Original subtitles

เหยียบดิ่งติดฝน

ท้ายที่สุดก็โดนหุบเหวกลืนกิน

บำเพ็ญเพียรห้าร้อยปี

กระบี่สยบห้วงเมฆา

ห้าร้อยปีก่อนเขาก็คือยอดฝีมือขั้นทงเซิ่งระดับสูงสุด

มาบัดนี้เขากลับออกจากถ้ำก่อนกำหนด

แต่ดันพบว่าพลังเวทขั้นทงเซิ่ง

อันกว้างใหญ่ไพศาลดั่งมหาสมุทรของตนเหือดหายไปจนหมดสิ้น

รูปร่างหน้าตากลับคืนสู่สามัญ

เขาต้องการเวลาอีกยี่สิบปี

เพื่อแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นกับตัวเอง

เสียงนี้คุ้นเคยนัก หรือว่าจะเป็น...

ผ่านไปตั้งห้าร้อยปีแล้ว

แม่นางฟ่างกวนยังคิดถึงผูกพันขนาดนี้อีกหรือ

อยากตายหรือไง โดนคนมากหน้าหลายตาเย็ดจนพรุนไปหมดแล้ว

ยังคิดว่าตัวเองเป็นเทพเซียนอยู่อีกเหรอ

หลายวันมานี้ข้าตั้งกระท่อมใต้เขา

มักจะเห็นแม่นางฟ่างกวนเหม่อมองพงไพร

ประกายแสงที่เวียนวนอยู่นอกยอดเขาเฉาดวน

ช่างน่าเลื่อมใสยิ่งนัก

เรื่องของสำนักกระบี่ข้า

เกี่ยวอะไรกับสำนักอวิ๋นหยางของเจ้า

เจ้าอย่าได้ใจให้มันมากนัก

ตอนนี้เจ้าก็แค่กะหรี่ชั้นต่ำ

ส่วนข้าน่ะยังสามารถ

หาผลประโยชน์จากสำนักอวิ๋นหยางมาให้สำนักกระบี่พวกเจ้าได้

เหอะๆ

แม่นางฟ่างกวนสมเป็นยอดกระบี่หญิงอันดับหนึ่งแห่งราชวงศ์ซวนหยวน

จริงๆ

ยามนี้สตรีที่กล้าแบกกระบี่ท่องไปทั่วใต้หล้า

นับนิ้วดูได้ตั้งนานแล้ว

หวังว่าอีกยี่สิบปีเจ้าจะยังปากดีแบบนี้อยู่นะ

ยี่สิบปีเหรอ ฮ่าๆๆ

เจ้าคิดว่าคนผู้นั้นจะฟื้นคืนบารมีได้จริงๆ หรือ

อย่าโง่ไปหน่อยเลย ตอนนี้คนทั้งใต้หล้าต่างก็รู้ว่าเรื่องนั้น...

หากข้าได้ยินเจ้าใส่ร้ายอาจารย์ข้าอีก

ข้าจะฆ่าเจ้าซะ ฮ่าๆๆ

เจ้าคิดว่าข้าจะกลัวหรือไง

อร่อยจริงๆ เลยนะ

มิน่าเล่าพวกลาวเอ๋อร์ถึงได้เอ่ยปากชมเจ้าไม่ขาดสาย

ฮ่าๆๆ ฟ่างกวนโหยวเอ๋ยฟ่างกวนโหยว

แม้ว่าตบะของข้าจะด้อยกว่าเจ้ามาก

แต่คนอื่นไม่รู้

ข้านี่แหละรู้ดีว่าตอนนี้เจ้ายอมสยบให้ใครอยู่ที่นั่น

คารวะท่านเซียนทั้งสอง

คนผู้นี้ข้าไม่เคยพบเห็นมาก่อน

ทว่าความรู้สึกกลับคุ้นเคยยิ่งนัก

เจ้าเป็นศิษย์สำนักเซียนใด

เป็นเจ้าจริงๆ ด้วย

แต่ยามนี้ข้ายังแสดงตัวกับเจ้าไม่ได้

ข้าต้องฟื้นฟูตบะคืนมาเสียก่อน

มิเช่นนั้นจะพาเจ้าเดือดร้อนไปด้วย

ข้าไร้สำนักพึ่งพิง

ข้าเป็นเพียงบุตรอนุของตระกูลฟ่านแห่งราชวงศ์ซวนหยวน

ข้าชื่อฟ่านหาง

แรกเห็นข้าก็รู้สึกว่าเจ้ากับข้ามีชะตากรรมร่วมกัน

ยินดีจะติดตามข้า

บำเพ็ญเพียรมุ่งสู่แสวงหาวิถีกระบี่หรือไม่

นึกไม่ถึงเลยว่าแม่นางฟ่างกวนผู้ยิ่งใหญ่ ยามนี้กลับ...

หิวกระหายจนไม่เลือกกินขนาดนี้แล้ว

ฮ่าๆๆ

สำนักกระบี่ของพวกเจ้าหาคนไม่ได้แล้วหรือไง

แม้แต่คนสัญจรที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกก็ยังจะเอาอีกเหรอ

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เจ้า...

ยินดีหรือไม่

คุณชายตระกูลกู้ท่านนี้

เจ้าอย่าเพิ่งรีบตกลง

ข้าคือผู้อาวุโสสี่แห่งสำนักอวิ๋นหยาง

วิชาบำเพ็ญแม้ไม่อาจเรียกว่าเลิศลบเก้าแคว้น

แต่ในสำนักอวิ๋นหยางก็มีฐานะไม่ธรรมดา

คุณชายยินดีจะไปบำเพ็ญเพียรที่สำนักอวิ๋นหยางกับข้าหรือไม่

แม่นางฟ่างกวนหน้าบึ้งตึงเสียแล้ว

ฮ่าๆๆๆ

ข้า จี้ซิ่ว ตั้งใจจะแย่งคนกับเจ้า

ฐานะของสำนักอวิ๋นหยางในราชวงศ์ซวนหยวน

เจ้าคงจะไม่รู้หรอกมั้ง

ยามนี้สำนักของแม่นางฟ่างกวนผู้นี้

ตกต่ำลงจนยากจะค้ำชูตั้งนานแล้ว

ไม่ว่าพรสวรรค์เจ้าจะสูงต่ำ

รากฐานจะดีเลว

การเข้าสำนักกระบี่ถือเป็นทางเลือกที่แย่ที่สุด

จี้ซิ่ว

เจ้าคิดว่าข้าไม่กล้าฆ่าเจ้าจริงๆ หรือ

ผู้อาวุโส

ข้าไม่ได้อยากไปสำนักอวิ๋นหยาง

เจ้ารู้ไหมว่าเจ้าพลาดอะไรไป

เหอะ ช่างเป็นวัวอ่อนไม่กลัวเสือจริงๆ

สำนักกระบี่ดวงตกเจอทางตันแน่

ก่อนหน้านี้ก็เป็นเช่นนี้

อีกยี่สิบปีข้างหน้าก็จะเป็นเช่นนี้

วาสนาแห่งวิถีใหญ่เจ้าไม่เดิน

เจ้าอยากหาที่ตายเองข้าก็ไม่รั้งเจ้าไว้แล้ว

คราวหน้าที่พบกัน ข้าจะแล่เนื้อเจ้าด้วยมือข้าเอง

ฮ่าๆๆ ข้าจะไปกับท่าน

พาข้าไปสำนักกระบี่เถิด

ในที่สุดก็ได้กลับมาอีกครั้ง

ข้าไม่รู้ว่าเหตุใดเจ้าถึงอยากฝึกกระบี่ตามข้า

อาจเพราะพึงใจในกระบี่

หรืออาจแค่ใจร้อนชั่วครู่ คิดไม่รอบคอบ

ทว่าไม่ว่าจะเพราะเหตุใด

ขอเพียงตามข้าก้าวเข้าประตูนี้มา

นับแต่นี้เจ้าก็คือศิษย์ของข้า

ชีวิตของเจ้าย่อมผูกพันกับกระบี่

หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว

เจ้ายินดีหรือไม่

ให้เจ้าตัดสินใจกะทันหันเช่นนี้

มันฝืนใจเจ้าเกินไปจริงๆ

นี่เป็นความผิดของข้า

ไม่โทษเจ้า หากตอนนี้เจ้าเกิดเสียใจขึ้นมา

ข้าส่งเจ้าลงเขาได้นะ

ไม่ใช่เพราะเรื่องนี้

เพราะเหตุใด

ข้าเคยมีอาจารย์คนหนึ่งสอนอ่านเขียนเรียนหนังสือ

ปีก่อนท่านป่วยสิ้นไปแล้ว

ข้าเคารพอาจารย์ของข้ามาก

ช่วงเวลาสั้นๆ นี้ ข้ายังไม่อยากกราบอาจารย์คนอื่น

ตัดใจเสียเถิด

คารวะท่านอาจารย์

ท่านอาจารย์ ท่านกลับมาแล้ว

เขาชื่ออาตี๋ลี่

เป็นศิษย์พี่รองของเจ้า

นางชื่อเย่อันนี

เป็นศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้า

เจ้าเป็นศิษย์คนที่สามแห่งตำหนักกู้

ข้ายังไม่ได้นับท่านเป็นอาจารย์เลย

เจ้าอยากไปฝึกพวกลัทธิมารพวกนั้นด้วยหรือไง

ทำไม

เจ้าดูถูกสำนักกระบี่ของพวกเราเหรอ อนาคตข้างนอกนั่นกว้างไกล...

เขาชื่อฟ่านหาง ไม่เรียกข้าว่าอาจารย์เพราะมีเหตุผลตื้นลึกหนาบาง

ไม่ได้อคติอะไรกับสำนักกระบี่หรอก

จริงสิ ฟ่านหาง

เดี๋ยวเจ้าตามข้าเข้าตำหนักประธาน

ข้าจะอธิบายจิตเบื้องต้นให้ฟัง

หิมะตกหนักขนาดนี้ ถึงเหมายันแล้วสินะ

วิถีกระบี่ก็เหมือนวิถีอื่น

แบ่งเป็นเก้าขั้นตบะ

ทุกๆ สามขั้นตบะคือหนึ่งอุปสรรคใหญ่

บรรลุถึงขั้นเจ็ดขึ้นไป

ก็สามารถเข้าสู่จวนพระอ่างอันสูงส่งนั่นได้

และเหนือกว่าขั้นเก้าก็คือขั้นฮว่า

ตบะของข้าในยามนี้ก็คือขั้นฮว่า

เหนือกว่าขั้นฮว่าคือทงเซิ่ง

อาจารย์ของข้าก็คือยอดฝีมือกะรบี่ขั้นทงเซิ่งระดับสูงสุด

ขอถามหน่อย อาจารย์ของท่านยามนี้อยู่ที่ใด

คนทั้งใต้หล้าต่างรู้ว่าอาจารย์ข้าคือเย่หลิงหยวน

ยอดฝีมือกระบี่ที่อัจฉริยะที่สุดผู้สะท้านไปทั่วแผ่นดินเมื่อห้าร้อยปีก่อน

ห้าร้อยปีก่อน

อาจารย์ได้รับวาสนาแห่งวิถีใหญ่แล้วปิดกั้นตนเองบำเพ็ญเพียรที่ยอดเขาเฉาดวน

ข้าเจอเจ้าที่ยอดเขาเฉาดวน

ยังนึกว่าเจ้ารู้เรื่องของอาจารย์ข้าแล้วเสียอีก

ข้ากำเนิดในที่ห่างไกลความเจริญ

จึงไม่อาจล่วงรู้ได้

อาจารย์คือคนที่ข้าเคารพยึดถือที่สุด

ยามนี้ข้าจะถ่ายทอดเคล็ดวิชากระบี่เบื้องต้นแห่งตำหนักกู้ให้เจ้า

เจ้าไปรอข้าที่ลานประลองวิชา

อืม ได้

ท่องจำเคล็ดวิชานั้นง่าย

แต่หากคิดจะก้าวข้ามอุปสรรคสายนั้นไปจริงๆ

เพื่อเข้าสู่ประตูอย่างแท้จริงกลับยากเย็นยิ่งนัก

หากภายในสามเดือนเจ้าไม่อาจบรรลุขั้นหนึ่ง

เช่นนั้นก็คงไร้ชะตากับวิถีกระบี่แล้ว

ถึงตอนนั้นเจ้าจะอยู่หรือไปก็สุดแล้วแต่ใจเจ้าเอง

นี่

ศิษย์น้องเล็กเอ๋ย

เจ้าหน้าตาดีไม่เลวเลยนะ

ศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้าคุยกับเจ้านะ

เจ้ากล้าเมินเฉยรึ

ข้ารู้ว่าข้าหล่อเหลา

ว้าว ศิษย์น้องเล็ก

นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะหลงตัวเองขนาดนี้

อืม

เฮ้อ

เจ้ามีปัญหาอะไรถามพี่สาวคนนี้ได้เลยนะ

ถ้าเจ้าถูกใครรังแกตอนอยู่ใต้เขา

ศิษย์พี่แก้แค้นแทนเจ้าได้นะ

ขอบคุณขอรับศิษย์พี่

ดูให้ดีๆ ล่ะ ข้า...

จะสอนแค่รอบเดียว

ถอยกระบี่แล้วดีดตัว

หมุนตัว

ยั่ว

งดงามมากใช่ไหมล่ะ

งดงามยิ่งนัก

ข้าไม่รู้หรอกนะว่าจริงแล้วเจ้าคือใคร

มุมปากคมกริบเหมือนคมดาบ

ใช่สายสืบที่สำนักอื่นส่งมาหรือไม่

แต่ถ้าเจ้ากล้าคิดร้ายต่อท่านอาจารย์ล่ะก็

ข้าจะลงมือฆ่าเจ้าด้วยตัวเองแน่

หลังเขาของสำนักกระบี่แห่งนี้

เหตุใดยามนี้ถึงได้ทรุดโทรมเงียบเหงาเช่นนี้

ครานั้นที่นี่เคยมีคนอยู่อาศัยเนืองแน่น

ตลอดห้าร้อยปีนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ไม่ได้กลับมาห้าร้อยปีแล้ว

ไม่รู้ว่าที่นี่ยังมีคนอยู่อีกหรือเปล่า

แวะดูสักหน่อยก็ยังดี

ฟ่างกวนโหยว

ยังไงเจ้าก็เป็นถึงกระบี่เซียนหญิงอันดับหนึ่งแห่งแคว้น

ทำไมถึงได้เอาง่ายขนาดนี้วะ

ข้าเพิ่งจะขยับไปไม่กี่ที

หีเจ้าก็น้ำเยิ้มออกมาตั้งขนาดนี้แล้ว

กระบี่เซียนแห่งตำหนักกู้เหรอ

ดูท่าจะแค่ดีแต่ชื่อจิรัง

พูดถึงที่สุดแล้วก็แค่...

กะหรี่ร่านควยตัวนึงที่รองรับควยผู้ชาย!

ฟ่างกวนโหยว

คนที่หมอบอยู่บนเตียงให้มันเย็ดนั่น

คือฟ่างกวนโหยวจริงๆ ด้วย!

ส่วนอีกเสียงนั่นคุ้นหูมาก หรือว่าจะเป็น...

พี่จี้... อื้อ

ท่านเจ้าสำนักพวกท่าน

ส่งท่านมาตกลง...

ปรึกษาเรื่องอะไรกันแน่

ถ้าเกิดมีธุระสำคัญล่ะก็

ท่านพูดธุระก่อนเถอะ...

เรื่องอื่นไว้นวดทีหลังก็ยังไม่สาย...

คือจี้ซิ่ว!

จี้ซิ่ว!

ขยะชั้นต่ำระยำแบบนี้คู่ควรกับโหยวเอ๋อร์ได้ยังไง

โหยวเอ๋อร์ต่อให้เอ่ยปากคุยกับมันสักคำ

ก็ถือเป็นการทำให้ตัวเองแปดเปื้อนแล้ว!

ยามนี้มันกลับย่ำยีเล่นสนุกกับเรือนร่างของนางตามใจชอบ

มันเพราะอะไรกันแน่!

ข้าไม่ชอบน้ำเสียงกระแนะกระแหนแบบนี้ของเจ้าเลย

เจ้ายังไม่เจียมตัวอีกหรือ

สถานะของเจ้ากับสภาพตัวเองยามนี้เป็นยังไง!

ถ้าเจ้ายังอยากจะรักษาสำนักกระบี่เอาไว้ล่ะก็

ก็รับใช้กระแทกควยให้ปู่คนนี้ให้ดีๆ!

อย่าทำปั้นหน้าเย็นชาใส่!

ทำไม... ทำไมกันแน่!

อื้อ... อื้อ... อื้อ...

อ๊ะ!

วันนั้นที่ใต้เขาเห็นเจ้าอวดดีนักไม่ใช่เหรอ

ถึงขนาดกล้าเอาชักกระบี่ชี้หน้าข้า!

ทำไมล่ะ

ยามนี้ความอวดดีของเจ้าหายไปไหนหมดแล้วล่ะ

โดนเย็ดเสียวจนครางไม่เป็นภาษาควยแล้วรึไง!

อย่า...

พูดมาก... อื้อ!

ข้าไม่ชอบน้ำเสียงที่ใช้พูดกับข้าเลยว่ะ

เจ้าคิดว่าตัวเองยังเป็นกระบี่เซียนสูงส่งอยู่อีกเหรอ

อีร่านน้อยอย่างเจ้าโดนคนเย็ดมาตั้งเท่าไหร่แล้ว

ยังจะมาทำเป็นถือตัวอวดดีอีก

ทำทรงตั้งศาลซื่อสัตย์อวดใครวะ

คงไม่ได้เอาไว้แสดงให้อาจารย์โง่ๆ ที่ไม่รู้เป็นหรือตายของเจ้าดูหรอกนะ!

อ๊าง!

นึกไม่ถึงเลยว่าพอพูดถึงอาจารย์ของเจ้าขึ้นมา

หีร่านๆ ของเจ้าจะยิ่งตอดควยข้าแน่นขึ้นอีก!

ถ้าอีกยี่สิบปีมันอุปสรรคออกจากถ้ำมาได้จริงๆ

แล้วมาเห็นศิษย์รักที่สุดในสภาพแบบนี้

ไม่รู้ว่ามันจะคิดยังไง... หุบปากนะ!

เจ้า...

ฮ่าๆๆๆ!

เทพเซียนกระบี่หญิงอะไรกัน

ก็แค่มีชะตากรรมไว้โดนทิ่มหีคลึงนมเล่นเท่านั้นแหละ!

ยามนี้รีบๆ ร้องขอความเมตตาจากปู่ซะดีๆ

ไม่อย่างนั้นปู่คนนี้จะถอดควยกลับละนะ!

พี่จี้ เจ้าเดรัจฉาน!

โหยวเอ๋อร์ เป็นไปไม่ได้...

ขอ...

กราบขอร้องนายท่าน...

กระแทกรูหีข้าที...

อะไรนะ!

นี่มันเป็นไปไม่ได้!

มันต้องอย่างนี้สิวะ!

ท่านปู่ผู้นี้จะรางวัลให้เจ้าเดี๋ยวนี้แหละ!

อ๊าๆๆๆๆ!

อ๊าส์! อื้อๆๆๆ!

อ๊ะ!

ชอบไหมล่ะ

อีตัวกะหรี่น้อย!

ข้ารู้ดีว่าเจ้าชอบโดนเอาควยซวกตูดจากด้านหลังที่สุด!

วันนี้ข้าจะกระแทกเย็ดอีเซียนกะหรี่อย่างเจ้าให้แตดกระจัดกระจายไปเลย!

ฮ่าๆๆๆๆ อ๊า!

อ๊าๆๆๆ!

อ๊า!

อ๊ะ!

อ๊าๆๆๆ!

อ๊ายๆๆ!

อ๊าๆๆๆๆๆ!

เสียวหีเหลือเกิน อ๊าๆๆ!

อ๊า! อื้อ!

อ๊ะ!

อ๊าๆๆๆๆๆๆ!

โหยวเอ๋อร์...

ไม่...

มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้!

อ๊าๆๆๆ!

อ๊ะ!

อ๊าๆๆๆ!

ฮ่าๆ

ฮ่า!

ซี้ด!

อ๊า!

ข้าจะแตกแล้ว!

รองรับน้ำว่าวข้าเอาไว้ให้ดีๆ ล่ะ!

อย่าแตกข้างในนะ...

อ๊างๆ!

เจ้า...

วันนี้มา...

เจ้าสำนักของพวกเจ้าฝากมาบอกอะไร

รูหีร่านๆ ของแม่นางฟ่างกวนมันแน่นตอดดีจริงๆ

เรือนร่างอันร่านเสียวขนาดนี้ เอามาฝึกวิชามันก็น่าเสียดายแย่

มิสู้... ข้าไม่มีเวลามาพูดเรื่องพวกนี้กับเจ้า!

ใครสั่งสอนให้เจ้าพูดจาแบบนี้กับข้า!

ไม่มีเรื่องใหญ่อะไรหรอก

หรือแค่ข้าอยากมาเย็ดรูหีร่านๆ ของเจ้า

ยังไม่เรียกว่าเรื่องใหญ่อีกเหรอ

อย่ากลัวไปเลยน่า

ท่านเจ้าสำนักสั่งให้ข้านำสิ่งนี้มามอบให้เจ้า

นี่ท่านเจ้าสำนักช่วยแย่งชิงมาให้เจ้าเลยนะ

แต่สุดท้ายจะรักษาสำนักกระบี่ไว้ได้ไหม

ก็ขึ้นอยู่กับตัวเจ้าเองแล้วล่ะ

ฝากขอบคุณท่านเจ้าสำนักแทนข้าด้วย

แล้วเจ้าคิดจะขอบใจข้ายังไงล่ะ หืม?

วันนี้ยามนี้ดึกมากแล้ว

เจ้ารีบกลับไปรายงานเถอะ

ข้ายังมีธุระอื่นที่ต้องทำ เหอะ!

ถ้าไม่ใช่เพราะท่านเจ้าสำนักสั่งไว้ล่ะก็

ข้าอยากจะเย็ดเจ้าทั้งคืนจริงๆ

ถ้าไม่ได้เย็ดเจ้าจนร้องครวญครางขอชีวิตล่ะก็

ข้าจะยอมทำลายตบะบำเพ็ญเพียรทั้งชีวิตทิ้งซะเลย!

ฮ่าๆๆ แม่นางฟ่างกวน ไม่ต้องออกมาส่งหรอก!

แม่นางฟ่างกวน

วันข้างหน้า พวกเรายังมีเวลาได้สนุกกันอีกยาวนาน!

ออกมาเถอะ

เจ้าเห็นหมดแล้วสิ

ถ้าบอกว่าไม่เห็น ท่านจะเชื่อไหม

ไม่เชื่อ

เช่นนั้นท่านคิดจะฆ่าข้าปิดปากหรือเปล่า

อาจารย์เคยกล่าวไว้

กระบี่ไม่ได้มีไว้สังหารผู้ที่อ่อนแอกว่า... ทำไมล่ะ

เพราะว่าสารเลวไง ข้าไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น

งดงามไหม

พวกผู้ชายอย่างพวกเจ้า ไม่ใช่ว่าอยากได้กันทุกคนหรอกหรือ

อยากเย็ดข้าไหมล่ะ

ท่านยังไม่ได้ตอบคำถามข้าเลย

ตั้งแต่เด็ก ข้าคืออัจฉริยะแห่งวิถีบำเพ็ญ

เจ็ดขวบฝึกกระบี่

สิบขวบเข้าสู้วิถี

ยามนี้ก้าวสู่ขั้นฮว่าระดับไร้เทียมทาน

ข้าคือเทพเซียนกระบี่หญิงเพียงหนึ่งเดียวแห่งราชวงศ์ซวนหยวน

ช่างยิ่งใหญ่นัก

ทว่า

หากอาจารย์ของข้ามาเห็นสภาพข้าในยามนี้

ก็คงจะผิดหวังมากเป็นแน่

อาจจะใช่

เจ้าเองก็คิดเช่นนั้นหรือ

บอกเหตุผลแก่ข้าได้หรือไม่

ก่อนหน้านี้ยามที่เจ้าอยู่ใต้เขา

ไม่มีผู้ใดเล่าเรื่องการบำเพ็ญเพียรให้ฟังบ้างเลยหรือ

ไม่เคยมีใครพูดถึง

มิน่าเล่าเจ้าถึงได้ยอมเข้าสำนักกระบี่

เจ้าไม่รู้หรือว่า

สำนักกระบี่จวนจะล่มสลายอยู่แล้ว

สำนักกระบี่จวนล่มสลาย เพราะเหตุใด

ตำหนักกู้คือหนึ่งในสำนักกระบี่

ที่เหลืออยู่น้อยนิดแห่งราชวงศ์ซวนหยวน

ตำหนักกู้เคยเป็นถึงอันดับหนึ่งในหกสำนักใหญ่

ทว่านั่นมันเรื่องเมื่อกาลก่อนโน้นแล้ว

ยามนี้

ไม่เพียงแต่ราชวงศ์ซวนหยวนจะกดขี่สำนักกระบี่อย่างสุดกำลัง

เบื้องบนจวนพระอ่างนั่น

ถึงขั้นจัดให้สำนักกระบี่กลายเป็นสำนักมารชั่วร้าย

แม้ว่าขั้นฮว่าจะแข็งแกร่งมาก

แต่หากคิดจะไปต่อกรกับคนพวกนั้นจริงๆ

การล่มสลายก็แค่ชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น

เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้

เรื่องมันซับซ้อนเกินไป

อธิบายให้เจ้าฟังตอนนี้ก็คงไม่เข้าใจ

เอาเป็นว่ายามนี้สำนักพวกเราอยู่ในขั้นวิกฤติตกต่ำอย่างยิ่ง

อันดับหนึ่งในหกสำนักใหญ่อะไรกัน

มันล่มสลายไปตั้งนานแล้ว

ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น

สิบปีก่อนสำนักเรายังมีคนอยู่หลายร้อยชีวิต

มายามนี้เหลือเพียงพวกเจ้าแค่สามคนเท่านั้น

ไม่เกี่ยวกับเรื่องในคืนนี้หรอก

ข้ารู้ว่าท่านมีความทุกข์ลำบากใจ

อันที่จริงผู้อื่นจะทำอย่างไรมันก็ไม่สำคัญ

ต่อให้วิถีกระบี่จะตกต่ำเพียงใด

ข้าก็จะจุดประกายไฟนี้ส่งต่อสืบทอดต่อไปให้ได้

เพราะเหตุใด

เพราะนี่คือวิถีที่อาจารย์ทิ้งไว้ให้ข้า

ไม่ว่าจะอย่างไรข้าก็ต้องสืบทอดต่อไปให้ได้

บางทีอาจารย์ของท่านอาจจะยอมให้ท่านละทิ้งวิถีกระบี่ไป

มากกว่าที่จะต้องมาเห็นท่านในสภาพแบบนี้... ไม่!

ข้าเป็นศิษย์เพียงคนเดียวของเขา

การปกป้องวิถีของเขา

คือความหมายของการมีชีวิตอยู่ของข้าในยามนี้

แล้วถ้าหาก...

ข้าหมายถึงถ้าหากวิถีแห่งอาจารย์ของท่านมันผิดพลาดล่ะ

ถูกหรือผิดมันไม่เกี่ยวกับความมุ่งมั่นของข้า

ครั้งก่อนท่านบอกพวกเราว่า

อาจารย์ของท่านต้องใช้อีกยี่สิบปีถึงจะออกจากถ้ำได้

เหตุใดคนพวกนั้นถึงยังกล้าสามหาวขนาดนี้

ข่มเหงวิถีกระบี่

การข่มเหงวิถีกระบี่เป็นความประสงค์ของเบื้องบนจวนพระอ่าง

ของคนพวกนั้น

ดูเหมือนพวกมันจะได้ข่าวบางอย่างมา

สามารถขัดขวางหรือทำลายการออกจากถ้ำของอาจารย์ข้าได้

รายละเอียดตื้นลึกหนาบางไม่อาจรู้ได้เลย

เรื่องในคืนนี้ เจ้าทำเป็นไม่เห็นก็พอ

ข้าจะไม่ต่อว่าดุด่าเจ้าหรอก

วิชากระบี่ที่ให้เจ้าฝึก ยามนี้เป็นอย่างไรบ้างแล้ว

ข้าขอตรวจการบ้านหน่อย

ข้ามันหัวช้าเขลาเบาปัญญา

เข้าไม่ถึงเคล็ดวิชาเสียที

การฝึกตนขึ้นอยู่กับวาสนาลิขิต

หากก้าวข้ามสะพานอายุวัฒนะนั่นได้ก็ถือว่าเป็นเรื่องดี

แต่ถ้าไม่ได้ ก็อย่าได้ฝืนบังคับตัวเองเลย

ทว่าเจ้าห้ามยอมแพ้เด็ดขาด

หากเจ้ามีข้อสงสัยอะไรในการบำเพ็ญเพียร

มาสอบถามข้าที่สำนักบี้ลั่วได้ตลอดเวลา

ขอรับ ท่านอาจารย์... หืม? ยอมเรียกข้าว่าอาจารย์แล้วหรือ

ข้า...

ละอายใจที่ไม่สมเป็นอาจารย์

ท่านคืออาจารย์ที่ดีที่สุด

ท่านคืออาจารย์ที่ดีที่สุด

ท่านคืออาจารย์ที่ดีที่สุด

ท่านคืออาจารย์ที่ดีที่สุด

ข้าตาฝาดไปเองหรือเปล่านะ

ทำไมเมื่อครู่ชั่วขณะหนึ่ง ข้าถึงได้นึกถึงอาจารย์ขึ้นมา

ไม่ ไม่มีทาง

อาจารย์ยังเก็บตัวกักตนอยู่

แต่จดหมายที่สำนักอวิ๋นหยางมอบให้ท่านคือสิ่งใดกัน

เหตุใดท่านต้องใช้อะไรมากมายขนาดนี้เพื่อแลกมันมา

ข้าปล่อยให้สำนักกระบี่ถูกถบชื่อทิ้งไม่ได้

ข้าก็เลยไปหาเจ้าสำนักจี้แห่งสำนักอวิ๋นหยาง

ข้ารู้ว่าเขาชอบข้ามาก

แถมยังมีรสนิยมวิปริตบางอย่าง

เพราะงั้น... เพราะงั้น...

ท่านก็เลยยอมทอดกายให้มัน

เพื่อแลกกับสิ่งที่สามารถค้ำชูฐานะของสำนักกระบี่ไว้ได้

จดหมายของสำนักอวิ๋นหยาง

เจ้าสำนักอวิ๋นหยางคือสำนักบริวารของวังเทพราชา

เพราะงั้นบนโลกมนุษย์จึงมีสถานะยิ่งใหญ่เหนือใคร

หากว่า

คราวนี้สำนักกระบี่ยังทำผลงานอันดับได้ไม่ดีอีก

ยามที่มีจี้ยั่วคอยช่วยเหลืออยู่

ก็ยังพอประคับประคองไปได้อีกห้าปี

แล้วอีกสิบห้าปีที่เหลือล่ะจะทำอย่างไร

ท่านจะรอจนอาจารย์ของท่านออกจากถ้ำได้อย่างไร

ผลงานอันดับที่ดีที่ท่านพูดถึง คืออันดับที่เท่าไหร่

ติดหนึ่งในแปด... ติดหนึ่งในแปด

มันยากมากหรือ

บำเพ็ญเพียรเก้าขั้นตบะ

อันนีอยู่ขั้นสาม

อาตี๋ลี่อยู่ขั้นสี่

อันที่จริงอายุปานนี้ได้ขนาดนี้ก็นับว่าไม่ง่ายแล้ว

ทว่าเจ้ารู้หรือไม่ว่ายามนี้ในหกสำนักใหญ่

อัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่เก่งที่สุดอยู่ขั้นไหนแล้ว... ไม่ทราบ

ขั้นเจ็ด

เซี่ยวว่าง อัจฉริยะรุ่นเยาว์แห่งสำนักเสวียนม่าน

บรรลุถึงขั้นเจ็ดแล้ว

ระหว่างขั้นหกกับขั้นเจ็ดมันห่างกันราวฟ้ากับเหว

ทว่าเขากลับก้าวข้ามไปได้ตั้งแต่อายุน้อยเพียงนี้

ตอนที่ข้าอายุเท่าเขายังสู้อะไรเขาไม่ได้เลย

เมื่อกี้ถอดให้ดูกลับไม่ดู

ยามนี้มาแอบดูอะไร

ข้ากำลังมอง

อาจารย์แสนสวย

เจ้า...

อาจารย์แสนสวยของข้า

พวกเรามาเดิมพันกันหน่อยไหม

ปล่อยนะ

เดิมพันว่าข้าจะช่วยท่านคว้าอันดับมาให้ได้

แต่ท่านต้องรับปากข้าเรื่องหนึ่ง

เจ้า...

ใครเอาความมั่นใจแบบนี้มาให้เจ้ากัน

พนัน

หรือว่าจะไม่พนันล่ะ

ข้าตกลงตามนั้น

แล้วถ้าเจ้าทำไม่ได้ตามอันดับล่ะ

ข้าไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นเลย

จำสัญญาของพวกเราไว้ให้ดีล่ะ

คุณหนู ได้เวลา กลับตำหนักแล้วเจ้าเจ้าค่ะ

นี่มันฝึกกระบี่ภาษาอะไรกัน

ชัดๆ ว่าเด็กเล่นซุกซนกันแท้ๆ

ยังดีที่อาตี๋ลี่ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว

หากก้าวเข้าสู่ขั้นห้าได้จริง

สำนักก็ยังพอมีความหวังอยู่บ้าง

ศิษย์พี่ฟ่าน ท่านก็ไม่ฝึกกระบี่แล้วหรือ

ดีจังเลย มาคุยเป็นเพื่อนข้าหน่อยสิ

เฮ้อ ฝึกกระบี่น่าเบื่อจะตายไป

สู้มองดูเมฆไม่ได้หรอก

แต่ท่านหน้าตาดีออก

ไม่มองดูเมฆ แต่มองท่านแทนก็ไม่เลวเหมือนกันนะ

หนังสือเล่มเก่าคร่ำครึขนาดนี้

เจ้าอ่านตั้งนานขนาดนี้ยังอ่านไม่จบอีกหรือ

เหอะ หากไม่ใช่เพราะยามนี้สำนักเราไม่มีคนแล้วล่ะก็

ข้าให้ท่านอาจารย์ไล่เจ้าออกจากสำนักไปนานแล้ว

เจ้าอย่าได้ดูเบาหนังสือเล่มนี้เชียวนะ

ในหนังสือเล่มนี้มีความรู้อันยิ่งใหญ่อยู่

ไม่เห็นจะรู้สึกเลย ข้ามองดูเจ้าน่ะนะ

ไม่ได้มีความสนใจในการฝึกกระบี่เลยสักนิด

วันๆ ไม่ทำอะไร เอาแต่กินกับนอนขี้เกียจตัวเป็นขน

ทรมานจิตใจความอบรมสั่งสอนของท่านอาจารย์จริงๆ

โดนเจ้ามองออกจนได้สินะ

ข้าไม่ชอบฝึกกระบี่จริงๆ นั่นแหละ หืม?

แล้วเจ้าชอบอะไรล่ะ

ข้าชอบฝนฤดูใบไม้ผลิ

ฟ้าร้องฤดูร้อน ลมฤดูใบไม้ร่วง หิมะฤดูหนาว

ถุยๆๆ พวกเราเป็นคนฝึกกระบี่นะ

อย่ามาทำเป็นเก๊กสำรวลแบบพวกหนอนหนังสือหน่อยเลย

แสร้งทำเป็นลึกลับลึกซึ้ง

ข้าก็ออกจะชอบกระบี่อยู่นะ

แค่ไม่ชอบฝึกกระบี่เท่านั้นเอง

ผีสิจะเชื่อเจ้า

เจ้าต้องมีจุดประสงค์แอบแฝงที่ไม่กล้าบอกใครแน่ๆ

ไม่อย่างนั้นก็เป็นไส้ศึกที่สำนักอื่นส่งมา

ข้ามองดูเจ้าก็ไม่ได้โง่นี่นา

หรือว่าเจ้า...

หรือว่าเจ้าแอบชอบท่านอาจารย์อยู่ใช่ไหม

นี่!

เจ้าน่ะ พรสวรรค์สูงมากเลยนะ

สูงกว่าที่เจ้าคิดไว้เยอะมากๆ

วันๆ อย่าเอาแต่คิดเรื่องไร้สาระพวกนี้เลย

การบำเพ็ญเพียรคือการฝึกจิตใจ

อย่าได้ไปยึดติดกับความรักทางโลกเลย

มันจะกลายเป็นความยึดติดหรือด่านมารในใจเอาได้

การแสวงหาวิถีอันยิ่งใหญ่ต่างหากถึงจะ...

เจ้าเป็นแค่ศิษย์น้องเล็กที่เพิ่งเข้าสำนักมา เจ้าจะไปรู้รู้อะไร!

เหอะ!

เชื่อข้าสิ เจ้าสามารถไปได้ไกลมากแน่ๆ

อย่างน้อยข้าก็ยังรู้ว่าต้องฝึกกระบี่บ้าง

แล้วเจ้าล่ะ ไม่รู้จักไปฝึกที่ลานประลองวิชาบ้างหรือไง

ท่านอาจารย์มาเห็นเข้า อย่างน้อยจะได้สบายใจขึ้นบ้าง นี่!

ศิษย์พี่คุยกับเจ้านะ เหอะ!

เฮ้อ เจ้าไม่รู้หรอกว่า

หลายปีมานี้ท่านอาจารย์ต้องลำบากขนาดไหน

เห้อ คนดีๆ อย่างท่านอาจารย์ ไม่ควรต้องมาเจอเรื่องแบบนี้เลย

จริงสิ ต้องโทษเจ้าสำนักกระบี่คนก่อนสารเลวนั่นแท้ๆ

ยามนี้ตัวเองตัดช่องน้อยแต่พอตัวหนีไปสบายแล้ว

ทิ้งให้คนรุ่นหลังคอยมาตามเช็ดตามล้างให้

สิ่งที่ท่านบรรพจารย์ทำลงไป มันไม่ถูกต้องจริงๆ นั่นแหละ

ต่อให้เป็นอันดับหนึ่งแห่งวิถีกระบี่แล้วอย่างไร

เป็นอันดับหนึ่งในใต้หล้าแล้วอย่างไร

เขาไม่คู่ควรที่จะเป็นอาจารย์ของท่านอาจารย์เลยสักนิด!

เหตุใดวิถีกระบี่ถึงได้ตกต่ำกลายเป็นมารเช่นนี้ได้

รุ่งเรืองเกริกเกียรติมากมิใช่หรือ

ข้าเหมือนจะเคยได้ยินท่านอาจารย์พูดถึงอยู่นะ

คล้ายกับมีคนวางค่ายกลกับดักสังหาร

ไว้เล่นงานอาจารย์ของท่านอาจารย์

รายละเอียดตื้นลึกหนาบางข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน

เอาเป็นว่า

ยามนี้ผู้มีอำนาจแห่งจวนพระอ่างเกลียดชังสำนักกระบี่ที่สุด

สรรหาวิธีสารพัดมาบีบคั้นกดขี่สำนักกระบี่ทั้งต่อหน้าและหลังหลัง

แล้วทรราชแห่งราชวงศ์ซวนหยวนของพวกเรา

เพื่อที่จะประจบประแจงอิทธิพลของจวนพระอ่าง

ก็เลยพลอยช่วยจัดการทำลายสำนักกระบี่ไปด้วย

แม้ว่าท่านอาจารย์จะเป็นถึงมหาเซียนกระบี่ขั้นฮว่า

ทว่าเหนือกว่าขั้นฮว่าก็ยังมีขั้นทงเซิ่งอยู่อีกนะ

ผู้มีอำนาจแห่งจวนพระอ่างคือใคร

จำไม่ได้แน่ชัด รู้สึกเหมือนจะแซ่อิน

เป็นมันจริงๆ ด้วย

ราชวงศ์ซวนหยวนอย่างไรเสียก็เป็นถึงอาณาจักรทางโลกที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

เหตุใดต้องจงใจไปประจบประแจงจวนพระอ่างด้วย

เมื่อก่อนเจ้าไปอยู่ไหนมา ข่าวสารแถวไหนถึงได้หูตาบอดขนาดนี้

ทำไมหรือ

เจ้าไม่รู้หรือว่าแดนเหนือที่วุ่นวายโกลาหลมาโดยตลอดน่ะ

เมื่อสิบปีก่อนกำเนิดจอมมารอสูรขึ้นมาตนหนึ่ง

ไม่เพียงแต่รวบรวมแดนเหนือเป็นหนึ่งเดียว

แต่ยังรวมกำลังของสามเผ่าอสูรใหญ่เข้าด้วยกัน

ซ่องสุมกำลังพล

กลายเป็นภัยคุกคามใหญ่หลวงต่อราชวงศ์ซวนหยวน

จอมมารอสูร

ในฐานะคนที่เคยเดินทางไปแดนเหนือมาก่อน

ย่อมรู้ดีว่าแดนเหนือสับสนวุ่นวายเพียงใด

สามเผ่าอสูรใหญ่แบ่งแยกดินแดนปกครอง

มีศึกสงครามอุบัติขึ้นอยู่เสมอ

และกองทัพอสูรก็มีมากมายจนนับไม่ถ้วน

เพราะฉะนั้นแม้แต่จวนพระอ่างก็ยังทำอะไรแดนเหนือไม่ได้

สามราชาอสูรล้วนเป็นยอดฝีมือขั้นตบะสูงยิ่ง

ยามนี้กลับมีอสูรที่รวบรวมแดนเหนือเป็นหนึ่งเดียวได้

ผู้ใดกันที่มีความสามารถถึงเพียงนี้

แม้แต่ตัวเขาเอง

ก็ยังนึกอยากจะไปเจอสักครั้งขึ้นมาทันที

เหลือเวลาอีกแค่สี่เดือนก็จะถึงงานประลองวิชาเต๋าแล้วนะ

เจ้าไม่คิดจะเตรียมตัวบ้างเลยจริงๆ หรือ

อย่างน้อยๆ ก็อย่าทำให้สำนักขายหน้ามากนักสิ

ข้าขี้เกียจ

อันที่จริงแล้ว... ข้าออกจะเก่งกาจนะ

อืม รู้ว่าชอบโกหกตลบแตลง

เจ้าไม่ได้ฝึกเลยสักนิด

ขี้เกียจให้มันตายไปเลยไป!

วันๆ ทำไมไม่รู้จักเด็กเคารพผู้ใหญ่บ้างเลยนะ

ไม่เชื่อล่ะสิ ข้าจะสอนเจ้าสักสามท่า

รับรองว่าสะเทือนฟ้าสะท้านดินแน่

อืม

ทว่าเรื่องนี้ห้ามเอาไปบอกท่านอาจารย์เด็ดขาดนะ

ไม่อย่างนั้นวันหน้าศิษย์น้องเล็กจะไม่สอนเจ้าอีก แล้วเป็นอย่างไรล่ะ

ใครเขาอยากเรียนกัน!

แน่ใจนะว่าจะไม่เรียน

ศิษย์น้องเล็ก เจ้ารีบหาที่แอบซ่อนตัวเร็วเข้า!

เพราะเหตุใด

เมื่อครู่ข้าอยู่ที่ลาน

ประลองวิชา ฝึกเพลงกระบี่ที่เจ้าสอนข้า

เพลงกระบี่นั่นมันแปลกประหลาดมากจริงๆ

ข้าฝึกตั้งหลายรอบก็ยังเข้าไม่ถึงเคล็ดวิชา

แล้วข้าก็ไม่ได้ทันสังเกตเห็นว่าท่านอาจารย์เดินมา...

คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอก

เขาคงเห็นแค่ข้าลงมือไปกระบวนท่าเดียว

แต่พอท่านอาจารย์เห็นเข้าก็ดูโกรธมากเลย

ถามข้าว่าใครเป็นคนสอนท่านี้มา

สีหน้าท่านอาจารย์ตอนนั้นน่ากลัวมากๆ เลยล่ะ

ข้า ข้าก็เลย... เอ่อ ฟ่านหาง!

เจ้าออกมาหาข้าเดี๋ยวนี้!

ตามข้ามา

กระบี่ของอันนี เจ้าเป็นคนสอนใช่ไหม

เช่นนั้นเจ้าก็ควรรู้

ว่าเพลงกระบี่นั้นมันคือกระบี่มาร!

กระบี่จันทราโอบขุนเขา

ผู้ที่คิดค้นเพลงกระบี่นี้ขึ้นมา

คือประมุขสำนักมารรุ่นแรกเมื่อสามพันปีก่อน

อานุภาพการทำลายล้างของกระบี่นั้น

สังหารรุนแรงเสียจนน่าพรั่นพรึงยิ่งนัก

ผู้ฝึกกระบี่นับไม่ถ้วนต้องธาตุไฟแทรกเพราะฝึกกระบี่ท่านี้

จนนำไปสู่มหันตภัยครั้งใหญ่เมื่อพันปีก่อน

ท่านี้จึงถูกจัดให้อยู่ในสี่วิชาต้องห้าม

ทว่าก็ยังมีผู้ฝึกกระบี่ที่ทนรับตัณหาสิ่งล่อใจไม่ไหว

ดื้อดึงที่จะฝึกฝนมัน

ทำไมถึงต้องไปฝึกวิชามารชั่วร้ายพวกนั้นด้วย!

คุกเข่าลงซะ!

เมื่อไหร่ที่เจ้าคิดได้แล้ว

ค่อยไปหาข้าที่สำนักบี้ลั่ว!

ใต้หล้ามีเพียงกระบี่เดียว

เหตุใดจึงต้องแบ่งแยกสัมมากับอธรรมด้วย

วิถีกระบี่อยู่ที่จิตใจ

ไม่อาจเร่งรีบเอาผลประโยชน์เฉพาะหน้าได้

จิตใจของเจ้าบิดเบี้ยวไปแล้ว

คุกเข่าลง!

เมื่อไหร่ที่คิดได้แล้ว

ค่อยไปหาข้าที่สำนักบี้ลั่ว!

ยัยหนูนี่ปีกกล้าขาแข็งขึ้นแล้วสินะ

ถึงขนาดกล้าทำกับอาจารย์แบบนี้!

ไว้ฟื้นพลังตบะคืนมาได้เมื่อไหร่

ถ้าข้าไม่ตีตูดเจ้าให้แตก จะยอมเขียนชื่อถอยหลังเลย!

ศิษย์น้อง กินไหม

ไม่กิน

แล้วอันนี้กินไหม

ไม่กิน

กินสักชิ้นเถอะน่า

ศิษย์พี่

ข้าอยากอยู่คนเดียว

คนเดียวคือใครน่ะ

เจ้าก็ชอบเจียงฮั่นน่าเหมือนกันเหรอ

หา?

ไม่ใช่สักหน่อย

เจ้าอายุน้อยแค่นี้ วาจาสิทธิ์สั่งฟ้าสั่งฝนได้แล้วเหรอ

แต่ตอนนั้นเจียงฮั่นน่าก็ชอบตัวเองมากจริงๆ นั่นแหละ

ศิษย์พี่

ศิษย์พี่

เจ้ากินสักหน่อยสิ ข้าลงมือทำเองกับมือเลยนะ

ข้าโตปานนี้แล้ว

นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ทำของกินให้ผู้ชาย

งั้นก็ดีเลยสิ

ถึงแม้ยัยหนูนั่น...

อาจารย์จะไม่ให้เจ้าฝึก

แต่เจ้าเชื่อข้าสิ

ตั้งใจฝึกกระบี่นี้ให้ดีๆ

ศิษย์น้องไม่หลอกเจ้าหรอก

คารวะท่านอาจารย์

นี่เป็นขนม

ที่อันนีตั้งใจทำมาให้ท่านอาจารย์ขอรับ

ไม่ต้องคุกเข่าแล้ว

ตามข้ามา

โอ๊ยๆ

เจ้ายังเดินไหวอยู่ไหม

ข้าเดินไม่ไหวแล้ว เจ้าจะอุ้มข้าเหรอ

ไม่ได้นะ ไม่ได้เด็ดขาด เจ้าเป็นผู้ชายนะ!

อาจารย์

อาจารย์

แม้ข้าจะไม่รู้ว่าเจ้าไปเรียนเพลงกระบี่นี้มาจากไหน

แต่ภายภาคหน้าห้ามใช้อีก หรือไปถ่ายทอดให้ผู้อื่นเด็ดขาด

ขอรับ ศิษย์จะจดจำไว้ให้มั่น

พินิจให้กว้างแล้วจึงสำรวมไว้

สะสมสั่งสมให้เปี่ยมล้นแล้วจึงปลดปล่อย ไม่ว่าจะอย่างไร

เจ้าต้องเพียรพยายามฝึกฝนอย่างหนักในทุกๆ วัน

ยามนี้ผู้ฝึกกระบี่เหลืออยู่น้อยเต็มทีแล้ว

ต่างยึดเหนี่ยวไว้ด้วยจิตมุ่งมั่นเพียงหนึ่งเดียว

หวังว่าเจ้าจะกลายเป็นกระบี่แห่งจิตวิญญาณแห่งแดนฉงหมิงได้นะ

อาจารย์

ข้าก้าวข้ามธรณีประตูนั้นได้แล้วขอรับ

เจ้าบรรลุขั้นวิถีกระบี่แล้วสินะ

ห้วงปราณไพศาลของฟ่านหางนับว่าเป็นต้นกล้าที่ดีแท้ๆ

แต่เหตุใดกลับไม่มีพลังปราณโคจรอยู่เลยสักนิด

ทำไมข้าถึงมองไม่ออกกันนะ

เฮ้อ ช่างเถอะ

คงจะโกหกข้าซะมากกว่า น่าเสียดายจริง

เจ้ายินยอมคุกเข่าไม่พอหรือไง

ยังกล้ามาโกหกข้าอีก

ทำไมใครต่อใครก็เข้ามาในตำหนักของท่านได้หมดเลยล่ะ

ทำไมล่ะ

ฟังดูเหมือนจะไม่ต้อนรับข้าเลยนะ

ท่านนักเต๋าอิน

เจ้าสำนักจี้มีอะไรจะสั่งเสียหรือเปล่า

แม่นางย้ายมาอยู่สำนักอวิ๋นหยางของพวกเราไม่ดีกว่าหรือ

ด้วยพรสวรรค์ของแม่นาง ย่อมได้รับการดูแลอย่างดีจากท่านเจ้าสำนักแน่

ถ้าไม่ใช่เพราะท่านเจ้าสำนักของพวกเรายังเห็นแก่เยื่อใยเก่าก่อนล่ะก็

หลังจบงานประลองวิชาเต๋าครั้งนี้

เกรงว่าสำนักกระบี่คงถูกลบชื่อออกจากราชวงศ์แล้วล่ะ

เพราะงั้นเจ้าควรรู้นะว่าจะตอบแทนอย่างไร

ข้ากับเจ้าสำนักจี้มีข้อตกลงต่อกันอยู่แล้ว

มิกล้าให้ท่านนักเต๋าต้องเป็นห่วง

ตัวข้าในฐานะนักเต๋าแห่งสำนักอวิ๋นหยาง

หนังสือรับรองของเจ้านี่ ข้ามอบให้เจ้าได้

ตัวข้าก็สามารถทำให้มันกลายเป็นแค่กระดาษเปล่าไร้ค่าได้เช่นกัน

ไอ้หนู

ดึกดื่นป่านนี้ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ในตำหนัก

ของอาจารย์เจ้าได้ล่ะ อย่าบอกนะว่า... ฮ่าๆๆๆๆ

ข้ารู้ว่าเจ้าอยากปกป้องข้า

แต่ในฐานะอดีตยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งฉงหมิง

ยามนี้ข้าต้องมานั่งมองดู

ศิษย์ของตัวเองโดนย่ำยีตาปริบๆ งั้นหรือ

วิชาหยินหยางเน้นการหยินหยางบำรุงประสาน

และเมื่อบำเพ็ญมาถึงระดับข้าแล้ว

ยิ่งต้องการเตาหลอมบำเพ็ญที่ดีกว่านี้มาเกื้อหนุน

คนทั้งโลกต่างรู้ว่าแม่นางมีขั้นตบะสูงที่สุด

แถมยังมีกายกระบี่แต่กำเนิด

ยามฝึกฝนย่อมได้ผลมากกว่าสตรีทั่วไปหลายเท่านัก

ไม่อนุญาต!

คาดว่าเงื่อนไขที่เจ้าแลกเปลี่ยนกับท่านเจ้าสำนักของพวกเรา

ก็คงจะเป็นข้อนี้สินะ

เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าเจ้าสำนัก

ฟังคำพูดของเจ้าเพียงคำเดียว

แล้วจะยอมยกเลิกสัญญาของพวกเราน่ะ

ขอบคุณนะ

โหยวเอ๋อร์

เข้าใจแล้ว

ดูท่าข้าจะเดิมพันถูกจริงๆ ด้วย ฮ่าๆๆๆ

ฟ่านหาง

เจ้าหลับไปสักตื่นก่อนเถอะนะ

ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้นหรอก

ข้าน่ะชอบเวลาที่ได้ทำ

เรื่องแบบนี้

แล้วมีคนคอยเฝ้ามองดูอยู่ ยิ่งหมอนี่เป็นศิษย์ของแม่นางด้วยแล้ว

มันก็ยิ่งดีเข้าไปใหญ่เลย

จะได้ถือโอกาสสั่งสอนมันสักหน่อย

แล้วแต่ท่านนักเต๋าจะปรารถนา

เมื่อกี้เจ้าคิดจะลงมือกับข้าใช่ไหม

มิกล้าเจ้าค่ะ

ข้าเป็นถึงนักเต๋าที่มีฐานะเป็นรองแค่เจ้าสำนัก

และคุณหนูแห่งสำนักอวิ๋นหยางเชียวนะ

เจ้ารู้ไหมว่าจุดจบของการสามหาวขัดขืนข้า มันจะเป็นยังไง

ข้าสำนึกผิดแล้ว

ขอท่านนักเต๋าโปรดลงโทษด้วย

ยามนี้รู้สึกเบาหวิวราวกับบินได้เลยใช่ไหมล่ะ

วางใจเถอะ วิชาต้องห้ามนี้

มีแค่ท่านเจ้าสำนักกับพวกข้าสามนักเต๋าเท่านั้นที่รู้

แม่นางตบะสูงส่งสมคำเล่าลือจริงๆ

เป็นคนธรรมดาคงเยี่ยวราดไปตั้งนานแล้ว

แต่แบบนี้สิถึงจะสนุกจริงไหมล่ะ ฮ่าๆๆ

แม่นางฟ่างกวนจะทำอะไรน่ะ

อื้อ...

แล้วยามนี้แม่นางอยากให้ข้าทำอย่างไรล่ะ

วิงวอนท่านนักเต๋าโปรดลงโทษโหยวเอ๋อร์ด้วย

ย่ำยีเรือนร่างของโหยวเอ๋อร์ตามใจชอบ

อยากทำอย่างไรก็ได้ทั้งนั้น... ฮ่าๆๆๆ

ไม่ๆๆ เจ้าต้องบอกข้าสิว่าเจ้าอยากโดนทำแบบไหน หืม?

โปรดท่านนักเต๋าตีก้นโหยวเอ๋อร์ที

ตีก้นที่ไหน

พูดออกมาเองสิ

โปรดท่านนักเต๋า...

ตีก้นของโหยวเอ๋อร์ทีเจ้าค่ะ

แม่นางนี่จิตวิปริตดีจริงๆ นะ

แม้ข้าจะไม่ค่อยอยากทำเท่าไหร่

แต่ในเมื่อแม่นางเอ่ยปากขอร้องขนาดนี้แล้ว

ข้าก็คงต้องสงเคราะห์ให้แล้วล่ะ!

อ๊าง!

ถึงขั้นเป็นเทพเซียนกระบี่หญิง

แต่กลับโดนตีก้นเหมือนเด็กน้อยแบบนี้

เรื่องนี้ถ้าแพร่งพรายออกไปล่ะก็

พวกผู้ชายที่แอบชอบเจ้าอยู่

คงไม่กล้าเชื่อแน่ๆ!

เจ็บ... หยุดมือเถิด!

อย่า... เจ็บ...

เบามือหน่อย...

อย่าหยุดนะ!

โดนแค่ตีก้นก็หีเยิ้มน้ำไหลขนาดนี้แล้ว

ดูท่าเทพเซียนกระบี่สูงส่งอะไรนั่น

ก็แค่เรื่องลือโกหกทั้งนั้น

ข้าเห็นก็แค่กระบี่เซียนร่านหีความรู้สึกไวคนหนึ่งเท่านั้นแหละ!

แต่บทลงโทษแค่นี้มันยังไม่พอหรอกนะ!

วางใจเถอะ

เดี๋ยวเจ้าจะได้เสียวหีจนแทบขาดใจตายแน่!

นี่คือมุกแก้วบิณฑ์ที่เคยโดนรูตูดสตรี 99 คน

กลืนกินกลืนคายมาแล้วนะ

วันนี้ได้เข้าไปอยู่ในตูดเซียนของแม่นางฟ่างกวน

ของวิเศษของข้าชิ้นนี้ก็จะได้เบิกเนตรสมบูรณ์สักที

ฮ่าๆๆๆ

อ๊าง!

อย่าเพิ่งรีบสิ ยังมีอีกนะ!

ได้ยินว่าตูดเซียนของแม่นางฟ่างกวน

สามารถกลืนตูดท่านเจ้าสำนักจนเสียวแทบสิ้นใจ

แทบตาย

คิดว่ามุกแก้วเก้าเม็ดของข้าก็น่าจะไม่เป็นปัญหาเหมือนกัน

วันนี้ข้าจะใช้รูตูดเซียนนี้

เปิดเนตรมุกแก้วเก้าเม็ดของข้าให้หมดเลย!

ยัดเข้าไปเม็ดที่หกแล้ว!

สมเป็นแม่นางฟ่างกวนจริงๆ!

รูตูดเซียนนี่ไม่เลวเลยจริงๆ

หญิงสาวทั่วไปแค่เม็ดที่สี่ก็ถึงขีดจำกัดแล้ว

ขอร้องล่ะ...

เสียบเข้ามาที อย่าปล่อยให้ข้าต้องค้างคาแบบนี้เลย...

หากแม่นางฟ่างกวนอมมุกแก้วของข้าได้แค่หกเม็ดล่ะก็

คงไม่อาจอมมังกรยักษ์ของท่านเจ้าสำนักไหวเป็นแน่

ฮ่าๆๆๆ

นึกไม่ถึงเลยว่าแม่นางฟ่างกวนจะเสนอตัวร่านขนาดนี้

อ๊าง!

วันนี้ขอให้แม่นางได้ลิ้มลองหน่อยเถอะ

ว่าควยของข้าจะถูกปากแม่นางฟ่างกวนมากกว่า

หรือว่าควยของท่านเจ้าสำนักจะถูกปากแม่นางมากกว่ากัน

ตัวข้าผู้เป็นนักเต๋าขอเชยชมหีร่านๆ ของเจ้าก่อนก็แล้วกัน!

ไว้หลังจากนี้ ค่อยให้ข้าได้เปิดเบิกรูตูดของเจ้าอย่างเต็มที่!

เสียวจังเลย อย่าหยุดนะ อย่าหยุด!

ไอ้หยา เหนื่อยซะแล้วสิ

รู้สึกว่าแม่นางเองก็ไม่ได้ดูร่านอยากกระแทกเท่าไหร่เลยนะ

เอาเป็นว่าวันนี้พอแค่นี้แล้วกัน... ไม่นะ ไม่เอา พอแล้ว อย่าหยุด!

ต้องการอีก อยากได้อีกเยอะๆ เลย!

ลืมไปได้ยังไงว่ายังมีมันอยู่อีกคน

เบิกตาดูให้เต็มสองตาเลยนะ

ดูว่าอาจารย์ผู้เป็นเหมือนหมาโดนข้าเย็ดจนเสร็จเงี่ยนเสียวขนาดไหน

ฮ่าๆๆๆ อย่าทำแบบนี้เลย!

ขอร้องล่ะ อย่ามองนะ!

อ๊าง!

อื้อ!

อ๊า!

เสียวหีเหลือเกิน เสียวสุดๆ ไปเลย!

อย่าหยุดนะ กระแทกเข้ามาอีก!

จะเสร็จแล้ว จะเสร็จแล้ว!

เสร็จแล้ว!

ชอบไหมล่ะ

อ๊าง!

อ๊าๆๆๆๆๆๆ!

อื้อ!

อ๊า ข้าใกล้จะเสร็จแล้ว อ๊า!

ข้าจะเสร็จแล้ว!

ท่านนักเต๋า

เจ้ากล้าลงมือกับข้าเรอะ

ฟ่านหางระวัง! หุบปากไปเลยอีนังตัวดี!

จัดการไอ้เด็กนี่เสร็จเมื่อไหร่ ข้าจะกลับมาจัดการเจ้าต่อ!

เจ้ากล้าลงมือกับข้าเรอะ

อีนังตัวดี อีนังร่านวิถีกระบี่!

อีนังตัวกาลกิณีที่โดนคนนับพันรุมเย็ดรุมขยี้!

กล้าดีอย่างไรมาลงมือกับข้า!

เจ้าพินาศแน่ สำนักกระบี่ของพวกเจ้าพินาศกันหมดแน่!

ข้าจะทำให้เจ้ากลายเป็นทาสชั้นต่ำที่สุด

ของสำนักอวิ๋นหยาง!

โดนกระแทกทุกวัน... เจ้าพูดมากเกินไปแล้ว!

อาจารย์

ท่านรอข้าแป๊บหนึ่งนะ

แป๊บเดียวเสร็จ

อ๊าๆ!

อื้อ!

อ๊าง!

อ๊า!

อ๊าๆ!

อื้อ!

อ๊า!

อ๊าง!

อื้อ!

อ๊า!

อื้อ!

อ๊าๆ!

เสียวหีจังเลย!

จะเสร็จแล้ว!

สบายตัวจังเลย!

อ๊าง!

เนื้อแคมร่านๆ...

อื้อ!

จะเสร็จแล้ว จะเสร็จแล้ว อ๊า!

เสร็จแล้ว เสร็จแล้ว!

เจ้าฆ่าเขาแล้ว

จะให้ข้านั่งมองดูท่านโดนมันหยามเหยียดตามใจชอบงั้นเหรอ

โดนตีก้นเหมือนเด็กน้อย

โดนขึ้นขี่ร่างเหมือนพวกหญิงร่าน

ได้แต่ครางกระสันเหมือนทาสชั้นต่ำที่สุด

ไม่กล้าขัดขืนแม้แต่น้อย

สุดท้ายก็โดนดึงนมโดนกระแทกย่ำยีจนเละเทะไปหมด

แล้วก็เอา แต่มองดูชายผู้นั้นเดินจากไปอย่างผยองงั้นหรือ

นี่น่ะหรือวิถีกระบี่ของท่าน

วิถีกระบี่ที่ยอมก้มหัว

ยินยอมอยู่ใต้เท้าผู้อื่นน่ะหรือ

ท่านทำแบบนี้ทั้งชีวิตก็เป็นได้แค่ขั้นฮว่าเท่านั้นแหละ

มีแต่ถอยหลังไม่มีวันเจริญขึ้น!

อย่ามองอาจารย์ด้วยสายตาแบบนั้นนะ

ไม่ได้นะ

อาจารย์

อาจารย์

จัดการศพนี้ก่อนเถอะ

นี่คืออะไรน่ะ

ป้ายหยินหยาง ทั้งสำนักอวิ๋นหยางมีแค่ 5 เหรียญเท่านั้น

อานุภาพที่แข็งแกร่งที่สุดของป้ายนี้

คือสามารถเรียกวิญญาณได้

ดังนั้นต่อให้ผู้ถือครองจะตกตายไปแล้ว

มันก็ยังเรียกวิญญาณของผู้เป็นนายกลับมา

ทำให้ฟื้นคืนชีพกลับมาได้

เรื่องลึกลับขนาดนี้ข้ายังไม่รู้เลย

เจ้าไปรู้มาจากไหนกัน... อ่านหนังสือให้มากๆ หน่อยสิ

สรุปแล้วเจ้าเป็นอาจารย์หรือข้าเป็นอาจารย์กันแน่เนี่ย

ไม่พอใจเหรอ

อาจารย์ ข้าผิดไปแล้วขอรับ

เงื่อนไขที่ท่านแลกเปลี่ยนกับจี้เทียนคืออะไรกันแน่

เจ้าไปหยิบมาตั้งแต่เมื่อไหร่

ข้าคิดว่ามันไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย

เพื่อท่านอาจารย์ของข้า

อาจารย์ของท่านมีดีตรงไหนกัน

ถึงทำให้ท่านยอมทำขนาดนี้

เจ้าไม่มีวันเข้าใจหรอก

อันที่จริง ศิษย์ของท่าน

ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ

ท่านชอบข้าเหรอ

เจ้าไม่ต้องรู้สึกอึดอัดไปหรอก

การหลงรักสตรีงดงามเป็นเรื่องสามัญธรรมดา

อีกอย่างเจ้ายังอยู่ในช่วงวัยรุ่นเลือดร้อน

ย่อมเข้าใจได้

อาจารย์ ได้โปรดอย่าพูดอีกเลยขอรับ

ข้ารู้ความควรไม่ควรดี

เจ้า... รู้ไหมว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

สำนักกระบี่ของพวกเราไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งนี้

ท่าน... ท่านว่าอย่างไรนะ

ตราบใดที่เป็นสิ่งที่ทวงคืนกลับมาด้วยกระบี่ได้

ก็ไม่ควรใช้วิธีต่ำช้าเช่นนี้

อาจารย์ วางใจเถอะ

คราวนี้พวกเราชนะแน่

เจ้ามีความมั่นใจว่าจะติดหนึ่งในแปดงั้นหรือ

ข้าอยากชนะแทบแย่แล้ว

แต่ยามนี้เจ้ายังก้าวไม่ข้ามธรณีประตูนั้นเลยด้วยซ้ำ

นั่นน่ะสิ

ยังเหลือเวลาอีกตั้งสี่เดือนไม่ใช่หรือขอรับ

เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว

หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังนะ

อาจารย์ ท่านเชื่อข้าสิ

ข้าเองก็เคยมีศิษย์อยู่คนหนึ่ง

อาจารย์

ยามที่ท่านกักตนอยู่ด้านนอก

ฟ่างกวนโหยวคนนี้เฝ้าคอยมาเนิ่นนานเหลือเกิน

การกักตนไม่ได้หมายความว่าทิ้งเจ้าไปเสียหน่อย

ห้าร้อยปีแล้วนะ

ที่นี่

มีเพียงพวกเราสองคน

ฟ่างกวนโหยวเป็นศิษย์เพียงคนเดียวของท่าน

วิถีเต๋าของท่าน

ข้าจะคอยปกป้องไว้เอง

ศิษย์น้องฉางจู้

ศิษย์น้อง! ศิษย์น้อง!

ทำไมเจ้าถึงมานอนหลับบนโต๊ะแบบนี้ล่ะ

รีบตื่นเร็ว มืดค่ำแล้วนะ

ศิษย์น้อง เจ้ารู้ไหม

วันนี้โลกมนุษย์เป็นวันส่งท้ายปีเก่าเชียวนะ คึกคักมากเลยล่ะ!

ท่านไปหาคนอื่นเถอะ... เจ้าบ้าหรือเปล่าเนี่ย

สำนักกระบี่ของพวกเรานับรวมท่านอาจารย์แล้วก็มีแค่สี่คนเองนะ

อาตี๋ลี่ หัวทึบแบบนั้น

วันปีใหม่แท้ๆ ยังดื้อดึงจะฝึกกระบี่อีก

ท่านอาจารย์ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย

ข้าคงลากท่านอาจารย์ไปไม่ได้หรอกใช่ไหมล่ะ

แล้วท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้าจะยอมไปกับท่าน

ถึงแม้ปกติเจ้าจะทำหน้าตาเฉยชาเย็นชา

แต่ข้ารู้ว่าศิษย์น้องไม่ใช่คนน่าเบื่อหรอก

ศิษย์พี่ใหญ่ตาแหลมคมจริงๆ สมคำเล่าลือ

งั้นก็เก็บข้าวของแล้วออกเดินทางกันเถอะ

ไม่ไป

เจ้าเป็นเพราะเมื่อคืนโดนท่านอาจารย์ลงโทษ

ก็เลยอารมณ์ไม่ดีหรือเปล่านะ

ไม่เป็นไรหรอกน่า

ท่านอาจารย์ของพวกเราปากร้ายใจดีจะตายไป

ไม่มีทางตำหนิเจ้าจริงๆ หรอก

เจ้าอย่าเอาเก็บไปคิดมากเลยนะ

ไม่ไป

ศิษย์น้องคนดี ไปด้วยกันเถอะนะ

อ๊าง!

อายุตั้งสิบแปดแล้วยังไม่รู้จักสำรวมอีก

ติดกระดุมคอเสื้อให้ดีๆ หน่อยสิ

ออกไปข้างนอกเดี๋ยวผู้อื่นจะหัวเราะเยาะเอาได้

เจ้ามาหยิกข้าทำไมเนี่ย

ขอเตือนไว้เลยนะ ถ้ากล้าใช้วิธีนี้ล่อลวงศิษย์น้องอีกล่ะก็

คราวหน้าไม่จบแค่นิดๆ หน่อยๆ แบบนี้แน่

ไปกันเถอะ ก็แค่ส่งท้ายปีเก่าเท่านั้นเอง

นี่ ศิษย์น้อง รู้ไหม

ปีนี้หอเจี้ยเทียนจะจัดงาน

งานร่ายรำยิ่งใหญ่มากเลยนะ

แม่นางท่านนั้นยินยอมจะปรากฏตัวด้วยนะรู้ไหม

ก็คนที่เจ้าเคยคิดถึงคราวก่อนโน้นไงล่ะ

อู๋ฉิง จู่ๆ ก็อยากไปขึ้นมาแล้วใช่ไหมล่ะ

ศิษย์พี่ ที่นี่สนุกมากเลยใช่ไหมขอรับ

แน่นอนสิ

แล้วท่านจะไม่ไม่อยากกลับขึ้นเขาแล้วหรือเปล่า

ไม่มีทางหรอก

ข้าไม่มีทางทอดทิ้งท่านอาจารย์เด็ดขาด

เพราะอะไรล่ะ ข้าเป็นเด็กไม่มีใครต้องการ

ท่านอาจารย์เก็บข้ากลับมาสำนัก ชุบเลี้ยงข้าจนเติบโต

เติบโตมาได้ขนาดนี้ ข้าจะไปหลงผิดได้อย่างไรกัน

อ๊ะ จะถึงเวลาตีระฆังต้อนรับปีใหม่แล้ว!

หนึ่ง สอง หนึ่ง!

ใบบัวริมสระเชื่อมฟ้าเขียวขจีไร้เขตแดน

แบบนี้ดูดีกว่าใส่ชุดเรียบๆ ตั้งเยอะจริงๆ

ขอให้ราชวงศ์ซวนหยวนของข้า

จงเกรียงไกรยิ่งใหญ่ยืนยง

ขอให้ราชวงศ์ซวนหยวนของข้า

จงเจริญรุ่งเรืองสืบไป

ขอให้ราชวงศ์ซวนหยวนของข้า

จงเจริญรุ่งเรืองสืบไป

ขอให้ราชวงศ์ซวนหยวนของข้า

จงเจริญรุ่งเรืองสืบไป

ขอให้ราชวงศ์ซวนหยวนของข้า

จงเจริญรุ่งเรืองสืบไป

วันหน้าข้าจะงดงามเหมือนพี่สาวคนนั้นไหมคะ

ข้าดูแล้วน่ะนะ

อืม เอาล่ะๆ

อ้าว ทำไมถึงเดินกลับมาที่นี่อีกแล้วล่ะ

เข้าไปดื่มชาในร้านนั้นกันเถอะ

เจ้าพกเงินมาพอหรือเปล่า

วันก่อนข้าแอบขโมยมาจากคลังเงินของท่านอาจารย์นิดหน่อยน่ะ

เจ้าไม่กลัวตายหรือไง

ถ้าโดนจับได้ ข้าก็จะบอกว่าเป็นคำสั่งของศิษย์พี่ใหญ่

ศิษย์น้อง องค์หญิงชิงมู่สิริโฉมงดงามเหลือเกินนะ

ชิงเอ๋อร์

ฟ่านหาง พรุ่งนี้ในงานประลองวิชาเต๋าครั้งนี้

ยามนี้เจ้า

ยังก้าวไม่ข้ามธรณีประตูนั้นเลย

ข้าไม่เคยคิดถึงเรื่องติดหนึ่งในแปดเลย

ข้าคิดแค่ว่าจะคว้าชัยชนะอันดับหนึ่งให้ได้เท่านั้น

ได้ยินมาว่าผู้ชนะเลิศงานประลองวิชาเต๋าสามารถ... ต่อหน้าผู้คน

หยิ่งทะนงตนถึงเพียงนั้น

จะยอมตกลงเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร

หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังนะ