Original subtitles

Francis Danens en Klara Kovalenko hebben medogeloos een eind gemaakt aan het

leven van twee personen, net op het moment dat hij de aanstaande geboorte

van hun tweeling wilde vieren. Hij heeft bekentenissen afgelegd.

Wij moeten dit samen doen, hè. We gaan hier als familie door.

Niet elke dochter krijgt een 219 bladzijden lange liefdesbrief van haar

vader.

Het is oké, Janne. Ik zal betalen. Ga weg, alle vent!

Een afscheidsbrief? Van wie?

Van Daniel Danens.

Als hij zichzelf iets heeft aangedaan, dan moeten ze ons laten gaan.

Ik heb vannacht een TikTok-post gevonden met betrekking tot de zaak.

Acht voor Frank, drie voor Jordi en twee in Blanco.

Ik krijg net een bericht van Smart

School dat je al drie dagen niet naar school bent geweest.

Kom, we gaan er thuis rustig over babbelen. Nee, ik ga niet mee. Ik blijf

bij Reba slapen vanavond.

Dat zullen wij goed zien. Weet je, ik ken ze niet. Maar je bent exact dezelfde

als je moeder.

Ik droom er eigenlijk van om dat allemaal eens los te kunnen laten.

Gewoon vertrekken. Samen met jou wakker worden in een luxe hotel.

Heb jij Oscar nog gezien? Nee.

Dit is mijn ma.

Ze heeft euthanasie aangevraagd.

Ik heb een goede jurist nodig.

Wat heeft ze gegeten? Ze heeft hier chocolade op gegeten in een salon

tafelag. Ze heeft drinken maagspoeling nodig.

En onze shift stopt om zeven uur. Tot dan zou ze hier kunnen blijven, maar...

Tot straks, lady.

Goeiemorgen.

Is Clara al wakker?

Nog niet gezien. Daphne.

Naar Iris.

Bruzie.

Kunnen we dat kazasje een momentje skippen?

Ik probeer mijn krant te lezen.

Francis.

Onze Anna Karenina herself.

Goeiemorgen. Kom eens.

Kom er maar bij zitten.

André heeft zachtgekokte eitjes gemaakt voor een leger.

Hier.

Mimosa met aspirine.

Breakfast for champions.

Waar is Daphne?

Daar, zus.

Ah ja, Francis.

Wist je dat ze een hoer was?

Excusez.

Op haar escort-site heet ze wel...

Janna. Francis, niet luisteren.

Je wilt alleen maar pijn doen.

Voilà, ik heb je de link opgestuurd.

Zo kun je je openstaande schulden betalen.

En Francis, ik wil dat hij hier weg is voor zonsondergang.

Verstaan?

Ik wil niet dat die hoer met haar Engels nog in de buurt van mijn roman komt.

Is dat echt die site?

Ja.

Hoe komt die eraan?

Dat weet ik niet.

Jou verveel mij daarmee vannacht.

Heb je iets geprobeerd?

Waar gaat hij naartoe? Ik ga inpakken.

Waarom heb je dat niet gewoon verteld?

Waarom? Zou je mij liever gezien hebben misschien?

Alsjeblieft, nu weggaan.

Die shit uit uw verleden is shit uit uw verleden.

Ik heb hier niks mee te maken.

Hij gaat het hier niet bij laten.

Jawel, baby.

Geloof me.

Wat is er? – Het is nog de klote.

Wat? – Oscar, hij is weg.

Hoe, weg? – Ja, weg.

Een WhatsApp-berichtje. Erik, ik heb een goeie aanbieding gehad voor Souchef in

Namen. De short notice. Ik weet het.

Bedankt voor alles. Het was top.

Is dat van Oscar?

– Van wie anders?

Via een WhatsApp-berichtje. Ik vraag me af wat die jonge gast tegenwoordig mee

bezig is.

Het feit is wel dat we serieus in de stront zitten.

Binnen twee dagen is het gewoon niet nooit.

Wat? – Wat?

Ça va?

Ja, sorry, maar dat overvalt me even allemaal.

Ja, maar ja.

Wanneer moet dat gerecht zijn?

Binnen drie kwartier.

Oké. Jij baalt de interims, ik ga de collega's bellen. Ik ga beginnen bij

Ronny, hij moet erbij naaien. Oké? – Ja.

Oké.

Succes, je meisje.

Oscar, ik ben het.

Kun jij mij gewoon alsjeblieft iets laten weten? Want Rik zegt hier juist

dat jij naar naam bent of zoiets.

Oscar, als ik iets verkeerd heb gedaan of je zegt, dan sorry. Echt waar.

Laat mij gewoon iets weten, oké?

Hé, gasten. Hé, hé, hé. Ik ga voorzichtig, hè. Ja, ja, ja.

Ja? Oh, fucking hell.

Merci, merci.

Succes, man. Ik heb er een.

Heb je nog iets gehoord van je dierenarts?

Hij moet eerst zijn geld van de vorige keer zien, zegt hij.

Hoeveel?

Twee veertig.

Oh, shit.

Hé.

Ik zou me niet van verschieten dat ze snel doorkomt met dat infuus.

Het is echt een vechterke nu, lady.

Hé, meisje.

Ze mag vechten zoveel als ze wil, Ludo.

Zonder die Alize gaat ze het niet halen.

Maar als je wilt, kan ik je... Ik weet niet, 45 euro of zo lenen?

Merci.

Je moet naar buiten komen.

Je moet niet zo wegsteken.

Je mag het oprekenen. Echt, merci.

En wanneer is het rijbewijs van je moeder ingetrokken?

Begin vorig jaar.

Februari ergens.

Moet je dat opzoeken? Nee, nee, nee.

Als ik die periode heb, is het genoeg.

En alle bankkaarten zijn ook ingetrokken. Oei.

En dat ze te veel verkeerde codes heeft ingegeven.

Oké. En hoe lang is dat geleden?

Ik weet niet. Een maand of drie.

En persoonlijk?

Wat persoonlijk?

Ja, is er iets veranderd in het gedrag van uw moeder naar u toe of uw zus?

Ik weet niet, soms worden mensen sentimenteler of agressiever een beetje.

En dan gelang moet die reageren op de medicatie.

Sentimenteler? Ja.

Ons ma?

Dan moet je mij wel de naam van dat medicijn eens geven.

Zeg, wat vindt uw moeder er eigenlijk van?

Dat jij op mannen valt?

Wij spreken weleens thuis niet zo over die dingen.

Zij weet dat niet.

Wat heeft dat te maken met onze sier?

Het is daarom dat ik u verzet tegen die euthanasie.

Jij wilt het haar nog vertellen?

Nee, Angelo. Wat?

Echt.

Het is beter als ze niet weet.

Het is toch al te laat en...

Ze zou toch alleen maar... – Ze zou alleen maar wat?

Laat het.

Oké.

Oké.

Zijn er nog veel vragen?

– Nee.

Ik moet stilaan vertrekken.

Ik heb alles.

En nu?

Ik zet het in het net, ik stuur het naar Sven en dan heb jij morgen een

gebrekenstelling. Top.

Ça va?

Ça va.

Zie ik jou straks.

Ik zal bellen. Tot ziens.

Hé.

Als de zak leeg is... Als je dat eraf... Dan zijn we erop.

Ja, dat zou gelukkig zijn.

En altijd zien dat hij neuskroon had.

Ja, oké.

Goh, joh.

Daar ben ik zeker van.

Echt waar.

Dat is Hans.

Ja. Maar je nomineert voor dochterlandjaar.

Je moet eerst bellen voordat je langskomt.

Waarom?

Zit je met een minnaar?

Oh, wish.

Koffie?

Wat is dat met die brief van papa?

Heb je hem gelezen?

De hele wereld heeft hem gelezen ondertussen.

Ik wou je daar echt op voorhand over spreken, maar je was er niet gisteren op

proces.

Dan is het allemaal uit de hand gelopen.

Sorry.

Ga je het wel?

Is dit de tactiek om Francis vrij te krijgen?

Door papa kapot te maken?

Papa kapot maken?

Je weet toch zelf hoe je vader was.

Hij was altijd al labiel.

En die zwangerschap zal het op een of andere manier nog moeilijker hebben

gemaakt. Wat? Ik vind dat echt ongelooflijk. De flair waarmee je ligt,

mama.

Zelfs ik kan dat niet.

En je weet trouwens beter.

Belangrijk dagje vandaag.

Laat haar maar zitten.

Sorry voor gisteren.

Het is oké, baby.

Je ziet er echt fantastisch uit.

Dat is de schmink.

Ik wil er goed uitzien als wij vrij komen. Nee, echt.

Niet jinxen. Oh, wij jinxen.

De advocaat zegt dat als straks blijkt dat die brief van uw vader is, hij gaat

vragen om het hele proces op te zetten.

Dat kan.

Ja, zij zegt van wel.

Wat is het eerste wat jij wilt doen als ze ons vrijlaat?

Ja, oké.

Maar buiten dat... Ik weet het niet.

Jij?

Pizza eten.

Of nee, druiven. Oh, ik heb zo gedroomd van druiven.

Ja, echt van die dikke rode.

Denk je dat ze die ook in Vegas hebben?

Nee, jazeker.

Waarom?

Dat is het eerste wat ik met je wil doen.

In Vegas gaan en trouwen in een Elvis kapel.

Oké, vergeet die druiven maar.

Je plan is beter.

Ga je op citytrip? – Wat?

Nee, ik ben me aan het krommen.

Schone stad, Andersname.

Ik heb daarvoor drie dagen Airbnb gedaan.

Tof.

Sterk.

Sorry? – Ik weet het niet.

Geen frisse koeken vandaag?

Nee, wij zitten vandaag met een personeelstekort.

Sorry.

Het is vandaag misschien onze laatste keer samen.

Zou je daar beter van moeten profiteren?

Van wat?

Van elkaar.

Zijn wij verwonderen als ze al gedaan was straks?

Waarom? Ik geloof niet in je zelfmoord.

Danis is daar het type niet voor.

Ja, nee?

En wat voor type is dat dan wel, Walter?

Wat, bief?

Als je zo overtuigd van zei dat Danis het type niet was om zelfmoord te

plegen, wat voor type is dat dan wel volgens jou?

Ik weet het niet.

Is dat niet een beetje laf?

Laf?

Daan was misschien een narcist en een klootzak voor zijn familie, maar een

lafhart was dat niet.

Weet je, Walter?

Volgens mij kan iedereen van dat type zijn.

Ook narcistische klootzakken.

Ik denk dat iedereen van het ene op het andere moment...

zo hard uit zijn balans geslagen kan worden dat je niet meer helder kunt

denken.

Dat alles... dat niet meer marcheert.

Dat jij niet meer de koor marcheert.

En ik denk niet dat je dan de kracht in je kunt vinden om te controleren of je

wel van het juiste type bent.

Ik denk dat je dan de kracht niet meer hebt voor niets.

Zelfs niet om te leven.

Je hebt gelijk, dat was lomp van mij.

Sorry.

Ik ben de laatste tijd niet helemaal in mijn naak.

Stress op werk.

Daniel was iemand die beter dan we anderen emoties kon voelen en

verwoorden.

Bedankt Johnny.

Heb jij soms een minuutje?

Tuurlijk. Merci.

Is het aan het comité?

Ja, als het voor je past.

Zeker.

Was het oké?

Ja, ja.

Ik wou je vragen of jij misschien...

Aan de voorzitter zou ik kunnen vragen of ik een voorschot zou kunnen krijgen

op mijn zitgeld.

Tjollijk.

En wat zeg ik als reden?

Moet dat?

Ik weet niet. Ik kan altijd helpen.

Maar als je dat niet wilt zeggen, dan moet dat niet.

Het is gewoon een dierenart.

Mijn hondje is ziek.

Is het erg?

Misschien ga je het niet halen.

Ik zal mijn best doen.

Geloofd.

Ja, binnen.

Meneer de voorzitter, hebt u een momentje?

Weer een klacht?

Nee.

Ook een expression?

Dat mag.

Melkzuiker? Hij was weg.

Ga maar zitten.

Alsjeblieft. – Dank u wel.

Waarover gaat het?

Een van de juryleden heeft financiële problemen.

En die had graag een voorschot gehad op zijn zitgeld.

En wie is het?

Is dat van belang?

Nee, nee, nee. Gewoon nieuwsgierigheid.

Dan zeg ik het liever niet.

Het is wel dringend. Het gaat over medische kosten.

Kijk, mevrouw, de uitbetaling van de juryvergoedingen valt buiten mijn

bevoegdheid. Dat wordt geregeld vanuit Brussel.

En is er iemand die u daarvoor kunt contacteren? Van het kabinet of zo?

Dat zou pas een schending van de scheiding der machten zijn.

U vindt dat grappig?

Wat?

Het feit dat een jurid moet komen bedelen omdat hij zijn doktersrekening

niet kan betalen?

U vindt dat grappig?

Nee, nee, nee.

Het ging over wat u zei over het kabinet.

Kijk, mevrouw.

Ik kan uw jurylid niet helpen.

Oké.

Hoeveel moet ik u?

Echt gezegd?

Voor die koffie.

Hoeveel moet ik u?

Mevrouw, u hoeft echt niet zo theateraal te doen.

Het is echt een man die al de job met een lang kleed en een hamer op een troon

ziet.

Nee, zeker?

De betaling gebeurt in Brussel.

Ja, ik dacht het wel.

Sorry. Nee, is niks.

Ik ga wel. Maar kijk, we gaan beginnen. Kan u de jury bewittigen dat de zitting

binnen vijf minuten start?

Oké.

Ik zweer de gehele waarheid en niets dan de waarheid te zeggen als

schriftdeskundige. op basis van mijn expertise en kennis op dit gebied.

U mag gaan zitten.

Laat mij beginnen, professor, met u te bedanken voor de snelheid waarmee u deze

opdracht hebt vervuld. Dat wordt geapprecieerd.

Om eerlijk te zijn, met het manuscript van de roman als bronmateriaal was deze

opdracht niet bijzonder tijdsintensief, meneer de voorzitter. Dank u. Des te

beter. En tot welke bevindingen bent u gekomen? Ja.

Na een forensische scan van beide documenten op eventuele manipulaties heb

ik een vergelijkende handschriftanalyse gemaakt waarbij de grootte van de

letters, de druk en de snelheid waarmee werd geschreven en ook de verbindingen,

de helling, de hoogte, de vorm ook van elke letter grondig werd bestudeerd. En

met welk resultaat?

Volgens de schaal die ik zelf heb ontwikkeld, is er een match van 92%

tussen beide documenten.

De computerscan haalt 96%. Ik ben nu zelf niet zo'n fan van AI.

Stilte in de zaal, alstublieft.

Maar geen 100% dus?

Nee, dat is ook bijna niet mogelijk, meneer de procureur.

Dat zou betekenen dat de schrijver in dat geval in exact dezelfde

omstandigheden, met exact dezelfde ingeteldheid ook, met exact hetzelfde

materiaal, een identieke tekst zou schrijven, wat in casu dus niet het

geval is.

Wat bedoel je met niet-identiek?

De ene is een roman en de andere is een afscheidsbrief.

Dus je hebt ook een psychologische analyse gemaakt van de auteur of auteurs

van de twee teksten? Nee, dat behoort niet op mijn vakgebied. Maar u zit er

wel de oorzaak in om, ondanks een afwijking van 8%, met zekerheid te

verklaren dat beide teksten van dezelfde hand zijn. Een mogelijke oorzaak. En

nogmaals, ik beperk mij alleen tot de objectieve vastbellingen.

Ja, wat is het nu?

Bent u 100% zeker of niet?

92% is een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, meneer de procureur.

In een assisenhof kan enkel op 100% zekerheid geoordeeld worden.

Meneer de voorzitter, mag ik?

U hebt het woord, meester.

Laat het mij dan anders stellen, professor.

Is het mogelijk dat de twee teksten door twee verschillende personen geschreven

werden? Met een match van 92%? Nee, onmogelijk.

Ook niet met AI, ook al bent u daarin een fan van.

Ja, dat weet ik dus niet.

Dat weet u niet. Professor, het is 2026.

Zoals mijn grasmachine werkt op AI.

Maak u geen zorgen, professor.

Als de procureur zich zo hard in de normale marges van een wetenschappelijk

onderzoek moet wringen om iets te horen dat hem goed uitkomt, dan heeft hij een

serieus probleem.

Ik wou het even hebben over die marges trouwens. Waar vinden we die vooral in

dit geval?

Ja, in de details.

De druk die op de pen werd gezet, de hoogte van een letter.

Zoals?

Ja, er was een kleine k.

Bijvoorbeeld die een paar keer afweek van het bronmateriaal. Een hoofdletter E

die iets kleiner was.

Een comma ook, net iets korter.

Nu, alles hangt af van de toestand waarin het document werd geschreven.

Zou volgens u iemand die een afscheidsbrief schrijft meer

gestresseerd kunnen zijn dan normaal?

Professor is een grafologische schrift-expert, geen waarziger.

De omstandigheden waarin de auteur schrijft zijn een onderdeel van de

forensische analyse.

Niet, professor?

Inderdaad, meester. En?

Heeft stress een invloed op een tekst?

Het zou een verklaring kunnen zijn voor de kleine afwijkingen. Ja.

Geen vragen meer.

Meester Van Dommel.

Dank, meneer de voorzitter.

Ik zou graag aan de experts zijn conclusies willen vragen, alsjeblieft.

Gelet op ons forensisch onderzoek concluderen wij, Pierre Beernaert,

schriftexpert ad hoc aangesteld door het Hof van Assisen van de provincie

Limburg, dat de tekst, geschreven op de titelpagina op de editie 2024 van het

werk Het kind met de duizend gezichten, van dezelfde auteur is als die van het

manuscript van genoemd boek uit 2010.

Meneer de voorzitter, als u mij toestaat, wil ik graag namens mijn

cliënten en mezelf onze oprechte deelneming betuigen aan de familie van

meneer Danens en van mevrouw Lebec.

Het is nu tijd voor rust en vooral rouw. Maar dit is dus echt het toppunt van

cynisme. Hier nu schaamteloos uw deelneming komen betuigen. Het komt u

goed uit, ja, mocht Daniel Danens zelfmoord gepleegd hebben.

Zeg dat dan, in plaats van de familie te beledigen met uw vals sentiment. Vals?

Meneer de voorzitter, gelet op de conclusies van de expert.

Wil ik graag onmiddellijk het beëindigen van dit proces vragen bij gebrek aan

voorwerp.

Gebrek aan voorwerp? En wat met de bekentenis van meneer Danens, de

botulinatoxine in de bagage van uw cliënten? De expert was duidelijk. Ja,

dat meneer Danens die zelfmoordbrief heeft geschreven, maar meer niet.

Dat bewijst toch niet dat meneer Danes zelfmoord heeft gepleegd?

Dat blijft de vraag dan, hoe zou hij dat dan gedaan hebben?

Ik ben vannacht nog eens door alle beelden van het feest geweest. En meneer

Danes is op geen enkel moment in de buurt van de rookkanonen of de botuline

toxine geweest, voor ze afgevuurd werden.

Het is niet aan mij om iets te bewijzen, meneer de procureur. Dat is uw job.

Maar wat ik kan vaststellen, is dat meneer Danes een zelfmoordbrief

geschreven heeft.

En een paar dagen later traag is om het leven is gekomen.

En wij kunnen met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid bewijzen

dat Daniel Danens zich hoegenaamd niet van het leven heeft beroofd.

Hoe bedoelt u, meester?

Daartoe zou ik graag een getuige oproepen, meneer de voorzitter, namelijk

Martin de Keizer, de uitgever van het boek Het kind met de duizend gezichten

en ook een goede vriend. Wacht, wacht, wacht. Ik werd hier wel niet

voorafgaandelijk van op de hoogte gebracht.

Ja, net zoals wij ook niet voorafgaandelijk op de hoogte zijn

gebracht van die plotselinge ontdekking van die zogezegde afscheidsbrief,

confrater.

Meneer de voorzitter, het lijkt ons belangrijk dat de jury van een insider

te horen krijgt hoe die fameuze afscheidsbrief tot stand is gekomen.

Meneer de keizer is alles behalve een objectieve getuige. Hij heeft een

gerechtelijke procedure lopen tegen de familie Danens. Ja, dat klopt. Maar dat

gaat om een laatste schijf van een verbrekingsvergoeding. De familie

trouwens weigert om die uit te betalen. Het zijn eigenlijk kleine pesterijen,

confrater, die niets te maken hebben met de grond van de zaak. Toch?

Dus meneer de voorzitter, het lijkt ons uiterst belangrijk dat Martin de Keizer

komt getuigen. En is meneer de Keizer aanwezig?

Hier meneer de voorzitter.

Bode, kan u misschien een andere stoel aanwijzen voor professor Beelaert?

Meneer de Keizer, kom eens naar voren alsjeblieft.

U zweert hierbij de waarheid te zeggen, niets dan de waarheid.

Dat zweer ik. U mag gaan zitten.

Meester Stork,

meneer De Keizer, hoe was uw relatie tot Daniel Danes?

Ik was zijn uitgever en vriend.

In die volgorde?

Voor hem wel, ja.

En wat houdt dat zoal in, uitgever zijn?

Ik stond in voor de licenties, de distributie en de promotie van het werk

van Daniel.

Ook de financiën?

Natuurlijk. Zeg, en over hoeveel spreken we dan zo, in het geval van het kind met

de duizend gezichten?

We zijn nog altijd gebonden aan een ondisclosure-clausule, sorry.

We excuseer.

Maar ja, er zouden meer dan tien miljoen exemplaren zijn verkocht, zedert de

eerste druk, dus... Dat is inderdaad wat Wikipedia zegt, ja.

Ja.

Geeft u nog andere boeken uit?

Nee, Daniel stond op exclusiviteit, dus...

Dus we kunnen stellen dat Daniel Danes uw enige klant was, zogezegd? Ja.

Oké. Hoe onderhield u contact met hem?

Telefoon, mail?

In visie.

We zagen elkaar bijna dagelijks.

Dus we kunnen stellen dat u een goede vertrouwensband had met Daniel?

Meer dan dat. Ik... Ik beschouwde Daniel als mijn beste vriend.

Meneer De Keizer, er is hier de afgelopen dagen in deze zaal nogal wat

te doen geweest over een plotse ontdekking van een afscheidsbrief.

Was u daar verbaasd over?

Nee, niet echt.

Waarom niet?

Kijk, Daniel was een complexe man.

Briljant, maar ook labiel.

Zijn wat moeilijke verhouding met verdovende middelen zorgde soms voor

heftige stemmingswisselingen.

Oppeste euforie tot zware neerslachtigheid. En het was op die

momenten dat hij die dingen schreef.

Dingen? Welke dingen?

Die afscheidsbrieven. Brieven?

Weervoud? Over hoeveel brieven spreken we dan?

Veel. Soms kattenbelletjes, maar soms ook bladzijden lang.

In het begin hield ik ze nog bij, om hem er dan achteraf mee te confronteren.

Maar hij lag er niet weg als Tunky praat.

Ik heb ze uiteindelijk allemaal weggegooid.

Ze waren beschamend pathetisch.

Slecht ook voor zijn reputatie.

Zeg maar meneer de keizer, over hoeveel brieven spreken we dan?

Tien, meer dan tien?

Ja, veel meer.

Telkens als het wat tegen ons had begonnen.

Francis heeft er zelfs ooit een in zijn sportzak gevonden.

Toen hij een jaar of zestien was.

Die jongen was er echt helemaal kapot van.

Stilte in de zaal, alstublieft.

Meneer Daan, sta eens recht, alstublieft.

Heeft u ooit een afscheidsbrief van uw vader gekregen?

Wat zegt u?

Dat ik dat niet meer weet.

Maar u acht het wel mogelijk?

Nee. Dat zie ik mijn vader niet doen.

Het is dus uw woord tegen dat van meneer de Keizers?

Misschien heeft hij dat verdrongen.

De brief was nogal pijnlijk qua bewoording. In welke zin?

Daniel zei iets in de trant van... Hoe zou ik het zeggen?

Dat hij zijn zoon Francis... Dat hij wou dat hij hem kon meenemen.

Meenemen? Om hem te begeleiden.

Mevrouw?

Ik wil je meenemen om mij te begeleiden, mijn gids, door de allesomvattende

duisternis.

Dat waren papa zijn exacte woorden.

Francis heeft mij die brief getoond, maar hij heeft gelijk.

Francis.

Waarom zegt ze dat?

Zeg het maar.

Franny, sorry.

Mama heeft die brief gebruikt om u te redden, dat kan ik nog verstaan. Maar

dat daardoor de echte moordenaar van Daphne vrij zou komen, sorry. Vrij?

Nee, echt niet.

Mevrouw Kovalenko, u krijgt straks het woord.

Francis, baby.

Alsjeblieft, zeg dat ze ligt.

Baby.

Francis.

Meneer Danus.

Iedereen begrijpt hier.

hoe zwaar dat voor u moet geweest zijn als kind.

Dames en heren van de jury, ik had het vandaag ook veel liever over de grond

van de zaak gehad, maar het is nu eenmaal zo dat mijn confrater met die

afscheidsbrief is komen aandraven, een brief die blijkbaar een trieste schakel

was in een lange ketting van wat Daniel, hoor ik nu, blijkbaar junkie praat,

noemde.

Maar er is eigenlijk maar één ding belangrijk.

Namelijk, wij hebben altijd geweten dat Daniel geen zelfmoord heeft gepleegd. En

weet u waarom niet?

Omdat hij gelukkig was.

Daniel was gelukkig met Daphne.

Met de zus van mijn cliënten. En als u daar nog twijfel over zou hebben, op dit

moment, dan nodig ik u toch even uit om te kijken naar deze beelden.

Mevrouw de Griffier?

In alle oprechtheid, dames en heren, is dit nu het gezicht van iemand die

zelfmoord wil plegen?

Geen verdere vragen meer, meneer de voorzitter.

Heeft er nog iemand een vraag voor meneer de keizer?

Nee?

Dat mag u beschikken. Dank u.

Moet ik nog blijven?

Oh, excuseer, professor.

Nee, u mag ook beschikken. Ik wil u nogmaals bedanken voor de snelheid

waarmee u deze opdracht hebt vervuld.

Misschien nog één iets wat ik wil toevoegen.

Misschien niet direct van belang voor de zaak, maar... Ja, zeg maar.

Misschien in de microfoon.

Bij het onderzoek van het bronmateriaal heb ik vastgesteld dat de roman van

meneer Danes, dat die oorspronkelijk is geschreven vanuit het standpunt van een

mannelijk hoofdpersonage.

En dus niet van een meisje zoals in de finale was.

Stilte in de zaal alstublieft.

Excuseer.

Ja, het kind met de duizend gezichten was aanvankelijke jongen.

Dat valt ook heel makkelijk af te bijden. Nee, maar dat is een grap,

meneer.

Excuseer? U bent niet serieus nu, toch?

Juffrouw, u is niks gevraagd.

Ja, ik vrees van wel, juffrouw.

Nee, nee, nee.

Dat kan niet. Dat kan niet.

Mevrouw, terug gaan zitten, alstublieft. Papa heeft dat boek voor mij geschreven.

Agenten, wil u mevrouw voorbij eruit de zaal, alstublieft? Ik ben het kind.

Nee, laat mij lopen. Maar hij liegt.

Dat mag toch niet? Hij liegt. Nu is het genoeg.

Niet in mijn rechtszaal.

Als u niet het woord heeft, dan zwijgt u.

Professor, bent u honderd procent zeker van deze geslachtswissel?

De subtiele aanpassing in voornaamwoorden, bezitsvormen... Dat had

echt geen ruimte voor twijfel, meneer de voorzitter.

Het gaat aandacht voor deze zaak geen goed doen, vrees ik.

Ik heb gewoon mijn job gedaan, meneer de voorzitter.

Tuurlijk, u treft geen blaan.

Ik ga de debatten sluiten voor vandaag, zodat iedereen terug op zijn positieve

kan komen.

We zullen hernemen morgen om 9.45 uur met de moraliteitsgetuigen voor

mevrouw Lebec.

De beschuldigden mogen naar buiten geleid worden.

Je hebt gelijk, Walter.

Waarover? Dat Daan ons nog lafhard was.

Je schrijft geen zelfmoordbrief aan je kind.

Zelfs niet dat je te veel drugs gepakt hebt.

Gaat het?

Ik kom naar huis.

Sorry.

Jo.

We hebben nog Jordi.

We hebben daarnet een collecte gehouden voor uw hondje.

Iedereen heeft bijgelegd.

Wanneer hebben jullie dat... – Net voor de zitting.

Hier.

Nee.

Merci. Ik moet dat zelf doen.

Sorry.

Waarom pak je dat nu niet aan?

Dat is een... Dat is een mooi naam.

Ik zal meegaan. Nee, nee, Walter.

Ik ga wel alleen. Kom.

Het is nu echt gedaan bij mij.

Nee.

Niet gedaan, maar het gaat wel moeilijker worden.

Een vuil vrees ik.

Fou. In het verleden was een escort niet echt een troef.

Fuck. Sorry.

Had ik het zelf niet aan de onderzoeksrechter verteld, had niemand

dat geweten.

Francis ook niet?

Niemand.

En een transplantatie?

Dat doen ze tegenwoordig ook bij dieren, bij honden.

Ja, in uitzonderlijke situaties wel, maar... Lady is al veel te oud voor zo'n

zware operatie.

Het gaat haar niet aan.

Sorry.

En... En nu?

Ik zou haar vredig laten inslapen.

Het is nu alleen maar aan het afzien.

Oké.

Het is het beste.

Geloof me.

Ik zal mijn assistent verwittigen.

Je kunt ondertussen al een beetje afscheid nemen.

Walter.

Kunnen jij even hier blijven nog?

Wat is er?

Niks. Ik kan niet slapen. Ik denk dat ik even een toerke ga doen.

Een toerke?

Wat scheelt er?

Niks.

Het was gewoon echt een heftige dag op de rechtbank.

Skaar, laat geen bericht achter. Ik lust dat ook niet. Dank u.

Skaar, ik ben in naam. Dus meld je even

terug als je kunt?

Zo blijkt dat het boek Het kind met de duizend gezichten van de overleden

bestseller-auteur Daniel Danens niet over zijn dochter Zoe gaat, zoals

jarenlang werd aangenomen, maar over zijn zoon Francis.

De onthulling zorgt voor heel wat commotie bij fans van het boek. Op

sociale media regent de teleurgestelde reacties aan kenners verachter aan de

moeder.

Zo.

Ik heb niemand om mee te praten.

Oké.

Allee, via.

Wist je van dat boek?

Francis.

Graag het, jongen.

Ik heb geprobeerd via Jacqui... Wist je het of wist je het niet?

Nee, ik...

Maar dat verandert toch niks dan?

Dat verandert alles.

Waarom?

Omdat hij mij wel graag zegt.