Original subtitles

Eens, ver hiervandaan, vond er een wonderbaarlijk sprookje plaats

in een wereld van ijs en sneeuw, die bekend stond als Winterland.

Het was een prachtige wereld, geregeerd door 'n wijze koning,

die geliefd was bij zijn volk.

Het leven in het met sneeuw bedekte land was zwaar maar vredig.

Het volk was gelukkig.

De enigen, die het afgelegen land bezochten, waren kooplieden,

die de elementen trotseerden met nieuws en waar uit andere landen.

Maar zij waren niet gewend aan de noordelijke levensstijl.

Waarom komen hier niet meer mensen? 't Is zo vredig.

Het is gedaan met de vrede.

We moeten 't dorp proberen te halen. Ze halen ons in.

Dat houdt ze wel op afstand.

De koning van Winterland regeerde al vele jaren in zijn rijk.

Hij had geen zoon, maar drie dochters waarvan een de troonopvolgster was.

Hij communiceerde met de dieren,

en regeerde hen met dezelfde wijsheid, die hij zijn volk toonde.

Welkom.

Beste kooplieden, welkom in Winterland.

Hopelijk hebben de wolven jullie netjes ontvangen.

De hele troep kwam ons tegemoet. Wat een welkomst.

Goed. Ze gehoorzamen mij, net als al m'n trouwe onderdanen. Gaat u mee?

Lekker. We bevroren bijna onderweg. -Ja, het was ongelofelijk weer.

Overal in mijn rijk ligt schone, verse sneeuw. Maar hier...

Mijn dochters. -Is dit voor ons?

We brengen u de groeten uit het zuiden.

U heeft vast mooie spullen bij u. -Absoluut.

Het zal niet meevallen, alleen met twee van zulke...

Ja, bijna al m'n onderdanen gehoorzamen me.

Kijk dit eens. O, wat leuk.

Dat is een aansteker. Zo vasthouden.

Hallo.

M'n jongste dochter. Ze lijkt sprekend op wijlen mijn vrouw.

Is er iets tussen al die mooie spullen, dat je wilt hebben?

Heeft u een schilderij met bloemen?

Alstublieft. -Dank u.

Wie wil er nou zoiets hebben?

Beste maan, beste wolven. Vader, zusters.

Ik hou van jullie allemaal. Maar ik wil ook de muziek horen.

En de bloemen zien, en de kleuren van de zomer.

En ik verlang naar iemand om mee te praten.

Iemand die mijn gedachten begrijpt.

En die mijn dromen wil delen. Ik weet dat je ergens bent.

Ik doe alles om je te vinden.

De prinses wist niet, dat de plaats die ze in haar schilderij zag

echt bestond. En de mooie, jonge prins, die ze zag lopen

door de boomgaard in haar fantasie, haar zou komen halen.

Ze zal in een mooie tuin wonen. Hij zal haar komen halen...

Maar in een vorm, die niemand zou verwachten.

Ver in het zuiden lag Zomerland, 'n warm en altijd vruchtbaar land.

Maar ondanks al dit goeds, hing er 'n donkere wolk boven het rijk.

Het volk rouwde om hun dode koning en vreesde 'n mooie, maar boze heks,

die het koninkrijk bedreigde. De troonopvolger, prins Valemon,

kwam thuis om z'n moeder te troosten en z'n rechten op te eisen.

De koning is dood, lang leve de koning.

Gaat het, moeder?

Mijn zoon, de tijd van rouwen is voorbij.

Jij bent nu koning. Je moet net zo goed en wijs zijn als je vader was.

Breng je volk vrede en voorspoed. -Ik mis hem.

Was hij maar hier om me te adviseren. Maar ik zal m'n best doen.

Deze ketting kreeg ik van je vader. Nu is hij van jou.

Om aan degene te geven, die je tot je bruid kiest.

Geef 'm aan haar van wie je houdt, en je bent voorgoed aan haar verbonden.

Mijn lieve Valemon. Eindelijk ben je de koning.

Mijn koning.

Met mij aan je zijde zul je de sterkste koning zijn.

We zullen de wereld veroveren, helemaal tot aan Winterland.

En onze kinderen zullen na ons regeren.

Mijn koninkrijk is 'n vredig rijk. En jij zal nooit mijn bruid worden.

Wijs je me af? -Ik wil de wereld niet veroveren.

Dan verander ik je voor zeven jaar in een grote, wilde beer.

Alleen bij middernacht word je mens. Geen vrouw zal je bruid worden.

Wie houdt er nou van zo'n beest? Maar niemand mag je zien als mens.

Als dat gebeurt, ben je voorgoed van mij.

Niemand kan zonder liefde leven, en zeker geen omgetoverde prins.

Dus Valemon reisde wanhopig naar Winterland om iemand te zoeken,

die een ijsbeer kon liefhebben en begrijpen.

Goedemorgen, prinses.

Kom, we vertrekken.

Dag, vader. -Wees voorzichtig.

Je kunt me niet vangen. -Let maar op.

Wees niet bang.

Hallo, vader. -Waar is je zuster?

Dat weet ik niet.

De prinses is alleen in het bos. Ga haar zoeken.

Ja, Sire.

Kom, mannen. De prinses is verdwenen. Snel.

Waarom ben je zo boos?

Omdat ik geen ijsbeer ben.

Ik ben de koning van�

Het zuiden.

Ik ben omgetoverd. -Wat is dat?

Wat mooi.

Ik kan 'm alleen geven aan degene met wie ik trouw.

Jij bent het. -Ga nu naar huis.

Ik kom je over drie dagen halen.

Niet vergeten...

Waar kom jij in hemelsnaam vandaan? Wat is er gaande in dat bos?

Was je daar niet bang? -Waarvoor zou ik bang moeten zijn?

Ik ontmoette een mooie, witte beer, die geen echte beer is.

Hij is een omgetoverde koning. Hij is vriendelijk en zachtaardig.

En ik mag hem. -Een koning? Een witte beer?

Wat bazel je? Hij wil je alleen maar hebben voor z'n volgende maaltijd.

Hij wil met me trouwen. -Hij?

Je bedoelt h�t. Het is een ijsbeer. -Ik zei u dat hij omgetoverd was.

Onzin, daar geloven we niet in. Wij zijn hier niet bijgelovig.

Omgetoverd... Jij bent degene die omgetoverd is.

Ik wil u iets laten zien.

Vader, kijk. Hij gaf me deze ketting.

En hij komt me over drie dagen halen.

We jagen hem terug naar de noordpool, waar hij thuishoort.

Zien jullie hem?

Vader, u begrijpt het niet.

Begrijpen? Ik ken je nu al 17 jaar. Wie begrijpt jou beter dan ik?

Laat me mijn eigen weg gaan. Ik moet u verlaten, vader.

Nee. Die vervloekte beer.

Ik laat hem mijn dierbaarste dochter niet van me afnemen.

Maar vader, u heeft nog steeds mijn zusters.

Die twee zijn veel te zelfingenomen.

Die geven niet om een oude koning, die z'n laatste jaren alleen slijt.

De wolven geven me 'n boodschap door.

Ze zeggen, dat er vandaag geen witte beer in het bos is. Misschien morgen.

Blijf de wacht houden. Ik vertrouw die beer niet.

O nee. Jij blijft hier. Begrijp je dat niet?

Vader, snel. Ze hebben de witte beer gezien.

Jij moet hier blijven. -Laat me gaan.

Wees niet zo dom.

Ten aanval.

Voorzichtig.

Rustig.

Hij is woest. Da's niet zijn schuld. -Niet zijn schuld? Hoe bedoel je?

Hij wil ons allemaal verslinden. Het is een gevaarlijk beest.

Laat me met hem praten. -Geen denken aan.

Hoor, hij gromt niet meer.

Alle dieren gehoorzamen mij. Dat zal hij ook doen.

Maar hij is geen dier.

Klim op mijn rug.

Ben je gelukkig? -Nee, ik ben boos.

Ga naar huis en laat ons met rust. -Jij bent niet dezelfde.

Ik kom morgen terug.

Hoe zou je zonder de sneeuw kunnen leven? Hij is schoon, wit en mooi.

En hij maakt mensen wijs en sterk.

Hij maakt ons sterk, maar hij kan ons ook koud maken.

Uw hart is niet warm en open voor me.

Ik word nooit gelukkig, als ik niet met m'n geliefde kan zijn.

Was alles maar zo eenvoudig als sneeuw.

Ogen goed openhouden, mannen.

Houd jullie posities.

Kijk. Daar.

Ik reken voorgoed met die beer af.

Waar is de gouden ketting?

Stop. Doe hem geen kwaad.

Ben je gelukkig? -Ik was nog nooit zo gelukkig.

Goed, dan kunnen we nu naar huis.

Stop daarmee, vader. U verslijt de vloer.

Begrijpen jullie het dan niet?

Natuurlijk wel.

Ik benijd haar echt, dat ze in 't bos moet slapen met een ijsbeer.

Luister, luister. Al mijn vogels en dieren in het bos.

Luister naar me. Dit is jullie koning.

Ik wil over mijn dochter horen, die naar het zuiden is gereisd.

Alles hier is zo mooi en groen. -Dit is mijn land.

Moeten we nog ver reizen? -We zijn gauw thuis.

Wat een heerlijke koude dag.

Had ik maar nieuws over jullie zus.

Geen zorgen, ze kan maar ��n keer opgegeten worden.

Dag.

Koning Valemons onderdanen wisten, dat als hij 'n vrouw vond,

die zeven jaar bij hem zou blijven, de vloek zou opgeheven worden.

En dan zou het koninkrijk vrij zijn. Blij en opgelucht

verwelkomden ze hun koning, samen met zijn mooie, jonge bruid.

Kom vlug. De koning heeft een bruid gevonden.

Wat is ze mooi.

't Nieuws ging snel dat Valemon terug was. Maar niet iedereen was blij.

De koning was blij dat hij weer in Zomerland was, maar verdrietig

omdat z'n bruid zware tijden wachtten. De heks wou niet verliezen.

En hij sidderde bij de gedachte welk kwaad ze nog meer in petto had.

We zijn thuis. -Precies zoals ik me had voorgesteld.

Wat is het mooi.

Wat is er, vader? -Er is nieuws over jullie zuster.

Ze lieten het bos en de sneeuw achter zich,

en trokken zuidwaarts, verder zuidwaarts en nog verder zuidwaarts.

Wat een ramp.

Ze kwamen bij een groot, mooi slot. Het ligt in een zee...

�van bloemen.

Misschien is die grote, witte beer dan toch een koning.

Voor de prinses was Valemons slot de vervulling van haar wildste dromen.

Het was omgeven door beschuttende bomen, 'n vijver en 'n bloementapijt.

Opeens wist ze, dat dit de plaats was die ze haar hele leven had gezocht.

Hier zul je voortaan wonen.

Wat moet ik hier doen? -Op mij wachten.

Ik kom bij middernacht terug.

Maar terwijl de prinses rustig sliep op haar kamer, was ze niet alleen.

Valemons moeder was niet zo machtig als de heks, maar ze kon wel toveren.

Ze had zich onzichtbaar gemaakt om haar naasten te beschermen

tegen de boze toverheks.

Wat dapper van haar om met hem mee te gaan.

Wie bent u? -Ik ben koning Valemon, je man.

Elke avond om middernacht word ik weer man.

Maar niemand mag m'n gezicht zien v��r de vloek opgeheven is.

Anders blijf ik in de macht van de heks, en blijf ik voorgoed de hare.

Mijn arme Valemon.

Mijn moeder verdween, nadat ik was vervloekt.

Waar ze ook is, ik weet zeker dat ze je probeert te helpen.

Soms is het net of ze naast me staat, zodat ik haar kan aanraken.

Een jaar ging voorbij, en elke nacht bezocht Valemon zijn bruid.

Maar hij ging altijd weer v��r dageraad.

Zijn hart was altijd bedroefd, zelfs bij de vrolijkste gebeurtenissen,

want hij kon die momenten nooit met zijn geliefde delen.

Bedtijd.

Zo, kleintje, nu moet je slapen. En u moet ook slapen Mylady.

U moet sterk blijven.

Kijk. Hij praat.

Goede vangst. -Vader.

Ik ben grootvader geworden. M'n dochter heeft een kind gekregen.

Wat fantastisch.

Ik ben grootvader�

Ik ben grootvader.

Laat het werk maar liggen. We gaan feestvieren.

Valemons moeder kwam aldoor in de slaapkamer om te kijken

of de vrouw en de baby veilig waren. Ze wist dat de heks zich wou wreken.

En ze wilde haar zoon en familie beschermen, koste wat 't kost.

Wat een lief kindje.

En toen kwam de dag, die de koningin-moeder zo vreesde.

Ze voelde hoe het kwaad buiten het slot toenam.

In een wanhopige poging om het kind te redden, nam ze het uit de wieg

en hulde het in een cape van beschermende onzichtbaarheid.

Zo. Dus ik moet jou bedanken, omdat je dat kind voor me hebt gebaard.

Maar ik haat je gewoon te erg.

Jammer dat ik geen macht over je heb. Maar dit kind is nu van mij.

Kom mee, kleine duivel.

Raak haar niet aan. Verdwijn. -Dit kan niet. Dit zet ik betaald.

Verdwijn, zei ik. -Je wint nu, maar Valemon is van mij.

Waar is mijn kind? Wat heb je met mijn kind gedaan?

Mevrouw. -Wat is er gebeurd?

Probeer het te begrijpen.

Valemon, ons kind is verdwenen.

Maak je geen zorgen, m'n liefste. We krijgen haar gauw terug.

Alles komt in orde, dat beloof ik je.

Eens is deze vloek ten einde.

De dieren zeggen dat 't belangrijk is. Ze hebben nieuws over jullie zus.

O nee.

M'n kleinkind is verdwenen.

Geen pijn duurt eeuwig. En de pijn van de prinses vervaagde met de tijd.

Al gauw was ze weer zwanger.

Kom vlug, het is zover. -We zijn hier, kom maar met ons mee.

Nu moet jullie moeder slapen.

Ondanks de vreugde over de nieuwe tweeling,

pijnigde de verdwijning van haar dochter de prinses nog steeds.

Terwijl ze rustte, vroeg ze zich af of ze haar ooit zou terugzien.

De koningin-moeder wist, dat ze niet kon rusten. Het kwaad lag op de loer.

Blijf hier, Mylady.

Deze keer was de heks er niet.

Wat is er met onze kinderen gebeurd?

Maanden gingen voorbij, en de prinses was ontroostbaar over haar verlies.

Tot op een dag... -Twee mannen, die u willen spreken.

Majesteit.

Wij zijn gezanten van uw vader, de koning.

Hij stuurt u 'n geschenk en vraagt of u hem gauw komt bezoeken.

Hij gebood ons het voorzichtig te behandelen. Hij pakte het zelf in.

Terwijl de prinses langzaam de pelzen verwijderde, speculeerde ze over

wat haar vader haar gezonden had, dat zo'n goede bescherming vereiste.

Het kostbare geschenk deed haar denken aan de liefde van haar familie

waardoor het ijs rondom haar hart smolt.

En meer dan wat dan ook wilde ze hen weerzien.

Het is sneeuw...

Echte sneeuw.

Ga naar je vader, m'n liefste. Maar blijf niet te lang weg.

De vloek wordt gauw opgeheven. Beloof me ��n ding.

Als je zusters je een cadeau aanbieden, neem het dan niet aan.

Welkom thuis, mevrouw. -Dank u.

Kun je niet naar hem kijken als hij slaapt?

Hij komt pas, als al 't licht uit is, en dan is het te donker.

En 's ochtends is hij weg.

Waarom mag je hem dan niet zien?

Misschien is hij te lelijk. -Of misschien is z'n gezicht groen.

Wat het ook is, hier heb ik iets dat het mysterie oplost.

Een snelle blik, terwijl hij slaapt. Niemand komt erachter.

Ondanks haar belofte aan Valemon, nam ze 'n cadeau van haar zusters mee.

Eenmaal thuis, was de wens om haar mans gezicht voor 't eerst te zien

zo overweldigend, dat ze de verleiding niet kon weerstaan

de aansteker en de kaars bij de eerste gelegenheid te gebruiken.

Wat heb je gedaan? De vloek zou over drie maanden opgeheven worden.

Nu moet ik met de heks trouwen. -Wacht.

Valemon is van mij, van mij, van mij.

Kom, kinderen, we hoeven niet meer te schuilen. Ga jullie moeder helpen.

Toen de prinses inzag dat haar man nu met de heks moest trouwen,

verloor ze alle begrip voor de realiteit. Ze rende het bos in.

Wanhopig op zoek naar 'n spoor van hem.

Valemon, Valemon.

Volg ons. Deze kant op.

Hierboven.

Arme ziel. Kom hier, en warm jezelf op.

Je bent drijfnat. Je zal 't wel koud hebben.

Kom.

Ging koning Valemon deze kant op? -Ja, hij kwam eerder vandaag voorbij.

Dan ga ik meteen verder. -Nee, nee, nog niet.

Eerst moet u nieuwe kleren hebben.

Als u koning Valemon wilt inhalen, moet u eerst eten.

Ik weet niet wat te zeggen. Dank u.

Deze heeft u nodig om de berg van de heks te beklimmen. Wees dapper.

Als u op de top bent, is daar iemand die u helpt.

Met de magische schaar en het laken op de rug, en de magische schoenen

aan haar voeten, begon de prinses meteen aan de gevaarlijke klim

naar het slot van de heks. En ze was gewaarschuwd:

De schoenen mochten niet nat worden.

Met dat in gedachten besteeg de prinses voorzichtig de gladde berg.

Als ze zou doodvallen, zou de zege van de heks compleet zijn.

Wie je ook bent, je komt niet verder. Hier mag alleen koning Valemon komen.

Ik ben zijn vrouw.

Mevrouw, goddank. U bent net op tijd. De bruiloft is morgen.

Waar? -Daar.

Kom.

Trek deze aan. Snel, voor de heks ons ziet.

Waar is koning Valemon? -Opgesloten in de toren.

Hoe gaan we hem redden? -Geen idee. Ik moet 'm eerst spreken.

Natuurlijk. Wij, die hier werken, zijn gevangenen uit Zomerland.

En wij zullen u helpen. Maar de heks mag u niet herkennen.

U moet staan en lopen als een jongen. Zo.

Ja, dat is goed.

Kunt u me nu bij de koning brengen? -Ik moet nu terug naar de heks.

Maar maak u geen zorgen. Ik zal de koning zeggen dat u hier bent.

Dank u.

En nu voegen we er wat slangengif aan toe.

Welkom, heer en meester.

Ik ben vereerd door de uitnodiging en woon met plezier de bruiloft bij.

En ik wil ontzettend graag ceremoniemeester zijn.

Dank u, meester. Wat 'n grote eer.

Hoe wil je dat ik gekleed ga? In welke vorm zal ik verschijnen?

Zoals men u al duizenden jaren kent.

Je bedoelt�

Zo?

Ja, mijn heer, mijn meester.

U bent zo mooi. -Jaja. Zo is het wel goed.

En wat ben je aan het maken? -Ach, gewoon 'n brouwseltje.

Een druppeltje kwaad, zo u wilt. Om de gasten in de stemming te brengen.

Nee, nee, m'n beste. Wees voorzichtig.

Niet vergeten: te veel kwaad vernietigt het kwaad.

Eerlijk gezegd geef ik de voorkeur aan 'n eenvoudig maar lekker diner

met wat bijzondere wijnen.

Natuurlijk, meester. Zoals u wenst.

Ik weet dat hij veel eleganter en mooier is dan ik.

Daar moet iets aan te doen zijn.

Ik wil die schaar hebben. -Hij werkt alleen voor mij.

Sta op. Ik wil dat je een trouwjurk voor me maakt en kleren voor Valemon.

Kom mee.

Als ik kleren voor koning Valemon moet maken, moet ik 'm meten.

Kom mee.

Geef hem 'n plaats om te werken, en breng hem bij de koning.

Een jongen...

Zo te zien moet je haar geknipt worden.

Je bent veel te laat, liefje.

Is ze hier? -Ja, ze wil de bruiloft verhinderen.

Wat doe jij hier? Verdwijn.

Ik weet dat je liever een ander zag. Maar drink eerst dit lekkere drankje.

Drink op. Het zal je goed doen.

Niet slecht. -Het zal je gevoelloos goed doen.

Ik voel me zo... -Moe, mijn liefste?

Welkom, ga je gang. Meet hem. -Hij moet ook de kleren passen.

En dan mag hij niet slapen. -Laat dat maar aan mij over.

Ik zag dat ze de koning iets gaf, waardoor hij in slaap viel.

En dat doet ze zeker ook de volgende keer dat je hem bezoekt.

Waar maakt ze dat drankje? -In de toren. Altijd in de toren.

Ik kan je helpen daarin te komen.

Dit was het gevaarlijkste ogenblik voor de prinses.

Ze kende 't gevaar dat haar in de toren wachtte.

Maar ze had 'n besluit genomen. Niets op aarde

kon haar ervan weerhouden haar geliefde Valemon te bevrijden.

U bent er bijna.

Goed gedaan.

Je hebt 't nooit begrepen, m'n beste Valemon.

De waarheid is, dat ik je boze zijde ben.

Als we ��n zijn, maken wij de perfecte mens. Een echte koning.

Die de wereld zal regeren.

En nu is het tijd om iets kwaads te bereiden. Niet te veel.

Maar genoeg om die stomme meid af te schrikken.

Wees voorzichtig, zei mijn meester. Te veel kwaad vernietigt het kwaad.

Een beetje van dit, een druppeltje van dat.

En tenslotte...

Perfect.

Nu een heleboel van dit.

En genoeg van dat.

En te veel van dit.

En wees vooral niet voorzichtig.

Eens zien wat dit met je boze plannen doet.

Godzijdank, je ving het. Maar je haar...

Wat zit er in die fles? -Een toverdrankje, dat u kwaad doet.

U mag het niet drinken. -Goed. Bedankt voor de waarschuwing.

Verdwijn. -Ja, mevrouw. Meteen, mevrouw.

Wat is er met zijn haar gebeurd?

Drink dit, liefste.

Z'n haar is wit geworden.

Ik wist niet dat hij zo oud was.

Lekker. Wie hebben we daar? De brutale kleine noorderling.

Leg de kleren op het bed, dan pas ik ze zelf wel.

Raak me niet aan met die vieze pootjes van je.

Nu klink je als een man, die de hele wereld kan regeren.

Wij zijn een geweldig paar, liefste.

Verdwijn.

Geniet van je boze gemoed, terwijl ik het bruiloftsbanket voorbereid.

Ik wou dat ik 'ns echt voedsel kreeg. Ik heb genoeg van die aardwormen

en pannen vol met spinnen en slangen.

Wie wil er een lekker glas wijn?

Geef mij die karaf en 't tafelkleed. -Maar ik ben de enige die�

Genoeg. Goed... Dan mag jij het banket organiseren.

Ja, graag. -Waarom zou je dat willen doen?

Ik dacht, misschien willen koning Valemon en u

liever gewoon voedsel en wijn in plaats van spinnen en slangen.

Misschien heb je gelijk. Het zal mijn meester ook plezieren.

Het is u gelukt. Ze trapte erin.

De heks stuurde uitnodigingen naar alle boze windstreken op aarde.

Alle boze wezens, die ze kende, waren uitgenodigd om het paar te huldigen.

Jaloerse trol.

Ik zei je, die is van mij, dus geef hier�

Dank je.

Bedienden, schenk de wijn in.

Het is tijd voor het speciale brouwsel.

Schenk dit in koning Valemons glas.

Proost.

Stop.

We moeten op de meester wachten. Heer en meester, we zijn klaar.

Vrienden.

We zijn hier vanavond bijeen om goed en kwaad in de echt te verenigen.

En zolang goed en kwaad naast elkaar bestaan,

is er een redelijke balans.

Wij en onze diensten zullen altijd nodig zijn.

Daarom wil ik een dronk uitbrengen op deze eeuwige balans.

Laten we ons glas heffen.

Proost.

Het heeft een vage nasmaak van...

Ik ben vast op het verkeerde feest beland.

Excuseer me.

Het was allemaal tevergeefs.

Het nieuws over de dood van de heks gaf meteen reden tot feest

in het hele koninkrijk. Maar nergens was de vreugde groter-

dan tussen de honderden gevangenen, die zij in haar boze macht had gehad.

Dankzij de moed en de liefde tussen de prinses en koning Valemon

kon het gelukkige gezin noordwaarts reizen voor een blijde re�nie.

Zijn we er bijna? -Ja, mevrouw.

Geen wolven vandaag.

Ze komen eraan. Waar heb ik nu m'n kroon gelegd?

Daar is ie.

Welkom, m'n beste schoonzoon. -Dank u.

Vader?

Wat is het fijn om je weer te zien.

Welkom thuis.

Mag ik mijn moeder aan u voorstellen?

Fijn dat u gekomen bent. -Graag gedaan.

Dit is onze opa. -Wie hebben we hier?

Ogenblik. Ik heb een verrassing voor jullie.

Hier ben ik. Zijn jullie klaar? -Majesteit�

Niet nu. Straks.

Kom mee.

Ik wil jullie iets laten zien.

Er was eens een mooie, jonge koning, die in een ijsbeer was veranderd.

En een mooie prinses werd verliefd op hem.

Ik kom eraan.

Er was eens een koning, die drie kleindochters had.

Maar dat is 'n ander verhaal. Behalve het einde dan.

Dat is altijd hetzelfde:

En ze leefden nog lang en gelukkig.

www.broadcasttext.com rip & revisie: Nordicflix 2023