Original subtitles

ПРЕВОД И ОБРАБОТКА: mkdsubs Сите мои преводи достапни на www.opensubtitles.org

ЛОНДОН

Што пишува? -Три минути.

Пушти некоја песна. Не гледај во часовникот. Нека свири нешто.

Која би ја сакал? - Која било, само да трае три минути.

Пушти која било песна што трае три минути.

Стави го тоа позади, не сакам да го гледам.

ФАЗЛИЈА, ХЕЛИКОПТЕР.

Што е ова?

Фазлија.

Мила…

Сакам да ти кажам, дека што и да биде, јас сум тука за тебе.

Што зборуваш? Секако дека си тука, каде на друго место ќе бидеш?

Зошто воопшто го зборуваш тоа, Небојша? - Така се вели. Тоа го...

Прочитав дека треба така да кажам, кога е...

Сакам само да кажам,

дека резултатот од тестот не менува ништо меѓу нас.

Па што, и ако си бремена?

Па нема да...

Се венчаме.

СВАДБА

ПО ПЕТ МЕСЕЦИ

ЗАГРЕБ

Шефе, ве молам, однесувајте се нормално на состанокот.

Кога не сум се однесувал? - Никогаш.

Шефе, имаме проблем. Австријците се тука. Ненајавени.

Австријци? - Не знам, шефе. Ништо не ми соопштија.

Веќе половина час чекаат во канцеларијата.

Шефе, јадевте ли слатки? - Јас не, Будимир јадеше.

Не...

Шефе, ве молам, однесувајте се нормално.

Во ред е.

Уште еднаш, однесувајте се нормално. Доаѓаат Австријците.

Ве молам, не пцујте. - Одете во пиз...

Г-не Лончариќ, според нашите пресметки вашиот долг е веќе поголем од...

Во ред. Нема да зборуваме за бројки,

да не ги замарам господата од управниот одбор.

Сигурно можеме да најдеме некакво решение.

Шефе, што ако контактираме...

Кого? - Знаете. - Не знам.

Г-не Лончариќ, веќе го контактиравме премиерот.

Г. Милер.

Здраво, Миленко. Како си, стар пријателе?

Се надевам дека здравјето те служи, дека внимаваш на шеќерот.

Поздрави ги Марија и малата во Лондон, онаа...

Како се викаше... Ана. Да, да.

А ти поздрави ги твојата Јасминка и сите дома, децата.

Ова е стара снимка.

Се шегувам, знам дека е снимка.

Слушај, Миленко, си наеба.

Плати им на Австријците, како знаеш и умееш.

Сервус.

Будимир, еби им матер со оние нашите документи.

Очигледно е дека дојде до недоразбирање.

Ги имаме годишните извештаи, кои јасно покажуваат,

дека компанијата „КроМакс“ работи со добивка.

Г. Будимир, ние ги имаме вашите вистински извештаи.

Во долгови сте. Г-не Лончариќ, 90 дена.

До видување. - До видување.

Сè најдобро, Миленко.

Од сопругата, бабата...

Зошто не сте воопшто среќни? - Ќе завршам во затвор.

Зете, да си жив 100 години.

Миленко, ајде. Посакај си желба.

Дувни. - Будимир, дувни ти.

Така. Слушај. Почитувани граѓани,

драги гласачи, денес е голем ден за нашата земја.

Конечно се ракуваме со подземната железница.

Ми се допаѓа ова со ракувањето.

Со возот кој ќе ве однесе кон светла иднина.

Метро Србија. Брзо, безбедно и со постојки за сите.

Ви благодарам што верувате во нас.

Заедно ќе возиме кон подобра Србија.

Браво, Гага. Сама го напиша ова?

Не, шефе. Ова е од ЧетГПТ. - Добро му оди на ЧетГПТ.

Каде е фигурата на Црвенобрадиот? - Што?

Што, што? Црвенобрадиот, Гага. Црвенобрадиот.

Гусарот кој станал адмирал. Сто пати ти објаснував. Барбароса.

Шефе, ќе го средиме тоа. Ова е одобрено, нели?

Ќе го испратам, одобрено е.

А вие мора да го научите до утре. Не смеете да читате. - Ќе го научам.

Погрижи се работите да почнат пред изборите.

Работите на што? Да почнат да копаат за метрото.

Нема шанси.

Како не? - Како да почнеме кога немаме пари? Од каде?

Зарем Французите не одобрија кредит?

Да, ама Хрватите од Европскиот парламент го блокираа.

Знаете и самите. Хрвати. Секогаш нешто заебаваат.

Знаеш ли која е разликата меѓу подземна железница и секс?

Подземната сигурно доаѓа барем еднаш дневно.

Ќе се угушам.

Што е? Не е смешно? Многу е смешно.

Драги.

Земи. Извалкај се околу устата. - Вук. - Да?

Каде си, љубов? - Работиме, драга.

Беба, одличен колач. - Фала, баба ми го правеше.

Да го слушнам уште еднаш.

Метро Србија. Тоа добро звучи. - Чекај, чекај.

Пак почнуваш? - Да, да, секако.

Копаме, копаме.

Јас пак се радувам како да е прв пат.

Ќе ми направиш ли постојка пред куќа?

Дури и аеродром до базенот ќе ти направам.

Како министер за надворешни работи нудам само брзи решенија.

Тоа е добро. Брзи решенија и вистина. Тоа е нашето оружје.

Запиши си. - Луѓе!

Вук ги изеде сите колачи! Го видов.

Го видов, синот мој... - Имаш шеќер. - Срце на мама.

Само малку. - Кило шеќер. - Само едно парче.

Нема да умрам од едно парче. - Мама е среќна. - Кажи ако си јадел.

Синот ве бара. - Милениче на баба.

Не, оној од Лондон. - Тој е второто милениче на баба.

Пушти на видео. Вака.

По ѓаволите, Миленко. Тука пишува дека должиме...

Да, имаме ли некоја торта со шеќер?

Добро, да се преправаме дека сè е нормално.

Јадете торта. Ана се јавува.

Директоре.

Еј! Анице, моја книнска кралице.

Еј, мамо. Не ме викај така, те молам.

Тато таму ли е? - Да, тука сум, глувче.

Како си?

Имаме торта од ореви и спанаќ. Одлична е.

Будимир може за пола саат да ти ја донесе со авион.

Мамо, не ми праќајте повеќе храна со авион, добро сум.

Среќен роденден, тато. Фала, мила. Бакнеж.

Не заслужуваш ваква ќерка. - Уживате? Славите?

Весело.

Секако дека славиме. Штета што не сум со вас.

Кога доаѓаш, срце? Завршија ли предавањата?

Сè уште не, ама наскоро доаѓам, да...

Имам новости. Можете ли да ја исклучите музиката? Слабо ве слушам.

Какви новости, мила?

Убави. Да, убави новости.

Такви ни требаат. Ве слушаме.

Во ред. Мамо, тато.

Најдобро е веднаш да кажам.

Бремена сум.

Директно.

Во Лондон? - Да, мамо. Бремена сум во Лондон.

Не... Мама мисли. Си зачнала во Лондон?

Да, тато, зачнав во Лондон.

Со кого? Бабо, добро ли си?

Не сум, мила.

Уште од Велигден ме заебава коленово.

Мила, кој е таткото на твоето зачнување?

Знаеш кој е таткото? Кажи дека знаеш.

Секако дека знам, како можеш да ме прашаш такво нешто?

Заедно сме. Во врска сме. - И?

Да не е црнец? - Не, не е црнец. - Фала му на Бога.

Тогаш, наш ли е? - Да. Да речеме.

Брате, сигналот се врати. Те слушам.

Не те разбрав. Кој месец е?

Што? - Кој месец е?

Сега е во седми.

Среќна сум и тато е среќен, ама ова се... - Среќен сум.

Мислам. - Сè ќе биде во ред.

Навистина. Некако сме...

Вљубени сме. Се сакаме. - Се сакаат.

Колку долго сте вљубени? - Молчи, Гага.

Колку долго сте вљубени, сине?

Веќе две години. Да, откако сум тука.

Англичанка е? - Не, не е.

Не, не е, брате. Наша е. Од нашите краишта. Ана.

Ана ѝ е името. - Ана. - Ана.

Мене ми се чини убаво. - Да.

Во секој случај би било, ама убаво е што е наша.

Убаво е што е наша. Многу е убаво што е наша.

Наша вера е? - Боже мој, какви глупави прашања се ова?

Што вели? - Дали е наша вера.

Не, не е. - Не е... - Како не е, у пичку матер?

Како не е, сине? - Крстена е. - Не разбирам.

Крстена. - Ана е...

Ана е... Хрватка е.

Што вели?

Небојша? - Презиме? - Димитријевиќ.

Србин? - Оди во пич...

Ана, дали е тоа Небојша Димитријевиќ, синот на министерот за надворешни работи?

Да.

Баба падна во несвест.

Дали е тоа ќерката на сопственикот на „КроМакс“? - Кој е тој?

Усташ е.

Небојша...

Да видам. - Тој ли е?

Тој е, да.

Тој.

Шефе, малку размислував. Можеби сето ова и не е толку лошо.

Што? Дека наскоро ќе банкротирам

или дека ќерка ми ќе роди мал Милошевиќ?

Престани, заради баба ти.

Богородице помогни. - Ајде де. - Не можам.

Можеби ќе биде девојче.

Мамино синче. Кое ти го испрати во Лондон,

затоа што тоа е супер за политика.

Другиот не го испратив и види каков испадна.

Што му фали? - Што му фали? Што?

Ништо не му фали. Кога ќе ги видиме тие усташи?

Никогаш. Во ред. - Никогаш, мамо.

Во ред! - Шефе, само момент, ве молам.

Малку си играв. Знам дека моментално изгледа многу лошо,

но мислам дека би можеле ова да го свртиме во наша полза.

Како да свртам во своја полза усташка снаа? Гага...

Би нѐ спасила експанзија на исток. - Да. Да побегнеме во Босна.

Знаев дека ќе ме вратиш, Миленко. Ветуваше дека нема.

Не, да се прошириме во Србија.

Хрватите ни го блокираа финансирањето и кредитирањето, нели? - И?

Сите знаат дека во Србија не се влегува без политички врски.

Во тоа би можел многу да ни помогне господин зет.

Кумот на овој Лончариќ... - На кого?

Таткото на Ана, вашиот пријател.

Неговиот татко, кој ќе стане дедо на Ана и ваш пријател.

Тој Домагој,

во Европскиот парламент е задолжен за финансирање на проекти надвор од ЕУ,

што значи дека директно влијае на нашата подземна железница.

Нема шанси.

Гага. - Одам веднаш.

Мораме во Загреб. - Мораме во Белград.

Не сум сигурен. Премиерот би се откажал од мене.

Не знам дали забележавте, ама премиерот нѐ откачи.

Не знам. Не смеам. Опозицијата ќе ме распне.

Замислете фирмата да отиде во стечај.

15.000 луѓе би останале без работа.

Ако не добиеме европски пари, ние ќе бидеме опозиција.

Левичарските медиуми ќе нѐ линчуваат. - Јебем им матер.

Ќе добијам внук од внук! - Вук, мајка ти пак пие!

Не.

Јас сум „КроМакс“, автохтон хрватски производ.

Ќе станеме австриски производ, шефе.

Како не разбирате? Ништо од тоа нема повеќе да има.

Нема скијања, Бали, авиони, јахти,

нема сафари со познати. Шефе, не...

Нема шанси.

Знам дека реков, ама за жал, така е. Не можам.

Се слушаме.

Точно знаев.

Ти ѝ рече да учи, сега ете ти.

Јас? - Ти. - Кој ја испрати во Лондон?

Јас, затоа што таму најдобро се учи, а ти ѝ рече да учи.

Можеше и во Загреб.

Не сум јас крива што учењето го измеша со ебење.

Доста! - Си се ебела!

Се сакаме. Нели е тоа најважно?

Најдобро е да си одам. - Чекај. Нуркај, пливај.

Сега мора да спасиме, што може да се спаси.

Ќе се слушнеме со овие твоите од овој твојот.

И ќе се венчате. - Ќе организираме нешто мало.

Далеку, тивко. - За друго и немаме. - Молам?

Во критичен период сме, мила. Ти не се оптоварувај со тоа.

Кумот има одморалиште над Цриквеница.

Таму ни Босанци веќе не одат. Ќе имаме дискреција.

Воопшто не сум сигурна дали сакаме...

Ни за кум не сум размислувала. - Ние размислувавме.

Размислувавме за Будимир. - Будимир е сосема во ред.

Ќе се слушнеме со овие на зетот... На зето...

На зетот. - У пичку матер.

Ќе се слушнеме со овие Срби и сè ќе средиме.

Па не во вода.

Со оглед на тоа што „КроМакс“ и нашата Ана се во друга состојба,

скромна свадба е сосема логичен потег.

Тоа е многу романтично. - Поконкретно, Будимир. Поконкретно.

Зетот и гостите наскоро ќе бидат тука.

Сместени се во источниот дел на хотелот, во депандансот.

Јеби ги нив. Таму не е лошо, поблиску е до морето. - Да.

Фотограф немаме, телефоните се забранети. Нема сликање.

Баба ќе слика. - Ама само нашите. - Молчи.

Матичарот го известивме за терминот.

Ана, прашање за храната. Колку гости од Србија се вегани?

Добро сум.

Ќе проверам кој е веган. Одам во тоалет.

Овие Срби нека бидат подалеку од нас.

Сè нека чини пет евра. Разбра ли?

Не сакам да се дознае за свадбата,

а уште помалку да трошиме, кога на сите сме им должни.

Ќерка ми единка морам да ја кријам и ќе се мажи во некои забити.

Марија, добро знаеш дека одборот ми ги замрзна сите сметки. Го знаеш тоа?

Преживуваме со четири милиони евра од сметката на баба.

Колку? - Марија... - Молчи, бабо.

Знаеш ли што ќе ми каже фамилијата, затоа што не сум ги поканила?

Не можеме повеќе во Херцеговина. Баш ми е гајле.

Уште ќе ти треба Матеј Булиќ.

Ми требаше само за една работа, за оваа свадба. Сега веќе не ми треба.

Ако се женам пак, на свадбата ќе пее Томпсон.

Да, со кои пари? - Не со моите.

Шефе, Србите пристигнаа. - Јебем им...

Морам во тоалет.

Шефе, дипломатски, ве молам. Знам дека се Срби, ама тој е министер.

А што сме ние? Селани? - Не, не го мислев тоа... - Замолчи.

Јас ќе дебатирам со него. - За што? За Лига на шампиони?

Четници. - Миленко, панталоните.

Само пријателски. - Панталоните. - Пријателски. При...

Ги намести ли панталоните?

Што е тоа? Престани. - Слушна ли? - Секако дека слушнав.

Ајде, шефе.

Убаво... - Почитувани домаќини.

Во име на семејството Димитријевиќ ви се заблагодарувам за гостопримството во овој...

Величествен објект.

Пред сè, би сакал да нагласам,

дека денес си подаваме рака на пријателство, заедница

и верба во подобра иднина. Благодарам.

Повелете.

Ајде, Будимир. - Ви благодарам за овие убави зборови.

Прекрасни зборови. - Од срце, госпоѓо.

Ајде, шефе. - Од... - Почитувани домаќини,

не дојдовме со празни раце. Не, не.

Донесовме подароци.

Благодарам. - Да имате за спомен.

Ве молам, погледнете го специјалниот подарок.

Годишна карта за подземната железница во изградба.

Метро Србија. - Небојша. - Ана.

Каде си, мила? Каде си? - Погледни го ова.

Овој не одел на физичко. - Миленко. - Погледни ја фризурата.

Ана... Мила, колку си убава.

Ова е мојата жена. Вие сте Јелисавета? Мило ми е.

Мило ми е. Можеш да ме викаш свекрва. - Свекрво.

Ќе се породи на денот на изборите.

Ќе почнеме со кризен ПР, не грижи се, шефе. - Ништо нема да помогне.

Повели, драга.

Ова е за тебе.

Ние ништо. Што ќе правиме ние?

Ништо.

Дај ми го прстенот. - Што ти е? За зетот. - У пичку матер.

Не, не. - Мамо, мило ми е што се запознавме.

Бабо... - И мене ќе ме гушне. - Само рака, шефе.

Г-не Вук... Како беше... Вуче.

Господине министре, г-н Лончариќ ве поканува на запознавање со кафе.

Секако. Тука сум да подадам рака и на кафето.

Каде одиш ти? - Зошто да не... - Само мене ме поканија. Вози.

На вашето прекрасно семејство ќе им покажам каде се сместени. - Благодарам.

Момент.

Наш е. Наш е.

Молам?

Што? - Нешто рековте.

Ништо не реков.

Ми се причини.

Ќе се изнаодиме. Наскоро ќе стигнеме.

Немаше место во хотелот? - Уште не е сезона и го реновираат хотелот.

Тука никогаш не е сезона. - Да, да...

Овој дел од Јадранот не е толку познат. - Да. Забит.

Ова е за нас? Дали е воопшто безбедно?

Мислите... Поради земјотреси? Поради хигиена, колега. - Гага.

Робинзонски туризам. Ќе бидеме среќни тука. Убаво е.

Тишина е. Малку е чудно и...

Тишина е. - Малку застрашувачки.

Кога доаѓавме, ѝ реков на Беба, жена ми...

Како да одиме на погреб, а не на свадба.

Малку потсетува на погреб, да.

Знаете ли која е разликата меѓу свадба и погреб?

На погреб барем не мора да се сликате со покојникот.

Јас студирав книжевност.

Јас се омажив за Миленко затоа што тој прв имаше „ауди“

и водена правосмукалка. Знаеш која?

Ми купи диплома по економија.

Бев лоша ученичка.

Не го завршив факултетот.

Ама се правам дека сум го завршила.

Тогаш исто.

Ќерка ви, Ана, многу пријатна девојка.

Убаво воспитана. Благодарам.

Жал ми е што не ја запознавме порано.

Уште пред да...

Ама е многу пријатна.

И вашиот син е добро момче. - Се трудевме.

Убаво се однесуваше. - Што да кажам, Миленко?

Детето го испративме во Лондон. Вие дури и добро поминавте.

Подобро Небојша отколку некој црнец.

Речиси исто е. - Да?

Навистина не разбирам, што слушаат тие.

Што значи тоа, наш? - Или наша. - Или наша.

Мене ми е сеедно. - Што знам. Можеби сепак требаше да го дознаеме полот.

Сто работи би ни олеснило. Би можеле подобро да се подготвиме.

Извини, Миланче не ми се јавува.

Веќе неколку дена му се јавувам, ама ништо. Го нема.

Кум ќе ти биде, а не знаеш каде е?

Не знам каде е. Веројатно снима некој спот на Јадран.

Немам поим.

Стариот е воодушевен,

што не се јавува, и веќе се спрема Гага да му биде кума.

Зошто воопшто го правиме ова? - Знаеш зошто.

Да го завршиме ова и да си одиме. - Клоца. Пак игра фудбал. Дојди.

Слушаш? - Слушам.

Синиша Михајловиќ. - Ајде де. - Не гледам женски фудбал.

Се надевам дека добро ќе помине со мојот и твојот татко.

Сигурно ќе биде. Мојот стар е мајстор за дипломатија, верувај ми.

Јади гомна, ти и твоите европски вредности.

Никогаш повеќе не доаѓам на територија на Хрватска.

Никогаш повеќе не ве пуштаме во Хрватска.

Ти ќе пушташ некого. - Јас. - Погледни се.

Ни денар немаш, куче сиромашко.

Куче нема за што да те гризне. - Ти па мене можеш. Погледни го.

Селанец. - Јас?

Мојот Небојша никогаш нема да биде дел од ваква простачка и селска фамилија.

Знаеш ли кога ќе биде мојата Ана со твојот глупак?

Кога ќе го направите тоа метро. Никогаш, никогаш!

Мојот Небојша може да направи дете каде сака,

а ти низ Хрватска раскажувај со кого е бремена малата.

Ме интересира со кого ќе ја омажиш. - Има многу додворувачи.

Сите се подобри од принцот на подземната железница во изградба.

Не ја навредувај подземната! Марш! Заеби ја таа подземна.

У пичку матер. Оди у пичку матер.

Пизда ти матер. - Марш.

Кога ќе банкротираш и те затворат,

ќе ти пратам цигари во затвор, пиздуну.

Кога сме веќе кај цигарите, повлечи ми го.

Јеби ја таа подземна железница. По ѓаволите.

У пичку...

Мојот помал син сакаше да има иста тетоважа со мене.

Дали тој има на истата рака или на другата?

Како да сте заедно? Две раце. - Не, нема.

Бегај. Се сеќавам каква бев јас.

Миленко имаше само две продавници и хотел. Не ни беше лесно.

Дива во срцето.

Марија...

Дали од свадбата натаму сè ќе правиме како семејство?

Не знам дали ќе биде.

Ама мораме. - Се радувам. - И јас.

Само малку се преправаме. Ужасна трема.

Ги распакува ли куферите? - Да.

Спакувај ги.

Со кумовите си одиме.

Да речеме дека нè радуваше.

Каде е Гага?

Каде е Гага?

Кога точно пристигнува бродот со остатокот од вашите работи?

Точно тогаш кога треба да пристигне.

Би било убаво ако пристигне точно за пет минути, бидејќи...

Бубимир си, нели? - Не, Будимир.

Како биди мир, peace.

Имаш запалка? - Не, не пушам.

Секако дека не пушиш. Придржи малку, да ја најдам мојата.

Никогаш не знам каде е. Секогаш е некаде на дното, разбираш?

Секогаш последно го фаќаш тоа што ти треба.

Добро си?

Сигурно? Малку си напнат.

На лицето ти се гледа. - Таков израз имам.

Гледај,

тука сме да завршиме работа, во ред? Ако нашите шефови се разберат,

сè ќе биде во ред. Што значи, ако ние двајца се разбереме, сè ќе биде во ред.

Во ред? - Секако. Супер се разбираме.

Ако само се разбираме, ќе биде сосема во ред. - Во ред.

Г-не Лончаревиќ.

Извинете, ве молам. Лапсус.

Г-не Лончариќ, многу ми е жал за сè што ви кажав.

И мене ми е жал за сè што кажав.

Миленко, цели реченици. Така се договоривме.

Се надевам дека можеме...

Да се ракуваме.

И децата да ги поддржиме при влегување во брачна заедница.

Убаво го решивме ова.

Се договоривте ли за економијата? - Секако. Како што ветив.

Вашиот синџир на продавници „КроМакс“,

секако под друго име, ќе се пробие на пазарот на Република Србија.

Јас пак ќе му се јавам на Домагој, да ги ослободи европските пари за г-н Вук.

За тие трамваи. - За подземната железница.

Лапсус. Извинете.

Сега сме како семејство.

Во продолжение, Будимир и... Како ѝ беше името...

Драгана, ја викаме Гага.

Будимир и Гага организираа моминска и ергенска забава.

Момци, забавувајте се, ама без напнатост.

Дали Миланче се јави? Мене не ми се јави.

Помалиот син.

Како не се јавил? Рече: Мамо, ако не ти се јавам тебе, ќе му се јавам на тато.

Тебе не ти се јави... - Престани.

Каде одиме на ергенска забава?

Сигурна сум дека Будимир ќе ве однесе некаде,

каде е многу убаво и весело, да биде по ваша мерка.

Едвај чекам. - Верувам.

БОНАЦА

По ѓаволите, Будимир. Што е ова?

Шефе, рековте за пет евра.

Дали е ова популарен локал?

Магарево е неверојатно.

Супер ќе биде.

76. Број 76.

Каде е Маринко?

Добро вечер. Вие утре свирите на свадбата, нели?

Да, вие се жените? Не дај Боже. Далеку од тоа.

Ова е список на песни кои не смеете да ги свирите.

Зошто? Дали се технички тешки?

Се сомневам. Ова е главно Томпсон и некои наши.

Томпсон не е наш?

Ако подобро погледнам, ова е целиот наш репертоар.

Што ќе свириме утре? - Пробај нешто странско.

Нешто странско.

Што знаеш од странски? - Од странски? Ја знам „Рибља чорба“.

Ни случајно. Се договоривме.

Јебем ви томбола. Курац ќе добиете.

Што рече?

Сè е во ред. Всушност, ќе биде.

Добро вечер, дами мои. - Добро вечер.

Како сме? - Добро, фала. - Добро.

Кажете. Ќе пиеме ли коктел? - Може.

Донесете список на коктели, ве молам. - Список? Ќе прашам.

Кого? - Во локалот до нас. - Прашај.

Јас ќе нешто јако. - Тоа. - Ти си за ракија?

Што? Не... Јас ќе ракија. - Ракија.

Донеси шише. - Тоа, дами мои.

Шише. - Вистинска. - Ќе смотам. - Трева ќе ти донесе.

Пасеш?

Може да одиме на шанкот.

Чуден локал. - Што му фали?

Прозорци, за почеток.

Ова е таков... - Таков е концептот. - Да.

Што пиеме? - Јас ќе една лимонада.

И јас. - И јас. - Немаме.

На сите дај им пиво.

Го знаете оној кога млад лимон оди во болница да го посети стариот лимон?

Го прашува докторот: Има ли за него уште некоја лимо-нада?

Господине министре, гледам дека не ви недостасува смисла за хумор.

Ниту вам млади убави девојки.

Матер... - Ајде да наздравиме. - Ајде.

На здравје.

Од каде ви е ова? - Од внатрешниот џеб.

Ќе земеш? - Не смеам, имам шеќер.

И јас, тип 2. - Апчиња „Силофор“.

Најдобри на свет, верувајте ми. - Едно наутро и... - Едно навечер.

Погледнете колку имате од ова.

Цела ноќ можеме да го јадеме и нема да поминеме преку десет.

Овие се австриски. Со нив не одиш преку осум. - Секоја чест.

Благодарам.

Не смеам секогаш. Ама кога е посебна прилика,

земам на неколку саати. - Чоколадо и алкохол?

Мојата Марија ми досадува и можам само надвор.

Мене Беба ми скока по нерви. Цели денови. - Тато...

Погоди што. - Ајде де.

Те молам. - Престани со тие глупости. - Те молам.

Нема да погодувам што е. - Само погоди.

Не доаѓа предвид. - Те молам, погоди.

Што е? - Миланче дојде!

Кој е Миланче? - Мојот син. Вториот.

Ова е вашиот син? - Барем да беше овој.

Чичко Вук, може ли само да придржите? Веднаш се враќам.

Сине, те молам, не. - Секунда.

Може ли да ве замолам да се тргнете? Благодарам.

Јас сум Млад Гангстер. Препознајте.

Ало, ало. Тежок живот е во куќава, моделу.

Ајде, ајде сите. Ајде, моделу! Ајде!

Тато, тато, тато...

Тато, тато, тато... - Ужас.

Прекини го ова.

Тато, настанат сум затоа што ти си го натопил во мама.

Тато, ти мене ми понуди пари.

Тато, па сепак дојдов, цар сум.

Тато, тато, сепак дојдов, цар сум.

Брате, луда песна, а?

Ме очекуваше ли?

Претстави ме.

Ова е мојот... - Тежок живот.

Тежок живот, моделу. - Миленко.

Г-не Миланче. - Не, не, Тежок живот.

Не се одзива на Миланче. - Кај си, брате?

Дали и ова е некој роднина? - Фала богу, не.

Јас сум Млад Гангстер. Препознајте.

Препознавме. - И јас препознав.

Тука нема жени? Тука пичка е само горчлив спомен?

Само спомен, моделу.

Тато, ти само опушти се и за оваа журка убаво заблагодари ми се.

Заблагодари му се, моделу. - Што ти е? - Извинете, чичко Вук.

Бидејќи не сакаше да ми кажеш каде е журката,

го донесов тимот од спотот тука. Не ти пречи, нели?

Да им пратиме ли пијачка? - Не, ве молам.

Никогаш не си се мажела?

Не сум допливала по супа. - Што?

Не. Не дојде оној вистинскиот.

Знаеш ли кој е Црвенобрадиот?

Знаеш ли кој е Црвенобрадиот? Оној гусарот?

Гусар.

Да, гусар е, но и адмирал.

Дојди, мамо!

Ајде!

Би можеле полека да тргнеме кон хотелот.

Ајде, бабо!

Живели! - Уште малку.

Еј!

Еј! - Ајде!

Се надевам дека барем ергенската не отиде во три убави.

Свадба, свадба, свадба!

Свадба, свадба, свадба!

Свадба, свадба, свадба!

Тато, тато.

Настанат сум, затоа што ти си го натопил.

Престани.

Црвенобрадиот имаше свој пастув, а јас те имам тебе.

Сега ќе се качиме на бродот и ќе испловиме.

Ние двајца. - Студено ми е.

Каков брод? - Со Шеки зборувам. Што се мешаш?

Пола пиј, пола на Шеки дај.

Шеки.

По ѓаволите. Што ми требаше ова?

Каде одите, Миленко? Внимателно. - На бродот.

Тато. Би можел ли да го врзеш магарето?

Без Шеки не одам никаде. Дојди.

Се држиш ли, Миленко? - Се држам, се држам. Не можам да мочам.

БЕЛГРАД

Што е?

Затвораме. Готово е. - Што зборуваш? Како затвораме?

Ја покачија киријата. Излегуваме од просторот.

Русите ќе отворат некоја био продавница за кучиња и мачки.

Јебига.

Чао, Ивана. - Чао.

Чао, поздрави ја мајка ти. - Ќе ја поздравам, Мики. Чао.

Каде одиш сега? Одам во Овчар Бања.

Кај татко ми. Како и да е ми должи пари.

Прави што сакаш.

Јецо...

Не е ли тоа синот на оној политичар со кого се забавуваше во Америка?

Кој? - Овој.

Да, тој е. Погледни го, маче.

Да, тој му беше кум на оној што правеше ергенска забава.

Лас Вегас. Десет од нас земаа со себе. Знаеш ли каква журка беше тоа?

Очигледно и овој твојот ќе се жени.

Да?

Каде?

Сепак не си бремена?

Не, се најадов полнета вешалица и малку се збунив.

Не грижи се, сè е во ред. Зошто тогаш ќе се мажиш?

Да му помогнам на твојот бизнис.

Ќе се разведам кога ќе ја отвориш 100-тата продавница во Србија.

Тоа, мила. Да завршиме што е можно побрзо и да одиме на десерт.

Не грижи се, тато. Бакнеж од брат ти.

Од кој брат?

Да завршиме веќе со ова. За пола саат имам некоја слава.

Ако некој има нешто против, нека крене рака или нека молчи засекогаш.

Како олимпискиот комитет, кога нѐ ограбија против Американците.

Никој нема ништо против. Што би имал против?

Сега пак оро.

Невесто, почни.

Какво оро?

Србија, Србија, Србија! - Што, по ѓаволите? Еј!

Србија, Србија, Србија!

Будимир.

Ана.

Миленко.

Миленко.

Дали си нормален, по ѓаволите? Погледни се каков си.

Цело утро те барам. - Шефе... - Миленко.

Шефе, имаме проблем.

Вук...

Вук.

Добро си?

Јелисавета? - Кажи ми што ти направија.

Те дрогираа? Ако те дрогираа, кажи: Дрогиран сум.

Ако не те... Морам да знам дали те дрогираа. - Замолчи веќе, по ѓаволите.

Шефе!

Уште една снимка е јавна.

Што има на неа?

Некои жени. На оваа снимка е и локацијата.

Што уште би можело да излезе?

Дали некој правел нешто со девојките?

Не, не, не.

Можеби само Тежок живот. - Кој?

Овој кретен. Не е важно.

Братот на оној кретен.

Само... Тоа сигурно не е снимено. - Што?

Малку пцуевме, шефе.

Не од бес, туку се натпреварувавме.

Кој пцуеше? Ти? - Да, шефе.

Што пцуеше?

Мајка. - Матер ти јебем, Будимир.

Не пцујте, шефе. - Чија мајка пцуеше?

Српска. - Српска?

Четничка?

Четничка. - Четничка?

Јебем ти матер, Будимир! Дали си нормален?

Сигурно ништо не се слушнало! Музиката беше многу гласна.

Кретен кретенски! Сè заеба!

Каде нè однесе? - Рековте пет евра.

Јебем ти пет евра, Будимир! Јебем ти пет евра!

Слушај ме. Претстави го ова како лажна вест.

Не ме интересира како!

И ова не смее да се поврзува со свадбата, јасно? Ќе те убијам!

Нема, шефе. Не грижете се.

Свадба, свадба, свадба!

Јебем ти.

Цел живот ми зборуваш дека се плашиш од змии.

Кој го снимаше ова? - Миланче, шефе.

Дојде? Не му рече да ми се јави?

Точно знаев дека ќе направи глупост.

Најди го веднаш и кажи му да го избрише. Пред да биде предоцна.

Веќе е предоцна, шефе.

Тој и сите останати објавуваа на социјалните мрежи.

Што ќе правиме сега? Ме бара чичко Вукоје. Му реков дека свадбата е во Америка,

дека е предоцна да добијат виза. Сега сите видоа каде е свадбата.

И Анка ме бараше, ама за неа ми е сеедно.

Ни таа не нѐ покани на свадба, а сега тие четворица би дошле.

Со Катарина и Вера ти ќе зборуваш.

На свадбата... Знаеш ли како ме навреди? Рече дека многу зборувам.

Не, никаде нема сместување.

Каде ќе сместам толку луѓе?

Ќе биде невозможно. - Да? - Ќе се убијам.

Да, да. Малиот вчера доби салмонела и не отидовме во Русија.

Секако дека сакав да ве поканам.

Сакаа скромна свадба, ама за тоа не сакав ни да слушнам.

Од Србија. Да. Сè знаеме. Што да кажам?

Кога не сум бил либерален?

Да, зарем не сме 2026 година? Некои работи мораме да ги оставиме зад нас.

Јеби ги нив. Се согласувам.

Генералот убаво рече:

Да го заборавиме минатото, да се свртиме кон иднината.

Цела екипа би дошла? - Да.

И ти на клупа? Малата дојде. - Срце.

Се слушаме. Еј. - Добро утро.

Зошто сте толку рано станати? Зошто не сте на појадок?

Дојде до мали промени, така што ги средуваме работите.

Одлучивме да го поканиме најтесното семејство од Херцеговина.

Најтесното семејство, што значи 60. - Не сери. - Јади гомна.

Јади гомна. - Не се 60, туку 60 автобуси. - Во ред е!

Не се откажавте од тоа заради штедење и срам?

Мила, за твојот голем ден нема да штедиме.

Ниту е срам. Во ред.

Одам по Небојша.

Главата ми пука.

Да.

Да. Дојдете со јахта. - Сите дојдете.

Гага ќе најде пристаниште и нема гусари.

Нема да има свадба во Америка. Ни тие немаат виза.

Ајде де. Каква змија? Опозицијата го подметна сето тоа.

Секако. - Да.

Да. - Чао.

Сигурно?

Во ред.

У пичку матер. - Што е?

Доаѓа владиката. Премиерот го праќа. - Што значи тоа?

Значи дека ќе имаме православна свадба.

Каде ќе најдеш православна црква тука? - Добар ден.

Марија, ти ќе се јавуваш на телефон

и со Будимир ќе ги распоредувате гостите.

На твоите во Херцеговина кажи им да не доаѓаат со свои коли.

Ако нѐ видат медиумите, сме наебале. Ќе нѐ распнат.

Стави ги во два автобуса.

И жено, те молам, биди умерена.

Немаме ни денар. - Дали може тогаш 60?

Може, ама без оружје.

Миленко, биди паметен. Нивниот син се жени.

Нема да помине без пет, шест калашникови.

И ние мораме нешто за среќа. Којзнае што ќе донесат тие.

Каде ќе најдеш тука православна црква?

Гага ја најде. Десет минути пеш.

Јебига, рушевина е, ама ако досега издржала,

ќе издржи и до утре. - Десет минути пеш. Мојата Ана е бремена.

Ќе ја носиме, Миленко. - Не, не, тешко, пријателе.

Потешко од тежок живот. Што ѝ фали на нашата црква? Прекрасна е.

Од камбанаријата се гледа морето. - Знам, ама ние ова ќе го направиме домашно.

Ќе уживате, верувај ми. Тоа е најдобро.

Слушај ме.

Ми се јави Домагој. ЕУ. - Што сака?

Сака пријателски да се ракуваш со нашата вера.

Само таква реформа може да ја протурка во ЕУ.

Зошто претходно не требаше, а сега треба?

Јебига, претходно не беше јавно. Претходно можевме сè да правиме под маса.

Мора да биде католичка свадба. - Во ред.

Морам да бидам искрен со тебе. Ми се јави мојот премиер.

Ми го праќа владиката. Сега, сега ќе биде тука.

Ако свадбата не биде православна, нема да има ништо од твојот бизнис во Србија.

Што ќе правиме сега?

Ќе имаме две свадби.

Православна и католичка.

Првата ќе биде во два, втората во три.

Ако те прашаат дали била католичка, била,

ако мене ме прашаат дали била православна, била. Не лажеме.

Важно е само свештениците да не се сретнат.

Нашата свадба е прва. - Не. - Јас прв реков. - Јебига.

Благодарам. - Каде одиш?

До Цриквеница.

Фала на Господа. - На век и веков, сине.

Се надевам дека удобно патувавте.

Ништо не може да биде удобно, ако се соопшти ден претходно.

Во последен момент ја откажаа Русија

и моравме набрзина да се снајдеме.

Миленко, ве молам, кажете ми,

како си го замислувавте ова. - Свадбата? Кратка.

Ако е можно, кратка.

За три саати можам од него да направам католик.

Но, ако поставите нови црковни врати,

ќе ми биде многу полесно.

Вратите веќе се во изработка.

Имаме уште еден услов.

Слушам. Мора да направи тест.

Каков тест?

Ве молам, покажете ми каде е тој мој апартман.

По пат сè ќе ви објаснам. - Повелете.

Тоа...

Бог со вас, ваше преосвештенство. Добре дојдовте.

Се загрижив дека сè уште ве нема.

Вук, не е во ред. - Навистина не е во ред.

Невестата е грешница.

Тие не се виновни што се Хрвати. Им понудив рака на пријателство.

Не тоа. Бремена е. Со свои очи видов.

За тоа потешко нудам рака. Ништо не можеме да направиме.

Сè се може ако се сака. Може да биде помалку грешна.

Како тоа мислите? Помалку бремена? - Не.

Може да биде помалку надвор од нашата вера. Ако не сака, нема свадба.

Премиерот те поздравува.

Миленко, што е ова? - Дали сакаш да се омажиш за мојата Ана?

Секако. - Тогаш остави јас да зборувам.

Ова мора набрзина да го завршиме.

Фала на Господа. - На век и веков.

Само напред. Можеме ли брзо?

Миленко, тргнете се од тестираниот, ве молам.

Во ред...

Уште. - Фала. - Сега сум предалеку.

За почеток, да се прекрстиме.

Да се прекрстам? - Да се прекрстиме.

Да ги видам рацете.

Не, не...

Не го прави тоа.

Така. Во името на Отецот... - Во името на Отецот.

Синот... - Синот...

И Све...

И Светиот Дух.

Амин. - Не е лошо.

Малку треба да вежбаш, ама ќе биде.

Ова е интересно. Што е заменско каење?

Чедо мое, спремна ли си?

За што? - Спремна е, владико.

Не разбирам за што сум спремна.

Зошто го држите овој капак над мене?

Ова е заштита од нечисти сили.

Ана, ти си невина? - Да.

Не си играј со Бог, Вук. Не си играј со Бог.

Мислев невина во својата вера, владико.

Дали некогаш си згрешила? - Не.

Никогаш не си имала сексуални односи? - Па што уште не.

Вук, тргни го тој капак,

па реков дека знам дека невестата е бремена.

Кризма е... Тоа е премин. - Премин...

Премин.

Детето...

Светот на возрасните. - Во цвет. - Во светот. - Во светот на возрасните.

Премин на детето во светот на возрасните. - Одлично. Дали е тоа доволно?

Ана, дали си спремна да ја прифатиш единствената вистинска првобитна вера?

Која? - Оваа нашата. Спремна е. - Кога?

Сега. Само да почнеме... - Ана, не се плаши.

Ова е како повторно да се родиш. Ден на твоето повторно раѓање.

Кои се атрибутите на Бог?

Голем. - И?

Добар. - Добар. - И?

Полн со љубов. - Малку поконкретно.

Семоќен е.

Сем... - Семоќен!

Бинго. - Браво. - Браво.

Вие двајца сте всушност совршен пар.

Бубимир! Будимир. Знаеш дека сум Будимир.

Стоп. Што се однесува до мене, од сега па натаму си Срањемир.

Една работа требаше да ја направиш како што треба.

Да помине сè мирно и безбедно. А тоа, како што виде целиот свет,

го заеба. Сега пиеш вода, затоа што вчера пиеше ракија.

Хидратацијата е клучна.

Клучно ти беше да се качуваш на маси, да играш под маси,

да пиеш од чевел, да се галиш со змии.

Немав директен контакт со змијата.

Момче, дојди ваму.

Донеси му дупла ракија. - Не, не. - Побрзо!

Да спасиме што може да се спаси.

Треба да се организира купување на невестата. Што е тоа воопшто?

Владиката инсистираше денот пред свадбата да биде традиционален.

Во ред. Традиционално.

Значи коњ.

Во ред. Каде е коњот? - Коњ?

Дали сум во пештера и има ехо?

Мислите коњ како животно? - Да, мислам.

Коњ, домашно животно. Три збора. - Три букви.

Дали е тоа ваш обичај? - Не. Тоа го немам во буџетот.

На што да ја купам?

Драг домаќине. - Погласно.

Драг домаќине, на својот коњ дојдов,

да ти донесам почит и среќа на тебе и на сите твои.

Чест и слава на тебе, домаќине. - Фала, Марија.

Повелете. - Јебем им матер дали се нормални. Ова е само кај нив.

Домаќине, имаш ли во твојата куќа некое женско суштество?

Имам две. И баба.

Дали под твојот покрив има девојка по име Ана?

Под мојот покрив има девојка. - Дали има образи црвени како јаболка,

а кожа бела како снег? - Ајде, Миленко. - Да.

И јаболко и снег има.

Дали ќе ме примиш и ќе го напоиш како мојот коњ?

Напои го мојот коњ.

Домаќине...

За раката на твојата ќерка.

Дојдов со чисто срце.

По ѓаволите, Марија, јас не го знам ова.

Госту со чисто срце, дојди под нашиот покрив, напои го коњот,

навлажни го грлото.

Какви дарови носиш, госту со чисто срце?

Цела држава Србија. - Што, по ѓаволите, ќе ни е тоа?

Сврти. - Дали има уште?

Фирмата „Лав“, фирмата „Светло“,

вила на Дедиње, куќа во Херцег Нови,

два стана во Белград,

апартман на Копаоник... - Два. - Два. Фала, тато.

Два апартмана на Копаоник, четири коли, багер, мотор, скутер

и едрилица.

Само тоа што е пријавено. Без она што е во странство.

Миленко, не... Не... - Ајде...

Госту со чисто срце.

Ти влегуваш во куќа со 327 продавници со мешана роба,

со повеќе од 15.000 вработени, со дворец под Сљеме.

Со цвеќарница, со стан на Смичикласова,

со стан во Лондон,

со шест апартмани во Трибуњ во прв ред до море,

со фудбалскиот клуб НК... - Шефе, се снима. Во стечај сме.

Ова е сè на баба. Не е мое.

Госту со чисто срце.

Препишал на баба.

Сега пишува Будимир. - Ајде, Будимир. Овој човек ќе ме докрајчи.

Не... - Коњот е напоен.

Грлото навлажнето, срцето наполнето.

Домаќине, на тебе е да ја објавиш веста

и да ги почестиш луѓето. Тешко ќе ги сместиме сите.

Не е на средина.

Боже, благослови го ова јаболко и благослови ја оваа пушка.

И благослови го зетот. Боже, благослови.

Амин, амин. - Ајде.

Каде е владиката? - Баба го однесе да ја прегледа црквата.

Затегни, да не се мрда. - Да не се мрд...

Чекајте да се симнам! - Чекај. Спушти.

Зошто баш оваа куќа? - Тука ќе спијат по свадбата

и ќе го направат првото дете. - Баба провоцира. - Колку е млада.

Може ли едно селфи? - Може, може. - Фала.

За моите пријателки да видат вистински усташ.

Среќно, сине. - Ајде. - Наполни ја.

Нишани.

Пукај, Небојша.

Зетот уништува.

Па тогаш испрати го во Лондон на школување.

Ти па знаеш... - Во ред е.

Кој е следниот што ќе ја продолжи оваа убава традиција?

Јас ќе, владико. Јас ќе.

Срам да ти е. - Уште немаш пушка во рака.

Татко му ќе. - Ајде, Вук. - Внимателно. Да не го погодиш капакот.

Дајте. - Уништува!

Што е ова? - Се гаѓа јаболкото.

Што се смееш ти? - Ништо. - Ти би го погодил?

Барем кровот би го погодил. - Да те видам.

Да те видам. - Ајде.

Ајде. - Вук, подобро да промаши.

Внимателно, ве молам.

Невозможно. - Дали некој од вас бил во војна? - Нешто сте...

Наместивте. - Јас бев во војна!

Не мисли на таа војна. - Мене не може да ме излажат.

Оставете ја пушката. - Ти нема повеќе да пукаш.

Остави ја пушката.

Внимавајте, шефе! - Тежок живот, курви.

Тато, и тоа го средив. - Оди у пичку матер.

Каде си, стара?

Вук, малиот е светла точка во семејството.

Благодарам. - Браво.

Да побегнеме.

Каде? - Како на додипломски. Се качуваме на првиот автобус,

исчезнуваме два дена. Можеме да се венчаме кај матичар.

Или на брод. - На кој брод?

Гледаш ли некој брод? - На брод, чамец, траект, што знам.

Само да не сме тука.

Татко ми ќе се убие ако му го направам тоа.

Тој ли ќе се жени? - Не.

Не можеме да бидеме толку неодговорни.

И твојот татко смета на оваа свадба заради бизнисот.

Се согласивме со тоа, Ана. - Како да сме имале можност да не се согласиме.

Не знам, ама се согласивме.

Не можеме да бидеме детски. - Свесен ли си дека утре ќе бидеме маж и жена?

Нема да бидете.

Бебе! Честитам, Нешо. - Која е оваа?

Небојша, те молам, објасни ѝ. - Извини, се познаваме?

Не се сеќаваш? - Не баш.

Што е ова?

Каква монтажа е ова? Мило, не е монтажа.

Гледаш дека сме ние двајца. Мило?

Извини.

Јелена.

Официјалната жена на Неша. - Што?

Не се сеќаваш на Вегас? - Вегас?

Ергенската на Киз. - Да. Таму прво малку...

Потоа се венчавме. - Се колнам, не ја познавам оваа жена. - Одиме.

Сè уште ја имаш тетоважата со мече на задникот?

Сега кога се разбираме,

знаеш ли дека во Хрватска бигамијата е кривично дело?

Што сакаш?

Ана. Ана, бремена си, не трчај, мила!

Задржи ги сликите. Имам копии.

Ана! Ана!

Мила, отвори, те молам.

Еј. Излези.

Се колнам дека немам поим која е оваа жена.

Навистина не знам. Не знам од каде ги добила тие слики.

Знаеш дека ти реков дека не се сеќавам на таа ноќ.

Не знам од каде ми е тетоважата. Сериозно. Те молам, верувај ми.

Мила...

Еј.

Те сакам, по ѓаволите.

Ајде.

Беше во право. Да побегнеме. Да одиме на брод.

Да ги откачиме сите. Ова ги помина сите граници.

Што велиш?

Ви треба лекар.

Што се случува? Дали е расипано машкото?

Нешо...

Знам дека вљубените постојано страдаат, копнеат,

но фокусирај се, брате. Само еднаш се жениш.

Во нашиот случај два пати, ама всушност...

Во мојот случај три пати.

Што би сакала? Работа? Во некоја државна фирма.

Што знам. Србија дрво.

Редовна плата, имаш пензиско, здравствено, социјално.

Кредитно способна си. Цели денови можеш да ги лакираш тие канџи.

Србија дрво. - Да речеме. Дали сакаш „Лав“? Што би сакала?

Србија дрво? Сакам да бидам пејачка.

Сакам да снимам песна, спот.

Сакам на турнеја. За тоа ми требаат пари. - Каква пејачка?

Пејачка...

Вашиот син е веќе оженет? - Ништо не знаев за тоа.

И? Што ќе правиме сега?

Најдобро е да откажеме. - Не доаѓа предвид. - Не.

Мора да биде утре.

Гага, знаеш ли кој сум јас? Јас сум Тежок живот.

Тежок живот. - Не пееме за чуфути.

Само во рефренот. - Така. - Кога во рефренот?

Само во рефренот. - Кога? - Мица Цица пееше рефрен во две песни.

Тоа е тоа. Како Мица Цица. - Нема шанси. Не.

Немам чуфути. - Извини.

Само брзи консултации. Прави ѝ друштво на нашата пријателка.

Сè разбирам и сè почитувам, ама вака е. Една песна.

И ти ли си рапер? - Се обидувам.

Имам и редовна работа.

Те молам. - Нотар. - Браво.

Разбираш дека не го правам тоа? - Да, ама тоа е вашата Цица Мица.

Не знам што зборува овој лудак. Каква Цица Мица? - Имаме проблем.

Што е? - Ана не е во собата. Ја нема никаде.

Ни Небојша не е. - Ја бара Ана. Очигледно му треба повеќе време. Чекај.

Шефе.

Миланче, те молам, реши ми го ова. - Мислам дека треба да му кажеш...

О, Тежок живот, те молам, направи го ова за брат ти.

Реши ми го ова со пејачката.

Ќе го решам. - Тоа, глувче мало.

Добро сум. Одиме. - Оди пред мене.

Гледам дека сè дознавте. Зошто ништо не знаев за ова, Гага?

Шефе, и јас немав поим, ама сè решавам.

Мило ми е што во ова семејство сè решавате искрено.

Супер семејство. Одлично, топ. - Марија, остави, у пичку матер.

Оди до Ана и провери дали има можност да се смират.

Шефе, тоа е вториот проблем. Не ги наоѓаме. Ниту Ана, ниту Небојша.

Честитам. Сè заебавте. - Ние?

Што заебавме ние? - Дали јас се оженив во Лос Анџелес?

Во Лас Вегас. Таму отиде како кум.

Малку се напил и малку се оженил.

Госпоѓо, ве молам, не зборувајте.

Се извинуваме. Двајцата се извинуваме. - Што се извинуваш, по ѓаволите?

Како се налути лажниот министер.

Тајкунче во стечај, што се кокошиш?

У пичку матер, да не знаеше. Знаев дека со Србите...

Сега сум во Хрватска и никогаш повеќе! Понудив рака...

Да се смириме малку. Никој не умре.

Со Гага ќе ги најдеме.

Придржи. Сè е под контрола.

Чавка.

Див петел.

Зола... - Тоа е тоа. Уште еднаш. - Зола.

Тоа е тоа. Само така отпеј. - Да можам...

Г-ѓо Јелена, г-не Тежок живот, тоа значи

дека го прифаќате предлогот на г-ѓа Драгана од министерството за надворешни работи?

Мислам дека се договоривме. - Одлично.

Гага и Бубимир, да ви биде јасно, ова го правам само заради брат ми.

Така што, слушајте од бината.

Млад, може ли? - Може, брате. - Пушти.

Што да кажам, моделу? Татко ми ми плати за снимањето.

Кога возам, бегајте од мене, минувам на црвено, зошто црвеното се пали.

Моето знаме се крева само за тебе. Дојди на хауба, малку да те свртам.

Тежок е животот и не е ценета.

Нозете околу шипката ги врти, нејзиниот задник секого го мами.

Малата е сосема студена, но итра,

ми снема време, затоа што доаѓа Јелена.

Црвена кола, кратко здолниште,

шампањ на масата, сакај ме да боли.

Црвена кола, кратко здолниште.

Еј, Емил Зола, скокаме од молото.

ДОБРЕДОЈДОВТЕ АНА & НЕБОЈША

Наебавме. Ова нема да помине.

Јас ќе бидам во опозиција.

А јас во Босна.

Се надевам дека децата се добро.

Се надевам дека се добро.

Можеби ќе ги најдат.

Молам?

Да, јас сум. И тој е тука.

Доаѓаме.

Одиме веднаш. -Што е?

Ги нашле?

Добар ден. -Здраво.

Мајку му...

Пофален да е Исус. Здраво, владико. Со Господ.

Срам да ти е, Вук. Синот го продаде за грст златници.

Не е вистина.

Мислевте дека ќе го дозволам овој срам?

Не пред гостите. Сè ќе ви објаснам. -Премиерот ќе дознае за ова.

Нема потреба, ќе се договориме. Миленко, сè ќе се договориме, нели?

Ќе се договориме. Ништо нема да се договориме.

Со нив нема што да се договараме. -Не, не.

Ќе се договориме, ама во нашата црква. -Така е. Сето ова е наше.

Ќе биде, синко. Ќе биде.

Сè уште можете да си ја спасите душата.

Венчавката мора да биде во нашата црква и според нашите обичаи.

Дојди, Вук. -Ги најдоа? Кажи ми нешто.

Никаде не ги гледам децата. Само кажи... -Тато... -Не ми го прави ова...

Оди во пичка матер! -Пофален да е Исус.

Дојде ли мојот? -Мамо, сега ќе дојде. -Дај ми бакнеж. -Ќе ти дадам.

Не грижи се. Сè беше во ред? -Најмил.

Пофален да е Исус.

Не ни знаев дека ќе...

Во ред е. Марија... -Пофален да е Исус. -Марија...

Нема што да се расправаме со нив.

Обредот почнува за 20 минути.

За еден час и 20 минути. Еден час и 20 минути. -За 20 минути.

Знае ли некој воопшто каде се младенците?

Каде се? -Не знам. Тоа те прашував. -Остави.

Гага, што е? Каде се децата? -Будимир. -Што беше?

Каде се децата? Каде се децата? -Шефе, не пцујте.

Синко!

Тука е. Синко. -Синко.

Првиот на баба. Ова е првиот на баба.

Најмил!

Првиот на баба.

Каде сте? Синко... -Сè е во ред.

Што се случи, деца? -Мила, ќе кажеш ти?

Во ред, вака.

Бев скроз во бедови и сакав да побегнам од Небојша

и од сите вас. Видов еден човек со чамец,

го замолив да ме однесе некаде.

Каде било. Не беше сигурен дали да вози трудница.

Небојша ме барал, сретнал двајца Чеси и ги прашал дали ме виделе.

Човече, ништо не те разбираме. Ние сме чешки туристи, сфаќаш?

Во меѓувреме, ние двајца отидовме на островот спроти.

Тоа пак го видел еден симпатичен пар јапонски туристи,

кои го сретнале Небојша. Како да не, човече?

Видовме дека отиде со чамец. Трудна е како фрижидер.

Небојша изнајмил педалинка и брзо педалирал натаму.

Добро, брзо... Педалирал.

Кога дошол, се исплашил, зашто прво не ме видел.

Потоа облечен влегол по мене во морето.

Што не беше баш најдобра идеја. Чичко Вук,

навистина би требало да го научите да плива.

Тогаш сфатив дека би направил сè за мене и дека ме сака.

А јас него таков будалест.

И уште се повреди додека излегуваше.

Згазнав на еж!

Така останавме попладнето на плажа. Всушност, цела ноќ.

Свадбата можеби не е најлошата работа на светот,

ако двајца одлучат засекогаш да останат заедно.

И изутрина Миланчек, извинете, Тежок Живот ни рече:

Зошто не се венчате на брод? Блиску е.

Сфаќаш, рече Гангстер. Навистина, јас сум нотар.

Можам да ви ги средам сите документи.

И така и направивме.

Прстените ги направивме од алги, човекот со чамецот нè венча,

а Младиот Гангстер сè завери.

Беше многу слатко и ужасно романтично.

И така се венчавме. -Колку се грди.

А каде се сведоците?

Кога се вративме и отидовме до чамецот, ги сретнавме Будимир и Гага.

Гага рече: Здраво, што правите вие двајца тука?

Мислам дека кутрите цела ноќ нè барале.

Прифаќам.

Прифаќам.

И така тие двајца беа наши сведоци.

И искрено, беше прекрасно.

Ете така. Ние си ја завршивме работата. Мислам дека можеме да прославиме.

Вук, премиерот инсистира венчавката да биде православна, наша.

Не, не, не. Не доаѓа предвид. Не.

Нема вие во нашата држава да ни кажувате,

каде и како се склучува светата тајна брак.

Дали сето тоа е толку важно?

Тато, дали становите и продавниците ти се навистина поважни од мене?

Тато, те молам, не го решавај метрото преку моето дете.

Што направив? -Ништо, ништо.

Што е, мила? -Ништо не е.

Ѝ пукна водењакот!

Повикај кола! -Миленко!

Одиме. -Каде е најблиската болница?

Јас знам! По мене! Само по мене!

Каде да одам? -До мојата кола!

По кој пат? Господ ќе ни го покаже патот.

Мила, добро ли си? -Не сум! -Држи се, срце!

Се држам, мамо! -Не ти! Ана. Што е ова?

Сериозно? Што ни направиле?

Какви крадци се овие усташи. Совршено изведено.

Што ќе правиме сега? -Ана!

Знам! Пристаниште! -Кое пристаниште? -Не е важно!

Со брод одиме до болница! По мене! -На бродот! -Дојди, Миленко!

Ана, држи се! Диши!

Што е ова? Нормални ли сте? -Тргнете ми ја курвава од пред очи!

Ве молам, одјебете од тука. -Миленко, нема да стигнеме. Пушти ја.

Ја пуштам.

Пушти. -Ебате.

Диши. Има ли некој алкохол? -Дај, дај.

Што сега?

Така.

Пушти ме напред. -Зошто? -Па нема ваљда ти да гледаш.

Добро, логично е. -Туркај! -Туркај! -Миленко.

Не можам. -Магаре, не сега. Дајте му вода.

Дај.

Нека турка! Сега.

Вдиши и издиши. -Само диши. -Пуштете ме горе.

Туркај, туркај! -Дајте му вода и на мојот!

Јас имам газирана.

Туркај. -Ајде, мила. Ајде, срце.

Вдиши и издиши. -Само диши.

Диши. Дишам, идиоту! -Во ред. Тато!

Да? -Изгледа ќе се породи!

Ајде, мила. -Силно. -Ајде веќе.

Сега силно. Силно! Ајде, мила!

Оди, оди. -Излегува.

Надвор е!

Бродот дојде.

Тука!

Ало!

Почекај.

За бебето. -Мене ме гледа. Гледај ја баба. Гледај.

Многу убаво семејство сме.

Каков ден.

Може малку?

Бебето е слатко.

Убаво е.

Малиот Слободан.

Каков Слободан? -Слободан Димитријевиќ. По татко ми.

Што е? -Нема.

Ти го доби презимето, името нема.

Сакаш да се вика Миленко? Подобро Тежок Живот отколку Слободан.

Па предложи ти. -Домагој.

Домагој, да.

Може нешто неутрално? Живоин. -Не.

Здеслав. -Што е тоа? -Не знам, ама подобро е од Живоин.

Страхиња. -Тоа машко е или женско?

Фрањо. Сега веќе ме зафркаваш.

Трифун. Три.

ПРЕВОД И ОБРАБОТКА: mkdsubs Сите мои преводи достапни на www.opensubtitles.org