Original subtitles

کانالی برای عاشقان سینما :Cinephilia https://t.me/Video_Archives

مترجم : اشکان هیدی

به لطف و حمایت کانال تلگرامی @kamikazhi

‫لعنتی!

‫آنی!

‫خودشه؟

‫ آره. می‌بخشی، یه لحظه.

‫- از کی اینجایی؟ ‫- خیلی وقت نیست.

‫حله.

‫- از این صندلی قدیمی خوشم میاد. ‫- عه، آره. مال بابام بود.

‫اوه، از این آنتیک‌ها.

‫فکرشو بکن تبدیلش کنی به تاب؟

‫هه‌هه!

‫- عزیزم؟ ‫- چیه مامان؟

‫- میتونی کمکم کنی؟ ‫- نه، من انجامش میدم.

‫ممنون، ایزی. ‫فکر کنم تقریباً همه‌ش همین بود، راستش.

‫هی، اریکا، واقعاً خوب شده.

‫خیلی عجیب شده! ‫یهو باغچه لخت شد!

‫یهو کلی نور میاد تو. ‫قبلاً خیلی دلگیر بود، نه؟

‫اوه، والا، اونقدرام بد نبود!

‫- ولی آره، بهش عادت می‌کنم. ‫- خیلی فرق کرده.

‫- آره، درسته، نه... ‫- خب، فقط اینو میذارم اینجا.

‫- هی. ‫- سلام.

‫امروز صبح جا گذاشتمت. ‫نمی‌تونست پا به پام بیاد.

‫نه، تو تقلب کردی! همینجوری از وسط ‫جنگل می‌دوئه؛ اون که مسیر اصلی نیست!

‫شکست دادنت خیلی حال میده.

‫- نبردی! ‫- وقتی بچه بود همیشه میذاشتم برنده شه.

‫- اوه، چه باحال! ‫- هی، از اون عمو باحالام.

‫اوه!

‫اون،... داره نزدیک‌تر میشه؟

‫- گفت حدود ۱۵ دقیقه دیگه. ‫- اریکا: دیرمون میشه.

‫شاید ده دقیقه، شاید...

‫- رفیق، حسابی آماده‌ای که بریم؟ ‫- آره، آره، آره.

‫- کورن‌فلکسمون تموم شده؟ ‫- لعنتی، ببخشید. من تمومش کردم...

‫نه، اشکال نداره. می‌تونم سر راه برگشت ‫... یکم بخرم.

‫- فقط واسه خاطر لنی که فردا شنا داره... ‫- من نمیرم! نه!

‫- واقعا می‌خواستم به جاش بذارم... ‫- نه.

‫تازه داریم با هم مچ میشیم. ‫سختیش همین اولشه، مگه نه؟

‫- یاد می‌گیریم با هم زندگی کنیم. همه چی ردیفه. ‫- ممنونم.

‫دفعه بعد که یه بسته رو تموم کردی، بهم بگو ‫تا من برای بقیه هم بخرم.

‫- اوه، وای! ‫- اریکا: منم دیدم!

‫- نه؟ ‫- آره، آره، آره. وای، وای، وای!

‫- هی، لنی؟ ‫- هوم.

‫- اینا رو امتحان کردی؟ ‫- نه.

‫بیا اینجا.

‫نه، تو انجامش بده.

‫- وااای، آره! ‫- وزنشو حس می‌کنی؟

‫اریکا: نشکنیشون، ‫تازه نصب شدن!

‫- اریکا، نور واقعا... ‫- تز هنوز ندیدتشون.

‫- پنج دقیقه‌ی دیگه اینجاست. ‫- فکر کنم کارشو خوب انجام داده.

‫- این اوضاع رو عوض می‌کنه، عزیزم. ‫- اوضاع رو عوض می‌کنه؟ پنجره‌ها؟

‫آره، تابستون می‌تونیم ‫باز بذاریمشون.

‫بعدش، آشپزخونه داخل/بیرون.

‫دوستا. ‫شاید دوستای ایزی.

‫عالی میشه.

‫از راه دور میاد؟

‫اوم، آره. فکر کنم.

‫هنوزم کنار ساحل زندگی می‌کنه.

‫- خب، آره. ‫- هیچوقت روراست نیست، مگه نه؟

‫- کریس. ‫- چیه؟

‫دو ساله هیچ خبری ازش نداشتم ‫و... حالا داره میاد.

‫- فکر کنم مراسم خوبی بشه. ‫- آره.

‫خب، اوم... این نقاشیا چی‌ان؟

‫اوه، اوم... من، کریس و آنی، ‫هر کدوممون، روش یه چیزایی کشیدیم،

‫تا، اوم... بار غمش رو کم کنیم.

‫هه‌هه!

‫- قهوه می‌خوری، ایزی؟ ‫- ام... نه، راستش. خوبم.

‫ممنون، اریکا. ‫من... من واقعاً از این پیشخون آشپزخونه خوشم میاد. این...

‫- آره، سفارشی ساخته شده. ‫- اوه.

‫خب، این بچه‌ها میان ‫و یه جورایی حس اتاق رو می‌گیرن.

‫میذارن اون تصمیم بگیره چه رنگی، ‫چه جنسی، واقعاً چه انرژی‌ای داشته باشه.

‫تز آشنای خوبی داره.

‫آخرین بار کی اومد اینجا؟

‫- از وقتی کریس بالاسرمون بود، نیومده. ‫- نمی‌تونم تصور کنم اون اینکارو می‌کرده.

‫- افتضاح بود! ‫- کریس: هی!

‫شنیدم چی گفتی.

‫- ام... اون برسه خسته‌ست، خواستم بگم. ‫- اریکا: البته.

‫درگیری احساسی زیادی در مورد ‫مراسم یادبود پیش میاد، پس،...

‫آره، فکر کنم برای آنی سنگین باشه.

‫- فقط خواستم بگم. ‫- پس چرا داره میاد؟

‫وااااای!

‫پنجره‌ها فوق‌العاده شدن!

‫باورنکردنیه!

‫- انگار عکس‌های سایت Rightmove رو دارم ببینم. ‫- نه، خفه شو! ما هیچ‌جا نمیریم.

‫دارم میگم یه خونه همین پایین ‫تو Rightmove هست، به قیمت گزاف فروش رفته!

‫پشت خونه رو درست نکرده بودن، ‫مگه نه، تز؟

‫- نه! ‫- تو معتادشی!

‫راستش فکر می‌کنم اون آمار ‫تک تک ملک‌های توی Rightmove رو داره.

‫تز: خونه شما بهترین خونه‌ی ‫این خیابون میشه.

‫ما نمی‌فروشیمش، تز. ‫این خونه‌ی همیشگی ماست.

‫فقط سراغ Foxtons (بنگاه املاک) نرید.

‫من یه خونه تو خیابون چستنات رو از طریق اونا ‫خریدمو فروختم. از Foxtons متنفرم، اریکا.

‫تو مخم رفتن و ‫داره اذیتم می‌کنه.

‫- ولی این آشپزخونه عالی میشه. ‫- نورگیرش خیلی بهتر از قبل میشه.

‫واقعاً محشره.

‫هی، ... در مورد درختا...

‫- نمی‌تونی قطعشون کنی. ‫- فکر کنم می‌خوایم قطعشون کنیم.

‫نمی‌تونی درختا رو سر به نیست کنی!

‫- این کارمای بدی داره. ‫- کارمای خوبش اینه که نور بیشتری میاد تو.

‫ترنس، تو مدیر پروژه‌ی منی. ‫چرا داری با من در مورد کارما حرف می‌زنی؟

‫گرفتن مجوزهاش مصیبته، رفیق.

‫- ولی داره خوب پیش میره. ‫- اریکا: داره به سرانجام میرسه.

‫خب، شما چیزی جز بهترین رو ‫نمی‌خواستید، پس...

‫نه، خوبه، خوبه.

‫یه جا برای جمع شدن کل خانواده.

‫عزیزم، اوم... اون چیه؟ ‫اون وسایل آدام‌ـه؟

‫آره، فکر کردم آنی می‌تونه یه نگاهی به بعضی ‫از وسایلش بندازه قبل اینکه بندازیشون دور.

‫- مطمئنی نمی‌خوای چیزی نگه داری؟ ‫- نه، نه.

‫- ایزی، تو یه چیزی برداشتی، درسته؟ ‫- آره. نه. آره... نه.

‫- پس خواهرت داره میاد واسه مراسم؟ ‫- آره، فقط جو رو خراب نکن.

‫- چه خرابی؟ ‫- خب، اون خودش خرابه.

‫اینکه داره میاد خودش وحشتناکه.

‫چی میگه؟

‫هیچی. فقط خفه شو، تز.

‫من که واقعاً هیجان‌زده‌ام که داره میاد!

‫هر بار که میری ببینیش ‫با گریه‌ و زاری برمی‌گردی.

‫تکذیب می‌کنم. ‫حالش واقعاً خوبه.

‫باشه، هر چی تو بگی.

‫فقط خواهشاً تا وقتی اینجاست، ‫سعی نکنه خودشو بندازه زیر اتوبوس.

‫- اوه، تِری! ‫- راستش،

‫کاش دخترای من یکم بیشتر دردسرساز بودن.

‫- تو از کجا می‌دونی؟ همیشه اینجایی. ‫- ببند بابا!

‫اگه بیخیال درخت‌ها بشیم،

‫می‌تونی هانا و دخترا رو بیاری، ‫می‌تونن تو باغچه بازی کنن.

‫روی چمن جست و خیز کنن.

‫یا مسیح، ‫تازه متوجه شدم چی پوشیدی!

‫- چی؟ ‫- خب، تو گفتی خودمونی باشه.

‫خداییش برای مراسم پخش کردن ‫خاکستر برادرم دمپایی انگشتی پوشیدی؟

‫خب، یا رسمی‌ـه یا خودمونی، ‫دیگه تصمیمت رو بگیر.

‫انتظار داشتی چی باشه؟

‫اوه، خدایا!

‫اوه، آنی‌ـه.

‫- هوم. در پشتی. ‫- اوه، آره.

‫اون همیشه از توی جنگل میومد.

‫خوبی؟

‫ایزی: اوه، خدای من! ‫فکر کردم می‌خوای بپیچونی!

‫فقط یادت باشه، این فکر تو بود.

‫ایزی: اوه، خوشگل شدی!

‫اریکا: سلام!

‫آنی: اوه، واو!

‫- اینجا یه دیوار بود. ‫- آره، این اریکاست.

‫سلام. سلام.

‫آره، سلام. سلام.

‫و اینم لنی – ... لنیِ من.

‫- سلام کن. ‫- سلام.

‫و اینم تِزا، رفیق کریس.

‫- نمی‌دونم یادت میاد از...؟ ‫- اوه، باشه.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫شرمنده بابت به‌هم‌ریختگی. ‫از دست این بنّاهای لعنتی!

‫راستش، اینجا مثل منطقه جنگی بوده.

‫- مثل عراق یا... ‫- مامان!

‫اریکا: نه، ولی بد بوده.

‫ما مجبور شدیم یه ماه پیش اسباب‌کشی کنیم ‫و ایزی دو هفته پیش!

‫- کل کار سه ماه تأخیر داره. ‫- اوه، بی‌خیال. تهش دو ماهه!

‫آره، تز خیر سرش مدیر پروژه بوده. ‫یه کم کابوس‌طوره.

‫معلوم شد که مشتری‌های خیلی دقیقی هستن!

‫- حجم کار... ‫- شاید بهتر باشه الان واردش نشیم.

‫نه، ولی الان خیلی از بابت نور خوشحالیم.

‫- منظورت پنجره‌ست؟ ‫- کریس: آره. آره.

‫- ... خب، پس، راه بیفتیم؟ ‫- می‌تونیم با دو تا ماشین بریم.

‫- راستش، می‌تونیم صحبت کنیم؟ ‫- اوه، ما...

‫- یه جورایی دیرمون شده. ‫- اوه. دوست دارم بشینم.

‫- خب، چند دقیقه‌ای وقت هست. ‫- باشه.

‫برات چای یا قهوه بیارم، آنی؟

‫ ... نه، ممنون. آب دارم.

‫اوم... چند وقته کنار دریایی؟

‫ایزی می‌گفت کنار دریایی.

‫- چند سالی میشه. ‫- اوه، درسته.

‫دقیقاً کجا؟

‫ ... خب، جاهای مختلفی بودم.

‫کسی که باهاش بودم، ‫اونجا یه خونه داشت.

‫کریس: اون خانمه. درسته.

‫راستش داریم برای ایزی ‫یه استودیو اون پشت می‌سازیم.

‫فقط داریم سر درختا ‫به یه توافقی می‌رسیم.

‫- درختای بابا؟ ‫- لنی: درختای کی؟

‫فقط یه ایده‌ست. ‫بعداً می‌تونیم در موردش صحبت کنیم...

‫یه فضای طراحی خلاقانه.

‫- فکر کردم داشتی اون کارو تو لندن می‌کردی. ‫- آره، همینطور بود.

‫چیزی که واقعاً بهش امید داریم اینه که ‫وقتی تموم شد چطوری میشه.

‫- وقتی تموم بشه، زندگی واقعاً شروع میشه! ‫- بله.

‫خب، گوش کن، ممنون که اومدی.

‫همونطور که گفتم، امیدواریم، اگه مشکلی نباشه، ‫خاکستر آدام رو پخش کنیم.

‫یه لحظه همه با هم باشیم، ‫یادی از پدرت کنیم.

‫بالاخره، می‌دونی، به خاک بسپاریمش.

‫کسی سیب می‌خوره؟

‫لنی: اوه، آره! ممنون.

‫- آره؟ ‫- آره!

‫آره. راستش خیلی خوبه.

‫- از یه درخت نزدیک جایی که بودم هستش. ‫- مرسی.

‫- کسی می‌خواد؟ ‫- نه، من نمی‌خوام، ممنون.

‫همونطور که تو ایمیلم گفتم،

‫یه نیمکت تو پارک سنت مارگارت نصب کردیم، ‫تو باغ آرامش‌ش.

‫همون باغ آرامشی که اونجا دارن، ‫و یه مبلغ قابل توجهی هم...

‫- اریکا: قابل توجه. ‫- کمک مالی کردیم. آره.

‫به خیریه سلامت روان.

‫- یه موضوعی... ‫- یه موضوعی که خیلی برات مهمه، درسته؟

‫چیش خنده‌داره؟

‫- اوه، هیچی. ‫- آهان، باشه.

‫خب، آره، ‫منظورم اینه که واقعاً باغ قشنگیه.

‫- هانا همیشه بچه‌ها رو می‌بره اونجا. ‫- آره، درسته.

‫منظورم فقط این بود ‫که آدم‌هایی هستن که دارن رنج می‌کشن

‫و تو نمی‌تونی طوری زندگی کنی انگار ‫اونا نیستن و بهشون کمک نکنی.

‫اگه همه این کارو می‌کردن، ‫دنیا چه شکلی می‌شد؟

‫مثل همین دنیا!

‫هه! بامزه بود.

‫- مرسی، لنی. ‫- تو با بابات رفتی اون پارک؟

‫نه.

‫- جای خوبیه. ‫- اریکا: آره.

‫درست کنار برکه اردک بارتون.

‫پناهگاه. ‫پناهگاه اردک بارتون.

‫آره، نمی‌دونم، آنی. یه جورایی ‫یه خاطره‌ای از مامان و بابا اونجا دارم.

‫فکر نمی‌کردم مامانو یادت بیاد.

‫- یادم میاد. ‫- باشه.

‫آره. این...

‫فقط به نظرم خیلی یهویی و ناگهانیه.

‫باشه.

‫من نه ماه پیش اولین بار در این مورد بهت ایمیل زدم ‫و جوابی ازت نگرفتم.

‫میشه الان در موردش حرف بزنیم؟

‫حتماً.

‫اولین چیزی که باید بگم، مشخصه، ‫اینه که سال‌ها از مرگش گذشته

‫و ما الان اینجا زندگی می‌کنیم.

‫- اوه، آره، می‌بینم. ‫- آره، و خیلی وقته گذشته و...

‫آنی: ببخشید، این چه ربطی ‫به موضوع داره؟

‫کریس: خب، فکر می‌کنم باید این موضوع رو پشت سر بذاریم، ‫و تو هم همینطور.

‫- آنی: اون پدرمونه. ‫- کریس: آره.

‫و برادر من.

‫و من... منم دوستش داشتم.

‫می‌خوام این قضیه رو تمومش کنم، آنی.

‫نمی‌خوام خاکسترها از خونه بیرون برن.

‫ببخشید، منظورت چیه؟

‫نمی‌خوام پخششون کنیم.

‫می‌خوام تو خونه‌ش بمونن، ‫جایی که خودش می‌خواست باشه.

‫فکر نکنم می‌خواسته اینجا باشه.

‫می‌خواسته؟

‫آنی: این شوخیه؟

‫نه، منظورم این نیست...

‫گوش کن، باید یه کاری ‫باهاشون بکنیم.

‫نمی‌خوام اینجا باشن، ‫دور و بر ما وقتی داریم بچه‌هامونو بزرگ می‌کنیم.

‫نمی‌تونه تو زیرزمین باشه.

‫تو نمی‌تونی برای همه تصمیم بگیری ‫که چه اتفاقی برای پدرمون بیفته.

‫- باید بچه‌هاش تصمیم بگیرن. ‫- گوش کن، فکر می‌کنم باید این قضیه رو پشت سر بذاریم.

‫- من نمی‌خوام پشت سر بذارمش. ‫- آره.

‫- چی بهت گفتم؟ ‫- چی بهش گفتی؟

‫گوش کن، ما داریم یه شروع تازه رو تجربه ‫می‌کنیم و من نمی‌خوام اونا اینجا باشن.

‫و می‌بخشی که این موضوع قابل بحث نیست.

‫تو چی فکر می‌کنی، ایزی؟

‫- من یه جورایی حس می‌کنم که... ‫- آنی.

‫یه اتفاق وحشتناک برات افتاد ‫وقتی نوجوون بودی.

‫- چی...؟ ‫- ما حس می‌کنیم، به عنوان بخشی از این شروع تازه،

‫خیلی مهمه که آزادش کنیم.

‫- اریکا: شما دو تا، هر دو والدین‌تون رو از دست دادین. ‫- ما می‌دونیم چی شده.

‫- اون فقط داره سعی می‌کنه کمک کنه. ‫- رفیق، بهتره دیگه بریم.

‫- لنی، کفشاتو بپوش لطفاً. ‫- می‌شه فقط...؟

‫- می‌خوای چیکار کنی؟ ‫- آره، مردم منتظرن.

‫اِم... کاری که من می‌خوام بکنم اینه که...

‫یه لحظه.

‫- ایزی: ببخشید، داری چی...؟ ‫- یه لحظه.

‫فکر کنم این یه راه حل خوبه.

‫لنی: کریس، این کارت خیلی عجیبه!

‫خب، باشه، فکر کنم این حدود ‫یه سوم خاکسترها باشه.

‫نمی‌خوای من برات تصمیم بگیرم، ‫پس پیشنهاد می‌کنم که اینا رو بهت بدم

‫و بعد تو می‌تونی ‫هر کاری می‌خوای باهاشون بکنی.

‫- ببخشید، می‌شه نذاریش روی میز؟ ‫- چی؟

‫بابا رو، روی میز ما، ببخشید.

‫می‌شه برش داری؟

‫می‌خوام خواهش کنم ‫که بابا رو تقسیم نکنیم.

‫می‌خوام کنار هم بمونه، لطفاً. ‫می‌خوام تو خونه بمونه.

‫آنی، نمی‌ذارم دوباره همه رو ‫با مشکلات خودت بکشونی پایین...

‫متاسفم کریس، ‫اون نمی‌خواد این کارو بکنه.

‫پس نظرت عوض می‌شه، درسته؟ ‫فردا یه منطق دیگه پیدا می‌کنی.

‫- گذاشتنش تو یه کیسه قراره... ‫- کریس، این فقط یه چیز نمادینه.

‫- و این واقعاً مهمه. ‫- آره، حتماً.

‫من تو ماشین منتظر می‌مونم، رفیق.

‫باشه، الان این کارو نمی‌کنیم.

‫- ممنونم. ‫- کریس.

‫- نه، من می‌خوام همین امروز این کارو بکنم. ‫- کریس!

‫باید این قضیه رو پشت سر بذاریم، لطفاً.

‫متاسفم، آنی.

‫سال‌هاست که هیچ خبری ازت نبوده ‫و عالیه که الان اینجایی

‫ولی نمی‌تونی همین‌طوری یهویی پیدات ‫بشه و قوانین شخمی از خودت عَلَم کنی.

‫لابد تو قانون می‌ذاری؟

‫آره.

‫آره. یکی باید این کارو بکنه.

‫و تو خیلی واضح نشون دادی که نمی‌خوای ‫هیچ ربطی به این خانواده داشته باشی.

‫چون خانواده... چی گفتی؟ ‫«یه ساختاریه که به قتل منجر می‌شه»؟

‫- من هیچوقت اینو نگفتم. ‫- گفتی. به ایزی پیامک دادی.

‫در واقع اینجوری نیست... آخه این چه گه‌بازییه؟

‫من داشتم به این واقعیت اشاره می‌کردم

‫که آدمای بیشتری داخل خانواده آسیب می‌بینن ‫تا بیرون از اون.

‫- این، مثلاً، یه واقعیت محضه. ‫- واقعاً؟ درسته؟

‫من می‌گفتم تو یه قاتلی.

‫- اوه، مرسی. ‫- شماها همه‌تون می‌شینین پیامک‌های منو می‌خونین؟

‫- اونا همش در مورد تو حرف می‌زنن. ‫- لنی، میتینگ نیا.

‫اریکا: کریس!

‫باشه، قبوله. قبوله، من تنها می‌رم، ‫اگه همه فکر می‌کنن این بهترین کاره.

‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- سعی کردم تو رو هم دخیل کنم، آنی.

‫حله؟ سعی‌مو کردم.

‫من دارم می‌رم. همه منتظرن.

‫- اریکا: می‌تونم باهات صحبت کنم لطفاً؟ ‫- لنی: منم بیام، یا...؟

‫هر طور خودت می‌خوای، لنی. از حمایتت ‫ممنون می‌شم. منم داره دهنم سرویس میشه.

‫اریکا: می‌تونم یه کلمه باهات حرف بزنم؟ ممنونم!

‫باشه، خیلی خب.

‫اشکالی نداره، لنی. ‫چرا تو ماشین منتظرم نمی‌مونی؟

‫باشه؟

‫شرمنده.

‫حله.

‫- می‌خوایم چیکار کنیم؟ ‫- نمی‌دونم.

‫اون می‌خواد چیکار کنه؟ مثلاً تنهایی وایسه ‫و خاکستر بابا رو یه جایی توی بوته‌ها پخش کنه؟

‫- نه، یه نیمکت هست. ‫- می‌دونستم تو هم داری به همین فکر می‌کنی.

‫اون واقعاً از دست این خونه ‫و این، مثلاً، پنجره خاصش شاکیه.

‫آنی: مثل آکواریومه!

‫- اوه، دلم برات تنگ شده بود. ‫- منم دلم برات تنگ شده بود!

‫خب، پس... پس...

‫اگه هر دومون بگیم می‌خوایم خاکسترا ‫اینجا بمونه، نمی‌تونن این کارو بکنن.

‫اگه هر دو تا بچه اون خدا بیامرز بگن نه، ‫نمی‌تونن این کارو بکنن.

‫ولی، آنی، من یه جورایی می‌خوام ‫خاکسترا از خونه بره بیرون.

‫چی؟

‫منظورت چیه؟

‫ایزی، نمی‌تونیم پخشش کنیم. ‫اون موقع دیگه رفته.

‫- تو خوبی؟ ‫- آره، عالیم.

‫- عالیه، آنی. خیلی خوشحالم... ‫- اون می‌دونه داره چیکار می‌کنه.

‫آنی، تو الان اینجایی، خب؟

‫راستش فکر می‌کنم پخش کردنش ‫می‌تونه آرامش‌بخش باشه،

‫اونوقت می‌تونیم ‫سال‌ها اینجا آرامش داشته باشیم.

‫- من اون موقع اینجا نیستم. ‫- خدای من، لطفاً اینو نگو.

‫- چرا برگشتی اینجا زندگی کنی؟ ‫- چون مجانیه و اینا، مگه نه؟

‫- این دلیل خوبی نیست. ‫- چرا؟

‫- چون باید زندگی خودتو بکنی. ‫- آره، دارم زندگی خودمو می‌کنم.

‫این زندگی منه.

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫- خدای من، داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫- تو حواست به پله‌ها باشه.

‫لازم نیست... اوه، آخه این گه بازیا چیه!

‫آنی، شما دو تا کسخل دیوونه شدید. ‫فکر نمی‌کنم این چیزی رو حل کنه.

‫اوه، خدایا! آنی! بابا رو نریز زمین!

‫- آنی، خواهش می‌کنم. ‫- نمی‌دونم کجا بذارمشون.

‫وقتی بیاد پایین ‫من باید چیکار کنم؟

‫اوه، *****! *****!

‫- ایزی، میای؟ ‫- آره.

‫برو دیگه!

‫- ببخشید؟ ‫- من چیزی نگفتم.

‫داشتم فکر می‌کردم قبلاً ‫اینجا یه اتاق جدا بود.

‫آره! اتاق غذاخوری.

‫بابا هیچوقت ازش استفاده نمی‌کرد. می‌گفت مال آدمای مهمه ، ‫ولی نمی‌دونستیم منظورش کیاست.

‫آره، برداشتن دیوار ‫واقعاً عملیات پیچیده‌ای بود.

‫چون باید، خب، ‫با فولاد نگهش داری،

‫زیرسازی کنی، کف طبقه بالا رو، ‫تا یهو نریزه پایین.

‫گوش کن، آنی، واقعاً متاسفم. ‫اون...

‫نمی‌دونم اون چی بود.

‫امیدوارم اینجا برات جای خوبی ‫واسه استراحت و ریکاوری باشه.

‫- ما واقعاً نیتمون خیره... ‫- من خیلی خسته‌ام.

‫میشه برم بالا دراز بکشم؟

‫البته، آره. ‫میتونی تشریف ببری اتاق ایزی، اگه اشکالی نداره؟

‫- اوه، آره، عالیه. ‫- خب، می‌دونی کجاست دیگه.

‫آره.

‫- اینا وسایل بابامه؟ ‫- آره، من آوردمشون بالا!

‫- فکر کردم شاید... ‫- این چادر منه!

‫کریس برام خریدش.

‫بعد از اینکه بابام فوت کرد.

‫توی جنگل برپاش کردیم.

‫خاکستردان بابامو بردیم اونجا ‫و باهاش خوابیدیم.

‫باشه.

‫وای، بهترین چیزی بود ‫که می‌شد باهاش روبرو شد.

‫من فقط اتاق ایزی رو برات چک می‌کنم.

‫مطمئن شم تمیزه ‫و چیزی اینور اونور نیفتاده.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫آنی... هنوز اینجاست؟

‫طبقه بالاست.

‫من... می‌خوام یه مشروب باز کنم.

‫- تز: خب، من که همیشه پایه‌ام. ‫- اریکا: باشه، یه کم زوده، ولی...

‫- دارم چایی درست می‌کنم... ‫- نه، ممنون. اون کجاست؟

‫- تو اتاق تو. ‫- تنها؟

‫خوب پیش رفت؟

‫آ-آره.

‫آره چی؟

‫ام... خاکستری نبود.

‫- چی؟ ‫- خب، ما رسیدیم اونجا.

‫کریس خاکستردانو باز کرد ‫و هیچی توش نبود.

‫- چی؟ ‫- ولی کلی آدم اونجا بود.

‫از محل کار کریس

‫و هانا و تز.

‫همه‌مون اونجا وایساده بودیم ‫و بعد وقتش رسید،

‫ولی چیزی که گُه‌ش زد بالا این بود ‫که اون همینطور ادامه داد.

‫- اوه، خدای من. ‫- همین‌طور وانمود می‌کرد انگار خاکستر هست!

‫اونم فقط به همه زل زده بود.

‫هانا سعی می‌کرد جلوی خنده بچه‌هاشو بگیره!

‫- اون کجاست؟ ‫- اون چیزی گفت؟

‫نه، چند نفر از همکارای کریس ‫گفتن: «حالت خوبه؟»

‫- اون کجاست؟ ‫- همین الان گفتم تو اتاق توئه!

‫- تو اتاق من نیست. ‫- فکر می‌کنی دارم دروغ میگم؟

‫می‌شه تو خونه من صداتو بیاری پایین؟

‫لنی: پیداش می‌کنم!

‫کریس: رفیق، می‌شه چند تا لیوان بیاری؟

‫اریکا: صبر کن.

‫- من می‌تونم انجامش بدم. ‫- دست منه.

‫میشه بدی به من، لطفاً؟

‫- چی؟ من می‌تونم بازش کنم. ‫- دفعه قبل چوب پنبه‌اش خراب شد.

‫- ها، آره! خراب کرد. ‫- نه، خرابش نکردم!

‫نمی‌خوام دوباره چوب پنبه رو ‫از تو بطری دربیارم.

‫وااااای!

‫میشه دست از دروغ گفتن برداری؟

‫- ایزی، یه کم شراب می‌خوای؟ ‫- آره.

‫این شراب لامصب خیلی معرکه‌س، کریس!

‫اون تو اتاق خواب شماست.

‫- کریس: چی؟ ‫- نه، تو تخت شما خوابیده.

‫- اوه، من بهش گفتم دراز بکشه. ‫- تو تخت ما؟

‫- آره. خب گمونم. ‫- چیکار باید بکنم؟

‫- برو بیدارش کن. ‫- نه.

‫- آره. ‫- آره، برو بیدارش کن، لنی.

‫- من دیگه بهتره برم، رفیق. ‫- نه، بمون. تز، بمون.

‫می‌خوام کلی غذای الشامی سفارش بدم.

‫- بمون. بمون. ‫- الشامی؟

‫- آره. ‫- اوه، حالا شد یه چیزی.

‫- من میرم میگیرمش! ‫- نه، می‌گیم بیارن.

‫- جَلدی میرم، جَلدی میام. ‫- کریس: تِری!

‫تز: جدی میگم، رفیق، مهمون من.

‫یه کم حالم بده. ‫فکر کنم بهتره برم بالا.

‫همینجا بمون.

‫خب.

‫اریکا: خوابیدی؟

‫- خوابیدم! بالاخره. ‫- نخوابیده بودی؟

‫نه، من واقعاً نمی‌خوابم. ‫آره، خواب از من متنفره.

‫هر روز صبح ساعت ۵ بیدارم، ‫هر اتفاقی هم بیفته.

‫چی پوشیدی؟

‫- غذا سفارش دادیم. ‫- اوه، من سیرم، راستش.

‫چطور پیش رفت؟

‫بیا بشین، آنی.

‫- ایزی، خوبی؟ ‫- این چه وضع عنیه، آنی؟

‫- هی. ‫- هی.

‫چیکار کردی؟

‫اوم...

‫- نمی‌دونم، من، اوم... ‫- لنی: خوبی؟

‫- می‌شه اونو خاموش کنی، لطفاً؟ ‫- آنی: من باهاش اکیم.

‫تو باهاش اکی؟

‫- آره. ‫- خاکسترا کجان؟

‫اریکا: کریس، صبر کن.

‫- دوباره حالت بده؟ ‫- نه.

‫هوم؟

‫داری دارو مصرف می‌کنی؟

‫- لازمه به اون یارو زنگ بزنم؟ ‫- کریس، می‌شه بس کنی؟

‫دکتر جیمیسون، ‫یا ترتیب اونم دادی؟

‫- می‌شه در مورد اون حرف نزنی؟ ‫- اون دکتر وقت تلف کردن بود!

‫- داری چی میگی؟ ‫- من پول یه روانپزشک خیلی گرون رو دادم.

‫- ازت نخواستم. ‫- کریس، بس کن!

‫- اوه، تو هم دست داری تو این قضیه؟ ‫- ایزی: آره.

‫آنی: نه، تو نیستی.

‫- تو کاره‌ای نیستی. ‫- فقط اجازه بده. من باهاتم، خواهش می‌کنم.

‫- اینجان، آنی؟ ‫- اریکا: خدای من، داری چیکار می‌کنی؟

‫- وای! ‫- داری چیکار می‌کنی، کریس؟

‫اینجا یه داروخونه کامل داری! ‫اینا واسه چی‌ان؟

‫- ام... خوشبوکننده دهانن. ‫- کریس: اوه، واقعاً. آها.

‫- دهنتو، وای! ‫- ایزی: بس کن!

‫این واقعاً حال بهم‌زنه، آنی. ‫این غذا انگار مال یه ماه پیشه.

‫- دهنت سرویس! ‫- گه توش حال بهم‌زنه!

‫تو دیگه عجب رویی داری حمال، می‌دونی!

‫باورم نمی‌شه تو اون ‫پارک خراب شده وایساده بودی و خبر داشتی!

‫- تو سر این گُه‌کاری کمکش کردی! ‫- داری چیکار می‌کنی؟

‫خاکسترا دست اونه! ‫خاکسترای لعنتی رو دزدیده!

‫چرا کسی باید این کارو بکنه؟ ‫چرا تو این کارو کردی؟

‫اون اینجا مرد، باید همینجا بمونه.

‫- منظورت چیه اینجا مرد؟ ‫- اون بیرون بین درختا خودکشی کرد.

‫خفه شو.

‫آنی: نمی‌دونستی؟

‫اریکا: من می‌دونستم.

‫- فکر کردی نمی‌فهمن؟ ‫- لنی، برو بالا، لطفاً.

‫- نه. چی، خودکشی؟ ‫- نه، لنی. داره دروغ میگه.

‫- چند سالت بود؟ ‫- شونزده.

‫- اریکا... ‫- آنی: من پیداش کردم.

‫داشت لبخند می‌زد.

‫- نه، هیچ لبخند مبخندی در کار نبود. ‫- چرا؛ بود.

‫کریس، تو می‌دونی که می‌زد. ‫اوه، خدای من، یادت نیس؟

‫باد خیلی شدیدی میومد.

‫نمی‌تونستم باهات تماس بگیرم. ‫کلاً صبح نبودی.

‫آنی، خاکسترای برادرمو بده به من.

‫نه.

‫کجان؟ هوم؟

‫- آخ! ‫- ایزی: کریس.

‫گفتی میتونن تو خونه بمونن. ‫این عن بازی رو تمومش کن!

‫- دستتو بکش، کریس! ‫- بس کن!

‫بس کن! مامان، بگو بس کنه!

‫بگو بس کنه! کریس، بس کن!

‫بس کن! دست اون نیست! ‫خاکسترها اونجا نیست، کریس!

‫طبقه‌ بالان، من دیدمشون!

‫- نیستن، کریس. ‫- برو بیارشون. تو خودِ فتنه‌ای!

‫تو نیومدی.

‫وقتی تو نیستی، ‫اتفاقای وحشتناکی میفته.

‫متاسفم، آنی. ‫واقعاً، واقعاً متاسفم.

‫- برو بیرون. ‫- آنی: کریس.

‫اگه از شرشون خلاص شی، من میمیرم.

‫از خونه‌م برو بیرون!

‫برو بیرون! برو بیرون!

‫باشه.

‫آنی، نرو، لطفاً.

‫لطفاً، آنی، دوباره این کارو نکن.

‫آنی؟ آنی، نکن.

‫- آنی، فکر کردم بهتر شدی. ‫- لنی: اون چادره؟

‫اون نمیتونه بیرون بخوابه، کریس.

‫- لنی: کمک میخوای؟ ‫- آنی: نه، ردیفم.

‫- لنی: بیرون خیلی سرده! ‫- گوربابای خاکسترها.

‫فراموشش کن، ‫اگه به اون کمک میکنه مهم نیست...

‫لنی: کریس، چرا این کارو میکنی؟ ‫داری دیوونه بازی در میاری.

‫ببین، شاید اگه یه جایی ‫تو اون ته باغچه باشه

‫- خاکسترها رو بذاریم، حالش خوب بشه. ‫- کریس: لطفاً فقط تنهام بذارید.

‫کریس، داری غیرمنطقی رفتار میکنی، فقط ‫بذار خاکسترها رو نگه داره. چیز مهمی نیست.

‫- لطفاً تنهام بذارید. ‫- کریس، داری بی‌انصافی میکنی!

‫- چرا چشمتو رو همه چی بستی؟ ‫- لنی، ربطی به اون خاکسترای سگ مصب نداره.

‫پس به چه عنی ربط داره؟

‫تز: واقعاً مجبور شدم کلی با خودم کلنجار ‫برم که قبل از رسیدن اینجا چیزی نخورم.

‫اریکا، هرچی تو منو بود گرفتم. ‫نزدیک بود نرسم چون...

‫- اون چادر قدیمیته؟ ‫- کریس: آره.

‫رفیق، چه خبره؟

‫نمیدونم.

‫- اریکا: مشکلی نیست. ‫- تو میدونی. کریس، که اون چیکار کرده؟

‫- ایزی: خفه شو، تز! ‫- باشه.

‫چیزی که اون میخواد ‫اینه که همه‌مون بهش زل بزنیم.

‫لنی: کریس، لطفاً. ‫مجبور نیستی.

‫- لنی، لطفاً دست از سرم بردار. ‫- رفیق، این چه عنیه؟

‫میشه با اون خاکسترا ور نری؟

‫داری دیوونه بازی در میاری!

‫فقط دستاتو بشور و بیا غذا بخور. ‫نذار دوباره درگیرش بشی.

‫اون خود فتنه‌س، تری، اون فتنه‌س.

‫رفیق، میدونی تهش به کجا میرسه. ‫میدونی به جهنم ختم میشه.

‫- حتی نمیتونستی... ‫- هی، تری! دهن گاله‌تو ببند!

‫"عررررررر!"

‫دَ هَـ نِ گا لَه تو بِ بَند!

‫کریس: نه. کافیه.

‫میرم یه دوری با ماشین بزنم

‫دیگه شورش رو درآوردی!

‫کجا رفت؟ ‫اونارو برد؟

‫تز: دارم بهت میگم، ‫یه انرژی منفی بدی این دور و بر هست.

‫الشامی (اسم رستوران) بودم و پرنده‌ها داشتن ‫همدیگه رو تیکه پاره میکردن که به چیپس‌ها برسن.

‫کلی پرنده داشتن ترتیب همو میدادن.

‫آنی، ببین، ‫میتونم ببرمت ایستگاه؟

‫یا هر جای دیگه؟

‫بلیطتو برات میخرم. هرچی.

‫اوه، خدای من.

‫نمیدونم چه اتفاقی داره میفته.

‫برو کنار!

‫آنی، خیلی متاسفم.

‫نمیدونم چی... ‫میتونم برات یه لیوان آبی/چیزی بیارم؟

‫لنی: آنی، نمیدونم ‫میخوای با کسی حرف بزنی یا نه.

‫یا لازم نیست حرف بزنیم.

‫فقط واقعاً فکر میکنم نباید ‫الان تنها باشی.

‫آنی، لازم نیست بری.

‫دیگه شورش رو درآوردین!

‫چیه؟

‫اگه میخواد اونجا چادر بزنه، ‫خب بذار بزنه.

‫اون لنگۀ باباشه.

‫تز...

‫ببینید بچه‌ها، کاری از دست ما برنمیاد.

‫باشه؟

‫پس، بهتره غذا بخوریم.

‫صد پوند خرج این کردم.

‫ایزی، کاری از دستت برنمیاد.

‫ما باید چیکار کنیم، اریکا؟ ‫تو این وضعیت از ما چه انتظاری میره؟

‫- مامان، چت شده؟ ‫- نمیدونم دیگه چیکار کنم، لنی.

‫پس، بیاین حرومش نکنیم.

‫لعنتی!

‫بهت میگم، تو الشامی بکش بکش بود.

‫نزدیک بود شاممون رو ‫اون پرنده‌های شخمی بدزدن.

‫این قضیه الشامیه، خب؟ ‫واسه خودش یه پا سازمانه، لنی.

‫منظورم اینه که، سیستم سلطنتی رو دیدی ‫انگار الشامی رو دیدی.

‫- عاشق بره‌شم. ‫- اوه، بره‌ش دیوونه‌کننده‌ست!

‫- یه چیز دیگه‌ست. ‫- آره.

‫گوش کن، اِ... ‫اریکا، من اینجا میمونم.

‫باشه، وقتی اومد باهاش حرف میزنم ‫و نمیذارم عن بازی دربیاره.

‫- واسه لنی گیاهی گرفتی؟ ‫- اِ... سوسیس.

‫وااااا!

‫- نه، براش یکم... یکم سالاد گرفتم. ‫- ای بابا، تری. ببخشید، لن.

‫گرسنه‌م نیست! ‫ببین، اون بیرون خیلی تاریکه.

‫بیخیال! من همسن تو بودم ‫دو دفعه شام میخوردم.

‫آآآآآ!

‫- هرچی بابا. ‫- اریکا: لنی...

‫نه، مامان! ریده شده توش.

‫تز: بیخیال، ایزی.

‫یه نوشیدنی بخور.

‫کشتارگاه!

‫پسسست!

‫واااا!

‫ببخشید، تو تا الان ‫اینجا چه غلطی میکنی؟

‫واسه اینکه رانندگی کنم ‫برم خونه زیادی مست بودم.

‫واسه همین، گفتم منتظر کریس بمونم، ‫کشیک بدم.

‫- نذارم گه‌بازی دربیاره. ‫- ببخشید، ساعت چنده؟

‫ساعت 4:30ئه.

‫صبر کن. اون پیام داده.

‫"زود برمیگردم."

‫تو اصلاً خونه میری؟

‫آره.

‫به خانمم زنگ زدم؛ اونم داشت ‫پتیاره بازی در می‌آورد، راستش.

‫- خب. ‫- رو همین حساب، اریکا گفت همینجا بخوابم، پس...

‫یه جای مخصوص ‫تو بهشت برای هانا هست.

‫- اگه بتونه از در رد شه! ‫- اوه، خدای من، تری.

‫نه بابا، واقعاً دوسش دارم.

‫اوه، ودکا!

‫اوم، ودکای مخصوص.

‫آره، بده بیاد.

‫حالم بهم خورد!

‫خب، خدافظـــــی!

‫میدونی اون دقیقاً مثل باباته؟

‫آره.

‫وقتی واقعاً داغون و بی‌پول بود، ‫اون نمیذاشت کسی بیاد ببینتش.

‫فقط اون بود و بابات ‫که تمام روز خودشونو حبس میکردن.

‫- تو احتمالاً به ندرت میدیدیش. ‫- من کوچیکتر بودم.

‫خدا بهت رحم کرده.

‫من تو خیابون اصلی میدیدمش ‫که سر پرنده‌ها داد میزد!

‫آره. هدفون داشت، انگار ‫میتونست بشنوه چی میگن.

‫اون حتی وقتی نوپا بود افسرده بود. ‫تو مدرسه...

‫تری، من چیزی فراتر از ‫اتفاقی‌ام که برای بابام افتاد.

‫باشه. آره، آره، متاسفم.

‫- میفهمم که دلت براش تنگ شده. ‫- من زیاد بهش فکر نمیکنم.

‫اوه، آها، پس برای همینه برگشتی ‫اینجا، آره؟

‫- نه. ‫- اوه. چرا؟

‫بگو دیگه، بهم بگو، بگو.

‫اوم...

‫از پس اجاره‌م بر نمی‌اومدم، آره.

‫به هرحال، از لندن متنفرم.

‫پر از آدمای پولدارِ شاده و...

‫آره، و تو تصمیم‌گیری هم ‫مشکل دارم.

‫- اوه، آره. ‫- و اینجا رو دوست دارم، دنج و راحته.

‫و میخوام برند لباسمو ‫از اینجا دوباره راه‌اندازی کنم.

‫- وای! ‫- چون من، انگار...

‫نمیدونم، فقط یه جورایی حس میکنم که...

‫وقتی کارای خودتو میکنی، ‫انگار یه مسیر خطی نیست.

‫و من این کارو میکنم که، مثلاً، ‫این لباسا رو از مغازه‌های خیریه میگیرم

‫- و یه جورایی روشون بافتنی کار میکنم. ‫- اوه، مثل بازیافت؟

‫نه، باکلاس‌تره.

‫خب، من اینا رو بیشتر ‫از اون پیژامه‌های دیگه‌ت دوست دارم.

‫تو پیژامه‌های منو ندیدی!

‫اوه، آهنگ باحال!

‫آره.

‫ببخشید، الان گوزیدی؟

‫رفتم اونور!

‫تو واقعاً این آهنگو گذاشتی ‫که راحت بگوزی؟

‫باشه، من الان میرم با آنی حرف بزنم.

‫میدونی اونجا چه خبره، ‫مگه نه؟

‫خب، با اون چادره.

‫چی داری میگی؟

‫خب، عموت رو لبه تیغه، مگه نه؟

‫بهش گفتم نذاره بیاد، ‫و اون تو صورتم تف کرد.

‫یه کصخل تمام عیار!

‫خب...

‫نه بابا، کل زندگیش کلاهبرداریه.

‫پس، کون لقش، آره؟

‫حس میکنم تو منظورمو میگیری، ایزی.

‫بیخیال، اون دوتا عین همن، ‫اندازه همدیگه بدن.

‫یه نوشیدنی به ما بده.

‫خب، من خوشحالم.

‫آره، من، تری. ‫خوشحالم که اینجایی.

‫من اینجا زندگی میکنم.

‫خب، تو زود یه پسرو پیدا میکنی، ‫سر و سامون میگیری، بچه دار میشی، از اینجا میری.

‫- نه... ‫- ولی خیلی خوش‌هیکلی، ایزی.

‫یالا، شاد باش. خوشحال باش.

‫فقط چون یکی خوش‌هیکله ‫معنیش این نیست که خوشحاله، هست؟

‫خب، باید باشه!

‫و اگه، منظور از "خوش‌هیکل" ‫سوال اینه که آیا من باهات برنامه کنم؟

‫آره.

‫و تو کدوم سیاره‌ای ‫این منو خوشحال میکنه؟

‫اوه... اوه، خدای من.

‫- نه، بیخیال. تو داشتی با من لاس میزدی. ‫- یا عیسی مسیح، تری!

‫من واقعاً نمیخوام کاری ‫باهات بکنم.

‫اینقدر معصوم‌بازی درنیار!

‫چون حوصلم سر رفته باهات لاس می‌زنم!

‫حوصله‌مو سر می‌بری. خیلی حوصله‌سر بری.

‫تز: آره، باشه.

‫نکن...

‫این روزا تو این مملکت هیچکی جنبه شوخی نداره.

‫فقط ولش کن. ‫میشه لطفاً بری بیرون؟

‫اوه، لعنتی!

‫ولی هنوز اوکی‌ایم دیگه، نه؟

‫من...

‫- اوه، بی‌خیال... ‫- تری، بس کن. فقط بس کن.

‫باشه.

‫ولی ببین، نباید اجازه بدی ‫باهاش تنها بمونه، فهمیدی؟

‫- تری، برو بیرون! ‫- یه بلای روانی سرش میاره... باشه!

‫پس منم تو ماشین می‌خوابم. ‫ای خدا!

‫انی؟

‫انی؟

‫انی!

‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.

‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.

‫انی، کدوم گوری بودی؟ ‫فقط بیا تو.

‫- کریس هنوز برنگشته؟ ‫- نه. انی، فقط بیا تو.

‫چرا لباسای بابا رو پوشیدی؟

‫اوم...

‫دوسشون دارم.

‫دلم براش تنگ شده.

‫آره، منم همینطور.

‫میدونی که مردم میگفتن بابا رو دیدن، ‫مثلاً، تو خیابون سر پرنده‌ها داد می‌زده؟

‫- خیلیا سر پرنده‌ها داد می‌زنن. ‫- ولی اونا نمی‌دونن چی دارن میگن.

‫می‌تونی دنبال عدالت باشی ‫بدون اینکه بلد باشی چطور بیانش کنی.

‫- بابا اونقدرام بابای خوبی نبود. ‫- من که اینجوری فکر نمیکنم.

‫- پس چرا همینجوری ولمون کرد رفت؟ ‫- کریس نگفت کجا میره؟

‫نه.

‫زود برمیگرده، چون به تز اس ام اس داده.

‫آنی، وقتی برگشت، شاید بتونیم...

‫...یه جوری درستش کنیم؟

‫نمیدونم، حداقل میشه یه تلاشی بکنیم؟

‫- هیچی تو این خراب شده درست کار نمیکنه! ‫- ها! حق الهی.

‫وای خدای من! پِرسی پیگز! (یه جور آبنبات) ‫آره!

‫معلومه، مورد علاقه کریسه.

‫ولی هی، به خاطر اون ازشون بدت نیاد، آنی.

‫پِرسی پیگ رو اذیت نکن.

‫بیا بریم.

‫چرا زندگی نمیتونه مثل پِرسی پیگ باشه؟

‫ببخشید!

‫حالت خوب میشه. هوم؟

‫نه، آنی؟

‫- دارم خیلی چیزها رو به یاد میارم. ‫- عالیه.

‫آره. من هیچ ‫وقت نمیتونستم چیزی رو به یاد بیارم.

‫چرا از کریس پول نمیگیری؟ اون خیلی پول داره.

‫- نه. ‫- اون واقعاً زیادی پول داره.

‫اگه ازش بخوای بهت میده. منظورم ‫اینه که، این کاریه که من میکنم. ببین، من...

‫خیلی چیزها ازش گرفتم

‫و بعضی ‫وقتا، با خودم میگم شاید نباید درخواست کنم

‫و بعدش می‌خوام ‫و اونم همین‌جوری بهم میده.

‫اون می‌خواد کمک کنه، انی.

‫خنده‌داره، من در واقع ‫خیلی زود رسیدم اینجا امروز صبح، حدود شش.

‫چی؟ کی؟

‫اینجا. اون بیرون بین درختا وایسادم ‫و خونه رو نگاه کردم.

‫فکر کنم همه‌تون خواب بودین.

‫آره، فوق‌العاده بود.

‫واقعاً حس کردم بابا اونجاست.

‫انگار که یه جورایی... ‫بالای سقف بود.

‫مراقب تو بود.

‫پس، از ساعت شش اون بیرون بودی؟

‫نه، بعدش رفتم گرگز (یه شیرینی‌فروشی زنجیره‌ای) ‫حدود چهار ساعت.

‫یه چیزی برات دارم.

‫- می‌تونی اینو نگه داری؟ ‫- آره.

‫- منتظر می‌مونی؟ ‫- آره، البته.

‫آره.

‫یه لیست از تمام خاطرات خوبی ‫که از خودمون دارم رو نوشتم.

‫حدود صد تاست. همشون خیلی ‫کوتاهن ولی فکر کردم شاید خوشت بیاد.

‫اوه، آره، توش نقاشی هم کشیدم.

‫یه هدیه‌ست.

‫ممنونم.

‫- نه، این برای توئه. ‫- اوه، ببخشید.

‫آره، حس کردم مراقبم بودی، انی.

‫واقعاً حس کردم.

‫دیدن اون چادر خیلی دیوونه‌کننده‌ست.

‫حس می‌کنم اون تابستون ‫فقط بازی ویدیویی می‌کردیم.

‫و، مثلاً، تو و کریس ‫اون موقع‌ها همیشه خندون بودین.

‫- حس می‌کردم شما پدر و مادرم هستین. ‫- ما بازی ویدیویی نکردیم.

‫- نه، فکر کنم کردیم. ‫- نه، نکردیم. تو خوب یادت نمیاد.

‫آره، خب، فکر کنم هیچوقت واقعاً ‫درباره اون زمان حرف نمی‌زنیم.

‫مگه نه؟

‫می‌تونی بگی حدوداً چند شب ‫تو و کریس تو اون چادر خوابیدین؟

‫انی؟

‫چرا رفتی؟

‫اون واقعاً مدرسه خوبی بود.

‫ایزی: می‌دونی که دوستت دارم.

‫حالا، می‌دونی که دوستت دارن، انی.

‫می‌دونی.

‫اوه، لعنتی! انی.

‫- کریس... ‫- اوه.

‫- اومدی تو. ‫- آره.

‫- بیرونش ننداز، کریس. ‫- ایزی، برو بخواب.

‫نه، می‌تونیم فقط در موردش حرف بزنیم، ‫سه نفری، لطفاً.

‫انی: اشکالی نداره.

‫ایزی: تو خوبی؟

‫آره، برو بخواب.

‫باشه.

‫یه حالیه.

‫واقعاً می‌خوای اون درختا رو قطع کنی؟

‫آره. واسه خاطر نور.

‫بابا اونا رو کاشته بود.

‫نه. بابای ما کاشت، پدربزرگت.

‫- خب، حسابی داغونش کردی. ‫- آره.

‫یهو بدجوری ازش متنفر شدم.

‫هی، تو...؟

‫تو اونو کشیدی، یا کار ایزی بود؟

‫اوم...

‫آره، نه، اون کار منه.

‫اون یکی کار ایزی بود.

‫و این تو بودی.

‫- چی، اون قلبه؟ ‫- آها.

‫یا عیسی مسیح!

‫من کی بودم؟

‫ممنون.

‫لطفاً الان برو، انی. ‫فقط برش دار و برو.

‫- چرا می‌خوای از شرش خلاص شی؟ ‫- فقط دارم سعی می‌کنم از سر بگذرونمش.

‫تو دیگه... حسش نمی‌کنی؟

‫حس؟ حتماً.

‫آره. هر روز.

‫اون با کاری که کرد ‫همه چیزو مسموم کرد،

‫و من هیچوقت نمی‌تونم ببخشمش.

‫خب، من می‌تونم.

‫کریس...

‫- من میخوام که اون اینجا باشه. ‫- یا خدا!

‫تو گفتی اون همیشه اینجا می‌مونه، ‫قول دادی.

‫- داری چی میگی؟ ‫- تو قول دادی اون اینجا باشه.

‫گفتی خاکسترش تو خونه می‌مونه

‫و اگه لازم داشتم می‌تونستم باهاش حرف بزنم.

‫- نه، نگفتم. ‫- آره، گفتی.

‫انی، تو بچه بودی. احتمالاً ‫یه چیزی گفتم که فقط بهت اطمینان بدم.

‫- ولی اون اینجاست. ‫- نه.

‫- آره، هست. ‫- اون اینجا نیست، انی.

‫تو هم حسش کردی.

‫بعد از اینکه مرد.

‫به نوبت این کارو می‌کردیم.

‫کف اون چادر می‌نشستیم!

‫و ما...

‫...باهاش حرف می‌زدیم.

‫کریس، ما بدجوری ادای اونو درمیاوردیم.

‫به نوبت، و تو منو بغل کردی، ‫مهربون بودی.

‫اون یه اشتباه بود. ‫ناراحت بودم، درست فکر نمی‌کردم.

‫خواهش می‌کنم، انی، دارم سعی می‌کنم پیش برم.

‫- خب، پس چرا برگشتی؟ ‫- چی؟

‫چرا داری اینجا زندگی می‌کنی؟

‫کریس، تو پول داری، ‫می‌تونی هر جایی زندگی کنی.

‫چرا داری ‫تو خونه‌ی برادر مرده‌ت زندگی می‌کنی؟

‫- چون این خونه‌ی منه. ‫- پس، من چرا اینجام؟

‫- چرا ازم خواستی بیام؟ ‫- من نخواستم، اریکا خواست.

‫انی، گوش کن، متاسفم.

‫باشه؟

‫متاسفم.

‫متاسفم که تو رو فرستادم ‫به اون مدرسه.

‫می‌دونم که بهت آسیب زدم.

‫می‌دونم که زدم، ‫ولی کار درست رو انجام دادم.

‫و سعی کردم بهت پول بدم.

‫- من پول تو رو نمی‌خوام. ‫- سعی کردم مراقبت باشم.

‫خواهش می‌کنم، انی.

‫دارم یه زندگی جدید شروع می‌کنم.

‫یه فرصت دارم.

‫تو باید می‌رفتی.

‫جدی، چرا؟

‫من عموی توام.

‫تو بچه برادرمی.

‫من کار درست رو کردم، انی!

‫آره، قسمتی که نمی‌فهمم اینه که اون تابستونی ‫که بابام مرد تو خیلی خوشحال بودی.

‫اصلاً به پول اهمیت نمی‌دادی.

‫می‌خندیدی!

‫کریس، یادت میاد می‌خندیدی؟

‫شیطون بودی.

‫حتی وقتی ناراحت بودی، شیطون بودی.

‫لعنتی، چقدر شبیهشی!

‫لعنت بهت، انی.

‫لعنت بهت!

‫- لعنت بهت. ‫- من چرا اینجام؟

‫ ... چون...

‫...اون تابستون اینجا با تو ‫آخرین باری بود که من زنده بودم.

‫اونا می‌دونن چقدر عجیبی؟

‫ ... نه. نه.

‫نه، فکر کنم فقط تو می‌دونی چقدر عجیبم.

‫و من می‌دونم تو چقدر عجیبی.

‫همه می‌دونن من چقدر عجیبم.

‫خب، می‌تونیم ادامه‌ش بدیم؟

‫ها-ها، باشه.

‫باشه.

‫باشه.

‫بسه، بسه.

‫دخلمون اومد؟

‫آره، شاید.

‫نه، من زنده‌ام، مگه نه؟

‫نه، آره، تو زنده‌ای.

‫- چیکار کنیم؟ ‫- نمی‌دونم، انی.

‫اوه، لعنتی!

‫- به ایزی میگه؟ ‫- هان؟ اوه.

‫انی.

‫نه، نگام نکن.

‫شاید...

‫فکر کنم بدی نیست برم بدوم.

‫اوه، ... بیرون خیلی تاریکه.

‫یا... یا یه پیاده‌روی.

‫آره.

‫اریکا: اون گوشی تزه.

‫- هان؟ ‫- من باید، ... پرده‌ها رو انتخاب کنم.

‫هنوز این کارو نکردیم.

‫تز هی میگه باید طوسی رو انتخاب کنیم، ‫ولی به نظرم اشتباه می‌کنه.

‫خواهش می‌کنم. اریکا، خواهش می‌کنم، نگام کن.

‫چند ساعت دیگه، ‫می‌تونیم یه نگاهی بندازیم و ببینیم.

‫اریکا، بهم بگو چیکار کنم.

‫لنی شنا داره. ‫تو باید ببریشون.

‫اریکا، خواهش می‌کنم، من...

‫چیکار کردی؟

‫هان؟

‫انی همین الان خاکستر رو بهم داد ‫و می‌خواد پخششون کنه.

‫- چیکار کردی؟ ‫- من...

‫ایزی: تو خوبی، انی؟

‫ببخشید، اوم... اوم...

‫انی الان راضیه که خاکستر رو پخش کنیم.

‫- از شرشون خلاص نشدی؟ ‫- نه، نشده.

‫انی، کی این تصمیم رو گرفتی؟

‫همین الان.

‫- مطمئنی نمی‌خوای نگهش داری؟ ‫- لطفاً دوباره منو بیرون ننداز.

‫- اریکا... ‫- انی، هیچکس قرار نیست تو رو بیرون بندازه.

‫- لابد خیلی احساس می‌کنی کنار گذاشته شدی، ایزی. ‫- چی؟

‫از خواب پاشو بابا! نمی‌بینی؟

‫- جلوی چشمات داره اتفاق میوفته. ‫- انی: کریس...

‫- فکر می‌کنی داشتن چیکار می‌کردن؟ ‫- اریکا.

‫فکر می‌کنی هردوشون داشتن چیکار می‌کردن؟ ‫من دیدمشون.

‫من دیدمشون.

‫ایزی: راسته!

‫مگه نه؟

‫دوباره داری بهم دروغ میگی؟

‫اوه، کُه‌ترین قسمتش اینه که ‫من احساس گناه می‌کنم.

‫فقط این نگرانی دائمی رو دارم ‫که کار اشتباهی کردم.

‫- همه‌ش درباره توئه، انی، و زندگی تو. ‫- کریس: ایزی، صبر کن.

‫- نه! نه! تو، کریس، خفه شو! ‫- صبر کن.

‫منم دلم براش تنگ شده!

‫اون بابای منم هست!

‫اون بابای منه.

‫من فقط می‌خوام زندگیمو بکنم.

‫تو دیگه خیلی خودخواهی، انی.

‫خدایا، همین الان فهمیدم ازت خوشم نمیاد.

‫میرم خاکسترشو پخش کنم.

‫هوا داره روشن میشه.

‫کریس: ایزی.

‫ایزی.

‫دوستت دارم.

‫دوستت دارم.

‫دوستت دارم.

‫یه چیزی بگو.

‫انی...

‫من...

‫من باید با همسرم تنها صحبت کنم.

‫دیگه حسش نمی‌کنم.

‫- اریکا، من... ‫- تو منو تباه کردی، کریس.

‫- صدای داد زدن ایزی رو شنیدم. ‫- اریکا: هی، لنی.

‫هیچکس داد نمی‌زد، من بودم. ‫دستم خورد به میز.

‫مامان، چی شده؟ ‫کریس، چه خبره؟

‫اوه، هیچی، لنی. هیچی.

‫- انی هنوز تو چادره؟ ‫- لنی، من گشنمه.

‫می‌خوام چند تا تخم‌مرغ درست کنم. کمکم کن، ‫چند تا تخم‌مرغ از یخچال بیار؟

‫- اریکا، خواهش می‌کنم... ‫- املت، آره همینو درست می‌کنیم.

‫لعنتی

‫لنی، تو بمون.

‫لنی: انی؟

‫مردم میگن یه چیزایی هست ‫که نمی‌شه بخشید، ولی ما می‌بخشیم.

‫همیشه این کارو می‌کنیم.

‫ما همه جور چیزی رو می‌بخشیم ‫که نباید ببخشیم.

‫اریکا: نمی‌دونم این کار با ما چیکار می‌کنه.

‫اگه بتونیم این کارو بکنیم.

‫لنی؟

‫لنی؟

‫لنی: انی.

‫مامان.

‫اریکا: انی!

‫- انی، نه! ‫- مامان، کمکش کن، لطفاً.

‫- انی! انی! ‫- مامان، نمی‌دونم چیکار کنم.

‫- خواهش می‌کنم، مامان! ‫- انی!

‫نگام نکنین، خواهش می‌کنم.

‫گفتم نگام نکنین.

‫نه، نگام نکنین، خواهش می‌کنم.

‫خواهش می‌کنم، نگام نکنین.

‫نگام نکنین!