Original subtitles

1.57 UUR

Hebben we hier afgesproken?

Ja, hier hebben we afgesproken.

Zie je al iets?

Nee.

Je vraagt je wellicht af waarom we...

midden in de nacht bij het hoofdkantoor van Williams staan.

Formule 1 draait 24 uur per dag...

en tijdens raceweekends...

brengen teams continu nieuwe onderdelen van de fabriek naar het circuit.

Het is een sport waarin elke seconde telt.

Williams moet een cruciaal onderdeel afleveren...

bij de GP van Spa...

en snel ook.

Daarom maakten wij er een race van.

Logischerwijs neem ik één helm mee...

in de trein met James.

Thomas neemt de andere mee in een auto.

Waar zijn die helmen?

Dertien uur tot de sprintkwalificatie...

en wij zijn 645 km verwijderd van Spa.

Dit wordt kantje boord.

Elke seconde hier vergroot de kans dat geen van ons op tijd is.

Ik snap jullie bezorgdheid, want jullie gaan met het ov.

Het slechtste vervoersmiddel dat er is.

Ik red het wel. Ik heb een auto.

Heb ik vermeld dat het een snelle auto is?

En ook nog een heel dure.

Dit is de Pagani Utopia Roadster.

Hij kost 3,1 miljoen euro.

Het is een hypercar die van nul tot 100 gaat...

Boeien, hij is sneller dan een trein.

Het is de perfecte machine om me naar een zekere overwinning te leiden.

Hij is geweldig...

maar hij zal de trein niet verslaan.

We zullen zien.

VK - BELGIË - FRANKRIJK

De strijd om de eer zou zich uitstrekken over drie landen.

Onze race begint bij Williams HQ...

op het Engelse platteland...

dwars door Frankrijk...

helemaal tot aan het circuit in Spa, België.

De finish is het hoofd van formule 1-coureur Alex Albon.

En met die tikkende klok...

moesten wij z'n helm afleveren...

voordat de sprintkwalificatie zou beginnen.

13 UUR TOT DE SPRINTKWALIFICATIE

Tijdens het wachten...

heb ik de spelregels opgesteld.

Regel één:

'Team Auto', dat ben jij...

'mag niet met de trein.'

Regel twee:

'Team Trein', dat zijn wij...

'mag niet met de auto.'

Is dat alles?

Gelukkig heb je ze opgeschreven.

Trouwens, hier is geen treinstation.

Dus jullie zijn de pineut.

Dat wilde ik even melden.

Hier gaan we. Bedankt.

Bedankt.

Goed. Ik ben Team Blauw.

En wij?

Sorry.

Dag.

Francis? - Oranje.

Succes, Thomas.

Rot op, jullie. - Niks succes.

Het is een hypercar.

Deze kant op? - Ja, lopen.

Eerste versnelling.

Parkeerrem.

Luister toch eens.

Ruimteschip klinkt zo cliché, maar toch.

Ga opzij.

Geen tijd om van de Pagani te genieten.

Ik verlaat Williams.

De race begint.

Hoe ver is het station?

In 1964 was station Wantage Road om de hoek...

maar dat ging dicht.

Het is nu niet 1964.

Die fietsen zijn toch niet voor ons?

Jawel.

Nu is het dichtstbijzijnde station Didcot Parkway.

Hoe ver is dat?

Iets minder dan 15 km.

Waar zijn de versnellingen?

Je hebt trapondersteuning.

Nieuw voor mij.

Volg mij.

Die ondersteuning is niet slecht.

Vijftien kilometer?

Makkie.

Heb je ooit je verkeersdiploma gehaald?

Nee, maar ik heb jou.

Waarom de Pagani Utopia?

Simpel, hij heeft een tank van 85 liter.

Die is enorm.

Dus een groot bereik.

Hij heeft ook een 852 pk, twin-turbo V12...

vlak achter mij.

Dit type auto wint races.

Even voor de duidelijkheid.

Thomas rijdt in een hypercar met tig pk's.

En wij op rottige fietsen.

Weet je wat Sir Chris Hoy vroeger deed voor een race?

Wat dan?

Hij at baksoda...

omdat alkaline de effecten van melkzuur neutraliseerde.

Heb je baksoda?

Nee.

We rijden nu langs de Great Western Main Line.

We naderen Didcot.

Terwijl James en ik ons eerste van vele treinstations naderden...

had Thomas een aanzienlijke voorsprong opgebouwd...

en scheurde nu door de Home Counties.

Lege snelweg...

volle tank...

en een race.

Dertig minuten na vertrek...

en met een flinke dosis zadelpijn...

arriveerden we eindelijk op het station.

STATION DIDCOT PARKWAY

Bevrijd de helm.

Kostbare lading.

Hoewel Thomas een grote voorsprong had...

had Francis een troef achter de hand.

Ik heb een gunst gevraagd.

We gaan nu naar de historische kant van het station.

Is dit de Francis Bourgeois rodeloperbehandeling?

Hoor je het geluid van die Napier-turbo's?

Moet je dat zien.

Het is niet waar.

Je hebt geen trein geregeld.

Hier staan twee klassieke Klasse 50-locomotieven.

Ik heb geregeld dat deze beesten...

ons eenmalig, non-stop, in één keer...

naar St. Pancras International in Londen brengen.

Kijk eens aan.

Wat nu?

Nu wordt het menens.

Vanaf hier is het alleen snelweg naar Dover.

Ik heb alles wat m'n hartje begeert.

Ik heb tuimelschakelaars.

Ik heb de mooiste handgeschakelde versnellingsbak ooit.

Ik zit op voortreffelijk leer...

in een buitengewoon luxe cabine.

Hij ziet eruit als een chique cocktailbar.

Zo wil je reizen.

We starten op.

We starten op?

Wat betekent dat?

Luister.

Bijna 100 km per uur.

We zijn van nul naar 100 gegaan in zo'n 20 seconden.

Hoe snel gaat dit ding?

Vroeger gingen ze 160 km per uur, nu niet meer dan 120.

Thomas rijdt niet langzaam.

Mag ik je ergens aan herinneren? - Ja.

Als ik dit niet had geregeld...

dan zouden we nog altijd fietsen.

Ja. Je hebt gelijk.

Zet hem op, Klasse 50.

Luister naar de symfonie.

Ik luister. Ik ben om.

Net een versnellende helikopter.

Dat was mooi, hè?

Al deze geluiden...

Het is muziek.

De soundtrack van spoorwegliefde.

Hallo?

Thomas, hoe gaat het?

Wat is dit? Hallo?

Hoor je dat? - Ja, ik hoor dat.

Waar zijn jullie?

Dat is het geluid van acht turbo's.

English Electric 16CSVT-muziek, schat.

Ja, wat hij zegt.

Hoezo acht turbo's? Waar zijn jullie?

We zitten in een Klasse 50.

Klasse 50.

We hebben je overtroefd qua motorstatistieken.

Jouw motor is klote.

Sorry. Wat bedoel je met we zitten in een locomotief?

Je koos de verkeerde vijand.

Ik heb Francis Bourgeois bij me...

en hij regelde een privétrein.

Jezus, dat klinkt niet als een passagierstrein.

Dit grenst aan valsspelen.

De Klasse 50 werd destijds vooral gebruikt voor passagiersvervoer.

Dus dit is, min of meer, een passagierstrein.

Waar ben jij nu?

Ik ben 105 km van Dover.

Ik ga als een speer.

Sorry. Zijn jullie overweldigd...

doordat jullie in een locomotief zitten...

en daarom niet horen wat ik zeg?

Het gaat erom dat we geen verkeer voor ons hebben...

en we gaan 120 km per uur...

wat 10 km per uur meer is dan jij.

Mijn god. Jezus.

Sorry, het geluid van onze turbo's is overweldigend.

Ik kan je slechts succes wensen...

en tot snel.

Thomas mag dan op kop gaan...

maar onze regels waren duidelijk.

Hij mocht niet met de trein gaan...

wat betekende dat hij zo flink vaart zou verminderen.

De afslag voor de Kanaaltunnel.

Die neem ik niet.

Ik neem een ferry.

Vergeet dat maar.

Ik neem wel een tunnel.

Deze.

Ramen dicht.

Allemachtig.

Er zijn daar een paar dingen gebeurd.

Eén: Ik hoorde het ongelooflijke geluid dat deze auto maakte in de tunnel.

Twee: Ik verloor de controle...

en scheet in m'n broek.

Ealing Broadway.

HET KANAAL

Terwijl Thomas Dover naderde...

reden James en ik richting Londen...

voor de volgende etappe van onze race.

We naderen St. Pancras, dus moeten we onze spullen pakken.

STATION ST. PANCRAS INTERNATIONAL, LONDEN

We moeten gaan.

Goed.

We hebben het gered.

Het gebeurt niet vaak dat je twee 50's ziet op de sporen van St. Pancras.

Het is een race.

Genoeg foto's. Kom mee.

We verlieten Francis' nostalgische treinenfantasie...

en liepen het station door de 21e eeuw in...

op weg naar de veel modernere, heel veel snellere...

Eurostar.

Vooruit.

De race wacht op niemand.

Ik zie de witte kliffen van Dover.

DOVER, ENGELAND

Het negende wereldwonder, denk ik.

We zijn er. Op naar de ferry.

Laat de tweede etappe van de reis beginnen.

KAARTVERKOOP

VERTREK

Ik heb het gered.

Eerst gaan de vrachtwagens aan boord.

Als we niet snel gaan...

halen we de kwalificatie niet.

Ik wil mijn helm zien op Alex Albon.

Dat klonk raar.

Een team dat al in Spa was, was Williams.

NEGEN UUR TOT DE SPRINTKWALIFICATIE

Hun leger aan monteurs en ingenieurs was hard aan het werk...

om Albons auto klaar te maken voor de sprintkwalificatie.

Dat betekende, kort gezegd...

dat we snel het Kanaal moesten oversteken.

Deze kant op.

Boarden.

Hier gaan we.

We gaan aan boord.

Dit is niet slecht.

Ruimer dan een trein.

Met nog tien minuten tot vertrek...

verspilde Francis geen tijd...

en greep de kans...

om mijn treinkennis op te vijzelen.

Wanneer je de 373's op snelheid ziet passeren...

maken ze een specifiek geluid.

Je hoort...

en dan...

Ik kan je dat geluid laten horen.

Perfect.

Hier gaan we.

Fase drie van ons plan.

Vooruit.

Toen wij Londen achter ons lieten...

was Thomas al een eind over het Kanaal...

cruisend op een constante 32 km per uur.

Maar omdat de Eurostar een stuk sneller gaat dan dat...

NOG ACHT UUR

konden wij op ons gemak...

wat bijkletsen.

Trackatlas.

Een uitgebreide atlas van het Britse spoornetwerk.

Geweldig om voor het slapengaan te lezen.

Er is een term onder spoorwegfanaten...

voor iets dat 'een rode pen' is.

Ze pakken een boek...

en ze highlighten...

het spoor waarop ze hebben gereden.

TWEE POND, VIJF MINUTEN

Fijn dat je me dit laat zien...

terwijl we Thomas inhalen.

Hier word ik blij van.

Nog geen uur...

na vertrek uit Londen...

bereiken James en ik het vasteland van Europa.

We razen nu verder...

met een duizelingwekkende snelheid van 300 km per uur.

CALAIS - FRANKRIJK

We zijn Thomas voorbijgeraasd.

Hij is helemaal daar.

We wilden je laten weten...

dat we al diep in Frankrijk zijn.

Wat bedoel je met 'diep in...'. Hoe?

Snelheid, vriend.

Brussel is op een steenworp afstand nu.

Dus jullie zijn een heel land voor op mij.

In een Pagani rijden is vluchtig.

Maar dat meneer Albon de helm draagt die wij hem brengen...

zal vereeuwigd worden...

in de geschiedenis van de Formule 1.

Zodra ik van de ferry af ben...

zal ik alles doen om dat te voorkomen.

Gelukkig lag de Franse kust nu op een steenworp afstand.

Als een man van mijn woord...

was het tijd om m'n belofte na te komen.

Eindelijk van de ferry af.

Even wat tijd inhalen.

Mijn god.

Nu de Pagani korte metten maakte met Frankrijk...

kreeg ik de kans...

om de Utopia eens goed te bekijken...

bij helder daglicht.

Het is een beetje...

veel.

Het is alsof je AI vraagt een Pagani te genereren...

en vervolgens vraagt om hem nog Pagani-achtiger te maken...

en dat nog eens 60 keer herhaalt.

Dit is het resultaat.

Het is gewoon veel.

Maar het beste aan een Pagani is dat ze dit ding customizen...

met alles wat je hartje begeert.

Als je stoelen van alpacawol wilt, dan kan dat.

Als je wilt dat de stoelen worden gemaakt van Gucci-tassen, dan kan dat.

Ik hoorde zelfs dat een klant diamantstof in de lak wilde.

Je betaalt ervoor.

De vanafprijs is drie miljoen euro.

Ik denk dat als je vraagt om lak met diamantstof...

alpaca, Gucci-stoelen...

in de Pagani Utopia Roadster...

dan wil je waarschijnlijk...

veel land bezitten...

met olie in de grond.

We zijn de grens al over.

Ja? - We zijn in België.

We gaan nu echt als een speer.

Zullen we even naar de helm kijken?

We zijn hier toch.

Waarom niet?

Dit is hem.

Dit is het pakketje.

Moet je dat zien.

Wil je hem passen?

Ik kan het niet.

Waarom? - Doe jij het.

Past niet. Je hebt een groot hoofd.

Hij ziet er krap uit.

Hij perst alles samen.

Ja, zo ziet het er wel uit.

Kijk eens aan.

Past precies.

Hij staat je goed.

Een echte winnaarshelm.

James en Francis mogen dan al in België zijn...

maar de Pagani en ik waren nog lang niet uitgeschakeld.

In theorie.

Nee toch.

Dit is niet bepaald mijn plan van 'vol gas in Frankrijk'...

dat ik voor ogen had.

We zijn in Brussel.

Wat nu?

Overstappen?

Ja, we stappen over op een regionale trein...

maar we moeten rennen.

STATION BRUSSEL-MIDI, BELGIË

Goed.

Hij is weg.

Hij is snel.

Wat is het treinnummer?

We zoeken de trein naar Verviers via Luik.

Ik zie geen Verviers.

Ga via 1DE.

Wat betekent 1D?

Dit is geen makkelijk systeem. - Nee.

Zoals altijd bij Europese hoofdstations.

Ik wil je niet stressen, maar er komt een Pagani Utopia Roadster...

op hoge snelheid op ons af.

Kom op.

Rijden.

Ik verlies mijn geduld.

Een ongeval.

Je hoeft er niet naar te kijken.

Rij gewoon.

Iemand heeft een kusje gehad.

Het is een Maserati.

En we rijden weer.

We verliezen hier veel tijd.

Excuseer.

We willen naar Verviers. - Wat?

Verviers.

Ik versta u niet.

Verviers. - Wat?

Verviers.

Wat? - Verviers.

Verviers.

Daar hangt een groter bord.

Juist.

Verviers.

Wat dacht je van GP F1?

Dat moet het zijn.

Spoor zeven. Laten we gaan.

Ik moet kaartjes kopen.

Ik heb vrij baan.

Ik heb wat in te halen.

Oké, spoor zeven.

Naar boven.

Doorlopen. Kom op.

Dit is geregeld.

De telefoon komt tevoorschijn.

Dit is een mooie Siemens Eurosprinter.

Dubbeldekker.

Dan moeten we bovenin.

Eens zien of de deur voor onze neus stopt.

Kijk eens aan.

Guten Morgen.

Dit is leuk.

BELGIË

België.

We zijn er.

Eindelijk in het goede land.

Ik ben nu slechts 275 km verwijderd van Spa.

Maar dat was ook 275 km meer dan de Pagani in z'n tank had.

Dus was m'n enige keuze om de snelheid, rust...

en gratie te belichamen van een Formule 1-pitcrew.

Niets aan de hand.

98 Supreme.

Kom op.

Ga sneller.

Tijd om te gaan.

Pomp zeven, alstublieft.

Excuseer. - Sorry.

Die man had z'n hand in z'n broek.

Een F1-pitsstop duurt normaal zo'n twee seconden.

Dat was acht minuten.

Geeft niet.

Hier gaan we. Weer op weg.

Hoe lang is deze reis?

Een uur en 24 minuten.

Maar we zijn al in België.

Ja, en we schieten met 190 km per uur vooruit.

Het is geen Eurostar, hè?

Nee, maar sneller dan over de weg.

Of toch niet?

Ik denk dat dit de eerste turbocharged auto is...

waarin ik niet het idee heb dat ik geluiden mis.

Hij klinkt als een geest die schreeuwt vanuit een andere dimensie.

Luister.

Terwijl de Pagani onverminderd vaart maakte door België...

kwam Francis op de proppen met nog een logistieke verrassing.

Wat wacht ons in Verviers?

Nog een trein?

Net als de fabriek van Williams een eindje weg was van het station...

Nee toch.

Ligt Spa op een redelijke afstand...

van het station waar we aankomen.

Is redelijk meer dan een eindje weg?

Ja, dus we gaan weer fietsen.

Logisch.

Hoever is deze redelijke rit?

28 km.

Ik voel me belazerd.

De eerste was 15 km, toch?

Ja. - Dat is samen 40 km.

Dit is geen treinreis.

Dit is een fietsrit met treinen tussendoor.

Geen zorgen.

Maar omdat we lang hebben gezeten...

moet je je benen op gang brengen, anders krijg je enorme kramp.

Ik heb de ringweg verlaten en rij op een snelweg richting circuit.

We gaan ervoor.

Ik mag dan veel tijd ingehaald hebben...

de kwalificatie was over 2 uur.

Terwijl het circuit volloopt met fans en Alex Albon zich klaarmaakt...

kan geen van beide partijen de voet van het pedaal halen.

Ik heb nooit een 24-uursrace gedaan die begon met een fietsrit...

en vervolgens zonder nachtrust eindigde...

met een nog langere fietsrit.

STATION VERVIERS-CENTRAAL LUIK, BELGIË

Thomas.

Waar zijn jullie nu?

We zijn in Verviers en wisselen nu van vervoersmiddel.

Naar welk vervoersmiddel?

We gaan fietsen.

Vergeet Thomas, je houdt ons op.

Fietsen?

Veel plezier.

Waar ben jij nu?

Net buiten Brussel.

Dat kunnen we nu niet gebruiken.

Dag, Thomas. Veel succes.

Succes.

Hij is buiten Brussel.

Dat is niet goed.

Zij zijn veel dichter bij het circuit dan ik.

Ik heb nu een veel hogere snelheid dan zij.

Heel veel hoger.

Laatste etappe.

Dit is ons moment.

Verviers is heuvelachtig.

Helaas wel.

Nog maar 27,8 km te gaan.

Hoe hard ga ik?

Ik koos dat moment om te kijken hoe hard we gaan.

Gaat het? - Het gaat.

Ik vraag me af hoe hard ze gaan.

Francis is gek genoeg heel fit.

Ik zag hem ooit wegsteppen...

en hij ging zo hard dat ik vreesde voor z'n veiligheid.

Maar James is geen fietser.

Gaat het echt?

Er zit wat up ouwe op m'n hand.

Wat is up ouwe? - Niet veel.

Wat is up, maat?

Goed, laten we verdergaan. - Gaat het?

Wil je dat ik het zeg als er een obstakel op de weg is?

Dat bord kwam ondanks de lichtgevende kleur, uit het niets.

ÉÉN UUR TOT SPRINTKWALIFICATIE

We rijden nu Luik binnen...

en dat ligt zo'n 30 kilometer van het circuit.

Ik kom dichterbij.

Kijk dat been.

Dat heb je eerder gedaan.

Ik zie heuvels en bos.

Zo ziet het landschap rondom Spa eruit.

We komen dichterbij.

Zeg niet dat we die heuvel op moeten.

Jemig.

Dit lijkt die vervloekte Tour de France wel.

Laat me niet achter, James.

Laat me niet achter.

Kom op, je gedraagt je als een bonenstaak.

Wat een rotheuvel.

Je gaat 40 kilometer per uur. Je gaat 40, 41...

42...

43.

Kijk die houding eens.

M'n ballen worden geplet.

F1 Belgische Grand Prix. Dat is een bord.

Daar komt Thomas vandaan.

Dit is mijn afslag.

Geen bord.

Hallo? - Thomas.

Waar ben je?

Ik ben dicht bij het circuit. Waar zijn jullie?

Hoe dichtbij is dicht bij?

Minder dan 35 kilometer.

Meer hoeven we niet te weten. Bedankt, maat.

Wat was dat nou weer?

Minder dan 35 kilometer. - 35 kilometer.

Dat is niet goed.

30 MIN. TOT SPRINTKWALIFICATIE

Daar is het circuit.

De eindstreep.

Er lopen veel voetgangers voor ons.

Bedankt.

Bedankt.

Honderden kilometers in drie landen...

en het komt aan op dit moment.

We zijn er.

We zijn er echt.

Waar is de Pagani?

Dat is een heftige verkeersdrempel.

Hier naar beneden. - Als dat been ons geen winst brengt.

Waar moet ik heen?

Williams. - Sorry.

Weet je het paddocknummer...

van Williams?

TOEGANG TOT PADDOCK

Waarheen nu?

Is dat Williams daar?

Dat is Williams.

Moeten we voorlangs gaan?

Even m'n helm pakken.

Kom op.

Vooruit...

Goed zo.

Geen tijd. Vooruit.

Zijn ze hier? Hopelijk niet.

Excuseer.

Excuseer me.

Bedankt.

Bedankt.

Williams. James.

Ik zie geen Pagani.

Ik zie geen Pagani.

Is het ons gelukt?

De garage.

Bij de garage. - Wat?

Jullie moeten bij de garage zijn. - Dit is hospitality.

Kennelijk...

waren we er nog niet.

Sorry, waar is de garage voor Williams?

Waar zijn ze?

Ik zie niemand op fietsen.

Is het boven?

Dat zei ze. Boven.

Daar is het. Williams.

Dat is Williams.

Alex, ik ben hier.

Geef mij die helm.

Bedankt.

Ik kan het echt niet geloven.

We hebben het verdiend. We hebben 42 kilometer gefietst.

Tussendoor was er een trein.

Nu baal ik minder.

Nee, toch wel.

Ik baal enorm.

KWALIFICATIE START OVER 1 SECONDE

Ik popel om de oranje helm te zien die we brachten.

Ik weet het. - Van ver weg.

Echt, ik weet het.

Daar is hij. - Zet hem op, Albon.

Daar is de oranje helm. - Maak onze helm trots.

Een van mijn haren gaat nu 480 km per uur.

Francis paste de helm.

Ik heb hem gepast.

Heel goed.

Heren, gefeliciteerd.

Goed gedaan.

Ik krijg jullie nog wel. Begrepen?

Je crashte geen Pagani.

Dat is waar.

Maar eerlijk is eerlijk...

de afgelopen 13 uur in de Pagani...

heb ik geen kans gezien...

om alles eruit te halen.

Daarom nam ik op de terugweg vanuit Spa...

een snelle omweg.

Lege landingsbaan, geen snelheidslimiet...

geen Brussels verkeer...

geen James en Francis bij de finish.

Eens zien wat ze kan.

Racemodus.

Doorslaande wielen in z'n drie.

Die prestatie is echt koelbloedig.

Horen jullie dat?

Het feit dat ik dat geluid en die prestatie veroorzaak...

met een handgeschakelde bak...

blaast me omver. Echt waar.

Kijk naar de pook. Hij heeft geen pookhoes.

Hij is voor boven de 18.

Hier kijkt C-3PO 's avonds laat online naar.

Het verbaasd met dan ook niet dat de 852 pk-hypercar...

van drie miljoen euro opwindend is...

als je het gaspedaal intrapt.

Maar wat hem interessant maakt...

is niet dat hij snel is...

maar hoe hij zo snel is.

Hij is gemaakt van het zogenaamde Carbo-Titanium...

en Carbo-Triax HP62.

Hij bestaat uit 40 verschillende soorten koolstofvezel.

Er is hoegenaamd geen geluidsisolatie...

dus je hoort alle steentjes die opspatten...

door de plakkerige banden in de wielkast.

Door al die gewichtsbesparing weegt deze auto minder dan 1300 kilo.

Dat maakt 'm lichter dan een Mini Cooper S.

Hij heeft een betere vermogen-gewichtsverhouding...

dan Lamborghini's gloednieuwe Revuelto.

Dat is hun vlaggenschip-supercar met ruim 1000 pk.

Niet alleen zijn de getallen op het dashboard van de Utopia een waas...

maar het lage gewicht plus de plakbanden en geavanceerde aerodynamica...

betekenen dat hij op deze manier stopt.

De remmen.

Dat maakte me duizelig.

Maar de waanzin van de Pagani blijft niet beperkt tot de rechte stukken.

Als je de tractiecontrole durft uit te zetten...

maak dan je borst maar nat.

Je moet scherp zijn.

Echt waar.

Er is geen vertraging tussen sturen...

en het insturen van de neus.

Hij is echt losgeslagen.

Mijn god.

Dat is gestoord.

De foutenmarge is feitelijk nihil.

Je hebt grip, glijden en spinnen.

Meer krijg je niet.

In plaats van het toevoegen van hybride batterijen, vierwielaandrijving...

en dubbele koppeling om prestaties te leveren...

heeft Pagani gekozen voor een rauwe...

ongefilterde ervaring...

zoals vroeger.

Deze auto vereist dat jij als bestuurder bij de les blijft.

Mijn hemel.

Pagani had van deze auto een techfeest kunnen maken.

Ze hadden hem in een rechte lijn veel sneller kunnen maken, maar nee.

Ze besloten iets veel belangrijkers te doen.

Ze maakten hem spannend.

De wereld van supercars en hypercars is in verwarring gebracht...

door de eindeloze wapenwedloop voor meer pk's en meer snelheid.

De Utopia maakt zich daar niet druk om.

Ja, hij is snel, maar hij is nog veel meer dan dat.

Hij herinnert je eraan dat hypercars nog altijd...

de droomauto's uit je jeugd kunnen zijn.

Ik geef toe dat de Utopia een behoorlijk prijzige herinnering is.

Maar is dat niet het doel van hypercars?

Iets om over te dromen.

BERLIJN

Even voor de duidelijkheid:

de 850 pk-hypercar voor drie miljoen euro was goed.

Maar wat heb je eraan als je voortdurend in de file staat?

Heb je dan niet liever deze auto?

Een Microlino.

Hij is slechts half zo groot als de door Thomas geprezen Pagani.

De Microlino is een elektrische auto van de fabrikant van opvouwbare steps, Micro.

Hoeveel van dit soort EV's...

zijn gewoon vormeloze bobbels?

De meeste.

Daarom is er een lijst met EV's die specifiek zijn gemaakt...

om cool te zijn en dit is er één van.

Een echte stadsauto.

Hij is compact, efficiënt, hij is perfect.

Kijk toch eens.

Hij is zo schattig.

Hoe hard gaat ie?

Van nul naar 50 in vijf seconden.

Vijf. - Niet slecht.

Van nul naar 50? - Kilometers per uur.

Hij heeft een topsnelheid van 90.

Kilometer per uur.

Dat is genoeg voor de stad.

Dat is waar.

Hoe kun je er niet van houden?

Maar aan dit autootje hangt een flinke prijskaart.

Ze zijn er vanaf 17.000 pond.

17.000 pond?

Deze heeft een grotere accu en kost 22.000 pond.

Daar kun je een echte auto voor kopen.

Ja, een Volkswagen Polo.

Volkswagen.

Maar die ziet er niet zo uit.

Dit is de manifestatie van puur geluk.

Je bent verliefd, hè?

Tot over m'n oren.

Niet om wat het is...

maar om de auto waarop hij is geïnspireerd.

De Isetta.

Dat is een auto met een legendarisch verhaal.

Laat me je mee terugnemen naar de jaren 50.

Europa probeerde zich te herstellen na de Tweede Wereldoorlog...

en er was weinig geld.

In Italië reed iedereen op goedkope scooters...

wat prima is...

tot het regent.

En dan: Renzo Rivolta.

De baas van het Italiaanse koelkastenbedrijf Iso.

Rivolta had een geniaal idee:

een overdekte scooter.

Hij trommelde wat ruimtevaartingenieurs op.

En zij bedachten dit...

Hij heeft een motorfietsmotor...

een koelkastdeurgreep...

en twee zitplaatsen naast elkaar.

Het ontwerp van Iso is geniaal en elegant.

Een kwantumsprong voor kleine autootjes.

De Italianen vielen niet voor de Isetta.

Het kleine autootje verkocht niet zo goed als Rivolta had gehoopt.

Na één jaar op de markt...

waren er maar een paar honderd verkocht.

Wat betekende dat hij snel in de vergetelheid zou raken.

Maar toen verscheen er een grote speler...

de zogenaamde Bayerische Motoren Werke.

Jullie kennen het als BMW.

En voor Rivolta...

stonden die drie letters voor Bespottelijke MegaWinst.

In dit nieuwe naoorlogse klimaat...

stond BMW op het punt failliet te gaan.

Ze hadden een reddingslijn nodig.

En snel ook.

Als een sterrenchef-kok die overstapt op hotdogs...

besloten de BMW-bazen dat de Isetta de oplossing zou kunnen zijn...

om de fabriek overeind te houden.

Ze kochten het ontwerp van Iso...

en gooiden er een BMW-sausje over.

In 1955...

onthulden ze...

Deze auto.

De Isetta.

Geen nieuwe naam dus.

Maar dit is de BMW-Isetta.

Hij ziet er hetzelfde uit...

maar is totaal anders.

Belangrijker is...

dat BMW Iso's piepkleine motortje van 9,5 pk verving...

met een krachtige motor...

die 12 pk levert.

De bus seint naar me.

Sorry.

Deze auto heeft zo z'n eigenaardigheden.

Het schakelpatroon is om te huilen.

Hij is luid en klinkt als een heggenschaar.

En hij is niet bepaald veilig.

Het zonnedak is geen zonnedak.

Het is een nooduitgang...

vereist in het geval van een frontale botsing.

Want als je hierin op een muis botst...

waar ga je dan naartoe?

Maar ondanks dat alles...

hou ik van deze auto.

Ik hou er zoveel van...

dat ik hem heb gekocht.

Dit ding maakt je vrolijk.

Niet alleen mij, iedereen houdt ervan.

Hallo.

Iedereen houdt van deze auto.

Ze zijn zo vrolijk.

Daarnaast kan hij een verdomd goed kunstje.

Parkeren.

Neus tegen de stoep.

En uitstappen.

Op de stoep.

Geniaal.

De kleine Isetta bleek zeer populair bij de Duitsers.

Er werden er in tien jaar tijd ruim 160.000 verkocht.

Hij consolideerde de marktpositie van BMW...

en maakte de weg vrij voor hun toekomstige succes.

Maar er was meer.

Nadat hij BMW nieuw leven had ingeblazen...

was de Isetta niet klaar met z'n goede daden.

Hij bewees dat hij een bedrijf kon redden...

maar nu was het tijd om de mensheid te redden.

Het was 1961...

het hoogtepunt van de Koude Oorlog.

De Berlijnse Muur werd in één nacht gebouwd.

Met overal landmijnen...

prikkeldraad en gewapende bewakers...

mochten Oost-Berlijners nu de grens niet meer over.

Wie het probeerde, riskeerde zijn leven.

In West-Berlijn...

woonde een jongeman, Klaus-Günter Jacobi genaamd.

Zijn beste vriend Manfred Koster zat vast aan de andere kant van de Muur...

en moest binnenkort in dienst in het Oost-Duitse leger...

wat hij absoluut niet wilde.

Dus bedacht Klaus een gewaagd plan om Manfred te bevrijden...

door hem de grens over te smokkelen in...

je raadt het al...

een Isetta.

Zijn plan was gebaseerd op een eigenaardigheid van de Isetta.

De motor zit rechts, achter de zitplaatsen...

waardoor er volgens Klaus links genoeg plaats was...

voor een cocon ter grootte van Manfred.

Dus in 1963...

begon hij in z'n werkplaats...

te werken aan een verborgen ruimte ter grootte van een mens...

binnenin de Isetta.

Door vloer en uitlaat aan te passen...

en een nieuwe, kleine benzinetank te plaatsen...

creëerde Klaus een kleine verborgen ruimte achter de bestuurdersstoel.

Om te ontsnappen...

moest Manfred zich in deze ruimte zien te persen.

Excuseer.

Hoi. - Ja?

Thomas, kun je iets voor mij doen?

Pers je erin.

Liever niet.

Jij hebt toch geschiedenis gestudeerd?

Je houdt van geschiedenis. - Ja.

Elke keer als je in Europa komt...

raak je een gebouw aan en zegt: 'Weet je hoe oud dit is?'

Laatst was het een supermarkt.

Dit is echte geschiedenis.

Persen maar.

Foute woordkeuze, maar vooruit.

Paste hier een mens in?

Ik denk met de benen daar.

Het is krap.

In foetushouding liggen.

Zoals toen Gossip Girl stopte.

Zo? - Ja.

Uitademen.

Zit ik erin?

Nee, totaal niet.

Zo te zien blijf je in Oost-Duitsland.

Gelukkig was de echte Manfred een stuk kleiner dan Thomas...

en zat de Isetta's geheime ruimte...

hem als gegoten.

Dus op een avond in 1963...

CONTROLEPOST OOST-BERLIJN

dagen voordat Manfred in dienst moest treden...

besloten ze het plan uit te voeren.

Maar het duurde langer dan verwacht.

Toen de Isetta bij de controlepost was...

was het 23.00 uur.

Slechts één uur voordat de grens zou sluiten...

en er stond een rij.

De klok tikte...

de rij kroop vooruit...

en nu was het nog slechts minuten tot de grens sluit.

Papieren, alstublieft.

Als Manfred hoestte of de speurhond zijn geur oppikte...

of de bewaker vermoedde dat er iets niet pluis was en hem vond...

dan gingen ze niet naar huis...

maar verdwenen ze voorgoed.

Manfred was vrij.

Zijn ontsnapping leidde zelfs tot een minirevolutie.

Geïnspireerd door Klaus' missie...

werden er daarna...

nog meer overlopers in Isetta's weggesmokkeld...

van Oost-Berlijn naar de vrijheid.

De Isetta had laten zien dat hij een echte koudeoorlogsheld was.

MOTORVOERTUIGEN FIAT + BMW W. DUHNSEN

Het is een geweldig verhaal.

Stel je voor dat je bestaan...

je toekomst, je veiligheid afhangt van een Isetta?

Het was een kleine, onwaarschijnlijke held.

Dus heeft deze auto, de Microlino...

behoorlijk grote, kleine schoenen te vullen.

Klopt. Maar hij heeft hetzelfde optimisme.

Hij heeft die vibe.

Hij gaf hem een pluimpje.

Hij vond hem leuk. - Wat een kerel.

Vergeet Ferrari's en Lamborghini's.

Dit is het echte werk.

Een van de weinige EV's die supercool is.

Zet hem op, Microlino.

Trap het gaspedaal in. - Helemaal.

Dat is helemaal.

Echt? - Ja.

Ik help je wel. Als je het gewicht...

Niet doen. Haal weg.

MET DANK AAN KLAUS-GÜNTER JACOBI

DE VOLGENDE KEER...

Over de Atlantische Zee...

Verdomme.

Door de Namibwoestijn...

bijna van een klif gereden.

Hoe krijg je dat voor elkaar?

Ik ben opgewonden.

Ik ben bang.

We racen in Angola.

Ik heb geen remmen.

Dat is eng.

Vertaling: Esther Damsteeg

Creatief supervisor Xander Purcell