Original subtitles

-Går det bra? -Ja.

-Berre eit mareritt? -Ja. Men betre enn å vere her.

-Korleis hamna du her? -Eg lagar dokumentar i Ittoqqortoormiit.

-I Scoresbysund. -Dokumentar?

Eg vil fortelje historia deira. Få henne ut.

-Klimaendringane øydelegg livet deira. -Så du er ein visjonær.

Det trur eg ikkje. Det gjer ikkje noko frå eller til uansett.

Jau. For ein veit aldri. Det kan vere verdt det.

Men folk gir blaffen. Sjølvstyret gir blaffen i desse menneska.

-Det trur eg ikkje. -Jau.

Far min har den nest høgste stillinga i sjølvstyret.

Alt skal handle om økonomisk sjølvstende. Alt!

-Kva var det? -Eg veit ikkje.

-Ser du noko? -Nei.

-Kva gjer vi? Faen! -Slapp av.

Norske tekstar: Vegard Bakke Bjerkevik

TYNN IS

-Skal du ikkje legge deg? -Orsak, kan eg få låne Liv litt?

Det er greitt.

Då går vi.

-Så ... -Kva har hendt?

Eg fekk ein e-post i går med eit bilete av Viktor.

Og ein beskjed: "Trekk avtalen, så får han leve."

-Du hadde rett. -Og vi svarar ikkje på krava til terroristar.

-Ja, men no gjeld det Viktor. -Og vi veit at e-posten er ekte?

Politiet har ikkje funne ut noko.

Vi svarar.

-Har du datamaskina di? -Ja ... Kan eg få henne?

Her skal du sjå.

Her er beskjeden.

OK.

-Er du sikker på at dette er lurt? -Han slepp ikkje fri før du droppar avtalen.

Då gjer eg det.

-Så tek eg han opp igjen seinare. -Det er for høgt spel.

-Om dei finn ut at du bløffar ... -Kva skal eg gjere?

Du må overlate det til meg. Dette er uansett eit gjennombrot.

Liv ... Det er den andre tingen eg må snakke med deg om.

Du er for involvert i dette, spesielt no.

Eg vil ikkje at du skal hamne i ein ny situasjon som kan skade barnet.

Det veit eg at du ikkje vil.

-Katarina vil ta deg av saka. Eg er einig. -No som vi har fått eit gjennombrot?

Dei har ikkje svara.

-Kanskje seinare. -Du skal reise heim i dag.

-Du kan ikkje gjere det! -Jau.

Du arbeider ikkje med denne etterforskinga lenger.

Viktor låg ikkje i grava, fordi han lever. Vi held ord.

Bevis det. Kva heiter Viktors ufødde barn?

-Hei. -Eg skal følge Aaja til skulen.

-Eg trur ho søv. -Ja.

-Har du ein stad å vere? -Sjølvsagt.

-Kven var det? -Kona di.

-Var ho full? -Nei, men ho såg herja ut.

Dette burde aldri ha hendt.

-Vil du ha kaffi? -Nei takk. Eg må kome meg av garde.

-Vi sest på stasjonen? -Ha det.

-Er ho kjærasten din no? -Nei. Kom, så et vi.

Bevis det. Kva heiter Viktors ufødde barn?

Dei forhandlar om å sette oss fri!

Ikkje Carl. Dykkar tur.

-Liv ... -Han lever!

Han lever. Reis heim. Ver så snill.

Du ...

Eg må snakke med rådet.

Gjer det du må.

Sasja, det er Liam.

Eg er lei for det eg gjorde, men vi må prate.

Sasja?

Orsak. Feil rom.

-Det var nok rett rom. -Nei.

Korleis skal ein kunne velje? Trekke avtalen for å redde eit liv?

Eller la vere å bøye seg for terror?

-Men det er ikkje så enkelt. -Kvifor ikkje?

-Tenk om eg gjer slik at han døyr. -Det er ikkje du som har kidnappa han.

Eg veit det har vore tøft. For oss òg.

Men vi held ut fordi dette er livsverket ditt.

Det er eit fælt val, men seinare har du kanskje ikkje støtte for avtalen.

Eg veit det.

Hei. Du, eg har eit skup her.

Frå e-post-lekkasjen: Minister har affære med sekretæren

Martin Overgaard. Har du ein kommentar? Det går rykte om fleire bilete.

Martin. Éin kommentar!

-Christine? Christine! -Ja, eg er her.

-Kva er det som skjer? Det er ute overalt. -Kva då?

Forholdet vårt! Det er i nyhenda.

Vi nektar for alt. Eg må snakke med kona.

Dei har alt! E-post, flytider, hotell ... Kvar einaste beskjed eg har skrive!

Nei, helvete! Bileta eg har sendt deg.

Vi seier at eg ikkje ville noko meir. Då får du sympati.

Kva bablar du om?

Faen! Faen!

OK ...

Ja? Kom inn.

-Det gjer meg vondt, Martin. -Dette er berre byrjinga.

Dei har alt frå datamaskina mi.

-Det var vel difor du ville avslutte møtet. -Kva skulle eg elles gjere?

Orsak. Kan vi få vere aleine litt?

-Men eg ... -Det er greitt, Christine.

Eg forstår korleis du har det.

Men du. Dei skal ikkje få knekke oss med intrigane sine.

Det er for seint. Media går heilt amok.

Men eg trur eg veit korleis eg kan få fokuset bort frå deg.

Eg trur dessverre at eg har ei meir interessant sak.

-Beit han på? -Ja.

-Han trur det var russarane som lak. -Bra.

-Kva er dette? -Har du sjekka lommene mine?

-Har du skjult bevismateriale? -Det ville eg aldri gjort.

-Kva er det? -Berre noko vi fann der oppe.

-Kvifor har du ikkje levert det inn? -Eg gløymde det berre.

Vi prata i timevis i går, og du nemnde ikkje at du har eit kort frå ein gissel?

Beklagar.

-Er det meir du har gløymt? -Nei.

Beklagar. Eg likar deg, men eg kan ikkje ha deg i gruppa lenger.

Kva? Kvifor?

Sjølv om det ikkje var med vilje, er det ikkje godt nok. Eg må kunne stole på alle.

-Er det på grunn av oss to? -Nei.

Du er suspendert så lenge etterforskinga varer.

Eg skal vere kort. De ventar at eg skal avslutte møtet no.

Men Elsa Engström har bede om å få ordet.

Takk.

Ja, kva kan eg seie?

Vi veit alle kor stort press Danmarks utanriksminister har vore under.

Russarane dreiv utpressing mot han.

Og hittil har dei greidd å unndra seg ansvaret for alt som har hendt her, -

- og påstått at ingenting har hatt noko med avtalen å gjere.

La meg fjerne all tvil de måtte ha.

Dette ...

... er min politiske rådgivar Viktor Baker.

Dei kjem til å drepe han.

Med mindre eg trekker avtalen.

Sympatien og medmenneskelegdomen vår -

- blir brukt som våpen mot oss. For å svare på kravet ditt, Mr. Lisov ...

Nei, eg kjem ikkje til å trekke avtalen.

Han er for viktig for framtida til planeten vår.

Og dersom Viktor blir drepen på grunn av det, -

- legg eg ansvaret på Russland -

- og ikkje på oss som prøver å gjere verda betre ved å få slutt på redslene -

- som oljeindustrien alltid og overalt fører med seg.

Forslaget mitt er enkelt.

At Arktisk råd vedtek å utvise Russland frå rådet -

- med omgåande verknad.

Då kan vi diskutere avtalen i fred utan at desse omsynslause metodane -

- påverkar avgjerdene våre. Takk.

-Eg må seie at dette ... -Ein augneblink.

La oss røyste over det.

Avgjerda må vere samrøystes om vi ser bort frå Russland.

-Island? -Einig.

Einig.

Einig.

-Einig. -Einig.

-Einig. -Einig.

Dei har forsøkt å sabotere dette forumet for samarbeid i Arktis.

Eg har valt, som utanriksminister i Danmark -

- med ansvar for Grønlands utanrikspolitikk, -

- å erklære den russiske delegasjonen for persona non grata.

Dei må reise med ein gong.

... gi informasjon om kva som skjer no.

Mange veit ikkje kva dei skal gjere, om dei skal vende heim -

- eller satse på at det går fly i morgon.

Vi har akkurat fått ei melding frå ministermøtet på Grønland -

- om eit krav frå kidnapparane, av rådgivaren til utanriksministeren.

Utanriksministeren seier at ho ikkje vil gå med på kravet til kidnapparane.

Eg kjem ikkje til å trekke avtalen.

Han er for viktig for framtida til planeten vår.

Og dersom Viktor blir drepen på grunn ...

Liam! Ikkje kast meg ut.

Kva faen? Sasja.

Dei leitar etter meg. Anton leitar etter meg.

Du må hjelpe meg. Ver så snill.

Gøym deg der inne.

Eg kjem!

Hei. Kva kan eg hjelpe deg med?

Eg ville berre spørje om miss Jakovna har kontakta deg.

-Kven? -Aleksandra Jakovna.

Å ... Nei.

Den russiske delegasjonen skal dra, og vi vil ikkje reise frå henne.

-Kva er det de gjer? -Toalettet.

De må gå. Dette er mitt private rom!

Vi vil berre sjå til at ho ikkje plagar dykk.

Kom dykk ut! Elles ringer eg etter vaktene. Eg skal melde frå om dette.

Sjølvsagt. Beklagar at vi forstyrra.

-Dei dreg. -Og så?

Eg veit ikkje.

Miss Engström. Høyr her, Elsa. Du skal få ein siste sjanse.

De har rådgivaren min. Kom med henne, elles får det følger.

Eg har følgt med på informasjonskrigen dykkar i årevis. Korleis de vrenger fakta.

Men dette er på eit nytt nivå.

Du har min rådgivar, ikkje omvendt.

Og det vil du angre på. Farvel, Mr. Lisov.

Eg må snakke med deg!

Slapp av, karar. Kom og sett deg.

Som svensk etterforskar krenker du den diplomatiske immuniteten min.

Eg tek ikkje del i etterforskinga. Eg veit at de har han. Eg har bevis.

Kva då?

Mannen på skipet, han som hjelpte kidnapparane om bord. Han er russisk.

Andrej Sokolov. Ifølge opplysingane våre er han russisk agent, fødd i Murmansk.

Gjekk ut frå krigsskulen i Kaliningrad i 2004. Vi veit alt!

Vi har også leitt etter han. Eg lånte dette av politiet.

Vi hadde aldri høyrt om Andrej Sokolov og ville finne ut av saka.

-Pisspreik. -Du trur meg ikkje, gjer du?

Det er dette all vestleg etterretning håper å slå kloa i.

-Kva er det? -Etterretningsdatabasen vår.

Andrej Sokolov. Ser du? Det namnet finst ikkje her.

Kva vil du at eg skal gjere?

-Kaliningrad 2004, ikkje sant? -Ja.

Dette er avgangsklassa frå Kaliningrad i 2004.

-Veit du korleis han ser ut? -Ja, raudt hår og ...

Han er ikkje der, er han? Då ville eg visst det.

Så kvar i helvete er Viktor?

Eg veit ikkje. Det er sant.

Kva veit du, då?

Kvifor etterforskar du ikkje saka lenger?

Fordi Elsa sender meg heim.

-Kanskje du nærmar deg sanninga. -Kva meiner du?

Eg veit ikkje, men her er eit anna perspektiv:

Elsa sende ein annan til skipet, skipet blei angripe, og no blir vi sparka ut.

Vi var det einaste landet som stod i vegen for Elsas avtale.

-Men Elsa ville aldri ... -Ho ville aldri ofre Viktor?

Og du? Så snart du fann ei grav som ikkje skulle bli funnen, blei du sparka ut.

Påstår du at Sverige er innblanda?

Eg veit berre at eit svensk oljeselskap oppdaga ei enorm oljekjelde.

Og eg veit at Russland ikkje er innblanda.

Kva gjer du? Du skal ikkje vere her.

-Hei. -Hei.

Kva ser du etter? Du kan ikkje gå gjennom det.

-Eg vil berre vite ... -Ikkje ta originalar. Det merkar dei.

-Kan du hjelpe meg? -Du er jo sjefen her.

Nei, nei, nei!

Kva skjer no? Kva skjer?

-Kva skjer? -Det går bra. Det er ingenting.

Det går bra.

-Hjelp han! -Kva skjer?

Dei ryddar opp etter seg. Dei ...

Nei, nei! Nei! Drep de dei, må de drepe meg, og eg er forhandlingskortet dykkar!

Ho er viktigare enn meg!

Far hennar er den nest mektigaste på Grønland!

Det er far hennar!

De treng henne.

Det går bra. Det går bra.

Orsak, men vil du ta avskil med dei pårørande?

-Sa eg at du kunne kome inn? -Nei. Orsak.

-Ikkje gjer det, då! -Eg tenkte berre ...

Kom deg ut!

Hei, Mati. Har du kopiane mine?

Eg må be om ei teneste til.

-Eg treng ... -Eg vil ikkje vite det. Eg måtte grave djupt.

-Men du fann dokumenta? -Det er berre kopiar.

-Passar du Aaja i kveld? -Greitt.

-Takk. -Ver forsiktig.

Hei. Eg høyrde at du var ute av sjukehuset.

-Ja, eg skal dra. -Heim til Sverige?

Absolutt ikkje. Eg må tilbake til Valley of Seals.

-Kvifor det? -Fordi det var der vi mista dei.

Eg veit du synest eg er sprø, men sjå her.

Ein skulle tru dei blei skotne ved grava og dytta ned. Men det er kulehòl i veggen.

-Så dei blei skotne der? -Det var glasbrot på utsida av vindauget.

-Det betyr at det også blei skote innanfrå. -Det var altså kamp?

Gislane forsøkte å flykte. Og dei drap to av gisseltakarane.

Dei to er danske soldatar frå Siriuspatruljen.

Som han vi såg i Kimmernaqs video. Siriuspatruljen består av tolv mann.

Dei er delt inn i tomannslag og skal dekke ei strekning på 16 000 km.

Det er altfor mykje for dei.

Men eg har funne ut at dei to var stasjonerte på Claveringøya.

-Hadde dei fangane med seg? -Det gir jo meining.

-Det er berre dei som er i området. -Vi treng satellittbilete av Claveringøya.

Eg får neppe det frå det danske politiet, men du ...

Eg skal høyre med Säpo.

Kva er det?

Danmark vurderer å innføre sanksjonar mot Russland.

Vil det øydelegge for Beluga-avtalen?

Sanksjonar er utanrikspolitikk, -

- og Danmark styrer utanrikspolitikken vår.

Så dersom det blir vedteke, blir det ingen Beluga-avtale.

Så det er opp til danskane om dotter mi får leve.

Ho hadde rett. Ho har alltid vore imot ønsketenkinga -

- om ein grønlandsk oljeindustri.

Og sjå på oss no! Det har berre skapt problem.

Ja.

Aller først: Utanriksdepartementet har bede meg om å kalle deg heim.

-Ja. Kva har de funne? -Du kjem heim no?

Ja.

Bra. Og du hadde rett. Det har hendt ting på Claveringøya.

Vi har gått gjennom satellittbilete av alle bygningane der.

-Og vi fann eitt einaste avvik. -Kva då?

Den gamle radiostasjonen ved Eskimonæs.

For to dagar sidan låg han aud. I går kom det snøskuterar.

-Og dei har ikkje flytta seg. -Det er dei.

-Han er der! -Du må sende nokon andre, Liv.

Du må sende nokon andre!

-Å ... -Hei.

Ha det.

Ja ...

Eg ville berre kike innom.

-Takk. -Eg er lei for det.

-Men det er vel best for deg å kome heim. -Det trur eg òg.

-Vi ringer straks vi høyrer noko. -Eg ringer straks eg kjem heim.

-Kjem du? -Ja, straks.

Vi må få med oss avreisa til russarane.

Dette kan vere byrjinga på noko mykje større.

-Du kan ta det utan meg. -Greitt.

-Veit du kvar tinga dine er? -Ja. Eg treng tannbørste, bok og klede.

Bra.

... internasjonale sanksjonar mot Russland etter utviklinga i møtet i Arktisk råd.

-Er du klar? -Skal berre hente tannbørsten.

-Kva gjer du her? -Hysj, venen min!

Eg trong berre ein stad å kvile. Ikkje sei det til nokon.

Ha det.

No kan du kome.

-Hei. Korleis går det? -Vi kan ikkje fastslå når dei døydde.

Landskapet her oppe er ein diger frysar, -

- og det stoppar alt som kan seie noko om dødstidspunktet.

Det er inga nedbryting, ingen dødsflekkar. Brutalt sagt er det berre frose kjøt.

-Ingen spor å gå etter? -Nei.

Og dei to uidentifiserte mennene? Veit vi noko om dei?

Nei. Ikkje enno.

-Du må bu hjå oss når du kjem heim. -Då får vi vere saman.

Eg kjem straks tilbake.

-Er de klare? -Vi kjem!

Skal vi til Eskimonæs i det der?

Han har hatt livet mitt i hendene sine tallause gongar. Og eg lever framleis.

Vi må vise at vi siviliserte land ikkje tolererer desse metodane.

-Det er livsviktig for oss å underteikne no. -Einig.

Vi må vise at vi siviliserte land ikkje tolererer desse metodane.

Eg er einig.

Om vi ikkje blir einige om det, vil desse menneska ha døydd forgjeves.

Eg er heilt einig.

Og vi må gjere det raskt for å vise styrke.

Absolutt.

Eg legg avtalen fram til underteikning i morgon.

-Då vil alt dette endeleg vere over. -Endeleg.

Jepp, det var det.

Eg fekk det med meg.

Den russiske delegasjonen flaug bort i helikopter. Kasta ut av Vesten.

Du, ho og Ville Berger har kjent kvarandre lenge.

-Han finansierte forskinga hennar i Etiopia. -Kven?

Elsa Engström.

-Vi må snakke med henne. -Vi ventar litt.

-Kvar blei ho av? -Anar ikkje.

Dette går ikkje lenger. Eg hoppar av. Mine tilsette har blitt drepne.

Nei, slutt!

Avbryt planen!

Nei, det er ikkje for seint. Nei, nei, nei!

Det er ikkje for seint!

Boreløyve Berger Oil og Grønlands regjering

-På engelsk! -Dei vil ...

Dette er beskjeden: De må gi Berger Oil boreløyve.

Dei set oss fri om de gir dei løyve.