Original subtitles

En wel mijn naam?

Thomas Verherstraten.

Gevonden door personeel, gisteravond ingecheckt.

Professor in criminologie.

Aan de universiteit in Gent. Volgens de receptie was hem hier voor een congres.

Goed, dus de gastenlijsten.

Klaar en geprint.

De wegbewijzigingen? Zelf gecontroleerd en ik ben niet verloren gelopen. Dus dat

zit ook goed.

De receptie dan?

De zaal? De traiteur? We hebben het allemaal al honderden keren overlopen.

Ik denk dat we... Mevrouw Sneijs, ik zal u één ding zeggen. We kunnen niet zeker

genoeg zijn.

Bij het missen dat er iets fout loopt, krijg ik de rekening gepresenteerd.

Jasper.

Dik aan.

Hoe zit het met uw toespraak? Zeer goed.

Prima.

Maar ik ben niet van plan om ze op te geven.

En waarom niet? Omdat als ik al een toespraak geef, ik van het publiek

verwacht dat het geïnteresseerd en alert is.

En vermits u uw collega Verherstraat voor mij heeft ingeplant, zal het al een

mirakel zijn als het publiek überhaupt nog wakker is. Jasper, alsjeblieft. Laat

staan dat ze niet allemaal zijn weggelopen.

Ik heb het toch al honderd keer huisgelegd?

Antwerpen is de gastheer en Gent levert de openingsspreker. Ik kan er niks aan

doen. Dat begrijp ik.

Als collega Verherstraten geveld is door de grip, dan weet u mij wel te vinden.

Ingrid.

Thomas

was

een van de organisten. Die zat door van dat congres.

Hij was daar samen met Robrecht, professor Robrecht, als zijn collega in

Antwerpen, voor de voorbereiding.

Om de files te vermijden, zouden ze op hotel gaan.

Waarom?

Wie doet nu zoiets?

Heeft uw man nog langs ruzie gehad met iemand?

Of een conflict?

Thomas.

En juist nu.

Ze waren gisteren 25 jaar getrouwd.

We hebben de camerabeelden van het hotel.

We gaan daarmee beginnen.

En de moordwapen?

Weet dat iets van het labo?

Geen vingerafdrukken, wel bloed van het slachtoffer.

Goed. Die camerabeelden houden mij op de hoogte.

Ça va?

Ja.

Doe jij die beelden?

Dag Jasper.

Professor.

Professor?

Dag Tina.

Eigenlijk had jij moeten zeggen, dat is lang geleden. Maar je wilt

waarschijnlijk gewoon weten wat ik hier kom doen.

Ik heb genoten van uw artikel over de broken window theorie.

Heel vernieuwend, goed geargumenteerd en verrassende inzichten ook.

Maar dat is niet de reden waarom je hier bent.

Nee, dat klopt.

Ik ben hier natuurlijk voor het congres.

En je weet hoe dat gaat.

Er is nooit veel tijd om elkaar te spreken.

Dus hebben mijn man en ik besloten om u uit te nodigen op een etentje vanavond.

Dat is fijn. Laten we zeggen acht uur?

Acht uur. Ja?

Breng rust iemand mee.

Mijn secretaris gaat alle details nog doormelen.

Voor ik het vergeet te zeggen, ik heb genoten van uw artikel over de broken

window theorie.

Heel vernieuwend en goed geargumenteerd. En verrassende inzichten ook.

Dag, de kaart. Professor.

Jasper, er is iets verschrikkelijks gebeurd.

Hier staat dat Verheersstraat nog maar juist was benoemd tot dekaan.

Oké.

Annelies, kom eens hier.

Jasper, een gekend professor Robrecht van de Universiteit van Gent. Jasper

Teelink.

Pardon. Bo, we hebben met de collega's onderling beslist om het congres toch te

laten doorgaan.

We zouden een soort herdenking willen inlassen, een minuutje stilte of zo,

gevolgd door een kort woordje van de decaan. Ja.

Maar dan is er natuurlijk nog altijd het probleem van de openingstoespraak.

Normaal zou onze betreurde collega die gehouden hebben, maar... Het voorstel is

nu om...

van de tweede spreker de eerste te maken.

Wel, dat zal niet gaan, vrees ik.

Jasper, misschien is het nu de goeie moment om persoonlijke gevoelens even

opzij te zetten.

U denkt dat ik handel uit rancune.

Dat is interessant.

Oké, oké, oké. Geen rancune, maar wat is dan wel de reden? Simpel.

De politie zal mij verdenken van de moord op uw collega.

Professor, zouden wij u even kunnen spreken? Op het bureau?

Dit beeld is gisteravond om 19.58 uur genomen in het Ramada Hotel.

Laat me raden.

De receptionisté heeft verklaard dat ik professor Verherstraten wilde spreken.

Ze heeft hem gebeld op zijn kamer en heeft gezegd dat hij geen bezoek wilde

ontvangen. Waarop u terug bent weggegaan.

Dit beeld is genomen om 20 uur 15 en toont aan dat u 17 minuten later bent

vertrokken. En dus vragen sommige mensen zich af wat je in die 17 minuten precies

gedaan hebt.

U komt aan in het hotel en vraagt naar Verherstraten.

Professor Verherstraten, alsjeblieft.

Een oefenblikje. U ziet wat nummer de receptioniste intoetst wanneer hij naar

Verherstraten belt. Dus weet u nu in welke kamer hij zit.

Dan verdwijnt u zeventien minuten uit belt.

John. En Verherstraten is dood. John, allee.

Christina doet gewoon zijn werk.

En hij laat zijn heldere blik niet vertroebelen door de persoonlijke band

die hij heeft met de gedachten.

Jasper. Dat is goed.

Wat ben je daar gaan doen?

Ik wilde mijn collega de schande besparen om voor mij te moeten spreken.

Oké.

Dus uw collega moest zijn plaats aan u afstaan, zodat jij eerste spreker werd?

Zoiets. En ging hij akkoord?

Subtiel. Want als ik nu met ja of nee antwoord, betekent dat natuurlijk dat ik

de professor heb gesproken.

Hij is goed.

Heb je hem gesproken of niet?

Ja.

Jasper. Mag ik vijf minuten van je tijd?

En nee.

Jasper, ja en nee.

Ja en nee.

Het was niet het goeie moment.

De professor was in gezelschap.

Schaars gekleed gezelschap.

Het was in ieder geval niet zijn vrouw.

En is kort.

Toch geen die jij toevallig kende.

Als je wilt dat ik haar beschrijf, ik heb namelijk een goed geheugen.

Voor gezichten.

Enige geval agent?

Dat is een lang verhaal, ik zal dat wel eens uitleggen.

Belde jij de joris voor de robotfoto?

Ik moet door.

John, ik ga vanavond iets drinken in de festif.

Als je zin hebt.

Hé, Joris.

John hier.

Kun je even naar het bureau komen?

Voel je je niet verplicht om mijn gezelschap te houden? Tenzij je denkt

dat ik hier heb zitten liegen en de professor vermoord heb.

Ik achter tot veel in staat, Jasper, maar een moord...

Ik wil je iets vertellen.

Heb je al plannen voor vanavond?

Nee. Dan nodig ik je uit voor een etentje.

Waarom? Dan kun je dan zeggen wat je wilt zeggen.

Vanavond, acht uur.

En ik laat mevrouw Sneijers de nodige informatie doormailen.

Oké.

Dan zijn we rond. Als er nog vragen zijn, kan ik me altijd bellen.

Mevrouw Sneijers, dit is professor Robrecht die de openingstoespraak

gaat... Prima.

Ik weet.

Ik voeg mij af.

Zou het een probleem zijn om... ...de programma's aan te passen?

Dat is al gebeurd.

Over een uur liggen ze klaar in die drukkerij.

Ah, oké. Dat is prima. Dank je wel.

Anders nog iets, decaan?

Nee, nee, nee. Dat is voorlopig alles.

Ah ja, is professor Teelink al terug?

Nee, nog niet gezien.

Maar nee, dat kan nu toch niet?

Wie gelooft er nu dat Jasper...

Dat Jasper iemand zou alleen... De schedel inkloppen om de

openingstoespraak te kunnen geven? Ja.

De politie blijkbaar, hè? Nee.

Maar hij zou dat anders ook niks verbazen.

Nee, dat weet ik toch niet.

Absoluut.

Maar... Kom aan, hè, Connie.

En zijn we op schema?

Ja, ja. Houden we zo, hè. Houden we zo.

Hey. Hey.

Sorry dat ik laat ben.

Dat kan gebeuren.

Zelden? O ja.

Met vier? – Ik heb nog twee gasten uitgenodigd. A wie? – Alles op z'n tijd.

Jasper, ik had graag even zonder vier ogen gesproken.

Jasper, dat is mijn man Alex.

Jasper, Terek.

Ja, en jullie twee kennen elkaar natuurlijk.

Tina.

Christina.

Ik wist niet dat jullie nog samen waren.

Jij weet heel goed, Tina, dat wij niet meer samen zijn.

Een lang verhaal. Kort samengevat.

Christina heeft me ooit bedrogen met een assistent, rechten. En uw vrouw, met wie

ik destijds goed bevriend was, was zo vriendelijk mij daarvan op de hoogte te

brengen.

Wie neemt er een aperitief?

De situatie was niet meer houdbaar.

Ze hebben het verkocht als een promotie, maar eigenlijk moest ik daar gewoon weg.

Ga je een collega verraden?

Maar het is niet omdat het collega's zijn dat ze mogen doen wat ze willen.

Het moet mijn team kunnen vertrouwen.

Zij recht in hun ogen kunnen kijken, weten dat ze voor mij een kogel

opvangen, want... Ik doe het voor hunzelf.

Ja, ja, maar... Denk je dat ik niet geprobeerd heb om het intern te regelen?

Tuurlijk wel.

Tuurlijk wel.

Maar ik weiger om zoiets in een doofpot te steken.

Ik slaat geen compromis als het gaat over de waarheid.

Doe het niet.

Ik kan het niet.

Papa.

Ik zou nog heel even afwachten tot morgenvroeg. En als dat niet beter

wordt, dan zou ik er wel de dokter bij halen.

Het gaat niet goed met mijn vader.

Ik denk zelfs niet dat hij mij nog herkent.

Heb je het er met hem over gehad?

Wat bedoel je?

Heeft je vader je nooit gezegd op welk moment het vreemde hoeft?

Hij heeft een wils beschikking laten opstellen.

En hoe is het?

Ik begrijp dat het moeilijk is om hem los te laten, maar als ze hem het zelf

papieren... Ik heb ze verbrand.

Boven het gasvuur.

In onze keuken.

En het onderzoek?

Is er al een doorbraak?

Ik weet dat je niks mocht zeggen, maar het is een collega.

We onderzoeken verschillende pistes.

Eerst dachten ze zelfs dat ik het gedaan had. Maar dat was niet zo.

Spijtig. Anders hadden we hem kunnen opsluiten.

Het is geen slechte carrière dat jij gemaakt hebt.

Directeur van de federale.

Ik mag niet klagen.

Maar jij toch ook niet?

Ja.

Ik had mij kandidaat gesteld als decaan van de faculteit rechten.

Ik heb het niet gehaald.

Iemand heeft u de kamer zien binnengaan.

Uw vingerafdrukken staan op een glas champagne en op de tablet van

Verherstraten hebben we een link gevonden naar de escort service waar jij

voor werkt.

Mijn collega bedoelt dat het weinig zin heeft om te ontkennen dat je

eergisterenavond hebt afgesproken met deze man.

Kan dat tussen ons blijven als ik iets zeg?

Ik zit nog op school en mijn ouders weten ook niet wat ik doe.

bij te verdienen.

Je kunt in het weekend ook bij de bakker gaan werken.

Het voordeel daar is dat je weinig kunt misdoen.

Je bedient de klanten, die gaan content terug weg met hun boel de berlijn.

In je branche is dat anders.

Mensen zijn veel eisender.

Mensen hebben alle goeie tingskes.

Wat is er die avond gebeurd?

Hij heeft mij geboekt van acht tot tien.

Maar om negen uur was hij al klaar.

Dus om 21 uur ben je terug vertrokken? Ja.

Wat is dan vervelend?

Dat je ruzie maakt.

Is het uit de hand gelopen?

Ik heb hier niks mee te maken.

We hebben elkaar gezien. We hebben champagne gedronken, seks gehad.

En dan ben ik vertrokken.

Toen ik vertrok, leefden we nog.

Verherstraten zijn telefoon, telefoon en tablet lagen nog op de kamer. Dus als

het roofmoord is, heeft hij geen motief.

Oké, dus een escort kunnen we uitsluiten.

Andere pistes?

Verherstraten was pas verkozen tot de KM.

Ik was nog aan iets anders aan het denken.

Verherstraten en zijn vrouw waren die een dag 25 jaar getrouwd.

Stel nu dat zijn vrouw het idee krijgt om hem te gaan verrassen op hotel.

Ze zoekt hem op en betrapt hem in escort op z'n kamer. Alle ogen zou voor minder

ruzie krijgen.

Dat escaleert en ze slaagt hem de kop in. Maar ze is niet te zien op de

beelden. Dat wil niet zeggen dat ze niet in het hotel kan geweest zijn.

Je kunt ook binnen via dat ondergronds parkje.

Oké.

Ga ze maar eens opzoeken.

Het was nog best gezellig gisteren.

Het was vooral minder vervelend dan ik had verwacht.

Hoe zit dat nu eigenlijk tussen u en Flamand?

Goed.

Ze wil mij onder vier ogen spreken.

Klinkt veelbelovend. Het klinkt vooral beangstigend.

Is het nu de bedoeling dat ik ook een vraag stel over uw relatie?

Dat mag.

Ik ben natuurlijk geen specialist, maar die Alex lijkt me wel een geschikte

kerel.

Alex... Hij is fantastisch. – Ook al doet hij een verzekering.

Hij onderzoekt grote schadeclaims.

Dat is een verademing tegenover de saaie academische wereld.

Jij weet toch dat ik verliefd op jou was?

Die affaire van Flamand, ik had dat alleen maar geklikt omdat ik dacht dat

ik u voor mij zou kunnen winnen.

All is fair in love and war, zeker?

Tina.

Niet doen, Jasper.

Anne-Lies. – John, nu niet. Het is niet verplicht, maar als je een

wilsbeschikking laat opstellen, daar halen ze aan om die bij de gemeente te

laten registreren.

We hebben voor onszelf hetzelfde gedaan.

Voor als het niet meer leefbaar is.

Misschien wil ik dat niet weten.

Het gaat niet over wat jij wilt weten.

Maar over wat uw vader u wilde vertellen...

Dachten

jullie dat ik dat nog niet wist?

Het is minder dan een uur rijden van hier tot in Antwerpen.

En toch moest hij al twee dagen voor het begin van het congres op hotel.

Dan kon hij zich rustig voorbereiden.

En dat hij geen last had van de files.

Dat is al een paar jaar bezig.

Maar u deed alsof u van niks wist.

Zelfs op uw huwelijksverjaardag.

Je houdt het als koppel geen 25 jaar vol als je elkaar niet een beetje vrij

uitgunt. Waar was u de avond dat uw man werd vermoord? Hier, thuis.

Alleen, daar zijn geen getuigen van.

Die seks met die meisjes, dat was... Hij had dat nodig, blijkbaar.

Het is misschien moeilijk te geloven, maar dat heeft nooit tussen ons gestaan.

Jasper, alles in orde?

Ik denk het niet.

Waarom?

Omdat meestal, als u mij die vraag stelt, dat eigenlijk wil zeggen dat u

met een serieus probleem zit.

Wel, het gaat over de openingstoespraak.

Ik heb het ontwerp gelezen van professor Robrecht en... Vervelend. Zo

vervelend dat als u een wapen had gehaald, u dat waarschijnlijk tegen

uzelf zou gebruikt hebben om uzelf uit uw lijden te verlossen.

Ja, wie weet.

Dus, ik dacht... Gezien de omstandigheden, misschien... Akkoord.

Akkoord? Akkoord, onder één voorwaarde. Ja, ja, natuurlijk, natuurlijk.

Minstens vijf meter afstand tussen u en het publiek.

Mensen met een verkoudheid worden niet toegelaten en wordt vrijgesteld van

toezicht tijdens de schriftelijke examens.

Dat zijn geen voorwaarden, dat zijn vanzelfsprekendheden.

Ah, bon.

Ja, wat is het dan wat je wilt? Tine de Borger en Thomas Verherstraten.

stelde zich kandidaat om decaan te worden en ik zou graag willen weten hoe

die verkiezing is verlopen.

Jasper, dat is wel interne keuken van de faculteit Gent. Oké, dat niet.

Oké, ik zal zien wat ik kan doen.

Ik denk niet dat die komedie speelt.

Dan had ze toch even kunnen zeggen dat ze er niets van wist.

Het heeft er niks mee te maken.

Suggesties?

Professor?

Ik denk niet dat je het deze keer al weet.

Er is gistermorgen betaald met de kredietkaart van Vreesstraten.

Ik denk dat ik weet weer wie.

Ik dacht dat ik u kon vertrouwen.

Ik hoop dat jij een goeie reden hebt om collega De Papendrop uit te sturen om te

achterhalen waarom ik geen decaan ben geworden.

Ik had gehoopt dat hij wat discreter te werk zou gaan. En ik had dat niet van u

verwacht.

Als je het zult weten, kun je dat gewoon vragen. Toch niet zo achterbaks op die

manier.

Sorry.

Sorry.

Ik bedoelde dat niet zo.

Er is één ding dat ik niet goed begrijp.

Eerst stelt u zich kandidaat om decaan te worden en dan trekt u zich plots

terug uit de verkiezingen.

En ik zie niet meteen een reden waarom.

Volgens een collega had u zelfs heel veel kans om verkozen te worden.

Ja. Ik wilde decaan worden, maar al die meetings,

overlegcomité's en administratie... Het leek me allemaal

veel te saai.

Heeft de dood van Verherstraeten iets te maken met zijn benoeming tot decaan?

Misschien wel. – Wat dan?

Dat weet ik nog.

Blijven ademen.

Ja, sorry.

Nog eens sorry.

Blijven ademen.

Ik heb hier een bonnetje van een sacoche van bij De Essentiel.

Duur.

Ik betaal op mijn kredietkaart van Verheer Strata.

Op datum van gisteren.

Elf uur na dat verheer staat hij dood weer teruggevallen in zijn hotelkamer.

Ken daar?

Wat dacht je?

Als ik één kaart meepak, dan gaan ze niet meer kennen.

Je bent ons een tijd aan het verdoen, Sandy.

Zijn portefuil lag op het nachtkastje en toen hij in de badkamer was, had Kiki

niets. Zijn portefeuille vast en er zaten zoveel kaarten in... ...dat ik

dacht, voordat hij iets kan blokkeren, koop ik mij daar iets moois mee.

Hoe is hij aan zijn code geraakt?

Ik had gezien welke code hij gebruikte om die aan te zetten en zo'n gasten

gebruiken voor alles dezelfde code. Maar dan nog, die hadden geen schrik dat hij

de flikker zou bellen.

Dat is het voordeel aan niet bij de bakker te werken.

Als ze kwijt indienen, dan moeten ze teveel details geven.

Sandy, zou het kunnen dat jij nu een paar details verzwijgt?

Zou het kunnen dat je klant eerder uit de badkamer kwam? Nee, dat is niet waar.

Dat hij gezien heeft hoe jij met je hand in zijn portefeuille zat en dat het toen

is misgelopen? Nee, ik heb die mens niks aangedaan.

Hij is naar de badkamer gegaan toen hij klaar was en dan heeft hij mij betaald.

En dan ben ik... Dan heb ik mij omgekleed en ben ik naar huis gegaan.

Ik heb de nieuwe programma's... – Met professor Telekans-Opingspeker.

De nieuwe programma's dus.

Met spoed laten drukken.

Ze worden ineens naar de congreshal gebracht.

Oké, oké. Nu maar hopen dat hij woord houdt.

Waarom? Heeft hij iets gezegd? Nee, maar het zou niet de eerste keer zijn dat hij

met uw voeten speelt.

Ja, dat is wel waar, ja.

Jasper, ik... Kunnen we misschien best samen naar de congreszalen gaan?

Een kwestie van geen tijd te verliezen voor uw toespraak.

Ja.

Deca.

Ik kan die openingstoespraak niet houden.

Ik wist het.

Waarom niet?

Omdat ik bijna erin zie, toch liever...

Tweede spreker wil zijn.

Jasper.

Nu moet je eens goed naar mij luisteren.

Ik verzet hemel en aarde om u die openingstoespraak te laten geven.

Ik onderhandel, ik ving mij in duizend bochten en probeer op zo weinig mogelijk

mensen hun teen te trappen.

Terwijl Ingrid zich een ongeluk drukt aan nieuwe programmaboekjes, ga jij me

nu vertellen dat je tweede spreker wilt zijn?

Het is een geval van overmacht.

Ik moet eerst nog iets anders doen.

Maar wees gerust.

Op het eind komt altijd alles goed.

Soms word ik wakker en dan denk ik, vandaag gaan wij normaal doen.

Soms word ik wakker en denk ik, vandaag mag ik hem aan de kant. Ja, dat gebeurt

ook.

Nieuwe programma-boekjes.

– Als dat zou kunnen.

En? – Diefstal.

Met die moord heeft hij niks te maken.

Wel wisten.

Volgens mij iets met die decamerkiezing. Ik vrees dat inspecteur Van Hunbeek

gelijk heeft.

En wij mogen weer van niks weten, of wat?

Toch wel.

Deze keer mogen jullie getuigen zijn.

Tot straks. Wil je dat ik hier wacht?

Nee, nee, nee.

Ik bel u als het congres gedaan is.

Oké? Dag.

Dag.

Jasper?

Binnen.

Wat is er zo dringend?

Binnen een half uur is het congres en ik zou toch graag op tijd willen zijn.

Ik dacht wel dat jij daar moest spreken. Sine, ik denk dat je best heeft een

schat zitten.

Ja, minuutje.

Dank u.

Dames en heren, op behulp van de faculteiten van criminologie van Gent en

Antwerpen, wil ik jullie allemaal hier vandaag welkom geven.

Zo welkom.

Zoals sommigen misschien al weten, is onze esteemde collega, professor

Verherstrate, vroeger vergaan.

Ik wil u in een minuut van stilte aanvragen om zijn herinnering te

honoren.

Er zijn mij van bij het begin een aantal dingen opgevallen.

Bij uw eerste bezoek hier, hebt u mij twee keer hetzelfde compliment gemaakt.

Ik heb genoten van uw artikel over de broken window theorie. Ik heb genoten

van uw artikel over de broken window theorie.

Heel vernieuwend en goed geargumenteerd.

Dan tijdens ons etentje zag ik dat uw beide handen heel heftig begonnen te

trillen. En de volgende dag zet u mij hier de volle laag komen geven.

Een falend geheugen.

Tremor.

Onbedaardelijke woedeuitbarstingen.

Drie kenmerken van de ziekte van Huntington.

Een neurologische aandoening die, zoals je zelf wellicht ondertussen weet,

maakte dat de hersencellen stilletjes aan afsterven.

Ik wist het, dat ik mijn ziekte voor u niet verborgen zou kunnen houden.

Dank u.

En nu wil ik u onze keynote-speler voorstellen.

Professor Robrecht.

He will talk about the historical and cultural basis of statistics in

criminology. Ladies and gentlemen, Professor Robrecht.

John, geen aanboeien.

Je hebt gedaan wat je moest

doen, Jasper.

Je lezing.

Straks komt het nog te laat.

Het is goed dat je er bent.

Tien minuten oprecht, dat is voor mij hetzelfde als een dubbele dosis valium.

Ik heb het u toch gezegd? Ja, ik weet het, ik weet het. Ja, het is daarin, het

is daarin.

Art, thank you for your attention.

Prima, prima.

Ladies and gentlemen, may I ask your attention again for our second speaker,

professor Jasper Derlich.

Today I would like to talk about investigative interviewing.

More precisely about detecting deception.

I guess some of you pretended the lecture of my colleague to be

interesting.

So you all know about deception, don't you?

Of course we're in criminal justice.

The detection of deception has obvious relevance.

And can lead to unhoped confessions.

Was Verherstraat op de hoogte van uw ziekte?

Heeft hij u gedwongen om uw kandidatuur als decaan in te trekken?

Vijf jaar geleden werden bij mij de eerste symptomen vastgesteld.

De artsen gaven mij nog tien jaar.

Decaan worden, dat was een droom.

Het zou een heel mooie afronding geweest zijn.

Maar voor Eerstraten heeft mijn ziekte tegen mij gebruikt om zelf decaan te

kunnen worden.

Wat is er die avond gebeurd?

Ik weet het niet.

Ik zeg niet wat er gebeurd is.

Ik geloof u niet.

Je hebt er natuurlijk alles aan gedaan om het mij te laten geloven.

De uitnodiging.

Het etentje.

De uitval.

Het geneesmiddel tiapridal. Een geneesmiddel dat de ziekte van hunting

kan vertragen. Niet genezen, wel vertragen.

Allemaal opgezet in de hoop dat ik de waarheid niet zou zien.

Maar je hebt mij onderschat.

Vooral de pillen hebben u de das omgedaan.

De Tine van vroeger zou nooit medicatie nemen terwijl ik het zag.

Tenzij het natuurlijk expliciet zo bedoeld was.

Ik had het moeten weten.

Dat jij niet te misleiden bent.

Wat is er die avond echt gebeurd, Tine?

Ik kwam thuis van een late vergadering.

Ik zag direct dat er iets ergs was.

Alex?

Ik moest het er bijna uitsleuren.

Alex was Verherstraten gaan opzoeken in zijn hotel.

Waarom? Hij kon het niet verdragen dat Verherstraten mijn droom had

kapotgemaakt.

Het was echt razend.

Iedereen op de faculteit wist dat Verherstraten prostituees bezocht.

En hij had een prijs.

Nu had hij bewijzen.

En Alex heeft hem dan gezegd dat hij moest aftreden als decaan en dat hij

mijn kandidatuur moest steunen en dat hij anders dan de schandpaal zou

genageld worden.

Maar voor Eerstraat dacht hij er duidelijk anders over.

Het was niet zijn bedoeling.

Voor één keer kon je voordeel halen uit je ziekte.

Want als je de politie kon overtuigen dat jij de moord gepleegd had, dan

bleven zowel je man als jezelf buitenschot.

Met Huntington als verzachtende omstandigheid zou het je zeker niet

veroordeeld worden.

Laat staan in de gevangenis terechtkomen.

Maar daarvoor moest je het onderzoek natuurlijk sturen. Is het niet, Ine?

Alex zegt alles voor mij.

Ik moest hem wel beschermen.

Ik hoop.

dat dit onder ons kan blijven.

Het is zoals je zegt. Er is geen enkele jury die mij gaat veroordelen.

Jij hebt ook geen enkel bewijs.

Wat je ook zegt.

Ik zal altijd blijven beweren dat ik niet weet wat er die avond precies

gebeurd is.

Dat zou wel eens problematisch kunnen zijn.

Je kunt niet verwachten dat als je een spelletje speelt, je niet vroeg of laat

zelf het slachtoffer wordt.

Santé.

Krik, krak, in de bak.

Volontariële liefdesverzekeringen zijn moeilijk te ontdekken.

Zeker als de verzekeraar uit de goedheid van zijn hart werkt. Er is geen geest.

Er is geen geest in zijn lijd.

Dus er is geen onverwachtheid in zijn of haar ogen.

Neem een glas, alsjeblieft.

Een prachtige toespraak en een zaak opgelost.

Hartelijk dank voor de uitnodiging. Prima toespraak.

Neem een glas.

Voor mij kan de dag niet meer stuk.

Er is altijd wel iets.

Jasper, ik heb het al een paar keer proberen te zeggen, maar dit is Serge.

En Serge is hoofdinspecteur bij de sectie drugs.

Ik ben professor Telenk.

Angenaam. Christina en ik zijn ooit een koppel geweest. Tot Christina natuurlijk

op een bepaald moment... Nou ja, dat

is allemaal lang geleden.

Nog een fijne avond.