Original subtitles

‫تعجب می‌کنم که ‫دختر خوشگلی مثل تو،

‫علاقه‌مند به یادگیری جادوی سیاه باشه.

‫خب، فقط کنجکاوم.

‫داشتم فکر می‌کردم شاید یه روزی،

‫بتونم یه کتاب در موردش بنویسم

‫و به گوش کل دنیا برسونمش.

‫قبل از اینکه بیام اینجا،

‫توی آفریقا در مورد جادوی وودو تحقیق کردم.

‫موضوعیه که همیشه برام جذاب بوده.

‫امیدوارم بتونی بهم کمک کنی،

‫توی تحقیقاتی که اینجا دارم، هندرا.

‫هوم. آره.

‫یه چیزایی در مورد جادوی «لیک» می‌دونم.

‫می‌گن بدوی‌ترینه،

‫اما در عین حال خطرناک‌ترین هم هست.

‫یه استادِ لیک می‌تونه به میل خودش تغییر شکل بده،

‫و هر کاری که دلش می‌خواد بکنه،

‫مثل یه حیوون، یا یه درخت،

‫یا حتی یه آدم دیگه.

‫یه جورایی عجیبه، نه؟

‫واقعاً باورنکردنیه.

‫می‌گن با جادوی «لیک» می‌شه آدم کشت.

‫اما نکته‌ش اینجاست که هیچ قتلی رو...

‫...نمی‌شه ثابت کرد، اگه از این جادو استفاده شده باشه.

‫خب، حالا پایه هستی تو این کار کمکم کنی؟

‫هندرا، بی‌خیال، اذیت نکن.

‫به کمکت نیاز دارم، باید کمکم کنی.

‫خیله‌خب.

‫تمام تلاشم رو می‌کنم که کمکت کنم.

‫اما خودت می‌دونی که نمی‌تونم قولی بهت بدم.

‫خیلی ممنون.

‫دمت گرم، هندرا.

‫هوم.

‫کتی.

‫دیگه وقتشه بری خونه.

‫پس خودت چی؟

‫کجا می‌خوای بری؟

‫منم دارم می‌رم خونه.

‫فردا هم کله‌ی سحر شروع می‌کنیم، باشه؟

‫راست می‌گن.

‫اصلاً هیچ بویی نداره.

‫پس تو هم داستان رو شنیدی؟

‫آره، از دوستات شنیدم،

‫سوریانی و جوجا.

‫اما کل اطلاعاتش در همین حد بود.

‫نمی‌تونست بهم بگه کی این بازی رو شروع کرده.

‫خب، هنوز یه دنیا...

‫...راز و رمز توی بالی هست، می‌دونی که؟

‫خودمم بعضی وقتا سخت باورم می‌شه.

‫واسه همینم هست هندرا، که انقدر به...

‫...این جادوی لیک علاقه‌مند شدم.

‫می‌خوام از تموم راز و رمزهای...

‫...این شاخه‌ی عجیبِ جادوی سیاه سر دربیارم.

‫و تنها راهی که می‌شه این کار رو کرد،

‫اینه که خودم یادش بگیرم.

‫درست مثل وودو که یاد گرفتم،

‫همون جادوی سیاه آفریقا.

‫وقتی تموم بشه، کتاب خیلی خفنی از آب درمیاد.

‫وقتی کامل بشه.

‫شک ندارم همین‌طوره.

‫کتی، وودو یا هر جادوی سیاه دیگه‌ای،

‫جلوی این جادوی لیک هیچی نیستن.

‫اون‌جور که من شنیدم،

‫لیک از همه‌ی جادوها قدرتمندتره.

‫هندرا، راستشو بگو، تو به «لیک» اعتقاد داری؟

‫یا همه‌ش چرنده؟

‫من به ماوراءالطبیعه و جادوی سیاه هم باور دارم.

‫ولی اینم فکر می‌کنم که یه جورایی،

‫درباره‌ش زیادی پیازداغشو زیاد کردن.

‫پس می‌بینم که واقعاً به «لیک» باور داری، مگه نه؟

‫مجبورم باورش کنم، کتی.

‫برای یاد گرفتنش باید ذهن آدم صاف باشه، نه؟

‫ولی می‌ترسم ذهنم نتونه صاف و ساده بمونه وقتی که...

‫کنار یه دختر خوشگل نشستم.

‫ماهندرا، شاید من و تو تنها کسایی باشیم

‫که جرئت کردیم کنار این همه اسکلت قدیمی همدیگه رو ببوسیم،

‫و این جمجمه‌ها.

‫همه‌ش به خاطر توئه.

‫بزن بریم خوشگله، وگرنه روح‌ها شاکی می‌شن.

‫اوه.

‫تو! واقعاً منو زهره‌ترک کردی!

‫یه خبر داغ برات آوردم.

‫اوه جدی؟

‫چه خبر مهمی؟

‫اون رفیقمو که بهت گفته بودم یادته؟

‫همین الان بهم گفت که تونسته پیداش کنه.

‫یه استاد «لِئاک» که به‌زودی باهات حرف می‌زنه.

‫دمت گرم، هندرا.

‫خب پس بهم بگو، کی قراره...

‫...شانس دیدنش رو پیدا کنیم؟

‫عجله نکن.

‫فقط دندون رو جگر بذار.

‫باشه. سعی می‌کنم صبور باشم.

‫خب، کتی، این همون‌جاییه که سرش توافق کردیم.

‫اوه، ولی اینجا خیلی سوت و کوره، عین قبرستونه.

‫آره، ولی کتی یادت نره که ما الان...

‫...با نیروهایی درافتادیم که خیلی فراتر از...

‫...تجربیات روزمره‌مون هستن.

‫الان دیگه باید منتظر هر اتفاقی باشیم.

‫یعنی این یعنی استاد لِئاک داره میاد؟

‫آره. حالا فقط باید منتظر بمونیم تا ظاهر بشه.

‫هی، یه چیزی دیدم!

‫هان؟ پس کجاست؟

‫اونجا رو می‌بینی؟

‫حق با توئه. می‌بینمش!

‫اون کپه شاخ و برگ انگار داره می‌لرزه.

‫همین‌طوره، نه؟

‫ولی هندرا، اینا که فقط یه مشت شاخ و برگ خشک نیستن.

‫فکر می‌کنی خودشه؟

‫احتمالش هست.

‫عجیبه. نگاش کن.

‫به نظرت چرا داره همین‌طوری دور خودش می‌چرخه؟

‫شاید می‌خواد مطمئن بشه که

‫کسی متوجه حضورش نمی‌شه،

‫مگر اینکه مجبور بشه.

‫حالا قدم بعدی چیه؟

‫چیکار باید بکنیم هندرا؟

‫کتی.

‫فکر کنم این خنده رو می‌شناسم.

‫این خنده‌ی وحشتناک، نشانه‌ی

‫خبیث‌ترین فرقه بین همه‌شونه.

‫اون دیگه چیه؟

‫آره. خنده‌های «لیک» علامت مخصوصشونه.

‫و همیشه قبل از ظاهر شدنشون، صدای خنده میاد.

‫خطرناک‌ترین چیز در موردشون اینه که راحت می‌تونن آدم بکشن!

‫اون کیه؟

‫کتی، اون مرتیکه دیگه حتماً می‌دونه ما اینجاییم.

‫بیا بریم جلو.

‫خب، تو دیگه کدوم خری هستی؟

‫اسمم ماهندراست.

‫دیروز هماهنگ کرده بودم که بیام اینجا ببینمتون.

‫هوم.

‫اما اون دختر جوونی که باهاته کیه و

‫چیکار داره؟

‫راستش، اصلاً خودش بود که می‌خواست ببیندتون.

‫هوم.

‫که اینطور؟

‫پس تو دیگه چرا همراهش اومدی؟

‫اِم، من فقط دارم همراهیش می‌کنم.

‫اینجا غریبه‌ست.

‫آهان.

‫دختر خیلی خوش‌بر و روییه.

‫اسمش چیه؟

‫از کجا اومده؟

‫کاترین کین، اهل آمریکا.

‫اونجا دیگه کجاست؟

‫خیلی دوره.

‫هوم.

‫بگو ببینم واسه چی می‌خواستی منو ببینی.

‫چون می‌خوام یاد بگیرم...

‫قوی‌ترین جادویی که تو این دوره و زمونه پیدا می‌شه.

‫بسیار خب، من قدرتمندترین جادوی سیاه دنیا رو بلدم.

‫منم بزرگ‌ترین استادم.

‫ما مخوف‌ترین جادوی موجودیم.

‫جادوی لیک!

‫از فردا این دختره رو می‌پذیرم،

‫اون می‌شه مریدِ من!

‫بسیار خب، حالا بریم سرِ شروط!

‫اما از کجا بدونیم که فردا،

‫خودِ تو میای؟

‫نه یکی که خودش رو جای تو زده؟

‫ما تو رو نمی‌شناسیم.

‫هوم.

‫دلت می‌خواد صورتم رو ببینی.

‫باشه پس.

‫ولی خوب براندازش کن.

‫این صورت رو هیچ‌وقت از یاد نمی‌بری.

‫این قیافه‌ایه که امشب از من می‌بینی، جوون.

‫ولی یه چیزی رو باس یادت باشه.

‫هر بار که آفتابی بشم، صورتم عوض می‌شه.

‫احدی منو نمی‌شناسه.

‫چون صورتم هیچ‌وقت ثابت نیست، هر بار یه جوره!

‫آره، درسته.

‫درباره رسم و رسوم غربی‌تون شنیده بودم.

‫وقتی آدما می‌خوان خداحافظی کنن،

‫با هم دست می‌دن، این‌جوری...

‫این‌طوری!

‫درسته.

‫حالا دیگه وقتِ جدا شدنه.

‫من باید برم، پس فعلاً خداحافظ!

‫بیا با هم دست بدیم، کاترین.

‫اه!

‫این‌جا بوی گندی می‌آد.

‫خیلی شجاعی.

‫منتظرت بودم.

‫تو دیگه کی هستی؟

‫من کی‌ام؟

‫من ملکه‌ی لیک هستم.

‫همونی که دیشب دیدیش.

‫کجایی، ارباب؟

‫من همین پشتِ بوته‌هام.

‫اما لازم نیست منو ببینی،

‫شیرفهم شدی؟

‫آره.

‫اون چیزایی رو که...

‫...ازن خواسته بودم آوردی؟

‫خیلی خب، خوب به حرفم گوش کن.

‫جواهرات رو بذار کفِ دستِ دختره.

‫حالا بهش بگو دستشو بیاره جلو و...

‫من از دستش می‌گیرمشون.

‫دیدی؟ حالا می‌دونم که می‌شه بهت اعتماد کرد.

‫حالا خون می‌خوام.

‫خیلی تشنمه!

‫راهِ درازی رو اومدم!

‫به‌به. خوبه. خوشمزه‌ست.

‫این خونِ خوبیه.

‫بسیار خب.

‫حالا بهم بگو دخترِ جوون،

‫واسه اولین درس آماده‌ای؟

‫هوم. خوبه.

‫خوبه.

‫حالا ازت می‌خوام که دامنِتو دربیاری.

‫می‌خوای چیکار کنی؟

‫با من بحث نکن.

‫اون باید دامنش رو دربیاره!

‫چون باید چندتا از وِردهای «لیک» رو...

‫روی پوستش بنویسم.

‫راه دیگه‌ای هم هست؟

‫این دختره نمی‌خواد تا ابد یه «لیک» بمونه!

‫خودم می‌دونم!

‫نمی‌خوام بهش صدمه بزنم.

‫این فقط برای اینه که یه سری از دانش جادویی رو بهش منتقل کنم.

‫فقط چندتا خراش جزئی برمی‌داره

‫روی لایه‌ی بیرونیِ پوستش.

‫همین که پوستِ روییش کنده بشه،

‫جادو هم از بین می‌ره.

‫فقط بهش بگو هر چی می‌گم رو انجام بده!

‫هوم؟

‫باید ورد جادویی رو بنویسم،

‫توی یه جای مخفی.

‫هیچ‌کس نباید ببینتش،

‫وگرنه فایده‌ای نداره.

‫فهمیدی؟

‫باید همین امشب انجامش بدیم.

‫حالا دیگه هیچ‌کس اون ورد رو اونجا نمی‌بینه.

‫این یه پارچه‌ست که پر از کلمات جادوی سیاهه.

‫بگیرش!

‫فردا شب، دختره باید دوباره بیاد.

‫اما مطمئن شو که «تاپی» می‌پوشه و یادت باشه که...

‫که پارچه رو با خودش بیاره!

‫این «تاپی» یه جور لباس زیره.

‫و با تمام لباس‌های محلی و سنتی‌مون پوشیده می‌شه.

‫اوهوم.

‫و جوون، لازم نیست فردا باهاش بیای.

‫باید تنها بیاد.

‫مزاحم که نشدم، شدم؟

‫خب چرا نمی‌تونم فردا بیام؟

‫زیادی کنجکاوی، پسر جون.

‫درباره چیزایی سوال می‌پرسی که نباید ازشون سر دربیاری.

‫بهت مشکوکم.

‫حسم بهم می‌گه که تو یه آدم خطرناک و...

‫نامطمئن هستی.

‫پس هر چی می‌گم رو انجام بده!

‫همین الان برو!

‫بیا، بگیرش.

‫این چیه، هندرا؟

‫فقط بازش کن.

‫اون‌وقت می‌فهمی.

‫اوه.

‫ماهندرا.

‫واقعاً زیادی لطف داری.

‫همیشه همین‌قدر دست‌ودلبازی، مگه نه؟

‫حتی چیزای کوچیک هم یادت می‌مونه.

‫چی می‌تونم بگم جز اینکه ازت تشکر کنم، هندرا.

‫لطف داری. دمت گرم.

‫نیازی به تشکر نیست، کتی.

‫واقعاً کاری نکردم که.

‫می‌دونی، قول داده بودم کمکت کنم.

‫هر چقدر از دستم برمی‌اومد؛ فقط دارم سعی می‌کنم سر حرفم بمونم.

‫ببخشید آقا.

‫بفرمایید، نوشیدنیتون.

‫آه. بذارش همون‌جا.

‫امر دیگه‌ای ندارید، قربان؟

‫نه، ممنون.

‫هی کتی.

‫حالا یادت باشه.

‫قبل از اینکه باتیک رو بپوشی،

‫یادت نره که تپی رو باید به عنوان زیرپوش بپوشی.

‫پس قبل از اینکه بری، تپی رو امتحان کن.

‫باشه. نگران نباش.

‫بیا بریم تو.

‫این طرح خیلی گنگه.

‫یه مشت تصویر درهم‌برهم.

‫فکر کنم علتش اینه.

‫که هیچ‌کس نتونه ازش سر در بیاره.

‫خب، جالبه.

‫اما متأسفانه واسه من همه‌اش یه مشت جفنگه.

‫شاید وقتی امشب ملکه رو دیدیم، بفهمیم جریان چیه.

‫حتماً همه‌ی اینا یه معنایی داره.

‫اگه بتونیم ازش سر در بیاریم، خیلی بهتره.

‫یادت نره امشب تنهایی.

‫اون گفت نمی‌تونم باهات بیام.

‫آره، ولی یه راه دیگه‌ای هم واسه این کار هست.

‫منظورت چیه؟

‫خب، همون‌طور که می‌دونی، دیشب،

‫ملکه‌ی لیک یه طلسم روی ران پام کشید.

‫آره. خب؟

‫داشتم فکر می‌کردم شاید تو بتونی بخونیش.

‫اما؟

‫هندرا. اذیت نکن دیگه.

‫مطمئنم تو هم دلت می‌خواد رازشو بدونی، نه؟

‫آره.

‫همین الان دارم سعی می‌کنم ازش سر در بیارم.

‫می‌تونی بیای نزدیک‌تر.

‫تا بتونی قشنگ بخونیش.

‫یالا هندرا، تا کسی نیومده بجنب.

‫می‌فهمی چیه، هندرا؟

‫نه.

‫خب بگو ببینم، فکر می‌کنی چی باشه پس؟

‫با اونی که توی حرز بود فرق داره؟

‫خب، بیشترش متفاوته.

‫تا حالا لنگه‌شو ندیده بودم.

‫ولی یه تیکه کوچیکش خیلی شبیهه.

‫کتی.

‫هوم؟

‫فکر کنم بتونم تشخیصش بدم.

‫جدی؟

‫آره. ولی صداش...

‫لِـ...

‫لِـ‌اک.

‫اک.

‫لیاک. لیاک!

‫خب، این یه شروعیه.

‫پس تو مسیر درستی هستی.

‫حالا، دیگه چی می‌بینی هندرا؟

‫اون تصویری که جلوی رونت کشیده،

‫حتماً یه نشونه‌ست.

‫این یعنی تو دیگه رسماً به عنوان

‫شاگرد جدید «لیاک» قبول شدی.

‫دقیق‌تر نگاه کن.

‫بگو دیگه چی ازش می‌فهمی؟

‫اوم. فکر کنم همینه.

‫بقیشو دیگه سر در نمیارم.

‫و اینجا همون‌جاییه که میگه، ام، عه...

‫اوه، دیگه کافیه.

‫آهان، باشه.

‫فکر کنم دیگه بهتره شال و کلاه کنم و راه بیفتم.

‫واقعاً وحشتناک بود.

‫می‌تونی حدس بزنی دیشب چیکار کردیم؟

‫هوم، بگو.

‫خب، هندرا...

‫عمراً باورت بشه چی شد.

‫هوم؟

‫به‌زودی میشم استادِ «لیک».

‫باورش واقعاً سخته.

‫تو؟ تو بشی استادِ لیک؟

‫دقیقاً.

‫یعنی این‌طوری می‌تونی

‫به هر شکلی که دلت خواست دربیای؟

‫البته که آره.

‫دیشب، درست سرِ نیمه‌شب،

‫همه چی دقیقاً همون‌جوری پیش رفت که قرار گذاشته بودیم.

‫با ملکه لیک اونجا بودم.

‫و بعدش، یهو.

‫داستان همینه، عمو.

‫خب بگو ببینم، راسته؟

‫که یه طلسمِ دیگه هم وجود داره

‫که اون‌قدر قوی باشه که بتونه با

‫این طلسمِ لیک مقابله کنه؟

‫البته که هست.

‫اگه نبود که...

‫تا حالا دنیا رو

‫لیک تسخیر کرده بود و همه زیرِ

‫قدرتِ شیطانی‌شون بودن.

‫خب، حالا چطوری باید این طلسم رو بخونیم؟

‫اومم.

‫راستش خیلی ساده‌ست.

‫اولین کاری که آدم باید بکنه اینه که

‫وردِ مقدسِ تریساندی رو بخونه.

‫حالا برگردیم سرِ همون حرفی که می‌زدیم.

‫وقتی یاد گرفتی تریساندی رو چطور بخونی،

‫کارِ بعدی که باید انجام بدی اینه که...

‫واسه خوندن بقیه‌ی وِردها.

‫فکر کنم دیگه اون‌قدری بزرگ شدی که بتونی این وِردها رو یاد بگیری.

‫اما یه چیزی رو یادت باشه، هندرا.

‫نباید با این وِردها شوخی بگیری.

‫و نباید به هیچ‌کس چیزی درباره‌شون بگی.

‫این همه وِرد رو از کجا آوردی عمو؟

‫اینا رو از جدّمون گرفتم، که اونم عموی من بود.

‫تا اونجایی که می‌دونم، اون اینا رو دزدیده بود.

‫از خونه‌ی استاد بزرگ «لیک».

‫متأسفانه، لو رفت.

‫و استاد لیک بالاخره تونست ردّشو بزنه.

‫یه دوئل درگرفت.

‫اون موقع عموم هنوز با وِردها آشنایی نداشت.

‫واسه همین نتونست ازشون استفاده کنه...

‫...تا با استاد لیک بجنگه.

‫خلاصه.

‫واقعاً خرشانس بود که زنده موند.

‫عموم بدجوری زخمی شده بود.

‫وقتی داشت دوران نقاهتش رو می‌گذروند،

‫تونست تکنیک‌ها رو یاد بگیره و...

‫اونا رو به من یاد داد.

‫پس تا حالا از این وِردها استفاده شده...

‫واسه جنگیدن با لیک؟

‫آره.

‫خیلی وقت‌ها، اونم با نتایج درخشان.

‫هندرا.

‫این خنجر کوچیکی که اینجا می‌بینی، قدرت عظیمی توشه.

‫دیگه مال توئه.

‫بگیرش، این قدرتت رو چند برابر می‌کنه.

‫یالا، وردارش.

‫پس یعنی می‌تونی با تله‌پاتی با بقیه ارتباط بگیری.

‫و اصلاً لازم نیست چیزی به هم بگید؟

‫آره.

‫و همین‌طور، می‌تونی مثل یه موجود زنده دیگه فکر کنی؟

‫درسته؟

‫آره.

‫و تازه الان فهمیدم که از پسش برمی‌آم.

‫اون گوی آتیشی که گفتی نابودش کردی...

‫ممکنه خودِ تو بوده باشه.

‫خاموش شدنِ آتیش یعنی یکی ریق رحمت رو سر کشیده.

‫یعنی یه زندگی نابود شده.

‫یعنی یه بنده خدایی یه جایی مرده.

‫داری می‌گی من یه آدم دیگه رو کُشتم؟

‫دقیقاً همین‌طوره.

‫هندرا.

‫این داره تبدیل به وحشتناک‌ترین کابوس زندگی‌م می‌شه!

‫نباید نگران باشی، کتی.

‫اما، هندرا.

‫این یعنی من الان دیگه یه قاتلم!

‫آره.

‫ولی تقصیر تو نبود!

‫آه.

‫چی شده؟

‫ها؟

‫نمی‌دونم.

‫شکمم بدجوری درد می‌کنه.

‫قلبمم... انگار داره از جا کنده می‌شه!

‫شاید مال دیشبه.

‫برو دراز بکش.

‫ببین، برات زنگ می‌زنم دکتر بیاد، باشه؟

‫نه، به دکتر زنگ نزن.

‫اصلاً حالت خوب نیست کتی.

‫ما که نمی‌دونیم، ممکنه حالت بدتر بشه،

‫اون‌وقت خطرناک می‌شه.

‫بذار زنگ بزنم دکتر.

‫شاید یکم حالم بدتر بشه،

‫ولی خطرناک نیست.

‫نباید همین‌طوری ولش کنی،

‫تا بدتر نشده باید یه فکری براش بکنی.

‫بذار زنگ بزنم دکتر.

‫هندرا، فقط "لیاک" می‌تونه اینو درمون کنه.

‫ولی خب، الان نمی‌تونم برم پیشش.

‫خورشید وسط آسمونه. الان ظهرِ ظهره.

‫پس غیرممکنه.

‫باید منتظر بمونم تا بعداً.

‫حالم خوب میشه.

‫بهم گفت دوباره برگردم...

‫...امشب به قبرستون.

‫آخه قراره مریضی‌مو خوب کنه...

‫و بعدش هم بهم یاد بده...

‫بقیه‌ی درس‌ها رو، باشه؟

‫باشه. هر چی خودت صلاح می‌دونی.

‫فعلاً استراحت کن.

‫امروز بعدازظهر باید برم شهر.

‫یه سری کار دارم که حتماً باید بهشون برسم.

‫هندرا.

‫تا فردا...

‫فردا صبح، دوباره همون کتیِ سابق میشم.

‫میشم همون دختری که قبلاً می‌شناختی.

‫امیدوارم امشب همین بشه.

‫کاترین کین همیشه باید همون کاترین کین بمونه.

‫اوه، ممنونم.

‫تو بهترین اتفاقی هستی که تو زندگیم افتاده.

‫اگه من جای تو بودم، فکر نکنم می‌تونستم بخندم.

‫همه اینا تقصیر توئه، هندرا.

‫کاترین، من درس‌های خیلی ارزشمندی بهت دادم

‫توی هنرهای سیاه.

‫و حالا،

‫وقتشه که تاوان بدی!

‫من اربابتم، باید همیشه از دستوراتم اطاعت کنی.

‫و حالا،

‫مجبورم برای یه مدت کوتاه سرت رو قرض بگیرم.

‫و اون موقع‌ست که به قدرت مطلق می‌رسم.

‫خیلی طول کشید.

‫آره، نگرانم.

‫هی، طوری نیست، بچه به‌زودی به دنیا می‌آد.

‫آروم باش، چیزی نیست.

‫می‌دونی، انگار داره

‫خیلی سختی می‌کشه.

‫رز!

‫رز!

‫نه!

‫موفق شدم!

‫بالاخره موفق شدم کله‌ت رو تکون بدم!

‫و ازش کار بکشم!

‫حالا به خون تازه نیاز دارم تا جوون‌ترم کنه

‫و حتی قوی‌تر!

‫مریضیت خوب شده.

‫درسایی که تا حالا گرفتی،

‫باید دیگه برات کافی بوده باشه.

‫اگه هنوزم می‌خوای ادامه بدی،

‫من قطعاً به عنوان شاگردم قبولِت می‌کنم.

‫اگه می‌خوای دست بکشی،

‫شاید یه وقت دیگه.

‫دیگه به اندازه‌ی کافی یاد گرفتم.

‫ممنون بابت همه‌ی چیزایی که بهم یاد دادی و

‫بابت همه‌ی درسا.

‫واقعاً قدردانت هستم.

‫هوم.

‫نمی‌تونی همین‌طوری راهت رو بگیری و بری، دخترجون.

‫به همین سادگی‌ها نیست.

‫عمراً بذارم قسر در بری!

‫کتی!

‫کتی! چت شد آخه؟

‫واقعاً نمی‌دونم.

‫تنها چیزی که یادمه اینه که...

‫که ملکه «لیک» رو دیدم.

‫و کلی با هم خندیدیم.

‫و بعدش،

‫رفتیم یه جای عجیب غریب،

‫که پر از خوراکی‌های خوشمزه و هوس‌برانگیز بود،

‫و هر چی رو میز بود رو لمباندم.

‫شاید تقصیر غذای دیشب باشه.

‫ولی الان که حسابی حالت رو گرفته.

‫خب، بالاخره اینجاییم.

‫بالاخره با هم روبرو شدیم.

‫بعد از این همه وقت.

‫بیا و با اربابت بجنگ!

‫خب حالا.

‫اینم از تو، ملکه لیک،

‫بالاخره دخل دشمناش رو آورد!

‫همونطور که می‌بینی،

‫اتاقت یه ورودی جداگونه داره.

‫اینجوری هر وقت دلت بخواد می‌تونی بری و بیای.

‫خیلی ممنون، هندرا.

‫از اینجا خوشم میاد.

‫اینجا واقعاً خیلی دنج و آرومه.

‫خیلی هم خوبه، باعث می‌شه بتونم روی کتابم تمرکز کنم.

‫بدون هیچ مزاحمتی.

‫امیدوارم بتونم زود تمومش کنم.

‫می‌خوام اینو بدونی که...

‫تا حالا ماهندرا هیچ‌وقت اشتباه نکرده،

‫مخصوصاً تو انتخاباش!

‫هندرا!

‫کتی!

‫هندرا، تو واقعاً برام مهمی.

‫می‌دونم همین‌طوره.

‫فکر کنم نباید بذارم برگردی آمریکا.

‫ببخشید.

‫رئیسم گفت این رسید رو تحویل بدم.

‫اوه، جدی؟

‫اگه چیزی لازم داشتید،

‫فقط کافیه صدامون کنید،

‫با کمال میل کمکتون می‌کنیم.

‫خیلی ممنون. لطف دارید.

‫خیلی تنها می‌شم.

‫فکر نمی‌کردم به این زودی باید بزنی به چاک.

‫واقعاً می‌گم.

‫واسه درآوردن این پول حسابی عرق می‌ریزی، نه؟

‫آره خب.

‫بگو ببینم، چقدر طول می‌کشه؟

‫فقط واسه دو روز.

‫اوووم.

‫حتماً دلم برات تنگ می‌شه، هندرا.

‫منم دلم واست تنگ می‌شه، کتی.

‫با اینکه تازه با هم آشنا شدیم،

‫حس می‌کنم سال‌هاست که می‌شناسمت.

‫خودت می‌دونی که بدون تو اینجا،

‫دلم می‌گیره و داغون می‌شم.

‫اه!

‫حتماً خواب بوده.

‫شاید فقط زیادی داشتم به کتابم فکر می‌کردم.

‫دهنم... و اون خون.

‫فکر کنم لبم رو گاز گرفتم.

‫طبق اطلاعاتی که داریم،

‫به نظر می‌رسه اون موجود یه سرِ پرنده بوده.

‫نکته‌ی عجیبش این بود که،

‫این سرِ پرنده موهای رنگ‌روشنی داشت.

‫انگار این «لیک» فعلاً فقط دنبالِ

‫خونِ نوزادهای تازه متولد شده‌ست،

‫این رو فک‌وفامیل‌های مرده‌ها می‌گن.

‫این قضیه خیلی جدیه!

‫باید یه راهی پیدا کنیم

‫که همین الان جلوی این هیولا رو بگیریم!

‫آره.

‫متأسفانه این دنیا دیگه شده

‫یه خراب‌شده‌ی پر از شر و نکبت.

‫خیلیا خدای قادر رو از یاد بردن

‫و آموزه‌هاش رو پشت گوش انداختن.

‫یه مشت آدم طماع و پول‌پرست همه‌جا رو گرفتن.

‫خیلیا فقط دنبال قدرتن که بقیه رو

‫زیر سلطه و چنگ خودشون بگیرن.

‫جادوی سیاه مثل یه سَم تو جونِ این جامعه‌ست.

‫باید هر طور شده شرِش رو کم کنیم.

‫باید سعی کنیم کلکش رو بکنیم.

‫و از ریشه بیرونش بکشیم.

‫واسه اینکه از شرش خلاص بشیم،

‫باید از اون بالاسری کمک بخوایم.

‫پروردگار بزرگ واقعاً هوامون رو داشته و

‫به ما هم قدرت داده تا از مردممون

‫در برابر هر چی پلیدی و مرضه محافظت کنیم.

‫و معلومه که، دیگه پای خودمونه که چطور از این موهبت استفاده کنیم.

‫منم با هر چی «ماچس» گفت کاملاً موافقم.

‫هدف از جلسه‌ی امروز اینه که یه راهی پیدا کنیم

‫که به این بساط خاتمه بدیم.

‫بعد از چند سال آزگار آرامش، حالا این بدبختی نازل شده.

‫این جادوگرِ «لیک» باید جونِ سه نفر رو بگیره.

‫تا قدرتشو تکمیل کنه.

‫تا همین الانش هم جونِ دو نفر رو گرفته.

‫این یعنی یه قربانیِ دیگه هم لازم داره.

‫اون‌وقت دیگه قدرتش کاملِ کامل میشه.

‫حالا.

‫می‌خوام هر چه سریع‌تر قالِ این قضیه رو بکنم.

‫باید برم یه جا خلوت کنم و ریاضت بکشم.

‫و دعا کنم و از خدای قادرِ متعال کمک بخوام.

‫با اجازه‌تون.

‫چرا انقدر کپ کردی؟

‫من استادتم.

‫هان؟

‫من که همه‌ی درسامو پس دادم.

‫دیگه کارم تمومه.

‫خوشگله، تو همه‌ی درساتو یاد گرفتی.

‫ولی هنوز حسابِ منو تسویه نکردی.

‫خب، حالا چقدر می‌خوای؟

‫من دنبال پول نیستم، عزیزم.

‫پول نمی‌خوام.

‫من خونِ داغ و تازه می‌خوام، تو هم باید بری بیرون و...

‫برام جورش کنی!

‫باشه. فردا.

‫می‌رم ردیفش می‌کنم.

‫دیگه نمی‌تونم منتظر بمونم.

‫همین الان باید بری سراغش!

‫خیلی دیره.

‫این وقتِ شب آخه از کجا پیداش کنم؟

‫خب، این که کاری نداره.

‫فقط واسه یه لحظه باید کله‌تو قرض بگیرم.

‫نمی‌تونی این کارو بکنی!

‫تا حالا دو بار از کله‌ت استفاده کردم و...

‫همیشه هم رو حرفم حرف نزدی!

‫حالا دوباره باید بری.

‫فقط همین یه بارِ آخر.

‫وقتی کارت تموم شد،

‫آزادت می‌کنم برى.

‫اون‌وقت دیگه مالِ خودتی.

‫چون می‌دونی، بعدِ این یه بارِ آخر،

‫دیگه قدرتم کاملِ کامل میشه.

‫جسمم تا ابد زنده می‌مونه!

‫می‌تونم تا ابد موندگار بشم.

‫نکن!

‫نکن!

‫یا خدا، خودتی!

‫ماهندرا!

‫پس تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟

‫برو یه نگاه بنداز، همه‌چی رو برات توضیح می‌دم!

‫قضیه روشنه. فکر کنم همه‌چی رو فهمیدم.

‫باید اعتراف کنم،

‫اصلاً فکرش رو هم نمی‌کردم که

‫کار به اینجاها بکشه.

‫آره، ولی نگران نباش.

‫شاید کاترین الان بازیچه‌ی یه سری

‫نیروهای ماوراءالطبیعه‌ی خبیث شده باشه.

‫شاید.

‫عمو، اگه کمکم کنی، شاید

‫بتونم کاترین رو دوباره برگردونم به راه راست.

‫جدی اینطوری فکر می‌کنی؟

‫دیگه خیلی دیر شده، هندرا.

‫می‌ترسم دیگه هیچ‌کس نتونه اون رو جدا کنه

‫از اون استادِ عوضی‌ش.

‫منظورت اینه که دیگه همه‌چی تموم شده؟

‫عمو، ولی من واقعاً خاطرخواهش هستم!

‫اما کلی آدم بی‌گناه دارن نفله می‌شن.

‫خودت هم خیلی خوب می‌دونی

‫که همه‌ش زیر سرِ ایناییه که دنبال جادوی سیاه هستن.

‫ببخشید که اینو بهت می‌گم

‫ولی دیگه نمی‌تونیم اجازه بدیم کسی کشته بشه!

‫اما عمو، تمنا می‌کنم!

‫آدمای زیادی به کشتن رفتن

‫به خاطر این جادوگرِ بی‌شرف.

‫هر جور شده جلوش رو می‌گیرم!

‫حالا، خواهش می‌کنم!

‫بذار برم کمکش کنم، خواهش می‌کنم!

‫نه ماهندرا. نباید بری، وگرنه همه‌چیز رو به گند می‌کشی!

‫اون دختر دیگه اون آدمِ سابق نیست.

‫اون الان دیگه اسیرِ دستِ شیطون شده!

‫ماهندرا.

‫بله عمو؟

‫همراه من بیا.

‫می‌خوام کمکم کنی بالای این قبر دعا بخونیم،

‫سه شبِ پشتِ‌سرِ‌هم؛

‫فکر می‌کنی از پسش بربیای؟

‫واسه چی؟

‫چون جنازه کتی قراره دوباره بلند شه.

‫آخه سرش دیگه به بدنش وصل نیست.

‫اون‌وقت اگه این اتفاق بیفته، می‌ترسم که

‫همه‌مون تو خطر خیلی بزرگی بیفتیم.

‫جنازه باید دفن بشه،

‫اونم طبق سنت‌های مردم بالی.

‫کاترین دیگه اون دختری که می‌شناختی نیست.

‫اون الان اسیرِ دستِ شیطانه.

‫اون جلادِ شیطانه.

‫یادت باشه، اون هر کی رو که سر راهش باشه می‌کشه.

‫باید هر جوری شده نذاریم بدن و سرش به هم برسن.

‫اگه موفق بشه بدنش رو به سرش وصل کنه،

‫دیگه هیچ‌جوره نمی‌تونیم جلوش رو بگیریم.

‫فکر کنم همه‌ش تقصیر منه که

‫کاترین الان به این روز افتاده.

‫تقصیر منه.

‫چون من شروعش کردم.

‫راست می‌گن که

‫شکست همیشه به آدم جرئت می‌ده

‫تا با واقعیت روبرو بشه.

‫باید بیخیالش بشی و به زندگیت برسی.

‫تو کل زندگی‌ت رو پیش رو داری.

‫نباید بذاری این گند بزنه به زندگی‌ت.

‫حق با توئه.

‫عمو، باید به حرفت گوش می‌دادم،

‫همونایی که قبلاً بهم گفتی.

‫آره.

‫تو الان برو، منم شب میام پیشت.

‫هندرا.

‫هندرا.

‫هندرا، خیلی دوستت دارم.

‫بهم قول بده، خواهش می‌کنم.

‫هندرا، این‌بار واقعاً باید کمکم کنی.

‫تو دردسر افتادم.

‫باید جنازه‌م رو از توی قبر بکشی بیرون.

‫به‌خاطر خودمونم که شده باید کمکم کنی.

‫دوستت دارم.

‫بهم بگو عمو، تعبیر اون خواب چی بود؟

‫فکر کنم نشونه‌ی برگشتنشه.

‫پس ببین، سه روزِ آینده خیلی حیاتیه.

‫باید نذاریم سرش به بدنش وصل بشه.

‫وگرنه دیگه روئین‌تن می‌شه و هیچ‌جوره نمی‌شه جلوشو گرفت.

‫اون‌وقت دیگه از دست هیچ‌کدوممون کاری برنمی‌آد.

‫آخه چرا باید بیاد تو خواب من؟

‫ملکه‌ی جادوگرها کاترین رو پس فرستاده...

‫...تا روی تو نفوذ کنه، هندرا.

‫اگه وا بدی و از خودت ضعف نشون بدی،

‫خب اونوقت،

‫اون به هدفش رسیده.

‫و تو هم پات به قبر باز می‌شه و می‌ری تو تیم اونا.

‫هنوز معلوم نیست که برنده‌ایم یا نه.

‫درسته؟

‫مممم.

‫بدجوری خوابم می‌آد، می‌خوای نوبتی بالای سر قبر کشیک بدیم؟

‫شما دوتا برید یه چرت بزنید.

‫اول ما حواسمون هست.

‫اون خنجری رو که بهت دادم یادته؟

‫همراهته، هندرا؟

‫آره، همرامه.

‫امشب با خودم آوردمش.

‫ممم. خوبه.

‫شاید بعداً مجبور شیم ازش استفاده کنیم.

‫هوی، احمق!

‫دیگه کسی نیست که تو کارای من دخالت کنه!

‫پس بگو، همه‌ی اینا زیر سر توئه.

‫می‌شناسمت.

‫با این همه آدم که به کشتن دادی هنوز سیر نشدی؟

‫خوشحالم که هنوز منو یادته.

‫درسته، یه بار قبلاً منو شکست دادی.

‫اما اون مال خیلی وقت پیش بود.

‫بهت هشدار می‌دم. دست از پا خطا نکن.

‫برام مهم نیست به چه قیمتی تموم می‌شه!

‫تو و اون نژادِ پلیدت رو نابود می‌کنم!

‫می‌خوای منو نابود کنی؟

‫هوم!

‫بیا امتحان کن ببینم چه غلطی می‌کنی!

‫مرتیکه‌ی احمق!

‫پس هنوز اون قدرت رو داری، نه؟

‫اما نه برای مدت زیادی، شنیدی چی گفتم؟

‫یاااا!

‫آرههههه!

‫بیا دیگه، معطل چی هستی؟

‫باهام بجنگ پیرمرد!

‫آهای جادوگر خبیث!

‫پس بیا و با من بجنگ!

‫اگه هنوزم دوسم داری، هندرا.

‫یالا، خنجر رو بنداز زمین.

‫بندازش.

‫ماهندرا! نباید خنجر رو بندازی!

‫رقیب قدیمی‌مو نابود کردم!

‫انتقاممو گرفتم!

‫مایا؟ چرا؟ چرا این کارو کردی؟

‫چون هنوزم دوسِت دارم، هندرا.

‫با اینکه منو به خاطر یه زن دیگه ول کردی، هندرا...

‫هنوزم خیلی زیاد دوسِت دارم.

‫مایا.

‫مایا، متأسفم.

‫مایا؟

‫مایا!

‫مایا!

‫اوه.

‫آهان، می‌بینم که بازم تویی.

‫«آی گوستی اوکا»، بزرگ‌ترینِ همه‌شون!

‫پس بازم تو.

‫اومدم اینجا که به برادرزاده‌ام کمک کنم.

‫هرچند برای برادرم دیر رسیدم.

‫یه چیز حتمیه، خونش هدر نمی‌ره.

‫پس، می‌خوای انتقامشو بگیری!

‫این‌دفعه دیگه به این سادگی‌ها نیست، اوکا.

‫نشونم بده چی تو چنته داری!

‫بسیار خب. پس شروع کنیم.

‫هوم. اوکا. کارت درسته.

‫می‌بینم که از قبل قوی‌تر شدی.

‫ولی فکر نکن من ضعیف شدم،

‫بذار فقط انرژیِ از دست رفته‌مو دوباره به دست بیارم!

‫بهت دارم می‌گم.

‫دیر یا زود، بالاخره گیرت می‌ندازم!

‫این خط، اینم نشون؛ حالا ببین کی بهت گفتم!

‫خیله‌خب پس، باید باهات سرشاخ شم، اوکا!

‫به‌زودی معلوم می‌شه کی قراره غزل خداحافظی رو بخونه!

‫امروز یا سرِ تو می‌ره بالای دار، یا سرِ من!

‫هیاااا!

‫گیااا!

‫چی؟!