Original subtitles

Marianne Koens werd gruwelijk om het leven gebracht.

Vermoedelijk door haar partner Anton Bergman en haar stiefdochter Julie

Bergman. Ik heb Marianne per ongeluk van de trap geluid.

Ik ben benieuwd wat dat gaat worden.

Een blij, lekker vrouw.

Ik dacht dat ze misschien bij Dennis zat.

Volgens mij was ze me jaloers.

Heeft u die avond Marianne zien kussen met meneer Pijken?

Nee. Is het niet zo, meneer Pijker, dat u samen met uw dochter alles geërfd hebt

en Anton Bergman niks?

Ik heb beschermingspapieren klaargelegd. Dan is dat ineens allemaal zo

definitief. Ik heb schrik voor mijn ondervraging.

En nu ineens met iets anders afkomen, dat is, ik weet niet, overdacht.

Jij wilt toch ook dat hij het een pak invleegt?

Twijfelt jij aan de schuld van Julie?

Ja.

Ik denk dat Anton mama vermoord heeft en dat Julie zichzelf heeft aangegeven om

hem te beschermen.

Wat jij zei over Anton en Julie.

Meent jij dat?

Ik had dat nooit mogen zeggen.

Denk jij, Katrien?

Is dat zo stil?

Misschien is dat toch gewoon waar.

Wat de meisje zegt.

Ik weet niet of dat zo'n goed idee is.

Niet te veel nadenken.

Je gaat het leuk vinden.

Je bent toch meegekomen?

En toen ben ik van gedachten veranderd. Ik heb jou duidelijk nee gezegd.

Ik dacht dat je een beetje aanmoediging nodig had.

Nu zijn er al bijna met elkaar willen staan.

Hé!

Hé! Hé, stop daar eens mee aan!

Heb jij van die nieuwe pillen gepijt?

Wat doe jij nou hier? Ik heb een appartement gewonnen en ik heb geld

nodig voor de wagen. 1000 euro koken, hoe kom je ermee toe eigenlijk?

Ik ben gestopt.

Al 283 dagen. Ik moet daar weg.

Ik wil een koftje halen.

Over een half uur.

Welke stijl is het?

Misschien is het beter als ik het aanpak.

Hey. Alles oké?

Wat kan u dat schelen?

Luister, dat geldt. Ik heb echt meer tijd nodig.

Je staat al twee maanden achter.

Zolang dat het appartement niet verkocht is, kan ik niets doen.

Ik wil je niet gewoon op je naam zetten.

– Nee.

Nee, echt waar. Ik heb het zo gehad bij hem. Ik wil gewoon mijn geld terug.

Kom maar. Ik kan hier ook kapot.

– Jij?

Wie is hier al zijn geld kwijt?

Als ik naar de fiske stap, dan hang je daar aan.

Je doet mij pijn.

Twee weken.

En dan vertel ik alles tegen Anneke.

En tegen uw broer.

Wat was

dat allemaal?

Ik heb Anton nog nooit zo gezien.

Die was zo kwaad. Ik weet niet.

Mijn portefeuille ligt nog op die tafel.

Gaat hij morgenvroeg halen?

Ik denk niet dat het een moment is met een Anton.

Mijn bad zit erin.

Oké.

Niet te lang blijven, hè.

Niet te spijt.

Maar nee, dan mag ik toch niet zomaar alleen met z'n mensen om te vertrekken?

Waarom niet? Marjan, jij hebt er niks van te zeggen.

Gewoon de tijd nodig voor mezelf.

Jij hoort me bijgebeten.

Jij hoort me bijgebeten.

Jij hoort me bijgebeten.

Jij hoort me bijgebeten. Jij hoort me bijgebeten.

Mariam?

Schat, heb jij mijn daspeld gezien?

Check en dip, zeg.

Stefan?

Ja?

Je moet op zich niks doen.

Ik moet gewoon vertellen wat je die avond hebt gezien. En niet de hele tijd

op je nagels petten. Ja, ik weet het.

Wat als ik iets verkeerd zeg?

Je weet toch wat je gezien hebt?

Zal ik anders meegaan? Ik kan mijn patiënten appellen.

Dat is lief, maar je mag toch niet binnen.

Pas als je je getuigenis hebt afgelegd.

Ik kom tegen de middag.

Sandra, dat is mama.

Is alles goed daar?

Ik...

Nog

362 dagen en dan zijn we alweer terug.

Ça va?

Hoe is dat nu kunnen gebeuren?

Ik heb toch... Ik heb toch gezegd dat ik daar weg moest?

Gewoon mij niet geloven, hè. Ik wou toch niet weten dat je kot half ging

uitbranden?

Ik wel.

Lubna, hoe vaak heb je al aan de deur gestaan omdat je leven ging beteren?

En elke keer als ik je geld gaf... ging je er met je vriendjes spul mee kopen.

Steve.

Morad.

Dat is lang geleden.

Ik vaar u nog eens te zien.

Steve.

Had ik je hier niet verwacht.

Mijn lief ligt in het ziekenhuis.

Tuurlijk ben ik hier.

Misschien had je er beter voor gezorgd als je hier niet was terechtgekomen.

Zegt een broer die vergeten was dat hij een zus heeft.

Ik wil dat niet aan doen.

Ben je gewoon in slaap gevallen?

Met een brandende sigaret in je handen?

Nee joh, voor het toestand eigenlijk.

Wat kom jij hier eigenlijk doen?

Dat vraag ik me ook over u af.

En wat weet jij van mij?

Ik zweer te zullen spreken zonder haat en zonder vrees.

De gehele waarheid en niks anders dan de waarheid te zullen zeggen.

Gaat u maar zitten, meneer.

Meneer Pijke, u bent de schoonbroer van het slachtoffer. Ja, zijn broer.

U was ook op dat verjaardagsfeestje van Marianne Koens.

Ja, ik was daar samen met mijn vrouw aan.

De beste vriendin van Marianne. En u was haar boekhouder?

Klopt.

Marianne had een restaurant en ik hield haar financiën zo'n beetje mee in de

oog. U hebt ook die 7e augustus rond acht uur samen met uw vrouw dat feestje

dan verlaten.

Ja, Anton had iedereen gevraagd om te vertrekken.

Heeft u ook enig idee waarom?

Nee, eigenlijk niet, maar ik zag er heel kwaad uit. Ik kende hem zo niet.

In uw verklaring hebt u gezegd dat u...

later op de avond teruggekeerd bent naar de woning. Toen ik thuis kwam, bleek dat

ik mijn portefeuille was vergeten. En ik ben dan direct teruggegaan eigenlijk.

En toen u daaraan kwam om 20 uur 45, was daar dan nog iemand?

Nee, iedereen was weg.

En ik heb dan mijn portefeuille van de tafel gepakt.

En ja, dan wilde ik terug vertrekken. Maar dan hoorde ik opeens lawaai op de

eerste verdieping.

En toen ik dan naar boven keek, zag ik... Anton en Marianne een ruzie maken

in de slaapkamer.

Het raam stond open, dus je kon het eigenlijk heel goed zien.

Wat kon je dan heel goed zien?

Je trekt, je duwt redelijk agressief.

En dan zei Anton dat Marianne een hoer was.

Als ik je niet kan krijgen, dan niemand.

Zo'n dingen.

En dan heeft hij haar een paar meppen gegeven.

Meppen?

Mevrouw de voorzitter, zou ik eens een vraag mogen stellen aan meneer Pijk? Ik

ga hem straks... Als jij zegt dat ik je een paar meppen heb gegeven... Als je nu

niet gaat zitten, dan stap ik buiten. Is er een probleem, meester de Donker?

Meester de Donker?

Ja?

We hebben geen vraag, mevrouw de voorzitter.

Meneer Bergman?

Dan gaan we verder.

Meneer Pijk, ik kom even terug op wat u net gezegd heeft.

Dan heeft hij haar een paar meppen gegeven.

Ik ga u eens vragen, maar wat verstaat u onder meppen?

Eh, ja... Met de vuist.

Maar wat heeft u dan gedaan?

We zijn dan direct terug naar huis gegaan eigenlijk.

Dus u ziet meneer Bergman het slachtoffer slaan. U grijpt niet in.

Nee, u gaat terug naar huis. Ja?

Ja, ik wil mij niet moeien. Dat was iets tussen Anton en Marianne. Ja,

natuurlijk. Ik begrijp het.

Ik heb een allesgoesting.

Ik ga naar het toilet, dan kun jij op je gemak kiezen.

Wacht, heb jij nog tien cent?

Dan krijg je dat zelfs terug.

Ja.

Ja, ik zie je.

Kati, ik heb je proberen te bellen. Ik maakte me wat ongerust.

Ik zou willen dat je mij niet meer belt, Jacob.

O, Kati.

Een wafeltje?

Nee, dank je.

Wat ligt er op je lever?

Niks.

Die rechtzak kruipt onder mijn vel, denk ik.

En mijn dochter die verhuisd is, dat is allemaal... Er is iets met Jacob.

Zijn ze verliefd?

Ik snap dat zij dat te schoon vindt. Vanessa, stop daar eens mee,

alstublieft.

Er

is

iets met Jacob gebeurd.

Die avond in zijn hotel toen ben ik mee naar zijn kamer gegaan.

Hij heeft mij gekust.

En ik heb... En ik weet ook niet waarom.

En ik dacht dat ik dat ook wou.

Maar toen we op zijn kamer waren...

Ik heb gezegd dat hij moest stoppen, maar hij ging gewoon verder.

Je bent zeker dat je dat door hebt?

Ja, maar ik werk op maar één kant van het verhaal.

Ik weet toch wat er gebeurd is.

Ja, je was wel op zijn kamer.

Meneer Pijke, de meeste mensen noemen u Pix, geloof ik.

Ja. Is dat oké voor u als ik u ook zou aanspreken?

Ja, geen probleem.

Dank u, Pix.

Ik ben een klein beetje in de war, maar misschien kan u mij helpen.

We hebben hier straks gehoord dat u die bewuste avond nog bent teruggegaan naar

de woning van Marian, voor uw portefeuille.

Dat hebt u dus ook aan de politie verklaard op 10 augustus 2021, dat

klopt? Ja, ja.

Maar twee dagen eerder, op 8 augustus 2021, hebt u tegen de politie verteld

dat u na de barbecue de hele avond bent thuisgebleven.

Ja, dat klopt. Had u zich die eerste keer vergist?

Nee, ik was dat vergeten.

Dus u was vergeten dat u die avond dat Marian gestorven is nog ter plaatse was

geweest.

Ja, ja.

Begrijpt u dat dat nogal vreemd overkomt?

Ja, ehm... Ik had de eerste keer gelogen.

Ik was beschaamd. En dan die ruzie tussen Anton en Marianne.

Ik had er moeten tussen komen, maar ik heb dat niet gedaan.

Dan slijt hij misschien nog.

Maar... Twee dagen later hebt u dan uiteindelijk toch nog alles opgebicht,

toch? Ja.

Ja, ik vond ook gewoon dat het te belangrijk was om niet te vertellen.

Nee, dat vind ik ook.

In zo'n onderzoek telt elk element, toch?

Ja.

Pix, herkent u deze woning?

Ja, dat is het huis van Anton en Marianne. Ja, dat is een foto van een

achtergevel getrokken vanuit een tuin waar de barbecue was.

Kunt u even aanwijzen, u mocht die pen daarvoor gebruiken, waar de tafel stond,

waar uw portefeuille op lag. Die pen.

Hier, ja, hier.

En het raam van de slaapkamer.

Hier. Dus daar hebt u die ruzie gezien tussen Anton en Marianne. Ja.

En waar stond u dan ongeveer?

Eh, ja.

Hier ongeveer.

Kijk, de foto die u hier ziet, die is getrokken in januari. En in augustus,

toen Marian overleden is, ziet het er zo uit.

Pix, kunt u het raam van de slaapkamer nog eens even aanduiden? Alsjeblieft.

Ja, daar ongeveer.

Ja, achter de bladeren van die boom, bedoel je?

Ik kan het raam niet zien. U wel?

Nee, maar van op de...

De plek waar ik toen stond, ging daar.

Ik heb eens een 3D-voorstelling laten maken van de woning.

Ik kan het raam hier ook niet zien.

U wel?

Nee, maar ik stond meer naar rechts.

Meer naar rechts?

Wacht.

Daar?

Of nog meer?

Daar misschien.

Kijk, Piks, ik ben overal gaan staan waar ik kon. Ik heb dat raam niet kunnen

zien.

Doe ik iets verkeerd?

Nee.

Had u zich weer vergist misschien?

Ik heb die ruzie niet gezien, maar ik heb die wel gehoord.

Gehoord?

Waarom hebt u dat dan niet verteld?

Dat ik dacht dat ze mij dan niet serieus zouden nemen.

Dus u had er zeker van zijn dat ze u zouden geloven over die ruzie tussen

Anton en Marianne?

Ja. Dank u wel.

Ik heb geen verdere vragen.

Of nee, jawel, toch wel.

Misschien voor mevrouw de procureur.

Enig idee waarom de verklaring van meneer Pijken niet grondiger is

gecontroleerd?

Dat zou u aan de onderzoeksrichter moeten vragen.

Dank u wel, meester Verlinde.

Meneer Pijken.

Heb ik dat nu goed verstaan, dat u net heeft toegegeven dat u een valse

verklaring heeft afgelegd?

En ik die dacht dat boekhouders maar saai mannen waren.

Dat zou ik zelfs niet durven.

Goed, meneer Pijken, u kende Julie Bergman vrij goed, toch?

Ja, ik was haar sponsor.

Mijn vriendschap steunde haar bij haar triathlon.

En dan spreken we over fietsen? Ja, fietsen, kledij, onderhoud van haar

materiaal, stages.

Dennis had mij dat gevraagd en Julie had talent.

Ik bedoel, ik geloofde in haar.

Julie zal u wel erg dankbaar zijn geweest dan, hè?

Meneer Pijk, u was boekhouder van Marianne haar brasserie.

Ja.

Hebben jullie daar ooit zwart geld gezien?

Nee, nooit iets van gemerkt, nee.

Misschien wat afhaalmaaltijden die niet werden ingetikt in de Witte Kassa?

Ik hou mij bezig met de cijfers die in de boeken staan en met de rest heb ik

geen zaken, dus... Kijkt u even mee.

Waar is dit?

Ja, ik weet het niet. Het moet in Spanje zijn of... Klopt. En dat appartement

hier, herken je dat?

Hoe komt u aan die foto's?

Hoe kwam u aan dat appartement?

Dit geel schriftje, zegt u dat niet?

Ja, ik deel die soms uit als relatiegeschenk. Ja, ik zie het, want uw

logo staat hier van voor.

En het handschrift dat hierin staat, herkent u dat? Kunnen we het daar zien?

Meneer Pijken, we kunnen hier nu verschillende documenten bovenhalen en

alles beginnen vergelijken, maar ik heb ondertussen een klein hongertje en ik

denk ik niet alleen, dus kunt u nu gewoon zeggen dat dit uw handschrift is?

Ja, ja.

Oké, goed.

Die tabel hier, wat is dat?

Rendementsberekeningen. Ah ja.

Huurinkomsten van een appartement aan de kosten wel zolden.

Ah, hier. Vijf procent rendement.

Dat kan al tellen.

Ja, maar dat was een overwaardering.

Ja, dat kan u wel zeggen. Een overwaardering. In dit schriftje staat

dat Marianne Koens 100.000 euro in zo'n appartement heeft geïnvesteerd. Wat was

haar rendement precies?

Een deel is niet doorgegaan.

Toen ik in Spanje kwam, bleek er helemaal geen appartement te zijn.

Oei, oei.

En die 100.000 euro dan?

Onze aannemer is failliet gegaan en dat geld hebben wij nooit teruggezien.

Dacht Marian.

Maar was dat zo?

In april 2021 heeft Marian Koens de samenwerking

met uw kantoor stopgezet.

Waarom eigenlijk?

Dat zou u aan haar moeten vragen.

Alsjeblieft, dat is een beetje moeilijk, denk ik.

Maar we kunnen misschien aan mijn cliënt vragen, aan Tom Bergman.

Mevrouw de voorzitter.

Jawel, meneer Bergman, sta maar recht en beantwoord de vraag, alsjeblieft.

Marianne had ontdekt dat Pix achter haar rug dat appartement had gekocht met haar

geld. Dank u.

Ja.

Die boekhouders toch?

En toen?

Je moest dat geld toch niet teruggeven? Ik weet niet wat hij bedoelt.

Meneer Pijker, kunnen we alstublieft stoppen met die zeven? Het is goed

geweest. Echt waar. Je hebt in de maanden na het stopzetten van uw

samenwerking nog drie schijven van 10.000 euro op een rekening van Marian

Koens gestort. Mijn cliënt wist maar al te goed wat er aan de hand was. De enige

reden dat Anton Bergman u niet heeft aangepakt is omdat Marian hem had

gevraagd zich niet te moeien.

Alstublieft, zeg.

Ik heb de afschriften hier.

Als u ze nog eens wil nalezen, het kan, hè?

Meneer Pijken, bent u teruggegaan naar de woning van mevrouw Koens om uw

portefeuille te gaan halen of bent u daar iets anders gaan doen?

Mevrouw de voorzitter, meester de Donker beschuldigt hier elke dag iemand anders.

Dat is toch niet serieus? Ik beschuldig hier niemand, ik constateer alleen dat

meneer Pijken mevrouw Koens nog behoorlijk wat geld moest en dat hij op

de avond van haar overlijden nog ter plaatse is geweest.

Ja? Ja.

En wat wil dat zeggen?

Wat dat wil zeggen?

Is dat een ernstige vraag, meester Muilen? Bent u nu serieus? Ik zal het u

uitleggen. Ik zal het nog eens speciaal herhalen voor meester Muilen, want ik

krijg de indruk dat de ouderdom zijn gehoor wat heeft aangetast. Allee,

meester. Ik zal traag genoeg spreken dat u goed kunt volgen.

Als het parquet ervan overtuigd is dat Marian Koens vermoord is door twee

personen, dan stel ik mij de vraag of die tweede persoon wel zo zeker mijn

cliënt is.

Ja. En dat is een terechte vraag, dacht ik.

Ik ben maar advocaat, mevrouw de procureur.

Ik heb geen onderzoeksteam ter mijn beschikking, maar u kan toch ook zien

dat er hier een hele hoop pistes niet deftig onderzocht zijn. Ik vind dat u

het echt veel te simpel voorstelt.

Nee, het was geen vraag.

Ik ben klaar, mevrouw de voorzitter.

Dank u.

Allee Claire, we hebben die epic zijn verklaring volledig onderuit gehad. Dat

is toch goed? Denk de mannen vanaf hoe je dat bekijkt.

Ik probeer gewoon mijn job te doen.

Ik probeer een jong meisje in haar leven te redden. Ik zeg alleen dat het je

kwaad kan om af en toe samen te werken.

Als de jury mij volgt, komt uw cliënt vrij. Als de jury u volgt, krijgt u van

mij waarschijnlijk levenslang.

Over welke samenwerking heb jij het hier?

Wat?

Waarom zijn we eigenlijk gehoord uit elkaar, Jan?

Frank, echt.

Omdat het er met jou niet samen te leven valt.

Echt.

Kom direct.

Van alle mensen op de wereld bestelde jij, Marian, je eigen schoonzes. Ik ging

dat allemaal terugbetalen. Jij moet bij mij niet meer afkomen. Ik heb voor u

gelogen, hè, Dennis.

Jij hebt gezegd dat ik die verklaring moest aanpassen. Ik heb u geadviseerd en

dat was voor uw eigen goede makker.

Jij waart daar wel, hè.

En wat ging jij er eigenlijk doen?

Ik was mijn portefeuille vergeten. En nu denkt godverdomme niet dat ik er iets

mee te maken heb.

Jawel, is dat zo?

Ja, maar ja, ging jij er gewoon je portefeuille aan of niet?

Weet jij waar ik al twee jaar van wakker ligt, Dennis?

Waarom vond jij dat ik zo belangrijk de hand op per se de bak in draaide?

Je staat er zelf niet bepaald slecht voor, hè, nu Marianne er niet meer is.

En over je vriendschap met Julieke zullen we ook maar geen vragen stellen.

Papa!

Papa,

stop!

Ik zag Marjan graag, klootzak.

Wat ik allemaal voor jou gedaan heb.

Wat jij allemaal voor mij gedaan hebt. Hoge jongen, toch?

Maar wel, het is niet meer nodig.

Kom eens weg.

Je ziet er kwaad uit.

Is er iets?

Ik hoorde niet zwaaien over vriendschap met Julieke.

Waar ging dat over?

Fuck off, bloedsuiker.

Ik vind het echt ongelooflijk dat die verklaring niet beter onderzocht is

geweest. Eerst heeft hij alles gezien, dan heeft hij alles gehoord. Waar is het

volgende? Hij heeft hem al eens op zijn duim gezegd. Die kraas op Bergman zijn

arm dan?

En die kapotte spiegel?

Dat is allemaal niet verzonnen, hè.

Die heb ik zat die Marian wel bestolen.

100.000 euro, hè.

Als ze dat van mij zouden pikken.

Allee, niet dat ik dat heb, hè, maar... En dan uw eigen boekhouder. En dan nog

eens de man van uw beste vriendin.

Weet je, ik zou gewoon een paar zware mannen inhuren en die gasten een keer

goed met elkaar kloppen.

Oké, dat weten we dan ook weer al.

Je moet oppassen met mij, hè. Ja, dank je wel.

Waarom heeft iedereen het hier over die boekhouder?

We worden toch niet beschuldigd?

Ja, maar wat hij wil zeggen is dat Piks even goed verdacht had kunnen zijn en

dat Parket er zelfs niet eens aan gedacht heeft.

Ik bedoel, hij was daar, hij had een motief. Ik zie niet eens dat Piks het

gedaan heeft, of wat?

Dat zag ik toch niet?

Hij moet hier wel oordelen over twee mensen in leven. Dat kan het misschien

beter goed doen, hè? Julie kan ook gewoon de waarheid spreken. En haar

stiefmoeder voor de trap geduwd hebben. Ja, inderdaad. Het is nog altijd niet

boven elke gereden twijfel duidelijk dat het gebeurd is zoals dat Parket beweegt.

Maar je knikt je als een van die doucheadvocaten, zie ik.

Dat moet nu toch raar zijn dat mensen heel hun tijd boven uw hoofd praten. Ik

zou er zot van worden.

Maar vooral dat je twee jaar vastzit, zonder veroordeling.

Als je dat niet gedaan hebt, twee jaar van je leven gewoon kwijt.

Kwijt?

Dat is hier wel België, hè.

Hotel op kosten van de staat, tv, telefoon.

Het zou wel gaan, zeker?

Zijn jullie een klein beetje hard voor je medemens? Wat als Julie effectief

ligt om haar papa te beschermen?

Ja, dat moet ze wel heel graag zien.

Ja, dat is ondertussen wel heel duidelijk, toch?

Is alles in orde?

Dat is voorlopig nog niet duidelijk.

Zit jij de chauffeur?

Ja. Ja.

Kun je mij uitleggen wat er gebeurd is?

Heb je gedronken?

Mevrouw Pauwels, u was de huisdokter van Marianne Koons.

Ja, maar vooral ook haar beste vriendin, voor bijna twintig jaar.

U was daar ook, op die barbecue, samen met uw echtgenoot.

Is u daar toen iets opgevallen?

Ja, toch wel, dat Marianne niet goed in haar vel zat.

Ze kon het goed verstoppen, maar ik zag het wel.

Ja, wij hebben hier al een paar keer gehoord dat Marianne Koons nogal leed

aan hoofdpijnen. Zou ze daar geen last van gehad hebben?

Clusterhoofdpijn, nee. Dat zou ik hebben gezien.

Wat zie je er zoiets?

Een aanval van clusterhoofdpijn is heel specifiek. Dat is zo slopend dat je

eigenlijk niet meer echt kunt functioneren. Dus dat zou mij direct

zijn opgevallen.

Dus als ik je goed begrijp, hadden die hoofdpijnen toch wel een serieuze

impact? Ja.

Jazeker wel. Dat was verschrikkelijk.

Bij de meeste patiënten komen die aanvallen in bepaalde periodes voor.

Clusters, zoals ze zeggen.

Maar bij Marianne was het chronisch.

Dus ja, ze zat al een tijdje op haar tandvlees en Anton deed wel zijn best,

maar er waren toch wel veel spanningen.

Tijdens uw getuiverklaring enkele dagen na de feiten hebt u gesproken over een

vreemd voorval.

Ja, dus ongeveer een maand voor het overlijden van Marianne belde Anton mij

in paniek op om te zeggen dat Marianne onwel was geworden.

En later bleek op spoed dat ze een overdosis venobarbital in haar bloed

had.

Phenobarbital, dat is een verdovend middel.

Een barbituraat, ja.

Dat wordt eindelijk enkel nog gebruikt door dierenartsen of voor mensen met

epilepsie. En vroeger werd het ook wel gebruikt als slaap- of kalmeermiddel.

Had u er dat voor geschreven? Nee, zeker niet. Geen enkele dokter zou dat

voorschrijven. Waarom niet?

Omdat Marian klusterhoofdpijn had en geen epilepsie. En de kans op

overdosering is trouwens ook echt heel... Ja.

Zou het kunnen dat mevrouw Koons zelfmoord wilde plegen met die pillen?

Nee, ik denk het niet. Dat zou mij heel hard verbazen.

Marianne leefde graag.

Dank u.

Waarom vond u het eigenlijk zo belangrijk om dat vreemd voorval te

melden in uw verklaring?

Ik dacht dat er misschien een verband zou kunnen zijn met wat er gebeurd was.

Mevrouw de voorzitter, het parket heeft de gegevens van mevrouw Koens opgevraagd

bij het RISIF en daaruit blijkt...

Dat ze die fenobarbital inderdaad van geen enkele dokter heeft gekregen. Maar

wat wij wel hebben gevonden is een pv over een diefstal bij dierenasiel Het

Gouden Mantje. Ik citeer. Op 7 mei hebben wij geconstateerd dat er

verschillende geneesmiddelen ontvreemd zijn uit de medicijnenkast.

Daaronder bevonden zich ook enkele barbituraten, waaronder fenobarbital.

Het middel dat is gebruikt voor de vergiftiging van mevrouw Koens.

Excuseer, vergiftiging?

U bedoelt overdosering?

Meneer Bergman, dat is toch het asiel waar u aan het werk was als

vrijwilliger?

Als schepen heb ik mij verbonden aan verschillende goede doelen.

Het gouden mandje was daar één van.

En was u daar die 7e mei?

Mevrouw de procureur, ik weet niet wat u hier probeert te bewijzen, maar als u

het nodig vindt om PV's te citeren, kunt u dat dan volledig doen, alstublieft?

Wat bedoelt u daarmee, meester Verlinde? Ik citeer even.

Op 7 mei hebben we geconstateerd dat er verschillende geneesmiddelen ontvreemd

zijn uit de medicijnkast. Daaronder bevonden zich ook enkele barbituraten,

waaronder fenobarbital.

Dit was de derde keer dit jaar.

Volgens mij is dat wat er staat op de... Maar dat doet hier toch totaal niet ter

zaak, hè? Maar ja, in dat asiel worden heel regelmatig alternatief gestraften

te werk gesteld. Daar zitten toch ook heel dikwijls ex-druggebruikers bij?

Mevrouw de voorzitter, zou u de griffier kunnen laten noteren dat de procureur

net geprobeerd heeft om de jury te manipuleren door het dossier verkeerd te

citeren? We gaan niet overdrijven, meester de Donker.

Een vergeten leid is daarom nog geen manipulatie.

Pardon, wel als dat wordt ingezet om te insinueren dat Marianne Koens doelbewust

vergiftigd werd door een van de beschuldigden. Er werd u niets gevraagd,

meester Berlinda.

Excuus, mevrouw de voorzitter. Als we dan toch PV's gaan citeren, ik lees hier

het volgende. Op de plaats die ligt is een strip labital teruggevonden in een

schuif in de slaapkamer. Het actieve bestanddeel van labital is fenobarbital.

Mevrouw Pauwels, zou het kunnen dat Marianne aan die pillen is geraakt via

het internet, ik zeg zo maar iets, en dat ze er dan te veel heeft van genomen?

Ja, patiënten met clusterhoofdpijn zijn soms zo radeloos dat ze alles proberen,

dus... Ja, dat zou kunnen, ja.

Waar hebben jullie hem eigenlijk nog over?

Die Anton heeft Marianne Alizeider willen vermoorden.

Garme, die vrouw. Stel je dat voor.

Het is niks als last, maar er is wel geen bewijs.

Wat die procureur daarnet geprobeerd heeft, dat was echt niet goed.

Een mens kan zich ook wel eens vergissen.

Koop, hè?

Mama, ik moet zeggen dat ik niet kwaad ben.

Wat is er gebeurd?

Ik ben geschorst. – Hoezo?

Maar ik heb niks gedaan.

Als je niks gedaan hebt, kun je ook niet geschorst worden. Dat kan niet.

Emile heeft mij weer aangevallen.

Die en Emile?

En wat zegt de directrice daarvan?

Dat ik begonnen ben. Maar dat is niet waar.

Wat moet ik nu doen, mama?

Jij doet niks, schat.

Ik los dat wel op.

Ik wist niet dat er zoveel vrijwilligers werkten in dat asiel.

Als Bergman die pillen daar niet gepikt heeft, dan is Marianne... Dat was een

mislukte motoring, daar moet je niet aan twijfelen.

Als Romy echt denkt dat Julie haar vader probeert te beschermen, moeten wij dan

niet meer luisteren naar haar?

Ik heb het gevoel dat wij alleen haar vader horen, omdat ze het luidste roept.

Maar we hebben twee klanten, hè? Charlotte, ja.

Wie van die twee betaalt onze factuur, denkt hij?

Wist jij dat Klever, Linde en Donker vroeger getrouwd waren?

Hoe weet jij dat?

Ik lees de boekjes.

Echt? Ja.

Ik zie die Berkman zijn vrouw eigenlijk echt niet vermoorden.

Volgens mij zag je haar echt graag.

Er zijn heel veel mannen die hun vrouw graag zien, maar dat wil niks zeggen,

toch?

Nee.

We zijn al zo oud.

Ja mensen, er is een ongeval gebeurd. Maar als er mensen zijn voor het

shoppingcenter, die kunnen alvast uitstappen. De volgende bus hier binnen

vijf minuutjes, nummer 43.

Gaan we niet te goed?

Als we doorsteken, kunnen we via het park.

Ik denk dat wachten sneller is.

Ik denk dat wandelen leuker is.

Op een half uurtje zijn we er.

Ja, ga maar.

Esther heeft mij nodig.

Die kan toch wel even zonder u?

Het is al lang een dag geweest in Disneymobiel.

Esther zit in een rolstoel.

Ja, sorry.

Nee, niet sorry. Dat kan jij niet weten.

Tot morgen.

Ja, tot morgen.

Jeanne.

Hé, gaat het?

Papa zegt dat ik zo normaal mogelijk moet doen.

Ja? Ja.

Goh, ik vind het wel erg voor je wat er gebeurd is.

Maar het gaat niet goed met Kobe.

Hij wordt gepest, ruud gepest.

Jeanne, waarom zei je dat Kobe dat gedaan heeft?

Omdat dat zo is. Maar waarom zou Kobe zoiets doen?

Omdat ik het uitgemaakt heb.

Kobe zegt dat hij het heeft uitgemaakt. Dat jij iemand anders had.

Hij wou per se met mij naar bed.

Ik wou dat niet.

Dat is niks voor onze Kobe.

Hij heeft mij overtuigd om die foto's te laten nemen.

Ik wou dat niet, hè?

Het zag er precies niet uit alsof je daar tegen je zin lag.

Jeanne, je moet ermee stoppen.

Onze kopie zit daarvan af.

Kopie zit af?

En ik dan?

En is het groot?

Uw appartement?

Ja.

Ja, alles is in orde.

Het is vreemd, helemaal alleen.

Er is iets wat ik moet vertellen.

Maar ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik daar aan moet beginnen.

Wacht even, schat.

Ik bel zelfs terug.

Het is nooit mijn bedoeling geweest om u te kwetsen.

Ik dacht dat gij op uw gemak waart. Hoe komt gij aan mijn adres?

Ik weet dat bloemen niet goed kunnen maken wat er is gebeurd.

Maar ik vind u een fantastische vrouw.

En het laatste wat ik wil is u wegjagen.

Misschien heb ik ook een verkeerd signaal afgegeven.

Ik had een pintje gedronken.

Ik had beter moeten opletten.

Sorry.

Ik ben blij dat mijn leven is uitgekomen, Catharine.

Ik ga echt niet meer rijden. Ik ga een taxi bellen.

Hallo, hey.

Hey, allereerst is uw rijbewijs. Trouwens, mama doet mij dood. Oké,

gewoon een toer op de parking.

Een toer op de parking.

Ik zou graag een taxi willen bestellen.

Ja, aan de carrière.

Ja, u mag komen. Dag.

Tien minuutjes.

Tien minuutjes tot de taxi er is.

Ik wil

heel

graag queen van mijn fucking bed worden, ja?

Hoe dat?

Hey Murat, stop!

Nee, ga terug!

Murat, het is niet meer grappig! Stop gewoon!

Ik wil eruit, stop!

Murat, stop!

Wat was dat?

Eén Turken heb ik gezegd. Eén.

Waar kom ik van?

We moeten terugkeren.

Kun je die niet gewoon laten liggen? Geer je om. We gaan niet terug. We gaan

niet terug.

Ik heb geen... We zijn fucking flikken.

Nee, nee. Loe. Loe. Loe. Iemand gaat die vinden. Iemand gaat die wel... Hallo?

Ja.

Er is een ongeluk gebeurd.

Schat, kunnen we er alsjeblieft even over praten?

Nu je wilde praten, na alles dat je verzwegen hebt. Echt.

Ga naar je appartement in Spanje. Dat was een misverstand. Hoe ging ik dat

oplossen? Jij moet oppassen, zeg.

Of ga dan nog eens liegen.

Anneke, ik... Ik heb dat nooit zo bedoeld.

Ik wist niet eens dat jij niet meer voor Marianne werkte.

Wie ben jij eigenlijk?

Ik weet echt niet meer wat ik moet denken, zeg.

Anton wordt beschuldigd van moord en jij zit er een valse verklaring af te

leggen. Hij heeft het wel gedaan, hè.

Is dat zo?

Ja.

Want het enige dat ik nog zeker weet, is dat jij er die avond nog bent geweest.

Ik heb nog iets op zijn voor je.

Ik hoop dat je het een keer vindt.

Mama.

Mama.

Mama, wakker blijven.

We zaten spaghettiet eten en ineens... Marianne, gaat het?

Heeft ze medicatie genomen, iets gedronken?

Een glas wijn, maar verder... Marjan.

Hé.

Ik moet de ambulance bellen.

Marjan, pak het blijven. Kom maar.

Goeiendag, Anton Bergman hier.

Er is iets met mijn vrouw.