Original subtitles

Carl? Wat doe jij hier? - Ik kwam je welterusten wensen.

Je bent zeker aan het vieren geweest? - M'n laatste uren van vrijheid.

Het brengt ongeluk als je me voor de bruiloft ziet.

Je bent ook zo mooi. - Zorg dat je morgen op tijd bent.

Ik zal er een uur te vroeg zijn. - Welterusten, Carl.

Welterusten, droom zacht.

Ze is op een vreselijke manier van ons weggerukt.

Alsof de Heer haar geliefden op de proef wilde stellen.

In het bijzonder Carl Donati, die haar echtgenoot zou worden.

De hemel koos helaas zijn levenspartner uit als slachtoffer.

De deugden die mij dierbaar waren, zijn nu ver bij me vandaan.

Alstublieft.

Kom allemaal hier.

Wat weet je over de dood van dat meisje?

Ik was verbaasd over de verminking van haar lichaam.

Wat was er gebeurd?

Vertel op. - Haar hart was weg.

Het was vast een beer. - Zoiets is nooit eerder gebeurd.

Het lijkt op een oud verhaal dat ik eens hoorde als kind.

Welk verhaal? - Loreley.

Neem nog maar wat te drinken. - Er komen meer wandaden.

De traditie van de zeven volle manen. Loreley verandert in een beest.

Ze moet harten verslinden om terug te keren naar haar eeuwenoude droom.

Niemand gelooft die legende.

Wat is er? Jullie lijken wel bang. Ik geef nog een rondje.

Bent u de burgemeester? Ik ben Elke Ackerman, kent u me nog?

De lerares van de meisjesschool? Kan ik u helpen?

We hebben bescherming nodig. Er is al een meisje vermoord.

Dat klopt. Het zal weer gebeuren. Loreley wil nieuwe slachtoffers.

Hou je kop.

Vertelt u verder.

Het huis staat afgelegen en we zijn alleen met vrouwen.

We willen de garantie dat er ons iets overkomt.

Of we gaan waar het veiliger is.

Ik houd de wacht wel. - Ik breng m'n bloedhonden mee.

Wees gerust, wij bewaken het huis.

Ik breng Sirgurd mee, een ervaren jager.

Dan zijn jullie veilig. - Dat hoop ik. Goedenacht.

Vergeet Sirgurd maar. Ik jaag op dat beest.

Het is ijskoud. Zwem nu het nog kan.

Elke, zal het veilig genoeg zijn met die bewaker?

Hij is een ervaren jager. - En vast stokoud.

Een bewaker, geen vrijer. - Sommige vrijers kunnen ook waken.

Genoeg, meisjes.

De jager mag jouw kamer nemen, zo kan hij de tuin in de gaten houden.

Hopelijk is dit snel voorbij.

Kijk, meisjes. - Een man in ons huis.

Vergeet niet dat hij een ouwe man is.

Dus hij heeft veel ervaring? - Dat zeiden ze wel.

Wie is de directrice? Ik ben de nieuwe bewaker.

We dachten dat u ouder zou zijn. - Ik doe dit al sinds m'n elfde.

Ik heb op wilde beren gejaagd, dat was hier het enige wilde dier.

We zullen het met u proberen. - Ik heb enkele voorwaarden.

Na negen uur 's avonds moeten alle deuren op slot.

Niemand mag dan nog weg.

En ik wil de vrijheid om te gaan en staan waar ik wil.

Dan moeten we u vertrouwen. - Mag ik de sleutels van de ingang?

Is dat noodzakelijk? - Ik wil de deuren controleren.

De buitendeuren hebben een extra slot. - Ik ben zo terug.

Wacht even... - Ik heet Sirgurd.

Sirgurd, we eten om half negen. Schikt je dat?

Half negen is een prima uur om te eten.

Die man mag hier niet langer blijven.

Ik zie hem niet meer. Waar is hij?

Ze verdienen straf voor hun gedrag. - Dat is maar natuurlijk.

Een man kan voor problemen zorgen. - Je overdrijft.

We zijn verantwoordelijk voor hen. - Ik ben verantwoordelijk, Elke.

Goed dan. Maar hopelijk verblijft hij niet bij de meisjes.

Maar moet hij dan verblijven? - In de garage.

Het is daar zo vochtig. - Hij moet maar enkele dagen wennen.

Als hij echt zo'n goeie jager is...

Werkt prima, h�?

Het maakt lawaai. Zal ik het insmeren?

Zo horen we of er iemand binnen wil komen.

U weet veel van jagen. - Vertel eens over uw avonturen.

Alles op zijn tijd, meisjes. - Geef hem wat ademruimte.

We moeten weer naar de les.

Iedereen heeft haast vandaag.

Schiet op.

Ik kan niet langer blijven. Ik kom morgen wel weer terug.

Ben je bang? Morgen komt er bezoek.

Ik zal vroeger komen en alles klaarmaken.

Uw kleren en het eten. - Dat hoop ik wel.

Ik moet gaan.

Wat een vreemde melodie. - Van mijn vader geleerd.

Het lied van Loreley.

Hier wachtte er iets gruwelijks voor de opvaarders van de Rijn.

We moeten gaan. - Ooit horen we het hele liedje.

Moge God u loven.

U weet veel van Loreley? - Iedereen kent die legende.

Gister vertelde u iets verbazends. - Ik hou van fantasie.

Gelooft u er zelf in? - Ik verzin graag dingen.

Spreek maar vrijuit, hoor.

Wie bent u? - Iemand die in Loreley gelooft.

Iemand heeft de deur opengelaten.

Bent u daar?

Ze is op een vreselijke manier van ons weggerukt.

Alsof de Heer haar geliefden op de proef wilde stellen.

Alle gelovige dorpelingen,

en iedereen die wist van haar gevoelens en goedhartigheid.

We hopen dat hun religieuze overtuiging de pijn zal verzachten.

De hemel koos helaas haar als slachtoffer uit.

Carl, ken jij die vrouw daar?

Welke vrouw?

Ik zie niemand.

Wie is daar? Je mag hier 's nachts niet komen.

Halt of ik schiet.

Wie is daar?

Dit is alles wat ik heb. Dat zweer ik.

Wie je ook bent, ga alsjeblieft weg.

Ik zal niets zeggen. Ga weg. Ik zeg niets.

Goeiemorgen.

Wacht even.

Wat ga je doen? - Even zwemmen.

Dat mag niet. - Hoezo?

De meisjes hier mogen niet zwemmen met mannen.

Mag ik dan wel met hen zwemmen?

Geen grapjes over ons beleid. - U vindt me niet erg aardig, h�?

Mijn gevoelens zijn je zaken niet. - Dan ga ik wel naar het meer.

Mag je hem niet? - Hij vindt zichzelf nogal wat.

Laat me los, barbaar. - Wie ben jij?

Professor Von Lander. Ik stond niet te gluren.

Ik ben wetenschapper. Ik ga u niet uitleggen...

Vertel het me maar uit vrije wil.

Mijn vrije wil brengt me niet ver. - Vertel.

U kent de legende van Loreley?

Alles wat ze zeggen, is waar. - Hoezo?

Bij volle maan verandert Loreley in een obsceen beest.

Dit is mijn laboratorium. Wees welkom.

Hier voer ik buitengewone experimenten uit.

Dingen die tegen de biologische principes ingaan.

Maar wat heeft dit met Loreley te maken?

U begrijpt het niet? Kom. Kijk hier.

De kameleon. Een afstammeling uit de prehistorie.

Welke kleur heeft hij?

Een soort kastanjebruin?

Hij kan van kleur veranderen door een chemische reactie.

Dat is toch niets nieuws?

Kom mee.

Op deze lichaamsdelen voer ik mijn experimenten uit.

Deze hand is een mooi voorbeeld van de complexiteit van ons lichaam.

Ik heb nog geen cellulaire mutaties kunnen uitvoeren bij levende wezens.

Deze lichtstraal komt overeen met maanlicht.

Voor de chemische reactie de cellulaire structuur omvormt,

gaat het terug naar het begin. Het ontstaan van de soort.

Dit was een imitatie van het fenomeen Loreley.

Het maanlicht activeert de metamorfose.

Sorry, maar hier heb ik niets mee te maken.

Een prooi maak ik meteen af. Wat het ook mag zijn.

Ik moet een onverslaanbaar monster vernietigen.

Bovendien gelooft niemand er in. - Hoe wilt u het dan doden?

Met een kogel? Of een mes? - Goeie vraag.

Het Zwaard van Siegfried was onoverwinnelijk.

Nog meer legendes dus? - Dit is geen grapje.

Het is radioactief.

Het kan Loreley's mutatie vernietigen en haar terugsturen naar haar legende.

Kom mee.

Wordt het niet tijd om op te staan? - Ik hield de hele nacht de wacht.

Sorry, ik kom straks wel terug. - Nee, ik ben nu toch wakker.

We praten straks wel. - Je hoeft niet bang te zijn.

Ik ben aangekleed.

Vertel eens wat je van me wil?

Ken je die blinde muzikant die over de legende van Loreley sprak?

Die arme stakker ken ik wel. - Maar die legende...

Iedereen kent dat verhaal. Een sirene die zeelieden verslond.

Kan het waar zijn?

Jij gelooft toch niet meer in sirenes? - Dat bedoel ik niet.

Er kan toch een monster in de rivier zitten?

Ja, zou kunnen.

Getuigen spreken van vreemde wezens.

Laten we naar de rivier gaan, dan stel ik je aan het monster voor.

Het monster? Liever niet.

Je bent bang. Laat ook maar. - Je weet dat ik professor ben?

Ik kan best met een man alleen zijn, zonder enige angst.

Kom op dan.

Kom op. Ben je hier ook bang voor?

Kijk daar.

Er bestaan vele verhalen.

Over het goud van de Rijn, bewaakt door de Nibelungen.

En de aanwezigheid van Loreley. Ze gebruikt een gouden haarkam.

Wie haar roep beantwoordt, verdwijnt voor altijd.

Dat is maar een legende. - Er zit waarheid in.

Houd de rivier in de gaten, het beest verschuilt zich vast.

Waarom ren je weg? - Wat wil je?

Ik wil je spreken. - Waarom?

Geen idee. Je lijkt anders dan andere vrouwen.

Je hebt me gezien en gesproken, nu kun je weer gaan.

Je woont hier niet? - Nee, vlakbij.

Ik heb je nooit eerder gezien. - Ik ben lang niet buiten geweest.

Zo lang kan het niet geweest zijn. - Langer dan jij je kunt voorstellen.

Hoe heet je? - Maakt dat wat uit?

Wil je het niet vertellen?

Vind je de naam Loreley mooi? - Maar dat is onmogelijk.

Ik heb er een afschuwelijk verhaal over gehoord.

Van een gekke professor die experimenteert met muterende cellen.

Hij wil de legende vernietigen.

Geloof jij in legendes? - Nee. Jij?

Sommige legendes zijn waar.

Waarom deed je dat? - Ik vind je aardig.

Wat een vreemd gevoel. - Ben je nog nooit eerder gekust?

Geloof het of niet, tot nu toe heeft nooit iemand dat gedurfd.

Hou haar niet zo lang op. Laat mij maar.

Waar breng je haar heen?

Ik ken de weg. Breng het halssnoer.

Professor, ik ben Alberic.

Heb je wat met de Nibelungen te maken? - Ik bewaak de schat. Dame Loreley.

Wat is uw bezigheid? - Ik ben onderzoeker.

Niets bijzonders, hoor.

U weet hoe het gaat. Veel verspilde tijd.

U zoekt een manier om me te vernietigen. Vordert uw onderzoek?

Niet vernietigen. Ik wil u terugbrengen naar uw oorsprong in de legende.

Niet verbranden.

Vernietig ze niet.

Ik heb op je gewacht.

We hebben veel te bespreken. Heb je aan je toekomst gedacht?

Nee, alleen aan het heden. - Wat is je toewijding?

Ik ben een jager. - Hier zijn alleen maar kleine vogels.

Meer niet?

En een wild beest dat elke nacht slachtoffers maakt.

Vandaar je aanwezigheid hier? - Ik moet de meisjesschool bewaken.

En het beest doden. - Laat dat.

Hou ermee op. - Waarom?

Zijn die meisjes zo belangrijk?

Ik begrijp het niet. - Vergeet dat beest.

Onmogelijk. - Je wilt het niet.

Het spijt me. - Ga weg. Het is al laat.

Wanneer zien we elkaar weer? - Op het juiste moment roep ik je.

Daarna zul je nooit meer van me gescheiden zijn.

Wat zeg je me daarvan? - Daar is de professor.

Ik zie dat alles hier vredig is.

Dat kunnen wij niet zeggen, we hebben weer een slachtoffer.

Weer een meisje? - Nee, een rondzwervende minstreel.

We willen Sirgurd spreken. - Hij slaapt in de garage.

Hij is bij het meer. We zijn daar langs gekomen.

Hier mocht hij niet zwemmen. - Dat hebben we hem verboden.

En roken, en een baard hebben, en een broek dragen.

Nog iets?

Hoe gaan de zaken, burgemeester? - De Hongaarse violist is vermoord.

Door hetzelfde beest. Het liet een spoor van water en modder achter.

De traditie van de zeven volle manen. Loreley verandert in een beest.

Ze moet harten verslinden om terug te keren naar haar eeuwenoude droom.

Professor Von Lander heeft hier een vreemde theorie over.

Ik nam hem niet serieus, maar hij kan vast duidelijkheid brengen.

Professor?

Professor?

Professor?

Zijn aantekeningen. - Wat staat er?

Haar macht komt van de volle maan.

Ze eet mensenharten gedurende de zeven nachten van Wodan.

De rest is onleesbaar. - Ik krijg hier de kriebels.

We starten een onderzoek.

Wat gaan jullie doen? - Het beest doden.

We kunnen niet rustig slapen. - Het valt ons zelfs in de stad aan.

We zullen onszelf moeten verdedigen.

We gaan het vannacht doden. - Goed, maar we nemen geen risico's.

's Nachts kunnen we niets doen.

's Nachts staan we machteloos. Morgen jagen we het op.

En ik ga mee. - Wat nu dan?

Alles gaat op slot en iedereen blijft binnen.

Morgenochtend zoeken we het beest. - Afgesproken, burgemeester.

Wie is daar?

Wie is daar? - Ik ben het. Doe open.

Stil, of ze horen ons. - Wat is er?

Ik kan niet slapen. - Blijf je bij me?

Zal ze dat niet ontdekken? - Zij is ook nerveus.

Ik ga weer in bad.

Waarom ben je nog wakker?

Is het raam op slot? - Ik denk van wel.

Welterusten. Rust goed uit. - Dank u.

Eindelijk is ze weg.

Waar blijft hij nou?

Snel. Hierboven.

Laat me los. - Wat doe je hier?

Ik kon niet slapen. Laat los.

Ga terug, het is hier gevaarlijk.

Er is iets bovennatuurlijks aan de hand.

Alle aanwijzingen gingen verloren in het water.

Een waterdier? - Dat is mogelijk.

We moeten de rivierbodem doorzoeken. - Je moet iemand om hulp vragen.

Om uitgelachen te worden? - Je kunt het niet alleen.

Het is ook zo gevaarlijk. - Nou en? Jij mag me niet.

Onder deze omstandigheden horen we geen vijanden te zijn.

Dat dacht ik altijd al.

Geen rancunes? - Het is ook logisch.

Ik ben een vreemde in jullie vredige leventje.

Ik was bang dat je...

Je was bang voor wat er zou gebeuren?

Het is al laat. Ik moet gaan.

Morgen praten we verder.

Maak de deur open.

Wat is er gebeurd? - Ik werd aangevallen door het beest.

Waarom zijn we hier zo laat? - Loreley verschijnt als de maan er is.

Het is gevaarlijk in je eentje. - Ik heb genoeg zuurstof.

Volgens de legende is er een grot.

Als ik niet meer boven kom, blaas je die rots op.

Trek dit aan. Mijn dame wacht op u.

Je moest de schat zien die Wodan, mijn vader, me liet bewaken.

Waarom zoveel doden? - Om mijn droom te kunnen verlengen.

Allemaal onschuldige slachtoffers. - Een onvermijdbaar offer.

Het is mijn tweede natuur om mensenharten te verslinden.

Mijn legende moet eeuwig verder leven. - Ik kom je vernietigen, Loreley.

Je houdt van me. - Ja.

Maar ik moet mijn missie volbrengen. Een monster als jij moet worden gestopt.

Je bent verkozen tot mijn metgezel.

Zelfs de dood kan onze liefde niet scheiden.

We zullen voor eeuwig samen zijn. Genietend van de mooiste schat,

waar je maar kunt van dromen. De schat van de Nibelungen.

Je blijft bij me. Voor eeuwig.

Kom, Sirgurd. De eeuwige liefde wacht op ons.

Kom, Sirgurd. De eeuwige liefde wacht op ons.

Kom, Sirgurd. De eeuwige liefde wacht op ons.

Ik kan onmogelijk bij je blijven.

Vergeet de gevoelens van een sterfelijke.

Ik eer het ritueel van de Nibelungen, en mijn vader maakt je machtig.

Walhalla zal voor altijd je koninkrijk zijn.

Je hebt onschuldige mensen vermoord. Dat vergeet ik nooit.

Om te overleven. Dat is mijn natuur.

Zou je een vulkaan beschuldigen?

Krachten die de mens te boven gaan. - Daarom bevechten we ze.

Het is te vroeg voor je om het te begrijpen.

Alberic.

Keten en bewaak hem tot ik terugkeer.

Het is zinloos. Deze sterfelijke zal net als de anderen doodgaan.

Deze niet. Wodan zal me vergeven.

Walhalla zal me een metgezel toestaan.

Maar hij houdt van een sterfelijke vrouw.

Mijn liefde zal overwinnen. Sirgurd zal haar vergeten.

Menselijke gevoelens blijven niet. - Wat u maar beveelt.

Waarom lijden we onder de grillen van Loreley? Ik laat hem vrij.

Jij wilt hem zelf. - Het was mijn plan.

Ga weg, je krijgt hem niet.

Hij blijft lang weg.

Daar is hij.

En omhoog.

Snel.

Wegwezen.

Sirgurd?

Sirgurd?

Sirgurd?

Sirgurd, nee. Je kan het niet alleen.

Kom, Sirgurd.

Wij worden gescheiden. Mijn einde is nabij.

Het is goed in je armen. - Loreley...

We zien elkaar weer. In Walhalla.

Sirgurd.

Ik zal op je wachten.

Sirgurd. Ik zal op je wachten.

Vertaling: Wess Lee