Original subtitles

[Drama ini hanyalah fiksyen dan persamaan dengan realiti ialah kebetulan semata-mata]

[Panduan perlindungan kanak-kanak dipatuhi, babak terpilih guna AI generatif]

Terima kasih untuk makanan ini.

Sama-sama, selamat menjamu selera.

Nasi goreng kimchi ialah penenang bagi awak?

Apabila saya makan nasi goreng ini,

semua tekanan dan kepenatan saya akan terus hilang.

Semua kesedihan saya pun akan cair macam salji.

Hebat, kan?

Namun, saya rasa agak cemburu.

Baiklah, saya dah tahu.

Sedapnya!

Kenapa awak pandai sangat memasak?

Ini nasi goreng kimchi paling sedap yang pernah saya makan.

Yang paling sedap!

Yang paling sedap!

Saya akan masak nasi goreng kimchi untuk awak setiap hari.

Bertuahnya saya.

Bolehkah saya selalu bahagia seperti sekarang?

Awak rasa bahagia?

Saya juga.

Sedap sangat!

[Episod 13] Kami biasanya tak sediakan hidangan

yang tiada dalam menu,

tapi saya buat pengecualian dengan guna kuasa saya.

Terima kasih.

Selamat menjamu selera.

Ini dah hangus sepenuhnya!

Cef!

Semua staf tengah takut-takut kepada cef sekarang.

Minum air sejuk ini dan cuba tenangkan diri.

- Baiklah. - Aduhai.

Apa yang saya buat tadi?

Cef baru saja hanguskan salmon.

Mulai sekarang, jangan sesekali pesan hidangan yang tiada dalam menu lagi.

Makanan sangat sedap, terima kasih.

Gyu Rim.

Jangan datang ke restoran kami lagi.

Apa sebabnya?

Awak tahu sebabnya.

Apa maksud awak?

Kenapa awak jadi macam ini tiba-tiba? Ini tak macam awak, Gyu Rim.

"Saya dah faham.

Saya takkan datang lagi.

Saya yang tak pandai menilai keadaan."

Itu yang awak nak saya cakap, kan?

Jika ikut perangai Han Gyu Rim yang awak kenal sebelum ini.

Tepat sekali.

Awak memang orang yang sebegitu, kan?

Awak takkan tiba-tiba muncul dan menyusahkan orang,

huru-harakan segalanya dan buat orang serabut.

Kenapa saya tak boleh buat begitu?

Apa?

Menyusahkan orang, menimbulkan kekacauan

dan buat seseorang serabut.

Orang lain selalu buat begitu pun.

Kenapa saya seorang yang tak boleh?

Sebabnya...

Kenapa awak jadi macam ini tiba-tiba?

Bukannya orang lain, tapi saya memang tak sangka dengar awak yang cakap begini.

Tahukah awak betapa terkejutnya saya?

Sekali saja dalam hidup,

saya nak berhenti fikir tentang orang lain

dan jadi mementingkan diri.

Lupakan semua perkara dan luka yang saya timbulkan,

lupakan semua kesilapan saya

dan hidup sesuka hati tanpa rasa malu.

Tak bolehkah saya hidup macam itu?

Tak bolehkah saya berhenti menahan diri

dan berhenti utamakan orang lain lagi?

Tak bolehkah saya hidup

mengikut

niat saya sendiri?

Bolehlah.

Tentulah awak boleh.

Ini negara bebas, kenapa pula tak boleh?

Awak manusia biasa juga.

Awak mesti rindui dia sangat, baguslah awak boleh tahan diri tadi.

Saya risau awak berkeras nak hidangkan makanan sendiri tadi.

Ada rokok?

Kenapa tiba-tiba nak merokok pula? Bukankah awak dah berhenti sejak mula masak?

Awak ada atau tak?

Tiada, saya dah habis hisap. Saya pun perlu beli juga.

Ada sesiapa ada rokok?

Awak memang gelabah, kan?

Saya terkejut sangat juga.

Saya tak sangka langsung Gyu Rim akan muncul di restoran kita.

Saya nak pergi beli rokok.

Kalau rasa susah sangat, putus saja dengan Seo Hyun.

Putuskan dengan dia dan pergilah bersama semula dengan Han Gyu Rim.

Han Gyu Rim pun nampak macam hilang akal sebab tak boleh lupakan awak.

Saya nak pergi hisap rokok saja. Mengapa awak mengarut bukan-bukan?

Awak pun nak bersama semula dengan dia, kan?

Sejujurnya, awak langsung tiada perasaan terhadap Seo Hyun, betul?

Saya tahu awak cuma nak pegang janji awak kepada Seo Hyun,

tapi nak buat apa kalau awak tak dapat?

Lagipun, maknya memang menentang kamu berdua habis-habisan.

Bukannya semua orang hidup terikat dengan tanggungjawab seperti awak.

Hei, berapa batang rokok awak hisap sehari?

Pagi tadi kotak itu penuh lagi, awak dah habiskan semuanya?

Awak akan rosakkan sel otak dan tulang awak, awak dungu ini!

Awak nak mati pada usia muda ini?

Apa gunanya awak kuat bersenam atau ambil vitamin kalau begini?

Dungu betul.

Dengar sini! Mulai sekarang, awak berhenti merokok.

Macam mana seorang pengurus restoran boleh kuat merokok seperti awak?

Jangan berani hisap lagi, kalau tak, saya akan pecatkan awak esok, tahu?

Yalah, lepaskan geram terhadap saya saja.

Lepaskan terhadap saya sajalah yang buat awak rasa lega.

Aduhai!

Kenapa asyik biar saya temui orang gila

dan menyeksa saya seperti ini?

Kalau dia suruh berhenti, saya patut berhentilah.

Saya ingin jumpa dengan dia.

Sekurang-kurangnya biar saya tengok mukanya.

Adakah ini bermakna

saya tak patut datang lagi?

Jangan datang lagi, Han Gyu Rim.

Saya takkan masakkan untuk awak lagi.

Saya faham

apa maksud awak.

Namun,

nasi goreng kimchi itu

sedap sangat.

Terima kasih

banyak-banyak

atas segalanya.

Kak Gyu Rim pergi ke restoran Pak Mu Jin?

Ya, dia pesan nasi goreng kimchi yang tiada dalam menu

dan Pak Mu Jin masakkan untuk dia.

Adakah Kak Gyu Rim masih suka Pak Mu Jin?

Awak tak tahu?

Apa perasaan Pak Mu Jin terhadap dia pula?

Pekerja di sana kata dia sedang bercinta dengan wanita lain.

Aduhai, ada penjaga gol pun tetap boleh jaringkan gol apa.

Saya tak tahu tentang penjaga gol, tapi benteng pertahanannya memang kebal sangat.

Pertahanan dia hebat sangat, langsung tiada ruang nak tembus.

Jadi, jika mereka saling menyukai, kenapa mereka berpisah?

Awak rasa kenapa pula?

Awak, saya,

ayah, Gyu Young dan Gyu Oh!

Mesti sebab keluarga tak guna kita inilah.

- Dia tak nak Pak Mu Jin terbeban sebab kita. - Betulkah?

Sebab keluarga kita?

Kadangkala awak ini pandai sangat,

tapi kadangkala lembab sangat, awak tahu, kan?

Budak-budak tak guna!

Kamu pun dah basuhkan baju ayah, tolonglah jemurkan sekali, tak boleh?

Aduhai.

Awak sendiri yang ambil baju ayah masukkan ke dalam mesin basuh.

Aduhai, saya basuh baju ayah sebab nak jimat air saja.

Ayah jemurlah sendiri.

Kalau ayah nak tinggal bersama Abang Gyu Oh, lebih baik mula berlatih sekarang.

Kibas macam ini.

Ayah takkan tinggal bersama Gyu Oh.

Ayah nak tinggal bersama Gyu Rim, Gyeol dan kamu ini.

Siapa kata ayah boleh buat pilihan?

Kalau kamu buang ayah, satu kawasan kejiranan ini akan mengumpat.

Mereka akan kata kamulah anak yang paling derhaka.

Macam mana kamu nak jaga air muka kalau seluruh sekolah pun tahu tentang ini?

Jadi, mari kita tinggal bersama, baik?

Kamu pergilah pujuk Gyu Rim juga.

Kalau ayah mati begini, kamu akan menyesal seumur hidup. Ayah serius ini.

Ayah yang buang kami dulu.

Ayah? Bila masa?

Kalau ayah buang kamu, kamu masih boleh membesar dengan baik macam ini?

Kak Gyu Rim yang besarkan kami, bukannya ayah.

Ayah pun besarkan kamu juga, tahu tak?

Ayah tukar lampin kotor awak dan letakkan awak dalam kerusi bayi, tahu?

Apa-apa pun, ayah yang beri kamu hidup ini, jadi...

Kenapa ayah nak lahirkan kami?

Kenapa lahirkan kami tanpa tanya persetujuan kami pula?

Awak budak tak guna ini!

Awak tanya ayah yang bagi awak nyawa dan lahirkan awak?

Ayah lahirkan kamu atas dasar cinta. Kenapa?

Ayah cintai mak kamu lebih daripada apa-apa, sebab itulah kamu dilahirkan. Habis itu?

Namun, kenapa lelaki yang dah ada isteri dan anak

boleh jatuh cinta kepada wanita lain? Kenapa?

Mak awak yang menggoda ayah, tahu?

Mana boleh ayah tak tergoda dengan wanita yang beria-ia nak perangkap ayah?

Lebih-lebih lagi lelaki yang penuh dengan kasih sayang macam ayah ini!

Kalau kami tak dilahirkan, ayah takkan bercerai dengan mak Gyu Rim.

Kalau bukan sebab kami, Gyu Rim takkan menderita macam ini.

Kenapa? Gyu Rim ada cakap apa-apa?

Dia salahkan kamu berdua sebab buat dia menderita?

Hei, Gyu Rim memang agak pelik baru-baru ini.

Kamu ada dengar apa-apa tentang Gyu Rim atau dia ada sembah apa-apa tak?

Jika Gyu Rim layan kamu teruk atau buat kamu rasa sengsara,

beritahu ayah segera, tahu?

Jika dia buang kamu juga, kita bertiga boleh tinggal bersama.

Ayah, bila ayah nak jadi lebih matang?

Ayah? Mungkin... lusa?

Yalah itu. Macamlah akan jadi.

Saya akan berikan semua harta saya kepada siapa yang jadi matang dulu,

antara awak dengan Gyu Young, baik?

- Berapa banyak harta awak? - Entahlah, jemur sajalah baju ayah ini.

- Aduhai. - Berapa banyak?

Hei!

Budak-budak nakal.

Helo.

Beri saya sepuluh keping tiket loteri bernilai 2,000 won.

Tolonglah!

Kosong!

Nampak dah tahu takkan kena. Kosong!

Dengan perangai awak macam itu, macam manalah awak nak jadi bertuah?

Bolehkah buat-buat tak nampak saya dan lalu terus saja?

Memang saya nak buat macam itu pun,

tapi setiap kali tengok awak,

saya rasa bertanggungjawab untuk jadikan awak manusia yang berguna.

Memang tak guna.

Awak orang paling menyakitkan hati yang saya kenal.

Yakah?

Daripada semua orang yang saya kenal, awak memang paling menjengkelkan.

Sekurang-kurangnya ada satu perkara yang kita berdua pun setuju.

Tak guna.

Bila agaknya dia nak jadi matang?

[Pemenang Jackpot Loteri Segera ke-15]

Tengok apa itu?

Itu Seong Uk, kan?

Bukanlah.

Kamu pun dah hampir kahwin, dia ini dah gila?

- Awak nak buat apa? - Saya nak pergi dan kerja dia cukup-cukup.

Kenapa awak nak buat macam itu?

Sebab budak tak guna itu memang patut dikerjakan!

Awak ingat siapa awak?

Aduhai, saya memang salah menilai dia.

Awak mesti batalkan perkahwinan dan semuanya!

Mengapa awak sibuk sangat dengan hal orang lain?

Ini bukan hal orang lain!

Ini hal tentang Gyu Rim yang dah macam keluarga saya.

Awak adiknya, faham?

Buat-buat tak tahu sajalah, pak cik.

Kami akan rugi kalau pak cik buat kecoh.

Jadi saya nak biarkan saja budak tak guna itu terlepas?

Biarkan dia. Biarkan saja dia!

Apa pun, kami bukan berkahwin atas dasar cinta.

Awak...

Apa yang awak merepek ini?

Tak kira apa pun, saya tetap akan teruskan perkahwinan ini.

Tak kira dia buat apa, saya tetap akan kahwini dia.

Kalau awak halang saya, saya betul-betul takkan lepaskan awak.

Aduhai! Bersepahnya.

Saya tak sengaja tumbangkan sebaldi penuh ikan pasir.

Pinggang saya dah sakit, jadi awak kena kutip semuanya.

- Saya? - Habis itu siapa lagi yang ada di sini?

Cepatlah kutip sebelum pelanggan sampai.

Mengapa?

Tak dapat buat?

Kalau awak rasa sakit hati, berhenti dan berambus dari sini saja.

Tak, saya akan kutip semuanya.

Oh ya, saya dengar bahawa awak dah mula sedar diri.

Awak takkan paksa diri buat sesuatu yang awak tak suka lagi, kan?

Awak dah tak nak fikir tentang orang lain dan ingin pentingkan diri sendiri, kan?

Sebab itulah awak tolak Heung Shik saya?

Namun, kenapa awak boleh bertahan dengan semua ini sekarang?

Kenapa awak buat semua ini tanpa bersuara biarpun ini tak adil?

Kenapa, awak tengah kumpul bukti nak laporkan saya sebagai majikan zalim?

Itukah rancangan awak? Oh?

Mengapa awak tak jawab?

Saya cuma tak rasa perkara ini tak adil.

Apa yang puan suruh buat,

entah kenapa saya tak terasa tak adil pun, puan.

Tadi itu bukan kemalangan.

Saya tahu awak takut sangat dengan ikan pasir yang hidup,

sebab itulah saya sengaja jatuhkan baldi itu untuk menyusahkan awak.

Awak mesti puas hati sangat, kan?

Tengoklah perangai awak ini.

Baiklah, kita tengok berapa lama awak boleh tahan dengan saya!

Kita tengok siapa yang akan menang nanti!

Tak masuk akal betul.

Sayang, awak baik-baik saja?

Ya.

Mengapa awak pandang saya begini?

Ada apa-apa pada muka saya...

Sayang, awak...

Ada apa-apa pada muka saya?

Aduhai, kenapa dengan muka saya ini?

- Aduhai. - Tak apalah.

Sayang.

Awak baik-baik saja? Minumlah teh ini.

Maafkan saya, mesti awak terkejut sebab saya.

Taklah.

Saya terlalu banyak berfikir

sampai saya tak sedar apa yang saya tengah buat.

Kalau begitu, boleh awak beritahu saya apa yang awak fikirkan?

Saya perlu tunggu sampai awak bersedia nak beritahu saya?

Tak apa kalau awak tak nak cakap, saya keluar sekejap.

Saya akan beritahu awak.

Saya akan beritahu awak semuanya.

Ada apa?

Perempuan itu

ialah anak perempuan saya.

Gadis yang dikatakan pernah bercinta dengan Mu Jin itu... perempuan itu...

Dialah Gyu Rim.

Sebab itulah...

Sebab itulah saya menentang sangat.

Maafkan saya, sayang.

Maaf sangat terhadap sayang dan Seo Hyun.

Saya minta maaf sangat-sangat.

Mak!

- Mak! - Oh, Seo Hyun.

Mak tengah menangis?

Tak, mak begini sebab alahan saja.

Ayah buat mak menangis?

Mak, boleh tak kita bercakap sebentar?

Tak, ayah pun dengar bersama juga.

Dari dulu pun saya rasa ada sesuatu yang tak kena.

Mak bukan orang macam ini,

jadi bila tengok mak menyusahkan Mu Jin dan menentang kami tanpa sebab,

saya tahu mesti ada sesuatu yang berlaku.

Saya tak pandai berkias-kias, jadi saya nak tanya terus.

Abang Mu Jin itu anak ayah?

Seo Hyun.

Kalau bukan, cakap saja bukan.

Abang Mu Jin itu anak ayah?

Apa yang kamu merepek ini? Mengarut betul...

Bila difikirkan balik, ayah dan Abang Mu Jin banyak sangat persamaan, kan?

Kumpulan darah mereka sama,

cita rasa mereka terhadap kopi dan wain pun sama sangat.

Mereka berdua pun peminat tegar Erik Satie.

Mereka pun ada alahan debunga pada musim bunga

dan selalu diserang selesema sepanjang musim sejuk.

Mereka juga suka makan nasi lembik dan cicah makanan dengan sos!

Berhenti buat andaian bukan-bukan.

Macam mana awak boleh fikir begitu tentang ayah awak?

Awak tak tahu ayah awak ini jenis orang macam mana?

Macam mana awak boleh cakap sembarangan begitu?

Ayah, tolong jelaskan.

Kata-kata saya ini cuma berimaginasi?

Saya buat kesilapan besar sebab tuduh ayah saya macam ini?

Seo Hyun, bukan begitu.

Mak rasa awak cuma tertekan

sebab mak terlalu menentang hubungan awak dengan Mu Jin.

Mak akan jelaskan semuanya.

- Biar mak jelaskan. - Awak betul.

Memang betul.

Mu Jin itu anak ayah.

Sayang!

Dia memang anak ayah,

tapi atas sebab-sebab tertentu, Pengerusi Hong yang besarkan dia selama ini.

Seo Hyun, jangan percaya. Bukan begitu.

Saya cuma geram sangat jadi buat andaian sembarangan saja tadi.

Ayah tak boleh ambil serius terhadap andaian saya macam itulah.

Sepatutnya ayah marahi saya sebab meragui perangai ayah! Itu baru betul!

Tak, dengar dulu.

Ayah ada anak semasa masa muda dan cuai sebelum berkahwin dulu.

Pengerusi Hong yang ambil dan besarkan dia sendiri.

Ayah pun baru tahu tentang perkara ini baru-baru ini.

Sayang!

- Tak, Seo Hyun, itu tak betul. - Maafkan saya, sayang.

- Bukan begitulah! - Maafkan saya sebab tak beritahu lebih awal.

Seo Hyun, mak akan jelaskan semuanya.

Seo Hyun, mak akan beritahu segalanya.

Apa semua ini? Seriuslah?

Wah, sampai nak bergurau pun saya dah takut sekarang.

Bergurau pun dah tak boleh!

Seriuslah, apa semua ini?

Seo Hyun!

- Sayang. - Sayang!

Kenapa sayang mengarut tentang hal sebegitu?

Biar kita guna alasan itu saja.

Cakap saja Mu Jin itu anak saya.

Jadi Seo Hyun pun tak boleh bersama dengan Mu Jin.

Apa pun, mereka berdua memang tak ditakdirkan bersama, kan?

Jadi, apa salahnya guna alasan apa, kan?

Ini semua sebab saya.

Sayang patut cakap perkara sebenar dan beritahu ini sebab saya!

Kenapa sayang yang nak tanggung semua kesalahan ini?

Tak boleh, saya nak beritahu perkara sebenar kepada Seo Hyun.

Jika awak beritahu perkara sebenar, Seo Hyun takkan bercakap dengan awak lagi.

Awak sanggup hadapi semua itu?

Saya tak sanggup.

Saya tak nak anak perempuan saya kehilangan maknya sekali lagi.

- Fikirkan macam mana awak besarkan dia. - Sayang.

Awak tahu betapa Seo Hyun sayangi awak?

Dia sayangi awak lebih daripada dia sayangi saya.

Macam mana pun,

ini masih tak masuk akal.

Macam mana Mu Jin boleh jadi anak sayang pula?

Tentulah dia bukan anak saya.

Sebab itulah Seo Hyun berundur dengan alasan tak masuk akal itu.

Awak pun tahu perangai dia macam mana.

Dia takkan berputus asa selagi dia tak buntu dengan keadaan ini.

Sayang!

Ya, saya tahu.

Saya tahu betapa mengarutnya keadaan ini.

Namun, saya akan cari jalan nanti, jadi dengar cakap saya saja.

Jangan cakap apa-apa dan jangan campur tangan dalam hal ini.

Boleh?

Faham tak?

Tak apalah.

Awak cakap apa?

Cuba cakap sekali lagi.

Awak kata Mu Jin itu anak siapa?

Anak saya. Maksud saya, anggap sajalah dia anak saya.

Dengar dulu penjelasan saya.

Saya ada anak luar nikah semasa saya masih muda dan bodoh dulu.

Sebab awak nak anak lelaki, jadi awak ambil dan besarkan dia selama ini.

Jadi, saya bukan mak kandung dia?

Macam itulah maksudnya.

Apa?

Mengapa kita perlu reka cerita mengarut macam ini?

Mengapa?

Sebab ini satu-satunya cara boleh biar Seo Hyun berputus dengan Mu Jin.

Awak datang sini nak buat lawak

sebab saya cakap tiada perkara yang buat saya tersenyum baru-baru ini?

Memang kelakar, saya akui. Kelakar sangat.

Awak ada hutang budi dengan saya, ingat tak?

- Apa? - Awak dah lupa?

Apabila kita panjat tebing dengan kelab mendaki di kolej dulu,

awak hampir jatuh ke dalam gaung dan saya yang selamatkan awak.

Apa yang awak cakap semasa itu?

"Saya akan selamatkan awak suatu hari nanti."

"Kalau masa itu tiba, saya akan bayar budi ini." Awak yang janji begitu.

Awak ini nak mati atau apa sekarang?

Jadi tolonglah, balas budi saya sekarang.

Yalah, saya tahu ini mengarut dan susah untuk dipercayai,

tapi sekurang-kurangnya biarlah cerita kita selari di depan Seo Hyun.

Maksud saya, kalau kau nak pisahkan Mu Jin dengan Seo Hyun,

macam mana awak boleh terfikir cerita mengarut macam ini?

Budak sekolah rendah pun akan ketawakan jalan cerita ini.

Tak apalah. Nak ketawakan saya atau kecam saya, saya terima semuanya.

Tolonglah saya kali ini saja. Tolonglah.

- Tak nak! - Tolonglah.

Kalau awak dah gila, gilalah seorang diri.

Mengapa awak nak heret saya masuk ke dalam kegilaan awak sekali?

Kalau saya setuju, itu buat saya nampak macam cuba kahwinkan adik-beradik...

Aduhai, rasa jijik sangat nak sebut pun.

Awak dah hilang akal sepenuhnya?

Habis itu, saya nak buat macam mana lagi?

Patutkah saya melutut lagi? Awak nak saya merayu dengan itu?

Kenapa awak nak melutut?

Dengar sini,

jika awak tolong saya kali ini, saya anggap...

Yalah, saya anggap awak selamatkan nyawa saya dua kali.

Saya akan balas budi awak itu dalam sepanjang hidup saya ini.

Jadi tolonglah, buat ini untuk saya.

Saya tahu... saya memang maaf sangat.

Maaf sangat sebab tiba-tiba jadikan awak mak angkatnya.

Maafkan saya atas semua kekacauan ini.

Jadi tolonglah... marilah.

Ok Seon. Pengerusi Hong.

Awak ingat saya akan buat sampai tahap ini jika saya ada pilihan lain?

Tolonglah?

Aduhai...

Aduhai, awak mesti dah salah dengar.

Adakah itu masuk akal?

Saya cuma cakap apa yang terlintas dalam fikiran saya hari itu.

Gurauan pengerusi dah melampau sangat, kan?

Itu betul-betullah...

Tengoklah telefon awak.

Mesti ada mesej daripada ayah awak yang kata dia cuma bergurau.

Dia dah hantar mesej kepada saya tadi.

Dia cakap dia tak tahu macam mana nak minta maaf daripada saya.

Apa?

Biar betul? Hal ini memang betul?

Sepatutnya saya buat-buat tak tahu saja.

Sepatutnya saya tak tanya apa-apa.

Apa semua ini...

Saya tak percaya, saya tak boleh percaya langsung.

Macam mana pengerusi dengan mak Mu Jin boleh

buat perkara yang begitu tak bertanggungjawab dan tak tahu malu?

Ini tak masuk akal. Macam mana semua ini boleh masuk akal?

Sepatutnya kami dapatkan anak saja dulu.

Apa yang awak merepek ini?

Sejauh mana hubungan kamu berdua? Kamu pernah bercium?

Kami perlu berjumpa dulu baru boleh buat apa-apa.

Mak tak bagi kami keluar bersama pun.

Biarpun kamu berdua jumpa, Mu Jin bukan jenis lelaki

yang boleh pegang tangan perempuan betul-betul melainkan dia cinta sangat.

Mu Jin tahu tak tentang hal ini?

Awak ada tanya Mu Jin tentang perkara ini?

Tak guna!

Aduhai...

[Barbeku Damga]

Pengerusi.

Ya.

Duduklah.

Pak cik nampak banyak minum baru-baru ini.

Waktu siang pun awak minum.

Awak ada dengar khabar daripada Seo Hyun?

Tak, ada apa-apa masalah?

Mak awak pun tak beritahu awak apa-apa?

Apa sebenarnya yang berlaku?

Nak minum soju?

Oh, tak...

Saya minum segelas sajalah.

Berikan lagi satu gelas di sini.

Baik.

Mu Jin,

perempuan yang pernah awak bersama dulu,

namanya Han Gyu Rim, betul?

Memang betul.

Memang Han Gyu Rim, kan?

Kenapa pak cik tiba-tiba sebut tentang hal Gyu Rim?

Han Gyu Rim

ialah anak sulung isteri saya yang ditinggalkan semasa dia bercerai dulu.

Apa?

Sekejap, pengerusi...

Sebab itulah mak Seo Hyun menentang habis-habisan hubungan kamu.

Namun, Seo Hyun tak tahu lagi hal ini.

Saya pun akan pastikan dia takkan tahu selamanya.

Oleh itu,

awak dan Seo Hyun

harus tamatkan hubungan setakat ini saja.

Saya dah reka

alasan mengarut sebab dia tak boleh bersama dengan awak.

Itu saja cara supaya dia dapat lepaskan awak.

Jadi saya nak awak...

Tak apalah. Hal ini terlalu mengarut.

Jadi tak kira apa pun yang dikatakan Seo Hyun kepada awak nanti,

abaikan saja.

Jauhkan diri daripada dia saja.

Faham tak?

Saya rasa pening pula.

Maaf sebab buat awak serabut.

Han Gyu Rim ialah anak sulung isteri saya

yang ditinggalkan semasa dia bercerai dulu.

Kalau awak nak tamatkan begini, kenapa bercinta dengan dia dari awal?

Kenapa bersama dengan dia kalau awak tak mampu bertanggungjawab terhadap dia?

Kenapa bersama dengan dia kalau awak tak mampu lindungi dia?

Mungkin sebab saya besarkan seorang anak perempuan,

jadi saya asyik terfikir akan perempuan itu.

Lepas tanggung semua kepedihan dan penghinaan itu,

dilayan seperti pengikis harta oleh keluarga awak,

saya tertanya-tanya macam mana dia tinggalkan awak.

Sedap betul lauk ini.

Macam manalah wanita tak guna itu tak hargai makanan sesedap ini?

Siapa wanita itu?

Awak tanya saya sekarang?

Habis itu saya nak tanya siapa lagi?

Takkan saya nak tanya sayur kering atau kimchi ini?

Siapa? Siapa yang puan maksudkan?

Wanita itulah!

Wanita menjengkelkan yang pakai cermin mata hitam macam perisik

semata-mata nak beli lauk itu.

Dia tanya awak Han Gyu Rim atau tak, siapa dia itu?

Dia tanya nama saya?

Yalah.

Saya tak tahu pula.

Apa maksud awak tak tahu?

Lepas saya fikir balik, awak yang suruh dia datang, kan?

Awak nak buat saya naik angin,

jadi awak hantar dia untuk balas dendam bagi pihak awak, kan?

Saya tak buat begitu pun.

Saya dah agak dah.

Muka kamu berdua nampak seiras, kamu berdua mesti kenal.

Dia mesti saudara-mara awak.

Saya tiada saudara-mara lain, puan.

Janganlah nak nafikan.

Tengok sekali imbas pun saya dah tahu...

[Guru Kelas Gyeol]

Cikgu kelas Gyeol telefon saya, saya jawab di luar sebentar.

Mesti wanita tak guna itu.

Suruh dia tunjuk muka di depan saya lagi sekali kalau berani.

Saya akan balut dia dengan kimchi daun bawang dan sumbat dia dalam balang pekasam!

Helo, cikgu.

Helo, saya guru kelas Gyeol.

Gyeol dah balik ke rumah belum?

Saya ada di tempat kerja sekarang.

Ada apa-apa jadi kepada Gyeol?

Saya tak pasti macam mana nak cakap.

Cakap sajalah, cikgu.

Gyeol buat masalah di sekolah?

Bukan, bukan begitu.

Tadi budak-budak berbual

tentang kumpulan darah selepas tengok video sains.

Gyeol cakap

kumpulan darah puan jenis O,

darah dia pula jenis AB.

Betulkah?

Ya, betul.

Kenapa cikgu tanya begitu.

Anak dengan darah jenis AB

tak mungkin dilahirkan oleh mak yang berdarah jenis O.

Tak kira apa jenis darah ayahnya.

Saya tahu saya tak berhak tanya tentang ini,

tapi jika saya tahu lebih banyak tentang Gyeol,

saya boleh menjaga dia lebih baik.

Bolehkah puan berterus terang dengan saya?

Gyeol ialah

anak saya.

Tentulah, saya tahu.

Daripada nota yang puan hantar, saya boleh nampak betapa puan sayangi Gyeol.

Antara semua ibu bapa dalam kelas saya, tiada yang sayangi anak lebih daripada puan.

Saya tahu itu lebih daripada sesiapa pun.

Ada budak-budak yang ejek Gyeol sebab hal ini?

Maafkan saya.

Masa itu waktu rehat, jadi saya tak sedar...

Saya minta maaf sangat-sangat.

Tak apa.

Ini salah saya.

Semuanya salah saya.

[Anak]

Nombor yang anda dail...

Dia tak angkat?

Macam mana jika

Gyeol teperanjat sangat?

Dia mesti terperanjat sangat.

Apa saya nak buat ini?

Kesiannya anak saya...

Bukalah...

Yalah, jangan buka.

Apa lagi yang awak nak cakap hari ini?

Awak mesti akan buat kecoh hari ini,

jadi jangan sesekali dekat dengan restoran itu, faham tak?

Baliklah, ambil cuti hari ini. Esok pun jangan datang.

Seo Hyun kata dia perlukan masa untuk bawa bertenang,

jadi jangan hubungi dia juga.

Aduhai.

Gyeol!

Kenapa dengan muka awak ini? Awak baru lepas menangis?

Kenapa?

Apa yang berlaku?

Awak dah siap cuci muka?

Tak apa, saya boleh buat sendiri.

Nak minum suam?

Tak nak, saya nak susu sejuk. Letak ais banyak-banyak.

Minum yang suam.

Susu sejuk boleh buat awak sakit perut dan cirit-birit.

Nak pak cik pesan makanan lain?

Maaf sebab datang balik lepas dah ucapkan selamat tinggal.

Tak perlulah minta maaf.

Tak apa pun.

Pak cik juga rindui awak sangat.

Pak cik orang paling pandai yang saya kenal.

Mak Cik Gyu Young pun pandai juga,

tapi dia garang sangat sampai saya tak boleh ceritakan masalah saya kepada dia.

Yalah, awak cari orang yang betul.

Bolehkah pak cik tahu apa yang mengganggu awak?

Apa ini?

Carta keserasian kumpulan darah untuk kelahiran.

Pak cik tahu ini, tapi kenapa?

Mak saya jenis darah O, tapi saya jenis AB.

Tengoklah.

Pak cik tahu pun.

Pak cik terus perasan ada sesuatu yang tak kena.

Mungkin ada kesilapan atau apa-apa?

Mak awak memang darah jenis O,

tapi awak pasti darah awak jenis AB?

Saya pastilah.

Ramai orang zaman sekarang tak tahu kumpulan darah mereka yang sebenar.

Mari kita pergi ke hospital berdekatan dan periksa semula.

Jika kita periksa balik dan darah saya tetap jenis AB,

maksudnya saya bukan anak kandung mak saya, kan?

Kalau begitu...

- Mari kita cakap dengan mak awak dulu... - Tak nak! Saya tak nak jumpa mak.

Apa?

Saya nak pergi basuh muka sekejap.

[Mak]

Gyeol! Di mana awak?

Kenapa tak angkat panggilan mak?

Saya Kim Mu Jin.

Mengapa awak yang jawab telefon Gyeol?

Saya ada bersama dengan Gyeol sekarang.

Dia yang datang jumpa saya.

Di mana awak sekarang? Saya pergi ke sana sekarang.

Saya rasa sekarang bukan masa yang sesuai. Mungkin kemudian...

Cuma...

Gyeol nampak terperanjat sangat.

Dia macam kata tak nak jumpa awak.

Jangan risau sangat dan tunggu dulu.

Saya akan tenangkan dia dan bawa dia balik nanti.

[Isteri Ji Yeol]

Saya baru balik dari hospital dengan Ji Yeol.

Doktor cakap

dia mungkin perlukan pembedahan lagi.

Ji Yeol tak tahu saya hubungi awak.

Dia suruh saya jangan sesekali hubungi awak, Gyu Oh.

Namun, kami tiada tempat lain lagi untuk dapatkan duit.

Saya memang dah terdesak sangat.

Saya faham.

Awak buat perkara yang betul.

Beritahu saya ketika dapat bil pembedahan nanti.

Maafkan saya. Saya tahu awak susah juga, tapi saya asyik minta duit.

Namun, semua ini berlaku sebab awak, kan?

Saya harap awak tak anggap kami yang tak tahu malu.

- Apa ini? - Kunci kereta yang baru dipandu sekali.

Pandu sajalah kereta ini.

Awak tahu betapa susahnya saya nak jejak awak?

Saya tunggu di tempat letak kereta sejam.

Jangan mengarut, berambuslah.

Saya ada kereta ketiga lagi, jadi saya tak perlukan yang itu.

Anggaplah itu sebagai hadiah.

Yun Gi cakap awak sanggup buat apa saja demi duit.

Maklumat itu salah?

Yun Gi siap cakap awak sanggup jual jiwa awak pun demi duit.

Dia tipu saya?

Mesti awak teragak-agak sebab Hee Na dan Su Chan.

Tapi apa pentingnya persahabatan dan cinta?

Akhirnya, duit yang paling penting!

Orang asyik mengkhianati dan menipu sesama lain demi duit.

Awak betul-betul ada banyak duit?

Yalah, saya kaya.

Bukan setakat kaya, tapi kaya raya.

Keluarga saya kaya sangat.

Awak nak tidur dengan saya?

Apa... apa?

Beri saya duit, maka saya akan tidur dengan awak.

Namun, saya ini mahal.

Dengar sini, Han Gyu Oh.

Saya tak nak kereta atau kad kredit. Jika awak serius, beri saya wang tunai.

Wang tunai yang banyak-banyak.

Cukup banyak sampai boleh buat saya nak jual jiwa.

Tak guna.

Kwon Hee Na,

saya Han Gyu Oh, tolong jumpa saya sekali saja.

Sekali saja.

[Si Burung Kotor] Saya tak minta lama sangat.

Mari jumpa untuk satu jam saja.

[Si Burung Kotor]

[Kenalan Disekat]

[Kwon Hee Na]

[Lauk-Pauk Suragan]

Gyeol cakap kumpulan darah puan jenis O,

darah dia pula jenis AB.

Anak dengan darah jenis AB

tak mungkin dilahirkan oleh mak yang berdarah jenis O.

Gyeol nampak terperanjat sangat.

Dia macam kata tak nak jumpa awak.

Macam mana dengan jualan produk ini?

Sangat laris, sentiasa ada orang yang beli.

Saya dah agak.

Pengurus kami yang reka ini.

- Betulkah? - Yalah.

- Warnanya sangat cantik, kan? - Ya.

Oh?

Dia...

Dia tengah menangis?

[Pengerusi Jang Hun Tae]

Lelaki tak guna.

Mengapa dengan bibir awak? Mengapa merah sangat ini?

Saya pakai gincu ini sebab awak suka, seksi sangatkah?

Ya, seksi sangat.

Oh ya,

tak bolehkah kita daftar perkahwinan kita minggu ini?

Mengapa nak tergesa-gesa sangat? Lepas majlis selesai pun boleh.

Saya cuma nak sahkan melalui kertas bahawa awak milik saya secepat mungkin.

Wah, sejak bila awak kisah sangat pasal sehelai kertas itu?

Hei, saya suka urusan rasmi.

Mengapa makanan tak sampai lagi? Saya lapar sangat.

Heung Shik nak datang.

Siapa? Encik Jo Heung... Shik?

Kenapa dia nak datang?

Dia hubungi saya semasa awak ke tandas tadi, jadi saya ajak dia datang sini juga.

Kebetulannya dia ada di kawasan berdekatan.

Eh, tak tanya saya dulu?

Mengapa dia nak menyibuk mengganggu dating orang lain?

Menjengkelkan betul.

Seong Uk.

Hei, Heung Shik.

Sudah lama tak jumpa, Cik Gyu Young.

Ya, lama tak jumpa. Apa khabar?

Khabar baik saja.

Harap saya tak ganggu dating kamu.

Eh, bukanlah dating pun. Kami datang makan sebab lapar saja.

Awak dah makan?

Belum lagi.

Awaklah "makanan" saya.

Apa?

Saya "makanan" awak?

Ya, awaklah mangsa belanja saya hari ini.

Duduklah dulu.

Baiklah. Eh, Heung Shik,

kenapa saya "makanan" awak pula?

Cuba awak teka.

Em... apa agaknya?

Makanan yang macam mana?

Oh.

Gaya Indian?

Sayang, ada kotoran pada gelas awak.

Alamak!

Aduhai!

Biar betul!

Sayang, macam mana ini? Maafkan saya.

Aduhai, awak ini memanglah...

Aduhai!

Hati-hatilah.

Nampak sangat awak yang sengaja tumpahkan wain itu.

Carilah taktik baharu, sebelum ini pun awak tumpahkan wain juga, kan?

Saya dah kata saya akan bunuh awak.

Saya cakap saya betul-betul akan bunuh awak kalau awak ganggu perkahwinan saya, kan?

Cubalah kalau awak berani. Oh?

Mungkin saya boleh buat tak tahu kalau saya tak tahu apa-apa,

tapi lepas saya dah tahu, saya tak boleh buat-buat tak tahu lagi.

Kalau Gyu Rim dapat tahu tentang hal ini,

dia akan patahkan kaki awak demi halang perkahwinan ini.

Cukuplah sebut tentang Han Gyu Rim!

Bila saya dah kahwin nanti, saya dan Han Gyu Rim akan jadi orang asing sepenuhnya.

Saya nak basuh pinggan guna pembersih vakum robot atau goreng telur omega-3!

Dia tiada hak masuk campur hidup saya, saya yang takkan benarkan dia buat begitu. Tamat!

Awak pernah dengar tentang putus hubungan?

Aduhai. Bodohnya awak ini.

Awak berlagak pandai sangat,

tapi apa sebab awak nak teruskan perkahwinan yang nampak akan buat awak menderita?

Definisi menderita bagi saya ialah tiada duit, bukannya tiada cinta.

Faham tak?

Berapa banyak yang awak perlukan? Berapa banyak?

Saya boleh pinjamkan duit itu kepada awak tanpa faedah.

Apa yang awak merepek ini?

Pergilah sebelum Seong Uk balik.

Melainkan kalau awak nak gantikan tempat saya untuk jalani hidup ini, berambuslah!

Alang-alang dah mula, saya kena selesaikan.

Saya nak pukul dahi dia sekali sebelum pergi.

- Tahu? - Pak cik!

Aduhai, biar betul...

Ke mana lelaki tak guna itu pergi?

Awak lelaki tak guna ini!

Hei, awak lelaki tak guna!

Gigi saya...

Gigi saya...

Gigi saya...

Semua gigi saya dah patah!

Awak ini manusia?

Awak ini memang binatang!

Kenapa awak buat begini!

Sayang!

Gyu Young!

Tolong saya!

Oh? Gigi saya...

Di mana gigi saya?

Gigi saya!

Jo Heung Shik!

[Lauk-Pauk Suragan]

Jadi,

Gyeol dah rasa lebih lega?

Gyeol nak makan apa-apa tak?

Habis itu, siapa mak saya?

Siapa pula ayah saya?

Mak jumpa Gyeol di bawah jambatan juga?

Mak jumpa Gyeol di bawah jambatan mana?

Gyeol.

Kalau pak cik tahu di mana tempat itu, tolong bawa Gyeol pergi ke sana.

Gyeol, minumlah air.

Nanti awak dehidrasi sebab asyik menangis.

[Kenalan Han Gyu Rim] Saya dengar awak bersama Han Gyeol.

Gyu Rim minta awak telefon dia guna telefon awak.

Saya akan dengar penjelasan ketika kita jumpa nanti.

Saya hantar nombor dia juga.

Helo?

Saya Kim Mu Jin.

Awak bersama dengan Gyeol sekarang?

Maafkan saya.

Saya tahu awak risau, tapi tadi saya tak dapat hubungi awak.

Di mana kamu sekarang? Saya pergi ambil dia.

Gyeol cakap

dia tak nak balik rumah hari ini.

Dia nak tinggal bersama saya.

Tak bolehlah, kenapa pula dia nak tinggal dengan awak dan bukannya balik rumah?

Saya pergi jumpa awak, di mana awak?

Pak cik, boleh tunggu sebentar?

Boleh.

Biar saya dukung dia saja.

Saya boleh bawa dia balik.

Teksi dah tunggu.

Kalau begitu, biar saya dukung dia sampai ke teksi.

Hidup macam mana yang awak lalui selama ini?

Hidup macam mana yang awak lalui

selama lapan tahun lepas tinggalkan saya?

- Mak cik. - Kenapa awak panggil saya mak cik?

Sebab mak cik bukan mak saya.

Kenapa awak tinggalkan saya dan pergi?

Apa sebenarnya tentang Gyeol ini? Dia betul-betul bukan anak kakak?

Saya ingat kakak saya yang lahirkan Gyeol.

Dia siap tunjuk gambar bayi dalam perutnya lagi!

Dia tunjuk gambar ultrabunyi kepada awak?

Di mana awak sekarang?

Tak sangka kita akan jumpa macam ini.

Awak tak kenal saya?

Saya Han Gyu Oh!

Ceraikan mak dulu!

Berani awak...

Awak memang tak sedar diri.

Perempuan itu anak sulung saya.

Di mana awak, Gyu Rim?