Original subtitles

Nieuw bericht, 9:03 uur.

Zo praat je niet tegen me in mijn huis.

Bied je excuses aan. Anders hoef je niet meer terug te komen.

Einde bericht.

Je hebt je punt duidelijk gemaakt. Laten we dit achter ons laten.

We hebben allebei dingen gezegd die we niet meenden.

Papa en ik willen dat je thuis komt.

Einde bericht.

Tonia, waar ben je?

Je maakt ons bang. We willen weten dat je veilig bent.

Wil je ons alsjeblieft bellen?

Einde bericht.

We willen dat je thuis komt.

We maken ons zo'n zorgen. Kom alsjeblieft thuis.

Einde bericht.

Lieverd, kom nou naar huis.

We houden van je.

Tonia, kom nou alsjeblieft naar huis.

PREMIER SCHRIJFT VERKIEZINGEN UIT

TIENER TONIA NOG STEEDS VERMIST

Ik heb iets voor je.

Alle zinnen die je niet aanstonden? - Het waren er een hoop.

Kom je een premier uitkiezen? Of kom je voor je zoon?

Hoe gaat het met hem?

M'n ouders waren journalisten. Zo hebben ze elkaar ontmoet.

Ze namen me als klein meisje mee...

naar het oude kantoor van The Daily Telegraph.

Ik wist meteen al dat ik daar thuis hoorde.

Toen rookte iedereen. Asbakken en typemachines.

Zeg iets. Iemand.

Zeg dat je het jammer vindt.

Zeg dat het beter is zo.

Zeg dat dit echt niet kan.

In dit kantoor, geen woord?

Ik zal iets zeggen.

Maggie, ik wil dat je blijft.

Hier ben je belangrijk. Daarbuiten niet.

Je moet alleen zo nu en dan de regels volgen.

Jij wil niet dat ik blijf.

Je wil alleen niet tegen je pa hoeven zeggen dat ik weg ben.

Maggie, alsjeblieft.

Jij geloofde ooit in deze krant. - Ik geloofde ergens in.

Maar niet in jou.

Pa en ma, jullie zouden trots op me zijn. Liefs, Maggie.

Ik heb z'n hand vastgehouden.

Normaal gesproken had hij dat vreselijk gevonden.

Hij had een hekel aan intimiteit.

Als je hem zo ziet...

denk je niet dat het tijd is om verder te gaan met je leven?

Bedoel je dat ik moet hertrouwen?

Wat anders?

Alex, nee, niet zo.

Meer daarover zodra het bekend is.

De premier beslist over de datum voor de verkiezingen.

We gaan live over naar onze verslaggeefster bij Westminster.

De premier heeft eerder met de regering gesproken.

De premier heeft ons gevraagd achterom te komen.

Maar oppositieleider Angela Howard vindt het tijd voor verandering.

Goedendag, volgt u mij. - Dank u wel.

Premier.

Hoe gaat het? - Goed.

Premier.

Sorry voor het lange wachten. - Geen probleem.

Ik vraag me af wat dat zijn. Die heb ik nog nooit gezien.

Shortbread.

Het zijn Schotse koekjes. - En horen die zo bleek te zijn?

Ja, dat is het idee.

Gebakken op een lage temperatuur. - Ik heb hier wel fruitcake gehad.

Met drie verschillende premiers.

In aanloop naar vijf verkiezingen. Dit wordt de zesde.

Ik dacht altijd dat fruitcake echt een Britse traditie was.

Zal ik om cake vragen? - Nee, het was geen verzoek.

Shortbread.

Goed, vriend. Wat wordt de datum?

Daar ligt ook nog brood. Alsjeblieft.

Ik heb er vier jaar over gedaan om van daar hierheen te komen.

Ik had een carrière, een huis, een vrouw, vrienden, golfclubs.

Dat spijt me.

Het is m'n eigen schuld. Voornamelijk.

Toch spijt het me.

En jij?

Ik? - Waarom zit jij hier?

Wat heb je gehoord?

Kom op. - Het maakt niet uit wie het was.

Het maakt niet uit.

Tonia, waar ben je?

Je maakt ons bang. We willen weten dat je veilig bent.

Wil je ons alsjeblieft bellen?

Hou je bureau netjes.

Hé, zoon. Kom eens hier.

Kijk jou eens. Je ziet er goed uit.

Kan ik het zien? - Daarom zijn we hier.

Zit je iets dwars?

Mag ik vragen waarom? - Natuurlijk, wat is er?

Waarom nam je Lauren mee naar de premier?

Met z'n drieën zou te veel geweest zijn.

Nieuwsverdieping.

Wauw, veel veranderd.

Erg nauwkeurig.

Oké, doe allemaal maar gewoon alsof ik er niet ben.

Ga door met je werk, doe je ding.

Hoi, ik ben Max. - Charlie.

Niks aan de hand, ga maar weer zitten.

Is dit jouw bureau? - Ja.

Nee, ik ben hierheen verplaatst.

Oké, dus je bent geen journalist?

Hij is stagiair.

Oké, dus het bureau kwam gewoon vrij en daar maken we gebruik van.

Ja, meneer. - Goed zo. Dat is goed.

Van wie was dat bureau?

Maggie Barns.

Waar is ze? - Vertrokken.

Hij had een bureau nodig. - Daarom zit hij daar niet.

Je wilde niet dat ik naar Maggie vroeg.

Dit is de aanloop naar de verkiezingen.

En nu zijn we onze meest betrouwbare...

en ervaren politieke correspondent kwijt.

Ze was ons niet trouw.

We hebben het allemaal in ons om ontrouw zijn...

als we niet goed gemanaged worden.

Voor jou.

Alsjeblieft. Je zou me er heel blij mee maken.

Hoezo?

Dan heb ik een cadeautje gemaakt.

Als ik het zelf hou, heb ik iets nutteloos gemaakt.

Als je het zo bekijkt, heb je een cadeautje gemaakt.

Begin daar, en draai er langzaam omheen.

Is het geluid goed? Super.

Begin in de startpositie en volg zodra we beginnen...

Momentje.

Goedemiddag, meneer. - Hallo.

Dit actualiteitenprogramma is ons vlaggenschip?

Ja, dat klopt.

De kijker verwacht dat de geïnterviewde onder druk staat.

Wilt u de vragen zien?

Daar gaat het niet om. Het gaat om de stoelen.

Geef me er twee die niet naar achteren kunnen leunen.

Zodra ze gaan zitten zijn ze al niet op hun gemak.

Dichterbij. Dichterbij. Ik doe het wel.

Nee, nee. Schroef ze vast. Ze mogen hem niet kunnen verplaatsen.

Ze mogen hun eigen positie niet kiezen. Zij zijn de baas niet.

Nog geen woord gezegd en ze zijn al van hun stuk gebracht.

Ik ben de kijker en zie hoe zij het met elkaar oneens zijn.

Ze leunen naar voren omdat ze niet naar achter kunnen leunen.

Ze zitten in elkaars ruimte en ik denk: Gaan ze vechten?

Wat is er aan de hand?

Caden.

Goed, dank je wel. Ben, nieuwe posities, maar laat maar even staan.

Blijf hier.

Is het geluid zo goed? - Ja.

Heb je die situatie met je moeder al afgehandeld?

Nog niet.

Hij leunde niet naar voren en zag er timide uit.

Als hij wel naar voren had geleund, was dat agressief geweest.

Er is geen neutrale positie. Neutraal is niet goed.

Neutraal is niet goed, kan iedereen dat herhalen?

Neutraal is niet goed.

Neutraal is absoluut niet goed. - Bedankt.

Kathryn?

Enkele personeelsleden hebben me erop gewezen...

dat een van de klanten iets te veel met jou optrekt.

Te veel?

Jullie roken bijna elke dag samen.

Ik snap het.

Ik bedoel dit niet... - Nee, het is gênant, meer niet.

Dat was niet... - Dat zal wel.

We geven om je. - Het zal niet meer gebeuren.

Het zijn complexe personen.

Ze zijn gebroken.

Zelfs al lijkt dat niet zo. - Ja.

Uw zoon heeft specifiek om deze tafel gevraagd.

Dank u wel.

Hoe gaat het?

Goed, en met jou? - Ook.

Ma, voor we beginnen... - Is hier een reden voor?

Een concurrerende krant gaat erover schrijven.

Waarover? - Dat je met een dakloze gaat.

Hij heet Scott.

Ze willen ons gezin voor schut zetten.

Ik sta niet voor schut. Ik werk daar.

Dit is een interessante man. Hij is aardig.

Ik vind hem leuk. - Dat kun je niet zeggen.

Hoezo niet?

Als je iemand ontmoet die je leuk vindt...

dan zeg je dat je diegene leuk vindt. - Ma.

Dit is onzin. - Oh ja?

Ga je het vragen? Dat zou je vader doen.

Kathryn, heb je seks met hem?

Je kunt het niet, hè?

En het trieste is dat je dat als mislukking ziet.

Kun je hier roken? - Nee.

Ma, je mag niet roken. - Nou, ik doe het toch.

Ma, dit is ernstig. - Wat heb je anders aan 'n privékamer?

Je zou toch stoppen? - Dat zijn jouw zaken niet.

Ik stel voor dat we zelf een stuk schrijven over vrijwilligerswerk.

Een eigen stuk?

Dat je zo met iedereen omgaat. Mannen en vrouwen.

Jong en oud? - Zoiets, ja.

Nee, dat weiger ik. - Hoe kun je dat nou weigeren?

Als iemand je vraagt iets belachelijks te doen, weiger je.

Zeg dat maar tegen je vader. Ik weiger.

Dat kan ik niet tegen hem zeggen.

Zeg dat het je gelukt is.

Je hebt een heerlijke lunch genuttigd met je moeder.

Niet verscholen in een of ander geheim kamertje.

Wilt u dit weggooien? - Natuurlijk, mevrouw.

Was er iets niet naar wens? - Nee, hoor.

Sterker nog, doe anders je jasje uit.

En je stropdas.

Zou u deze willen ophangen?

Uiteraard. - Dank u wel.

We beginnen opnieuw. Ik ga genieten van een wijntje.

En ik ga luisteren, terwijl jij over je leven praat. Niet over je werk.

Ik wil weten hoe het met jou gaat.

Vriendinnetjes, geliefden...

hobby's, vakanties, films, wat dan ook.

Maar niet je werk.

Weet je nog...

die keer dat ik je kwijtwas op het strand?

Caden, waar ben je?

Toen ik je vond...

zat je op het zand.

Met een stervende zeehond in je armen.

Ik zei dat we niks konden doen.

Dat we terug moesten gaan om het tegen iemand te zeggen.

Maar jij zei dat we moesten blijven.

Je wilde niet dat hij alleen zou sterven.

Dus bleven we daar.

En we praatten.

We praatten...

zodat hij kon horen dat hij niet alleen was.

En jij hield hem vast.

En toen we niet meer wisten wat we moesten zeggen...

begon je te zingen.

Hou me vast

in jouw armen

nu en voor altijd

Ik was zo trots op je.

Dat was lang geleden.

Valt best mee.

Misschien is er hier een plekje.

Er klopt iets niet aan dit verhaal.

Het slachtoffer was een privédetective.

Z'n computers waren gestolen.

Ik vroeg aan de hoofdrechercheur... - Wie?

Yorke. - Een intelligente man.

Hij zei dat het een mislukte overval was.

Daar is hij te intelligent voor.

Ik ben hiermee naar Caden gegaan.

Ik vroeg of ik kon wroeten. Weet je wat hij zei?

Hij zei dat het een mislukte overval was.

Hij wist er al van? - Hij gebruikte zelfs dezelfde leugen.

Geef me eens een reden. Waarom wil ik hierbij betrokken raken?

Ik ben heerlijk met pensioen.

Er stond op een ochtend een vrouw op een bushalte.

Alcoholist.

Een politieagent ziet haar, maar belt geen ambulance.

Hij zegt het tegen een journalist.

Die komt eraan, betaalt de agent en fotografeert de vrouw.

Zij is de vrouw van een politicus.

En we gaan allemaal verder met waar we mee bezig waren.

Alsof het nou eenmaal zo gaat.

De keuken kan nogal rumoerig zijn.

Net een studentenwoning.

Dat is het hele idee hiervan: Een opvang.

Van straat opgevangen zodat je weer onafhankelijk kunt worden.

Niemand steelt hier, behalve de melk in de koelkast.

Is het niet onbeschoft van me om zo op te komen dagen?

Nee.

Ik ben blij dat je er bent.

Ik wou alleen dat het geen reden had.

Wat is de reden?

Heb jij het verhaal van onze vriendschap aan een krant verkocht?

Wat is het verhaal van onze vriendschap?

Dat we hecht zijn op een ongepaste manier.

Ongepast?

Er zijn foto's.

Van ons? - Op het dak.

Zelfs als we ongepast zouden zijn, en dat zijn we niet, wat maakt het uit?

Weet je niet met wie ik voorheen getrouwd was?

Ik ben niet boos, maar ga niet tegen me liegen.

Ik zou nooit tegen je liegen.

Het verbaast me niets dat je getrouwd was met een beroemd iemand.

Of een belangrijk iemand.

Maar daar weet ik niets van.

En ik heb ons verhaal niet verkocht aan een krant.

Ik vind het niet erg dat je het aan me vroeg.

Je geloofde al niet dat ik het had gedaan.

En je gebruikt het als reden om hier langs te komen.

Omdat je me wilde zien.

Het eerste wat ze ons aanraden als we hier intrekken...

is een dagelijkse routine opstellen.

Ons leven.

Van uur tot uur.

Op straat verlies je de vaardigheid om je tijd in te delen.

Ik word elke ochtend om zes uur wakker.

Zeven dagen per week, zonder uitzondering.

Ook al heb ik geen werk.

Ik sport een halfuur lang.

Opdrukken, buikspieroefeningen. Ik hou het bij en schrijf het op.

Ik maak de doucheruimte schoon, en dan neem ik een douche.

Ik maak m'n bed op. En zo gaat het door.

De hele dag lang.

Nergens heb ik tijd vrijgemaakt...

om de enige vriendin die ik heb te verraden.

En nergens staat dat ik haar probeer te zoenen.

Zelfs al voelt dat als iets wat ik zou willen doen.

Ik ben erg trots om jouw vriendin te zijn.

Met wie was je nou getrouwd?

Derde verdieping.

Goedemiddag, meneer Finch. Deze kant op, alstublieft.

Hallo, Angela Howard. Eindelijk ontmoeten we elkaar.

Bedankt voor uw tijd. - Geen probleem.

Vreemd, hè? We hebben elkaar voorbij zien komen op gala's en feesten.

Met een blik en een begroeting.

Ik wil u graag horen praten.

Ik ben blij dat ik eindelijk met u kan spreken.

Niemand blijft achter.

Niemand blijft achter.

Wat is dat?

Dat gebouw daar? Dat rare? Daar.

Riverfront Plaza. - Luxe appartementen.

Wij hebben ze geen bouwvergunning gegeven.

Omdat jullie geen macht hebben.

Hadden jullie het afgewezen?

Ja? Nee?

Hij heeft de bijnaam 'de Batterij'.

De Batterij?

Ja, was dat bewust? - Volgens mij niet, nee.

Al die jaren plannen, ontwerpen, comités, brainstormen.

'Plaza, luxe wonen'.

Een kind op straat zegt: Kijk papa, het is een batterij.

En hij heeft gelijk. - En dat blijft hangen.

De waarheid komt altijd boven water.

Ik ken mensen die het daar niet eens mee zouden zijn.

Wij hebben strenge limieten op het campagnebudget.

Volgt u de regeltjes? - Ik wil ze niet breken.

Ik wil ze wel veranderen.

U moet eerst winnen. - Dat klopt.

Dus uw campagne draait niet om geld? - Of leugens.

Ik ga geen leugens vertellen.

Geen geld? Geen leugens? Wat blijft er over?

De waarheid.

Die moet dan wel goed zijn.

Goed dan, als dat het is.

Laat maar horen. Kom maar op.

Ik kan ze horen.

Horen? - Daarbuiten.

Ik kan hun pijn voelen.

Ik kan het aanspreken.

Misschien wel, ja.

Misschien wel.

Mevrouw Howard, dames en heren, mag ik wat vragen stellen?

Ja, natuurlijk. - Dank u wel.

Over uw mediabeleid...

Kan ze winnen? - Dan heeft ze al onze steun nodig.

En zelfs dan? - Weet ik het nog niet.

Ze heeft iets.

Ze is bereid ons te geven wat we maar willen.

Tot morgen. - Tot morgen.

Zet me hier maar af.

Weet je wat ik me bedacht?

Ik heb je nieuwe stek nog niet gezien.

Wil je even mee naar boven? - Ja, ik wil graag zien waar je woont.

Penthouse.

Wat is dit, tarwegras? - Ja.

Heeft een knipbeurt nodig.

Messen.

Heb je weleens tartaar gegeten?

Dat heb ik eens met jou gegeten.

Op het menu stond dan: Met garnituur.

Een bakje met zout en peper, kappertjes, mierikswortel...

Ik weet wat garnituur is.

Heb je dat woord ooit in een andere context gehoord?

Weet ik niet.

Ja? Denk er eens over na. Neem je tijd.

Misschien. - Wanneer?

Nee, waarschijnlijk niet.

Het is nogal een pompeus woord, een beetje vreemd.

Wanneer zou je het nog meer kunnen gebruiken?

Je vindt het appartement niks.

Waarom gaan we de fout in?

Wij of ik?

Iemand, waarom gaat iemand de fout in?

Om allerlei redenen.

In mijn ervaring zijn er niet veel redenen.

Gebrek aan informatie, domheid, onhandigheid...

of is het uit protest?

Waar protesteer ik tegen?

Ik heb geen idee. Dat vraag ik aan jou.

Het is me een raadsel.

Ik denk er veel over na, maar ik kan niks bedenken.

Dat komt omdat er niks is.

Oh ja?

Zeg nou niet wat je denkt dat ik wil horen.

De vragen die ik stelde. - We vragen nooit ergens om.

We stellen onszelf op, en dan wordt het ons aangeboden.

Ja, dat heb ik je vaker horen zeggen.

En toch zijn we nu hier. Dit moet je gewild hebben.

Dit was je vast van plan, dat we hier zo tegenover elkaar zouden staan.

Ga je gang. Zeg maar wat je wilde zeggen. Vertel het me.

Het is al goed, ga je gang.

Probeer maar. Het mag.

Alsjeblieft?

Je kunt het niet, hè?

Waarom maak je het jezelf zo moeilijk?

Ik ben stervende.

Kanker.

Zeg maar niets, dat is niet waarom ik hier ben.

Ik wil je helpen met dit onderzoek.

Maar je moet begrijpen dat dit mijn laatste wordt.

Het kan dus niet om een stel privédetectives gaan.

We gaan voor de top.

We gaan voor Caden en Max.

We gaan het verschil maken.

Ben jij daartoe bereid?

Ja.

Ik wil dat je doet alsof je niks van seks weet.

Wil je dat ik doe alsof ik maagd ben?

Nee.

Ik wil dat je doet alsof je niks van je lichaam weet.

Of dat van mij.

Alsof je er geen weet van hebt.

Ik zal het anders formuleren.

Doe je jurk uit.

Nee, als ik dat zeg, vraag je: Wat is een jurk?

Doe je jurk uit. - Sorry, meneer, wat is een jurk?

Nee, gebruik je gewone stern.

We proberen het nog eens.

Doe je jurk uit.

Wat is een jurk? - Goed zo.

Dat is het stofje dat je lichaam bedekt.

Wat is m'n lichaam?

Dit is je lichaam.

Heb je je jurk gevonden?

Trek hem dan uit.

Trekje slipje uit. - Wat is m'n slipje?

Het stofje dat je kut bedekt.

Wat is m'n kut?

De spleet tussen je benen.

Bedoel je dit?

Die spleet is je mond.

Heeft m'n kut dit ook?

Ja.

Zoek je andere lippen.

Gevonden.

Zijn ze vochtig? - Wat is vochtig?

Zijn ze vochtig? - Ja.

Zeg niet wat je denkt dat ik wil horen.

Zeg nooit wat je denkt dat ik wil horen.

Zijn ze vochtig?

Nee.

Wat zie je? - Weet ik niet.

Je ziet een man.

Wat is een man? - Dit is een man.

Dit is een man.

Wat voel je? - Ik weet het juiste woord niet.

Genot? - Wat is genot?

Het tegenovergestelde van pijn.

Garnituur.

Garnituur.

Rot op met je garnituur.

Ik zie je, m'n vriend.

Ik ben de moeder van Caden.

Hij overleeft het wel.

Hoe weet jij dat nou?

Bij z'n geboorte vocht hij al.

Ik zag hoe hij ter wereld kwam. Meer dood dan levend.

De navelstreng om z'n hals heen.

Z'n huid was blauw.

Maar hij hield vol.

Alleen jij kan over de geboorte van m'n kind praten...

alsof ik er niet bij was.

Jij was erbij, maar je zag het niet.

Ja, je hebt gelijk. Ik kon het niet zien.

Er stonden allemaal dokters en verplegers om hem heen.

Maar ik hoefde het niet te zien.

Ik wist het al.

Toen ze hem in m'n armen legden...

het mooiste, kwetsbaarste jongetje.

Nauwelijks klaar voor de wereld.

En toen jij naar voren stapte om hem van me af te pakken...

zei m'n instinct...

dat ik hem niet los moest laten.

Mijn hemel.

Ter nagedachtenis aan MARELLA SHEARER