Original subtitles

Vandaag begint hier in Hasselt het langverwachte proces de

poothooksmoorden, waarbij de bekendste schrijver Daniel Danons en zijn nieuwe

echtgenote op gruwelijke wijze om het leven zijn gebracht.

Ik heb gedaan wat ik heb gedaan.

Ik geloof je niet, Francis.

Jij bent niet in staat om iemand te vermoorden. Waarom niet? Omdat je laf

bent. Mevrouw gaat zich burgerlijke partij stellen tegen uw eigen zoon en uw

cliënten. Ik heb gelezen dat je in België recht hebt op intimiteit en de

gevangenis als koppel. Zij is zijn escortie met moordwapens gepakt.

Wat moet er nog gesproken worden?

Je hebt niet één foto van Daphné.

Ik wil een voorbeeld geven.

Tenminste, omdat juffrouw Danes 13e weigert om de urne van haar zus af te

stalen. Deze shit, joh. Echt.

Echt, die Zoe is toch nog cooler dan Prigny.

Wel wat labiel, hè, als je het mij vraagt. Ik vind het al erg dat ik ga

moeten oordelen over mensen, maar om dan ook nog eens voorzitter te zijn, ik denk

niet dat ik dat kan. De jury kan zelf een andere voorzitter aanduiden. Ik wil

dat wel doen.

Ze gaan u kiezen, omdat ze bang zijn dat Ganders uw racismekaart weer gaat

bovenhalen. Positief is wel dat we al een begin van een achillenschil hebben.

Die kwezel, die... Kom mee.

Ik kom. Daar is de jurid Nina.

Mevrouw Cornelissen, hoe is de spelende jury? Wat is dat?

Niks. Niet zeveren, Nathalie. Waarom draag jij geen hoofddoek?

Het is gewoon zo'n grap. Dat is geen grap, Nathalie.

Echt? Mij dumpen? Mijn post-it? Het spijt mij.

Maar er bestaat geen elegante manier om toch wel... Om te herneuwen, baby.

Alsjeblieft.

Jan, nee.

Kom. Nu nog niet. Dan ga ik doen wat jij niet kunt.

Het is zo geil. Die zijn altijd op je foef.

Nooit werd op m'n voet gebuncht.

Dat is vaak om te vergeten. Ik heb gewonnen.

Een vriendin van mij heeft een M van de McDonald's gehad.

Het is dag twee in de assisezaak rond de zogenaamde botoxmoorden in Hasselt.

Vandaag staan de verhoren van de twee beschuldigden centraal. De grote vraag

vanmorgen. Zal Zoëdanus, beter gekend als het kind met de duizend gewichten,

het proces vandaag bijvoeren? Hé, Maaike.

Ja, jongen.

Nee, die had precies wat last van haar maag tijdens de wandeling.

Misschien moet hij wat reis gaan halen bij Yusef.

Ja.

Ik mag daar niet meer mee, hè.

Waarom niet?

Om iets dat jij op het internet hebt gezegd.

Van zijn buurman die schapenslacht in zijn tuin kolt, of wat?

Ik weet het niet, maar de Youssef was er in ieder geval niet mee gediend.

Oké, hier. Ga dan aan de lijst.

En hoe moet ik je daar gaan raken? Jij bent met mijn fiets weg.

Oké, het is goed. Ik zal het zelf wel doen.

Zorg gewoon dat ze genoeg water heeft voor vandaag, oké?

Jordi.

Ik dacht wel dat ze groter zou zijn.

Je zuster had gezegd voor drie personen.

Ja, dat is die bezier heen, maar... Sorry, Els.

Zou je eventueel een nieuwe kunnen maken tegen vanavond? Zes uur.

Doe me twee keer zo groot.

Ik betaal ze alle twee.

Oké.

Merci, Els.

Zeg, Rick.

De kindjes moeten binnen tien minuten op school zijn. Zou jij eens niet

vertrekken? Wil jij alsjeblieft zeggen tegen de rechter dat hij ons schoon in

de shit steekt met zijn jurygezeven?

Zeg, ik laat het eens los, oké? Ik heb het geprobeerd, het is niet gelukt,

voilà.

Dat gaat ook maar een goeie week duren, tien dagen max.

Het is wel in de week van ons walking dinner, koffietafel van de Rousseau's,

150 couverts, hè?

Zonder de veggies meegerekend.

Zal Oscar een paar extra proteïnerepen moeten eten?

Ik heb er al drie op.

Dat komt niet helemaal goed.

Waar staan die bokkenpootjes? In de frego.

Salutjes. Zet voorzichtig.

Ja, Oscar.

Wil jij dat hier afwakken, alsjeblieft?

En vergeet de Toscaanse preparé niet.

Ik ga de kinderen wegbrengen.

Chill, chef.

Laten we niet gaan.

Ik moet denken aan Rik en de kindjes.

Maar Rik en de kindjes, die zijn toch naar school.

Ja, maar stop maar.

Stop maar.

Oké, het is goed.

Ja, maar Oscar, die jury... Dat gaat ons goed doen.

We aardig denken aan...

Meneer Daan, sta eens recht, alstublieft.

U hebt gans het vooronderzoek volgehouden dat u de moord op uw vader

en zijn echtgenote alleen hebt gepleegd. Blijft u bij die verklaring?

Ja, meneer de voorzitter.

Wat vooral opvalt, is het wapen dat u daarbij gebruikt hebt.

Botulinetoxine.

Leg eens uit.

Dat is botox.

Botulinepoeder dat gemengd met natriumchloride.

Dat was het favoriete vergif van mijn vader.

Hij liet zich daar wekelijks door mij mee inspuiten. En waarom vroeg uw vader

eigenlijk aan u om die inspuitingen te geven? Normaal gebeurt zoiets toch door

een dokter.

Hij schaamde zich daarvoor.

Voor de buitenwereld.

Maar niet voor u.

Nee, meneer de voorzitter.

Ik was niet belangrijk genoeg voor zijn schaamte.

U werkte voor uw vader, heb ik begrepen.

Ja, ik assisteerde hem.

Ik controleerde de uitgave van zijn boeken.

Mijn vader schreef 15 jaar geleden Het kind met de duizend gezichten.

Dat was meteen een megasucces, vertaald in 47 talen.

En in plaats van een nieuw boek te schrijven, besloot hij om dat om de vier

à vijf jaar opnieuw uit te brengen, aangepast aan de nieuwe generatie.

En wat bedoel je met aangepast?

Aan de taal van de jongeren, hoe dat ze lezen.

Gevoeligheden kunnen per generatie heel hard verschillen, maar het grote gevoel

dat je duizend gezichten nodig hebt om echt gezien te kunnen worden, dat is

iets van alle tijden.

Slim.

Mijn vader was een genie, meneer de voorzitter.

Wat ik niet begrijp, meneer Daanis, is dat u na uw spontane bekentenis weigerde

om nog verder mee te werken aan het onderzoeken.

Was dat ook uit schaamte?

Nee, meneer de voorzitter.

Dat was om mijzelf niet tegen te spreken.

Die namiddag is alles zo rap gegaan en achteraf gezien... was alles gewoon

heel... wazig.

Wazig?

Sorry hoor, meneer Daanens, maar het klinkt totaal ongeloofwaardig voor een

moord die zo complex voorbereid is.

Toch is het zo.

Ofwel weet je wat je gedaan hebt, ofwel sta je hier te liggen om je vriendin uit

de wind te zetten. Het is een van de twee, dus kies maar.

Meneer de procureur?

Dank u wel, maar ik was meneer Daan alsnog aan het ondervragen.

Natuurlijk, mijn excuses.

Laten we ons even aannemen dat u zich de omstandigheden van de feiten niet meer

exact herinnert. Maar wat was uw motief? U moet toch weten waarom u die arme

mensen niet zou aandoen?

Hebt u niet genoeg aan mijn bekentenis?

Nee.

Ik wil dat de jury een zo duidelijk mogelijk beeld heeft van wat er die dag

precies gebeurde, maar ook waarom. Uw motief is dus even belangrijk als uw

bekentenis.

Wij hadden een zakelijke ruzie, mijn vader en ik.

Martijn heeft mij de demon van de game laten zien.

Goeie.

Waarom heb je dat gedaan?

Waar, jongen?

Zo je haar gezicht als avatar gebruikt.

Authenticiteit.

Gamers kijken daarop, zegt Martijn.

Jij weet ook dat ze dit niet aankan.

Dat boek heeft er mentaal al zoveel in kost.

Moet je niet doen, Francis.

Je moet je eigen zwaktes niet op je zuster projecteren.

Ik wil niet dat je haar gezicht gebruikt in mijn game.

Goed. Dan is dat vanaf nu mijn game.

Dat spelletje is gebaseerd op mijn boek.

Ik herinner me niet dat ik daar afstand van gedaan heb. Ik heb daar drie jaar

aan gewerkt. En ik heb je daarvoor betaald.

Die zus wordt hier trouwens ook beter van.

De game verkoopt de boeken vice versa.

En als dat spelletje succes heeft, dan kan die zus misschien haar eigen

rehabcentrum kopen.

Hij had mijn game afgepakt.

Welke game?

Face M.

Een spel gebaseerd op het boek.

Ik had daar drie jaar al mijn creativiteit in gestoken en hij heeft

daar ontstield en een karikatuur van op de markt gebracht.

Het werd wel een bestseller, die karikatuur.

Zoals ik net al zei, mijn vader was een genie.

Er was ook een tweede slachtoffer die middag.

Ja.

Hoe stond u tegenover het tweede huwelijk van uw vader?

Ik was blij voor hem.

Voor hen allebei.

Daphne had een goeie invloed op mijn vader.

En hij zag haar doodgraag.

En wat was uw reactie toen u hoorde dat er weer een tweeling op komst was?

Dat was wel een verrassing.

Normaal gezien gaan tweelingen over via de moeder.

En wie heeft u ingelicht?

Pa.

Ik had hem nog nooit zo gelukkig gezien.

Maar tegelijkertijd had ik ook medelijden met die kinderen.

Waarom?

Ik weet hoe het is om op te groeien als tweeling met Daniel Daan als vader.

Die kans heb jij zelfs niet gegund. We zijn dood. Kom, vrouw, er alsjeblieft.

Ik heb het nooit gewild om die baby's te doden.

Dat komt dus van iemand die rookkanonnen vult met het zwaarste gif denkbaar. Eén

kanonnen, dat was bedoeld voor mijn vader.

Hoe wist u welke rookkanon bestemd was voor uw vader?

Dat weet ik niet meer.

Natuurlijk niet, omdat u die niet zelf hebt gevuld.

Jawel, dat heb ik wel. Dan herhaal ik mijn vraag. Hoe wist u welke rookkanon

bestemd was voor uw vader?

Ik weet het niet meer. Ik heb gegokt.

Ik had één kans op twee.

Dat is raar, want evenplaner heeft ons verklaard dat ze stickers met de namen

bij de rook aan ons hadden geplaatst. Ja, dat heb ik niet gezien. Dus dan hebt

u maar gegookt.

Ja. Oké, ik geloof hier niets van meneer.

Vrouw, alstublieft.

Meneer de voorzitter, kunnen wij even schorsen?

Mijn cliënt moet opgeroepen worden.

Het is gelijkbaar beseft, meneer Danek, die we voor Ibb zijn woorden hebben.

Goed, hernemen om 13.30 uur na de lunch. Dank u.

En dat je dan ook nog zal gerokt hebben over de dood van hem.

Het is wel heel veel verhaal.

Ik kan ermee wel verstandig zijn.

Voordat het dan niet eens nodig was, zagen ze dat ze toch al wel overleden

waren. Ja, dat heb je met die botox. Je moet er maar een mini stofdeeltje van

inademen om fataal te zijn.

Hoe zeg jij dat?

Gegoogeld, gisteren.

Het is wel echt ziek om je vader te willen vergiftigen met zijn eigen botox.

Sorry. Gelooft hier iemand wat die gasten zeggen?

Ik niet.

Ik heb het gevoel dat hij zich stoerder wil worden.

Dat is de mama's kindje. Hij zit zo.

Hoe vind je dat?

Aan alles.

Hij kijkt de hele tijd naar zijn moeder voordat hij iets zegt.

Ik zou niet van verschieten moest hij homo zijn.

Wat heeft dat er nu mee te maken?

Iedereen weet hoe dat zit tussen homo's en een ma.

Nee, ik weet dat niet.

En ik ben homo.

Ben blij voor u, Walter.

Dan ook met preparé.

En? Weer van die delicieuze macarons mee?

Ah, nee. Vandaag zijn het pokkepootjes.

Met pistache en kaneel. Heel lekker.

Je zou het echt moeten meedoen aan bacon, hè.

Oef. Ik zou niet vergraken.

Dat is mijn man dat dat allemaal maakt.

Serieus een gelukszak, hè.

Wat is het toch met al die sterren en hun botox?

Zeg, is er iemand van jullie die al eens botox heeft laten doen?

Dat doet toch geen pijn?

Hoe voelt dat, Lisa?

We smeren eerst een kalmerende zaal op die plek waar we prikken bij onze

klanten. Wacht. Jij zet botox?

Ja.

Ik werk in het schoonheidssalon van mijn stiefmoeder.

Mag dat?

Er mag zoveel niet. Die Francis doet dat toch ook?

Wat is er, Walter?

Zijn ze het ook aan het overwegen?

Wie weet.

Geeft uw mama ook een groepskorting? Dan kunnen we met heel de jury gaan.

Stiefmoeder.

Oh, sorry.

Ça va, Jo?

Roodjes maken, dat zweet goed.

Op de chance dat we nog Andrea hebben.

Ik ben blij dat je er toch bent gekomen.

Wat heeft je overtuigd?

Die dode kindjes.

Iemand moet het voor hen opnemen.

We hebben gezworen dat we onpartijdig gingen zijn.

Het is gemakkelijk gezegd voor iemand die geen kinderen heeft.

Ik heb een dochter van vijftien.

Rap, stik die kogel weg.

Schrik eens daar.

Sorry, maar dat is absoluut niet grappig. Wat?

Meen je dat nu?

Mogen we nu ook al niet meer lachen?

Wat een grapje, Frank.

Het is oké.

Ja, en toch vind ik dat je je moet excuseren.

Ja, is ja.

Eigenlijk zou hij zich tegen ons moeten excuseren.

Pardon? Weet hij wat dat kost aan de ziekenkas?

Obesitas?

Hart- en vaatziektes, diabetes, rugproblemen, gevrichtsproblemen,

kankers, noem maar op. Nee, die gasten verzamelen ziektes als panienstekken.

Wilt u daar iets mee stoppen, alsjeblieft? Maar waar?

Zij mogen zich kapotfretten op ons kosten en ik mag er geen grapken over

maken? Nee, sorry, sorry, maar ik doe echt niet mee met die fucking

bonkomedie.

Ik vind het wel echt spijtig dat Zoë er niet is vandaag.

Ik vind het anders al pittig genoeg zonder Zoë.

Mevrouw Kovalenko, sta eens recht alsjeblieft.

Ik heb vastgesteld dat u uw verklaring een paar keer hebt gewijzigd tijdens het

onderzoek. Waarom was dat?

Mijn cliënte was tijdens de arrestatie in ieder geval op de hoogte dat er

slachtoffers waren. Meester Van Dormalen.

Ik was uw cliënten nog aan het ondervragen. Als ik iets van u wil

weten, zal ik u dat duidelijk maken.

Ja, sorry.

Zeg eens, mevrouw, waarom al die verschillende versies?

Toen de politie mij arresteerde, wist ik niet dat ze dood waren.

Daphne en Daniel.

Ik dacht eerst dat het weer een streek van Daniel was.

En waarom zou meneer Daners u willen hebben laten arresteren?

We hadden een conflict.

En hij kent veel belangrijke mensen, dus... Daarom dacht ik...

Maar toen ik hoorde dat hij en Daphne dood waren, toen was ik bang dat ze mij

zouden beschuldigen en... Heb ik gelogen, ja.

En kijk waar u dat gebracht heeft.

Denkt u niet dat het tijd wordt dat u eens eindelijk de waarheid zegt,

mevrouw? Ja, meneer de voorzitter.

Ik heb hen niet vermoord, dat zweer ik.

Daar zal de jury over beslissen.

Maar... Vertel eens, hoe bent u eigenlijk bij de familie Daners

terechtgekomen?

Ik ben de vertaalster van de Russische versie van het kind met de duizend

gezichten.

En hoe bent u aan die job geraakt?

Omdat ik een goede vertaalster ben.

Dat geloof ik graag. Maar hoe ging dat praktisch in zijn werk? Was er een

vacature? Hebt u gesolliciteerd? Sorry.

Een jobinterview tijdens de Frankfurter Boegmesse.

De uitgeverij had een oproep geplaatst op het translatorsforum. Er was een

massa kandidaten.

Door de situatie in Rusland is het heel moeilijk voor vertalers om nog werk te

vinden. Maar toch heb ik die job gekregen.

En wie nam dat af, dat interview?

De Francis.

Meneer Daanens.

En jullie hebben blijkbaar niet enkel over vertalen gesproken daar in

Frankfurt. Nee.

Wij zijn na het interview blijven praten. Er was een klik tussen ons.

Een serieuze klik? U bent meneer Danes gevolgd naar België.

Dat was Francis zijn idee.

Hij wou de vertaling van dichtbij volgen, zei hij.

Maar het was toen al duidelijk dat hij een crush op mij had.

En u op hem?

Ik denk het.

Ja.

Maar ik was vooral overdonderd.

Toen ik jong was, was ik al fan van het kind met de duizend gezichten van

Daniel.

Ineens mocht ik naar zijn huis, dat fantastische boek vertalen.

Ik was flabbergasted, zoals ze dat zeggen.

Hoe verliep uw contact met de schrijver zelf, met Daniel, dan?

Daniel heb ik in het begin bijna niet gezien.

Hij was heel gereserveerd, zeker tegenover het personeel.

Bonjour, monsieur Francis.

Bonjour. Merci, Clara.

Bonjour, madame Clara. Soyez la bienvenue. Merci beaucoup.

Laissez.

Het is veel extra van gander dan gander.

Gewoon opzij. Opzij? Nee, alles bepaald.

Wacht.

Bestaat er eigenlijk zoiets als Russische champagne?

Tuurlijk. Dat is goed.

Dan gaan we daarmee vieren wanneer daar uw vertaling tegen de muur komt.

Allé. Wanneer de Russen weer mogen lezen, natuurlijk.

Kom.

Yes. Een fucking zwembad.

Het is niet zomaar een zwembad, baby.

Mijn pa heeft zijn initiale in het goud in de bodem laten gieten. Nee.

Waar?

Wat ik mij afvraag, mevrouw...

Wist Francis Danes dat u een escorte was tijdens dat jobinterview in Frankfurt?

Meneer, ik ben geen escorte.

Ik heb tijdens mijn studie een paar keer... Maar dat is voor heel veel

meisjes de enige manier om een studie te betalen. En dat is niet alleen in

Rusland. Dat doen ze hier net zo goed.

Wist Francis Danes dat u een escorte was? Ja of nee?

Nee, dat wist hij niet.

Dank u wel, mevrouw.

Bij uw arrestatie in Duitsland werd er 1,5 gram botulinatoxine in uw bagage

aangetroffen. Hetzelfde poeder dat ook in het moordwapen gevonden is.

Mevrouw De Geveer, laat u het beeldmateriaal even zien.

Iemand heeft daar mijn valies gestopt om mij te framen.

Wie zou het dan moeten geweest zijn volgens u?

André, denk ik.

Hij is degene die mijn bagage in de taxi gezet heeft.

Even voor de juryleden.

André Jazairi is de huisbewaarder op zijn middaag.

Ah, de butler did it.

Dat was bij Gattacristi dan.

Meneer de procureur. Sorry, meneer de voorzitter, maar meneer Jazairi is

meermaals grondig verhoord geweest. Tijdens het onderzoek zijn er

overtuigende elementen naar voren gekomen om hem volledig uit te sluiten

van elke verdenking.

Zoals? Zoals het totaal gebrek aan materieel bewijs en motief.

Meneer Jazairi had een direct nadeel bij het overlijden van Daniel Daanens. Hij

zou zijn job als huisbewaarder verliezen. Dat zijn niet echt

overtuigende elementen, als u het mij vraagt. Nee, klopt, meester.

Het is ook daarom dat we meneer Jazairi hebben gevraagd om alles nog eens te

bevestigen tijdens een leugendetectortest. Ook geen wettelijk

bewijs. En daarom hebben wij dat bewijs ook niet in het dossier gestoken,

meester. Maar volgens de onderzoekers waren ze wel overtuigend.

Net zoals de vingerafdrukken van uw cliënten op het moordwapen.

Dat kwam door die repetitie.

Francis en ik hebben die rookkanonnen getest.

Getest?

Wanneer?

Een paar dagen voor het feest.

En wiens idee was dat?

Van de dinges, de eventplanner.

Zij wou kijken hoe ver Daphne en Daniel uit elkaar moesten staan.

Ja, naar boven.

Drie, twee, één.

Je bent toch echt een mooie vrouw.

Jij bent ook echt een mooie vrouw.

Dus u wist perfect hoe ver het koppel uit elkaar moest staan.

Ook handig om te weten voor de dader, nee?

Meneer, u draait echt alles om om mij schuldig te laten lijken. Ik draai niets

om, mevrouw.

Ik vind het gewoon eigenaardig dat naast de vingerafdrukken van het koppel en de

meter die de kanonnen aanreikt, alleen die van u op het moordwapen stonden en

niet die van uw medebeschuldigde.

Dat weet ik niet.

Nee, ik ook niet.

Maar ik heb wel een vermoeden.

Goed.

U zei daarnet dat u een conflict had met meneer Danes. Waarover ging dat?

Hij had mij onwettig ontslagen.

En wat bedoelt u met onwettig?

Hij zei dat mijn vertaling op niks trok, dat het prutswerk was. Maar hij spreekt

zelf niet Estrusisch, dus ja.

Maar weet u, die vertaling had eigenlijk niks te maken met mijn ontslag.

Oh nee? En waarmee dan wel?

Daniel vond dat ik teveel invloed had op zijn zoon.

Hij was jaloers.

Op u?

Ja.

Iedereen moest alleen maar met hem bezig zijn. En zeker Francis, want dat was

zijn... Zijn favoriete voetmat.

U zei daarnet dat uw ontslag onwettig was.

Maar toch vertrekt u zonder daar met Francis over te spreken. Jullie hadden

toch samen naar een oplossing kunnen zoeken?

Francis was op dat moment niet in staat om het tegen zijn vader op te nemen.

Oh nee? En waarom niet?

Omdat hij doodsbang van hem was, meneer de voorzitter.

Het blijft merkwaardig dat u juist op die gender reveal party beslist om te

vertrekken. De dag van de moord.

Dat feest was het moment dat ik besefte dat Francis nooit zou weggeraken uit

zijn middag.

Maar voor uw vertrek bent u nog de botulinotoxine uit Daniel Daanens

kantoor genomen.

Dat is niet waar.

Ik heb die botox niet gezien.

Maar u bent wel in dat kantoor geweest.

Dat was... Dat was om Zoe te helpen. Helpen met wat?

Ze lag op de grond. Ze had drugs genomen.

En u hebt haar gereanimeerd?

Nee. Ik ben hulp gaan halen. En als bij toeval vinden zou u twee dagen later de

botuline toxine terug in uw bagage? Omdat iemand die daarin gestopt heeft...

Ah ja, de Butler versie.

Ik vind het gewoon heel moeilijk om die te geloven, mevrouw.

Net zoals de leugendetector.

Zijn er nog vragen?

Nee? Dan gaan we even pauzeren voor het verhoor van de onderzoeksrechter.

O ja, voordat ik het vergeet.

Alle feiten hebben zich afgespeeld in het arrondissement Luik.

Is het onderzoek volledig in het Frans gevoerd? En voor zij die het nodig

hebben, zal er simultane vertaling voorzien zijn... tijdens het verhoor van

onderzoeksrechter Delmanje. Ja?

Het hof.

Komt goed.

Het consument komt nog, oké?

Als die Russische zo voortdoet, ga ik zelfs niet meer moeten pleiten.

Ze is haar eigen graaf van het Delven.

Maar dat is goed voor Francis, toch?

Nee, dat is een verhaal.

Maar ik wil wel proberen de jury te vervieren.

Waarom?

Heb je haar beziggezien toen Francis over dat gokken begon?

Als hij ook maar één millimeter van zijn onschuld twijfelt, gaat hij geen genade

hebben. Een tegendeel.

Ik zou haar toch graag houden.

Pourquoi?

Ze heeft een groot empathisch vermogen.

Of feut is ze?

Nee, het is gewoon ook de manier waarop zij luistert naar iedereen.

En als ze naar Francis kijkt, dan voel ik een soort van... medelijden.

Eerder mededogen.

Compassion, Pluton.

Dan houden we haar voorlopig.

Houd je weer?

Nee.

Eentje.

Tegen de stress, hè.

Je weet toch dat dat weergif is?

Niet grappig, Shaggy.

Mevrouw Zoë.

De politie is aan de ingang.

Zoë Danens?

Ja.

Marc Lejeune, justitie. Ik heb een titel voor de afdeling van mevrouw Lebec

Daphne.

Ma'am, we gaan de rest van mevrouw Lebeck afspelen. Ik suggesteer u uw

advocaat te contacten.

Goedemorgen, mevrouw.

Mevrouw de onderzoeksrechter, u was al kort na de feiten op de plaats delict,

heb ik begrepen.

Daarom ben ik formel, mevrouw.

Had u de projectielen uit de valise gehaald?

Ja, natuurlijk.

Dat is een deel van mijn werk.

En wie heeft u instellingen gegeven over de kleuren?

Mevrouw de Beek.

En zij heeft ook besloten welke projectielen ze zouden gebruiken.

En?

En meneer de man, mevrouw de vrouw.

Blauw en roze. Dat is een klassiek.

We kunnen meer origineel maken.

Het internet is opnieuw voor meer origineel ideeën gemaakt. Of meer gek.

Het hangt ervan af.

Heeft iemand anders, zoals mevrouw Dannens, gehoord wie met welk kanon gaat

schieten? Nee, niemand.

Zelfs niet meneer.

Maar... Maar?

Op de scène, op de laatste minuut, werden de kleuren gesproken.

Mevrouw had de man en meneer de meisje.

Ik zou zeggen, maar dat kan toch eerder ook gebeurd zijn voor de aankomst op

Samidaar?

En wie kon er allemaal bij die wapensnaad plaatsen van die patronen?

En kan u ons even de werking van botuline toxine als gif uitleggen?

Een soort acute verstikking dus.

En hoe is die botuline toxine dan juist in die rookkanonnen ingebracht?

Mag ik?

Absoluut. Ga je gang. Bode.

Deze is de Magic Smoke 500, een automatische smaakkanon. Dezelfde als op

het moment van de effectie.

Het is de meest soffistische model van de markt.

Je kunt hem met een cartouche laden, die je volgt met kleurige smaak.

Zoals je ziet, is het vrij gemakkelijk om de cartouche te openen.

En het is hier dat de microdose van botuliek toxine wordt ingedrukt.

Duidelijk.

En dat is maar in één van die projectielen gebeurd.

Maar hoe komt het dan dat ze alle twee botuline toxine geïnhaleerd hebben?

Een

extra

bron. Naast die rookanonnen.

En wat zou die brom dan moeten geweest zijn?

Mevrouw Degvier.

En de propulsie wordt hoger. Dus hebben de twee vliegtuigen het poos

ingetrokken.

Zou dat ook een windvlaag kunnen zijn geweest?

Nee. Op basis van de minuciële analyse van de foto's legt de expert formel dat

het een soort ventilator is. Oh, wacht.

Een ventilator?

Maar wie zou die ventilator daar dan geplaatst hebben?

De schrijver.

Of de schrijvers, denk ik.

Quoi qu'il en soit, nous n'avons pas trouvé de trace de cette source après

les faits.

Excuseer, zou mevrouw Lebec nog geleefd hebben zonder die extra ventilator?

Le toxicologue n'a pas pu exclure cela à 100%. Il y a trop de facteurs aléatoires

pour faire une simulation totalement fiable.

Ja, maar hoeveel procent dan?

75.

Oplift. 75?

Er is dus drie keer meer kans dat Daphne Lebec vandaag nog hier zou zijn zonder

die ventilator.

Meneer de voorzitter, dat is tendentieuze beïnvloeding.

Hij heeft bekend. Meneer de voorzitter, Francis Danens heeft bekend.

Ik doe niet meer dan hem daaraan te herinneren.

Als u mij toestaat, zou ik mevrouw graag willen vragen of ze geloof hecht aan de

bekentenis van Francis Danens.

Wat heb je dan gevonden aan de

scharge van Francis Dannen zijn bekentenis?

Mevrouw de griffier, kunnen we nog even kijken?

Kom, ik wil een portretje van de leukste mensen van het feest. Ik wil een foto

met de dames, kom.

Oké.

Dank u wel, mevrouw.

En wat waren uw vaststellingen betreffende de aanwezigheid van mevrouw

Kovalenko op het feest?

Maar we weten dat mevrouw Kovalenko 28 minuten voor de feiten uit Saint-Médard

kwam. De taxichauffeur is formel over dat.

Was dat voor of na de botoxcontaminatie?

Veel tijd daarna, toen de eventplanner de kanonnen opstond. Had u wel de kans

om de botox te injecteren in de kanonnen? Ja.

Dank u wel, mevrouw.

Ja, mevrouw. Ik zou willen vragen wat er met de kinderen gebeurd is.

Mevrouw de onderzoeksrechter.

Excuseer, maar... Ik weet niet of het wel gepast is om zulke details hier te

delen. U mag antwoorden.

De leden van de eerste hulp hebben ter plekke een spoedkeizersnede uitgevoerd.

Was er een kans dat ze het zouden halen?

Die baby's?

Waarschijnlijk niet.

De botuline toxine heeft de vitussen verhiftigd in de baarmoeder.

Als er geen vragen meer zijn, dan mag u beschikken mevrouw de onderzoeksrechter.

Dank u wel.

Nina, ik dacht dat jij dat in de ventilator had gezet.

Die Russische, wie anders?

Ik weet het niet. Ik had hem dan hebben wachten als hij getrokken was.

Weet ik veel.

Ja, hoor.

Ça va?

Nee, Aysha, niet ça va.

Ik heb even geen advies nodig, oké?

Sorry, ik wou gewoon... Aysha, soms moet je de mensen gewoon hun gevoel gunnen.

En niet altijd alles proberen oplassen.

Hij bedacht zich wel, hè? Ja.

En? Straks een glaasje wijn en een voetmassage van uw man?

Van de Rick? Nee, nee, nee.

Nee, wij hebben straks nog een walking dinner van de ziekenkast. Dat zal er

plezant worden.

En jij?

Terug naar de bureau? Nee, nee, nee. Wij vieren straks de verjaardag van mijn

mama.

Ze wordt 82.

Amai, dat is een mooie leeftijd. En die voelt nog elke dag de kruishortpuzzel

van de standaard in.

Amai.

Lang zal ze leven, lang zal ze leven.

Sancho Panza. – Waar is ma?

De neurologa slaapt vandaag.

– Jezus.

Dag, kleine. Wat is dat met die sombrero?

Dat is voor mijn cadeau.

Die kroon is naar Cancún.

Maar hier?

– Ja.

Wat geeft jij?

Een puzzelboek en steunkuizen.

Steenkart. – Ze heeft dat gevraagd.

Majoentaart. – Ja, ik heb een maaltje grotere gepakt.

Fries zijn slot daar haar verjaardag, hè.

Wat?

Kleine, dat mensje gaat niet op cruise naar Cancún.

Zullen we nog geen pannenkoek gaan eten bij moeder Siska? Dat is geen gewoon

cruise, hè.

Dat is mijn 24 uur op 24 medische begeleiding.

Wauw, chic.

Wat heeft dat gekost? Ik zal zeggen dat het van ons allebei is.

Ik weet ook niet of de directie iemand met Alzheimer een boot gaat laten

pakken.

Beginnend Alzheimer.

Dat is iets heel anders.

Waar is onze ma?

Ma?

Ma?

Ma.

Het is daar, hè?

Uw kamer is daar.

Hierheen. En... En Walter?

Ik ben het, hè.

De kleine.

Waarom heb jij zo'n nozelende auto?

Dat is een verrassing.

Allee, kom.

Ik voel me bang.

Alleen dat je graag hebt.

Maar jongen, dat had je toch echt niet moeten doen?

Ja, dat maak ik wel.

Jawel.

Merci.

Meester Ma, heb je geen honger?

Maar proef eens.

Dat is een Schwarzwald van bij Els.

Ik weet zelfs niet meer of ik al gegeten heb.

Nee, ze hebben ons gezegd dat je nog niet hebt gegeten.

Ik heb haar straks niet herkend.

In de gang.

Mijn eigen kinderen.

Komt wel goed, hè, ma?

Dat zijn de emoties van een verjaardag.

Nee, Walter.

Ik ben zeniel aan het worden.

Allee, ma.

Direct de grote woorden.

Zullen we de cadeaus open doen?

Ik ga de papieren laten opmaken.

Welke papieren?

Je weet welke, kleine.

Ik wil niet gelijk een plant eindigen.

Schatje, zet je dat allemaal in de keuken, alsjeblieft.

Nu doe ik het kabinet naar Ratnajaan brengen, en morgen een uitstap met de

kabelclub.

Oké.

Amuseert u?

Amuseert u? We hebben veel te moe met amuseren.

Blijf met mij, Daphne.

Ben

je

klaar?

Drie.

Twee.

Eén.

Ga maar.