Original subtitles

Er is een wei in mijn ideale wereld.

Waar de wind de boomtakken laat dansen...

en lichtvlekken werpt op de vijver.

De bomen staan rechtop en majestueus en uit elkaar...

en werpen hun schaduw op de wereld eronder.

Want hier in de kribbe van alles dat me lief is...

bewaar ik elke herinnering aan jou.

En als ik bevroren ben in de modder van de werkelijkheid...

ver van jouw liefdevolle ogen...

ga ik terug naar deze plek...

doe mijn ogen dicht...

en vind ik troost, dankzij het simpele feit dat ik jou ken.

Hoi.

Je hebt bloed op je shirt.

Ik kom net van mijn werk.

Wie is vandaag het slachtoffer?

Ik denk dat ik dat zal zijn.

Koffie?

Graag.

Ik ga morgen naar het Reservaat.

Ik dacht Casey mee te nemen en je ouders te bezoeken.

Er is een os gedood in de wei achter hun huis.

Ja, daarom ga ik.

Verlies Casey niet uit het oog in het Reservaat. Goed?

Ik laat hem bij je ouders als ik de boel verken.

Je snapt wat ik bedoel.

Ja.

Case!

Pap? - Kom op, maat.

Goed, ik kom eraan. - Tijd om te gaan.

Waar is jouw geweer nu opgericht?

Kom naar beneden. - Sorry, pap.

Wat is de regel, maat?

Een geweer is altijd geladen, ook als dat niet zo is. Goed?

Ja. - Goed. Kom mee.

Zet alles in de truck. Schiet op.

Goed. - Niet rennen!

Ik ben maandagmiddag terug.

Wees voorzichtig. - Dit is niet mijn eerste sneeuwstorm.

Ja, goed.

Is dit het?

Het is een goede stad met een goede school ook.

Als ik de baan heb moeten we praten over Alimentatie. Hij is duurder dan je denk.

Zorg dat je die baan krijgt en dan praten we erover.

Neem de Togwotee Pas en ga niet via Pinedale.

De storm komt vanuit het zuiden, dus...

Ik ga zeker niet door Pinedale.

Ik zet daar geen voet meer neer.

Nou, succes, hè?

Daar gaan we.

Etenstijd, jongens!

Gaat het?

Prima!

Je moet zijn neus wegduwen als hij die zo tegen je drukt.

Goed? - Oké.

Anders wordt die hoed smerig.

Hij heeft het voordeel dat hij groter is dan ik.

Is dat zo?

Laten we daar dan wat aan doen. Kom mee.

Je moet zijn respect verdienen.

Als je dat doet...

ben jij de baas.

Dus... kom hier...

Zoals ik het je heb voorgedaan, goed?

Wie heeft nu het voordeel dat hij groter is?

Wie is er in het voordeel?

Laat hem maar beginnen. Wees aardig voor hem!

Totdat hij zegt dat je niet meer aardig moet zijn.

Laat hem een rondje lopen.

Dat is het. Loop recht langs zijn voer.

Blijf gaan.

Alsjeblieft. Laat hem zien wie de baas is.

Kun je zijdelings deze kant op komen?

Goed...

Dat is het, jongen!

Blijf komen.

Hou hem in. Hij wil zijn voer. Hou hem in!

Kijk eens aan.

Wat vind je ervan?

Ik haal je eraf. Kom hier.

Leg je hand maar op zijn neus.

Laat hem je ruiken en laat hem je leren kennen.

Hij zal altijd van je houden.

Wat vond je daarvan, jongen?

Net een echte cowboy, hè?

Nee, jongen. Dat was helemaal Arapaho.

WIND RIVER INDIANENRESERVAAT

Hé, kleinzoon!

Oma maakt wentelteefjes voor je!

Heb je al ontbeten? - Alleen eieren.

Nou, ga er dan gauw heen!

De paarden voelen de storm komen.

Dus de politiebaas heeft je gebeld om op die poema te jagen, hè?

Hij heeft gebeld om op 'iets' te jagen.

Ik hoor dat je een os hebt verloren. - Ja, ik zal het je laten zien.

Het is een poema. - Is dat zo?

Hoe gaat het met Wilma?

Ze moet naar een sollicitatiegesprek.

In Jackson. Een hotel, geloof ik.

Jackson?

Gaat ze bij de miljonairs wonen?

De miljardairs hebben jaren terug de miljonairs weggejaagd.

Hou je geld maar.

Als de wolven hun Golden Retrievers opeten...

zakt de waarde van de grond.

Ja, meneer.

Zeg me wat dat is.

Dat is inderdaad een poema.

Er zijn er twee!

Drie!

De moeder en haar twee één jaar oude jongen.

Ze hebben je os een tijdje opgejaagd, zo te zien.

Dat zeiden de agenten ook.

Moeder leert haar jongen hoe ze moeten jagen.

Maar ze is te vroeg met vee.

Mama heeft net haar hele gezin de dood in gejaagd.

Is je sneeuwscooter volgetankt?

Ik heb hulp nodig voor een noodgeval.

Herhaling: Hulp voor noodgeval verzocht.

Antwoord.

Ik ben Bob Gawny van het kantoor van de Sheriff. Wat is uw locatie?

Ik ben in het Wind River Reservaat.

Ten oosten van Boulder Flats.

De FBI doet het rustig aan, hè?

Ja, de weg vanuit Riverton is slecht.

Ik wil haar niet weghalen voor zij het bekeken hebben.

Maar ik wil haar er niet uittrekken in het donker.

We kunnen maar beter van start gaan.

Er is geen spoor, Ben.

Nee, het sneeuwt lekker...

Laat me hem volgen zolang het nog kan.

Dat kan ik niet toestaan.

Dat kan pas als de FBI het ermee eens is.

Heb je haar ouders al ingelicht?

Nee, ik wil het lichaam eerst naar Lander brengen.

Ik snap dat ze op Natalie lijkt...

Het is Natalie.

Daar komt de FBI.

Wat doen die idioten?

Ze kunnen de weg niet zien.

Hier hebben we geen tijd voor.

Ik haal ze wel.

Uw bestemming ligt links.

FBI?

Bent u van de Reservaatpolitie?

Nee, ik breng u naar hem toe.

Het is erg dichtbij. Volg mij maar. Goed?

Ja.

Ik ben Jane Banner.

Bent u alleen? - Ja, alleen ik.

Ik ben Ben Shoyo, baas van de Reservaat Politie.

Dat is Cory Lambert van Vis en Wild.

Hij heeft het lijk gevonden.

En dit is zijn schoonvader, Dan. Jij doet niks, hè?

Ik had dezelfde baan als hij nu.

Ik vind het jammer dat ik u onder deze omstandigheden ontmoet.

Wilt u me het lijk laten zien?

Ik wil niet onbeleefd zijn, maar ik sta hier te bevriezen, dus...

hoe sneller, hoe beter.

Ja, het wordt nog veel slechter, dus als u er zo gekleed naar toe gaat...

Het lijkt ligt hier acht kilometer vandaan. U bent dood voor u er bent.

Ik kreeg de oproep toen ik in de rechtbank van Riverton was.

Dus dit is alles wat ik heb.

U zou winterkleding in die auto moeten hebben liggen.

Dat is geen overheidswagen, maar een huurauto. Ik kom uit Vegas.

Ik was de agent die het dichtst bij de plaats delict was.

Denkt u dat ik het niet red?

Komt u uit Vegas?

Nee, ik ben daar alleen gestationeerd.

Ik kom uit Fort Lauderdale.

Het spijt me, maar als we door blijven praten...

We bereiden u binnen voor. - Dank. Pardon...

Zie je wat ze ons gestuurd hebben? - Ja...

Thermisch ondergoed kan je achterwerk omhoog drukken.

Maar de jouwe is daar al, denk ik.

Dit zou moeten passen. U bent mager.

Dank u.

Hebt u handschoenen? - Nee.

Lievehemel. Hoe konden ze u hierheen sturen?

Dank u.

Breng ze terug zodra u klaar bent. Ze waren van mn kleindochter.

Het is geen cadeau.

Hoort u me?

Ja, natuurlijk.

Oké.

Hé, maat...

Ik heb nog een paar uur meer nodig.

Voor mijn werk.

Een paar uur?

Dit is onze dag.

Ik beloof het.

Blijf bij opa. - Het wordt lichter. We gaan.

Twintig minuten terug was er nog een sneeuwstorm.

Het komt in golven.

Het kan een uur zonnig zijn en daarna ben je weer terug in de hel.

De storm komt terug. - Iets om naar uit te kijken!

Hier.

Weet u zeker wie het is?

Niet zeker, nee.

Natalie Hanson.

We noemen dat voorlopig maar 'zeker'.

Woont ze in de buurt?

Ja, Fort Wakashie.

Ten noorden van hier.

Hoeveel ten noorden?

Een rit van dertig minuten.

Goed, dan is ze niet van huis weggelopen.

Heeft niemand gemeld dat ze vermist werd? Haar ouders?

Nee.

Ja. Daarom hebben we u gebeld.

Hoe ervaren is uw lijkschouwer?

Laten we zeggen, dat hij niet om werk verlegen zit.

Ik wil dat ze onderzocht wordt op verkrachting.

Als de voorlopige schouwing gedaan is, moet haar lichaam naar Loveland.

En haar spullen moeten ook mee. Die wil ik ook laten onderzoeken.

Ik beschouw dit als een moordzaak.

Hoe goed kent u dit gebied?

Alsof het mijn werk is.

Omdat het dat is.

Kan ze ergens vandaan gerend zijn? Is er iets in de buurt?

Het dichtstbijzijnde huis is hier vijf kilometer vandaan.

Ten zuid-oosten van hier.

Daar ligt Sam Littlefeathers huis.

Ja.

Een grondig onderzoek naar het gedrag van zijn zoons zou goed zijn.

Er zijn dichterbij geen gebouwen?

Er zijn boortorens, hier acht kilometer vandaan.

Ze hebben mobile homes voor de arbeiders, maar...

die zijn dicht in de winter.

Waarom zou een tienermeisje hier zijn?

Jongeren komen hier op hun sneeuwscooters en...

houden grote feesten in de sneeuw.

Maar toch niet op blote voeten...

Wat denk jij?

Ik weet alleen wat de sporen zeggen.

Verdomme, dat is alles wat we hebben.

Kom maar, dan laat ik het je zien.

Zie je deze?

Dat zijn haar tenen. De voorkant is veel dieper dan de achterkant.

Dat betekent dat ze rende. Kom maar. Ik laat het je zien.

Ze rende tot ze hier neerviel.

Zie je die plas bloed?

Daar raakte haar gezicht de sneeuw.

Weet je dat het hier 's nachts twintig graden onder nul wordt?

Als die koude lucht in je longen komt en je rent,

dan bevries je ze en je longen lopen vol met bloed.

En dat begin je op te hoesten. Dus waar ze ook vandaan kwam...

Ze rende helemaal tot hier.

Haar longen zijn hier geknapt.

Ze heeft het nog tot daar volgehouden en is toen in haar eigen bloed gestikt.

Hoe lang kan iemand hier op blote voeten rennen?

Oh, dat weet ik niet...

Hoe bereken je iemands wil om te blijven leven?

Vooral in deze omstandigheden.

Ik kende dat meisje.

Ze was een doorzetter.

Dus wat je ook denkt over hoe ver ze heeft gerend...

Zij heeft verder gerend.

Ik moet naar mijn zoon terug.

Zou je me willen helpen?

Mag ik hem een paar dagen lenen?

Wat?

Hij werkt niet voor mij.

En vergeet niet dat je nog een poema doden moet.

Er zijn er drie en dat ben ik niet.

Sorry, maar wat doe je eigenlijk voor werk?

Jager.

Ben je een poemajager?

Ik jaag op roofdieren.

Goed. Wil je er dan voor mij op één jagen?

Goed.

Pap?

Ja, maat.

Kun je niet slapen?

Ik had een nachtmerrie.

Oké. Waarover?

Wie was zij?

Kom hier.

Wil je melk? - Nee.

Ze was een meisje dat verdwaald was in de sneeuw. Dat is alles.

Wat is dit?

Dat is werk, jongen.

Is ze net zo doodgegaan als Emily?

Zij stierf in de kou.

Dus net als Emily?

Ja, jongen.

Ik ben bang van wel.

Hé... Het spijt me.

Heb je de stad gevonden? - Net aan.

Identificeert de familie het lijk? - Ja.

Hebben ze nog gezegd waarom ze haar niet als vermist hebben gemeld?

Ze logeerde bij haar vriendje. Dus zij maakten zich niet ongerust.

Ze was 18. Ze kon doen wat ze wou.

Oké Randy, de klok loopt.

Ik houdt dit ongeveer vijf minuten vol, dus begin.

Ik zal snel zijn.

Goedemorgen, ik ben Randy Whitehurst, lijkschouwer.

Ik ben Jane Banner. FBI.

Zoals hier zit, heeft ze een diepe snee boven haar wenkbrauw.

Twee gebroken ribben.

Koudvuur aan beide voeten tot aan de enkels.

Koudvuur aan haar neus en haar linker hand.

Koudvuur aan haar voeten is stage 4, dat kun je aan de zwelling zien hier.

Zie je dat dat? - Ja.

Haar vagina is ingescheurd op verschillende dieptes.

Denk je aan meerdere verkrachters? - Dat kan ik niet vaststellen.

Kan er één zijn die haar meerdere keren heeft verkracht.

Ik heb een uitstrijkje gemaakt en opgestuurt naar het FBI lab.

Op jou verzoek.

Over 6 weken heb ik het DNA onderzoek en misschien dat we daar wat mee kunnen.

Wat denk je dat de doodsoorzaak is?

Dat ga je niet leuk vinden, ze is gestikt.

Als, het zwaar beneden nul is en je adem de lucht in dan klappen je longblaasjes.

Dan krijg je vloeistof in de longen en als de lucht koud genoeg is dan bevriest dat.

Heb je niet geluisterd, dit is een moord. - Dat kan ik niet.

Je moet rekening met de omstandigheden houden.

Ze is veelvoudig verkrachting, geslagen.

De omstandigheden is uw vak.

Niet het mijne. Nou, ik laat het u zien.

Het hoeft niet aan me te worden uitgelegd.

Dit zou zeker een moordzaak kunnen zijn.

Ze zou niet door sneeuw hebben gerend als ze niet was aangevallen.

Maar ik kan de doodsoorzaak niet rapporteren als een moord.

En ik krijg geen FBI-team hierheen, tenzij u dat wel doet.

Ik ben hier niet om de zaak op te lossen.

Ik moet een doodsoorzaak loskrijgen en een team hierheen krijgen.

Toon de verkrachting of de geweldpleging aan en...

Als het niet onder de jurisdictie van de FBI valt,

valt het onder het Bureau voor Indiaanse Zaken.

Kijk niet naar mij. Ik ben eraan gewend dat ik geen hulp krijg.

U hebt zes agenten voor een gebied zo groot als Rhode Island.

Ja, dat weet ik.

Ik wil niet onbeleefd zijn, maar dit lost u alleen met veel geluk op.

Dat weet ik ook.

We weten alle drie dat het moord is.

Als de aanklager dat verklaart, onderschrijf ik het graag.

Maar ik kan het gewoon niet in de doodverklaring zetten.

Dank u.

Ik waardeer je toewijding. Dat is ongewoon voor FBI-agenten.

Maar Randy staat aan onze kant.

Als mijn chef zijn verslag zie, roept hij me terug naar Vegas.

En niet dat ik nou zoveel bij te dragen heb,

maar ik ben het enige dat jullie hebben.

Ja.

Dus jullie hebben hem nooit ontmoet? - Nee.

En ze sprak nooit over hem?

Niet met mij.

Waarom liet u uw dochter dan logeren bij een knul die u niet kende?

Ze was een volwassene. - Net aan.

Wat betekent dat?

Niet iets goeds...

Kijk...

Ik wil u niet beledigen.

Ik probeer u alleen te begrijpen, meneer Hanson.

Ik probeer te helpen.

Waarom beledig jullie soort ons altijd eerst als jullie ons willen helpen?

Ik weet niet waarom ze het me niet zei, maar ze was achttien...

en ik koos ervoor haar te vertrouwen. Een verkeerde keuze.

Goed, en uw vrouw? Sprak uw dochter wel met haar?

Spreekt u met uw moeder?

Haar naam is Annie, toch? Is zij hier?

Ze is in de slaapkamer. - Ik wil haar graag spreken.

Ga uw gang.

Dank u. Is de slaapkamer daar? - Die kant uit.

Jane... - Ja.

U hebt er toch geen bezwaar tegen, hè?

U hebt mijn toestemming niet nodig. U bent volwassen.

Net aan.

Ik zou je kunnen zeggen dat het makkelijker wordt.

Maar dat is niet zo.

Als er al enige troost is...

dan is het dat je aan het verdriet went.

Ik ben naar een bijeenkomst voor rouwverwerking gegaan.

In Casper.

Wist je dat?

Waarom weet ik niet.

Ik wilde dat het rotgevoel zou verdwijnen.

Ik wilde antwoorden op vragen, waarop geen antwoord was.

De therapeut op die bijeenkomst kwam naast me zitten.

Die zei iets wat me is bijgebleven.

Ik weet niet of het is wat hij zei...

of hoe hij het zei.

Hij zei: 'Ik heb goed nieuws en slecht nieuws.'

'Het slechte nieuws is dat je nooit meer als voorheen zult zijn.'

'Je bent nooit meer honderd procent. Nooit meer.'

'Je hebt je dochter verlorenen niets kan dat vervangen.'

'Het goede nieuws is...'

'dat zodra je dat accepteert, je jezelf toestaat te lijden.'

'Dan laat je jezelf toe om haar in gedachten te bezoeken.'

'En dan zul je je al haar liefde herinneren...'

'...en alle vreugde die ze gekend heeft.'

Het gaat erom, Martin...

dat je je niet moet laten leiden door het verdriet.

Doe je dat wel, dan ontneem je je...

dan ontneem je jezelf elke herinneringen aan haar.

Van de eerste tot de laatste.

Van haar eerste stapje...

tot haar laatste glimlach.

Je maakt ze allemaal dood.

Laat de pijn toe, Martin.

Begrijp je me?

Laat het toe.

Dat de enige manier om haar bij je te houden.

Ik ben gewoon moe, Cory.

Ik ben de strijd met dit leven zo moe.

Wat je nu doet, is voor je zoon.

Drugs is tegenwoordig zijn familie.

We zijn hem ook kwijt.

Hij woont wel gewoon verderop in de straat, maar hij is weg.

Ik verwacht dat ze erachter zullen komen

dat hij hier op een of andere manier mee te maken heeft.

Hij gaat om met die jongens van Littlefeather.

Is dat zo? - Ja.

Rijd jij die FBI-agente rond zodat ze niet verdwaalt?

Dat hebben ze me gevraagd.

Maar dat doe ik niet.

Wat doe je dan wel?

Ik ben een jager, Martin.

Wat dacht je dat ik doe?

Als je degene vindt die dit heeft gedaan...

dan maakt het me niet uit wie het is...

Begrijp je me?

Op de plek waar ze staan.

Ga dan van mijn veranda af en doe het.

Natalies broer woont hier met Sam en Bart Littlefeather...

en een echte klootzak, gemaand Frank Walker.

Dat joch van Hanson is slecht, maar die anderen zijn gewoon kwaadaardig.

Dus pas op jezelf.

Moeten we niet wachten op ondersteuning?

Dit is geen gebied van ondersteuning, Jane.

Dit is het gebied van 'Je staat er alleen voor'.

Hoor die shit-muziek eens!

Ik zoek Chip Hanson. Is hij er?

Niet hier, bro. - Wie ben jij?

Wie ben jij, verdomme?

Ik ben van de FBI. Ben jij Sam?

Nee.

Ben je high, Sam?

Hoeveel keer heb ik je al gearresteerd?

Sheriff, wat is er, bro?

Waar is je broer?

In de gevangenis, waar jij hem hebt ingestopt.

Is hij niet voorwaardelijk vrij?

Kijk aan, het rechtssysteem werkt.

Oh ja, ik moet je iets geven van mijn reclasseringsambtenaar.

Ik heb het hier. - Laat je handen zien!

Cory, kijk uit!

Cory heeft die twee buiten. Laten we gaan.

Hij leeft nog. We moeten een ambulance bellen.

Een ambulance is op een uur afstand.

Laat hem maar liggen.

Hij is niet dood, Ben.

Zoals ik zei: laten we gaan.

Gaat het? - Ja.

De magere is Natalies broer. - En die ander?

Dat is Frank Walker.

Wat zal je vader trots zijn. - Mijn vader zit in de bak, lul.

Dat weet ik. Daar heb ik hem ingestopt.

Wat is er met je zus gebeurd, Chip? - Wat?

Speel geen stommetje!

Wat is er met haar?

Wat heeft die pummel gedaan?

Welke pummel?

Ging ze om met een blanke?

Ken je hem? Weet je wie hij is?

Weet je hoe hij heet, Chip?

Je zei net: 'Ging'.

Waarom zei je 'Ging'?

Waarom zei ze: 'Ging'?!

Ze zei net: 'Ging'!

Omdat ik haar verderop verkracht en vermoord vond, jongen.

Daarom.

Nee.

Wat?!

Ga jij maar. Ik breng Chip naar Lander...

en probeer de naam van dat vriendje uit hem te krijgen.

Ik zeg je: we vinden hem op deze manier.

Nee, we gaan naar zijn werkadres of woonadres.

Oh ja?

Waar werkt hij dan?

Waar woont hij?

Denk je dat die zakken ons iets gaan zeggen? Ik niet.

Je zoekt aanwijzingen, maar je ziet alle tekenen over het hoofd.

Ik zal het je laten zien.

Zie je dit? Dit is een sleespoor.

Kun je ze op de berghelling zien? Gebruik deze maar.

Oké...

Kun je de rand zien?

Volg mijn hand. Zie je mijn hand? - Ja.

Ik haal hem weg en kijk nu.

Zie je dat?

Zie je die schaduw daar?

Ik denk van wel.

De sneeuw begint het te bedekken. Maar ga nu omhoog, de berg op.

Zie je die sporen de berg op gaan?

Ja, ja. - Oké.

Natalies lichaam werd maar even verder gevonden.

Dus iemand pakte de slee hier en reed helemaal daarheen.

En er zijn geen sporen terug. Waarom denk je?

Zoals ik zeg...

De antwoorden liggen daar.

Hé, luister...

Ik weet niet hoe ik dat moet doen. Ik ben geen spoorzoeker.

Dat is niet erg. Ik doe niet anders.

Je hebt me gevraagd je te helpen, hè? - Ja.

Dan moeten we gaan nu ik dat nog kan.

Goed.

Waarom stoppen we?

De storm breekt zo los.

De bomen staan te dicht op elkaar om te rijden.

Vanaf hier moeten we lopen.

Kom mee.

Doe deze aan. - Oké.

En nu?

Nu lopen we.

We volgen deze sleesporen naar het zuiden.

Klaar? - Ja.

Volg mij maar.

Lievehemel...

De laatste kilometer liepen we.

We hebben diepe sporen achtergelaten, dus...

ik kan ze daar nog wel heenbrengen, als je dat wilt.

Ik bespreek het met de chef van de BIA.

Waarschijnlijk wil hij dat wel.

Het beveiligingsteam heeft camera's rond het gebied staan.

Ik ga daar morgenochtend heen. Misschien staat er wat op tape.

Hebben die twee die vastzitten, nog iets gezegd?

Dat zijn geen praters, Jane.

Die jongens willen juist de gevangenis ingaan.

Dat is een overgangsritueel.

Ik denk zelfs dat ze ernaar uitkijken.

Drie maaltijden, een bed en gratis kabel-tv...

Alles beter dan hier. Zo zien zij het.

Laten we hun DNA met het sperma vergelijken.

Kan ik met ze praten? - Nee, sorry.

Wat ze jou vertellen, mogen we niet in de rechtszaak gebruiken.

En dat geldt ook voor alles wat we doen op grond van wat jij ons erover vertelt.

Wat als ik het je niet vertel, maar alleen weet?

Ja, met agent Banner.

Ja, meneer... - Ben...

Ik ken die jongens sinds ze kunnen lopen.

Ik moet het huis verzegelen.

De achterdeur gaat open vanaf de binnenkant.

Kijk jou eens...

Kijk jou eens. Ik heb niks gedaan.

Je hebt anders de laatste jaren genoeg gedaan.

Het is deze plek, man.

Kijk eens wat het van ons wegneemt.

Wat het van jou heeft weggenomen.

Ik zeg niet dat het leven eerlijk is, want dat is het niet.

Voor ons alle twee.

Maar wat kun je eraan doen?

Dit land... is alles wat we over hebben. - Hoe bedoel je: 'We'?

Het enige inheemse aan jou is je ex-vrouw en een dochter die je niet kon beschermen.

Als je toen detective had gespeeld...

Daar mag jij niet over praten.

Hoor je me?

Ga daar zitten.

Ga je mij de les lezen over mensen beschermen?

Terwijl jij drugs verkoopt, die ze doodt?

Anders dan de meesten, had jij juist veel kansen om hier weg te gaan.

Het leger, de universiteit: de keus was aan jou.

Kijk eens wat jij koos!

Kijk eens wat jij koos.

Krijg wat, jij.

Ik heb hem ontmoet.

Ja?

Die klootzak was bijna van jouw leeftijd.

Ik wilde hem te lijf gaan.

Dat mocht ik niet van Natalie.

Liefde is echt blind, hè?

Hij is beveiliger op een van die boorplatforms.

Weet je niet hoe hij heet?

Matt...

Matt nog wat.

Wie weet het wel?

Sam wist het.

Vraag het aan hem.

Jij spreekt Sam veel eerder dan ik.

Denk je dat ik zo wilde worden?

Ik word zo kwaad...

dat ik tegen de hele wereld wil vechten.

Weet je hoe dat voelt?

Ja.

Ik heb besloten om te vechten tegen dat gevoel.

Omdat ik dacht dat de wereld zou winnen.

Wat had ik nou gezegd? Heeft hij nog wat gezegd?

Ik weet het: ik wil het niet weten.

Je gaat morgen toch naar die boorplatforms, hè?

Ja...

Natalies vriend werkt daar.

Wat?

Nee! Verdomme, zeg het niet tegen mij.

Deze zaak lost zichzelf op.

Cory...

Ik wil dat je morgen meegaat naar de boorplatforms.

Wolven vang je niet als je zoekt waar ze kunnen zijn.

Je zoekt waar ze geweest zijn.

Ze zijn hier geweest.

Hé.

Gaat het?

Het ging wel eens beter.

Het komt allemaal weer terug, hè?

Misschien.

Heb je met Ben en dat FBI-meisje een posse gevormd om dit op te lossen?

Ik probeer alleen te helpen.

De antwoorden die je zoekt, vind je niet.

Ongeacht wat je vindt.

Dit gaat niet over Emily.

Tot ziens, Cory.

Matt Rayburn.

Ken je hem?

Vonden we hem in de sneeuw? - Ja, we hadden zijn vingerafdrukken.

Hij is een beveiliger voor boorplatforms.

Juist.

Is dat het?

Ben ik nu ontslagen? - Nee...

Kom binnen. - Oké.

Even opwarmen. - Ja.

Wil je iets drinken?

Graag.

Ik heb melk, koffie of bronwater.

Water is oké. - Goed.

Doe alsof je thuis bent.

Alsjeblieft. - Dank je.

Dat is mijn dochter Emily.

Ze is drie jaar geleden overleden.

Wat erg.

Wil je weten hoe?

Ja, maar...

Ik ook.

Ik werkte als gids voor jagers in Pinedale.

En het sneeuwde erg.

Dus ik had zowaar een avond vrij.

Dus ik boekte een motel, belde mijn vrouw en zei: kom vannacht hier.

Als je twee kinderen hebt en je zit het halve jaar op een berg...

dan heb je niet veel tijd voor elkaar.

Dus we lieten Emily

op Casey passen. Hij was toen vijf, zij zestien.

Toen werd bekend dat wij de stad uit waren.

Dus een paar schoolvriendinnen kwamen langs en nog een paar anderen en...

ook mensen die geen vrienden waren.

Dus die kleine bijeenkomst werd een groot feest, denk ik.

Toen...

Ik weet het niet...

Er zijn veel...

De volgende ochtend werden we gebeld.

Van Natalie.

Ze zei dat Emily vermist werd.

Ze maakte zich ongerust natuurlijk. Ze waren elkaar beste vriendinnen.

Wij waren erg beschermend voor Emily.

We probeerden alles te plannen.

Ze was zo'n geweldige meid.

Maar even verslapte onze bescherming.

Ik zeg het je. Misschien krijg je ook eens kinderen.

Je kunt nog niet met je ogen knipperen.

Niet één keer. Nooit.

Een schaapsherder bij de Wind Rivier vond haar.

Ongeveer 30 kilometer van huis.

Hoe ze daar is gekomen, weet ik niet.

Uit de autopsie kwam niet veel, want de coyotes hadden haar aangevreten.

Het spijt me...

Sorry, dat ik emotioneel word.

Sorry.

Kun je me aanwijzen...

waar het toilet is?

Recht die kant uit.

Dank je.

Een wei in mijn ideale wereld.

Emily heeft dat geschreven.

Hierdoor werd ze toegelaten

op de zomercursus Schrijven van de Colorado State Universiteit.

Schreef ze het voor jou?

Het maakt niet uit voor wie het is.

Alleen van wie het komt.

Het spijt me van eerder vanavond.

Ik probeer alleen het juiste te doen.

Ik weet niet echt wat die Hanson jongen je gezegd heeft, maar...

maar ik hoop een situatie als vandaag voortaan te vermijden.

Dus als hij iets gezegd heeft dat ik moet weten, dan zou ik dat graag horen.

Hij zei alleen dat Natalies vriend Matt heette.

En je hebt al ontdekt wie dat is.

Je had ook kunnen bellen voor die informatie.

Ik wilde weten waarom je me helpt.

En dat weet ik nu, dus...

Morgen...

Zouden we dan eens niet met 120 km per uur op die sneeuwscooters kunnen rijden.

Ja, natuurlijk.

Als je liever wel in die greppel valt waar we overheen hadden kunnen vliegen.

Oké... Jij wint.

Welterusten.

Oké.

Tot morgen.

Tot morgen.

Je trilt meer dan zij.

Nou, het is zo koud dat je kont eraf vriest.

Ja, onder nul volgens mij.

Ja, min zes. En daar is het nog veel kouder.

Hé, maat. - He, hoe gaat het met je?

Wat doe jij hier?

Die sporen van het huis van de Littlefeathers naar het lijk...

Ik ga kijken waarheen ze leiden. En jij?

Jane is de enige met bevoegd gezag daar. Ik wil wat extra krachten.

Praat jij ze bij?

Ja, natuurlijk.

Het boorplatform heeft camera's rondom het terrein.

Dus hopelijk is er wat gefilmd.

En we inspecteren ook Matt Rayburns mobile home...

op iets dat hem in verband brengt met de zaak.

Heb je een huiszoekingsbevel? - Ik ga het vriendelijk vragen.

Kun je daar vanaf het Littlefeather huis komen?

Dat is een zware rit met twee kloven erin.

Ik graaf je liever niet uit. Dus dat raad ik niet aan.

We nemen de raffinaderij-weg erom heen.

Je moet dus 80 km afleggen om 5 km te overbruggen.

Welkom in Wyoming.

Hebben jullie geen bericht gehad dat het lente is?

Als je iets vindt, roep me dan op via de walkie-talkie.

Doe ik, Bob.

EIGEN TERREIN VERBODEN TOEGANG

Goedemorgen. - Goedemorgen.

Kan ik jullie helpen?

Ja, werkt Matt Rayburn hier? - Ja. Weet u waar hij is?

Dat wilde ik u ook net vragen.

Hij kreeg een paar dagen geleden ruzie met zijn vriendin.

Zij vertrok en hij ging haar achterna. Daarna hebben we 'm niet meer gezien.

Wanneer was dat?

Drie dagen geleden.

We weten niet wat we moeten doen.

We wachten op antwoord van het bedrijf of we hem moeten ontslaan of jullie inlichten.

Alles goed? - Ja, ze zijn hier voor Matt.

Hebben jullie hem gevonden? Is hij oké?

Wat is er met jullie twee gebeurd? - Hoe bedoelt u?

Jullie zien er gehavend uit.

Als je met 90 km per uur een dennentak raakt, gebeurt dit met je.

We rijden twee keer per dag het terrein rond.

Jullie moeten gezichtsschermen opdoen.

Ik vroeg om helmen, maar de chef zei: Sneeuw is toch zacht?

Het bedrijf staat in Texas, dus...

Woont Matts hier op het terrein? - Ja, wij allemaal.

Kunnen we zijn mobile home zien?

Ja, natuurlijk. Ik loop er met je heen.

Wat is er aan de hand, baas? - Ze zijn hier om Matt.

Hier is jullie eindpunt...

Is er iets gebeurd? Weet u waar hij is?

Dat zoeken we uit.

Zijn vriendin heeft hem als vermist gemeld.

Hoe kan dat? Ik hoorde dat jullie haar net voor de storm hadden gevonden.

Pardon?

Ik hoorde haar naam op de radio toen jullie haar vonden.

Ik heb haar naam niet genoemd.

Misschien luisterde u niet.

Wat doen jullie, verdomme? - Wat?

Waarom komen jullie om me heen staan?

Wat bedoelt u?

Wat denk je dat ik bedoel? Jullie richten vanuit drie kanten op ons!

Laat dat wapen los! Laat vallen!

Leg dat wapen neer!

Draai je om en op je knieën!

Lazer op! Dit is het ministerie van Energie in een Reservaat, lul!

Je overtreedt de wet door hier te zijn!

Dit is gehuurd land in een Reservaat. Jullie hebben geen gezag.

Denk je dat ik je niet doorheb? Doe het en kijk wat er gebeurt!

He blanke, laten we gaan! - Wat doen we?

Deputy, je hebt geen bevoegdheid.

Je breekt federale wetten. Leg je wapen neer.

Nee! Jullie hielden ons onder schot! - Zeg maar wat ik moet doen!

Blijf staan! County Sheriffs hebben geen bevoegdheid!

Oké, rustig aan allemaal! - FBI!

Dit is federaal land en ik ben de enige met bevoegd gezag!

Nu allemaal de wapens neer!

Goed. Iedereen!

We hebben allemaal hetzelfde doel.

En ik wil dat jullie terugtreden

en je handen van je wapen afhaalt.

Kijk...

Dillon, wapen in je holster.

Krijg de klere, man. Verdomme!

Je moet die klootzakken in bedwang houden, dame.

We zijn hier verdomme gewoon aan het werk.

Ja, als wij langskomen is je werk over, lul.

Evan, doe je wapen nu in je holster!

Goed, jullie gaan allemaal links van me staan. Toe!

Niemand achter me. Begrepen? - Gesnapt, lul.

Jongens, kom hierheen!

Haal allemaal alsjeblieft diep adem!

Deputy, doe je wapen in je holster.

Zag je het niet?

Nu sta je onder arrest, snap je me?

Je zag het niet.

Breng ons naar Matts mobile home. Nu!

Ja, mevrouw.

Ben, hoor je me?

Ben, hoor je me?

Ben!

Dit hier is het.

Woont hij samen met iemand?

Ja, met mij en Pete Mickens.

Zit Pete er nu in?

Ja, hij slaapt. Hij heeft nachtdienst.

Kan ik je helpen?

Ja, ik zoek mijn prins op het witte paard.

Ik dacht dat hij hier woonde.

Nou, eh... Ik heb mijn witte paard niet bij me.

Oh, dat is niet erg. - Dat vind je niet erg, hè?

Weet je wel hoe fijn het is om je te zien?

Enig idee? Man oh man!

Hoe ben je hier gekomen? Ik heb je auto niet horen aankomen.

Nou, mijn auto wilde de film van acht uur zien in Lander.

Dus ze heeft me afgezet bij de oprit.

Wat heb je gedaan? Gewoon door de sneeuw gelopen?

Als Superwoman.

Nou, ik vond je het waard. - Je vond mij het waard?

Wil je alsjeblieft binnenkomen?

Je bent de slechtste vrouw ter wereld. Weet je dat?

En New York?

Je zou New York verschrikkelijk vinden. Ga een maand daarheen...

en je voeten raken niks anders dan cement.

Oké, Chicago dan?

Verdomme, schat. Dat is hetzelfde als New York, alleen kouder.

Meer misdaad. Als je daar van houdt...

Vind je dat grappig?

Goed, Los Angeles dan?

Luister. Gebruik dat word nooit meer in mijn bijzijn.

Daar is het warm. - Ik zat nog liever in Irak.

In Irak is het warm.

Ik zal je wat zeggen: ik weet er een.

Ik weet er een.

Ik was eh...

Ik was gestationeerd in een stadje genaamd Point Mugu.

Ongeveer een uur ten noorden van L.A.

Het is Kerstmis. Ik word wakker. Ik ben alleen.

Maar de Marine organiseert tijdens Kerstmis voorstellingen in de mess

voor jongens zonder familie.

Ik wilde voor die onzin niet blijven, dus...

ik pakte mijn auto en vluchtte er tussenuit.

En ik kwam terecht in een bergstadje, dat Ojai heet.

Ik kom eraan en zie allemaal vruchtbare wijngaarden.

Bergen erom heen, die het stadje beschermden.

En de mensen daar glimlachen allemaal naar elkaar...

als ze elkaar begroeten.

Ik weet nog dat ik dacht: ze hebben allemaal een blik in hun ogen

alsof ze een gezamenlijk geheim hebben. Alsof zij ergens achter gekomen zijn.

En midden in de stad is een Spaanse nederzetting.

Daar wordt de kerstmis gehouden.

Kerstmis vieren met 20 graden.

Ik plukte een sinaasappel van een boom,

ging op een bankje zitten en luisterde naar een koor, terwijl ik die sinaasappel opat.

En het was de beste Kerst van mijn leven.

Daar wil ik wonen.

Goed.

Laten we in Ojai gaan wonen.

Goed. - Ja.

Hoe laat is het?

Ik dacht dat ze vannacht in de stad bleven.

Ik ook. Het spijt me, Nat.

Sluit gewoon de...

Heb je drank? Heb je Wodka?

Wat heb je? Geef het.

Geef me die. Wil jij er een?

Het ruikt hier naar seks.

Zijn jullie twee daarbinnen?

Hebben we een bruidssuite, verdomme?

Wat hebben jullie gedaan, hé?

Wat hebben jullie gedaan?

Nou, goedendag zeg.

Hoi, Pete. - Hallo.

Ik vraag me af wat je onder die lakens hebt.

Curt, wil jij 'm roepen? - Kom op, Pete.

Ik heb de dame gevraagd wat ze onder die lakens heeft.

Een donzen jas, Pete. Niet erg sexy.

Nou, dons klinkt mij goed in de oren.

Curt, haal je hem hier nog uit?

Mattie, wacht even... Ben jij ook naakt?

Ben jij ook naakt? Wat hebben jullie gedaan?

Curt, haal 'm uit m'n kamer. - Kom op, Pete!

Ben jij ook naakt? Wat hebben jullie gedaan?

Hé Curt, wil je hem komen halen?

Pete, kom op! - Ik wil alleen even een kijkje nemen.

Hé Curt, kom hier en haal hem eruit.

Ik snap niet waarom je dat niet wil doen, man.

Een kijkje! Een kijkje!

Wat mankeer je, verdomme?!

De seinen op rood! Waarom?

Hou mij niet voor de gek, meisje.

Je loopt hier een beetje je kontje te showen.

En ik zag hem en nu wil ik een...

Ik wil alleen een kijkje nemen. Wat ga jij doen, grote vent?

Toe, Pete.

Wat ga jij doen. Toe! Wat ga jij doen, grote vent?

Oh, ik snapt het. - Hij wil niet delen.

Vrienden delen.

Wat krijgen we nou?!

Ben je bang voor die prairie-nikker?

Haal 'm weg! - Pak Mattie!

Haal hem eraf! Mattie, stomme lul!

Hou hem vast!

Zo trots ben je nu niet meer, slet.

Nu is het mijn beurt, klootzak.

Ga weg.

FBI! Doe open!

Weet u zeker dat er iemand is?

Hé, Pete, het is Curtis.

De FBI staat voor de deur. Doe open!

Jane, ga weg bij die deur!

Krijg de tering. Daar gaan we!

Pete, ben je oké? - Ik ben geraakt!

Wie niet?

Pete, gaat het? - We zijn oké.

Hoeveel hebben we neergeschoten?

Twee die niet meer opstaan. ' Nee, ik sta wel op.

Verdomme, de vrouwen hier hebben ballen!

Heeft iemand gezien waar dat vandaan kwam?

Kun je staan? - Ik weet het niet...

Nou, kom daar snel achter want we zijn nog niet klaar.

Waar is hij? - Ik weet het niet.

Curtis!

Mike!

Hé, Curtis! - Achter mobile home drie!

Ben je oké?

Ik help je naar binnen.

Hoe erg ben je gewond? - Ik weet het niet.

Het lijkt alsof er een paar kogels doorheen zijn gegaan.

Maar alleen stukjes, dus je redt het wel.

Eens kijken...

Ik kijk hier.

Oké.

Hou dat vast. Stevig drukken. - Ja. Goed.

Geef me je walkie-talkie.

Ik maak het meeste kans als ik per helikopter hier weggehaald wordt.

Die heb jij zeker niet, hè?

Nee.

Geef me je walkie-talkie.

Grijp hem.

Ik neem hem niet mee terug.

Dat moet je weten.

Dat weet ik.

Grijp hem.

Weet je waar je bent?

Nee.

Dat is Gannet Peak.

Hoogste berg in Wyoming.

Op de heetste dag in augustus, ligt er sneeuw op.

Vandaag is het te koud om te sneeuwen.

Luister, man. Laten we gewoon even praten. Goed?

Laten we gewoon even praten, alsjeblieft.

Graag.

Verdomme! Waar zijn mijn laarzen? Waar zijn mijn laarzen?

Weet je, ik heb hier alle tijd.

Jij niet.

Dus gaan we praten? Of blijf je janken?

Luister, ik...

Ik heb fouten gemaakt. Goed?

Wat heb je dan gedaan?

Kijk, ik ben geen wetsdienaar.

Ik ben maar een vent die voor je zit.

Dus mij kun je wel de waarheid vertellen.

Als je de waarheid spreekt, geef ik je een kans.

Luister nou alleen maar naar me!

Je weet hoe het hier is in deze bevroren hel.

Er is niks te doen!

Niks. Geen vrouwen! Geen lol!

Alleen die verrekte sneeuw. En die verrekte stilte. Dat is alles.

Mijn voorouders kwamen hier gedwongen.

Ze zaten hier een eeuw vast.

Die sneeuw en stilte...

waren het enige dat hen niet was afgenomen.

Dus wat heb jij weggenomen?

Ik weet het niet... Ik weet niet wat je bedoelt.

Heb jij ook iets weggenomen?

Nee.

Je moet wel eerlijk tegen me zijn. Goed?

Word je wel eens dronken?

Eenzaam?

Wat dan?

Als je het hebt gedaan, wees dan een man en zeg het.

Zeg: 'Ik heb haar verkracht'.

Ik heb haar verkracht.

Ik heb haar verkracht. Ja!

En haar vriend?

Die zat je in de weg, dus die heb je doodgeslagen?

Een knikje is niet genoeg.

Je moet het zeggen. - We sloegen hem.

We hebben hem dood gemaakt.

Goed.

Doe het alsjeblieft niet.

Ik bevrijd je.

Je bent vrij.

Waarheen? Waar kan ik heen?

Ik ben een man van mijn woord.

Als jij de waarheid zou vertellen,

zou ik je een kans geven.

Je krijgt dezelfde kans als zij.

Welke kans kreeg zij dan?

Wacht. Welke kans kreeg zij?

Als je die snelweg haalt, ben je vrij man.

Waar is die snelweg?

Weet je hoe ver van het boorplatform ik Natalies lichaam heb gevonden?

Negen kilometer.

Blootsvoets.

Dat is een krijger.

Dat is een krijger.

Jij, jij komt niet verder dan 200 meter.

Je kunt maar beter gaan.

Ik snap het niet.

Wat wil je dat ik doe?

Ik wil dat je rent.

Hoe voel je je?

Ik voel me goed.

Ik heb iets voor je.

Misschien doet het je wat aan je thuis denken.

Kleine krokodil.

Maak me alsjeblieft niet aan het lachen.

Het is een alligator.

Hij zal je beschermen. Beter dan dat kogelvrije vest, hè?

Daar mag ik geen grappen over maken. Die heeft je leven gered.

Jij hebt mijn leven gered.

Nee.

Jane, jij bent een sterke vrouw.

Je hebt zelf je leven gered.

We zouden alle twee eerlijk moeten zijn.

Ik had geluk.

Nou, het geluk woont hier niet.

Geluk woont in de stad.

Het woont hier niet.

Het woont daar waar je wel of niet door een bus wordt geraakt.

Of je bank wel of niet wordt beroofd.

Of je tegen een bellend iemand aanloopt als je de straat oversteekt.

Dat is geluk. Dat is winnen of verliezen.

Hier overleef je of geef je je over. Punt.

Dat wordt bepaald door je kracht en je geestkracht.

Wolven doden niet herten die geen geluk hebben.

Ze doden de zwakke herten.

Jij hebt voor je leven gevochten, Jane.

En nu heb je de kans om ermee door te gaan.

Jij mag naar huis.

Ik weet niet wat je aan het doen bent.

Ik ga je uit een tijdschrift voorlezen.

"Tien tekenen dat hij op je valt."

Dit opent echt je ogen...

"Hij kijkt je aan als hij praat."

Is dit leuk bedoeld?

Ze heeft negen kilometer in de sneeuw gerend.

Ja, dat heeft ze gedaan.

Hallo?

Martin?

Martin!

Hé.

Martin?

Annie?

Waar is die verf voor bedoeld?

Het is mijn doodsgezicht.

Is dat zo?

En hoe weet jij dat dat zo is?

Dat weet ik niet.

Ik heb het gewoon verzonnen.

Want er is niemand meer om het me te leren.

Ik wilde er het bijltje bij neergooien.

Toen rinkelde de telefoon.

Wat nooit goed is.

Maar vandaag wel.

De eerste keer in een jaar dat Chip me gebeld heeft.

Waar is hij?

Het station.

Ik wilde hem op gaan halen.

Zodra ik deze rommel van mijn gezicht had afgehaald.

Ik heb gehoord wat er is gebeurd.

Ik hoorde dat er nog steeds één op de vlucht is.

Nee.

Niemand is op de vlucht.

Hoe is hij eruit gegaan?

Jammerend.

Maak het Chip niet te moeilijk.

Lijden is zwaar voor je als je er niet in geoefend bent.

Ik moet hem gaan ophalen.

Maar ik moet hier gewoon even zitten.

Even maar.

Heb je tijd om even bij me te blijven zitten?

Ik ga nergens heen.

Hoewel alle andere culturen vast staan bij vermiste personen

bestaan er geen gegevens van vermiste indiaanse vrouwen.

Niemand weet hoeveel er vermist worden.

Vertaling: Theresa van der Gruit.