Original subtitles

ไม่อยากจะยอมรับเลยจริงๆ

แต่ว่าข้า...

...กำลังจะแพ้แล้วงั้นเหรอ

จบกันแค่นี้แหละ

ดูท่าแล้ว...

...ในฐานะอาจารย์...

...ข้าคงต้องผิดสัญญาซะแล้ว

หลินซวนเหยียน

ดูท่าอาจารย์คงต้องพยายามเพิ่มขึ้นอีกหน่อยแล้วสิ

เย้ ฮ่าๆๆๆๆๆ

ตกอยู่ในกลอุบายอันคุ้มคลั่งในอดีต

ยื่นมือพลิกผันสถานการณ์ตรงหน้าเหว ย้อนกลับมาหาข้าซะ!

สหายรัก มาลุยกับข้าอีกสักรอบเถอะ!

เร็วขึ้นอีกนิด!

ข้าจะเสร็จแล้ว!

การกดทับของเปยอวี่ฮั่นคลายลงแล้ว!

เหมือนว่าจะขยับได้แล้ว!

เจ้าสำนักอิน ต่อให้ตายหมื่นครั้งก็ชดใช้ความผิดไม่หมด!

เทพธิดาเปยสมเป็นยอดงดงามบนโลกมนุษย์จริงๆ!

นึกไม่ถึงเลยว่าหีร่านๆ ของเจ้าจะดูดข้าจนประตูทองเปิดกว้างขนาดนี้!

อ๊ากกกกก

เทพธิดาเปยของข้า

เสียวไหม เสียวต่อสิ

ออกแรงอัดข้าให้ตายไปเลย

ฮ่าๆ เสียวเป็นบ้า

ฮ่าๆๆๆๆๆ

ฮ่าๆๆๆ

อย่าหยุดนะ

เร็วขึ้นอีกนิด

อ๊ากกก

ไม่ไหวแล้ว

ไม่ไหวแล้ว

อย่าหยุดนะ ข้าจะเสร็จแล้ว

กระแทกแรงๆ

เย็ดข้าให้เละไปเลย

อ่อยดีนักนะ ยั่วร่านๆ แบบนี้ข้าจะแตกแล้ว

รับหยางเอว๋นของเจ้าสำนักผู้นี้ไว้ให้ดีๆ ล่ะ

เสร็จแล้ว อ๊ากกกก

เจ้ากล้าลงมือกับข้าเหรอ!

หลินซวนเหยียน ระวัง!

อีนังตัวดี!

มึงจบสิ้นแล้ว! สำนักกระบี่ของพวกมึงพังพินาศแน่!

ข้าจะทำให้มึงต้องโดนเย็ดทุกลำบากทุกวัน!

เจ้าพูดมากเกินไปแล้ว

เจ้าฆ่าเขาเหรอ?

จะให้ข้าทนนั่งมองเจ้าโดนมันย่ำยี...

...ตามใจชอบ แล้วก็มองดู...

...เจ้านั่นเดินเชิดหน้าจากไปงั้นเหรอ?

นี่น่ะเหรอวิถีกระบี่ของเจ้า?

วิถีกระบี่ที่เจ้าก้มหัวยอมตน...

...ยอมอยู่ใต้เท้าผู้อื่นน่ะเหรอ?

ทำตัวแบบนี้ ทั้งชีวิตก็คงเป็นได้แค่ขอบเขตแปลงกาย

มีแต่ถอยหลัง ไม่มีวันก้าวหน้า!

ต้องจัดการศพนี้ซะ

นี่คืออะไร?

ป้ายหยินหยาง ทั่วทั้งหอหยินหยางมีแค่ห้าชิ้นเท่านั้น

จุดที่แข็งแกร่งที่สุดของป้ายนี้...

...ก็คือการเรียกวิญญาณ

ดังนั้นแม้ว่าผู้ครอบครองจะตายไป

มันก็สามารถชุบชีวิตคนให้ฟื้นคืนมาได้

ความลับขนาดนี้

ข้ายังไม่รู้เลยว่าเจ้ารู้ได้ยังไง

อ่านหนังสือเยอะๆ สิท่าน

ตกลงเจ้าเป็นอาจารย์หรือข้าเป็นอาจารย์กันแน่?

ไม่พอใจเหรอ?

ท่านอาจารย์ ข้าผิดไปแล้ว

เงื่อนไขที่เจ้าแลกเปลี่ยนกับจี้เทียนคืออะไรกันแน่?

เจ้าเอาไปตอนไหนน่ะ?

ข้าคิดว่ามันไม่คุ้มค่าเลย

เพื่ออาจารย์แล้ว...

อาจารย์ของเจ้ามีดีตรงไหนนักหนา...

...ถึงคุ้มให้เจ้าทำถึงขนาดนี้?

ท่านไม่เข้าใจหรอก

เหอะ

ความจริงศิษย์ของเจ้าก็นับว่าดีเหมือนกันนะ

เจ้าชอบข้าเหรอ?

เจ้าไม่ต้องรู้สึกอึดอัดหรอกนะ

การพึงใจในหญิงงามถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา

อีกอย่างเจ้ายังอยู่ในวัยเลือดร้อน...

พอเถอะอาจารย์ ข้าขอร้องล่ะ

เจ้ารู้ไหมว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่?

สำนักกระบี่ของเราไม่จำเป็นต้องใช้ของสิ่งนี้

อะไรก็ตามที่ใช้กระบี่ทวงคืนมาได้

ก็ไม่ควรอ้างใช้วิธีชั้นต่ำแบบนี้

ท่านอาจารย์ วางใจเถอะ

คราวนี้พวกเราชนะได้แน่

ศิษย์น้องเล็ก เร็วๆ หน่อยสิ

ไม่ใช่ว่าเจ้าอยากดูเจียจิ้งหรอกเหรอ?

เอ้าว อย่าเพิ่งไปสิ

QR code เหรอเนี่ย...

ได้

ข้าคิดไปเองหรือเปล่านะ?

เมื่อกี้ชัดๆ... ศิษย์น้องเล็ก รีบมานี่สิ

ปัญญาอ่อน

เถ้าแก่ ชิ้นนี้ราคาเท่าไหร่?

เจียจิ้งเอ๋ย

วันนี้เจ้าต้องช่วยกอบกู้หน้าตาให้ข้าหน่อยนะ

องค์ชายมีพระคุณต่อข้า

เจียจิ้งย่อมพยายามอย่างเต็มที่

ยังคงเป็นเจียจิ้งที่รู้ความ

ไม่เหมือนพวกนักพรตผู้บำเพ็ญตนเสแสร้งพวกนั้น

ของสมบัติของข้าชิ้นนี้เป็นอย่างไรบ้าง?

องค์หญิงรูปงามปานดั่งเซียน

พวกข้าสามัญชนปุถุชน

แม้แต่ฝันยังไม่กล้าคิดว่าจะได้เข้าใกล้เลยขอรับ

วันนี้จะเปิดหูเปิดตาพวกเจ้าซะหน่อย

เด็กๆ เอาผ้าปิดตามาปิดตาองค์หญิง

ไปกันเถอะ ไปที่ตำหนักใหญ่

องค์หญิง ระวังด้วย

ทางสายนี้ขรุขระ

ขุนนางเก่าแก่ผู้นี้จะช่วยประคองท่านเอง

แม่นางลู่รู้สึกอย่างไรบ้าง?

หากขุนนางทุกท่านอยากจะพิสูจน์

ทำไมไม่ลองทดสอบด้วยตัวเองดูล่ะ?

องค์ชาย... พวกเหล่าเสนาบดีผู้จงรักษ์เหล่านี้..

งานเลี้ยงตึกเจี่ยเทียนในวันนี้

ก็จัดขึ้นเพื่อเลี้ยงต้อนรับขุนนางผู้มีชอบทุกท่านอยู่แล้ว

เจียจิ้งเปลี่ยนมาบำเพ็ญวิถีหยินหยาง กำลังต้องการการปรับสมดุลหยินหยางพอดี

ทุกท่านไม่ต้องเกรงใจ ฮ่าๆๆ

ข้าบอกว่าไม่เป็นไร ก็คือไม่เป็นไร

เจียจิ้ง จงให้ความร่วมมือกับเหล่าเสนาบดีเป็นอย่างดีล่ะ

นุ่มนิ่มละมุนและหอมอบอวลจริงๆ

มิน่าเล่าองค์ชายถึงได้ลุ่มหลงอยู่ทุกลมหายใจ

ได้ยินว่าหลังจากย้ายมาฝึกวิถีหยินหยางแล้ว

ความต้องการกามวิสัยขององค์หญิงยิ่งทวีคูณขึ้นไปอีก

หัวนมขององค์หญิงตั้งแข็งหมดแล้ว ผู้บำเพ็ญวิถีหยินหยาง

ย่อมต้องคล้อยตามธรรมชาติตนเอง

อยากได้ก็ต้องเอา

ส่วนล่างขององค์หญิงเปียกชุ่มหมดแล้วล่ะ

รีบๆ หน่อย เรื่องสำคัญรออยู่

เจียจิ้ง มานี่สิ

นมขององค์หญิงหอมเหลือเกิน

พวกเจ้านั่งลงก่อนเถอะ

พวกเราคุยเรื่องการงานกันก่อน

เจียจิ้งคงรู้ใช่มั้ยว่าควรทำอย่างไร?

ย่อมเข้าใจดีเพคะ

เรื่องงานประลองกระบี่น่ะ

จัดการเรียบร้อยแล้วหรือยัง?

เรียนองค์ชาย ศิษย์สำนักหยินหยางเข้าประจำตำแหน่งเรียบร้อยแล้ว

เพียงแต่เซียวหวังแห่งสำนักซวนได้เข้าสู่ขอบเขตนั้นแล้ว

เกรงว่าจะจัดการได้ยาก

เซียวหวัง... ปล่อยให้มันได้ใจไปก่อน

แล้วงานเลี้ยงขอบคุณสามวันนั่นล่ะ

เหล่าผู้อาวุโสสำนักหยินหยางก็ย่อมต้องได้รับการตอบแทนเช่นกัน

แม้ความบริสุทธิ์หมดสิ้นไปแล้ว

แต่ถึงเวลานั้น ทั้งสามรูจะพร้อมใช้งานได้หมด

พอให้พวกมันได้เล่นสนุกอย่างเต็มที่แน่

เจียจิ้ง

ปากของเจ้านี่ปรนนิบัติเก่งขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ

กลืนลงไป กลืนลงไปให้หมด จะมาแล้ว!

เจียจิ้งเอ๋ย ปรนนิบัติได้เยี่ยมเหมือนเคยเลยนะท่าน

รายชื่อสำนักในงานประลองกระบี่ได้รับการยืนยันหรือยัง?

เรียนองค์ชาย ยืนยันแล้วขอรับ

ทางฝั่งหอหยินหยาง จี้ซีเหนียน จะเข้าร่วมแข่งขันจริงๆ

จี้ซีเหนียน

จุดสูงสุดของขอบเขตหก

ฟังดูไม่เลวเลยนี่

น่าเสียดายที่เซียวหวังบรรลุขอบเขตเจ็ดแล้ว

จี้ซีเหนียนเกรงว่าจะไม่ใช่คู่มือของเขา

แล้วลูกสาวคนเล็กของจี้ล่ะ?

ข้าได้ยินว่านางก็จะมาด้วยเหมือนกัน

องค์ชาย

ผู้อาวุโสสำนักซวนได้เดินทางไปสู่ขอด้วยตนเองถึงหอหยินหยางแล้ว

สินหมั้นส่งไปตั้งสามหีบ

ดูเหมือนเซียวหวังจะหมายมั่นการแต่งงานครั้งนี้ไว้มากทีเดียว

เหอะ หมายมั่นงั้นเหรอ?

ข้าอยากจะรู้นักว่าในงานประลองกระบี่ครั้งนี้

มันจะมีชีวิตรอดรับชัยชนะกลับไปได้หรือไม่

ถึงเวลานั้น ด้านหน้าอันบริสุทธิ์นี้ยังต้องเก็บไว้ให้ผู้ชนะ

นี่คือธรรมเนียม

รัดแน่นๆ หน่อยสิ

เรียนองค์ชาย จี้ฉานซี จะมาจริงๆ ขอรับ

เพียงแต่แม่นางผู้นั้นไร้ซึ่งตบะบารมี

คงแค่ตามพี่ชายมา...

...เพื่อเสนอหน้าในพิธีเปิดเท่านั้น

แม้จะเป็นแค่การปรากฏตัว

แต่กระหม่อมได้ยินมาว่า

ทางฝั่งสำนักซวนให้ความสำคัญกับการดองเกี่ยวนั้นมาก

ให้ความสำคัญสิ ย่อมแน่นอนอยู่แล้ว

จี้ฉานซีแม้นไม่มีตบะ

แต่ใบหน้านั้น...

เจ้าเด็กเซียวหวังนั่นโชคดีไม่เบาเลย

ข้าก็จะเสร็จแล้วเหมือนกัน แตกใส่เข้ามาในตัวข้าเลย!

วันนี้ข้าเหนื่อยแล้ว

แต่เจียจิ้งทำผลงานได้ดีมาก

ในเมื่อข้าบอกให้ทรงคอยรับรองพวกเจ้าคืนนี้

ข้าก็จะไม่ผิดคำพูด

เพียงแต่...

กลีบบุพผาด้านหน้านี้ต้องเก็บไว้ให้ผู้ชนะงานประลองกระบี่

แต่ว่ารูถ้ำทวารนี้น่ะ...

ฮ่าๆๆ

เหล่าเสนาบดีทุกท่าน คืนนี้สามารถสนุกสนานกันให้เต็มที่ได้เลย

น้อมส่งใต้เท้าองค์ชาย

เหอะ

องค์หญิง พระองค์ชายไปแล้ว

ตอนนี้ถึงเวลาฝึกบำเพ็ญของพวกข้ากับท่านแล้วนะขอรับ

ใต้เท้าทั้งหลาย... อื้ม... ไม่ต้องรีบร้อนหรอก

พวกเรายังมีเวลาทั้งคืน

องค์หญิง เดี๋ยวอีกสักพักยังมีพิธีเปิดงานประลอง

ที่ท่านจำเป็นต้องเข้าร่วมด้วยนะพะยะค่ะ

โปรดอย่าให้เลยฤกษ์ยามเลยพะยะค่ะ

เหล่าใต้เท้าไม่ต้องรีบร้อนหรอกเพคะ

เจียจิ้งไปประเดี่ยวเดียวก็จะรีบกลับมา

ศิษย์น้องเล็ก รีบไปเร็ว ใกล้จะได้เวลาลั่นระฆังปีใหม่แล้ว!

ใบบัวเชื่อมจรดขอบฟ้า เขียวขจีไร้สิ้นสุด...

อ๊า!

แต่งแบบนี้งดงามกว่าใส่ชุดเรียบๆ ตั้งเยอะจริงๆ

ขอแผ่นดินซวนหยวนของเราจงเจริญรุ่งเรืองยั่งยืนยาวนาน

ขอแผ่นดินซวนหยวนของเราอวยพรแด่สวรรค์และมนุษย์

ขอแผ่นดินซวนหยวน...

...อวยพรให้ยั่งยืนยาวนาน

วันข้างหน้าข้าจะงดงามเหมือนพี่สาวคนนั้นไหมนะ?

ข้าว่ายากนะ

เอ้าว พอแล้วๆ เอ๋!

ทำไมถึงวนกลับมาที่นี่อีกแล้วล่ะ?

ข้าขอเลี้ยงชาเจ้าในร้านแล้วกันนะ

เจ้าพกเงินมาพอเหรอ?

วันก่อนข้าแอบไปขโมยมาจากคลังเงินของอาจารย์น่ะ

เจ้าไม่กลัวตายหรือไง!

ถ้าโดนจับได้ ข้าก็แค่อ้างว่าเป็นฝีมือศิษย์พี่หญิงก็สิ้นเรื่อง

ฮ่า!

ฮ่า!

ฮ่า!

งานประลองกระบี่ปีนี้มีเรื่องให้น่าจับตาดูมากๆ เลยล่ะ

องค์หญิงแห่งชิงมู่กง...

...พ่วงตำแหน่งเทพธิดาแห่งราชวงศ์ซวนหยวน ลู่เจียจิ้ง...

...เห็นว่าในวันงาน จะประกาศให้วิถีหยินหยางของเรา...

...เป็นวิถีเต๋าถูกต้องเพียงหนึ่งเดียวของราชวงศ์ซวนหยวน

และในวันงาน หลังจากงานประลองกระบี่สิ้นสุดลง

จะเปิดบริสุทธิ์ฝึกบำเพ็ญต่อหน้าธารกำนัล

เปิดบริสุทธิ์บำเพ็ญต่อหน้าธารกำนัลเหรอ?

หมายความว่ายังไงน่ะ?

ก็คือโดนเปิดซิงต่อหน้าผู้คนยังไงล่ะ

เหลวไหลสิ้นดี!

ลู่เจียจิ้งเป็นถึงผู้สูงส่งดั่งเซียน

จะยอมรับการหยามเกียรติเช่นนี้ได้ยังไง!

ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!

นี่ต้องมีคนตั้งใจปล่อยข่าวลือแน่ๆ

ข่าวนี้เกรงว่าจะแพร่สะพัดไปทั่วทั้งแดนเฉียงหมิงแล้วล่ะ

ไปเอาข่าวนี้มาจากไหนกัน?

จริงหรือเปล่าเนี่ย?

ลู่เจียจิ้งเป็นถึงบุคคลระดับเทพเซียน

จะไปทำเรื่องเหยียดหยามศักดิ์ศรีขนาดนั้นได้ยังไง?

เป็นไปได้ยังไงกัน?

ลู่เจียจิ้งจะไปยอมตกลงเรื่องแบบนั้นได้ยังไง?

ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ แน่นอนว่าต้องเป็นเพราะแดนเหนือ

เมื่อก่อนแดนเหนือปั่นป่วนวุ่นวาย

แต่ยามนี้จอมปีศาจปรากฏตัว

รวมแดนเหนือเป็นหนึ่งเดียว

พลังการรบสูงกว่าพวกมนุษย์ตั้งเยอะ!

หากพวกมันยกทัพมาบุกราชวงศ์ซวนหยวน

เกรงว่าราชวงศ์คงไม่ได้แซ่ซวนหยวนอีกต่อไปแล้ว

ลู่เจียจิ้ง...

หากแม้นแต่ลู่เจียจิ้งยังต้องตกต่ำลงไป

งั้นเปยอวี่ฮั่น เจ้าสำนักกระบี่ คงไม่...

พูดถึงเรื่องนี้ข้าก็โมโหขึ้นมาทันที!

ท่านพ่อบอกข้าว่า...

...เหมือนว่าจะยกให้นักพรตผู้ชนะในงานประลองกระบี่น่ะสิ!

นั่นมันเข้าทางเจ้าเซียวหวังนั่นชัดๆ!

พวกนั้นไม่กลัวว่าจะมีใครเอาชนะเซียวหวังได้หรือไง?

เจ้าคิดว่าธรณีประตูขอบเขตเจ็ดมันข้ามได้ง่ายๆ หรือไง?

อีกอย่าง ต่อให้มีคนเอาชนะได้จริงๆ แล้วจะทำไม?

ห้าในหกสำนักใหญ่ล้วนฝึกฝนตามหลักหยินหยาง

เสียสละสตรีขอบเขตแปลงกายแค่คนเดียว...

...สำหรับมหาประเทศที่แท้จริงแล้ว

รูปโฉมงดงามของสตรีจะสะเทือนฟ้าสะท้านดินแค่ไหน

แล้วมันจะทำอะไรได้ล่ะ?

ดูความสนุกพอแล้ว

กลับสำนักกันเถอะ

อีกสี่เดือนพวกเราค่อยมาใหม่

ถึงตอนนั้นพวกเราคงมาเพื่อโดนค้อนขวับใส่แน่ๆ

ปีนี้จะไม่เหมือนเดิมหรอก

ระ... ระวังหน่อยสิ ฮ่าๆๆ

เจียจิ้งปล่อยให้เหล่าใต้เท้ารอนาน

ต้องขออภัยจริงๆ เพคะ

ไม่ได้รอนานเลยสักนิด

มาได้จังหวะพอดีเลย ฮ่าๆๆๆ

ให้ข้าได้ลิ้มลองแม่นางเซียนบ้างสิ เฮะๆๆ

ใต้เท้า

เชิญเพคะ

อ๊า

ท่านกงกง อมควยให้ข้าหน่อยสิ

ข้าทนไม่ไหวแล้ว

ตาแก่ผู้นี้มีตำแหน่งสูงศักดิ์

ควรจะให้ข้าก่อน

ข้ากับแม่นางเซียนดื่มเหล้าด้วยกันจนเมา ย่อมต้องเป็นข้าก่อน

ผู้มีความสามารถย่อมได้ไป

ข้าสามารถทำให้แม่นางเซียนมีความสุขที่สุดได้

เหล่าใต้เท้าไม่จำเป็นต้องเถียงกันหรอกเพคะ

มิสู้ให้เจียจิ้งเป็นคนตัดสินดีไหมเพคะ?

เจียจิ้งโดนปิดตา มองไม่เห็นใบหน้าของพวกท่าน

ทำได้เพียงจดจำจากรสชาติในช่องปากเท่านั้น

รอให้ใต้เท้าทั้งหกท่านผ่านปากของเจียจิ้งไปจนครบแล้ว

เจียจิ้ง...

...ย่อมจะเลือกคนที่ทำให้เจียจิ้งพึงพอใจที่สุดเองเพคะ

ในเมื่อจะให้เจียจิ้งเป็นคนตัดสิน

งั้นก็เริ่มจากคนที่เจียจิ้งคุ้นเคยที่สุดก่อนแล้วกัน

เห็นไหมล่ะ องค์หญิงยังคงเคารพตาแก่ผู้นี้อยู่!

แล้ว... แล้วถ้าองค์หญิงเลือกอันดับหนึ่งไม่ได้ล่ะ?

งั้นก็เลือกมาสองคนสิเพคะ

อืม ฮ่าๆๆ งั้นจะรออะไรอยู่ล่ะ ข้าเสนอก่อนเลย!

ลำนี้...

...ตรงกลางใหญ่จัง

อืมๆ

อื้ม

ลำนี้...

...ทั้งสั้นทั้งใหญ่ สั้นใหญ่จริงๆ

ปากขององค์หญิง...

...นุ่มนวลแต่แน่นกระชับจริงๆ!

ดันไปถึงลำคอเลย เสียวเป็นบ้า!

ลำนี้...

...ยาวจัง ยาวเกินไปแล้ว

องค์หญิง...

...ลำงอของข้าทำให้สบายไหม?

องค์หญิง

ของข้าใหญ่ที่สุด

อมไหวไหม?

อันนี้...

...ใหญ่เกินไป ไม่ไหวหรอก

อย่าลีลาอยู่เลยองค์หญิง อย่าชิม...

...ทีละลำเลย มาพร้อมๆ กันเถอะ!

องค์หญิงชิมเสร็จแล้ว

ควรจะเลือกใครเข้าข้างหลังเป็นคนแรกดีล่ะ?

เจียจิ้งชิมดูแล้ว

เลือกยากนิดหน่อยนะเพคะ

องค์หญิงตกลงกันไว้แล้วนะว่าต้องเลือกมาหนึ่งคน!

เร็วๆ เข้า ทุกคนกำลังรออยู่นะ

เจียจิ้งขอยืนยันอีกทีเพคะ

อืม งั้น...

ลำที่ใหญ่ที่สุดลำนี้...

...กับลำที่งอๆ ลำนี้

องค์หญิงตาถึงจริงๆ!

งั้นจะรออะไรอยู่อีกล่ะ

ทนไม่ไหวแล้วสิ ฮ่า!

ฮ่าๆๆ

ฮ่าๆ

เจียจิ้งเข้าใจแล้วเพคะ

งั้นเอาลำที่ใหญ่ๆ ลำนี้ก่อน

แล้วตามด้วยลำที่งอๆ ลำนี้

อ๊าก

ใต้เท้ากวน...

ข้างหลังขององค์หญิง...

...ถูกข้าแทงจนเต็มอัดแน่นไปหมดแล้ว!

คับจัง!

จะ ปริแตกแล้ว!

ตูดขององค์หญิงตอดแน่นเหลือเกิน!

ตอดข้าเสียวเป็นบ้า!

ในเมื่อเจ้าแทงเสียวสมใจแล้ว

งั้นก็ถึงตาข้าเสพสุขบ้างล่ะนะ อืม

ใต้เท้าสือถู...

แข็งจังเลย!

รู้สึกเหมือนโดนสิ่วเจาะทะลวงผ่านร่างกายไปเลย!

อ๊าก!

เป็นไงบ้าง?

ของตาแก่ผู้นี้พิเศษมากใช่ไหมล่ะ?

ก็งั้นๆ แหละเพคะ

แค่...

...ครูดโดน...

...ครูดโดนตรงนั้นพอดี คันจังเลย!

ถึงตาข้าแล้วสินะ เฮะๆ

แม่นางเซียนลู่

ลองของข้าดูสิ!

ของ... ของท่าน...

อ๊า อ๊า!

ก็ไม่ได้วิเศษวิโสมาจากไหนนี่เพคะ!

อ๊า อื้ม

อ๊าก!

อ๊า อ๊า!

อ๊าก!

อ๊ากกกกก!

อ๊า อ๊า!

นี่ ศิษย์น้องเล็ก รอข้าด้วยสิ!

เป็นอะไรไป อยากอยู่เงียบๆ คนเดียวอีกแล้วเหรอ?

เจ้าก็คิดว่าลู่เจียจิ้งจะทำเรื่องพวกนั้นด้วยเหรอ?

ใต้เท้าทั้งหลาย...

ให้จิ้งเอ๋อร์ได้พักบ้างเถอะเพคะ

ถ้า... ถ้ายังแทงต่อแบบนี้...

เจียจิ้ง

เจ้ากำลังจะโดนเย็ดจนพังหมดแล้ว!

นี่เจ้ากำลังคิดถึงจิ้งเอ๋อร์อยู่จริงๆ สินะ แม่นางเซียนคนนั้นน่ะ

ข้าจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ!

นางฟ้าอยู่สูงส่งขนาดนั้น ข้าไม่มีโอกาสได้แตะต้องหรอก

อีกอย่าง มันก็แค่ข่าวลือทั้งนั้นแหละ!

เจียจิ้งเป็นคนที่อนุรักษนิยมและรักศักดิ์ศรีตัวเองมากนะ

คอยห่วงใยผู้อื่นเสมอ

ยึดมั่นในหัวใจตนเองเสมอ

เป็นไปไม่ได้หรอก

จะเป็นไปได้ยังไงกัน!

ถอยไป!

รุนแรง รุนแรงเกินไปแล้ว!

เบาหน่อย ช้าลงหน่อย!

อ๊ากกกก!

อ๊า อ๊า!

แม่นางเซียน ถ้าลำเดียวปรนนิบัติเจ้าไม่พอ...

...งั้นพวกเราสองคนแทงพร้อมกันเลยเป็นยังไงล่ะ?

ไม่ ไม่ ไม่ได้นะ!

ไม่ได้นะ!

อ๊าก!

อ๊า อ๊า!

อ๊าก!

อ๊า อ๊า!

อ๊าก!

อ๊า!

อ๊า อ๊า!

อ๊าก!

ศิษย์พี่ ท่านมาแล้ว

นี่คือ...

ข้าไปเจอต้นหลิวพันปีที่เขาหลังสำนักน่ะ

เลยใช้กิ่งของมันทำปิ่นเวทให้เจ้าเล่มหนึ่ง

ถึงจะขี้เหร่ไปหน่อย

แต่สามารถรับการโจมตีระดับขอบเขตแปลงกายได้หนึ่งครั้งนะ

มีประโยชน์มากเลยล่ะ

ขอบคุณนะ ศิษย์พี่

แต่ศิษย์พี่รู้ไหมว่าการที่ผู้ชายมอบปิ่นให้ผู้หญิง...

...มันมีความหมายว่ายังไง?

อ๊า อ๊า!

อ๊ากกกกก!

อ๊า!

อ๊ากกกกก!

อ๊า อ๊า!

อ๊าก!

ข้า...

...ชอบเจ้า

ชอบไหมขอรับ แม่นางเซียน?

ชอบเหรอ? ชอบอะไรล่ะ?

ชอบ... ของเหล่าใต้เท้า...

...ควย...

...น้ำอสุจิเจ้าค่ะ

คืนนี้เจ้ากับอวี่เสี่ยวถังหายไปไหนกันมา?

งานประลองกระบี่ใกล้เข้ามาแล้ว

ข้ากับอวี่เสี่ยวถัง...

...เลยลงไปซ้อมกระบี่กันที่ใต้เขามานิดหน่อยขอรับ

ทำไมไม่ไปซ้อมที่ลานประลองกระบี่?

กลัวว่าเสียงกระบี่ปะทะกันจะดังหนวกหู...

...รบกวนการพักผ่อนของท่านอาจารย์และศิษย์พี่น่ะเพคะ

ซวนเหยียน นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะนึกถึงผู้อื่นขนาดนี้

อาจารย์รู้สึกซาบซึ้งใจจริงๆ

แต่ทว่า ทำไมในคลังเงินถึงมีร่องรอยเหมือนโดนรื้อค้นล่ะ?

หลินซวนเหยียน! หลินซวนเหยียน!

โอ๊ย ท่านอาจารย์ โอ๊ยๆๆๆๆ!

ท่านอาจารย์ปล่อยมือก่อนขอรับ!

ต้องเป็นขโมยเข้าสำนักเราแน่ๆ เลย!

รีบตั้งค่ายกลกระบี่เร็วเข้าขอรับ!

เจ้าไปคัดตำรา 'สภาวะจิตกระบี่ทะลวง' เล่มนี้มาหนึ่งจบ

คัดไม่เสร็จ ห้ามเข้านอน!

ท่านอาจารย์ ข้าผิดไปแล้วขอรับ

การได้ออกไปเผชิญโลกทางโลกบ้าง...

...มันก็ส่งผลดีต่อวิถีกระบี่อย่างมากเหมือนกันนะเพคะ

จิตกระบี่กระจ่างแจ้ง...

...อันดับแรกต้องตัดกิเลสทางโลกให้ได้เสียก่อน

จริงสิ เมื่อก่อนข้าก็เคยรับศิษย์ไว้คนหนึ่งเหมือนกันนะ

แล้วหลายชายของข้าคนนั้นเป็นยังไงบ้างล่ะ?

ตอนข้ารับเขามา เขายังเด็กอยู่เลย

ภายหลังต้องแยกย้ายกันไป

ก็เลยไม่มีโอกาสได้เจอกันอีกเลย

รับศิษย์ที่ดื้อรั้นขนาดนั้น คงจะลำบากน่าดูเลยใช่ไหม?

ตอนนั้นรู้สึกว่าลำบากมากๆ เลยล่ะ

แต่พอหวนนึกกลับไป

กลับไม่มีเรื่องไหนที่จะอบอุ่นหัวใจไปกว่านั้นอีกแล้ว

มันก็ควรจะเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว

แล้วท่านสอนอะไรให้ศิษย์ของท่านบ้างล่ะ?

จับกระต่ายไงล่ะ!

ข้าก็เลยถือโอกาสให้เขาเรียกข้าว่าอาจารย์ซะเลย

มันเป็นแบบนี้นี่เอง ลูกเขย

แล้วท่านนึกถึงศิษย์ของท่านบ้างไหม?

จริงแล้วก็แอบกลัวอยู่นิดหน่อยนะ

กลัวเหรอ? ทำไมล่ะ?

ถ้าเกิดว่าตอนนี้เขาอยู่สูงส่งจนเกินไป

แล้วมาทำตัวจองหองใส่ข้า...

...ถามคำตอบคำ ไม่แยแสข้า

ข้ามิเจ็บปวดหัวใจแย่เหรอ?

ก็จริงอย่างที่ท่านว่า

ถ้าเกิดเป็นแบบนั้นจริงๆ ล่ะก็

ศิษย์คนนี้ก็น่าโมโหเกินไปแล้ว

ข้าจะต้องออกไปตามหาศิษย์ของข้าแน่ๆ

ถ้าเขากล้าทำแบบนั้นกับข้าล่ะก็

ข้าจะสั่งสอนศิษย์ของข้าอย่างหนักเลย!

ท่านอาจารย์ ท่านคิดว่ายังไงเพคะ?

แล้วเจ้าคิดว่าจะสั่งสอนศิษย์ของเจ้ายังไงล่ะ?

เอ่อ ท่านอาจารย์...

...ท่านคิดว่าควรมารักษาการสั่งสอนยังไงดีเพคะ?

ถ้าอย่างนั้นก็ตีก้นสิ

ฮ่าๆ ท่านอาจารย์พูดได้ดีมาก!

งั้นก็ตีก้นเลยขอรับ!

ท่านอาจารย์ นี่ก็ดึกมากแล้ว

ศิษย์ขอตัวกลับไปคัดตำรา 'สภาวะจิตกระบี่ทะลวง' ก่อนนะเพคะ

จะนำมาส่งให้ท่านตรงเวลาแน่นอนเพคะ

ซวนเหยียน

ถ้าหากว่าคัดไม่เสร็จจริงๆ

เจ้าก็นอนพักก่อนได้นะ

แต่ให้มีแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ

เพคะ ท่านอาจารย์!

ศิษย์รัก

นี่เจ้าเป็นคนพูดเองนะ อย่ามาโทษอาจารย์ก็แล้วกัน!

ฮ่าๆๆ!

ครับท่านอาจารย์

ดีมากเจ้าศิษย์รัก เจ้าพูดเองนะ

อย่ามาโทษอาจารย์ก็แล้วกัน ฮ่าๆ

เฮ้อ

วันนี้ท่านเจ้าสำนักอาจจะไม่มาปรากฏตัวที่เขากระบี่

ข้าต้องไปให้ได้

งานชุมนุมยุทธภพใกล้เข้ามาแล้ว

จุดประสงค์ที่พวกเจ้ามา ข้ารู้ดีแล้ว

ขอท่านเจ้าสำนักเปิดเขากระบี่ด้วยครับ

ศิษย์ก็ขอร้องเช่นกันครับ

แท่นกระบี่อันตรายยิ่งนัก

ข้าจะนำทางไปเอง ตามข้ามา

ท่านเจ้าสำนัก?

ไม่ใช่...

ข้าลองคิดดูอีกทีแล้ว

โชคชะตาของพวกเจ้า ต้องไขว่คว้าด้วยตัวเอง

วิถีกระบี่ที่ได้มาด้วยมือตัวเอง ถึงจะก้าวไปได้ไกล

พวกเจ้าสองคนต้องไปกันเอง

ทำไมเมื่อกี้ท่านอาจารย์... ไม่สิ ศิษย์พี่?

ท่านเจ้าสำนักพูดถูกแล้ว

กระบี่เลือกนาย ไม่อาจฝืนบังคับได้

พวกศิษย์จะไปแสวงหากระบี่ด้วยตัวเองครับ

ศิษย์น้อมรับคำสั่ง

ทำไมกัน?

เมื่อกี้ข้ารู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของค่ายกลอาคม

เอาเถอะ

จี้อวี้เทียน...

ศิษย์น้อง อีกสักพักยิ่งขึ้นไปสูงก็ยิ่งอันตราย

แม้เขากระบี่จะ รกร้างมานานแล้ว

แต่ปราณจิตของอดีตเจ้านายกระบี่บางเล่มยังไม่สลายไป

ยังคงพยศอยู่มาก

ทำตามกำลังที่มีนะ / ครับศิษย์พี่

ศิษย์น้องเล็ก ตามมาเร็ว

นี่เป็นกระบี่ที่ดีเล่มหนึ่งเลย

กระบี่จอมมาร...

ไอหยินหนาแน่นเกินไป

ไม่เหมาะกับเจ้าหรอก

แล้วศิษย์น้องคิดว่าข้าเหมาะกับแบบไหนล่ะ?

เป็นไปไม่ได้! ถอยไป!

กระบี่เล่มนี้มีชื่อว่า "โลหิตชะโลมผา"

นี่มัน...

กระบี่ของจอมมารโลหิตในอดีต

นับแต่นี้ไป เจ้าคือเจ้านายของกระบี่เล่มนี้

แท้จริงแล้วเจ้าเป็นใครกันแน่?

ข้าก็เป็นแค่ศิษย์คนหนึ่งของสำนักกระบี่

เป็นศิษย์น้องของเจ้า

งานชุมนุมยุทธภพ

ท่านอาจารย์ฝากความหวังไว้กับเจ้ามาก

อย่าทำให้ท่านอาจารย์ผิดหวังล่ะ

แล้วศิษย์น้อง ตกลงเจ้าจะเลือกกระบี่เล่มไหน?

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ สหายรัก

กลับไปซะ ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา

รออีกหน่อยเถอะนะ สหายรัก

ไปกันเถอะ พวกเราลงเขาฟังคำสั่งกัน

ศิษย์น้องไม่ได้เลือกกระบี่เหรอ?

ข้าไม่มีกระบี่ที่อยากเลือกหรอก

ข้าอยากจะตีขึ้นมาเองสักเล่ม

ตีขึ้นมาเองสักเล่มงั้นเหรอ?

ข้าคุ้นเคยกับช่างเหล็กที่เชิงเขาคนหนึ่ง

ไปเถอะ ไปพบท่านอาจารย์ก่อน / อือ

เรียนท่านเจ้าสำนัก ศิษย์ได้กระบี่ดีมาจากสุสานกระบี่ครับ

ไม่เลว

เป็นเพราะความเมตตาของท่านอาจารย์ครับ

ฮ่าๆๆๆๆๆ

จี้อวี้เทียน ขอนอบน้อมพบท่านเจ้าสำนักเป๋ย

จี้อวี้เทียน อ๋อ...

สองท่านนี้คือศิษย์ของท่านเจ้าสำนักสินะ

ท่านเจ้าสำนักเป๋ยวรยุทธล้ำลึก

สง่างามหลุดพ้นจากโลกียะ

มิน่าเล่าถึงสั่งสอนศิษย์เช่นนี้ออกมาได้

คนนี้หน่วยก้านมั่นคง

นับเป็นผู้มีพรสวรรค์ที่ดี

ส่วนคนนี้รูปร่างหน้าตางดงามยิ่งนัก

ทั้งสองท่านเคยคิดจะเข้าสำนักหยินหยางของข้าบ้างไหม? / เอาไว้ค่อยคุยกันเถอะ

เอาเถอะ เอาเถอะ

จะว่าไป ข้ามีอาวุธเวทชิ้นหนึ่งที่น่าสนใจมาก

แค่เขย่าเบาๆ ก็ปั่นป่วนอารมณ์ของผู้ที่สวมกระดิ่งจิตได้

ไม่ทราบว่าท่านเจ้าสำนักเป๋ยสนใจอาวุธเวทประเภทนี้หรือไม่?

อาวุธเวทกระจอกๆ ไม่คู่ควรให้พูดถึงหรอก อ๋อ?

งั้นก็ลองดูหน่อยเป็นไร

อา!

จอมยุทธ์น้อยท่านนี้

ลองเขย่าดูหน่อยดีไหม

ไม่ได้นะ... เป็นอาคมผนึกบนตัวท่านอาจารย์จริงๆ ด้วย

เจ้านี่ วันข้างหน้าข้าจะต้องฆ่ามันให้ได้

สั่นอีกไม่ได้แล้วนะ

สั่นอีกนิดเดียวท่านอาจารย์จะเสร็จแล้วนะ

ท่านเจ้าสำนัก ดูสิครับ คมกระบี่นี้ยาวและคมกริบ

หากผสานกับเจตจำนงกระบี่ที่แน่วแน่

อานุภาพจะต้องเพิ่มพูนขึ้นอย่างแน่นอน

อืม ไม่เลว

เจ้าเนี่ยน เจตจำนงกระบี่ของเจ้าเหมาะกับโลหิตชะโลมผาที่สุด

ส่วนหลินเสวียนเหยียน...

รากฐานของเจ้ายังอ่อน ไปฝึกซ้อมที่ลานฝึกวรยุทธ์ให้เยอะขึ้นหน่อย

ข้าจะทนไม่ไหวแล้วนะ

ไม่ได้นะ... พวกเจ้าสองคนไปฝึกกระบี่ที่ลานฝึกวรยุทธ์ก่อนไป

ข้ายังมีธุระต้องคุยกับเจ้าหอจี้อีกนิดหน่อย

ครับท่านเจ้าสำนัก / ครับ

ดูเหมือนวันนี้ท่านเจ้าสำนักเป๋ยจะอาการไม่ค่อยดีนะ

เปล่า...

ก็แค่...

เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับน่ะ

นอนไม่ค่อยหลับงั้นหรือ?

ข้าว่ากระดิ่งจิตนี่ดูจะถูกใจท่านเจ้าสำนักไม่เบาเลยนะ

เกี่ยวอะไรกับกระดิ่งกันล่ะ

เกี่ยวอะไรกับกระดิ่งกันล่ะ

ปากของท่านเจ้าสำนักเป๋ยเนี่ย

ไม่ซื่อสัตย์เอาเสียเลย ไม่เหมือนร่างกายสักนิด

ดูท่าการสั่งสอนสั่งสมตลอดหนึ่งเดือนนั้น

คงยังเอาชนะปากแข็งๆ ของเซียนเซียนเป๋ยไม่ได้สินะ

แต่ก็ดีเหมือนกัน

แบบนี้ก็เป็นความสนุกไปอีกแบบ ไม่ใช่หรือไง?

ฮ่าๆๆๆ

ข้าชอบเวลาแม่นางเซียนเป๋ยปากแข็งที่สุดเลย

ลองนึกดูสิ แต่ก่อนดีแค่ไหน

ท่านเจ้าสำนักเป๋ยเรียกข้าว่านายท่านตลอดเวลาแท้ๆ

ไฉนพอผ่านไปไม่กี่วัน ถึงไม่ยอมรับข้าเป็นนายท่านเสียแล้วล่ะ

ข้าน่ะเป็นพวกไม่ชอบบังคับขืนใจใครเสียด้วยสิ

เอาแบบนี้ดีไหม

เจ้าถอดเสื้อผ้าออก แล้วเดินเที่ยวในสำนักกับข้าสักรอบ

ถ้าเจ้าอดทนไปตลอดทางจนถึงตำหนักนอนโดยไม่เสร็จสมอารมณ์หมายได้

วันนี้ข้าจะยอมถอนตัวออกจากสำนักกระบี่ไปเอง เป็นอย่างไร?

แล้วถ้าข้าแพ้ล่ะ?

เช่นนั้นวันนี้ก็ให้ข้าจัดการเจ้าตามใจชอบ ดีไหมล่ะ?

ทำไม... ทำไมข้าต้องฟังเจ้าด้วย

เฮ้อ ช่างเถอะ ช่างเถอะ

งั้นข้าก็จะรอศิษย์รักทั้งสองคนของเจ้ากลับมาที่ตำหนักใหญ่นี้

แล้วต่อหน้าต่อตาพวกเขา

ข้าจะอธิบายให้ฟังอย่างดีเลยว่ากระดิ่งนี้ใช้อย่างไร

รับคำท้าแล้วจะเป็นอย่างไรเล่า

ข้าจะเดินไปกับเจ้าเอง

ทว่า

ข้าไม่มีทางแพ้เจ้าหรอก

แม่นางเซียนเป๋ย ปากข้างล่างของเจ้านี่ซื่อสัตย์จังเลยนะ

น้ำหยดไหลลงพื้นหมดแล้ว

ตกลงจะไปหรือไม่ไป

ฮ่าๆๆๆ ไปเดี๋ยวนี้แหละ ไปเดี๋ยวนี้ ฮ่าๆๆๆ

ปล่อยนะ

ท่านเจ้าสำนักเป๋ยรออะไรอยู่เหรอ

นั่นมัน...

หนาว...

มันหนาว

แล้วนี่คืออะไรล่ะ

เหนื่อยแล้วใช่ไหม ท่านเจ้าสำนักเป๋ย

พวกเราพักผ่อนกันสักหน่อยเถอะ

ข้าบอกแล้วไง

ว่าเจ้ามันไม่ได้เรื่อง / ข้าชอบความสนุกแบบในตอนนี้ที่สุดเลย

ฮ่าๆๆๆ

เล่นกี่ทีก็ไม่เคยเบื่อจริงๆ

เจ้าน่ะก็แค่นี้แหละ

แม่นางเซียนเป๋ย ถึงปากเจ้าจะแข็งมาก

แต่ดูเหมือนยอดอกของเจ้าจะแข็งยิ่งกว่าปากเสียอีกนะ

ฮ่าๆๆๆ

ไม่ได้รู้สึกสบายเลยสักนิด

ท่านเจ้าสำนักเป๋ย

พวกเราเปลี่ยนสถานที่ แล้วไปต่อกันเถอะ

ข้า...

ไม่มีวันแพ้

ดีๆ

งั้นพวกเราไปที่ระเบียงทางเดินกันเถอะ

ค่อยๆ สนุกกันไป ฮ่าๆ

เหอะ

ข้างหน้าไม่มีอะไรบังแล้วนะ แม่นางเซียนเป๋ย

ถ้าเดินผ่านตรงนี้ไป เรื่องต้องแตกแน่ๆ เลย

แม่นางเซียนเป๋ย

ข้าว่าคลานข้ามไปดีกว่าไหม

ถ้าคลานไป พวกศิษย์ข้างล่างจะได้มองไม่เห็นเจ้าไง

ข้าเป็นถึงเจ้าสำนักกระบี่อันเกรียงไกร

จะให้เลียนแบบสุนัขคลานงั้นเหรอ เฮอะ

เอาเถอะ

งั้นข้าจะส่งเสียงตะโกนตรงนี้แหละ

เรียกศิษย์รักทั้งสองคนของเจ้าขึ้นมาให้หมดเลย

เขาจริงๆ ด้วย

ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้

โอ้ จอมยุทธ์น้อยท่านนี้ฝึกกระบี่ได้ไม่เลวเลยนี่

ทว่าท่าตั้งรับของท่วงท่าที่สามใจร้อนเกินไป

กระบวนท่าจบเลยยังไม่มั่นคง

ขอบคุณที่ชี้แนะครับ

มิสู้ให้ข้าช่วยชี้แนะเจ้าอีกสักสองกระบวนท่าไหม

ท่าตั้งรับของเจ้านี้น่ะ

ต้องผ่อนไหล่ลงก่อน

เจ้าหอจี้

ถ้าท่านไม่มีอะไรทำก็รีบไปทำธุระของท่านเสียทีเถอะ

อย่ามาขัดขวางการฝึกซ้อมเลย

เช่นนั้นข้าก็ไม่รบกวนจอมยุทธ์น้อยแล้ว

ท่านเจ้าสำนักเป๋ยแพ้แล้วนะ

ใครแพ้กัน ข้ายังไม่ได้เสร็จสมเสียหน่อย / งั้นหรือ?

อย่าส่งเสียงดังไป

จะให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง

คราวนี้ถ้าเจ้าอดทนไม่เสร็จสมอารมณ์หมายได้

ข้อตกลงก่อนหน้านี้ยังคงถือเป็นจริง

ไม่ได้รู้สึกอะไรสักนิด

มีอะไรให้ไม่กล้าเดิมพันกัน

ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยสักนิด

ท่านเจ้าสำนักเป๋ย ขาของท่านกำลังสั่นอยู่นะ

นั่น... นั่นมันเพราะความหนาวต่างหาก

หนาวงั้นหรือ?

มีดีแค่เนี่ย?

ท่านเจ้าสำนักเป๋ย สั่นขนาดนี้แล้วยังจะเสแสร้งอีก

ออกแรงหน่อยสิ ไม่ได้กินข้าวมาหรือไง

เจ้า...

ก็แค่...

ความหนักแน่นระดับนี้ ไม่สบายเลยสักนิด

แล้วเหตุใดท่านเจ้าสำนักเป๋ยถึงได้ตอดรัดแน่นขนาดนี้ล่ะ

กลัวหรือว่าอยากได้กันแน่?

กลัวเจ้าจะขายหน้าน่ะสิ

ร้องครางออกมาให้เขาได้ยินสิ

ว่าเจ้าสำนักกระบี่คนนี้ร่านแค่ไหน

เจ้า...

อ๊า!

มีความสามารถแค่นี้เองเหรอ

อ้อ แล้วถ้าเป็นแบบนี้ล่ะ?

ไม่ได้รู้สึกสบายเลยสักนิด

ไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิดเดียว!

ท่านเจ้าสำนักเป๋ย ทีนี้ใครเป็นฝ่ายแพ้กันแน่?

ข้าไม่ได้แพ้!

แม่นางเซียนเป๋ย คงไม่ได้คิดจะตลบแตลงไร้ยางอายหรอกนะ?

แล้ว... แล้วแต่เจ้าจะจัดการก็แล้วกัน

เมื่อกี้เหมือนมีคนอยู่ตรงนั้นเลยนะ

ศิษย์น้อง เจ้าจะไม่ฝึกกระบี่แล้วเหรอ?

ข้าจะลงเขาสักหน่อย

ไปหาคนตีกระบี่น่ะ

ในป่าเขารกร้างไกลผู้คนเช่นนี้

ทำไมถึงมีหญิงสาวเช่นนี้อยู่ได้นะ

ต้องเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ที่แอบหนีออกมาแน่ๆ

คงกลัวว่าจะถูกพวกคนรับใช้จับตัวกลับไปสินะ

แม่นาง ในป่าเขารกร้างเช่นนี้มีสัตว์ร้ายชุกชุม

โจรป่าก็ชุกชุม

เจ้า รีบกลับไปเสียแต่เนิ่นๆ เถิด

เจ้าก็เช่นกัน

ข้าก็เช่นกันงั้นเหรอ?

หมายความว่าอย่างไร?

หรือว่า...

ถูกนางดูออกเสียแล้ว?

กังวลไปเองทั้งนั้น

ขอบคุณนะ

เขาดูไม่ออกถึงความเป็นมาของหนังสือเล่มนั้น

ยิ่งไม่รู้ว่า

หญิงสาวที่ไร้ซึ่งพลังยุทธคนนี้

เคยทอดพระเนตรแสงไฟทั้งเมืองเพียงลำพังมาแล้ว

ที่นั่นงดงามมากเลยนะ

ถ้าคุณหนูยินดีล่ะก็

ก็สามารถไปชมดูได้นะ

น่าเสียดายยิ่งนัก

คุณหนูงดงามปานเทพธิดาจุติ

แต่กลับเป็นคนไร้ประโยชน์ที่ไร้ซึ่งรากเซียน

การบำเพ็ญเพียรดั้งเดิมคือพรประทานจากสรวงสวรรค์

เป็นไปตามโชคชะตาบัญชา

ยามนี้ท่านเจ้าหอกำลังวางแผนเรื่องการแต่งงานของคุณหนูอยู่

ศิษย์อัจฉริยะแห่งสำนักเสวียนผู้นั้น ตกหลุมรักคุณหนูตั้งแต่แรกเห็น

สำนักเสวียนและหอหยินหยางที่ไม่เคยดองกันมาก่อน

เกรงว่าคงจะต้องเพราะการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ครั้งนี้

จึงได้มารวมเป็นหนึ่งเดียวกันเสียแล้ว