்தார். அதைப் பார்த்துன்னா பயந்து, ஓடிப் போது

தெருவில் போனாம் தான் அண்ணாவிடம் சொன்னேன்.

அண்ணா!

உன் புள்ளையா செல்வி?

உன் புள்ளைத்தான் என் புரிசனைக் காப்பாற்று திருப்பியும் கையில்

கொடுத்திருக்கும். தம்பிதான் அண்ணனை ஸ்கூல் பாத்துறமில் பார்த்துட்டு வெளியே

வந்து சொல்லித்து.

டேய், நீ ஏன் அங்கே போனாய்? சொல்கிறாய், இங்கே வா.

எதற்கு அங்கே போனாய்? சொல்கிறாய்.

பர்ச்சால்ல, இந்தப் பொம்மாவை வைத்துட்டு உள்ளாடித்திருந்தேன். லீட்சர் வங்கே உங்கு

ரூமில் வைத்துட்டாங்க.

மா, நீங்க போலாம்.

ஆஷார், நான் கிடையவில்லை என்றால், சீக்கிரம் உனக்குப்

போய்விடலாம்.

நான் திருமம் உன்னைப்

பார்க்கவேண்டும். அழாதே, அப்பா. இல்லையா?

நான் எப்படி வெளியே வந்தேன்? நீ பாம்பு கட்சி வேசோயர் தொட்டையில் மயங்கிக்கொண்டு

இருந்தாய். ஆனால் சரியான நேரத்திற்கு நான் கும்பிடுகிற சாமி, ஒரு ஆளை அமைத்துவிட்டு

என்னைக் காப்பாற்றித்து. யார் இது?

வா.

ஓ!

இந்தப் பிள்ளைதான் உன்னைப் பார்த்து வந்து சொல்லிச்சேன்.

நீ எப்படி அங்கு வந்தாய்?

பரிசாலில் இந்தப் பொம்மையை

வைத்து விளையாடுகிறேன்.

பாத்திரும்

போய். கதவை திறந்தால் நீங்கள் தண்ணி தட்டுவில் கடந்தீர்கள்.

நீ அங்க வருமோது யாராவது பார்த்தாயா? யார் என்று

தெரிந்தீர்களா? விசாரித்துக்கொண்டு இருக்கிறோம் அம்மா. பேசலாம் அம்மா?

பள்ளியைப் பூட்டியாகத்தான் இருந்திருக்கிறது. சாவி பிரசினர்

வீட்டிலிருந்து வெளியில் போகலாம் என்று இருக்கிறார்கள். பூட்டும் உடையம் காணம்.

அப்போது உன்னை எ

ஐயா, என்னைக் காணவில்லை என்னுடைய பெண்ணிடம் கொடுத்த வழக்கையில் ஏப்பேர்

போட்டீர்களே ஐயா?

ஏப்பேர் போடவில்லை, முதலில் தேடிப் பார்க்கலாம் என்று... அப்போது நீங்கள்

வழக்கையை எடுக்கவில்லை. எதுவும்தானே ஐயா இதை விசாரிக்கவேண்டும்? கொடுங்கள், நான்

பார்த்துக்கொள்கிறேன். அப்

நீ எதற்குடன் அங்கே போனாய்? நீ இரு சபரே பாவம் புள்ளை எத்தனை தடம்தான் சொல்லும்

நான் சொல்கிறேன் பரிச்சலை தங்கு இந்தப் பொம்மையை வைத்து வள்ளாட்டு நிறுத்துகிறேன்

பாவம் ஆனால் தீச்சரைத்தைப் புடிங்க அவர்கள் ரூமில் வைத்துக்கொண்டார்கள் ஓரு

போற நேரத்திலிருந்தால் செல்வி ப

நல்லவடியாக எடுத்துன்னு வரசொல்ல, சரான நரத்தில் புள்ளைக்கு வோத்து கிடைக்கிறது.

சின்னப் பையன் சொல்லிட்டான், ஏன்

போனான் என்று நீ சொல்லமாட்டுற.

வாரேன். வாயே.

நீ ஏன் அங்கே போனாய்? யார் நான் உள்ளே வைத்துப் பூட்டினது?

எனக்குத் தெரியாது. சரி, நீ ஏன் அங்கே போனாய்?

தில்லி. அண்ணா.

நேரம் வரும்போது நானே சொல்கிறேன். சரி, அண்ணா.

ஏன் காவல்துறையாளர்களுக்கு வழக்கு வேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டாய்?

காவல்துறையாளர்கள் அவனைப் பிடிக்க விடாது.

அவன் எனக்கு வேண்டும்.

எதுக்கும் போய் பத்தா வீட்டில் இன்ஸ்பெக்டர் ஊரிலிருந்த வருகிறும்

வெளியும் எங்கும் போவானானான்னு சொல்லிடு சரிங்க அப்படியே முதலில் பார்த்தால்லாம்

அந்தப் பையன் அவன் வீட்டிலும் சொல்லிடு சரிங்க

நாங்க

கிளம்பட்டா அக்கா சரி செல்வி பாரானா மாங்க சபரி

நீ வாய

கண்ணு, இனிமேல் நாங்கள் வேறு, நீ வேறு இல்லை. நீ எங்கள் புள்ளை. அம்மா,

அப்பா, அக்கா.

புரிகிறதா? இனிமேல் உனக்கு நாங்களும் இருக்கும். சரியா? அண்ணா.

சரி, போ.

வருகிறேன் அண்ணா.

சினேகா, அப்பப்போ உட்டிற்கு வந்து போங்கள். சரி அண்ணா.

சட்டினிக்கு ஆரம்பாகிறதா? ஆரம்பாகிறது.

எல்லாம் சாப்தவனுக்கு என்ன கொடுத்தானுங்க?

சொல்லு...

பார்...

எட்டு நாளா வெறும் புரையை சாப்தா...

அங்கிசக்கட்ட

கெய்தங்க... எட்டு நாளா வெறும்... போறுகிறார்கள் அங்க.

அவன் மட்டுமே கையில் கெட்சா.

அண்ணி, அவன் யார் என்று கண்டுபிட்டுச்சி, இன்னா கதியாக்கிறேன் என்று மட்டும் பார்.

இன்னா தைரியம்தான் என்று இப்படிப் பண்ணிருப்பான். சபரி, பயப்படாதே. உள்ளே

வா.

என்ன கண்ணு?

இண்டா.

நீ ஆஸ்பத்திலிருந்து வருவதற்குள் இதை யார் செய்தது என்று கண்டுபிடிக்கலாம்தான்

நினைத்தேன். ஆனால் முடியவில்லை. எனக்குத் தெரிந்து வெள்ளியிருந்து யாரே

இறக்கித்தான் இந்தக் காரியத்தை செய்யிருக்கிறார்கள். நான், நீ எதற்கு

உள்ளே சென்றாய் என்று தெரிந்தால், உன்னைப்

பின்ன

அந்த நோட்டிஸ் எடு. ஏன்? மஜந்தனி கூப்பிடவேண்டும் இன்று பெயர் எல்லாம்

எழுதிவிடுவோம். பங்கச் சமைக்கப் போகிறோமா என்ன? ஆமாம், மாற்றவெல்லாம் வேண்டாம்.

குறித்துத் தேதிலேயே வைத்துவிடுவோம். எதற்கு?

உடம்பு சரியாகிவிட்டுமே, அது கப்பிரம் பார்த்துக்கொள்ளலாம். எனக்கு

ஒன்ற

இங்கு சொல்லும் பெயர் எல்லாம் எழுதுறேன், இதுல.

சரி பா, பெயர் எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம்

எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம்

எல்லாம்

உன்னை இப்படிப் பண்ணவென்றால் அப்படியே அசார்த்தாக விட்டுள்ளாட்டிறாயா?

ஒன்றும் இல்லை.

ஒன்றும் இல்லை. அதைப் பிடி.

முதலில் அவன் யார் என்று கண்டுபிடிப்போம். அதுதானே பார்த்தேன். நீ

குறித்துவிட்டாய். ஆனால், பங்சினின்குள் அவன் யார் என்று நான் கண்டுபிடிகிறேன்.

அண்ணா, கடை, பத்து நாள் அப்படியே மூடியே கடக்குது. அப்படியே கடக்கட்டும்,

விட்டுக்கொள். நாம் வீட்டு பங்சன்கான வேலையைப் பார்ப்போம். முழும் உடுப்பில்

வெள்ளையை அடிக்கவேண்டும். நாகர் நிம்மா.

கோப்பியை அரச் சொல்கிறேன். சரி அண்ணா.

அப்படியே சீரியலுக்கு மைசியட்டுக்கு சொல்கிற

வா வெளிய பார் உலகம் உலகமே மாற

தான் முழுக்க நீ பறக்க வா பழயச்சிட்டே

உன் உதட்டுல சிரிப்பையார் வெதச்சதோ

புதுசா விழியில் நீர் சுரக்குதோ

முன்னொரு காலத்துல

நீ கண்ட இறம் எல்லாம் நெஞ்சில கசீதா

ஆனாத அட்டமில்ல உன்ன பேசாத பேச்சும் இல்ல

உள்ள எதெதோ கண்ட பின்னே வந்து நின்னாயும் உனத்தில்

ஆகாசம் தலாட்டுதா உன்ன உன் நெஞ்சம் பராட்டுதா

சந்தோசம் சீராட்டுதா கண்ணீரில் நீராட்டுதா உள்ளார

உள்ளார கதவு துரக்குதா சொல்லாம

கொள்ளாம மனசு இனிக்குதா உன்

மனைவி உன் குழந்த பூ முகத்த நீ பாரு நீ

சிரிக்கப் போ

இறுக்கமெல்லாம் எலகிடிச்சா

மருஜன்மத்து வந்த மாதிரி இது.

உன்னை என் பாப்பாயும் ஒருடையா பார்த்தவில் மாட்டும் உன் மனது எப்படி திரும்ப கிடந்து

எங்கிறாய்? என்னைக் காப்பாற்றவேண்டும் என்றால் அது சாமி இல்லை.

அம்மன் கோயில் போடும் பாட்டு, மசுவுதில் அஞ்சுவைல் பண்டும் துழகு, சச்சு பெல்லு,

இதெல்லாம்

தென

எல்லா தொடர்மையும் அதை முடியும் போது என்போதுதான் தெரிகிறது.

உன்னை

மிகவும் கஷ்டப்படுத்துவிட்டேன். என்னை மன்னித்துவிடு கண்ணிமா.

இது எல்லாம் ஒன்றுமில்லை. என்னை மன்னித்துவிடு.

அந்தப் பயம் மட்டும் வரவில்லை என் கேதி.

ஏய் இப்பதான் பிறகு சென்று போகிறான் இன்னைக்கும் வாங்கினானா? ஆமாம் எப்படிக்கா

போனாம்? இப்படிக்கா போனாம் நீலக்கலாடு சொக்கம் இந்தா, தின்னு

வேறு யார் யாராவது வாங்கினாங்களா?

நன்றாக ஏற்று பாருங்கள் நீங்கள் சந்தேப் பிறந்தால் அவ்வளவுதான் அப்பா வேறு

சென்ன பசங்கள்தான் தான

அந்தப் பச்சங்கள் யார் என்று சொல்ல முடியுமா? அந்தப் பச்சங்கள் யார் என்று

தெரியாது. ஆனால் பார்த்தால் சொல்லிவிடுகிறேன். திரும்பம் இந்தப்

பச்சங்களை யாராவது பார்த்தீர்கள் என்றால் கையோட புச்சி வைத்துன்னு

பத்தானாவுட்டுக்குச் சொல்லிவிடுங்கள். சரி.

தேங்கா முத்திலத்திருந

இதோ உள்ளே போங்க முதமாடி சோத்தாங்கை பக்கம் சரி

செல்வி

யாரென்று போய்ப் பாரு

வாங்க வாங்க

செல்வி ஏய் சபரி வாங்க அண்ணா வாங்க அக்கா வாதியனே உட்காருங்க இல்ல ஒன்றும் அவசர

இல்லமா சபரி எங்கடா போறா வாடா வாங்க, அண்ணா, வா அண்ணா, கொடு அண்ணா.

வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா,

வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா,

வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா,

வா, வா,

வா,

வா, வா எப்ப பார்த்தாலும் போலிஸ் நான் வாரி முபம் பிச்சுக்கிறேன்.

ஏய்! என்ன நான் இந்த?

கேள்றாய் என்னவென்று கேள்கிறாய்? நேற்று வசித்து உண்ணுமா வாடடிக்கிறது?

ஆமாம் அம்மா. உன்னுடைய அண்ணா மூன்று நாளைக்கு மின்னாடி வைத்த குயம்பு

வாசனையைக்கூட கரிட்டா சொல்வார். உன் வாசனை

வைத்த

அதுதான் நோட்டிஸ் வேண்டாம் என்று வந்தான். வச்சியில் நோட்புஸ்தான் இதானே கொடு.

கொடுடி.

தீ சபரி மூன்று ஆப்பிரிவு. மூன்றாவது படிக்கிறீர்களா? அவ்வளவு பெரிய மன்னினா

நீங்க?

சென்னா, பெயர் என்ன?

திருணாவக் கரசு. திருணாவக் கரசு.

தீ சபரி, என்னங்க உங்க நோட்டு?

எந்திரே வந்துருங்க கந்திப்பா வந்துருங்க உங்களுக்குதான்

முதல் பத்திருக்க இனிமே தான் எல்லாருக்கும் சபிரியால தான் இந்த பங்சனை

நடுக்குது கணிமா குங்கமு கொடு

துணி

கிடைக்கு போறா அதுதான் சபரியையும் கூடக் கூடப் போலாம் என்று. ஏன் அண்ணா? அவனும்

அவரைக் கூட்டுப் போய்விட்டேன். இருட்டும் பரவாயில்லை. காரில்தானே போகிறோம். நீ வா

சபரி. போய்விட்டு வரலாமா? என்னடா?

சரி அக்கா.

என்னடா? போகிறாயா? நான் வேண்டாம் என்று சொல்லம் கேட்கவே போகிறாய்? காரில் வரும்

சொல்லுட்

என்ன சபுரே, கோக்குள் சாண்டிலா? வாசனை தூக்குதே.

இது நல்லாகிறது

அல்லவா?

குற்றியிருக்கிறதா?

கண்ணிமா!

எனக்குன்னால் எல்லாமே நன்றாக இருக்கிறது. அம்மா... இங்கு ஒன்னு பார்த்துவிட்டேன்

கிளிப்பச்சை நன்றாக இருக்கிறது அல்லவா? கிளிப்பச்சை அருமையாக இருக்கிறது.

அருமையாக இருக்கிறது.

ஐயோ இம்மாதலையா? என்ன இப்போது?

என் புள்ளை முதல் முதல் காட்டப் போவது. தேனே உனக்கு பிடித்திருக்கிறது

அல்லவா?

நன்றாக இருக்கிறது அல்லவா? நாம் மேல் போய் டெஸ்ட் எடுப்போமா? உனக்கு

எதுவும் வேண்டும் சபரி?

சபாரி இருக்கிறதா? இருக்கிறது ஐயா.

எடுங்கள். சபரி!

சபாரி! எப்படி?

சரியாக இருக்கிறது அல்லவா?

பார்க்கப்படுங்கள். வேறு நான் வேண்டும் என்று உனக்கு? இல்லா, போதும். அவள்

சொல்விடாது சபரே.

எத்துக்கோ. எனக்கு எல்லாம் உயிரில் பூத்துணி பெண்ணி எவ்வளவு ஆசையாகத்

தெரியுமா இருக்கும். தீவா அழிப்புகளுக்கும் கிடைக்காது. பொலிஸ் டிஸ்

நடக்கு மிகவும் பிடிக்கும். அத்தை

வாங்குவதற்க

S.P. Chowdhury, I'm under arrest.

ராஜு கண்டிரிட்டிரிஸ் இருக்கா? இருக்கும் ஐயா.

எடுங்க.

அரே வா!

சும்மா சக்கராகிறது.

உன்னைப் புச்சிக்கிறதா சபரே?

ஏய், புள்ளிக்கு நன்று வேண்டியாக இருக்கிறதே?

புள்ளை எப்படிச் சாப்பிடவேண்டும், நான் தருக்கிறேன். எப்போது?

ஆவட்டா.

சாப்பா! ஏய் பத்தா!

ஏய் ஆசைப்பா!

நீயா? உட்கார்ப்பா! உட்கார்ப்பா!

உட்கார்ப்பா!

யாரென்று தெரிந்ததா? இல்லை!

உட்டிராதே பத்தா!

சமயத்தில் அவன் நமக்கு நல்ல தெரிந்த யாவனாகக் கூடுவார்கள் எல்லாம் நீயே ஆளை

சோகம் அப்பும் புச்சிருவியே!

இப்பெல்லாம் நேற்று பொறுந்த சென்னா குஞ்சிங்கள் தான் விளையாட்டு காடுத்துங்க.

யார் மேல்னா டாஊட்டு இருந்தா சொல்லு. அவன் மூஞ்சி முழியை வைச்ச கண்டுப்புச்சிருவேன்.

பண்ணது அவனான்னு.

என்ன? என்னடா அப்படி ஒரு பவர் இருக்குது?

உனக்கு எதுவும் உதவி வேண்டும் என்றால் சொல்லு. நா

அச்சர்ச்சா மெரியும் அப்படியே உன் முஞ்சியா? உன் பார் நல்ல வேலை

செய்துவிட்டேன். ஆல் தெரிந்து சொல்லுங்கள் எனக்கு.

உனக்குப் பண்ணாமியா? வரும் சிஸ்டர். ஆம்.

தனியுடு,

தனியுடு.

ஒரே வைத்துக் கண்டு புற்றலாம் என்று டெல்லி சொல்லித்து?

இயலாளக்கு எல்லா கல்லைகளும் விசாச்சிட்டார்ங்க.

சில பச்சங்கள் ஒன்றும் வாங்கிக்கிறார்ங்க.

அவனுக்கு யாரையோ, யார் பச்சங்களோ, சிகம் தஜ்ளம்.

ஆமாம், இதுலல்ல.

வத்த அண்ணன் உள்ளே இருந்த எட்டு நாளும் அந்தப் பையன் வந்தானா? தினமும் காரலில்

சொம்ம கண்ணு மாதிரி வந்துவிடுவான். அண்ணன் கெட்சதுக்குப் பிறகு அந்தப் பையன்

வந்தானா? அண்ணன் கெட்சதுக்குப் பிறகு... வரவில்லை. கண்பர்ம் அந்தப் பையன்தான்.

அவனைப் பிச்சா

திருஞ்சி

வாருங்கள் அண்ணா.

வாருங்கள் அண்ணா. எப்படி இருக்கிறாய்? நன்றாக இருக்கிறேன். நன்றாக இருக்கிறேன்.

வா, வா.

உட்கார். உட்காருங்கள் அண்ணா.

என் பெண்ணுக்கும் கொஞ்சத்தையும் வைத்துக்கொள்கிறான். பல்சை மன்னில்

வைத்துக்கொள்ளாமல், குடும்பத்தோட்டு வந்து என் புள்ளை ஆச்சராதம் வண்ணும். கண்டிப்பா

வந்தவேண்டும். என்ன மனி, தேனினைப்

பார்த்து பொறுந்து பெண்ணும். இப்போதுதான் குழந்தையா பார்த்து மாதிரி இருக்கிறது?

உள

இப்போது தானைக் கொருந்து எந்துக்கு?

இது நம்முடைய ஊடு விஷயம் அம்மா, ஜமையற்றம். ஒக்கார் பாத்தா. ஒக்கார்.

லசுமா, நீ போய் காபி விட்டு போ. சரி. இல்லை, இல்லை, ஒன்றும் ஒன்றும் அம்மா.

இன்னும் எட்டாக இருக்கிறது, நீ போய் காபி விட்டு அம்மா.

ஆனா பாத்தா, உனக்குத் தெரியது என்னைப

தேவையில்லாதே வேலையெல்லாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். எனக்கு

உன்னும் மேல் கோவம் இல்லாவல்லையில்லை. ஆனால், இப்படி கொய்ந்திங்கள் மாதிரி

பத்திருமில் மூடி வைத்தால் விளையாடுவேன். மாதிரி பார்த்ததைக் குழித்து

மட்டிருக்கிறேன் என்றால் என்ன?

நோர்மன். மன்னிக்கும் அம்மா

பானாட்டான் தேதே, என்னுடைய பொருளுக்கு மஞ்சிதானி பங்கச்சினை வைத்துக்கொள்.

குடும்பத் தோடு வரவேண்டும். பானாட்டான் தேதே தடக்கொடு.

பானாட்டான் தேதே பங்கச்சினை வைத்துக்கொள். குடும்பத் தோடு வரவேண்டும்.

என்னுடைய பெண்ணும் மாஜிக்கத்தின் பாசம் வைத்திருக்கிறான். வரப்பார்ட்டான்

தெரியும். அந்தக் கல்லுங்கள்.

பழவானா?

என்ன யோசிக்கிறாய்? பண்ணத் திவுணுகள் இல்லை, வேறு யாரும்.

எப்படிச் சொல்கிறாய்? இவர்கள் அந்த எத்தனால் வைத்துக்கொண்டிருக்கமாட்டார்கள்.

எத்தில் ஆக்கும்போதும் ச

ஏற்னால் உள்ளே ஆச்சி வைத்து வெறும் புரம் மட்டும் குத்துகிறான்னா அவன்னிடம்

வேறுதான் திருமணம் இருந்தது ஜெஸ்டு மிசாயிட்டது இவனுக்கு மாதிரி சாதார்ந்த

ஆள் இல்ல, மிகவும் டேஞ்ஜிரானவன் தல்லாடு மணக்குக்கு தந்தேகம் யார் மேல பாலுட்டி

வளத்தது பாயிது மார் மேல

புட்ட

கண்ணா பூச்சி கண்டு புடி போர்ல

ரம்பி

சேரப் போது சீட்டு கட்டுல தேடி உழிச்சுட்டே ஓட்டி மறஞ்சுட்டே மூச்சப்

பிடிச்சுட்டு தவிக்கிற வில்லு புல்ல தக்க தரவுல்ல கையில மாட்டுனா சுறிட்டு வீசு

வாசே மிப்பு கிடங்கள்ல

ராஜா, இதுக்கு எசம் பாட போறாம் பத்திக்கு மோசம் தேட வாமா கண்ண காட்னாக

குட்டி வசானெட்டே கைந்திக்கோ ராஜா, இதுக்கு எசம் பாட போறாம் பத்திக்கு மோசம்

தேட வாமா கண்ண காட்னாக குட்டி வசானெட்டே கைந்திக்கோ ராஜா, இதுக்கு எசம் பாட போறாம்

பத்திக்கு மோசம் தேட வாமா கண்ண காட்

வாடா! தேனக்கா, படம் பார்க்கப் போலாம் சொன்னான், வருகிறாயா?

என்னடா, எப்போதும் பயந்த மாதிரியாக இருக்கிறாய்? ஏதோ பிரச்சினையா? ஒன்றும்

இல்லையா? எதுவும் சொல்லுங்கள் என்றால் நான் ஆகிறேன்.

என்னடா, என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்? புரவாங்கன பையனைத் தேடிக்

கொண்டிருக்கிறேன் அண்ணா.

புரவாங்கன பையனைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறீர்களா? ஆமாம்

வணக்கம் அண்ணா.

வணக்கம். சபிரி, அம்மாட்டா போய் சொல்லிட்டு வந்திரலாமா? சரி வந்திரு. சரி.

வா.

ஏன்டா, அந்தப் பையன் இப்படி உருகில் ஃபிரியாடம் சுத்தாட்டுக்கொண்டு வருப்பான்.

யோரைப் பிடிச்சா, அந்தப் பையனைப் பிடிச்சா, அவனைப் பிடிச்சுவேண்டும் அவன்

தெரியாது? ஆமாம் அண

இரு... பா, முக்கா.

பா, என்னாயிற்று பா?

என்னாயிற்று?

என்னாயிற்று என்று கேட்கிறேன் அல்லவா? ஒன்றும் ஒன்றும் நான் கீழே வந்தேன்

அல்லவா? கீழே வந்தாயா?

உண்மையைச் சொல்ல, என்ன ஆயிற்று?

கேட்கிறார் அல்லவா? சொல்லாம். சொல். நீ சொல்மா.

வேலையில் ஒரு பேமாள் எட்சிட்டுகிறான். எப்போதும் பார்த்தாலும் இதை வம்புக்கு

இழுத்துக்கொண்டே இருப்பான். போருக்கு முடியாமல் இன்று பதிருக்கு

முறைத்துக்கொண்டு, சண்டையையைப் போட்டு

அடிக்கடி

சொல். என்ன?

என்ன, என்ன?

விட்டுவிட்டுவிட்டு?

இப்படி அடிவேண்டும் என்கிறதா? திருப்பிடுத்தாய் அல்லவா? திரும்பக்

கர்சன், இப்போது அவன் எங்கே இருக்கிறான். சொல்.

சபர்,

உன்னுடைய பையன் எங்கே வாழப் பார்க்கிறான் என்று தெரியுமா உனக்கு?

நான் வரவேண்டும்.

யாரும் நட்சது?

எவ்வளவு?

எவ்வளவு?

வாங்கினேன் அல்லவா? திரிப்பிடு. என்ன?

சிரிக்கிறேன்.. நான்.. நான்.. நான்.. நான்.. நான்.. நான்..

சிரிக்கிறேன்.. சிரிக்கிறேன்.. சிரிக்கிறேன்.. சிரிக்கிறேன்.. நீ..

நிர்த்து..

நிர்த்து ஐயா.. நிர்த்து ஐயா.. இப்ப எதியான் வருக்கரை போட்டு அடிச்சுக்கொண்டு

இருக்கிறாய்.. யார் நீ.. உன் வருக்கரே கூட வேலை பார்க்கிறான்.. அ

அச்சா உன்னைக் கட்டால் இல்லை என்றால் சொல்வான் அடிவான் உன்னைக் கேளே அவன்

முஞ்சையைப் பார் இவர் ஒன்று அடிச்சாரா சொல்லே

ஏய்

ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா

ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐயா ஐய

இவரே இல்லைன்றார். நீ யாரும் தேவையில்லாமல்

பிரச்சினை...

போங்க ஐயா. எல்லாரும் போய் வேலையை பாருங்க. போங்க.

சமர்யா.

மேல் போய்ட்டு தேனையும் கண்ணிமையும் வரச் சொன்னேன் என்று

சொல்லுங்கள்.

நா... நா...

நா... என்னை மன்னித்துவிடு நா.

நா அம்மா என்று சொல்லின்றால், மேல்ஜர் உன்னை வேலையும் எடுத்துக்கொண்டிருப்பார்.

புல்லகுட்டிக் காரணா, அவன் செய்த தப்புக்கு பாவம், பெண்ணி பிள்ளை எல்லாம்

எதற்குன்னா கஷ்டப் பண்ணும்?

ஏன்டி? ஜோதி இல்லையா அம்மா?

யார்?

அனைக்கு

நான் உன்னை அடித்தத் தவறு. என்னை மன்னித்துவிடு ஜோதி.

அனைக்கு நான் மோசமானம் இருந்தேன் அம்மா. என்னை மன்னித்துவிடு அம்மா.

வரப்போக நடந்ததை என் பெண்ணும் மஜிதானி வைத்துக்கொள்கிறான்.

நீங்கள் கண்டிப்பு

வருகிறீர்கள்.

பாப்பா!

என்னடி பதிரியடிச்சிட்டு வராய்? கலங்கத்தலின்னு எங்க போனா?

முச்சுப்பாத்து அழக்காணும். ஜோதி உட்டுக்குப் போனா தி.

ஜோதி உட்டுக்கா? எதுக்கு இந்நேரத்துக்கொண்டு ஜோதி உட்டுக்குப்

போனா?

பிரோதக்காரங்கள் எல்லாரும் வச்சாச்சி. அவன் மட்டும்தான் பாக்கி.

அவன்

கலங்கத்தல

இல்லை, நேற்று ஆர்புரில் திருணாவுக்காசாட்டின் பொண்டாட்டி

பிள்ளைகள் இங்கு இல்ல.

ஆனால் அவர்கள் கண்ணுகள் அவர்கள் எல்லாம் தெஞ்சிக்கிறார்கள். அன்று மார்க்கெட்டில்

ஜோதியைப் போட்டு அந்த அடியை அடித்தபோ, அவன் பொண்டாட்டி என் காலில் உள்ளது

அவ்வளவு கெஞ்சித்து. அவன்

பொண்ணுங்கள

பார்த்து, கேட்டு, நோடிஸ் வைத்து வருகிறேன்.

என்ன சொன்னான்? பங்சனுக்கு

வந்தால்தான் தெரியும்.

கொஞ்ச நாளுக்கு இன்னும் இங்கேயும்

தனியாகப் போகாது. கூட நானும் வருகிறேன். இல்லை, டெலி துரை யாரையாவதுடன் போ.

அண்ணா, நான் உங்களிடமும் சொல்லவேண்டும். பாத்துரும்ல, உங்களை உள்ளே வைத்து

தாப்பா போட்டது நான்தானா?

ஆனால் பங்சம் எல்லாம் கொடுக்கவில்லை அல்லாம் கொடிக்கூடாது கொடிச்சா நீ ஆளே

மாறுவாய் அப்புறம் உன்னை கையிலலாம் பிடிக்க முடியாது ஆமாம் வாங்க வாங்க வாங்க

நான் வந்தேனே சபரி வா சபரி தனியா வந்தாயா போதும் போதும் எது

போன்று உனக்கு இது வாங்க போதும் போதும் சாப்பிடு போய் உட்கா

ஆனால் வருகிறேன்.

நைனா,

நான் கஜ்கஜ்கச் செல்லவேண்டும். நைனா, நான் கஜ்கஜ்கச் செல்லவேண்டும். நைனா, நான்

கஜ்கஜ்கச் செல்லவேண்டும். நைனா, நான் கஜ்கஜ்கச் செல்லவேண்டும். நைனா, நான்

கஜ்கஜ்கச் செல்லவேண்டும். நைனா, நான்

கஜ்கஜ்கச் செல்லவேண்டும். நைனா,

நான் கஜ நான்?

இந்தார். பெர்மாஸ் வேலை செய்யவில்லையா? என்னவென்று பார்ட்டோம். போ.

கணிமா, செல்வன் நேர்த்தான் ஜேலிலிருந்து வந்துகிறான். நான் போய் நோடிஸ் வைத்து

வந்தட்டும்மா? ஐயா, நீ தனியாகப் போகாதே. டெல்லியைக் கூட்டுவிட்டு வா.

என்னடா?

எங்கே நான்?

ஏய் பக்கத்துலான்டா நானும் வர்த்துமா வேண்டாம் போய்ட்டு வந்துவிட்டேன் சரியா

அண்ணா நானும் வர்த்தா

அண்ணா, வணக்கம் அண்ணா.

அம்பிசாக வெற்றவில்லையோ? ஆனா, சரி அண்ணா. ஒன்றாகப் பயம் கூடுங்கள் அண்ணா. சரி

அண்ணா. சப்பிரை, இங்கேயே நிக்கிறாய்? முருக் சப்பிரையா?

ஒன்றாவா? வேறு ஏதாவது?

ஒன்றும் ஒன்றாவா? ஏன்?

ஏன் சொல்வது ஒரு மாதிரி இருக்கிறதா? ஒன்றும் இல்லாம். ஒன்றும் இல்லையா?

தம்பி!

தம்பி!

ஏன்கா தம்பி?

நம் பையன்தான். என்ன?

ஐயோ!

தம்பி திராந்து பிறகு வருகிறார்கள்.

அதனால் இந்த தம்பியாக இருக்கமா என்று நினைத்துக்கொண்டு நானும் தெல்லியும்

தேதல்லாமல் உதவிக்குக்கூடாம் தேளிக்கிடிச் சுற்றிக்கொண்டு இருந்தாம்.

தம்பி,

போடம் கட்டட்டா?

பொறன்னா உனக்கு மிகவும் பிடிக்குமா? எனக்கு மிகவும்

பிடிக்கும். சினையில் நான் ஒன்றும் மாதிரிதான்.

பாத்திரும்பில்

என்னை வைத்து கதவை மூடினால், அவள் எட்டு நாளை எனக்கு வெறும் பொற மட்டும்தான்

குத்தான். தீகடில் பொறையைப் பார்த்தும் எனக்கு அந்த ஞாவம் வந்து,

மண்டை ஒரு மாதிரி கிருணாயித்து.

இனிமேயா வாழ்க்குல பொறே சாப்பிடுவது மட்டும் இல்லை, பாக்குடும் பிடி

அளவுக்குப் பண்டாம். கட்சி வருக்கு அவன் யார், ஏன் பண்ணா, எதுக்குப் பண்ணா என்று

தெரியாமல் போய்விடும் போலது. யோச்சு யோச்சு மண்டையைக் குவைம்புது சபிரே.

பிஞ்சினுங்கு நல்ல தேஷ்ட்டா இருக்கும் ஆக்காமி

என்னாயிற்று?

ஏன் அழுகிறாய் சப்பிரி?

என்னாயிற்று?

ஐயோயோ என் கதையைச் சொல்லி உன்னை அழவைஷ்ட்டன

எனக்கு ஒன்றும் இல்லை. அழாதே.

நன்றாகத்தான் இருக்கிறேன். அண்ணா, நான் உங்களுக்கு வேண்டுமில்லையே போரவில்லை

அண்ணா. என்னால் அதை வாங்க வேண்டும் என்று திட்டியும் இருந்தது. உங்களை

பார்த்துறையில் வைத்துத் தாப்பாள் போட்டது நான்தானா?

உங்கள் அண்ணா, நான் வந்து பம்மை

அடைக்குப் பார்த் பாத்திருப்பிற்கு அருந்தார் நீங்கள் தொட்டில் கிடந்து

சொல்லுங்கள் என்ன நான் அது பொய்

நான்

பயத்தில் அவ்வளவு சொல்லிட்டேன் நான் இச்சுக்கூலில் பொம்மை எடுத்துவிட்டேன்

தாய் எட்டுலாம் போய்விட்டு வரச் சொல்லாம் எல்லாகக் கதவு மூடிவிட்டேன் பாத்தான்

அப்பா பாத்திரும் கலையை மூடிட்டு நான் பார்த்தால் அதை

மூடவில்லை நான் அப்ப மூடி தாப்பாக்கு போட்டு போனா நீங்க கதவை

தருக்கினீங்க தருக்கலாம் தான் வந்தேன் ஆனா நீங்க டேய் நான்

பத்தாடா கதவை தரடா கதவை தருக்கலாம் நான் கொண்டுவிட விடான் சொன்னீங்கள் இல்லாம் அதை

கேட்டு நான் பயந்துவிட

அன்று நீங்கள் வந்து தீக் கொடியில் வகாந்திருக்கும்போது மாடியில் பட்டு

இருந்தேன் அப்ப கைத்தரி கல் உங்கள் மாலும் வேந்துவிட்டது என்னடா நீ

எட்டிப் பார்த்தா நீங்கள் என்னைப் பார்த்து கீழ வாடா உன்னைக் கொன்றுவிடுவேன்

சொன்னீங்க அதனால்தான் நான் வந்து கதவைத் தரக்கிறேன் தடங்கட்டா,

நீங்கள் என்ன, என் அப்பா, அம்மா, எல்லாரைக் கொண்டுவிடுங்கள் பயம் என்றால்

பொழிச்சில் வந்து விசாரித்தார்கள். அதைப் பார்த்து என்ன

பயம் வந்துவிட்டது. அதை யாரிடமும் சொல்லவில்லை. நீங்கள் சாப்பிடாமல்

இருக்கூடாது என்று தினமும் அந்த அண்ணன் கிடையில் உங்களுக்கு பரவாட்டு வ

என் அம்மா ஊரு தெரிவில்லாம்கு ஊருக்குப் போய்விடலாம் சொன்னார்கள். இப்போது

ஊரு போய்விடலாம் யார் என்றால் உங்களுக்குச் சாப்பாடி வைப்பார். அதனால்

எப்படியோ தைரியத்தை வரவழித்துக்கொண்டு கதவைத்

தருக்கலாம் என்று வந்து உள்ளே போய்ப் பார்த்தால் நீங்கள் தக்டியில் கிடைப்பீர

நீங்கள் செத்துவிட்டீர்கள் என்று நினைத்துவிட்டேன் நான் வேலையில் ஓடிப்

போய் ஒரு அண்ணாவிடம் சொன்னேன் நீங்கள் உழைத்துக்கொண்டு

தெரிந்துவிட்டேன் எனக்கு சந்தோஷமாக இருந்தது

உங்களிடம் சொல்லவேண்டும் என்று தோன்றவேண்டும் நான் ஆனால் நீங்கள்

நீங்கள் கண்ணியமாக தேன்முடியாகக்கும்

உங்களிடம் மிகவும் பாசமாக இருந்தீர்கள்.

காப்டான் அல்லி போகிறது

ஏய்! ஊரே சுற்றி நின்னு வெடிக்குப் பார்க்கச் சொல்லேன் அஷ்டு!

ஊட்டுக்கு வந்து நோடிஸ் வைப்பாய்!

நான் உன்னை விட்டுவேண்டாம்! சாவுடா! அண்ணா!

பிடிக்கிறேன் அவனை!

ஏய்! சமரி! சமரி போ வந்தாட்டேன்! சமரி! சமரி போ!

அண்ணா! ஏய்!

ஏய்! சமரி போ!

ஏய்! தோடு!

அண்ணா!

சமரி!

ஐயா! ஐயா!

எல்லாம் தூங்கிருக்கிறார்கள் உள்ளே பேசிக்கொள்ளலாம் சபரி சபரியை துரம்

ஊட்டில் விடப் போயிருக்கிறான் என்ன ஆயிற்று ஜோதி அவன் என்ன ஆகிறான் மட்டும்

பாருங்கள் நீ அண்ணனையை ஸ்கூல் பாத்திரமில் அச்சி வைத்ததான் அவன்தான் அவன் இல்லையாது

அதைப் பிறகு சொடுகிறீங்க அப்ப வேறு

யா

நீ என்னிடமிருந்து எதையோ மறைக்கிறீர்கள். உன்னைப் போகவேண்டும் என்று ஆல் செட்டு

வந்தவனை போவிட்டேன். என்ன நடக்கிறதே?

நீங்கள் அன்று அந்த நேரத்திற்கு எதற்கு பள்ளிக்குப் போனீர்கள் என்று சொல்ல

மாட்டீர்கள். நீங்கள் சரியில்லை அண்ணா.

என்னடா சரியில்லை?

நீ முதல் மாதிரி இல்லை அண்ணா.

ஆளை

நீ சரியில்லை அண்ணா. என்னடா சரியில்லை?

கண்ணிமா.

உனக்கு அவர் பழைப்பிட்டு ராவுடுத்திலம் பண்ணிக்கிறேன் என்று குச்சிக்கில்

சுத்தனாம்தானே? இல்லை அண்ணி. இத்தனை வருடங்களில் அவர் இப்பதான் சரியாக்கிறார்.

இப்போது மண்டா.

நான் அப்படிச் சொல்லலாம் அண்ணி.

அவளும் அப்படிச்

சொல்ல

டேய், இது வார், நான் உன்னை அடித்தேன், அவன் என்னை அடித்தேன். பிரச்சினை

முடிந்ததுதான். இது இதுக்கும்போது விளக்கலாமல் வேண்டாம். சரியா? சரியா?

சந்தோஷமாக பங்கசினுக்கான வேலையைப் பார்ப்போம். சரியா?

சரி, பார்ப்போம். வருகிறேன்.

தனியா போவாதேன் என்று சொன்னேன் அல்லவா? மகபிடதான்

பாத்திரம் நான் அட்ச்சை வைத்தது யாரென்று தென்னியத்து?

யார்? சபரி

சபரியா? எந்த சபரி?

நம்ம சபரியா? ஏதோ கா?

சின்னப்புள்ள, இத்தன் நாள் பாய் நீனே எவ்வளவு கஷ்டத்தை அனுபவச்சிக்கிறது?

நான் எவ்வளவோ கேவல மனம் நான் இருக்கிறேன்.

சவரே! உட்கார். இதை

எடுக்கத்தானே பள்ளிக்குப் போனாய்? நீங்கள் எதற்கு நாங்கள் போனீர்கள்?

சொல்லுட்டா, என் முதான் நினைப்பை நான் என் அம்மாவுக்குப் பாடிக் காட்டினேன்தான்.

அப்போது எனக்கு எனக்கு இரண்டு மூன்று வயது இருக்கும். என் பாட்டினாதுக்கு மிகவும்

பிடிக்கும். நான் பாடி முடித்தவுடன் என்னை ஆசையாகக் கட்டிப்படிச்சு முத்தம்

கொடுக்கும். எதோ நோய் வந்து, மிகவும்

சீக்க

நமக்குத் தோழினா பாட்டுதான் நா பாடு பாடினே இருப்பேன்

கைலே

பண்ணா துட்டுக்கச்சின்னா உடனே போய் பாட்டுக்கு வாய்கிறவன் ஒரு நான் ஏட்டா

படிக்குச் சொல்ல

கண்ணன் நடுவினிலே... எனக்கு ஜெயந்தி ரொம்ப பிடிக்கும்.

அன்று ஜெயந்தி அந்தப் பாட்டு பாடச் சொல்ல.

எனக்கு... உங்களுக்கு அவர் மாதிரி லவ் வந்துவிட்டதா? தேயாய், சபரே.

அடுத்து யார் பாடுவது?

போதும் போ

எனக்கு மன்னித்துவிட்டது. அதற்கு வெளியே யார் முன்னாலும் பாடுவதற்கு எனக்குத்

தேர்வுமே வரவில்லை. ஆனால் ஏன் அந்த ஆசிரியர் என்னைப் பாலியாக நிற்பாட்டினார்

என்று அப்புறம்தான் எனக்குப் புரிந்தது. அந்த சின்ன வயதில் அப்படி ஒரு காதல்

பாட்டை அவ்வளவு பிரிந்து பாட்டினால் எந்த ஆச

நாம் அம்மன் கோயில் முதல் முறை பாட்டு கச்சிரி வைத்தார்கள். நாம் ஏறால் சில பேர்

போய்க் கேட்டு மைக்கில் அவரும் பாட்டு பாட்டார்கள். எனக்கும் மேடையில் போய்

மைக்கை பிடிச்சு பாட்டவேண்டும் என்று ரொம்ப ஆசை ஆகிவிட்டது. ரொம்ப தாங்கி

கட்டில் நானும் போய்க் கேட்டு மேடையில் பாட்

அனிதானே புரிந்தது

அந்த teacher நான் அந்த பாட்டு பாடினதுக்கா நிப்பாட்டிலே, நான் எந்தப்

பாட்டு பாடியும்தால் நிப்பாட்டிருப்பார்களே.

அதுக்குப்புறம் ஏரியால் என்ன? எல்லாரும் புதிய வாணம், புதிய பூலி.

ஆசையா போய்ப் பாட்டேன். என்னைக் கலைச்சி, அசிங்கப்பட்டி, எனக்குள் இந்தப் பாடக்கும்

என்னைச் சாவை

உங்கள் எல்லாம் என்ன செய்கிறேன் பாருங்கள் என்று கோபம் வந்தது. நான் செய்த பெரிய

தவறு, இவர்களுக்கும் மேல் அந்தக் கண்ணில் சீட்டாக்காரர் பிள்ளைகள் சேர்ந்தது. என்னை

எவ்வளவும் கலாயித்தானோ, அவர்கள் எல்லாரையும் போட்டுப் பொழுந்து கட்டேன்.

ஏறாள் எல்லாருக்கும் என்னைப்

பார்த்த

ஒரு அவளுடன் தனியானா பாடிக் காமிச்சான் தெண்டல் உறங்கிய போதும் திங்கள் உறங்கிய

போதும் கண்கள் உறங்கிடுமா காதல் கண்கள்

உறங்கிடுமா

அன்பே

ஆரோயிரே மற்றவர்கள்தான் என்னைப் பார்த்து பயப்படும்

இல்லா, நீ பாடவில்லை என்றால் நான் பயப்படமாட்டேன்.

தேனு புறந்தான். பயங்கடிங்கும்போது எல்லாம் நான்தான் அவளைப் பாடித்

தூங்குவிட்டேன். தேனு கொஞ்சம் வளந்தால்... கடித்துவிடு, கடித்துவிடு, கடித்துவிடு,

கடித்துவிடு, கடித்துவிடு, கடித்துவிடு, கடித்துவிடு...

அண்ணியோடு கட்சி.

அதுக்கப்புறம் ஊட்டுல, ஏரியால, எங்கியும் நிலைப்பாடம் இல்லை. நம் தேனக்கா

பங்சனுக்கு பாட்டுக்கச்சர் பிக்ஸ் பண்டு வந்தேன்லா, தீவில் எம்ஜார் படம். ஒத்திரு

மைக்கைப் பிட்சிப் பாட்டியிருந்தார். எம்ஜார் அவர் அப்படியே பீலிங்க

பாத்திருந்தார். அதை பாத

எல்லாரும் ஆச்சரியப்படும் மாதிரி பாடவேண்டும் என்று தோன்றினேன். என்ன

செய்யவேண்டும் என்று நியோசித்தான். இந்தக் குள்ளியில் நான் விட்டுவிட்டார்கள்

அல்லவா? அங்கே போய்ப் பிரக்டிஸ் செய்யவேண்டும் என்று நன்றாக இந்தக்

குள்ளியில் போனேன். பாத்திரம் வந்துவிட்டது.

போய்விட்டு

இந்த விஷயம் வீட்டில் தேர்ணு கண்ணிமைக்குப் பிறகு உனக்கு மட்டும் தான்

தெரியும். பத்தாய் ஸ்கூலுக்குப் பாட்டுப் பாடல் பிராக்டிஸ் பண்ணப் போய் இப்படி

ஆயிற்று என்று தெரிந்தா, ஏரியால் கலைப்பாங்கன்னு உள்ளுள்ள ஒரு பயம். இந்த

விஷயத்தில் மான்சர் மிகவும் நொந்தித்து, இ

நன்றாகத்தானே நான் பாடுகிறீர்கள்? நீ எப்போது பாட்டாய்? இப்போது கொஞ்சம்

நாத்துக்கு முன்னாடி, நீங்கள் எட்டாவது படிக்குச் சொல்ல, இந்தக் கூழில் பாட்டினா

பாட்டப் பாட்டினீங்களே, சூப்பரா இருந்தது. நன்றாக இருந்தது.

சரணம் இன்னும் நன்றா பாடுவேன். அந்த

teacher தான் பாடலேன்,

நிப்பாட்ட

பாடலாம் என்று இருக்கிறாயா? திரும்பம் கலாஷ்ட்டாங்கன்னா? இந்த வாட்டியும்

உட்டுராதீங்கன்னா, ஃபுள்ளா பாடியுங்க.

நம்பு மனங்களே,

நம்பியிருங்களே,

நானே மனங்களே.

வாருங்கள் ஐயா.

வாருங்கள் ஐயா. வாருங்கள் ஐயா. வாருங்கள் ஐயா. வாருங்கள் ஐயா. வாருங்கள் ஐயா.

வாருங்கள் ஐயா.

வாருங்கள் ஐயா. வாருங்கள் ஐயா. வாருங்கள் ஐயா. வாருங்கள் ஐயா. வாருங்கள் ஐயா.

வாருங்கள் ஐயா.

வாருங்கள் ஐயா.

வாருங்கள் ஐயா.

வாருங்கள் ஐயா.

வாருங்கள் ஐயா. வார

வா.

ஜெய்ந்தி, டீச்சர் வந்துவிடுகிறார் அங்கே பக்கத்தில் வரவில்லை. வாங்க டீச்சர்.

டேய் சபரே, நான் சொன்னேன் எங்கே teacher, இவர்தான் இவர்தான் ஜயன்தியக்கா

என்னடா, உட்கார்

டேப்பா,

கொஞ்சம் இருப்பா பத்தா குட்டே, ஒன்னா போட்டு எடுத்துக்கொள்ளலாம் ஒரு

விஷயம், சரி

அவர் எங்க?

நீ பார்த்தாய்? இல்லை பார்க்கவில்லை. பார்க்கவில்லையே நீ?

நீ அப்படிப் போய்ப் பார். ஆமாம் பார்க்கிறேன். மாமா!

மாமா!

அழுத பாடம் மீண்டும் சொக்கும் என்ற திரைப்படத்திலிருந்து செல்லனே மகளே

என்னும் பாடலை உங்களுக்காக பத்தா என்ற பத்தவச்சலமார்கள் பாடப்போகிறார்

one two three one two three one two three

செல்லமே மகளே சந்தன அகழே சொந்துமே

உயிரே தீமொழி மன்னவன் மகளே

மந்திர சிவிடி

சாஜெரிக்கும் என்னை மாதியன் குண்டியவனி புலகர் உள்ள இன்னை

வியத்திரப்பிக்கும் இன்னையதி செல்லமே மனலே

சந்தநாலலே சும்பமே உள்ளே

திருமொளியின்னை சம்மதன் மனலே மனதின

சிவிலே சம்மதன் மனலே

சொத்தியில் சிடந்தும் தோதையில் வளர்ந்தும் சென்னென்று

வாழந்த பையிலே பெண்ணென்று வாழந்த

பையிலே செல்லமே வருகிறேன் சந்ததை

சூப்பர் நான்.. நான்.. அசைச்சிட்ட

நான்..