Original subtitles

Ja, daar komt iemand naar.

Meneer, zou ik u een straatinterview mogen afnemen?

Nou, liever niet. Wat vindt u van verduurzaming?

Nou, verduurzaming, ja, dat is een traject waar we met z'n allen in zitten.

Je zou het kunnen zien als een transitie, zo zou ik het eigenlijk

kunnen noemen.

Dus heel veel mensen op de wereld zijn daarmee bezig, op een proactieve manier,

denk ik.

We bepalen waar we staan met z'n allen, dat is belangrijk ten opzichte van

andere landen.

Voordat je plannen gaat maken, moet dat.

Er zijn zoveel factoren van invloed eigenlijk op het hele proces.

Een synergie van factoren eigenlijk, waar je mee te maken hebt.

En wat heel leuk is wel, is dat wij laatst met ons bedrijf hadden wij een

brainstorm sessie.

En daar kwamen wel grappige dingen naar boven hoor, belangrijke dingen ook. Een

collega opperde, gebruik minder papier jongens.

In plaats van papier, digitaliseren.

En toen dacht ik van ja, hier hebben we iets te pakken wat bewustwording is. En

ik denk wel heel erg belangrijk is dat we ons allen bewust zijn van het belang

om te verduurzamen.

Oké, nou, dank u wel voor dit interview.

Ja, graag gedaan.

Ja. Ja, maar waarom is dat slaan de hele tijd?

Ja, het is een straatinterview.

Dit is straat. Ja, oké, op die manier. Dat is een opflikker of wat dan?

Opflikker of wat dan?

Opflikker.

Opflikker ook maar.

Wanneer was het uitgezond? Zeg niet.

Opflikker.

Oprotten. Oprotten joh.

Loe.

Anna, Maria.

Maar wie bewoogt er dan?

In tijden van onzekerheid moet je kunnen terugvallen op een aantal

basisbehoeften. Ja?

Een natje, een droogje, een bed, een bad.

En een klein handdoekje waar je het een en ander af en toe mee kan opnemen.

Opnemen? Ja, of afvegen.

Weet je wel?

Nee, niet helemaal.

Ik bedoel gewoon zo'n klein handdoekje.

Hebben jullie nooit hoogtevrees?

Nee, hoogtevrees hebben we nog nooit last van gehad. Hebben wij geen last

van. Alsjeblieft, ga weg. Nee.

Waar moeten we dan bang voor zijn? Dat wij te pletten vallen of zo? Omdat die

staalkabels het begeven. Dat wij met die stalen bak naar beneden shankeren. En

met de pletten vallen op die stenen. En dat die stalen bak daarna nog op ons

tieft. En dat wij helemaal...

Het drama wat aan de basis ligt van jouw boek is een persoonlijk drama.

Neem ons even mee terug naar jouw jeugd. Bennebroek, die schuur in de achtertuin.

Wat gebeurde daar?

Om daar te komen moet ik eerst vertellen dat het ouderlijk huis van mijn

ouders... dus inderdaad stond in Bennebroek, maar in een heel klein

straatje... aan een ingesloten rij van arbeiderswoninkjes.

En daarboven, in die kamertje boven, is het vaak wel

misgegaan met mijn ouders.

Misgegaan? Ja.

Nou, mijn vader die... Sorry.

Ja. Sorry.

Je vader?

Nee, mijn vader die had nogal losse handjes.

Dus daar heeft mijn... Mijn moeder is daar wel vaak natuurlijk van geweest.

Mijn ouders hadden ook weinig geld.

We hadden dus op een gegeven moment niks om mee te nemen. We hadden geen

warme kleren als het koud was. Dan hadden we het ook echt koud, want er was

geen sjaal. Er was geen sneeuwmuts. Er waren geen wand.

Er was nagenoeg nagenoeg nagenoeg nagenoeg nagenoeg nagenoeg nagenoeg

nagenoeg.

Daar komt dan het verhaal van het schuurtje.

Op een gegeven moment gingen wij, mijn vader, vijf kinderen, duizend kinderen,

stelselmatig, allemaal opgesloten in het vastgoed.

Ah, fuck!

Doe maar.

Nou ja, je kunt je voorstellen dat als er zo'n scherp touw om je pols

gebonden zit, dat het ook op een gegeven moment begon te broeden.

***

Kijk wie die was erin heeft gedaan.

Het waspoeder erbij heeft gedaan. En wie die wasmachine met een verlengsnoer

helemaal op het lichtnet heeft aangesloten.

Daar ga ik niet over.

Ze bellen mij om hem aan te doen.

Hoi. Deur is open hoor.

Zet koffie.

Moet je horen.

Goed hè? Ik ga nog met m'n nek.

Oh ja? Ja.

Nek knak.

Zo. Hard hè?

Dat is hard ja.

Deze, ken je deze?

Let op.

Oef. Ja.

Weet je pijn? Een beetje, ja.

Een beetje pijn. Ken je kaak?

Nee.

Doe hem ontspannen.

Zo, gaaf. En deze, deze is heel raar.

Let op.

Is een nieuwe.

Wat is dat dan? Ja.

Heel gek geluid. Nog eens? Ja.

Oeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoe

En deze?

Dit is met m'n bekken. Een fluttle.

Kan knakken met m'n bekken.

Komt-ie.

Oh.

Ik hoorde geen knak. Nee.

Nee, dat was een scheet.

Maar hij knakte wel, maar door die scheet kon je het niet horen.

Hier, ik doe het nog eens.

Ja. Moet je goed dichtbij luisteren, want het is een zachte knak. Nu

dichterbij. Ja, doe eens.

Let op.

Bekkenknak. Heel zacht.

Komt-ie, hè? Ja.

Ja.

Ai, ai, ai.

Ja. Oi, oi, oi, oi, oi.

Hé,

je hebt geen knak gehoord, hoor. Nee.

Maar nu was het ook echt alleen maar een scheet.

Gaat verterrie. Ja.

Zullen we iets anders gaan doen? Ja, dat is goed.

Ja.

Ik ga even mijn moeder bellen.

Op welke strafbare feiten ze mij niet kunnen pakken.

Huiselijk geweld.

De meeste mensen vinden het beroep van valkenier ook echt romantisch.

Ik weet nog, mijn vrouw moest een keer mee met de ambulance, acuut mee. Toen

bleef ze ook om mij roepen in die ambulance.

Mijn valkenier, mijn valkenier.

Later bleek dat ze had geroepen, mijn fucking nier, mijn fucking nier. Maar

toch.

Geachte campingbezoeker, hij is weer beschikbaar, uw camping gigolo Fabrizio.

Voor een half uur, een uurtje of anderhalf uurtje bent u toe aan een

voetmassage, misschien een goed gesprek of wellicht net even iets meer.

Een half uurtje, uurtje, anderhalf uurtje, hij is weer beschikbaar, uw

camping gigolo Fabrizio. Wie of wie?

Wie heeft er zin in een voetmassage, een goed gesprek of uitbeurtingsserie? Een

campinggyro is verschrikbaar!

Ik wandel nog steeds met Sjors Kooistra, oud-profvoetballer. De blonde reus van

Bernabeu heeft in zijn profcarrière enorme hoogtepunten gekend. Maar er

waren ook dieptepunten en dan denk ik even in het bijzonder aan jullie

verzorster.

Ik krijg meteen wel kippenvel op mijn armen als je daarover begint. Josephine

van Velsen was dat.

Ja, Jozefientje. Wie was zij? Wat deed zij voor jullie?

Ja, wat deed ze niet? Dat kun je beter vragen, Herman. Ze deed alles voor ons.

Het was een warme hap na de training.

Ze zorgde voor koffie, thee, limonade. Ze zorgde voor de was. Ze deed de

shirtjes en de broekjes en de sokken. Ze deed het allemaal.

En op een gegeven moment heeft Jozefientje zijn tas niet goed op

weggezet. En toen is Jozefientje er overheen gestruikeld.

En die is zo met de nek op de stoeprand gekomen. En die heeft de nek gebroken.

Op slag dood. En daar lag ze, Jozefien.

Dat is verschrikkelijk. Dat was vreselijk. Het was voor de hele ploeg

een enorme aanlading.

Maar je moet door.

Je moet door.

En we hadden net een nieuwe speler. Dat was Prok Prak. Die kwam helemaal uit de

Filipijnen. En toen hebben we een geintje met hem uitgehaald. Dat hebben

we gedaan. We hebben het levenloze lichaam van Jozefien met dubbelzijdige

plakband onder zijn bed geplakt.

En twee maanden later komt die prokplak naar me toe en zegt, moet je eens komen

ruiken, Sjors. Het stinkt op mekaar, het stinkt.

Dus ik zeg, nou ja, dan moet je eens kijken zo onder je bed. Maar we hadden

het onder dat matras geplakt, dus je zag het niet. Maar je rookt het wel.

Stinkt. Maar dat is... Ja, dat is humor.

Dat is voetbalhumor.

Die prokplak, hij heeft nog anderhalf jaar in die stank gelegen.

Voor 60-plussers is nieuw contact te leggen soms een uitdaging. Sociale media

zijn ingewikkeld en intimiteit is niet zomaar gevonden. Terwijl de behoefte

daaraan een hele menselijke is, ook op latere leeftijd.

Dit is Manfred Buskens. En dit is Manon Grotehart.

En samen hebben wij een club opgericht voor senioren op zoek naar contact,

gezelligheid en intimiteit.

De Neuklub.

Bij de Neuklub komen we op een gezellige en actieve manier samen.

Je neemt een hapje, je neemt een drankje. En als je daar behoefte aan

hebt, dan doe je mee aan intiem contact.

Want wie heeft daar nu geen behoefte aan?

Even die aanraking.

Even die knipoog.

U vraagt zich waarschijnlijk af waar we dit allemaal doen.

Loopt u maar even mee.

Elke club heeft een thuishonk nodig. Zo ook wij.

En hier in de Gimshalve scholengemeenschap De Bottelaar in

Schlangenberg heeft de Neuklub een onderkomen gevonden.

Een fijne plek met gescheiden kleedkamers, douches voor de hygiëne en

deze grote open ruimte.

Met overal fijne plekjes waar men lekker bezig kan zijn met elkaar.

Niets is verplicht.

U mag ook gewoon toekijken onder het genot van wat bubbels. En er is altijd

een lange tafel.

Met een buffet waarbij u moet denken aan koude aardappelsalade, koude

huzarasalade, koude eiersalade, quiche, lekker veel pieterbrood en verschillende

dips waar u naar harte lust van mag eten. Heeft u allergieën? Meld het ons.

Alle seksuele oriëntaties zijn welkom. En iedereen betaalt gewoon netjes

dezelfde contributie. Wij, Manfred...

En Manon, zorgen voor hygiëne, versnaperingen en voorbehoedsmiddelen.

Wordt u lid?

Stuur dan een mail met naam, foto en afmetingen naar deneuwclub.nl.

En dan zien wij u iedere eerste maandag van de maand. Hier in de gymzaal van de

scholengemeenschap De Botelaar in Schlangenberg.

De Neuklub.

Gewoon lekker neuken.

Mijn dag zit er weer op.

Mag ik u vragen? U moet natuurlijk goed met mensen om kunnen gaan.

Sociaal behept zijn ook en met kinderen om kunnen gaan zelfs. Dus u moet via

meme en beweging kunnen communiceren.

Maar ik vraag me af, wat is nou het moeilijkste van dit werk?

Jeuk.

Uit eerste hand. Dus ga lekker zitten met koffie of thee.

We nemen het komende uurtje weer mee.

Hartelijk welkom aan u allemaal.

Het is tijd.

Het is tijd.

Wat een verhaal.

Een hele goede avond, dames en heren. Welkom bij het zaterdagavond-spektakel.

Hier live vanuit Studio 21 voor de VARA. We zijn hier bij Wat een

Verhaal.

We hebben vandaag een hele bijzondere gast in ons midden... die een prachtig

verhaal gaat vertellen.

Niemand minder dan...

Cor van Klanken. Cor van Klanken is een stucadoor uit Leiden. En u zult

begrijpen, een stucadoor maakt het nodige mee door de dag. Hij wil heel

graag zijn verhaal met mij delen. En niet alleen met mij, nee, ook met u hier

in de studio. En natuurlijk al die kijkers thuis.

Mag ik een groot applaus voor niemand minder dan... Cor van Klanken!

Oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei,

oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei, oei,

oei, oei,

oei,

oei.

Ga lekker eventjes zitten, kom even bij.

Ah, joh.

Dankjewel, schat.

Neem even een slok. Ja, ik neem even een slokkie, zeg.

Wat een val.

Ik weet niet wat er gebeurde.

Maar ik val dus vanaf het bovenste punt bijna.

Helemaal zo, vloem, vloem, vloem, vloem. Bam, bam, bam.

We hebben het gezien.

Ah, jongen, en pijn in mijn knieën, zeg.

Hallo, goh. Oh, wat een val was dit, zeg. Neem even een slok.

Ja, ik neem even een slokkie. Kom even tot rust, want je zal ongelooflijk

geschrokken zijn. Nou, zeker ja. Van zo'n val?

Goh man, ik weet niet wat er gebeurde. Mijn feten zaten allebei nog vast, heb

ik net zitten kijken. Nou, maar een pijn, jongen.

In mijn elleboog en in mijn knieën. Ja,

dames en heren, we zijn hier natuurlijk om jouw verhaal aan te horen. Absoluut.

Jij hebt ons een fantastisch, prachtig, mooie, hartverwarmende brief geschreven.

Ja.

Jij wil jouw verhaal met ons delen hier bij Wat een Verhaal. Ja. Dit is jouw

verhaal. In... Wat een Verhaal!

Ja.

Ga je gang.

Ja, het is een slokje, hoor. Ah, man. Even bijkomen van die val.

Ik donderde straaltocht naar beneden, zeg, van die trap. Maar goed.

Oké, nou.

Daar gaat ie. Jouw verhaal. Ja, daar komt ie.

Nou, ik heb dus een hond.

Benno. En Benno laat ik natuurlijk regelmatig uit.

En soms laat ik Benno ook zonder riem gewoon vrij rondlopen. Maar deze

desbetreffende dag ging het net eigenlijk iets anders. Het ging...

Een beetje mis. Toevallig had Benno net daarvoor een flinke bult zitten

schijten. Dus ik loop met een grote plastic tas vol stront door de wijk. En

op... Oh,

wat een verhaal.

Het was nog helemaal niet af.

Nee, maar dat komt natuurlijk van zijn wat tijd verloren, beste Cor, omdat jij

hier van die trap af bent gelazigd. Ja, dat klopt. Maar het 10 uur journaal kan

natuurlijk niet op ons blijven wachten. Dat begrijp ik. Dus, dames en heren, wat

vonden we van dit verhaal?

Heel mooi!

Dank jullie wel, want het was nog helemaal niet af.

Bedankt voor het kijken, lieve dames en heren.

Fantastisch dat u er weer bij was. En volgende week zijn we er weer. En

hopelijk lazerde dan niemand van die trap af. Ja, dat deed ik net.

Ja, het is goed.

Tot volgende week, dames en heren.

Wat een verhaal!

Beter waar je staat.

Godsamme. Een transitie.

Mijn leeuw staat al te lachen terwijl ik zie hem. Doe de camera uit.

Op mijn werk.

Een brainstorm sessie.

God, man.

Een brainstorm sessie met het hele team.

Een collega van mij die opperde eigenlijk om een...

Dat

zou ik eigenlijk willen zeggen.

Ah,

kak. Sorry, hoor.

Zo. Ja.

Hij heeft toen haar nek gebroken.

Ik heb dus een hond.

Ik heb dus een...

Precies wat er gebeurde. Ik flat, slonk, bam, bam, bam.

Dat komt dichtbij. Jij was acht, negen jaar oud.

En we hebben het over... Ja, dit is heel erg.

Geen klingel meer.

Wat gebeurde daar?

Vijf minuten thuis.

Ik niet.

Hé!

Nu is het wel klaar.

Ja, mijn vader.