Original subtitles

Opowieść zza grobu.

Rzym, marzec 1941 r.

- Dobry wieczór, panie doktorze. - Dobry wieczór.

Tędy.

Proszę pani, oto pan doktor.

Przepraszam.

Dobry wieczór. Możecie państwo wyjść?

Czy mam coś podać, proszę pani?

Nie, dziękuję.

- Wyśmienity. - Bardzo dobry.

- Tylko nie chcę przesadzić. - Nie ma w tym nic złego.

Mam nadzieję, że pamiętasz tę piosenkę.

Kiedy się poznaliśmy, poprosiłem cię do tańca.

Spojrzałaś mi w oczy, przysięgając wieczną miłość.

Dlaczego mi to mówisz?

Nawet ślepy zobaczyłby, jaka jest sytuacja.

Wiesz dokładnie, o czym mówię.

Nie próbuj mnie teraz oszukiwać.

Wyjaśnij, co jest między tobą a Paolo.

Powiedzmy, że czuję do niego wielką sympatię.

Dlaczego nigdy mi o tym wcześniej nie mówiłaś?

Może nie zauważyłeś, że odkąd się pobraliśmy,

przestaliśmy ze sobą w ogóle rozmawiać.

Prawdopodobnie ma to coś wspólnego z różnicą wieku.

W porządku.

Nie mów mi nic więcej.

Chyba wszystko zrozumiałam.

Pomocy!

Erika, ratunku!

Co się dzieje? Co ci jest?

- Lekarza! Nie czuję się dobrze! - Nie ruszaj się, zaraz wrócę

Paolo, przepraszam, mój mąż źle się czuje, powinieneś już iść.

Dobrze, uspokój się, teraz jadę ale wrócę później.

Nie martw się, do zobaczenia później.

Do widzenia.

Skończyłem badania.

Pani mąż doznał udaru, który sparaliżował mu nogi.

Musi leżeć spokojnie. Jutro trzeba go hospitalizować.

Dobrze doktorze.

- Dziękuję. - Teraz pójdę, proszę pani.

Skarbie, powiedz jak się czujesz.

Tak sobie.

Bywało lepiej.

Wybacz mi. Byłam dla ciebie niedobra.

Nie chciałam ci tego wszystkiego mówić.

To twoja zazdrość sprawia, że tak się zachowuję.

Moja droga, kocham cię szaleńczo.

Rozumiesz?

Nie ma mowy, żebyś była z jakimkolwiek innym mężczyzną na świecie.

Zostań ze mną.

Nie opuszczaj mnie, błagam cię.

Przysięgnij mi to.

Przysięgam ci, kochanie, nigdy cię nie opuszczę.

Tak bardzo cię kocham. Możesz mi wierzyć.

Posłuchaj mnie uważnie.

Wysiądziesz z samochodu i odejdziesz.

Dam ci znak, żebyś podszedł, gdy pani tu będzie.

Zrozumiałem.

Elena.

Idę do apteki, sprawdź potem czy mąż czegoś nie potrzebuje.

Oczywiście, proszę pani, proszę się nie martwić.

Kochanie, przepraszam, że kazałam ci czekać, lekarz dopiero wyszedł.

Proszę pana,

potrzebuje pan czegoś?

Nie, dziękuję.

Gdzie moja żona?

Poszła do apteki.

Rozumiem. Dziękuję.

Jak się czuje twój mąż?

W miarę dobrze.

Jutro zostanie przewieziony do szpitala, bo nie czuje nóg.

To straszne.

Kochanie, jesteśmy razem od dwóch lat.

A ja mam już dość takiego życia.

Nie możemy tak dalej.

Musisz mi udowodnić, że twoje uczucia do mnie są szczere.

Nadszedł czas, żebyś dała mi jakiś dowód, żebym mógł ci uwierzyć.

Coś co mi pokaże, że twoja miłość jest naprawdę szczera.

Nie rozumiem. O czym mówisz?

Chodzi mi o to, że mam już dość czekania.

On pomoże nam spełnić nasze marzenie o miłości.

Zaprowadź go do męża.

Elena, gdzie jest pani?

Powiedziała, że idzie do apteki, ale nie widziałam, żeby wróciła.

- Co mamy zrobić? Możemy już iść? - Tak, tak.

Tylko to skończę i też idę.

Nie, Erika!

Co ty robisz?

Kochanie, błagam cię.

Co to wszystko ma znaczyć?

Dlaczego?

Czuję, że coś jest nie tak.

Wyrzuć tego mężczyznę, proszę.

Bydlaku!

Nie dotykaj jej.

Przestań, proszę.

Dość tego!

Źle się czuję.

Nie czuję się dobrze.

Proszę, okaż trochę litości.

Jesteś teraz dumna?

Przestań!

Proszę.

Nie, nie, ja ci…

Miej litość, przestań.

Ruszaj się.

No dalej.

Już wystarczy!!

No dalej, mocniej.

Tak, właśnie tak.

Błagam cię.

Litości, przestań!

Och, kochanie!

Dlaczego to robisz?

Tak… Wbij się głęboko…

Jesteś zwykłą dziwką!

Dziwką!

Zlituj się nade mną... litości...

Cholera!

Przestań!

Nie… Nie…

Ty mała dziwko!

Dziwko!

Przeklinam cię, brudna dziwko!

Przeklinam cię!

Nigdy sobie nie wybaczę tej nocy.

Miłość do tego mężczyzny sprawiła, że przekroczyłam własne granice.

To zabiło mojego męża.

Nikt nigdy nie dowiedział się o tym zajściu.

I właśnie tak, kilka miesięcy później,

postanowiłam poślubić Paolo.

Kiedy wyruszyliśmy w podróż poślubną, byłam w ciąży,

I tak urodziła się twoja mama.

Był to 18 czerwca 1943 roku.

Pchaj, pchaj!

Udało się, już jest!

Urodziła się piękna, cudowna dziewczynka.

Przepraszam, muszę tam wrócić.

Mój Paolo i ja spełniliśmy nasze marzenie o miłości,

ale nikt nie mógł przewidzieć, że wraz z upadkiem

Republiki Salaud, mój Paolo również zniknie.

Zastrzelony przez partyzanta.

Zostałam zupełnie sama.

Kiedy wojna się skończyła, musiałam się oddawać, aby przeżyć.

Tak, kołysz dalej dziecko.

Lubię takie mamusie.

A teraz się rozbierz.

Mój dom stał się schronieniem dla niezwykle bogatych i zdeprawowanych mężczyzn,

którzy nalegali na seks w obecności małej.

To wszystko było okropne, ale było to jedyne rozwiązanie,

by dalej żyć godnie.

Teraz podnieś spódnicę.

Jeszcze przez jakiś czas zajmowałam się prostytucją,

aż twoja mama skończyła sześć lat.

Wtedy przestałam.

Osiągnęłam swój cel.

Sytuacja się poprawiła i udało mi się odłożyć trochę pieniędzy.

Twoja historia jest bardzo smutna, babciu.

Ale mam pytanie.

Gdzie jest teraz mama?

Czekałam, aż podrośniesz, żeby ci o tym opowiedzieć.

Ale nie bądź niecierpliwa.

Następnym razem dokończę opowiadać ci twoją historię.

Tak bardzo cię kocham. Do widzenia.

Cześć.

Możesz mi powiedzieć, co ci tyle zajęło?

Czekam tu na ciebie od godziny.

Przepraszam, ale musiałam chwilę porozmawiać z babcią.

Nie rób tego więcej.

Następnym razem postaraj się być punktualna.

Doskonale wiesz, że mamy spotkanie.

A już jesteśmy spóźnieni.

Erick, chyba nie chcę tam iść.

Posłuchaj idiotko.

Myślałem, że zrozumiałaś.

Potrzebuję tych pieniędzy i jest już za późno, żeby się wycofać.

Jesteś moją żoną i musisz robić to, co ci każę, jasne?

No już.

Co mam zrobić?

Eric wspominał, że jesteś bardzo piękna.

A teraz,

jeśli będziesz grzeczna, twój mąż dostanie swoją kasę.

W przeciwnym razie możesz wracać do domu.

Jesteś seksowna.

Nieźle się ruszasz.

To smutne, że spotykamy się w takich okolicznościach.

Śmierć to zawsze coś okropnego.

A tak zmieniając temat,

nie chciałbym wyjść na niegrzecznego,

i zrozumiem, jeśli zdenerwuje cię to co właśnie powiem.

Wiesz, że jeszcze dwa lata temu

w tym miejscu działał burdel dla panów z wyższych sfer?

Tak, właścicielka była moją bliską przyjaciółką.

Znałem ją od wielu lat,

a kiedy opuściła to mieszkanie,

przekonałem moją ciotkę, żeby je wynajęła.

I tak właśnie zrobiła.

Wybacz ale nigdy cię tu nie widziałem.

Żadko tu byłem.

Ale jest tu ktoś, kogo ledwo pamiętam.

Kuzynka mojej ciotki.

Gdy dowiedziała się o jej śmierci, przyjechała z Mediolanu.

Przebywa jedynie w pokoju.

A jednak chciałbym ją lepiej poznać.

Jeśli pan chce, to proszę.

Ja znam ją dobrze i gwarantuję,

że ona nigdy nie odmawia.

Jesteś tego pewien?

Oczywiście, że jestem.

Tylko czeka, aż ktoś wejdzie do jej pokoju.

Idź sprawdzić.

- Dlaczego płaczesz. - Tak po prostu.

Jest mi bardzo źle.

Możesz mi opowiedzieć zakończenie tej historii?

Oczywiście.

Twoja mama była ze mną dwadzieścia lat.

Była bardzo zamknięta w sobie.

Ale mimo wszystkich poświęceń, jakie dla niej poniosłam,

chyba żywiła do mnie nienawiść.

Dlaczego taka jesteś?

Posłuchaj mnie, kocham cię ponad wszystko i nie chcę cię stracić.

Kocham cię.

Był kwiecień 1963 roku,

a ja czułam, że wydarzyło się coś poważnego.

Mieszkałam wtedy z mężczyzną o dziesięć lat młodszym ode mnie.

Nasza miłość minęła,

a nasz związek przestał mnie interesować.

Przepraszam, idę spotkać się z Eleną.

Zrobisz zakupy?

Zakupy? To nie moja rola.

- Wieczorem idę na na miasto. - Wrócę później.

Przynajmniej postaraj się, żeby Anna-Maria coś zjadła.

Do widzenia.

I nie zapomnij dać dziecku jeść, dobrze?

Był człowiekiem, który lubił otaczać się przyjaciółmi.

A ja miałam już dość ciągłego

znoszenia ich głupiego wyśmiewania się ze mnie.

Ale to nie wszystko.

Nigdy bym nie pomyślała, że sama twoja mama była po ich stronie.

Wszystko dobrze?

Śpisz?

Słuchaj, ona już wyszła.

Jeśli chcesz, możemy przejść do salonu.

Jest Francesco z Cathy.

Między moją córką a tym mężczyzną zrodziła się perwersyjna relacja,

która zmuszała ją do czynów przekraczających granice wyobraźni.

I to wszystko w naszym własnym domu.

Za moimi plecami.

Twoja matka zaszła z nim w ciążę,

a następnie uciekli i straciłam z nimi kontakt.

Później dowiedziałem się, że zginęli w wypadku samochodowym.

Zadzwonili z niemieckiego szpitala by powierzyć mi ciebie.

Miałaś zaledwie dwa lata.

Klątwa pierwszego męża towarzyszyła mi przez całe życie.

Jesteś przeklęta.

Będziesz nieszczęśliwa przez całe życie.

Ty i twoje dzieci będziecie przeklęci na zawsze.

Będziesz cierpieć aż do śmierci.

Oto cała moja historia, kochanie. To cała moja historia.

Babciu, co ci jest, babciu?

Lekarza, szybko!

Co ty tu robisz?

Wróciłem do ciebie.

I nikt już nie będzie w stanie nas rozdzielić. Kocham cię.